Vincentii Fabricii Hamburgensis, Poematum juvenilium libri III ad calcem adjectæ sunt Epistolæ aliquot seriæ, & jocosæ

71쪽

Por MATA.nae sex; sormosa, .mitia vulnera secit: Qii.ilia Leda suo fecerat ante Iovi. Haec eadem, Mere, tuis inclusa lacertis,

Persuasa ad blandia in Cypridos obsequium, me prius est 'gia jucundi vincula nexus, Quam fecit vulnus quod tibi, tollat dena.

Icebam valeat cum carmine carminis autor

Aonides Divae non ego vester ero. sperno laves hecllaras, puerilia munera vatum. Area non nostris illa teretur equis. Dicebam,' teneros, mea prina pericula, versus

Ausus eram tristi velle abolere rogo. Et jam detuleram comburere risu Apollo: irritaque infusis omnia fecit aquis. Obstupui subitoque mihi meus impetus haesit. Nec voliti invitis impius este Deis. Vivant exigui ulus, s forte merebunt, Et superis visum est, qui vetuere mori. scilicet in natos scelus est saevire parentem Quaeque abolet faetum, non pia mater erit. Nunc quoq; quas rati quondam sivi illima ob Quaq; tulit gnatos est scelerata manus schis, Impia convertit turpe in sua viscera ferrum Quae peperit prolem, sustulit illa suam. Dii prohibete nefas soboles mea vivat in anno7. Causaque sit famae quantulacunque meae. Nec, si non magno mihi curritur orbita Circo, spectabunt nostras nulla theatra rotas. Pro modulo mea navis eat. Si magna negata est: Exiguus nobis Per vada inter eat. Tantum opto surrimos leviter gustare liquores. Hoc satis est alii fumina tota bibant. L -

72쪽

Somnium Ad IOACHIMuM PETRA tu MAliorphi commorantem.

CIqua fides tenebris, habet sua numina so Esse peregrino captus amore potes. nus Nec nihil illud erat quod nuper imagine somni

Vidimus heie verum si reperire licet. A superis erat ille sopor ne credere nolis, Ex qua prodierat,cornea porta fuit. Nox erat, nullum metuebant sidera solem, ostraque erant solito membra levata toro. Cam mens interea nam quo non somnia ducunActa est per varios, ceu aliena, locos. Forte velut rediens, multosque vagata per orbe

Visa est a vestris non procul esse jugis. Norica sublimi qua surgunt moenia fastu, Magnificaeque urbis nobile fulget opus. Iamque videt vestri prope dissita tecta Lycei Parva quide , sed quae sic quoq; numen habenA Musis locus ille calet. procul eii profani. Non patet haec quovis urbs adeunda pede. Si quis sensus inest somnis,vel inesse putatur: Heic ego Petraeum quaerere visus eram. Campus Apollineae suberat cultissimus urbi: In medio rivus lene sonantis aqua . Innocuas laurus passim, florumque colores Cingebat Paphiae myrtus amata Deae. Heie mihi Petratus primis occurrit in herbis. Nec solus lateri juncta puella fuit. Myrtea serta aderant, Z candida vestis utrique. Fallor an hic Veneris dicitur esse color.

73쪽

Ille tamen leviter formosae infusus amicae Ibat,& haerebat totus ab ore Deae. Qualis in amplexu dominae Tirynthius hospes Lydia per campos dicitur isse tuos. Qualis ad Xanthum, cum non tu Graia placeret Iuncta ibat Paridi patria nympha suo. si licet in somno testor, Petraeci fuisti Irae materies, invidiaeque mihi. Accessi nec enim tu respondere parabat: Porrexi dextram nec tua juncti fuit. qui Gorgoneae modo viderat ora Medace, Protenus obriguit, de sine mente fuit: si tuus in dominae stupuit sine voce, labellis Vultus inalbescens, pallidiorque nive. Via ubi Margaridos nomen, dominamque prior

au bili quondam sedera pacta fide,

Cum primos ignes, vulnera prima referrem; Visus es ossinso signa dedisse pede. Pressisset, fueras hac quoque parte lapis. Iamque ego dum tanto convitia quaero stupori, Teque subirascor de meminisse mei: Cessat, invitis decedit somnus tellis. Sed tamen est animo pars bona fixa meo. Et iam non dubito nec semper somnia fallunt

Quin illa tuleris vulnus in urbe novum.1 n tua dicatur nunc barbara Margaris illic; Et rudis. verbis ingeniosa parum. Scilicet ad formam vox addita blandula mulcet Quaeque peregrino mollius ore sonat. Asperius loquimur vox pulchram reddet agreste: Et orna bona pars intus in ore sita est. Nec miror, Petraee, placet si blandior illie; sim praeter faciem vox quoque lena fuit.

74쪽

Ad Iohannem Adolphum Fabi lammsacerdotem, poetam.

Cum ipsi Album suum offerret. ὀ ὀχεῖ

mystes nec enim tua gloria sola,

Aonias sancte deperitis Deas: Qui sacra Musarum pietati jungere monstras; Utque queant recte numina bina coli. Si merui quondam an tu meruisse fateris Amplexum tanti dignus adire viri. si fuit in nottii aut dum est versibus esse. Cui tacita postes dicere voceri placet. Aut poti . si dudum in nobis suaviter erras, Et seduxit amor, imposuitque tibi: Desector tamen, mihi de me mentior ipse. Sic nempe in laudes credula turba sumus. Nec potero fortasse olim non dignus habeti Astectuque isto iudicoque tuo. si quondam adjectis augebitur usus ab annis; Et sumet robur spiritus iste suum.

Qu nunc in primis infans attollitur herbis, Et serpit teneras parvulus inter aquas. H te sumnios latices leviter gustare laborat, Et bibit ad ripam, vix tamen inde bibit. At eum firmato procedet robore adultus, Sperat judicio non minor ire tuo Et quem nunc obiter libat tunc planius amnem Gustare ac totis ora rigare vadis. Tu tantum plausu. calidisque lacessere votis Et venam. 5 Musas perde poeta, meas. sic si quid famae mea tandena sorte merebunt Carmina si tanto nomine dignus ero: Fabricius, dicam, non ultima gloria vatum

Fabricio magnum ad talia calcar erat.

Intere:

75쪽

Interca tellis, si forte merebor, amoris

Adsit in hoc libro conspicienda manus. In qua Fabricius, quoties haec conspicit absens, Fabricium possit saepe videre suum. st quoties videt haec tacita superaddere voce: maneam tanti dignus amore viri

De natali suo

Ad Av IDEM CR A ME Ru M. I; Cce meus Batavos visit, patriaque relicta Ad sua nataliis tempora laetus adest.

scilicet a nostro properans felle te Albi, Rhene pater ripis gaudet adesse tuis. 2 petit a domino consueti moris honorem: Invitatque manus ad sua sacra meas. Arcedas, Cra mere dies tibi dieitur iste. Fabricius Genio vina, tib: que parat. Vina suo Genio, genitale notantia tempus: Et, nova quae pariant gaudia, vina tibi. scilicet hac ex luce fluentes ordinat annos, Qua pidum posuit optima mater Onus. Qua mihi veridicae quas omnia fata senuuntur, Neverunt vitae stamina prima Deae. si qua fides, natum tremulis excepit in ulnis

Atropos, aeternis de tribus una soror.

Zt leviter digitis deducens vellera dixit Audierat, retulit quae mihi dicta parens. su quoque. blande puer, non inficiande Ca cnis, Ficunda Aoniis ora rigabis aquis. i cupidum a vulgo generosus fit btrahet ardor, Et tanget laudis pectora pulciter amor. ive modo, dilecte puer, gratissime Musis :2 patria quaedam gloria cresce tuae.

Dixerata

76쪽

Dixerat adsensere Dei perque aera latum, Quae plaga dextra suit, tota serena fuit. Atque ea sive negavit iniquus, sive benignus Iuppiter eventum iussit habere suum,

Securias, Cra mere, age ter tria pocula amici sospitis, atque iter una ter tria sume tui.

Scilicet ite Dpae, lepidum genus, ite Camaenae; Et tu formosis Phoebe superbe comis: Ite agite ad tempus cras vos revocabimus omnecis iste dies nobis sessus agendus erit. Huc cyathos, Cra mere: mollia vina corona. Proposuit siccis omnia dura Deus. Non aliter fugiunt curae, tristesque labores Vt fugiant curae fortius adde merum. Et bene me, bene te non unis adiice rotis. Caetera vicino trade serenda mari. Et neque, cur pereat bellis Germania, quaere; Quisve armet reges inde, vel inde furor.

Si neque quid ueci, quid magni Caesaris arma In elades tumidi Martis amore serat. Disponent superi nihil est, quod quaerimus icta, Quae tegit obducta condita nube Deus

rata viam invenient. Vina huc, Cra mere, rosasque i

Nec tibi, nec sobrio nunc licet esse ibi. Dicamus bona verba procul procul horrida bella hi

Ter tibi fit Briareu ter tibi sancte Geni,

Ter Charitum trigae: toties tibi candide Phoebe. t Bis toties Musis bis toties Veneri. Si qua animum, Cra mere, tuum formosula flexu Huic tacite cyathos si placet, adde duos. Vivamus dum fata sinunt dum non perit aetas Quis scit, an haec iterum sit reditura dies. Interea, Cra mere, optes, ut semper amico Candidior redeat, candidiorque tibi.

77쪽

ETRO RENT ZELIO

SuoaCRontem meam vide, quiversicuses tibi δε- nare audeo: id est, homini serio, maximas eptias. Nos nuper me Ampetre mi fuis'. in itinere exciderunt hac, quae vides, no Utualia. Cum enim venti cesarent se ait I ro tanto majus infortunium moti si comitespen enecarent nescio quib abutis . no- ii autem morsitatem meam ita enim ap- ellare militi lacet, quod ego ad honesi. t renuique fanidi vocabulum transfero: Ἀρ mnino otiarer inihil agere volui aut certa aliud quoplerisque omnia tempora elabuntur. In navi itaque, ut dixi,o concepti,

uari, o sublati sunt hi versus quo miniumirabere sisentinam redolent se ego ei casu

oedi proximus Caterum , uti primo lutem a pexerunt id es, a matre adhuc rubentes, ad te trejussi: autportaripolim ne tu mihi, infantium more vacitantes versiculos incedere nonposse arguteris. me crepundiis p idem post id tempus exornare volui.

78쪽

Cum in lacu Harie mensi, propter ventorum tranquillitatem, diutius detineretur. ole cui faciles Zephyri. cui turbidus Auster, Et Notus immanes excubat ante fores Ventorumque cohors miseris solatia nautis,

Atque eadem miseris quae mala multa tulit. Quid tantii de te metu males quae mea culpa esCur miser in lenio torpidus erro mari An meruere tui consti ingi carcere venti

At nautae, de comites non meruere tamen.

Qui licet admissi, nunc solvant crimine paena rNon tan e alme pater, haec quoq; culpa mea es Quin alias punire tuos potes, Optime, ventos, Et dare circuna illos horrida vines pedes. Quin alias pendet meritas tibi navit paenas, Et frustra flatus quaeret habere tuos. Nunc mihi si fas est homini concedere Divum, raras condones seu furor iste, tuas. Forte Ithacu; spissis conclusit in utribus omnes Dum teneram Circen improbus ille tener :Vel gremio infusae remorantur erba Calypsus: Es non Penesopen nunc amat ille suam. Scilic

79쪽

sciscet o I tu patriae, natique, donatisque, Et quam non laetis noctibus uxor agat, Pole. non invitus oberrat in aequore dc optat Assiduas illo saepe in amore moras. rum mihi nunc istum pro tempore da, pater. utre. Utitur ossicio non tamen ille tuo. mihi subsistit te sedibus haeret e sdem lavita, nec portum fessa carina subit. te, compello qui si nunc aidius audis, versaque meas respuis aure preces bon impune feres faenas, ira te, reposcanti Et mihi sunt vires: mea vota valent. mihi, si nescis, Iuno fauci haec mea Diva est; Huic niveas agnas, annuas cra, fero.

la tibi gracilem non junget Deiopeam Vnquam si precibus ccisit amicam eis. requicquam i ne fracta est, disiectaque clas se

si misero meriti gratia tanta perit. i ni ipsi quibus is periit, quos nunc peto , ventis Et spes felices, d tua vota ferent.. allor, an adsurgunt tenui maris aequora flatu,' Auraque languentes implet amica sinus. amque magis crebris nigrescunt omnia ventis, que teri celerem, quo juvat ire, ratem. iunt superi, comites nec semperium ina cessant, inveniuntque suum vota minaeque locum. Nunc etia Hallem is pacto sana abscondimus isde; Et video portus Amstelodam a tuos. Eae tetrap. inter repito n.: utaru in O