Vincentii Fabricii Hamburgensis, Poematum juvenilium libri III ad calcem adjectæ sunt Epistolæ aliquot seriæ, & jocosæ

11쪽

POEMATUM

JU VENILIUM

Ad calcem adjectae si in Epistolae

aliouo seriae, Joco .

13쪽

CONSTA TINO

Aurasio a Consiliis,&Secretis.

VINCENTO FABRICI u S.

i e ' sum, Vir Nobilissime.

m. ' hic editu tu essem, Tu

inter omnesprimm occurristi, cu- nomen ornaret hoc vestibulum ad caetera cognoscenda homines amoenos vitaret mando enim primo in Ba viam es mstidiorum causa veni, continuo venerari ac diligere ingenium, virlate que tua coepi uicum adolescens generos di 'vindolemper diversas artium di ci ptin ue rationes direxisse , industria

, a, atque infrumenta virititas ita in

a evi oruanda que Republica consum si hactenus ceres tamen, ne i , I

14쪽

ri . , ' se, quam in re missionibus tuis mi raremur. Quas ut primum vidi, incessit=m calidum sertassis, non tamen illiberale desiderium, propius is pram cognoscendi dote illas, quas in ignoto adorabam. Sed, dum hareo inter cupiditatem, pudoremque dum molliorasemper tempora aucupor aut e lecti , hactenus quidem videor tenuitati mea, O tuae dignitatis praestantiaque rationem habuisse ut tamen tanti temporis a clura mihi verecundia illa fleterit. Eam mnunc demum majori vi expugnarem, non in tempestivum arbitratus sum libelli huju dedicatione invocare genium tuum suo jIoetica accusaretur, non alium invenirepoteram reum locupletiorem Cujus honesti moluntatis me indicium ubi ad Illi renvirum DANIELEM HEINs Iudi detuli, effecit profecto ille, ut iam gratulari mihi de conssilio meo inciperem Praesertim cura habere intelligerem, in cujus humeros si no/omnino ex voto cecidisset confidentia mea totam illam culpam derivarem Amoenita

tem, si qua est, in hoc opusculo , ne excusarquidem tibi possum. vii natura de tris

o recondita non es , ut ferre liberalen

15쪽

quoniam ipse fuisti uere , qu ,

me in iisdem itineribus, quam vis non aequis Iasi brus, tamen utcunque incedere. Caeteros, quos acerbi sui mores geniique immanitas tantum a se impetrare non init , ut venustatem ullam amaresossint, qua semper soles Cimo in A,generosoque con remtu nobiscum ulciscere. Qui , dum libo lum hunc in clientelam tuam transcribimus, lariter nos, nostraquestudia omnia Tibi patrono optimo, is cunctorum admiratione a

16쪽

T Ous pater vatum, patrii tutela Lycei, Quo nil candidius terra Batava tulit, LittoraNortvici,campos' accedit, Mamnes In gremio dominae dum sua fata canit. Ipsa Venus, Veneris' puer, quos lusitam O- usque Idae fixit basia mille suae, res, Inscripsit soliis flammas l. carminaNym- Hauserunt patriae,Nereides' Deae. phae Tota calet tellus. adhuc locus uritur ipso: Quem Phoebo junctus nunc quoq; secrat

Amor.

Di nus utroci Deo vates meus, ardet utroq; Nec Paphie, Phoebi nec minus igne calet. IncolaNortvici pariter in lumq; Paphumq; Hausit. amatq; muli nec moritura canit. Dousa meus doctos Nortvicu tractulit ignes. Nunc afflat vates numine Dousa suo.

17쪽

Insecessus Nortvicensis Docue simi

Iuvenis VINCENTI FABRICI Hamburgensis.

EPIGRAMMA.

FAllimur3 anseriles inter Parna gyrare- Surgit, ct aequoreisproximus exit aquis 'Non Helicon, n Phocis abes tellure Batava Fundunt Castallipocula plena lacus. Nobile Nortvicum, rent in pulvere Musae, Inque tui cribunt carmina docta jugis. Nec tamen exuccos feriit levis ungula collas, Aut latices icta Bellerophontis habes. Fabridius fomes aperit,noum incola valis cis totis luxuriatur agris.

. Hoc donat jam Saxo tibi, quod debuit sit.

Invenit in stivis, quodcanat, ille tuis. uum magnos repetis, Batavum miracsila, Dousa

Posio a cupias koc quoque teste loqui.

Silius es, quisqu: Patria praeconiasolvit, Lupiu es vate , quiperegrina cauit.

18쪽

AD MER ILLAM,

In mores VINcENTII FABRI cII

ID A Cupidineis Dousae cantata libellis, Obvia Fabricio facta, terilla, tuo; Protinus invasit collum, lentumq; tenaXque Basiolum impressit. Quid, levis Ida facis

Dousa tuus non est, non hic tuus, Ida, poeta.

Non est: sed Dousam credidit Ida suum.

19쪽

XIIncenti, patriae non infima gloria terrae, Cui liquidum in dias nascenti luminis auras Risit Amor, fauilasque ostendit Cynthia flammas, Albidos ad ripam, qua celsa Ammonis ab arce

Ad coelum surgunt aequatae robo Ia turres . Eia age, purpureum tua quando ver agit aetas,

Aude aliquid sacris hederisa numine d gnum. Qi aeque tibi faciles dict.int divina Camaenae Carmina, pande foras, S nostrum mitte per orbe Ingenii monumenta tui; quae serior aetas Multa laude vehat. Marsusque audire Poeta Nunc adsuesce tuis: quo vix limatior alter Ad Genium Hein si adae merito cui doctior orbis Imperium positis committere gaudet habenis. Phoebaeam ille tibi confecto lampada cursu, Et resonum transcribit ebur quo saepius olim suaviloquum medio Parnassi in culmine Phoebus Divisisse melos, Dryadum applaudente chorea,

Dicitur, innocuo Musarum tactus amore.

Tu modo,cui tenera nondum lanugine malas Vestiit immunis curarum prima Iuventus:

Quem juvat Aonios, Graiosque apis instar Apinae

Pervolitare hortos,in florum carpere mella, Vnde tuas multo distendas nectare cellas: Lia age, Musaeos Clario quos fonte lepores Libasti, caecis nimium ne conde cavernis. Proser opes, quales malus Euclio nescit S Alpheus, In solis radios i lucida tela diei. Vt videat praesens, quod non videt omnia, seclum

Tot artes inter redivivum surgere Phoebum. Praemia laturus, non auro incisa, nec atri,

Qualia tempus edax consumere suevit in horas, Et meruit quondam, qui vicit Olympia, miles 5ed vatum curas Vatum labor omnia leto.

20쪽

Eripiti sidonat populis mortalibus aevum.

Qui te, noster amor, Musarum nectare plenum, Et vulgi exemtum studiis, bc sordibus aevi, Certatim in caetus ibunt meliore locatum Parte sui, de merita cingent tua tempora lauru .

Nam, si quid Latiis fas est promittere Musis, Quantum Callimachi durabit Cynthia vatis, Venturi tua scripta legent Mens casta Metillae, Et genus,la genius,divisque simillima forma Vivet id a nullo tenebris damnabitur aevo. Nempe nequit doctum sepeliri pulvere carmen. Tantum aude δε caelo te nunc committet

tenti,

Ingenii niveis tollendus in ardua pennis. Sive Elegos scribis, lepidaeque pigrammata venae Omnia Musaeo conspergens dicta lepore. Seu juvat ad grandes soccu transferre cothurnos, Et canere antiqua Cari gravitate Lucreti. Sive tibi argutum Satyra dabis argumentum Ambitio δε famae nimium vesana cupido, Et conjurati Parnassum exscindere fratres. Aut quodcunque intus agitat vivae indolis ardor. Laeta sit illa dies, nec nostris tardior annis, Quae tantia ostendat patriae decus o mihi quando Tam niveam dabitur cupienti cernere lucem Tum me etiam Musae, unctum vide cocitis . am

bunt.