Exercitia spiritualia Ignatij de Loyola

201쪽

De apparitione undecima. Ibidem.

Apparuit deinde Iacobo . De apparitione duodecima

APparuisse Christum etiam I

sepho ab Arimathia, legitur inhagiographis quibusdam, & verisimile est,atque meditatu pium .' De apparitione decima tertia. a. Corinth. ID

APparuit & beato Paulo post

Ascensionem. Nouissime au- tem omnium tanquam abortivo Visus est & mihi) inquit ipse . Apparuit etiam Patribus in limbo, quora d animam, &postquam inde educti sunt.

202쪽

. Sis

' Denique,relampto corpore, apia parebat passim discipulis, & cum

eis crebro versabatur.

De Mycensione Christi.

PRimo : Postquam iam per diea

quadraginta multoties se Chrianus Discipulis suis vivum exhibuis.set, in multis argumentis &c. lO- quens eis de regno Dei.) Misit eos Hierosolymam, ut promissimi sibi: Spiritum sanctum,illic expediarent. Secundor Eduxit eos ad Oliveti montem. Et videntibus illis eleuatus est, & nubes suscepit eum ab oculis eorum. Tertior Ijsdem in caelum suspicientibus dictum est per duos illos viros in vestibus albis assistentes, Quos angelos fuisse credimus:

Viri Galilaei, quid statis aspicien

203쪽

tes in caelum Ηic Iesus, qui assumptus est a vobis in caelum , sc veniet, quemadmodum vidistis eum euntem in caelum. 1

'gulta aliquot , ad motus animae, quos diliersi excitant Diritus, discernendos, ut boniselum admittantur,o pellantur mali

Duertendum est et quod δε potissimum conueniunt , exercitijs primae hebdomadaria

P Rima regula est: Quod illis,qui

facile peccant lethaliter, & pe Catum peccato addunt, sere solet inimicus noster illecebras carnis , di sensuum delectationes obijcere, Ut eos teneat peccatiS plenos ac semper cumulum adaugeat.Spiritus vero

204쪽

vero bonus, e contrario, conscie tiam illorum pungit assidue, & per synderesis , rationisque officium a peccando deterret.

Sεcunda : Quod alijs hominibus .

qui se a viij;s, & peccatis pur-- gandos curant sollicite,& ino sequij diuini studio magis ac magis in dies promouent,immittit spu' ritus malignus molestias, scrupulos, tristitias , rationes falsas,& alias id genus perturbationes , quibus prosectium illum impediat . Spiritat autem bono, ex opposito, propriu , consuetumque est, recte agenti- bus panimum ac vires addere , , consolari , deuotionis lachrymas e ciere, illustrare mentem , & tran-muillitatem dare , sublatis obstaculis omnibus , ut expeditius , ala criusque per opera bona semper vutra tendant. Tertiae

205쪽

TErtia: Qyod spiritualis proprie

consolatio, tunc esse noscitur , quando per internam quandam motionem exardescit anima in amo rem Creatoris sui, nec iam creatu

iam ullam,nisi propter ipsum potest diligere . Quando etiam lachrymae funduntur, amorem illum prouocantes , siue ex dolore de peccatis profluant, siue ex meditatione passionis Christi, siue alia eae causa qualibet, in Dei cultum, & honorem recte ordinata . Postremo

consolatio quoque dici potest, fidei, spei ,& charitatis quodlibet

. augmentum. Item laetitia. omnis, quae animam ad caelestium rerum

meditationem, ad studium saluti4,- ad quietem, & pacem cum Domino habendam, solet incitare. QVaria: Quod spiritualis,e contra desolatio vocari debeti,

206쪽

2o rina uis animae obtenebratio, con turbatio, initigatio ad res infimas ,stu terrenas et omnis denique inquietudo , & agitatio, sue tentatio trahens in dissidentiam de salute,& spem, charitatemq; expellens. Vnde se anima tristari, tepescere, ac torpere sentit,& de ipsius Dei Crea- toris sui clementia, prope desper

re.Sicut enim consolationi oppon tur desolatio,ita etiam,vae ab Vir . que oriuntur cogitationes, sunt inter se prorsus oppositae Vinta: Quod tempore desolationis nihil deliberandum ,

aut innovandum est circa propo situm animi, aut vitae statum, sed in eis perseuerandum quae fuerant prius constituta, puta praecedentτ ω die et hora consolationis Quem ςς admodum enim , dum fruitur

quis consolatiooe illa , quam dia

207쪽

imus, non proprio suo, sed boni spiritus instinctu regitur Z ita , o riter fante sibi desolatione, agitur a malo spiritu, cuius instigatione nihil unquam recte conficitur. SExta': Quod tametsi desolatione affectus homo priora sua consilia minime debet immutare 3 eXpediet tamen prouideri, & augeri ea, quae contra desolationis imputasum tendunt: qualia sunt, insistere orationi, & meditationi, cum di iacussione sui, ac poenitentiae aliquid

assumere.

SEptima: Quod quamdiu premimur desolatione,cogita tum est, nos interim relinqui a domino nobis ipsis , probationis causa, Ni per naturales quoque vires , insultibus, inimici nostri obsistamus. Id quod . Ud possumus haud dubie , assistente nobis iugiter praesidio diuino: licet

tunc

208쪽

ν tunc nequaquam sentiatur,to quoaseruorem pristinum charitatis Dominusaubtraxerit, relicta nihilom nus gratia, quae ad bene operadun & ad consequendam salutem, satis esse queat . 1 Ctaua: Quod hominem tenta. tione pulsatum, mire iuuat patientiae seruandae studium et ut quae vexationibus huiusmodi proprie opponitur, re e diametro resistit. Accersenda etiam spes est, & cogitatio, adsuturae breui consolationis: si praesertim per sanctos conatus, tu sexta regula signatos, desolationis impetus tangatur.

Nona: Quod causae desolatio

nis tres sunt praecipuae . Prima, Quia propter nostram in spiri--tualibus studijs, seu exercitijs tepiditatem , atque acedIam, consolatione diuina merito priuamur.

209쪽

secunda: Vt probemur quinam suis mus , & quomodo in Dei seruia boum, & honorem, absque praele te quodam consolationum , do uorumque spiritualium stipendio nosmet impendimus. Tertiae Ut icerti plane simus nostrum virium non esse, vel acquirere, Vel retianere seruorem deuotionis , vel, mentiam amoris, abundantiam i chrymarum aut aliam quamlibet internam conitationem : sed omnia haec gratuita esse Dei dona, quae si vendicemus nobis , i ve propria , superbiae & vanae gloriae crimen, non sine salutis graui periculis, incursuri sumuS ἀ

ucim : Quod fruenti homini,

consolatione . prospiciendum est, quo se pacto gerere poterit,. desolatione deinceps occurrented Vt ,

iam iude acrimoniam,& robur an

210쪽

2ostini mature comparet , ad impetum eius reprimendum. Ndecima: ut ille idem,assuente consolatione seipsum deprimat, ac vilifaciat quantum potest, reputando secum: quam imbellis,quamque ignauus esse apparebit, desol tione impugnante: nisi per gratiae de cosolationis diuinae opem,cito suta leuetur. Contra vero ille,quem desolatio molestat, aestimare debet cuDei gratia, se posse plurimum, facileque aduerserios suos omnes deu, icturum esse , dummodo in Dei vim tute collocet spem suam, & animu

suum corroboret.

DVodecima: Quod hostis nosteri

naturam & morem muliebrem

reseri, quoad imbecillitatem virbum, & animi pervicaciam. Nam scut foemina cum viro rixans hunc conspexerit, erecto & con