장음표시 사용
381쪽
--- - ἐγ ν - rur adversus Anselmum episcopum suum Lucen-
DIuntatem ropriam compulsum odimui ι, Hic ex Gregorii epist. 5 G -um: decem, Bar Grili inquam uici,nsultandum, nauium non Vide epistolam Gregorii ad otionem Constantiet
v i non redeant, sed i uasi omnes in mos suas discedant. Nonnulli etiam eonfusis vocibus Hamiιabant, melius sibi rideri ut in synodum regressi ipsum episcopum priusquam Meerabilem adrem sua eos sententiam promulgaret, eathedra episcopasi se episcopum, infra capitulo primo sequentis P logetici, qua eum de rebus in hae synodo gestis summatim ac breviter insormat, quaeque in ea Sa Iubriter contra Simoniacos et concubinarios decreta sunt per eumdem promulgari praecepit Apologetl
deturbarent, et merita morte multat in/igne monu cum sermonem pro hac synodo scripsit auctor qui- Ο - retiis deineeva lani huius iemnoris aut exstat in antiquissi inomentum ad posteros tranamitterent ne quis deinceps aueeessorum ejus talem sacerdotali nomini calumnium ει ere enlaret cum ad episeopum relaιum essethoe eos machinari commonitur a suis ut tumultum qui oriebatur matura moderatione praeterieret misit ad eos soras rogavitque u sedas pectore in synodum
dam hujus temporis, qui exstat in antiri manuscripto codice monasterii 'eingartensis, quem inde deseriptum hic subjungimus.
dctimi querelam reptic*t, κ' ut 'ti h ; is taluto id es de Simoniaci.. in hae eadem synodo excommunicatus est Rober VI De prino uiuio d ι 'itus Guisordus Nortinannorum princeps, de quo in II De secundo statuis, ta ea empιori Duasine libri primi epist. Gregorii supra hae reseriin alarum. lues celebrari Romae synodum, in qua inter eaetera sua ibi gesta sunt, eaeommunicavit atque anathema-
VIII seuod e sura Scriptura damne tendiisrea spiritualium fetorram.
hra at e Stelliae, eum omnibus autoribus suis, mediatore hujus negotii damnet
tui et uiseoporum causae cognitae sunt et dijudi-
canonicis indultum suit, III. De anai nisu eorum qui des dunt inconti-
eatae Pietavensibus eorun episcopus, decanus, vel alius aliqui si latus, jus retineat certis diebus cantandi missam in aliena et exempla ecclesia , sicut Romae atque alibi in stationibus observari consueverat. Decreto
nenιiam sacerdotum per Sozomen eap. ea Tripartita historia depromptum. XIII. Quod non saerorum ministria, sedualeis permissum si ut unusquisque suam habeat vorent.
ut Romanum ordinem atque ossicium recipiant,nrout Hispaniarum episcopi qui sentes erant sei a V. Vtilis Onsideratio P G ..... Risis I. rvosi ιis beat uisacturos promiserant. lnSuper lectae suerunt litterae Gelsa iungariae regis, quibus idem rex suum erga sedem apostolicam incomparabile studium et observantiam indicabat, petens ne adversanuum hostiuia suorum querelis et calumniosis aecusationibus ulla fides adhibeatur X VI. Exposiιio beati ieronymi superstitutionem. XVII. De quurι statuto pro dietae aeeretalia epist sae ne populus obpeia terieorum recipiat quos aposιMie ειatus eontemnere videat.
XVIII. cureorum o lata populo sin prohibita. 3nodo Guillelmus episeopus Bellova XIX. Explanatio e uadam eapituli quod praesenti
riiniis ei episeopalis modestiae ut qui gravissima a XX oui dominum apostolicum ompuIeral iii iam clericis quam lateis perpessus, Pro iisdem statuta depromeret. de elaus exeominunieatis apud pontificem inter XXI. Quod non ιIis, sed sanctis airipvs pro Au---ru eoruiue ab excommunicatione absolvi peti jusmodi stasutis esse indignandum.
V.i rara erit. Ad hane eamdem synodum o XXII. Cur eisdem Matutis nulla appost ae
eai sunt cauonici Lucenws, ut causam redderent M.
382쪽
XXIII. uod domnus aposιolieus non solum episeo A tinopolitanum quoque, quo Eunomii et Macedonii error convincitur; Ephesinum etiam risum, in quo Nestorii impietas judicatur Chalcedonenso vero, in quo ut Iehetis Dioscorique pravitas reprobatur, tota devotione amplector, in tergerrima inpos sed et rubditos eorum damnare postit.
IXIν. Quod eujuslibet episeopi paroehianua domno apostolis etiam tua debea obedire quam proprio
Puae enerabilis papa Gregoriua ejusdem nominis septimus in Romana synodo promulgavit ontra
Simoniaeos et incontinentes altaria ministros.
In superioribus epistolis illi nostro nolit Deus ut deinceps dicam, aemulo, sed amicissimo satisfacere studui, et capitulum statutis nostri apostolici contrarium nuflaienus attendendum, ut puta sub anathemate prohibitum evidenter monstravi, adeo videlicet ut ipse amicus noster se jam non ulterius il sapit, anathema sit. IIvevaque Gregorius. eontentioni, sed amicitiae opera in daturum mihi reseriberet. Sed plures adhue restant, qui eisdem statutis obstinato animo nimium periculose, imo perniciose resistunt, qui et alios simpliciores, quippe non multum ludiosos ad considerandoseanones adeo seducunt, ut et ipsi pratietas authenticas sanctiones conteni nant, et suam consuetudinem licundissimam quidem sed perniciosissimam. retinere contendant. Quod non plures eorum se-eissent, ut mihi videtur si ipsis conlpertum bene esset quam parum et potius quam illi noster apostolietis in praediciis statutis deviet a saneὸis Patribus duapropter mihi meisque simili His commodum ore censui, si eadem statui canonicis
scripturis conferrem, et mutuam eorum concordia minitaliscunque styli ossicio breviter a fideli ereolumendarem, et hoc ea intentiones ut si iiis sorsitan ex dioli ho inspicere dignetiir tanto vivaeius ad obediendum apostolicis institutis resipiseat, quanto evidentius videat haec eadem nulla lenus a sacratissimis eationibus deviare sed cum eisdem ex ipsa sacra Scriptura processisse.
. iii primis igitur decretalem epistolam nostri apostolici deseribere juvat, ui tanto apertius Se- GREGosius episeopus, servus er Ortim Dei. dilecto in Christo fratri Oxτο3 Constantien, episeopo, salutem et apostolicam benedictionem. Ilistantia nuntiorum tuorum a te. Xaιαι supra inis epistolua. Il. Sed priusquam statuta singulatim consideremus quiddam de ipsorum ci nonum auctoritate nonum aestimo praelibare, vi lanis firmius
probatione custodio; quia in his velut in iiadrato lapide sanctae fidei striictura consurgit, et eriuslibet vitae atque aetionis norma consisti. Quisquis eorum soliditatem non tenet, etiamsi lapis essetur, tamen extra Mincium jacet cunctas vero sonas quas praelata veneranda oncilia respuunt refipuo quas venerantur amplector quia dum universali cunsensu sunt onstituta, o et non illa
destruit, quisquis praesumit aut solvere quos res gant, aut ligaminitos solvunt. Quisquis ergo aliud teneatur quidquid ex eis adnuntiatur.
Sanctissimus papa Gregorius. item n ter apostolicus nomine et actione nostris repraesentavit temporibus, in sua synodica id est synodali epi- Atola sanctissima quatuor concilia confirmat ita Simit sanei Evangelii quatuor sie quatuor concilia huspicere et venerari me lateor : leaenum scilicet. in uuo Tv:rrsum Arii dogma destruitur constan- uane autem synodalem epistolam idem apostoli-eus statim post ordinationem suam composuit, et
reliquis patriaretiis, quippe Constantinopolitano.
Alexandrino, Anti heno, Hierosolymitano transmi-ute Coria Malaciti vim erat eo tempore ii quilibet in aliqua patriarchalium sedium noviter ordinatus, scpraedietas quatuor synodos custodire reliquis sedi hiis transmissa epistola profiteretur, antequam n
men ejus apud reliquas sedes in dipi his deseribi
mereretur nomen videlicet praedecessoris ejus, licet desuncti reliquae sedes omputabant inter vlventes, donec ipsius noviter inllironirati praesulis
synodicam reeiperent epistolam quae quia eumdeme episeopum quatuor synodos recepisse denotavit. hoe sibi nomen avnodieam ab eisdem synodis non
incongrue videlii mutilasse uane autem e suetudinem illius temporis suisse idem sanctissimus papalestatur in epistola ad Secundinum servum De inclusiim qua tu et usque ad beati papae Adriani tempsi a. ii ippe ad Carolum regem perdurasse Ioannes Romanae Ecclesiae diaconus asserit, qui Vitam S. Gregorii ex pri epto Ioannis papae fideliter descripsit. Sed virum adhue eadem consuetudo perdure ignoro qua in tamen praelatis temporibus suisse non dubito Patet ergo evidentissime quam magnae sin auetoritatis illa quatuor conellia, quae sanctus Gregorius, imo per ipsum Spiritus sanetus, non semel, ii praedictum est, sed saepius et Evangm D liis comparat et omnes ab eisdem dissentientes anathemati xat, quae et quilibet novilius patriarcha se observaturum per epistolam sua in reliquis sedibus profiteri debebat, si se inter catholicos patriarchas in dii treliis deserita volebat.
II l. Meret vero sanctissimorum Romanorum ponit sicum, si possemus etiam studiosius quam illa quatuor concilia venerari et observare debere- έmus, cum et ipsa coveilia omni sirinitale earerent, si non apostolicae sedis pontifices eadem per apostolicam auctoritatem congregare et corroborare decrevissenti Unde et beatus papa Marcellus, qui et ante
Nicaenum concilium sua deeret martvrio consecravit, ipse inquam, vir apostolieus in decretis suis capite undecimo lesialii ita Ipsi apostoli eorumque
383쪽
ut A IV. Sed nec reliqua concilia parvipendere debemus. in quibus multa nusquam alibi inventa, ecclesiasticae tamen dispensationi necessaria, reperimus quae quidem a superioribus authenticis sanctionibus nullo modo diserepant eum Christianae religioni
apertissime conveniant. Huiusmodi, inquam, capitula in quibuslibet conciliis inventa nullatenus ab aliquo catholico sunt contemnenda, praesertim cum ipsa reliqua conellia ex sacratissimarum auctoritale sanctionum descendi me non dubitentur quae per singulas provincias bina episcoporum conellia a nuatim fieri lamissime derernunt uoc inquam, Maius Anactetus ab ipso principe apostolorum presbyter ordinatus in decretis suis cap. 17 eertissime decernit. Congregatio, inquit, summorum per si unquam concilia rata leguntur quae non sunt talia Baulos annos fieri solet et debet. Hoc excellentissima nulla fieret synodus praeter Romanae sedis aut lori lain .em. Sanctus quoque Athanasius mesul Alexandrinus, qui non minima pars Nicaeni concilii sui in epistola ad Felirem papam eap. 2. ita dicitis Scimus
in Nicaena magna synodo trecentorum derem et octo episcoporum ab omnibus concorditer esse robora lum non debere absque Romani pontificis sententia
roncilia celebrari. Sed et beatae memoriae Iulius papa id ipsum eap. 5 profitetur dicens Ipsi vero primae sedis celesiae convocandarum generalium synodorum jura et ii icia episcoporum singulatri privilegio evangelicis et apostolicis atque canonicis com ess sunt institutis. . quoque Damasus papa in decretis suis cap. 9 hane intulit sententiam a Nulla
auctoritate. Hi autem sententiis B. Isidorus rimator Seripturarum Lagacissimus, fideliter astipulatur, dicens e Synodorum vero congregand rum auctoritas apostolicae sed privata commissa est potestate, elus non fuerit, inritate congregata et ulla liaee nonam testatur auctoritas naee eeelesiastica sestoria roborat. Haec sancti Patres confirmant. Si
ergo illa quatuor eoncilia omni auctoritate earerent, nisi principaliter ex decretis Romanorum pontificum firmitatam obtinerent, quis inficiari poterit quanto decreta per ipsos apostolieos viros promit synodus Nicaena cap. 5 constituit. placuit singulis annis per unamquamque provinciam his in anno concilia relebrari ut communiter omnibus simul episcopis congregatis discutiantur hucilium, enumeratis privilegiis diversarum Ecclesiarum cap. 2 constituit: Servata regula quae scripta est de glibernalionibus manifestum est quod illa quae sunt per unamquamque provinciam ipsius provinciae synodus dispenset, sicut Nicaeno constat decretum esse concilio. Item Chalcedonense eoncistium cap. 9 dicit : Decrevi sancta synodus secundum canones Patrum bis in anno episcopos in idipsum in unamquamque praxinciam convenire, quo metropolitanus antistes probaveriti, et corrigere, si ipsa concilia quae non per ipsorureorum praesentiam, Sed tantum per eorum legationem authentica fieri merebantur Si enim legati quaedam fortassis emerserint Patet ergo quod a sedis apostolicae eorumdem principalium onelli enlicae sanetiones etiam provincialia concilia fieri sanesiones primaria susseriptione apostolica praecipiunt, quod incassum praeciperent, nisi et OR eanonitabant. Nempe sub piissimo imperatores eorumdem conciliorum probabiles sententias o kntino magnus inius Cordubensis episeopus, Servare decernerent. Unde et in tertio Toletano cone Vincentius presbyteri Romanae celesiae cilio universali decretum est Qui concilia orili ex parie saneti Silvestri papae Nicaeno conellio prinfuerunt, et ipsum prinei pali subscriptione mave runt iam temporibus Theodosii junioris Augusti sanetus Cyrillus patriarcha Alexandrinus et Area-dius episeopus ex Italia vire beatissimi papae Coes sunt Ephesino eoncilio praefuerunt et ipsum post Iim vice eorroboraverun Item Iempore Marciani principis Paschasius et Lucentius episcopi eιBonis i putatur hoc eius presbyter vice S. Leonis papae in Chalcedonensi concilio per duodecim dies celebrato primi fuerunt qui ei Anatolio patriarchae Constantinopolitano quoddam privilegium in eoncilio usurpanu liberaliter eo tradixerunt, et reliquis statutis apostolica vice su Mripserim is liber Liberati Carthaginensis diaconi
de eodem concilio testatur. Ilaec autem omnia mari festius ille videbit, quicunque eorumdem eoninei liorum subscriptiones studiose perspexerit. Ergo reverentiam sive obedientiam, quam sacratissimis, conciliis juxta S. Gregorium merito exhibemus, decretis apostolicae sedis nullatenus denegare imo, si Dossibile est, studiosius impendere debemus, cum sine tuo conciliis non recipit anathema sit. Quicunque ergo et horum onciliorum rationabilibus Maiulis obviare eonatur etiam a superioribus authentinis sauciionibus in periculum suum dissentire prob tur. Beatus quoque Isidorus in quadam sua praesatione de eanonibus cap. l praedictis rationibus asti : Nosse etiam oportet licet e iura non infirmentur quatuor esse principalia cilia uis autem enumeratis, subinferi in eodem capitulo : Sed et si ilae sunt eo illa quae saneti Patre Spiritu Dei pleni sanxerunt post istorum quatuor auctoritatem omni manen stabilita vigore. Est ergo dignum, vi et hujusmodi conciliorum statutis obteinperetur si enim non parvae stultitiae constat si quis cujuslibe unius hominis sano consilio aquiescere detrectat quanto magis reprehensibile videtur is quis napudenter resistat hujusmodi conciliorum statutis, non unius Red plurimorum sapientium auctoritate et judicio prolatis atqueir
baus. Nempe hujusmodi conelliis plures cautolici et eximii doctores interfuisse leguntur, ut in Afrisuis
384쪽
eonciliis legati sedis apostolieae, Faustinus, nonora Ilorum illud erat primum ut elerici aliquem tus, Urbanus, episcopi sanctus etiam Aurelius C a thaginensis robiepiseopus ilem ipse vir omnium virtutum Augustinus ipporniensis ilipponensist
episcopus quem et Coelestinus vir apostolicus ini eretis suis ita nobis commendat Augustinum, inquit. Mnetae recordationis virum, pro vim sua atque liunc sinistrae suspicionis saltem rumor aspersit, quem tantae scientia olim fuisse meminimus, ut inter magistros etiam a meis praedecessoribus
haberetur. Bene ergo de eo omnes in commune senserunt, utpote qui ubique eunetis et amori fuerit et honori. ui etiam Augustino, ut liber Liberati testatur, Theodosius imperator per sacram suam mandavit, ut se Ephesino e cilio praesentaretra sedi eoitellio hei tam egregius doctor ante mundo substraeius quod est, quam ad illum invitatoria Romani principis epistola pervenisset ni ergo quosi dixi, et alii Innumerabiles sancti Patres, Africanis conciliis
intersitere, imo praefuere. Sic etiam in uis uarianus Marinus Arelatensi oncilio per sanetum Silvestrum papam approbato Sic sanelus Caesarius Agathensi sic sanctus litarius Arausicensi san eius Albinus 427 Aurelianensi sanctus Bonifacius Moguntiensi eoncilio. Sic et alii aliis eonciliis non soli, sed cum pluribus aliis sanctis Patribus, interfuisse leguntur, qui in Christiana religione et do iam insignes suisse creduntur, ut vel sacrorum ordinuni gradum et ossicium per pretium adepti nullatenus deinceps in celesia ministrent: seeundum, ut celesiam pretio aequisitam nullus retineat, nec alicui deinceps celesiae jura vendere vel emere liceat tertium, ut a clericali ossicio te sent quicunque se pro incontinentia reprehensibiles exhibent quartum, ut populus clericorum ossieta nullatenus recipiat, quos apostolicas insul tiones
contemnere videat. Curramus ergo per singula et eadem, quam authentica, quam attendenda, imo tuam inevitabilia sint, non ex nostris conjecturis. sed ex sanctorum Patrum statutis compendiose
VI. Primum linque statutum in Chalcedoriensi plenissimo et videntissime reperitur. ex quatuor praedictis conciliis tempore quidem, non dignitate ultimum, sancti Pa tres Leoni Augusto usque ad sanguinem vindicandum esse mandarunt, ut Liberatus in libro suo leo ain t in ipso inquam, concilio scriptum est eapite Si quis episcopus per pecunias secerit ordina tionem, et sub pretio redegerit gratiam quae non potest vendi ordinaveritque peris unias epise
Pum, aut presbyterum, aut diaeonum aut quemlibet ex his qui numerantur in clero aut promoverit per pecunias dispensatorem, aut defensorem, Vel
quemque qui subjectus est regulae pro sui turpissimi lucri commodo, is eui hoc attentanti probatum su
eorum singulari iudicio obviare nimium esset in rii proprii gradus periculo subjacebit ei qui ordi
merarium. Ergo muliorum sapientium judicio non acquiescere multo magis est intolerabile in Aduntaxat capitulis quae praedietis authenticis statutis non adversantur; sed uistitutioni Cliristianae religiosis procul dubio suffragantur. Nam juxta beati Augustini iudicium, pro nullius est reeipiendum, si quid canonicae veritati in concilio vel alicubi reperitur adversum Prieterea
sancta et veneranda synodus Chalcedonensis etiam Nox inei alia concilia ante ipsam transacta canoni-2asse non dubitatur, ita de eernens cap. Regulas sanctorum Patrum per singula nune usque concilia constitutas proprium robur habere decrevimus. Haec autem concilia ante ipsum chalcedoneus leguntur
tuisse Ancyranum, Neocaesariense, quae et Nicaeno,
eo illo antiquiora traduntur ratem Gangrense. Sardi cense Antiochenuin Laodicense ergo eadem et tu Chalcedonensi synodo non dubitantur esse r borata, quae etiam cum Africanis canonibus beatus Adrianus papa Carolo ni peratori ad disponendas Ecclesias in regno suo Romae tradidisse legitur. Quapropter nee provincialium conciliorum statuta a quolibet temere sunt respuenda , quae et apostolica sedes censui reeipienda. Iuciisque sustietat dixisse
de sacrorum canonum auctoritates nunc ad piop situm redeamus et statuta, quae noster apostolicus insuperiori epistolaotioni Constantiensi episeopo camussime deseripta transmisit. per ordinem digeramus. natus est, nihil ex hac ordinatione vel promosione. quae est per negotiationem laeta prostelat, sed sit
alienus a dignitate vel sollicitudine quam pecuniis quaesivit. Si quis vero mediator tam turpibus et Osandis datis vel acceptis exstiterit, et ipse, si quidem clericus fuerit, proprio gradu decidat; si vero laieus
aut monachus, anathematizetur. Et notandum quam caute istud caput omnes Simoniaeorum astutias excludat, cum quolibet modo per pecuniam promotos absque omni spe recuperationis deponat Solent enim Simoniac diversis modis. Sed uno reatu, Sacra dignitates mercari, nempe nunc ipsi, nune pro ipsis eorum amicis, pretium pro sacra dignitate vel ante ordinationem suam dederunt, et in ipsa dant. se daturos promittunt, et hos nune eorum ordinatoribus, vel demum quibuslibet eorum autoribus. Quicunque ergo aliquo horum modorum, quemlibet promoverit, vel seipsum ita promotum esse cognoverit, indubitanter a superiori capite degradari iubetur, cum per pecuniam vel alium promovisse, vel ipse promotus esse non dubitetur. Sed nee hoe sine considerati uiopraetereundum videtur, quod idem eaput duo negotiatorum genera damnavit, unum quidem eorum qui ad diaconatum, vel presbyteratum, vel ad aliquem hujusmodi gradum per pecuniam ordinanitir, alterum eorum qui ad dispensationis ministeripui,ia2I Quid si conellium illud ei quis ille albinus nemo bactenus docui L
385쪽
vel ad aliquσd hujusmodi clericale ossicium, per pecuniam promoventur, qualis est ulcedominatus, pra positura demula archipresbyteratus, et his similia. Si ergo et noster apostolicus duo negotiatoriimpenera et omnes negotiantium versutias in primo eius statuto comprehendit, in quo Herim aliquem acrorum ordinum gradum et ossicium quoquom it per pecuniam adeptos deponit, quod tamen sta- lutum superiori capite milius liquid probatur, eum spiritualium ossiciorum venditores, et tam nefariae negotiationis mediatores, debita ultionc non damnet, quos tamen praedictum eaput eum ipsis emptoribus degradandos et anathematizandos esse decrevit. Et nota si mediator degradari vel anathematizari merito iubetur, quid de illo censes qui per eamdem ne gotiationem indigne promovetur. Iloc utique quod sanctissimus papa Gregorius imo per illum Spiritus Sanctus, de hujusmodi negotiatoribus indubitanter decrevit, qui in ejusdem apostolici auriculam sub columbina specie udelibet decernenda diclaro
consuevit. Nempe eriptum est in deeretis suis capito Quicunque ergo ecclesiasticum ossicium pretii studet datione mereari, dum non ossicium sed nomen attendit sacerdos non esse, sed inaniter tantummodo diei concupiscit. Et paulo post in eodem
eap. lib. ix histolarum, ep. 51 Cui liqueat hanc haeresim ante omnes radice pestifera sithrepsisse, atque in ipsa sua origine apostolica detestatione esse
damnatam, cur non cavetur, cur non perpenditur.
quia benedictio illi in maledicetionem vel litiir, qui adl:oe ut sat haereticus promovetur Quid orgo mirum si noster apostolicus eos lani ui ab ecclesiasticis ministeriis separavit, quos sanctissimus ejus equivocus ab Ecclesia separatos esse cum reliquis haereticis deputavit VII. Secundum quoque statutum nostri apostoliciqiio Ecclesias emptoribus earum adimi Priecipit. item in praedicto Chalcedonensis concilii capite licetobScure, comprehensum videtur, quod etiam dispensatori rerum ecclesiasticarum per pecuniam pronioto ossicium dispensandi jubet auferri; quilibet
enim presbyter dispensator debet existere, non praedicationis latitum, sed etiam rerum celesiae sibi commissae, qua sancti Patres non solius presbyteri, sed quorumlibet egentium neeessitati dispensandas
esse censuerunt. Praeterea in eodem apitulo cuilibe clerico omnis ecclesiastiea sollicitudo per pre- iiii in aequisita lubetur adimi, procurare autem ipsam eclesiam cum sacerdotali diligentia, ni fallor, elericalis sollicitudo est et ecclesiastica. Ergo ei in eodem capi ullo reclesiae sollicitudo per pecuniam usurpata jubetur ait serri. Ende et beatissim iis papa Gregorius scribens ad Clementem Bizanzeniim Isorte Byracenum de liodam presbytero decernit ita si idem presbyter quamdam Ecelesiam obtinuisset per pecuniam non soliun eadem relesia privaretur, sed etiam presbyterii honore spoliar tur. Sic quoque et iii antiquis nostrarum provinciarum comitiis. Minuuiiacensi videlicet, einensi,
stve Turonensi statutum legitur, ut presbyter LeeIosiam pretio alleptus, et presbyterio ptine lesia pri 'vetur. Item beatus Leo papa ejus nominis nonus, nostro tempori pene contiguus, in prima sua Romana synodo Simoniaram haeresim penitus damnavit. emptiones et venditiones altarium sub anathemate prohibuit quod anathema illi non evaserunt quicunque deinceps iam nefariam negotiationem exercere praesumpserunt Libet ergo considerare quam elementer noster apostolicus lantum emplas Eret stas emptoribus eorum ademerit quos juxta censuram sanctorum Patrum et Ecclesia et presbyterio. imo Christiano nomine et communione, phivandos esse non ignoravit. lil. Sed cur in tantum Iahoramus, ut praedicta nostri apostolici statuta ex synodicis sanctorum P trum sententiis processisse demonstremus, cum eadem ex ipso sacrae Scripturae armari emanasse nullum dubitare eruditum putemus Nam in eadem Scriptura omnes personae lam nefarii meret motitidani natae reporiuntur, Rcilicet et venditores et spirituali tim ossiciorum emptores atque hujus negotii mediatores. Ipse enim Dominus pariter ementes et venitentes de templo suo decit, et cathedras vendentium columbas iam tunc ipse subvertit Hatth. xxi, 'in quo S. Gregorius ille theologus noster in vigesima secunda homilia exponit iis Cathedra ergo vendentium columbas evertitur, quando hi qui spiritualem gratiam vendunt, ei ante humanos octi- los, et ante Dei oculos, sacerdotio privantur et me- rito, nam ipsa Veritas pri ipi in Evangelio Gratis accepissis, gratis date natιh. quod cum tales non attendant, etiam a Deo seipsos Iienant. qui in eodem Evangelio dicit uui est ex Deo, rerba Dei audit ideo ros non auditis, via e Deo non eatis Maiih. 3. Praeterea princeps apostolorii mio. trus, imo per illum ipse Christus omnibus praelatis in Melesia praecipit ita Pasciιe, qui in vobis est.
gregem Dei providente non eoacte sed spontanee Menndum Dominum ἰ non turpis lueri gratia, sed ro-luntarie I et r. v . Contra hoc preceptiam illi agit ni, qui eun lite hoe spirituale ossicium pro saecli lari luero subjectis si iis turpiter impendunt, de quibus idem apostolus in sita posteriori epistola le-
sialii : Secuti sunt iam Balaam ex Bosor qui me cedem iniquitatis ama fit: eorreptionem ero habuit sva resaniae subjugale mutum animat, hominis roce
loquens, prohibui prophetae insipientium II Petr iij. Quod venerabilis presbyter Beda in traelatu super eamdem epistolam diliteida liaci Nonnulli catholi-
eortim in tantum mercedem amant in i liti talis ut etiam docti ab indoetis a laicis cleriei merito lae rentur qui jure comparantur prophetae,inii verbis usinae contra naturam imitentis corripitur Iare lamen a proposito pravi itineris rei arilatur. Isti videlicet Balaam idem esse asseritur qui ei statum doli in libro superstu et arroganter docuisse legitur quio Hiii, id est divinus, ab ostici divinandi Pst ei gnominatus. Si enim testatur sancius Ilieronyiniis
386쪽
i libro De Hebraiei quaestionibus. Ite ergo cum A qui pro solo nefario appetitu damnatus per esset propheta a Balaae rege Moabitarum ad malo dicendum filiis Israel conductus, illis quidem in verbo Domini pro pretio studuit maledicere, sed pravitatem suam, Doni in vetante, ad esseclum non perduxit nee mercedem iniquitatis accepit, qui tamen adeo a Deo reprobabilis denotatur ut asina ejus sapientiam, im vesaii iam ejus et insipientiam corripuisse, et cum a gladio eius L eil resistentis angeli eripuisse, legatur, quam ipse angelus non morituram re testatus est, etiamsi ipsum reprobum propheiam debita morte multasset. Si ergo Balaam lantum ainando mercedem iniquitatis adeo legitur reprobabilis, quanto magis ille inter reprobos est computandus, qui cum Balaam apostolos apud Dominum ellicere studuit ut damnatorias eorum sententias subterfugeret, non ut ossicium criminose appetitum criminosius obtineret. Sed euridem haeresiarcha spirituale ossicium mereari appetisset nisi emptum deinde nefandius vendere vellet. non enim frustra de eo seriptum esse videtur quod stupidius do signis et virtutibus admiretur, quae mi ipse posset sacere per pecuniam suam voluit ellicere. videlicet, ut, juxta sancti Hieronymi assertionem, temporale lucrum ex miraculis assequeretur. Ergo non solum emptores, sed et venditores spiritualium ossiciorum, sectatores praelati haeresiarchae denota tur, unde et eum eodem aeternae damnationis vinculo adstricii non dubitantur attestante beato Gelasio inde iniquissima venditione spiritualis olliei pretium B decretis suis capitulo vigesimo quarto duos veros ludiosissime requirit, nec cessat donec ambitionem,uam ad Metum perducat. Praeterea beatiis Hieronymus in tractatu super Mattharum, illum scri- inminui dixit Jesuci agister, sequar te quocunque ireris vatιh. viii , ideo repudiatum a Domino le- statur, quia more Simonis Magi cum sequi voluerit, ut ex operum miraculis lucrum asseqiteretur, unde et sibi a Domino respondetur Vulpes oreas habent Ibid. , etc. ac si diceret Cur propter lucra et divitias vis me sequi, cum tantae sim paupertatis ut nec proprium habeam hospitium, iam vulpes etiam et volucres proprias habeant mansiones Si ergo ille, qui spirituale ossicium pro lucro tantum exercere voluit ab ipso Domino iure reprobatur, constiterit indignos inertiis saeram mereatus esse dignitatem, convicios oportet arceri, non sine periculo tale facinus patrantes quia dantem pariter et accipientem damnatio Simonis, qliam sacra lectio
testatur, involvit. Hanc autem generalem sententiam . Gelasi unpapa pertractans de singulorum gradun in ordinati nibus subintulit, inter quos etiam ostiarios notarios, sive defensores, numeravit, qui nec per manus impositionem ordinantur, nec ipsi manus alicui imp nere permittuntur unde e illum in decretis sancti Alexandri Simoniacum vocari non dubitina est, qui paenitenti ad reconciliationem pro preti apud episcopum juvat. Ex qua re colligitur, non solum illos quanto magis ille qiii et hujusmodi officium penitus s reputari inier Simoniaeos, qui per pretium ad manus impositionem perveniunt, sed et illos qui et alia elericorum ossicia per pecuniam acquirunt. Omnia autem in ejusmodi ossiciis operatur unus atque idem Spiritus I cor. xii . cujus donum non gratis sed
per pretium dare et accipere, non catholicum, sed indubitanter est Simoii iactim. X. Mediatores quoque iijus nefandissimae nego-ilationis ab ipso vase electionis damnantur qui eos ita detestatur Nam digni sunt morte non solum qui nefanda aciutit, sed qni facientibus consentiunt Rom. 13. Item citharista noster Davida Si vi debas, inquit, urem, currebas eum eo Psal. Llx . Et illud is tuum abundari malitii e singua lua concinnabat dolos Ibid. . Deinde in eodem psalmo ierribilis sententia de hujusmodi assentatore prosem tur, videlicet quod a Domino arguetidus, nec per aliquem a manu Domini deinceps eripiendiis. Nec mireris si spiritualis ossicii mercator sul, oin inclaris designetur, cum ab ipsa Veritate in Evangelii, ita nominetur Qui enim aliunde intra nisi per ostium, non pastor ovium, sed sur et latro nuneupa.tur a Domino Ioan xὶ Nempe nullus in Ecclesia praelatiis per ostium, hoc est per ipsum Dominum. ad pastoralem curam intravit qui per avaritiam, id est idolorum servitutem, ad hoe omium perveni . Non est ergo indignit in hujusmodi mercalorem sive merconarium sub numine suris infamari, cujus surtivis irrepitoliem non expavi tulitari ilu-
aliis vendidisse delegitur iri Emptores autem spiritualium ossiciorum ipso principe eorum Simone Mago in Actibus apostoloriim damnati leguntur, ubi ille noster Simon prin-eem apostolorum eumdem alium Simonem princi-Pem apostatarum peierna damnatione multavit, ita decernens Pecunia tua tecum si in perditionem. quoniam eristimasti donum Dei pecunia possideri. Non est tibi para neque sors in sermone isto cor
trium non es rectum coram Deo Paenitentiam itaque
age de hae malitia tua, e roga Dominum, si sorte remittaturaibi haee cogitatio cordis tui. In selle enim amaris udinis et obligaιione iniquitatis video te esse. Respondens autem Simon, diaiι Precamini et ros pro me ad Dominum, ut nihi venia super me horum quae dixisιia act. ui . Et nota ipsum haeresiarcham Simonem Magum pro sola nefaria cogitatione ab aequivoco suo damnatum, quem videlice spirituale ossicium mercari solummotio cogitasse, nullatenus aulem iam nefariam negotiationem legimus implesse: videsne quam rationabiliter illi damnentur qui ei tam inhianter, ut simon vagiis, spiritualia sticis mercari concit piscunt, et insuper desideratam negotiationem perficiunt et qui et eadem celeiate acquisita sceleratius uii, imo abuti iii in verentur, unde non parum ipsum Simonem Magum in culpa praecedere videntur. Ille enim iuptionem quam male concupivit, nullatenus ad essectum Perduxit,l
387쪽
ius autem eriminosissimi mercimonii mediatores Anon negligetiter auendant ista puerum lis.ei, qui ex parte . omini sui, eo quidem nesciente niu-nera sponte oblata suscepit a Naaman Syro, qui
jam a lepra mundatus est ab Elisaeo propheta. Idem quippe Giezi . licet inter alisaeum et Naaman
medius nefarie lucraretur, neutrum lamen s cum
sceleris Dei eiusdem obnoxiiim. Nam et ille spontaneam oblationem sortis eleganter respuit, ii amiste non quasi ex debito emientis, sed ex benigno assectu mentis, liberaliter obtulit sed quamvis Giezi neutrum liorum in crimine secum attraxerit, sed se solum in hos medium simplici erimine obligaverit, ipse tamen et Omnes et posteri pro eadem culpa leguntur severissime puniti sed et lepram, qua mundatus est Naaman quasi haereditariam in sempiternum sortiti. Quapropter mediatores Simoniacae negotiationis altendant quam districte. imo quam districtissime sint damnandi, qui non solum se ipsos, sed ei illos quorum mediatores sunt
sub aeterna damnatione Meum posuerunt Salis ergo. ut opinor, uinclaratum est quam Summopere praedictas nostri apostolici sanctiones venerari et obse vare debeamus, quas non solum ex synodicis et authenticis sanctorum Patrum sententiis promanasse, sed etiam ex propheticis evangelicis et ap stolicis scripturis processisse probatum es evidentissime ipsa videlicet Veritas eadem, et per seipsam, et et suos fideles indubitanter promulgavit, itae et sub sides auesiatione nobis dicit ramen, amen die robis: Si quis sermonem meum serearerit, non ridebi mortem in aeternum Ioan xviii . Item alibi Si quis diligi me, sermonem meum gerrabit Ioan . xiv . Ergo qui mandata eius non observat ipsam Veritatem non amat : vi autem non diligiι, alle- stante saneto Joanne, mane in morte II Ioan iiij;qui vero divina praecepta contemnit, nullatenus mortem subier sugere valebit. XI. Tertium autet apostolici nostri statutum, quod incontinentibus clericis ministerium aliar sinterdieit, nihilominus definitum est a sanctis Patribus est enim seriptum in Nicaeno concilio quod maximum est inter quatuor concilia Evangeliis adaequata capite terito Interdicit per Dinnia magna synodus non episcopo, non presbytero, non diacono nec alicui omnino qui in elero est, licere subintroductam habere mulierem . nisi sorte matrem aut sororem, aut antitati vel eas tantum
Personas quae suspicionem religiunt. Et autem liuius rapitis intentio clarius elucescat, altertiorem ejus translationem subnectere non pigeat omnimodo sancia interdixit synodus, neque episeopo neque pres iero, neque diacono, neque ulli omnino lericorum, licere habere secuin mulierein extraneam nisi sorte mater sit, aut soror, aut amitaci in his namque personis et harum si in ilibus omnibus sil- spieio declinatur: qui aliter praeter haec agit, Periclitabitur de elero suo.
Videsne ergo, quod enitus clericis conjugale
opus interdicatur, qui e pro ipsa cohabitatione seminarum non solum de iniuislerio altaris, sed de clericatu suo periclitari jure censentur Noe hoe tantum de sacerdotibus, sed de omnibus sacris ordinibus evidenter decernitur. Item Neocaesareense conciliuin, quod ante Nieaenum conciliii fuisse legitiir, capite primo decrevit Presbyter si uxorem duxerit ab ordine deponatur; si vero fornicatus fuerit aut adulterium perpetraverit, amplius pelli debet, et ad poenitetitiam redigi. Chalaedonense etiam concilium quod ipsa Neocaesareenses et Nicaenas, imo onuitum sanctorum Patrum sanctiones ante ipsum transactas, ut praedictum est, confirmat, etiam earumdem sanctionum
praevaricatores generaliter ita condemnat capite l0: Eos autem qui ausi fuerint per lege post. Iusto. id illinitionem magnae et universalis hujus synodi quaecunque ex his quae sunt prohibita penetrare, d crevit sancta synodus a proprio gradu recedere. Item beatissimus papa Silvester, qui Nicaena iunynodum congrega ii et eamdem apostolica auctoritate corroboravit, in suis syn Malibus decretis ita decernit capite sexto : Nemo presbyter a die honoris presbyterii suinat onjugium : quod si quis neglecto hoc aliter egerit, duodecim annis eum jubc-mus privari honore: qiiod si quis contra hoe ehirographiimis sens et publice dictum egerit, damna bitur in perpetuum.
Item beatus Stricius papa in decretis suis rapite septim suu ilibet episcopus presbyter atque diam' nus, quod non planius, deinceps, si incontinens suerit inventus, jam nunc sibi per nos omnem ad-lium indulgentiae intelligat obseratum. Item in eisdem capite duodecimo : Feminas etiam non alias esse patimur in domibus clericorum, nisi eas lantum, quas propter solas necessitudinum causa ha bitare cum eisdem synodus Niem permisit. Item sanetissimus papa Gregorius scribens ad Romanum defensorem ita dererni capite decimo : Si quis episcoporum, quos commissi tibi patrimonii linis includit, cum mulieribus degunt, hos ut omnino composeas ultemus, et de caeter illi e eas inhabitare
nullo modo patiaris, exceptis iis quas sacrorum canonum elisura permittit, id est matrem, amitain, germanam, et alias hujusmodi, de quibus prava suspicio non possit esse Melius tamen laciunt, si se etiam a latium cohabitatione contineant. Nam legitur quod beatus Augustinus nec cum sorore babitare consenserit dicens: Quae cum sorore vim sunt sorores meae non sunt. Docii ergo viri cautela magna nobis debet esse instructio. Et post pauca Prieterea curae tuae sit eosdem confratres nostros ad
libriari ui subjectos sibi in saeris ordinibus consti-lulos, quod ipsi servant, ad similitudinem suam. modis omnibus servare commoneant. Item Zacha rias papa in decretis suis capite primo ieceritinius ut opiscopi cum mulieribus omnino non habi- leni ne ab antiqui hostis fraude decipiantur item
in eisdem eapile undecimo IJ presbyteri et diaconi
388쪽
mulieres nullo modo secum habere nisi forsitan commatrem suam, ait proximitatem generationis sibi habentes quae suspiciones effugi uti sieui in immo concilio labetur Si
quis praeter hae minis Priesumpseri agere, Sacerdotii sui honore priVetur. Itein beatus uterori yinus seribens ad Oceanum, authelitii. is rationibus probavi non licere clericis coiiversari cum seminis et postmodum subintulit: Quo, si post nostra monita aliquis clericus agape- in ampli iis quaesierit amare quam Christum, se- eundum suu at in regulam conveniatiir et primcem in Nicaea dimitti ei legantur jam vero si
venius praedictos fugeri et reliquerit, conseculmus maximum lucrum. Alioquin talis ab Ecclesia anathematizandus est, germinant enim seminae spinas eum viris liabitantes, et arcana mentium aculo
Sed nul dicam ulterius delicii enim mihi tempus, ut enarrem virilina sanctos Patres pri ictis nostri apostoli ei statutis subscribentes. Nam omnes Catholici eadem observanda esse censuerunt: qui et a saeralissimis II conelliis dissentiri noluerunt exintubus noster apostolicus praelata produxi iocerein quapropter nee idiotas latere aestimo, quam periculose vel otius quam perniciose sibi suisque sociatoribus desipiant, quieunque per Sozomeni caput sacerdotibus ineontinentiam seribere non si r-midant quibus lieei superiorum epistolarum asserito sufficere debeat, iterum iamen eos Praemonere de cavendo anathemate noni deal.
XlI. Vetus Testamentum partim in mysteriis, partim in moralibus preceptis conlinetur ecl. adveniente Christo, cessavit in mysteriis ei carnalibus Observantiis,' iii ipse est lini sive completio egis in moratilius rari pris adlluc manet, quia seni Per est observandum : Dilities prorimum tuum sicut eipsum πηιιh. xlix, ct reliqua iucunque ergo ex lege aliquant earnaleni observantiam novo quidem Testamento adversam adhuc observandam esse dogmatizat, procul duhio cum Galalis imo cum Ebionitis, nilathat. Conjugale autem opus Racerdolum inter earnalis legis observantiam computatur quibus unquam sorte, in quam luno. Sacerdotibus hoc tantum in lege successionis causa legitur eoncessum, quia ex alia tribu nullus eo tempore pervenit ad sacerdotium. Nam nostro tempore ex quolibet genere sacerdotes eligere licet, quibus elinterdicitur conjugale opus cum non jam habeant necessarius. Quapropter quisquis et M temp3re illud Iudaieum conjugium sa-eerdotibus licere cum MEomeno, vel potius cum Ebione, di,gma ligat, non negligenter illud inevitabile anathema ron Siderat sorte eon Sideret lunD. l. quo ipse Apostolus specialiter Iudaicarum observationum pretedicatores anathema luat, Galatas iudaizantes ita deterrens : Sed licet nos aut angelus de eaelo erangelizet robis, pro terquam quam quod erangeliannius robis, anathema sit Catat. l. Item vero iuculi an ,,
A subiungi : Nune iterum die robis, si itis erange lirarerit praeιer id quod accepistis, anathema sili Ibid. . Idem quoque Paulus ipsum principei apostolorum Antiochiae, licet ejusdem sedis episcopum. liberaliter eorripuit, eo qliod non quidem pratilicando, sed suo exemplo udaiZare cogeret, cum se ab eorum convivio pro limor aiidaeorum simulando subtraheret. Prieterea ipse liaeresiarebes Ebion eum omnibus suis celatoribus inter reliquos lim licos anathemati Eatus est a sacratissima synodo Constantii inpolitana, et a laeato Gelasio papa in apostolica sodo : quod anathema nullus subici igere poterii quieuitque ipsum haeresiarcham per SoZornelii caput sectari praesumpserit LXIII. Quidam etiam videlitur sibi nimiit in holi
sciolit asserentes incontinenliam sacerdotibus esse concessum in illo Apost ilici Unusquisque suum Xorem ha ea s Cor. viij qui autem non intelligi iit quae mittin tui neque de quibus animani I Tim. i) aut si intelligii iii, suam ipsorum conscientiam impugnatii. Nam ni ianio boato Hieronymo, rinthii inter ea tera ab Apogiolo quaSie. an nil per reuatis in Christo eam alis opilla licita esset: quibus ita rescripsit Apo,tolus: se quibus autem scripsistis mihi bonum es hominem mutis non
tangere propter oriri ea: ionem v vitusquisque suam urorem habeat, unaquaque virum Mirum Laoriri debitum reddat 1imiιiter ausem e uxor viro.
Mulier sui eorporis potestatem non habeat, sed vir; similiter e vir aut eo oria potestatim non habeaι, sed mulier. Nolite fraudare invitem, nisi sors ea consensu ad tempus, ut raretis orationi I Cor. u.' :quod ita exponii ea lus lieronymus in libro con- ira Iovinianum Non dixit Apostolus propter sor-mcalionein duea unusquisque uxorem, alioquin hae excit satione libigini frena laxasset, ut quoties-runque uxor moriatur, loties ducenda sit alia, ne fomitemur Sed unusquisque i orem suam habeatusvom, inquit habeat sua utatur, quam ha ba anteouam crederet quam bonum erat non lai perc. et post fidem Christi sororem tantum nosse. non toniugem, nisi inritieatio latitum excusabilem laceret. Nolite fraudare inricem, nisi sorte ea onsensu ad tempus, ut acetia orationi oro te,'milet illi bonum est quod orare probi laet, quod corpus Christi aecipere non permittit, quandiu enim impleo mariti officium, non impleo continentis Iubet ulim Apostolus in alio loco ut semper oremus Iahesa v):
si Semper oramus, nunquam conjugio servienduin est quandoquidem quotie,cunque uxorioli bitum Illo orare non possum. Sic et Petrus apostolus docet Christianos ut infirmiori vaseulo muliebri honorem tribuant, ab opere conjugali cesSantes, ne impediantur eorum orationes. Quis ergo sanae mentispri icta apostoli sententias de exercendo conjugali opere sacerdotibus ascribal qucrum quotidianum est osticium non modo orare, sed et divina sacramenta contreetare praesertim cum in eodem loco etiam cuilibet Christiano tempore Oiationis injum
389쪽
gatur continentia Nempe si Apostolus his etiam sacerdotibus carnalem copulam concederet, profecto contrarius sibi esset, qui ad Titum scribens praecipit ut sacerdotes sobrii justi sint atque continentesi Tit vi in Et non lite sacerdotibus, sed Iaicis et his non solidum cibum sed lacteum potum ministrat. ut puta neophytis, qui nondum sibi, necdum aliis
stilliciei iter erat ii instrueti .... idem Apostolus face
dotala osticium penitus intercludit. Eadem etiam ratione probatur ad laicos, non Sacerdotes, spectare quidquid idem Apostoliis scribit de exercendo opere conjugali ut illud inuod si se non continent, nubant. Melius es nubere quam uri I cor viil id est, melius est legitimo marito misceri quam fornicari. Ei illud Iolutus es ab vetore noli quaerere Xorem.
si autem acceperia uxorem, non peetasti et si nupserit
virgo, non peeca Ibid. . IIo itaque nullo modo de sacerdotibus vel de aliis continentiae dedicatis dieitur, sed de illis tantii in qui legitime eonjugari pos- si int. Unde beatus Hieronymus in libro supradicto Si inquit, nupserit virgo, non peccabit non illa virgo quae cute Dei cultui dedicataci harum enim si qua nupse fili damnationem habebit, quia primam ira italu secit fidem. Si autem ho de viduis dictum objecerit, quanto magis de virginibus praevalebit eum etiam his non liceat quibus aliquando licuit:
virgines enim quae post consecrationem nupserint non tam adulterae sunt quam incestae. Si ergo prindictae apostoli sententiae hujusmodi continentibus caritalem copulam non concedunt quant minus sacerdotibus maxime eum illae simpliciter ad coii-tinentiam sint eonsecratae, illi autem ipsis contii ieulibus sint praelati, et per venerandam manus imp sitionem, et per sacrosancti chrismatis unctionem.
Praeterea idem Apostolus ipsis quibus conjugale
Opus exercere concedit, eisdem etiam secundas nuptias inire licenter permitiit. Soluto enim ab uxore aliam ducere concedit, et viduae nubendi licentia in attribuit. Nullatenus ergo sacerdotes sub permissuria carnalis copulae sententia comprehendit, quibus in epistola ad Timotheum et Tituti bigamiam penitus prohibuit, cum iubeat lantum unius uxoris virum eligi ad sacerdotium iam nee apud ethnicos bigamia
licebat sacerdotibus beato Hiero nyino asserente contra Iovinianum. Legant, inquit, nos irates, antequam religio nostra fulgere in mundo unicubas semper habuisse inter matronas decus, per illa Fortunae muliebri sacra fieri solita, nullum sacerdotuin biga mum, nulluin statilinent hi maritum illorophantas quori Atheniensium silue hodie cicutae sorbitione castrari, et postquam in pontilicaium electi fuerint, viros esse desinere; quicunque autem pr dicti Ap sioli verba intantum adulterant ut sub eorum Perversa interpretatione, etiam sacerdotibiis incontinentiam licere consignent procli dubio sequuntur Nicolaum haeresiarchen, quem Clemens Alexandri iiii in tertio libro Stromatum refert uxorem suam eiii libet etiam volenti prostituisse ei hoc exeniplosito docuisse ei inclis promiscita atque coniiuunia
seminarum consorii liceres et hoc ideo ut a majoribus quia eripium est Eceran ulla omnia communia Met uin inter quae Nicolaus numeravit et conjugia Sicut ergo ille apostolicum exemplum nimis generaliter et perverse aeceptum in haeresim mutasse refertur, sic et si illud Apostoli: Unu quiaque uxorem suam habea s cor via , nimis generaliter et perversissime interpretantes, in errorem vertisse nolantur, qui sub eodem exemplo contra eumdem Apostolum sacerdotibus conjugale opus concessum allaci pertinacia contendunt duamvis enim in sacris ordinibus promiscua seminarun consortia magis detestanda sint quam singularia. depravatori lamen apostolicae institutionis ipsi tu resiarchae Nicola minus inputanda videtur quam istis ille enim eo quidem empore posisticam doctrinam male interpretatus est, clim vix in primis nomen Christiani latis incivpisset, cui evangelica et
apostolica doctrina nolidum esset De lolum uu- dum dilatata, nolidii iii lia virtulimis, io signis, tot sacratissimis salictorum martyrum triumphis approbala isti uicin ea iudem di trinam jam ubique ignotam, nee rusticis jamdudum notam nec riisticis iamdudum ignota nil imo jam ab antiquo sanguine
sanctorum Patrum consecratam et irrefragabiliter corroboratam , obstinatissima inmeritate nituntur
depravare. Unde et illa vi perditionem subicctugere nequibunt quam ipse princeps apostolorum depravaloribus Scripturarum assignat, qui Epistolas, γ- stoli eius Pauli ita nobis commendat In quibus in quit, Distesta sunt quaedam discitia intellectu, quae
indocti et instabiles depravant sieu ει eaeteras Seripturas ad suam ipsorum perditionem I Pet r. in . Vos ergo fratres, praescientes custodite ne insipientium errore traduci excidatis a propria firmitate Ut autem clarius eniteat Apostolum in superioribus sententiis non sacerdotibus, scd laicis carnale commercium indillsisse, diligenter inspiciamus quid idem Apostolus ministros sanctorum obsereare de' cernat, et quibus sacros ordines concedi vel denegari constituat. Nam in eadem apostoli ea institutioite et defensoribus sacerdotiilis incontinentiae perpetuunt silentium evidenter imponitur, et praelata nostri apostolici flatilla irrefragabiliter eorroborantur: quippe quae nulli sacrum ossicium interdi eunt nisi quem et apostoli ea praecepta penitus ab ipso sacro ordine secludunt. XlV. Beatus ergo Paulus apostolus scribens ad Timotheum de sacris ordinibus ita testatur : Fidelia inquit, sermo : Si quia episcopatum desideriat bσnum opus desiderat. Oporte ergo episcopum irreprehensibilem esse, unius Xoris trum, obrin m. Frudentem, pudicum ornatum, hospitalem, doctorem non vitrulentum, non percussorem, sed modestum
non IlIigiosum, non cupidum, sed sua domui eiuprapositum filios habenιem subditos eum omni eastitate. Si quis aut ni domui suae praeesse nescit, quomodo Ecclesia Dei diligeiuium habebi 'oon neophi tum, tu in superbiam elusus in judisium incidat in-
390쪽
ait oporte autem et illum ratimonium habere bonum ab his qui foris sunt ut non in opprobrium incida et in laqueum diaboli. maeonos simili-liter puditos, non bilingues, non multo rino deditos, non turmauerum sectantes, habentes mysterium fidei in conscientia pura. Dat primum probentur, et sieministrent nullum erimen habentes Mulieres similiter pudicas, non detrahentes sobrias, delea in omnibus. Diacones in viri unius uxoris, qui siliis auia bene praesint et domibus vis qui enim bene ministrarerint, gradum sibi bonum acquirent e multam fiduciam in fide quae est in Christo Iesu Iaim. iiij item ad Titum Hujus, inquit, rei gratia reliquit Cretae, ut ea quae desunt corrigas, et onstituas
per eiritate presbyteros sieu ego tibi disposui siquis sine erimine est, unius Goria vir, tilios habena
fideles, non in ace alioneauauriae, aut non subdilol. Oportet autem episeopum sine erimine esse sient Dei dispensatorem non luperbum, non iraeundum, non vinolentum non pereuMorem, non turpis Iver eupidum, sed hospitalem benignum, sobrium, jusιum. sanctum, continentem, amplaetentem eum qui secundum doetrinam ea fidelem sermonem, ut potens aite exhortari in doetrina sana et eos qui eonι radievnι arguere. Sunt multi inobedientes, vaniloqui e seductores, mari me qui de circumcisione sunt quos oportet redargui, qui unipersas domos subvertunt, docentes, quae non oportet, turpia lacri graιia. Et post pau-
Inerepa illo dure, ut sint sani in de non intendentes Iudaicis sabulis et mandatis hominum aderrantium, a veritate Tit. 3. XV. In primo igitur notandum est in his apost licis institutionibus sub nomine episeopi etiam presbyteros comprehendi inconvenienter enim Apostolus post descriptionem episeopi statim de diac nibus subinfert, si non et presbyteros sub epise pali descriptione comprehenderet, qui post episcopum proximi, et ipsis diaconibus indubitanae sunt antepositi. Aut enim nusquam de ordinatione presbyterorum dixit aut sub nomine episcoporum eos descripsit. Sed incongruum esset ut taetermisso magistro ministrum ejus describeret cum lamen magister ecclesiasti eis dispositionibus magis esset necessarius. Praeterea eum Apostolus Tito praeeipiat ut per civitates presbyteros ordinet, statim eum de ordinatione eorum informans subinfert oportet episeopum sine erimine esse Iiι ij. Idem Timo ille seribit inoli negligere gratiam quae data est ιibi per prophetiam eum impositione manuum presbyterii I Tim. vin eui in sequentibus statim dixit: Nemini manum cito imposueris Ibid. . quod proprie
episeoporum est ergo unidem episeopum dicit quem et presbyterum nominavit. Si e beatus uter nymus e sanctus Ambrosius, praedictas Apostoli sententias fideliter exponentes, instantur apud antiquos idem fuisse episcopum et presbyterum, ut mnum unum esset ossicii, aliud aetatis. Postea autem, ut Hieronymus asserit, eum unusquisque eoquuos baptizaverat suos esse putaret, non Christi,
propter auferenda schismata in toto decretum est orbe ut unus de presbyteris p poneretur caeteris, ad quem omitis cura Melesiae pertineret. Post descriptionem autem episcopi et presbyteri caute Apostolus subjungi de diaconibus ita decernens et Dia- eo a similiter, id est, oporιe eas pudicos, etc. I
Tim iu), ae si diceret . Quod de episcopis et presbyteris decrevi, hoe idem ei de diaconibus moseialis decrevisse Satis ergo evidenter patet, ut aestimo, Apostolum in superioribus suis dissinitionibus etiam presbyteros cum episcopis et diaconibus eoinprehelidisse unde et merito quilibet eorum a sacris os iis dimoventur, quicunque ex illis in soapostolicam informationem eorrupisse probanti tr. Nempe Apostolus testatur episeopos, presbyteros et diaconos oportere turpis lucri non esse cupidos. Omnis autem Simoniacus turpissimi et nefandissimiliter indubitanter est cupidus, ergo inter sacros Ordines nullatenus est computandus se illec jamdit dum per apostolicam sententiam penitus ab eisdem segregatus Nolandum autem, si neophytus intorgacro ordines non recipitur, qui lamen inter late posse salvari reditur quanto magis inde sunt segregandi cupidi, sive avari, qui sunt idolorum servi; qui, iuxta Apostolum nullatenus habent haereditatem
in Christo e regno Dei Ephes v . item Apostolus praecipit in superioribus ut episcopi, presbyteri,
diaconi sivi pudici et continentes nee mirum, eun et laicos hortetur ad conlinentiam, dicens : Folo autem omnes homines esse sicut meipsum, utique con linelites PCor uti in item : Reliquum est ut qui ha bent inores. anquam non habentes sin t Ibid. . item Viri diligite uxores vesιras sieu e Christua Eeelesiam Ephes. 3. Unde Ilieronymus: Si Christus, inquit sancte, caste, si absque ulla in aeula diligit
Ecclesiam viri quoque in castitate uxores suas diligant et aria unusquisque ras auum possidere in sanctificatione e honore non in passisne desiderii. aieu et gentes, quae Deum ignorant f Thesa. ivl. Quem honorem ita interpretatur beatus Ilier nymus : Si inquit, abstinemus nos a coitu, honorem muliebri vaseulo tribuimus si non abstinemus, perspicuum est honori contrariam esse contiimeliam. Praeterea omnis populus filiorum Israel, ad montem accessurus et Dei eloquium de longinquo tantum auditurus, triduo sanctificari et se eontinere ab ux ribus jubetur Exod. ix . dure ergo Apostolus saerorum ministris incontinentiam interdixit, qui et saecularibus debent priminere in eastitate, qui et suis Spiritus sancti locutorium osseeti quotidie Dominum pro populo debent interpellare. Quieun-que ergo horum incontinens esse detegi uir ab ipso Apostolo sacris ordinibus inicioso proni hetur eum per incontinentiam apostolicae institutioni seipsum subtraxisse videatur. Nam quod Apostolus dicit , Unius uroris virum Iaim. iuxta attestationem
sanctorum Patrum, ante ordinali 0nem tralunt non
post ipsam est intelligetidiim Unde sanetus Cyprianus, in libro De duode euia abusionibus, dicit quod