장음표시 사용
371쪽
que in extremo examine districiae ultioni subiaeeat. A deeeSSO Leodegarius et alii praedecessure sirimius cunctis autem eidem loco iusta servantibus sit pax Domini nostri Jesus Christi, ut hic fructum bonae actionis percipiant, et apud clementem Iudicem
praemia aeternae pacis inveniant. Datum Laterani, permanus Petri, sane lae non aliae Ecclesiae presbγturi cardinalis.
Confirmutio primatus eclesiae Viennensis, e conressio pririlegiorum constrinatis ii qua a praedecessoribus pontificibus eidem eoncessa urit.
GREconuis episeopus, servus servorum Dei, Aobtinuerunt, ita libi luis pie successoribus absque ulla iii quietatione seu diminii lione, oblinere concedimus; sed et abbatiam S. Petri oris portam Viennae sitam, et infra eamdem urbem S. Andreae abhatias, unam monachorum o alteram sanctimonialium : ne non abbaliam sancti Tlistuderii quamiciem veneiabilis consessor aedilicavit, iuri Viennensis Ecclesiae per omnia subjectas esse non ullium est in otia a non si quoque celesia, quamvis se latria nostrae lilaertatis, visis tamen imperatorum praeceptis, tam in saecularibus' itam in regularibus canonicis, per consilium vicarii nostri Hugcnis Diensis episcopi, inibi ordinalis tibi tuisque successoribus, in omnibus omnem potestatem habere aposto---NDo venerabili fratri, Viennensi archiepiscopo, mea auctoritate decernimiis. Quoniam igitur dii ciis inae frater, qui divina dispositione ejusdem Eeclesiae regimini prides, lua veneranda religiositas ab apostolica sede humiliter postulavit ut antiqua privilegia a sanctis prinlecessoribus nostris sacrae sed Viennae tradita confirmarem usu quoniam res digna petebatur, tui dilectione cum ejusdem Eetlesiae debita charitate libenter annuimus Privilegia igitur et taedia, vel bona quae a beato Silvestro.
Leone et Nicolao, et ab eorum successoribus, vel a Romanorum ituperatoribus, seu Francorum vel Biirgundiae regibus, Ecclesiae tuae siuit data vel reddita, eonfirmamus et apostolica auctoritate praesenti privilegio corroboramus ex arteque D. iomnipotentis et beati Petri apostolorum principis praecipimus ut suturis temporibus deinceps firma et incon viris permaneant et incommutabiliter consistant. Si iii autem huius privilegii nostri sat clionem violaverit, nisi resipuerit et digna satisfactione emendaverit, si extorris a regno Dei et digne exenna inunicatione damnatus ab Ecclesia Dei ossiciatur extraneus, si petuaeque subjaceat maledictioni. Dala per manum Petri cancellarii, ii Nonas Martii. anno Domini tuearnalionis l077, indictione xv, anno
pontilitatus domni Gregorii VI PI'. iv. LXXXIII. Distola G. regorii VII ad elerum et popvlvm Vien,
n ensis Ecclesiae. De Warmundi eIeelione in ipsorum archiepiscopum ratulatur hortaturque teum adjuren in recuperandia rebvs Viennensi ecclesiae ablatis.
Gn conus ,22ὶ episcopus, servus servorum Dei. clero et populo Viennensis Ecclesiae, quilius promeritis et devotione debetur, salutem et apostolicam et per eum ipsius successoribus, etsiae, in perpetuum. Cum ex apostolicae sedis moderamine, cui Deo
auctore praesidemus, omnium quae usquam sunt Ecclesiarum euram gerere, et lamen illis nos conve-3ιit invigilare, ut et de ipsarum juribus quod modo sorte dilutitutum est in reliquunt inviolabiliter custodiatur, omnem nostram sollicitudinem iis exhibere quae principales ac speciales siliae sanctae sedis apostolicae et appellantur et existunt, et alia tum pri- malum continent Ecclesiaruin Certum quippe est Viennensem Ecclesiam hujus sedis concessione si per septem provincias primatum tenere, PSam Viennensem Bituricam, Burdegalam, Auxionen Sem, cquae appellatur Novem-Populana, Narbonam, Aquelissent ei Ebrudunum, in quibus Viennensi archiepi- Se o, juxta Nieola decretum Romani pontificis Vicra agere, conventiis scilicet synodales indicere, et jura ecclesiastica iuste ac regulariter apostolica auctoritate concessui est definire. Ilue usique in privilegiis eidem Ecclesiae a sanctissimis praed cessoribus nostris collatis habetur quoque in privilegio healae memoriae Leonis papae continetur.
Ex quo lique privilegio, et aliis quam pluribus et his
aut lenticis, supra diluas vir provineias ad Viennensis Ecclesiae privilegi uin, utpote a beatissimis apostolis Petro ei Paulo landatae, auste et aliouabiliterpulinere. Et ait potestalein Pitisdem ecclesiae, cundum anti litam lictoritatem catalogiis et viri, pertineant des niluin est litori oppida vel civitates, Giatianopolis videlicet Valentia et Dia Alba Vivarium Tarentasia, Gene a Maurienna, Viennensi Ecclesiae inierim subjectae pernianeant donee quae residitae sunt, certius diseussae e plenius ventilatae, sub potestate Viennensis Ecclesiae rediga iiiiir. Porro Tamillasiam ita semper sub primatu Vietinensis Melesiae permanere decernimus, sicut a Sanctis Pa-iribus Leone et Nicola noscitur confirmatum. Printerea de Salinariacensi archidiaconia unum nobis intimasti. Consecrationes vel ordinationes, e quidquid ad pontificale pertinet osticium, sicut lutis P - In istoria Viennensis Melesiae C. Charret, p. 29, hae epistola Gallie reddita norit ei praeseri Non solum vobis, sed et omni pene mundo marit sestis, me nolum est quod per multa jam tempora
Sit noni iiij haeresis Ecclesiam Dei suis callidis machinatiuitibus perturbavit, et adeo in alii invaluit violenter, ut quasi sera bellua quod equidein
Alexandri Il a perseram, ut mox ex sinceris in numentis dicemus.
372쪽
PSi , Per crudeles suos ministros suis jam morsibus A bulo tantae subertatis saginata congaudeat. Quis non laetetur canonice et per omnia, juxta normam ecclesiasticae institutionis, in Leelesia Dei virum religiosum atque prudentem ordinari episeopum IIahetis' itidem ex dono divinae propitiationis ordina-ium Warmundum 125ὶ bonum et justum episcopum. Studete ergo sic sibi in omnibus obedientiam exhibere et pro timore divini nominis et reverentia apo stolicae sedis euius auctoritate 424 hoe actum est, cuncta quae juris sunt riclesiae vestrae, sicut ipsa Ecclesia antiquitus tenuit, tenere, et quae violenter sibi ablata sunt, eum recuperare juvare, nominatim autem abbatiam S. Bernardi, quatenus ipsum Deum possitis exinde hahere propitium, et B. Petrum vobis debitorem saetatis, ut in praesenti et sutura vita SSii, ut non solum nos, sed universa Ecclesia D B suum vobis auxilium impertiri dignetur.
Prope contriverit. Unde nos qui nutu divinae dispositionis ac providentia divinae clementiae licet non nostris meritis, tu vertice lamen universalis Ecclesiae speculatores existimus ad defenes indam libertatem matris nostrae sanctae Ecclesiae, nec debemus nec possumus animum cohibere vel linguam Scriptum est enim, Maledictus qui prohibet stadium suum a sanguine Ner. Lviiij, hoc est, qui prohibet linguam suam a eorreptione carnalium. Nos quidem semina, loquendo veritatem, in terriscordium servorum Dei aetare studebimus; ipse autem qui Veritas est, messem ad fructum maturitatis ut sibi placet enutriat. Vobis quidem, modernis lem- Poribus, adeo maturum ac laudabilem fructum con-
ΕPISΤOLAE DIVERSORUM AD GREGORIUM VII.
anfranei, archiepiscopi cantuariensis ad Hilde-brandum Romanae celesiae archidiaeonum. De sua in illum benevolentia praesulus doce Eboracrauem controre ratum fuisse compositon, missamque ad sedem apostolicam rei festo restitionem, quod ab ipso egi eupiat.
Domino sancti Romanae Ecclesiae archidiacono IIII DE BRANDO LAIrras L suus sanctis principiis sanctum conjili gere sinem.
Explicare litteris mens mea non potest quatit a dilectione vestrae sinceritati connectitur, qua illaque dulcedi e gratiarum vestrarum , quas mihi tam privsenti ita in absenti benignitas vestra semper exhibuit, indesinenter reminiscitur. Propterea Si, donante Deo, in quibuslibet rerum generibus aliquid boni laeto salutem vestram tam temporalem quam tempore carentem tradere oblivioni non valeo. Et hoc oro omnipotentem Deum , quatenus ita vestram ad honorem et firmamentum sanctae Ecclesiae suae prolixam in hoe saeculo faciat, incontaminatiam ab omni peccati contagione custo Iiat, et in suturo centuplicatis operibus vestris vitam vobis permanentem copiosus remunerator retribuat.
Porro calumnia itam horacensis Ecclesiae antistes adversum me movit de primatu et subjectione quorumdam episcoporum, secundum praeceptum avostolicae sedis audita et determinata est. iiiiis negotii gestionem breviter ex ordine scriptam D mino nostro Papae transmisi, quam volo et rogo a ι2I Warmundus seu Guarmundus, abbas Dolensis coenobii, anno 107 ordinatus est in archiepiseo-vum Fiennensem ex Chronico Dolensi, tona nostro Xll, p. 455 et in Chronico antistitum Viennensium, ibid. p. is leeitur armundus ire annum 107 eanonie sui electus in sedem iennensem, explosis iis qui eam Simoniace administrare conabantur et a Gregorio pontisice, qui eum fidelem et prudentem noverat, consirmaius, etc.
vobis competenti diligenii legi, quatenus chartu,
vestra certissimum teneat quid mihi eclesiaeque meae sedes apostoliea confirmando concedere, ei concedendo confirmare per privilegium debeat. Hildebrandi ad Lanstantvm. Ideo pallium, quod ejus estati petebant, missum non suisse, quod absentibus misi non soleat. Proinde necessarium esse ut Romam renia ι.
LA FRANco venerabili Cantuariorum archiepiseopo sanein Romanae Ecclesiae ui LDLBnkADL archi
diaconus salutem tu Domino. Verba legatorum vestrorum graviter sit gratanteit accepimus, sed qliod voluntati vestrae in mittendo absenti personae vestrae privilegio, ut illi petebant, rite non potuimus satisfacere, valde doluimus neque id aegre serat vestra piudentia, quoniam si alicui archiepiscoporum vestris temporibus absenti hoc conces sum fuisse vidissemus, profecto religioni vestrae promptissima charitate honorem uti absque stra fatigatione impenderemusci unde necessarium nobis videtur vos apostolorum limina visitare, quatenus de hoc et aeteris una nobiscum silcacius quod oportuerit consulere valeamus atque statuere. De caetero si legatos nostros ad vos venire contig
rit, solita charitate recipite qui lat. et quael ob sin aure dixerint, prout charissinium sane De Romanae Ecclesiae filium, et religiosum decet sacerdotem,
42l Εxauctorato nimirum Herim anno, de qlio in concilio Romano anni 1076, apud Lablinum tom. XConcit col. 556 Viennensem episcopum eri- mannum, usi depositum pro Simonia, periuriis,
sacrilegiis, et apostasia, quia Vietinensem Ecclesiam infestare non desistit , excommunicamus , inequantum errant qui eri manum armundumque
unam eamdemque personam singunti
373쪽
Ill. xco quod omni biis ei legationibus ei rationibus no- Lansranei ad Cressorin in VII. - Purgo quod objectum hora a pontisice minus so ab eo et Ecclesia in Ilomanam post adeptum eriscopatum illisti,qnam solebat amorem contra murisicia remissiorem ci erga se rideri. Se regi, quod per equ-ιum suggeεserat, sussisse, sed non persuasisse.
neverendo sanctis universalis eclesiae stimino pastor GREGonio peccator, et indignus antistes DC FRAXcis servilium cum delitia subjectione. Litteras excelllantia vestrae per Iubertuli sacri, stri palatii subdiacotium porrectas, qua decuit
lextii paterna me ut edine ro preliendore studuistis, iii od in episeopali honore positus sancta in uoniastris, quas ad sed 'in apostolicam direximus , Sem per dexter stetistis, et in Omne disceptatioue et negoti seniper pari s nostras sapientile et bonae
voluntatis vesine scuto deserulistis. Proinde mulit plices primum obis grates reserimus dein te ut quandoque occasio subluceal ita vobis vicem dilectionis rependere possimus , vehementer exopiamus. Licet enim, inter multimoda Ecclesiae quarquotidie portatis, negotia, nillil nisi Dei gratiam requiratis, neque de terrenis rebus quidquam, nisi ad orditiandum potius quam ad possidendum, attingere velitis lamen initia liliarem datorem, ut pro homillia Ilossit dare, cecsse est multa usin habere. mandamus vestri dilactioni ut, si quid nostrariuria in Ecclesiam vosque ob ejus reverentiam mini: l est quod vestro sedeat beneplacito, si nobis scire detur, sui lini vestrum sic ex nostro uitis nitri iantum vii uni possit n. on dilegere Quis ei quid inata audeat denegare nugamus autem diri cedinem vestrae et aritalis ut per vos legali in noSir , quam nunc ad Sacrum Sedem apostolicam dirigimus, aditus pati'al et iii qme postulamus vestra pst essectum oblinea . scilicet ut a: synodum sitiam super rebellibus Tlui ringis pro iiiiii attonibus decrevimus celebrare. domnus apostoliciis de latere suo dignetur nititere qui et synodo praesint, et auctoritale jus deterininent ea quacunque de minanda Oecurreruit. Quod si lio fieri nequit saltem scriptis beatitudinis riua liligam quam ante honoris ipsius susceptionem diligere quo iidani solethalia privseriim citru POSlOlicae sedis auctoritate ad ipsius apicem lionoris me pervenisse non dubitem, ne quemquam dubitare
Et quidem veni'rande Pater . verbis tuis caluntiniam inserere nec volo nec debeo ego a iuria, teste conseiuntia mira, in memetipso intelligero non possum quid et orporalis at sentia . vel locorum tauta intercapedo atri ipsa qualisi unque lion Oriuii sublimitas, in hae parte vindicare sibi quidquain Prie aleat, quin mens nil ais ecplis vestris in omnibus et per omnia seci indum ea non ulnirari epta, zubjaceat ei si privsiniit Deo, priPsens praesenti in liti quaniloque valerem, me amando crevi Sse vos ver lilia pace vestra dictum sit a pristino amore nonni illa ex parte defecisse, non tam verbis quam rebus ipsis ostenderem. Verta legationis vestraerii in praelato legato vestro prout melius potuit suiu meo res suggessi suasi, sed non pyrsu i Ctum cI. cur autem voluntali vestries iniuisariam non assenserit, ipsemel vobis iam verbis quam lit-L ris innotesciti
muliae Ecclesia archidiaconum epistola.
Sicrvninis Mogiinlinus id quod est Dei gratia .c synodus nostra roboretiir, et rebelliu in temeritartali ueloro comprimalit r. Adnitatur ergo dilecti vestra ut hoc obtinere valea Petilio nostra.
Reverentissimo Patri, novitem sacerdotio primae M. dis apostolica inlidalo, S. Mogiuilinae dispousat Ecclesiae, sedulam benevolentiae servitutein, et debitam oliudientia subjectionem. Multae quidem desiderio deSideraba inus cun a P stolica sedis praesulem esse, qui vita, moribus. verbis, exemplis ad SMiliitem Praeesse et prodesset sancu Dei Ecclesiae. Nunc vero quomodo mellifluillil DE DRANDO Sancti apostolicae sedis archidiationi, is facti sunt cuili, solito dulcius distillanae riuum graci archione uario, salutem et fraterna dilectionis
Plurinium gratia vestri resertinus charitati, pro
lea Episcopatus Muravi a Joanni episcopo in issi a Pra*ensi divisionem ii in Proveniti uni quo-rit udam episcopatus Pragen bis assigitalion conc quere linii alens Iaimuit r. alio nomineri, heliardiis, Piragensis episcopus, nihil non moliebatur ut aemu-luin opiscopii in vexaret. Quin nee a viilneribus Medisque aliis manus abstinebat L id rescivii Alexa iideria para legatus suos eo misit Boi nardum et Gregoriiiiii qui Prag nsem episeopum ab Ostieio suo suspensum palam edixerunt Acta sunt liae ante
obitii in Ali xandri parum cui succe.lons Greguvius Cari fiatu inlam rosirin iis prius qui .lom lilioras dedit
ad ratiuitium uoltumiae ducem, iam uiri qui braiiae Dei, divina uti serati votis nostris solito cumulatius satisfecit et cum quem maxinie Optabam lis.
eidem saueis Romanae Ecclesiae praefecit, qui nobis fratrem sed aemulo illius avdiit in conque is de injitria legatis apostidicis a dammiro illaia luna addit se aggravalii ruin sentetitiam, nisi ad Ollicitimis diisset. Interea da romi ad Mogiiiiiiiiiiiii cimpolit
nulla iiii in Onstigii, narrans se inauditum, ite ametropolitano in s nod damnavim, iniuria prohiberi ne piscopale munus exerceri t. lla, Pragensis si viii et suas queri las Si defridus Moguntinus archiepiseopus iκ' illumas ad i rogorium pontificem detulit qua in idus cpistolam liue transsero, quod tu coni assulida litteris εἰ ri gorii ad rati,laum vulgalis ni ist. lib. 3 epist. 17.
374쪽
-mpor dexter steli in omni hucia gotiis, nun Iliam notiis defuit in nostris lini lotis praecordiorum modullis graiias agimus Deo altissimo qui cathedram Petri caput scilicet ecclesiarum, veStro, mi reverendo Pater illii stravit et ornavit sacerdotio huin liSit 'Plicatu orantes et deptveantes ut qui primitias ni stolaius vestri perfudit oleo holitiae prae partici- Dibus vestris gratiam ei pacem multiplice Eccle-Riae suae cunctis diebus vestris Optamus auu In Pr mereri ut pretiliarem gratiam apud vos obtineamus, 4 l a vestra paternitata specialem nobis provenire clem ntiam, non solum ea charilate quam universali
debetis Ecelasiae, ses etiam eo gratiae privilegio quod Rei per aera sedes vestra Mogmitiive impendit Eeclosiae, ut pia mater speetali filiae. Hac ergo religratia, in omnibus quae nobis obviant, ad vos recur trimus et quidqui. nobis adversatur, ad ves plut membra ad aput reserimus. num humiliter intimamus vestri sanctitati quod sub antecessore vestro Diae recordationis papa A. contigit nos, ut salva reverentia dixerimus injusteii judicitim pati et inclementer deiuritatos esse ab eo jure quod sacri ea nones et Patrum sella metropolitanis juben seriari. Denique eidem sanctissimo Patri de fratre ei suma- ganeo nostro episcopo Pragensi sinistra relatione Stiggestum est, et me ignorante, ab inimicis apud in accusatus est; unum e hactenus insolitum ab eo exiit edictum, ut eumdem fratrem, et coepiseo Dum nostrum nec intor fratres suos canonice prius auditum nec canonice ad se vocatum, nec hi tuentiae iii pa denotatuni, non soluti ab ossicio suo suspenderit, sed etiam rebus et reditibus su . Ecclesiae omnino spoliaverit et ex ιruserit, ut ut missis nuntiis publice nuntiari se erit in elero et populo ut eum qui excommunicatum habenies, nihil quod episcopi esse vel quaererent vel acciperent ab eo. Quod saelum si apostolicam deceat mansii ludinem,
si decretorum semet auctoritatem, vestram non prinlerit sanctitatem Debuit iamque juxta decreta ca- ionum, ad nos primum causa deserri, et ad concilium vocatus intra provincia in inter fratres suos aurari: ego vero et fratres mei deberemus ad apostolicam sedem, velut ad apii nostrum referre, si tanta res esset ut per nos nec posset ne delieret terminari. Nunc autem frater noster et coepiscopus
sede sua vagus et profugus et, ut diximus retriis ei reditibus Ecclesia sita injuste spoliatus et cxii usus, indignum patitur judicium, et omnibus Dali4bus et coepiscopis nostris magnum inde provenit standalum, et episeopale nomen et ollicium qii dapud Deum et homines sacrum est intolerabile patitur opprobrium. Porro Ecclesia illa tarn multis diobus pastorali caret administratione ei unico pastore vidua episcopali vacat benedictioni, in quo in scopus ille qui expulsionis et prelurbationis hujus
auetor est, ejus sibi usurpat ollicium, et, quod omnibus eonciliis et decretis maxime cautum St, Onsecrando ei confirmando eumdem circuit episcopa-
uiui unod maxime ob hoc periculosum est, quod T, ISTRUI VAGANTES. 738
gens illa calliolica fidei novellai, planiatio, iami dum radicata ei landata in Christianismo ei facile
ad antiquum paganismi revolabit errori in si in lorpasiores suos tantam videri durare dissensionem. duaproptin ego ei Omnes fratres Ilio vestigiis vostrae sancillatis assus oramus t Obsecram iis, primum Ecclesiae rationes, nee non maligni huius tempolis inclamare importunitates. Habeboni quoque de quibusdam agere vobiscum ipse raesens, quod nec litteris inlexere, nec uviali etiam alicui fidelissimo habeo aperire. Quapropter praesenios si atros eum litteris me. ae excusationis ad vos dirigo, qui vobis suggerant quod ad vos non veni OA Psse tomeri ia- iis, sed inevitabilis ei supremae necessi latis. Noveruautem sancta pati lituis vestra quod non est homo in terra me vobis sidelior, et ad omne praeeptunio strum implendum cxotior, Iuc ad vinium meum ad vos aliquod negotium posse riuarilaro, si lainen juvare virium alalii dine. Pro in vetet ala autem Thuringorum obduratione novam volis facio conquestionem, qui, sicui semper, si etiam adhuc Spiritui sanetis ejusque justissimis resis,lunt legibus, redituum suorum negando decimalionem, Sque adeo ut, dum monerem eiis ut omni poti illi Deo ob dirent, ipsi e contra armata manu proiniscine plebis me et meos obsiderent nisi Dominus omnipotonii manu liberavisset forsitan crudelitas eorum usque ad internecioilem in nos desaevisset. Unum rogo sacram paternitatem vestram, ut contra tam notarium vimque insolitum facinus, respectu ecclesia sile: di- seiplinae, nobis compatiendo succurratis, Pt conlia
inlinicos Dei gladium arripialis, quatenus sonitate intumax e rebellis seria Thuringia, quod adhuc inelavigera manu Petri vivit ei regnat imperati ix Roma.
Miris Concit. XX. l , .l mino venetrabili, o Patri in Christo amat ili CnEconio prima sedis an ii stili S. Moguntinus, i. quod est gratia Dei debitio obedientiae Subiectioi .em,
ei sodulam obsequi devotaonem.
Quid causa intercedat, et quid impedimensi in
teicipiat quod aer huic Sancti apostolica sedismueri interesso non possum, Sicut jam priori le- galione igniscavi, ita ei nune auel: paternitati
vestrae ex is a veritate denuntio, videlicii quod eodem parata sis morbi, quo tunc inhonibam,
quidem remissius sed in dies auctius aeritisque la- io Non hoc prirna illo, aut fastu supiethia' a leontempli inobedientiae, quem ait ini: morbum di
vina miseras longe lactuca me. Non enim cujuslilaei nescii quamlibet inaximi me retinere possetini pelli mei illim cum me ad vos non sola ducit voluntas, sed et ardens iratii desiderium Mea nam iustiniererat, et haec oliedientiae ratio e eLaritatis ordo pascebat, ut huic consorti sanet arilia in aeressem.
ei de praesentia vel allocutione atque de salutifera collatione divini Patris mei, Gregorii et Christi sacerdotum hilamescens in melius proscerem. Non
375쪽
poenitendum esset longae viae et magni laboris: quippe inde proveniret fructus magnae salutis Maxi-rnas autem grates eum liumili inclinio vestrae refero sancitiali quod legationi nostrae lam clementer aurem inclinastis, ipsosque legatos bene admisistis et melius dimisistis, quod lite placuit vestri saneti latiantiquae dilectionis et germanae assectionis nostraelam benigne reminisei, nec in summa speculationis a reo et in ipsa omnium celesiarum sollicitudino duxistis praetereundiim quot olim, adhuc in ipsa privata conversatiorie, Christi inter nos si ierat cliaritate conjunctum. Primum multiplices erga me benignitalis vestrae glalias nulla temporum longinquilate deleri, nulla unquam rerum vel eventuum inaequalitale poterit oblitterari sed ad hoc remedium nostra sedulo vigilabit industria, ut in hac perseverare vestra dignetur benevolantia. Quod autem in commonitorio vestro posuistis, me vestrae pale nitati secretorum, imo salutis meae commisisse eoi silium quod alia iiaedam et eorreetionis limam addidistis ad castigationem vivo et morum hoc semper feci et semper facia in nec ab hoc opere unquam vita comite desistam , quod ibi cautum est, caulissime cavebo, ei quod ibi praeceptum est, prout vires dederit Deus, pleniter adimplebo. Et si aliter de me alicujus adversantis vobis suggeret latio, noverit sanctitas vestra quod unitalem scindere
et charitalem corrumpere suo mendacio Onetur,
nisi sorio hoc aeeuset quod ali iliando illud, quo me castigo, frenum disciplinae aliquantum laxare consit osratrum compello causa medicinae. Porro quod de examinandis episcopis quos mihi nominastis, et introitum eoru in et conversationem diligentissime inquirere, et per nuntios nostros vobis insinuari mandastis, perpendat vigilans ille oculus sapientiae vestrae quod a reditu legatorum nostrorum usque ad hanc iteratam legationem, non tantum erat temporis i ii terstitium ut vel fratres colligere vel examinationis elia in possem habere judicium, non aliud super hac re adhuc vobis de his intimare valeo, quam quod vel vos seliis vel communis habet opinio. Verum litteras vestras illis quali locius direxi, et utiliandalum vestrum impleant etiam nostris litteris diligenter submonui De poenitentia autem Strasbu gensis episcopi nihil certi possumus ubi respondere, quod nee si ei iniuncta esset, antehac scivi, nec, si eam olfervet, propier temporis compendium inquirere potiti. De castitate vero clericorum et de Simoniaca haeresi, a: Summam de Oninibus sitiam mihi mandastis, semper prout ipSe iijuverit, obediam Deo et vobis. Erit autem apostoli lanai Suetudinis et paternae dilectionis, si ad fratres mandata dirigere ecclesiastica, ut et temporum Opportunitates et singulorum possibilitatem dignemini in splicere. ut o deviantibus et dyseolis adhibeatur disciplina quae debetur, et instrinis, et opiis habentibus medico,
compassio charitali non negetur, saepeque examinali negotiorum causis adhibeatur judicii censui a. ut a Stol eae liberetionis et paternae pietat s moduni
. non excedat iustitiae mensura. Sacrum apostola lumvestrum pro nobis orantem Samariles ille usiodiat, qui in custodiendo suum Israel non dorini neque dormitat, et dixisiones graitarum, quas in clave Petri adunavit, ipse in vobis unitas integrasque conservet, qui ipsam clavem vobis commisit. vll. Gusdcm ad eumdem. Maiis concit. XX p. 455. Specialis reveretitiae patri Gngconio, primae sedis antistit S. Moguntinus id qu id est Dei gratia, quod patri ullus, quod praelato subjectus. Adhibito desidia pastorum et negligentiae sacrae
exhortationis et ammonitionis incitamento, vigilantia pastoralis osticii vestri, mi reverende Pater nos quasi de somno excitavit, et ut opus vangelii, ad quod servi Patri,familias deputati sumus inder, ine ter curemus implere,quain studiose incitat, tam religiose invitat. Sacra namque est pia sollicitudo providi Pastoris, beata et renuinerabilis exseeutio iij iis divini operis, sed licui mullum Ieclamat rerum vertigo. ei iniquitas temporis. At vero si dies mali sunt, tamen admonita vestra vigilanti cautela tempus redimendum est, ne, si propter aurae intemperiem vineam Domini culturare desistat, de negligentia eotidemnetur quilibet inutilis operarius, et, si tempestas hodie ingruit quae nos ab opere repelliit, cras coeli ius reddit a s renitate studium nimirum in id ipsum recurrat. Itaque indixit auctoritas vestrae sanctae paternitatis ut statui a dio, collectis fratribus ex apostolica legationis inandalii concili una debeamus celebrare et quidquid in provincia aut in regno nostro vel per
Silitoniacam haeresin velinilomodocunque contra r gulam ecclesiasticae rectitudinis perperam gestum aut male usurpatum vel temere praesumptum occurrerit judicio si atrum recidere non disseramus saleejustitiis. Quod praecipitis mihi, Pater, aequum est et
justum, et hoc per provincias bis in anno fieri mandant decreta sacrorum anonum sed ad quod decretorum auctoritas et vestra paternitas impellit. ab hoc et rerum inaequalitas ei liiij iis maligni tremporis importunitas nos longe repellit. Denique auditum redimus vestrae paternitati, quantus in regno nostro motus, quanta sit pertiirbatio, quam periculose bella grassantur et seditiones, sicut audivimus in evangelico. Auditum, inqua in credimus vobis de bello, quod a Domino nostro rege laetum est contra Saxones et Thuringos, et quomodo dextra Domini prostraverit et fugaverit rebelles et impios; e tamen adhuc in eadem obstinatione perdurant cliam victi, et iterum perfidiae caput levatit, ac totius regni gladios contra se aeuentes iterum recidua bella paraui. Unum timemus, quod pro peccato populi de vagina sua eductus sit gladius Domini, et tamen Inisil per nostram aliorumque sanctorum propitietur intercessionem, forsitan desaeviet usque ad iii ternecionem. Soluto nainque pacis vluculo et rupto disciplinae freno gens insurgit contra gentem de terininis regni. oblitis stadius exterminavit concordiam et pacem, ei ita
376쪽
obmutescentibus Evangelu lubis, nee praeco clamoris A scopus, si delem servitulis et obedientiae subjectionem vocem, nec populus habet audiendi aurem. Iosiili praeda et pervasione magna ex arte disperit res et reditus episcopi nostri, et hoc idem patiunt ii pili-rimi fratres nostri, ne iii haec erit ni angiisti eos palliu veniresa: concilium. IIuc accedit quod plures coepiscopi nostri, qui ad concilium vocati sunt, non sunt in gratia principis, nec iisquam audent progredi sine disperidio salillis suae. Et si consideremuscos episcopos qui accusanti ir, et eos qui adesse non a tulent, si concilium congregetur, vix inveniatitur qui judicent. Accedit hic etiam ad eum ulum nostri limoris ei exaggerat vim n0stri doloris, quod, si de diversis imo adversis regionibus ad concilium convocentur, qui ad invicem inimicantur, dum et orationis devotionem. Vestro, domine, interventu et ossecratione reddidi dominae . marchisae omnia quae de me suus antecessor tenuit, et ad defendenda eadem consilium meum et auxilium ac receptus meos i omitto
fideliter ei promi id et de reiiciendo G. et recipiendo eomite A. quidquid ipsa quaesietat paratus
sum exsequi. Ad quae omnia confirmanda diebus sacris Pentecostes eum Dalre nostro fideli vesuo Theoderico Virdunensi episcopo, suae civitati intersui, relietis ausa necessitatis suae in sacrosancto tempore meis omnibus necessariis. Sed ego, dolis vester et per omnia Ecclesiae iii a vobis obedira paratus, vestrum de archiepiscopo Viennensi suar-
putamus nos colligere ad concilium fratres parata v mundo summopere requiro consilium et implere habeamus aetes ad bellum et dum corii gendis erroribus et sopiendis querelis in unam tendimus
Dacis ecclesiasticae cominii nionem, forsitan, nisi seu prospiciat, conventus noster turbabitit usque ad internecionem. Recordetur autem sanctitas vestra quod propter Vultensem abbatem aliquando contigerit in litta. Pi quot boni milites in ipsa vespera Pentecostes gladio perempli sunt intra septa ecclesiae. perfusa sunt altaria sanguine interfectoriim et instigante diabolo totum prosa natu in est sati cuia i tu in Eltunc certe omnes convenerant ait euitani sub Npecie
pacis, nisi quod inter eos latebat quaedam simultas, quasi dolos cineri suppositus ignis. Et quid credimus futurum si illi qui aperte inlinicautur, congregentii in unum Pro his et pro iiij iis inodi fratres nostri, qui sunt sanioris sententiae dicunt sibi bonum videri ut adhuc Oricilium disseratur, donec videamus si quomodo reddita pam Dinninus propitietur. Nos autem omnibus consiliis et conciliis e Stram pri Eserimus sententiam, id quod nobis iudiri iis nullo modo propter vestram omittemus conscientiam. Unde statim post regiam expeditionem multa cum sestinantia nostram vobis dirigemus legationem, ne ad bo intemperieri consideramus anni, ut adverialis quanti nobis constet auctoritas Praecesti Vestri. Ergo sapientia vestra, quae in se ipsa cuncta metitur, retraetet quis hujus perturbationis provenire posset eventus et pericula, quae timemus, judicium qui in archiepiscopatu meo presbyteros degradavit, et eosdem iterum regradavit. Legatum se Romanum eum non esset simulavit, arsit pium suum, non Sub appellatione veritalis, sed imitatuscos qui, ut ait Apostolus, utcsium aestimant picta-iem, cum tandem Implesset, a dioecesi mea ad suam rediit. Quapropter ad honorem Di i et Romanae Ecclesiae, hujusn odi praesumptionem et simulationem sicli decet corrigite, ne deinceps quisquam in alieno praesumat aliquid tale. Nolum etiam laeto vobis quod duo sussi aganei mei episcopi, Laudunensis et Suessionensis tertium Ambianensem in archiepiscopatu meo me neseiente, utpote Roma posito, episcopum conSecraverunt. Primum contra decretii in
vestrum, quo statueratis ne quis saltem archiepiscoporum eum consecraret episcopum qui a laica
persona aecepisset episcopi donlim maxime cum idem ipsi interfuissent apud Λugustodunen Se concilium, ubi dominus iugo, Diensis epi Scopus, promulgavit et statuit coram omnibus hoc vestrum ecclesiasticum decretii m. llo igitur praeter id quod diximus contra auctoritatem ei canones laetum, et etiam inauditum, cunctisque qui sanum sapiunt mirabile. et plus quam dici possi stii pendum, si placet, d putetur irritum uti in potius, quia sine metropolitano juste expleri non potest initibuslibet coepiscopis consecratio pontificis, Sicul Sellis, oratum et exoratum vos esse volo, ut ad honorein Dei vestrumque ac nostrum tam temerariam ecclesiastici or- consilio et oration ptaeveniens disItollat in melius, het quidquid dic laute Spiritu sancio super hujusmodi dinis eoi susionem et justitiae corrigatis, ut seiai fieri decernitis, nobis de oraculo sacri peeioris unusquisque in gradu su et modo persistere, non
vestri respondere velitis. Quod si probatis, propter pericula, quae timemus, ad praesens indictu in concilium disseratur et quidnam vobis placuerit, et opportunita evenerit, celebretur in id ipsum.
Epistola vanassae Remorum archiepiscopi ad Gregorium VII. - Seripta pos concilium diluense ii re Augustodunenae sed an ι Pictarense GREG. Vil,
Domino Carconio, sit mino pontifici, Patri et domino suo, M inissL Dei gratia, Remo pGm arehi nu- aliena sibi temere arrogare. Obsecro etiam benev2- lenitam honoris vestri ut dignitatem quam antecessores vestri antecessoribus meis aichiepiscopis servaverunt, et privilegiis aliisque scriptis ad posterorum memoriam reliquerisiit, mihi reservare lignomini. Ne irritum aut infractum fiat privilegi .rmquod ipse dedistis mihi, scilicet ut vobis ipsis intel-pellatus ei non interpellatiis respondeam ct legatis
vestris Romanis, non ultramonianis, qui conjun.cli Romanis u. aerunt tiae sua Sunt, non quae Iesu
Christi, et sub honestis nominibus cupiditati suae consulunt, non Ecelesiae Dei Unde problera ali un
377쪽
pudetulas reprehensiones e vocaliones mihi qui Λ hoc ergo a vobis veniente missatie remansi a totius Galliae episeopos debeo convocare liceat confidere de vobis sine legatorum vocatione, donec ad Pascha veniam ad vos, Deo volente. Praeterea volo Obnixe supplieare e praeliuntiare vobis ut, quoniam in absentia mei, nuper apud ur commorantis, multa prave et inordinate acta sunt in partibus meae dice cesis, ego ero non potero omittere quin ministerio
vestro utar in his ecclesiastice corrigendis. Si quid pro hoe de me accusationis perlatum fuerit vobis, ne hoc vel cito credalis vel moleste erga me accipiatis sed illud in praesentia nostra ante vos dimitialis, quia ego uullatenus volo excedere meias auctoritatis. Quandoquidem enim illis qui legatos vestros se faciunt multo justius ego debeo per vos ea quae sunt providentiae nostrae corrigere, quam Scribere Super ordinatione Remensis, Bituricensi nostra parto praedicue expeditionis iansmissio. Valea sanelitas vestra pater reverendissime.
v III. Epistola Hugonis Diemis episcopi ad papam. Maris Concit , tom. XX. lReverendissimo patri et domino papae Garcostio suae sane litali inutilissimus servus, luco, humilis presbyter Diensis, Salutem. Qitoniam didicimus R. vestrum Parisiensem rediisse, eui initinxeramus ut fideliter, sicut filius vester, vobis referret gesta Augustodunensis eoitellii. cui intersuit, qui neque per nos rediit, neque quid quam de flatu vestro nobis scripsit rogamus pati
nitatem vestram ut sententiam suam nobis quisquam aliena tractare. De eomite Ebalo, qui me in praesentia vestra accusare tetitabat, et se suam itio fidelitatem vobis verbis simulanti hiis com-ineudabat satis in promptu habetis cognoseere cujus potius sincertias fidelitatis erga vos videatur existere utrum mea, qui Deo et vobis paratus sumim omnia obedire, an illius, qui et apud vos per semetipsum impugnat beati Petri Ecclesiam, ei apud
nos per Manassem et suos sequaces in suo castro
receptos persequitur beatain Mariam Manasses enim de quo diximus eui nos jussu vestro quod in nos admiserat. si ad Ecclesiam ni atroin suam rediret, indulsimus conseientia sceleris sui depressus nec ad nos vult redire nee paci Ecclesiae concordare; quin polius eum illis suis sequacibus, quia faciistion potest, verbis et maledictis cclesiam meque lacerare iisen desinit. Unde, ut de ipsi DClialo taceam.
in quem vos credo justam et apostolicain exercere sententiam, super Manasse instanter deprecor sanctitatem vestram, ut aut jubeatis eum ad si a regredi ei ulterius non in pugnare Ecclesiain aui in eum eiusque fautores et cooperatores apostolici vigoris dirigalis animadversionem. Dignemini ei iam ad eorum receptores scribere aptam pistolam, ut aut eos contra Ecclesiae jura non retine i aui pari sententia se multatos agno. Dani. Restat mihi hoc vobis dicere quia dominus Hugo Diensis opiscopus interdixit episcopum nostrum Drogonem sedis Tar- et Carnotensis Ecclesiarum Seiat quoque paterni iasi vestra quia ille Noviomensis dictus episcopus, sub commistatione publicae examinationis ais tibi, sani liariter exactus, consessus est nobis Simoniam suam praesentibus Laudunensi e Lingonensi episeopis, cum aliis quibusdam. Unde etiam sacramento supra saera vangelia nobis firmavit quod visis litteris vestris vel legatione vestra, riclesiam quam male occupaverat bene dimitteret, et Dro posse ei scire suo ut juxta Deum ordinaretur, adjuvaret. Silvaneelensis vero episcopus, accepta investi iura de mandregis ordinatus est ab illo Remensi haeresiarcha. cui litteris vestris interdixistis nocliuiusmodi in epi- acciperet. Atilissi orensis infra annos odi investituram quidem de manu regis noni iam per familia ros regis gratiam
ejus consectiliis sit. De Senonensi autem arctitet', Seum quaniam contumeliam quantamve injuriam auctoritati vestrae in nostra legatione intulerii a praediolo R. ut spero, susticienter audistis. Neque hoc dicens Deus testis est, gloriam meam quae .lsurilegaleat si quoque, quoniam vocaliis pra aeriis anno ad Alvernense cone illuni neque veni neque ea non ire se excusavit in eodem concilio ab episeopali osticio suspensus est. Quod ille vilipendens, in ici dictum sibi usi upavit ossicium. Rursiis vocatus ad Augusti dii iiens concilium, quoniam nullam eau Sa tionem nobis misit, etiam a sacerdotio suspenitimus veni imae, qui lanue est senectutis, ut cum ante opi D eum. De his ergo omnibus quid magnitudo vestrasei pallim diu perinanserit in ordine presbyterii. iam nunc ultra tempus L annoriim gradum tenuerit opiscopi et Pene per Singula Imelila propin lilatexitui. Quapropter volumus Os obnixius exorare ut euii jussu vestro dignemini restituere ministerio Suo, ne quod magnopere formidamus, in hac, riatur interdictione. De hac vero quod me in 'riwllastis ut in conductu episcopi Parisiensis, aliquos vobis milites mitinrem, notum vobis lacio'iiod ego volebam dirigere; sed comes de Arionis Fulco rediens ab urbe Roma hoc mihi inlimavit ex vestra parte quia libenter me de ipsa transmissione mili-lum importabatis ideo ut in regione nostra strenue ei Meusius exsequerer dominae ni pretiis M. Pro iudicaverit quid inde agere piae uerti, parvitati in
arae, gamus, rescribile Prariere summopeream
scimus iit per dominiim Valentinum episcopum pal litui nobis milia iis ad confirmandam orditistionem religiosissim Lugdunensis eclesiae archiepiscopi, contra oblatrantes haereticos ei de regis indigna' tione adversus ordinationem Dei carnali uet linriantes. Ipse enim postpositis omnibus ineommodis ei periculis penuriae aliive itineris sanctitatis e Strae conspectui devotissime se praesentaret, si M'clesia illi commissa, laudi languida ei pastoris in
laii desuluia quoquomodo absentiam eius immagno detrimento pati potuisset. Valentino episeopq P cipite, ei securitatem in manu vestra aeeipssse
378쪽
quatenus circa sestum nos cum eo condiximus, eclesia sua ad celebrandum omelum illum accipiat, quia valde opportunus videtur ad oppugnandam proviiitialium arrogantiam. Manassem autem amicum nostrum in Christo, qui in Claromontano concilio Remensis Ecclesiae male acquisitam praeposituram in manu nostra dimisit, commendamus gratiae Ranctitatis vestrae, sicut catholica fidei sincerum defensorem et dominum Bru-nonem emensis eclesiae ii omni honestate magistrum 126ὶ Digni sunt enim ambo a vobis, et in
his quae Dei sunt vestra auctoritate eonfirmari quinniam digni habiti sunt pro nomine Iesu contumeliam pati. Et ideo consultores prolaturos ausae Dei et cooperatores in partibus Franeiae adhibeatis B
Ioannis Baptis , prout A noberto Bambergense qui horum
et inconior est. Et o utinam de sua et sociorum elussallacia satis edoctus suissetis' Nolite, charissimqdcmine amplius ad irrisionem sancti noui inis v st: hujusmodi homines mulcere, et post tam requentes repulsas iterum ducatum ab eis quaerere. Adventus vester ad nos tantum nobis esset desiderabilis quantum et necessarius, sed vere seimus quia sponte illorum ad nostras partes nunquam venietis. nisi certi sint vos illorum pari favere. Ε post pau- eas Ergo si non propter nos, tamen propter honorem sedis apostolicae confirmate quod operatus
est ejusdem sedi, legatus, ita ut sine ambiguitate denuntietis quid in hac Ecclesiae divisione tenendum sit, quid sequendum quod si jamdudum lacium mensis haeretici depositionem con revelatam ini v suisset, sorte pars iniqua adeo iam vires perdidisset.
quitatem sanguis coeli et clamat, auctoritatis ut ne nobis nec vobis noceret valeret Rogamus vestrae scripto robora hos rogamus Remensi etiam ne in haec statuta canonua deficere patiamini. riclesiae destinate suam satisfactionem, aut ut eorpora excommii nicatorum qui in persequendo ipse si placit aut nobis suscipiendam praeel Melesiam Messi sunt in atriis ecelesiarum sepeliripite. Quia excommunicationem vestram non permittatis ubi autem sepulta sunt, divina os- nobis inconsul iis episcopi electionem secerunt. ei celebrari prohibeatis. Multi ex Is in Augusta Ttero filius vester jam redisset ad vos nisi ad eo
vocandum concilium xviii Kalendas Februarii, iactavis, Deo annuente, celebrandum detineretur in quo concilio meritorum vestrorum patrocinium adesse nobis suppliciter exoramus orate pro nobis sanctissime Pater. Eo spectant arbitror, quae habet Gregorius pon- eivitate sepulti sunt ejusdem loe congregalionibus litteras vestras per discurrentes peregrinos satis nil tere Polestis.
Saxonum nodulpho surentium ad Gregorium epistola.
Testis est excellentia vestra et litteri vest . quas
Epistola Saxonum a Gregorium VII. -0uid egerinιu Me retia ejus paretent quod minua sibi plus
Novit sane illas vestra et omnibus cireumquaque notum est quam diruulter quantoque baiulorum discrimine legationes ad vos transmittimus, quia iter, quod omnibus teinporibus, populis, tribubus linguis sui pervium nunc lauditur illis maxime qui non mini inum pro honore illius at, araver lilit. ad cujus eorpus eadem via ducit. Et pos aliqva :Post longam exspectationem reverso nuntio nostro. nihil aliud nobis consolationis relatun est nisi ut stro nec pro ausa nostra, De pro illatis sedi apostolicae injuriis regem nostrum regia dignitate privastis, nobisque terribili interminatione, ne ei sicut regi serviamus. interdixistis et omnes Christianos a vinculo iuramenti quod ei secerunt vel facient, absolvistis, eumque vinculo anathematis alligastis. In
his omnibus paternitali vestrae cum magno periculo ostro sicut nunc patet, Obedivimus, et quia eid deposito ad depositionem vestram cum caeteris eoncordare noluimus, tantam in nos erudelitatem exercuit ut plures ex nostris, amissa omni substantia, animam in hoc certamine ponerent et sitos exhaeredes et ex divitibus pauperes reliquerunt qui au tem residui sunt de vita quotidie solliciti vitae subdeerelis his quae mandavimus silem vos non habuisse Disidia pene omnia amiserunt. Sed cum nulla nos per-Εx qua re charissime domine, incredibile vobis visum est quod fratres nostri et coepiscopi ieeburgensis et Patavi ensis cum aliis religiosis vobis in veritate nuntiaverunt quodque se vidisse et audisse testati sunt certe non in verbis mendacii considimus liberari, sed redimus quia Veritas liberabunos Deus non deseruit sperantes in se naIn rex noster Rodolsus sortis in eo qui dat salutein regibus, de iniminis Domini potenter triuniphavit uel n-ricus autem eum suis complicibus, praeter eos qui in gladio ceciderunt, in fugam versus est, elimite illo cujus malitiain vos in bono vincere frustra timiustis. secutione superaret superatus est ille ut licetis lens suam nobis praesentiam exhiberet et ei quenti in honoravit eum suo dedecore honorem impenderet pro quo laboro hunc fructum recepimus, quod his qui cum periculo animaru in nostrarum vestigia pedum vestrorum adorare coactus est, absque Osirc
consilio et sine eorrectione absolutus ad noeendum nobis libertatem recepit. Et pavet interpositis: Ergo eum jam ultra anni terminum sine rectore e semus, in locum demia praevaricatus est, ille alius principum nostrorum ieetione subrogatus est. Cum
que de eleeto nobis rege, et non de regibus spes ad 426 Cum intelligit qui Caribusianorum undator Post a exstitit.
379쪽
refocillandum imperium sueeresceret ecce ex in Asperato litterae vesim duos in uno regno reges Pronuntiant, duobus legationem decernunt, quam regii nominis pluralitatem ac regni divisionem divisio quoque populi ac studia partium subsecuta sunt; quippe cum in epistolis vestris p varicatoris er-SOnam semperimponi cernerent et ab eo sicut potente exigi, quatenus ducatum vobis in has partes ad discutiendam causam praeberet. Ε pos pauea: Π quoque infirmitatem nostram movet, quod sicut nobis persuadetur ut in incoepto firmiter perduremus. sic etiam contrariae parii verbis et rebus spes innubtur. Nam familiares praedicti einrici, qui ab omni regno infamia notantur, quique illi ut regi serviendo synodalibus p reptis manifeste inobedientes sunt, et una cum capite suo per legatum apostolicum ab
Ecelesia separati, ad hanc sedem venientes benigne suscipiuntur, et non solum impuniti redeunt, sed insuper gloria et honore coronantur, et ad priorem inobedientiam superbiendo revertentes nostm miseriae insultant Nobis autem quasi ridiculis ad insi-
iinemus qui ab ipso capite nostro tam charitalive
monitus rex a lassato de fidelitate saeunda ponti- sic e de pecunia Romam mittenda, de pecunia annuit, de deliιate, quia inustiatum, recusarit.
Excellentissimo sanctae Ecclesia pastori GREc pro gloriosus gratia Dei Anglorum rex et dux Northmannorum WiLLELuus Ralutem eum armcitia. Hubertus legatus tuus religiose Pater, a m veniens ex tua parte me admonuit quatenus tibi et meressoribus tuis fidelitatem sacerem et de pecunia. quam antecessores mei ad Romanam celesiam mittere solebant, melius cogitarem unum admisi. alterum non admisi. Fidelitatem sacere nolui, nee volo, quia nee ego promisi, Nec antecessores meos antocessoribus tuis id fecisse comperio. Pecunia tribus sere annis, in Galliis me agente, negligenter collecta est; nune vero divina misericordia me in regnum meum reverso, quod collectum est per prie satum legatum mittitur: et quod reliquum est, Perlegatos Lansranei archiepiseopi fideli nostri, eum opportunum uerit, transmittetur orate pro nobis et pro statu regni nostri, quia antecessores vestros di-
in communionem recipiuntur. Accedit et hue adcu eximus et vos pre omnibus sincere diligere et mulum infortunii nostri quod mier illa quae flos obedienter audire desideramus. ipsi delinquimus, etiam adversariorum culpa ini hi cuditur, dum nostrae negligentiae attribuitur quod XILIdoneos et requentes legatos huc non mittimus Iusjurandum Roberti dicti Camote is episcopi.
luee enim clarius patet quod ita hoc fieri pretii radi me imi Gregorius νιι legisti lib. iis, veni, qui ne prohiberent iureiurando vobis promi
serunt. Et nunc de violentia saeri itineris inierctu IM,Nsi, concit. XX. 46 l. lsionis et de manifesto illorum penuri tacetur et Ego ol ertus promitto omnipotenti Deo et D. nobis imputatur, quod nuntios non mittimus. Sei Petro apostolorum principi, cujus corpus bico et ex consideratione vesim pietatis Peramus quiescit, quod in quocunque tempore legatus p
stolicae sedis di tectus a domino ostro Gregorio. qui nunc est Romanus pontifex, vel ab aliquo sue- cessorum suorum item Romanorum pontificum, ad me venerit, infra terminum quem ideo legatus Lilla uiriusque pariis consortatione et rerum certa idem legatus. ARD .l mihi constituerit, Carnotensem episcopatum, omni oecasione sublata vel fraude dimittam, et eum bona side studebo quatenus rei si illa secundum Deum ordinetur, nihil acturus, me sciente, Per me vel per aliquam a me submissam clesia, vel elerie ejus quia haec omnia bona intentione et subtili aliqua deliberatione agitis, sed nos homines imperiti cultam illam dispensationem penetrare non sussu eientes, quod manifeste audivimus ei vidimus deiticerta dilatione ortum esse et quotidie oriri vobis exponimus, hoc est bella intestina homicidia innumerabilia, vastationes et incendia domorum et Melesiarum sine disserentia. Oppressiones pauperum, direptiones rerum ecclesiasticarum, quales nunquam audivimus legum quoquo divinarum et D meo studio vel malitia hesionein aut detrimentum saecularium desectus sine spe reparationis postremo in dimicatione duorum regum, quorum uterque ad obtentum regni spem a vobis accipit, tanta profligatio regalium, ut posthac reges nostrarum partium rapinis sint sustentandi Ihe incommoda aut nulla essent am, aut multo minora si neque ad dexteram, nec ad sinistram vestra selitentia divertisset. ει quibusdam inismositis e Nam si ne quod in synodo Romana definitum, et post a legato sedis Ostolicae consirinatum est, silentio contegi oportet. quid postlia nobis credendum vel pro rato habetidum sit, omuinolescimus. accipiant. Ioe sacramentum jubente domino, stro Gregorio XII papa ego Cono uintilis presbyter illusi Christi martyris et virginis Saneta Anastasia scripsi, et in ecclesia eati Petri in consessiouo alleorpus ejus ubi factum est intersui. Intei fuerunt etiam Joannes Pori uensis episcopus, Theodinus amchidiaconus, Gregorius, Bernardus, diaconicidiaconus sanctae Romanae Melesiae et alii duo, id liret ingetrannus I getramust decanus Carnotensis Ecclesiae. travo tunc magister scholarum in eadem Ecclesia. Aetviu Romae mense Aprilli indict. xlv.
380쪽
tuerunt ut testivitates Romanorum pontificum celebres habeantur. Martyrum in X lectionibus. consessorum in tribus saltem lectionibus preter quorumdam, qui pro sua excellentia eleberrimi haberentur, sicut et S. Silvester Gregorius et alii. Nain cum quaelibet Melesia sui patroni, et si consessor fuerit festum solemniter observet, quanto magis eorum qui toti iis Ecclesiae non tam patroni quam Patres exst terunt, quam et usque ad ma tyrium verbis et exemplis instituere non destiterunt. De his quidem sanctis martyribus invitatorium. hymnus responsoria psalmi et versus, ut de martyribus decantantur. Nota autem S. Gregorium papam I in graduali libro de his martyribus, sicut et de consess. pontissealia administrantibus instituisse ossicia, ut de S. Mareello P. et M. Statuit ei Dominus et de S. Felice P. et M. Sacerdotes. Et hoc utique satis congrue propter excellentiam dignitatis apostolicae.
PRO REFORMAXDO ECCLESIAE STATU. Celebratum anno Domini 107,.
Apud 1ssi, Conciliorum collect tom. XX. Ol. 40l. Gregorius, praedecessorum suorum Vestigiis in 'rirere cogeret ritu angelorum e dum eonsuetum sistens, per epistolam ad epiScopos Longobardiae euraum naturae negareι, ornicationi et immunditiel datam indixit synodum prima hebdomada Quadra frena azareι ouod si pergere sentenιiam eonβrgesima, elebrandam. Statuto die episeopi qui mare, malle se sacerdotium quam eonjugium dese-
eonvocati suerant magno numero adsuerunt. Ad rere, et tunc risurum eum evi homine sorderent, expurgandam Melesiam a concubinariis sacerdo unde gubernandi per Eeetesiam Dei plebibus angelostibus principio statuerunt, ut secundum natituta omparaturus esset. antiqvorum anonum, inquit Lambertus, pre3byteri Nihiιοminua natabat et assiduis legationibu aurores non habeant, habentes aut dimiιtan vut de epi/copo omne socordiae ac desidiae arguebat, et ponanιur. Ne quisquam omnino ad acerdotium niε ocius injunetum ibi negotium exsequerentar. admittatur qui non in perpetuum conιiuenιiam vi si ειοιica e censura in eo animadversurum eomia tamque eaelibem profliιeatur. Quam eonStitutionem minabatur Archiepiscopus Moguntinua eiens nondum jussu pontisseis episeopi in Germania Promul porro conaιare operam hane ut tanto empore in gassent aeciderunt quae a Lamberto anno s074 liιam consuetudinem revelleret atque ad rudimenta deseribuntur his verbis: Adversu hoe decretum cisaseentis Ecelesiae senescentem jam mundum reso protinus vehementer infremui tota faeti elarieorum, maret, moderatius agebat eum eis. Et primo ei infhominem plane haeretieum e re ni dogmasicras dimidium annum indueta et deliberandi optamesamitans qui oblitu sermonia Domini quo ait: dedit, hortam eos ut quod necessario saetendum ala
Νon omnes capiunt hoc verbum qui potest ea sponte faciant, e tam sibi quam Romano ponti ieipere, rapiat vaιιh. n. ll. 12 et Apo/ioiua Qui Messitatem adiman aliquid in eo quod euam non eontinet nubat melius est enim nubere si decernendi. Ad ιιimum congregata synodo inquam uri I cor vii 5ὶ eiolenta exactione homine Ersordia mense setobri resalva jam imminebar,