Vincentii Fabricii Hamburgensis, Poematum juvenilium libri III ad calcem adjectæ sunt Epistolæ aliquot seriæ, & jocosæ

발행: 1633년

분량: 147페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

inaque animo' tuos didicit ceu turbἰ ne rupto, Jum Notus Solio dimitti carcere sperat: amq; hyemes, nimbosq; iubila protenus armatndomitus, raptatque suis jam caerula votis. i sorte opposuit posite sin saxa furenti ex tem p slatum tantus languescere sensim omprestus lue mori paulatim cogitur ardor. Hinc libertatis nomen, pulcherque revixit

impetus hinc cunctis ejectus finibus hostis. amque magis gladio Batavus descendere toto

In jugulum Hesperiae coepit Davertere gazas immensas, dominasque Orienti immittere classes: Z qua sudantes Sol abluit amne caballos, Virtutem proferre suam. Tot sortibus ausis, O nullis evicta malis, tot fortibus ausis Principium tu sola, atque omen diva, dedisti. sed quantae fuerint vires quot strinxerit enses Dirus ber: turpes quin eius ut cesserit omnis Obsequiis natura tuis ut cuspide mota Neptunus pelagique fidem solitosque meatus Ruperit iratas immittens hostibus undas: Omnia deinde canam cum me crescentibus annis Provehet, major animos implebit Apollo. Adjungam illustres animas tot nomina nota Heinsadae ardorem, vectamque ad sidera famam: Cuna umque meum, quem tantis dotibus auctum Nunc fovet almaThemis tum qui nuc tertius illis

Accessit. toto clarus Scri verius orbe.

Et quos praeterea donasti, o inclyta mundo Iunxistique mihi. Nunc tantis laudibus impar, Incipio sensim magnis praeludere coeptis. Tu favea otiva in queis nunc molliter undis

Aspergo, hinc toto perfundi flumine siera.

102쪽

Ipse se anquitur.

V Incenti, elapsum finis nunc terna inat annum Exue, si quid erit, quod decet exuere. Exue seccantem quicquid turpta cxue vitam.

Lux haec ejectis ultima stet vitiis. Vincenti, instantem lux crastina proferet annum: Indiae, si quid erit 'iliod decet esse novum. Indiae correctam quicquid decet ndue vitam

Illa dies vitae stet tibi prima piae. Ad ZAc HARIAM LuNDI ubi febricitantem. FLbris pessima carnifex moleste:

Carcer, crux, Phalaris frequens tinnys, Vatum praecipue elegantiorum; Quid tibi est, mala, cum meo poeta Amorum, Venerisque cum poeta Facesse improba, non tibi heic vacamus. Aut invade senes morosiores; Subtristes Acherontis Optimates: Aut capesse alios severiores, Non Musarum homines venustiorum Tricosos homines, nihil tenentes Quod vel suave, vel elegans vocetur: Quos curae illepidae, anxiar, molesiae,

Vanae quisquiliae, gravesque nugae Vix centum satis eruendae in annis Torquent Iupitera implicata monstra, Vix centum satis eruenda Phoebis.

Hos, si quid potes, aggredi decebit:

Hos invade sed a meo poeta Facesse improba, non tibi hei vacamus.

103쪽

-- Anacreoni Octau

Recentibus aue sertis Semper mero calentem Frontem revinciebat. Et inde tot lepores; Sed aurei lepores: Et inde tot ocorum Centuriae fitebant. Feliciter poetae lc qi non ubique Phoebum,

Non virgines novenas; sed saepius refertis In versibus Lyaeum. Vino calent poetae : Iero Thyoniano. uod diligit Catullus, Horatiique servor, Cum dulce cantata voe. Vobis habete fontes, O virgines novenae;

Vobis habete trilles, Quas possit detis undas. Usquis liquore blando Sed Baehico liquore Veteris cadi liquore se perluit, poeta est.

De minis cujusda m.

Onsundam caelum, d terras, Leptonet Cus - quit. Me miserum; qua optem, me mare nunc habeati

104쪽

Ad ZACH. LuNDIu MDe virgine quadam Batavi, ut Hamb. vivebat.

E manae, Lundi, fuero conviva puellae:

Detur ut amplectar, Anglica virgo mihi: Itala concubitu gratissima Galla loquelis: Belgica, quod dederint quatuor, una dabit. De eadem ad eundem. Illa inter Batavas facile optima nympha puellas, Cujus pulchra duae lumina sunt faculae: Est Dei si non est,aut Tyndaris altera nata est: Aut Rosiam misit Heinsius e Batavis.

DEne Fabricius tuus perisset, Iungi, summe meorum amiculorum. Et jam vix digitis tribus, vel uno nostris stetit atra mors capillis, Cum s Dii dispereat, nefanda primiis Ista qui potuit docere mundum. Scio peto globus improbo vibratus Sinistram sonuit volans ad aurem.

Vt si qua propius volasset ille

Iste spiritus evolasset una. Nec nunc hendecasyllabos meos tu, Nec lusus legeres tu Fabrit I. Servavit melior Deus, nec isto Mi fatale fuit perire ab ictu. Idem te, voveo, diu valere, Et velit Clariis praeesse Musis, Iungi, summe meorum amiculorum. De Homeri poematis. Ionium vate conclusum hoc fasce vidembi qua fides, codex continet iste Deos si qua

105쪽

E M A T A. qua fides, natura suo se indulsit Homero Tota oc, si fas est, par fuit ille Deo. as aeternum, rumpatur Zoilus, esto, Quod referat quiddam numine majus, pus. ulichius, natusque, S multum callida con uae Vivat S ieie livor nil sciat esse suum. uisquis eris lector Naturam, Numina, Caelum, Orbem utrumque istis crede habitare libris. In obitum Ioann s Marce i. a tibi flos juventi, exequias, Marcelle, paramus, Incerti nostras quis paret exequias. elix qui potuit bene praecessisse sequentes Felices naves, quas cito portus habet lili liceat tali portum contingere vento Et libeat vel nune explicuisse sinus.

Ex Evangelio Matthaei cap. 6. O c.

mxius explendo quae sunt, stultissime, ventri, studeas curis' u rere sollicitis: illaeque tegant corpus, ne vestimenta requiras:

Quis dedit illa avibus' quis dedit ista rosis Ex Graeco Γώψα Abbit λι- , c.

'inxti Deucaliona, Menestrate, cum Phat thonte. Quoque utrumque velim, quaeris, habere loco. onstet honos suus ambobus it dignus abire In flammas Phaethon, in mare Deucalion.

In Albo cujusdam. Vbi eadem pagina scripserat Zach. Lundius.

unxit nos ante fides, d candida virtus indeclinatae sedere amicitiae: fabricio suus hei quoque unctus Lundius esto; Et coeant charta corcula bina sua. si qua ista laedet manus improba nardet utrumq;. Hes quoque sub fato stamus uterque pari. I. ibo

106쪽

IN C. FABRICI POEMA A. In Albo Datidis Crameri.

Amice per dilecte, quem nai hi dudum Famola Leida unxit , 5 tui mores. Hoc dexterae pignus, meique candoris Porio in libello quatenus licet scripto. Libenter additurus arctius quiddam, Si noster ipse scriberetur Affectus.

In albo Laurentii Fabritii Holpati.

Nomen idem potuit, quo compellamur uterqui Amore tecum pectus hoc conjungere. Sed tuus in Musas amor, o corda te Fabrici, Ingens amori pondus adjecit meo. Cujus nunc sacrum tibi consecro pignus, amice, Mantum fidelis exprimit scripto manus. Vmbra mei est, quicquid tibi scribitur haud et Qui corde in ipso rectius scribo tibi. totus

In Asso Fabii Cimbri.

Vbi ex aduerso picta erat civitas Leidens s. Leidae moenia' porticus Lycei. Tot magnas animas, eruditas: Leidae gaudiat candidas puellas: Tot medes segetesque basiorum: Cumque his Fabricium suum relinquens, Ne semel simul omnibus careret; Leidae moen tot viros celebres: Et cum Fabricio suo Lyceum Tot pulchras Fabius meus puellas Hele complectitur unica pagclla.

In Mopsum.

Permulti sudant, ut dis eant omnia Mopsus Immani didicit sedulitate nihil.

109쪽

VINCENTI FABRICI

aliquot seriae, jocola: Ex mul

tis paucae.

Vir Ciarissimo,

HENRICO VAGETIO,

manarum artium Professori Cognato suo S. D. VI NcENT Ius FABRICI us.. Nnus jam totus exactus est, 3 aliquot, qui excurrunt, menses, vir Cl.ex quo primu institui aliquam operam Scientiarum principi edicinae seponere. Eam enim, ut nosti, relicta Junsprudentia, amoribus meis pristinis, ex Voluntate meorum, suasu praeterea clarissimorum in Urbe vestri amicissimoru milii hominum, deinde etiam tuo procari Dpressus sum. A qua tamen ne rejicerer, ut

fastidiosulae sunt nostri temporis puellae; censui non abs re anteacto tempore aliqualem politior literarum cultum mihi fuisse acquirenduim qui quamvis non valde lucu-D 1 lentus

110쪽

76 lentiis esset ac splendidus lona tamen pnae habebat sotalibus carere. Factum est itaque circa illud tempus, ut nescio quo con lio specimen quoddam subsecivi exerci Viro maximo , , supra quam ipse aut mrui, aut sperare unquam potui, mihi fave t , Petro unae ludicandum offerrei Quod prosecto ita tunc placuit viro inconparabili,&, quod caput est, candido, ut nc indignum esse existimaret, quod ad plurmanus transmitteretur. Adiunxeram is gustum quendam istorum elegorum qu an Monobiblo nunc edimus; quosque a putro scriptos esse, ipsi ostendunt, de tu tesses. Caeterum cum id temporis timidior frem a risio e o ei ει cum Telemaci Homerico, ου πω χερά τε πτι ι . nu: demum, cum jam sub praelo essent pericum ea poetica, autores fuerunt viri quidas a clarissimi, ut, si quae talia haberem, ad fine carminum adjicerem quo aliquo modo pusculum excresceret; S lector diversita

ita enim tunc loquebantur utriusque ebcluentia magis caperetur. Ego priori ista

tione maxime permotus, pleraque illa, FCuia aeriis ante menses sedec ii viderat,'

calcem adjicienda typographo misi. Cuquib

a Iunior enim um; nec unquam ara vi con

SEARCH

MENU NAVIGATION