장음표시 사용
31쪽
'Heie quoque samosos miratus adoro penates. Et cineres Dousae, relliquiasque tui. litaeque viri faciem, totamque ex ordine prolem Adibus in mediis picta tabella refert. palismo usa fuit, cum, quantum posset in armis, Horridus ad Leida moenia sensit ber.
Talis erat, quoties solitos cantaret amores, Sive Secunde tuos carmine, sive suos.
Ah quoties spretoque foro, curisque remissis, Nortui cum lepidas transtulit ille Deas Cantantem quoties virides per prata Napaeae Formosa obstupuit pone secuta cohors Ipse pater Triton, Batavae Nereides ipsae
Attonitae fluctus deseruere suos.
Cum Satyri lascivi, ter juga proxima Panes
Senserunt flammas, rustica turba, novas.
Iam Picus Galateam, Tethyn Faunus amabat, iste suis pulcher cornibus, ille coma. Ambo capripedes aurit largiter ambo Egregii lepores ambo ferasque sequi. Ah cur sera mihi neverunt stamina Divi
Cur ego non illo tempore natus eram Cum teneram caneret mansuris versibus Idam Evinctus myrto tempora, Dous tuus. Cumque tuos legerent blandae Nortvici des ignes. Et notus Rosiae non minus estet amor.
Abductum quoties Nymphisaei densibus ille
Iussu per tumulos, tua rura sequi.
Forte etiam nostras licuisset ungere curas; Forte etiam quodam notus amore forem.
Inter ardores tantos, Roffam inter,& Idam, Audi siet laudes forte erilla suas. Nunc tua sublimes pertentant pectora curae Nunc propior caelo vadis id astra petis. Blandaque complexu fessam Rutgersia mentem, Nataque solatur, Heliasiadesque minor. Dc
32쪽
Ad Zachariam Lunditim in Hol aliam.
Vndi, quem faciles Musae, que blanda Charinta iam dudum prohibent pol tua fata mori.
Dum tu cra alios demulces carmine Cimbros, Et stupet ad citharam pontus uterque tuam: Hei ego,qua Batavas tundit Neptunus arenas, Et fremit attritis undique litto tibus; Ueic ego crudelis Musarum transfuga plector, Et miser adversos cogor habere Deos. Cum penitus toto cessiti et pectore Phoebus,
Nec mihi, qui fuerat, carminis est et amor. Scilicet Hippocrates successerat altera cura.
Post tot laeta manus iniicit ille mihi. Tum non exhausti moles operos a Galeni Heu procul Aonias jusserat est meas. Nunc Venus e manibus curas excussit utrasque. Et mihi an nulla Phoebus in arte placet. Sive manus medicas pallentibus applicat agris: sive mihi lepidi carminis autor adest. Hei mihi, cur toties huc me mea vota tulerunt Cur nimium velox in mea damna fui At potui Batavas non ignorare puellas, Et Leidam pueri non nova castra Dei. Regnaque Musarum sed queis Venus aemula uia Addidit imperii non satis aequa sui. Scilicet ex illo didicit non cedere Diva, Et nimium vires coepit amare suas: Ex quo succubuit virtus non infima Doustr. Et nova materis carminis Ida fuit.
33쪽
Ille Deae Veneris maxima fama fuit. Iamque oculos Rosiae non laudat solus, amatre. Ri Walis totus, si licet, orbis erit. Illius exemplum si fas praetexere culpae est, sussiciens curis debuit esse meis. Scilicet exemplis tuto peccatis amantes. Delicti eniam sic sibi quisque dabit. Erubuit peccare orbis cum Iuppiter arsit, Dedecus immunem criminis este, fuit. Ex illo faciles nimium placuere puellae: Ex illo magnum ae mina nomen laabet.
At mihi quid prodest, ista quod tutus in urbe
Hactenus, de nullo tactus amore fui
Quid Lugdunenses specta ite impune puellas
Si venit immenso scenore tardus amor. Nortvicum mihi causa mala sic fata tulere. Heie tibi nunc festa do, Venus alma, manus. Alma Venus faveas, veniam nova praeda, tuoque Imperio civem pars quotacunque dabo. Ille ego Diva, ferox quonda, nunc cedo nec ultra Sullineo morbum dissimulare meum.
At memini non illa tibi promissa dedisse, nimium puero Phylli cupita mihi. Vix tria me miserum fuerant mihi lustra pera ista:
Et jam non vacuo pectore liber eram. Innocuos primus mihi cum calor imbuit annos, Et volui argutus scire, quid esset amor. tuam libet arte rudis: potui tanae, optima Phylli, Optat ardoris praenala ferre mei.
Cum non dissicilis castas admittere flammas, Iussisti votis pondus inesse meis. Invidiae fuimus nimium feliciter arsi. Laetitia heu misero quam brevis illa fuit Vix semel ingentem Sol circumvolvitur annum; Tuque simul moriens, d mea vota cadunt. Atque
34쪽
Atque utinamir sens tantum tibi, Phylli,suissem: Texissent digiti lumina fessa mei. Osculaque in gelidis posuissem moesta labellis,
Traxissemque animam languidulam ore pio. Quod licuit, tumulum statui de cespite inanena Tristis, S in cineres ultima dona dedi. Lundius inferias mecum tulit omnia fecit: Deque suis lacrimis humida serta dedit. Haec fuit illa dies, qua me sine amore futurum Iuravi; , Lundi, tu quoque testis eras. Ter Phoebus f memini sua signa recensuit, ex quo Occubuit Phyllis: sine amore fui. N ic demum titubo dilecti ignoscite manes. Ulterius fido non licet esse mihi. Vix tetigi Nortvica miser novus incola Tempe; Iamque aliquo, infelix, vulnere laesus eo. Prae reliquis quaedam potuit formosa videri. Quam vellem heic oculos non habuisse meos lHeu mihi, vix primos animus bene senserat ignes; Ut calui ut subito totus in igne fui. sic ratis admis , cui commodat Iolus Austros,
Protenus ex oculis fertur, S alta tenet. Sic modo siccatas vidi miratus arenas obvolvi subita cum redit aestus, aqua. Tu Lundi placidos cui nutrit amica calores, Cui faciles alas praebet amicus Amor
si qua tibi nosti superest non immemor hora: Ad lacrinias nostras, quod potes, adde tuas.
35쪽
Ad Ianum Marium. ET male dissimulo quis enim bene celat amores
Indiciisque suis jam mea flamma patet: Et tu vitanti conjector callidus instas, Nec sollers miles falleris arte novi. Eloquari eripuit pariter cum pectore sensus Vnica, sed magno digna puella Iove. veniam fassi, decepit idoneus autor: Non potui leto nobiliore mori. Forte sere melior fuerat pars acta d: ei:
in id prohibet fassum dicere cuncta semel Q
Cum mihi littoreos metis inconsulta recessiis, Et toties tritos suasit adire locos. la dies miseri fatum mihi duxit amoris. Naufragium mentis lux sui illa meae. Hei oculos primo nimium formosa Merilla Attonuit nostros, eripuitque suis. Nec me defecit crudo pugnare furori, Et premere ardores,d dare verba mihi.
Tt nolle injectis animum submittere flammis. QAam gravis ah misero lis fuit illa mihi: Quod pudet Mole, valuit sententia pejor:
Iudice me victus, jussus amare fui.
At tollit culpae invidiam, quae fecit amorem. Evenit ingenio digna ruina meo. Hanc si vel Mavors spectasset sanguine crudus, Exciderent digitis ensis S hasta Dei. Ipse adeo rediens victis bellator ab Indis Abiiceret thyrsos, corde micante, suos. Illa quidem bibulas pedibus calcabat arenas, Q Sas Batavum primis alluit aequor aquis Pulchra verecundis visa est ii ludere talis,
vix rimaniam radere vestia humum. Deque
36쪽
Deque comis pars conria fuit, pars libera fluxit. Qualis erat Veneris,cum stetit orta mari.
Quin Δ neglectum quid dani de pectore vidi.
Parte satis fuerat qualibet inde capi. Ac prin is testor flavos mea retia, crines; Et sures oculos, qui rapuere meos;
Neptunumque patrem virides Nereidas omnes Nympharum dixi sanguinis esse eam. Is decor oris erat talem se laeta ferebat: Dixisses Thetidis scilicet esse gradum. Excutio qualis surgit hyacinthus in horto, Quem tepidi soles auraque verna fovet: Qualia delectant spatio io lilia prato seu quicunque placet qualis ubique color: Talis in extento mihi littore visa erilla est. Heu mihi. quam nocuit visa puella semel
Nunc ego perpetuos circumfero corde calores: Nunc mea perpetuus viscera carpit amor. Illa meum ne cit aut vult nescire furorem.
Quam miser est timido pectore quisquis amat Et tepido infelix et abest fiducia votis: spesque metum perimitii cadit illa metu. Quod possum , totis sequor hanc specto diebuHactenus audaci dum licet est mihi. Nec tamen hoc, nisi sorte procul ne sentiat illa, Et mea confundat plurimus ora rubor. Illam ex simulis graditur sormosa per agros, Aut tenero Cyprias demetit ungue rosas. Qualis in Arcadia sectatur Chlorida Faunus Osculaque imponit, quam dea pressit humo. Aut procul excelsa despectat ab arbore nymphai Nec tamen infelix inde levatur amor. Quin miser interdum facio convitia nocti. Infelix meritum subtrahit illa mihi: Gaudiaque invisis abscondit nostra tenebrit. Illa quoque,ut peream, sorte reperta fuit.
37쪽
POEMATA. At tibi qui nitido praecing s fulgure frontem,
Oricii Titan debitor huius ero. Tu nobis, quoties hunc orbem lumine lustras, Trillitiae blandum , Phoebe, reducis opus. Hoc misero superest. Quandoque in littore nostro Littoris ad nomen hei mihi sanguis abit.
Aut teres aequatas radius conscribit arenas, Et leviter signat PvLcHRA ME RiLLA MEA Ea T. Aut dono rapidis mea vota involvere ventis; Materiem insano, ludibriumque mari.
Hic nili transigitur vitae modus hoc fuit illud INori vicum dero cur habitanda At tu doctarum noctamus, o Iane, sororum; sed pariter jactat quem Cytheraea suum: Te Veneris ustis me tofecere peritum, Te toties animo ipIeissi si aluo Proficiam tiro sub te, dilecte, magistro Militiaeque novae tu mihi sterne viam. Quae tu doce, possint mecum sociare Mer Illam, Quaque sit a nobis arte regendus Amor. sic faveat puer ille precora sic praebeat idem, Qui mihi nunc saevit, mitia tela tibi. IV. Valis, que rapidus deprendit iniquore nimbus Quem crudelis hiems cingit Mira maris;
Ambigit, partes animum convertit in omnes, Inque metu dubius navita, speque labat. inaque placet tortum pelago subducere linum, Et rat quo ventus, quo ferat unda, sequi. Mox parat invitis, frustraque negantibus undis Obversa portum puppe tenere suum. Talis ego dubio quem versat turbine Cypris, Cui non una minax surgit amoris hyems; Huc feror atque illuc nec me permittere venili;
N a placet insano pandere vela freto. a sola
38쪽
Sola ratem sistet trita statione erilla. Commodius nullo stat mea prora linu. Hae mihi contingat tandem xellure potiri: Hete ego despiciam, quicquid ubique mali eli. Sin mihi tempestas submerserit ante catinam: Naufragii tabulas colligat illa mei.
V nova Scriveri, meditantur sedera Belgae: splendida sollicitos tum tenet Haga patres. I placet unanimas in pacem mittere gentes: Et placet ad tutos ponere tela Lares. Uete mihi Nortvici misero nova bella geruntur :Hei patior clades nec datur ulla quies. Non tamen iratus gladios distringit Iberus Nec pedites urgent nec gravis instat eques. Non ego quas patitur patior,Germania strages. Ahalia miseri conditione sumus Praelia miscet amor. crudelem novimus hostem Uam facile est homini bella movere Deum, Ille meae residens dominae insidiator ocellis, In miserum mittit spicula mille caput.
Inde mihi veniunt mea vulnera non tamen in Vulnera, quod debent,nolira, levamen habNec mortem sperare licet nec vivere possum. Hae videor dominae lege placere mea . Tu tamen ingentes hortaris dicere Dousas, Et cineres tanti concelebrare vita. Nomina, Scriveri, latum tangentia caelum
Esse queunt magni non si vatis opus: Non ,nisi cui totas concessit Apollo sorores: Ingenii currunt flumina parua mei. Dum tu a,dum vivent praeclara volumina rotI, Dum pulchra Heiasiadae Musa superstes erat Do
39쪽
M A T A. IDousa caelaudes toto noscentur ab orbe. Hi ne decuit tanti nominis ire decus. At nobis Paphiae convitia dicere Divae, Et dominae liceat de feritate queri. Da veniam, scriveri S te quoque torserat Anna: Illa licet votis non gravis Anna tuis.
Ne mihi quid superos tandem mihi fecit iniquos
Cur agitur vento non mea cymba tuo Te cito felicem, ventisque ferentibus usum, in portus placido flamine vexit Amor. Heliasius argutae cum ferret basia Rosiae, Vix semel ad surdas fleverat ille fores. De domina nihil est, nisi tantum injuria mecum ;Et querulae voces S male gratus amor. Verbaque cum lacrimis surdo jactata profundo, Qua Batava Nereus caerulus ambit humum. Heu queror hei toti facio convitia caelo: Hei ego me nullos clamo putare Deos. Et iam, rulei nostros Delphines amores, Neptunusque pater, Nereidesque sciunt, Et fulicae, circa volitantes aequora lari, Hei mea littoreae fata queruntur aves.
Hele ego vicinis inscribam denique saxis, Quod procul ex alta navita puppe legat; Dumque legit duris dicat mala multa uestis:
Vne ego sisyphium video me volvere pondus:
Spem refugae frustra nunc ego sector aquae. Me torquet, rutilum cum Pli bus promovet orbe, Me, quoties festum gurgite mergit amor. Cum tamen illa mei tristissima causa doloris, Ignoret flammas sola erilla meas. No bene conveniunt amor una in sede, pudorque
QEam miser omnis amas, cui nimis oris inest
40쪽
Ah, quoties conor tanti dare signa furoris, Vulneribusque meis quaerere fessus opem Cum subito pereunt trepido mihi verba, notaeque. sive est rusticitas, seu pudor iste meus. Et libet, destinae, quantumque audacia movit, Et bene profecit, destruit ille semel. Omnia constituo,& memet super omnia culpo
Interea timidus robora sumit amor.
Non mihi spem postlim debere diutius illam.
Quicquid erit fortes non decet iste timor. Non sunt desidiae formosi praemia amores. Iam bona constanter praeda petenda venit. Quis nescit, quoties teneram captaret amicam, Personas solitum sumere mille Iovem
Non potuit sponsam Scaeneida ferre sedendo Hippomenes Odit Forsque, Venusque pigror. Aut ego non novi, quantum fiducia possit: Aut facilem dudum suspicor esse viam. Stat mihi, vel precibus tenerum convellere pectus. Et dicunt humiles pondus habere preces. Aut tremulas lacrimas verba inter singula unda. Et lacrymas dicunt vel sine voce loqui. Quod si nolle amor tantum non frontis habebit:
Orabit causam littera scripta meam. Forte etiam facilis bene se praebebit amandam. Forsitan & vanos res habet illa metus.
Vt faciem vidi, nil praetulit ille severi. Mite, velut vultum, cor quoque forsan habet. Sin spernor, nec amat nullussit in omine pondus. Quae capiant duram,sunt mihi mille modi. Non sum qui factum versuti culpet AcontI. Est satis incautis insidiosus amor. Invenit claudem mecum Pegasaeus Iason, Et Paris, hospitii qui temerator erat. Nil male tentat amor, sive id vel turpe, vel audax.