장음표시 사용
441쪽
narent, quibus etiam suffragatur non indiligens editio, quae decimo Superioris saeculi anno prodiit. Ita loquitur Noster infra, sine praefationis: In Raeculum nostrum.' Fr. Sic mox n. s. In App. Claudium,' et M. II. 5. In Caesarem Augustum .' Suet. Vesp. G. Deposita simultate, quam in id tempus ex aemulatione nou Obscure gerebat.' Add. Salin. in Solin. P. 78G. R. F. Ju,su. XII. 4. Quae consuetudo in successores quoque Alexandri mansit.' Hoe Tanaq. Fabro durius et insolentius videtur, nisi addatur usque: sed vid. quae adnotat Cl. Hurmannus ad Vellei. I. 8. Horat. Epist. II. I. I 59. Sed in longum t men aevum Manserunt, hodieque manent, vestigia ruris.' Ovid. Fast. v. 33. Hic status in coelo inultos Permansit in annos.
tropius lib. v I. in princ. et Fasti Conis aula res, decem Orosius vi. 18. Velleius II. 65. 4. Tacitus post DCC xx. urbis annum, fiolum Augustum imperasse, principio Historiarum scribit. Dio Princ. lib. LII. Post DCCXXV. post Actiacam nempe victoriam, quam Pan vinins ex Fastis in vicesimum secundum an pra DCC. refert, qui numerus, duodecim annis, quibus cum Antonio Rempub. tenuit, recisis, idem cum Orosiano fuerit. Dionysius Halicaris nasseus I. 71. hellornm civilium finem in mediam olympiad. 187. reseri, eum Roma apud eundem I. II. et 74. et M. 2. Primo fie Ptimae Olympiad. condita fuisset: fuerint ergo anni DCCX. quot etiam subinnuere videtur Livius in praefat. n. 5. Etiam Solinus cap. I. ad Primum Augusti consulatu in annos DCCX. computat. Sed Noster maluit uti rotundiore numero, quod aliis etiam auctoribus familiara est. Livius IT. IS. 8. M P. R. octinis gentesimum annum bellare,' scribit: et apud Tacitum II. Iv. 79. D. M Ocis tingentorum annorum fortuna disci-Plinaque compagem eam imperium Rom. dicit coaluisse' ait Petilius
Cerialis. Ita Iustinianus in I. III. C. de V. I. enucl. ab U. C. ad suum ris que imperium pene ΜCcc. nam quod in Constit. ad Tribonian. 5. ΜCCCC. anni sunt, scribentis, aut describentis, error est annos elapsos ait. Ita etiam in enarrandis cladibus, ubi cae-
1Orum numerus resertur, rara cente
norum mentio est, sed tot sere milliae pella dicuntur. Tales enim minuta diligentias ab historico non requirimus. Sed nec communis ea us oh - 1ervat: ex quo v. g. centnmviri dicebantur Romae, qui erant I 05. Postea etiam 180. Vide Hernegger. Quae St. in Tacit. M. Sie de Geographis Strabo lib. l. Καὶ γαρ ὁ γεωγραφων ἴροωs
πολλα παρIησι των ἐν μέρει. Vide etiam notam ad I. 2. 2. H.
Tantum operum J opera gerere ple-rtimque dicitur de rebus bellicis. Vid. Fre in Ah. Indic. Add. Vell. II. 104. Curi. VIII. I. Sueton. Domit. II. Sed sunt tam Pacis, quam belli opera. Liv. I. Io. His immortalibus editis operibus:' quod paullo ante dixerat: Hice serme Romulo regnante domi militiaeque gesta. Tantum opum VOM. 3. ut opibus pro operΨbus in Caes. Civit. I. 32. ubi vid. Clar. Οuclonis
itatem ultra putetJ Ηοc est, putet, tantum operum tam brevi temporis spatio geri non potuis3e: nam quod Stadius putare' pro, computare et numerum inire, exponit; id quidem alias probum est: sed huic loco parum convenire vide inr; cum hic non de inquirenda vel compntanda aetate sermo sit, sed jam inventa et eomputata cum rebun in ea gestis eomparetur. Haec eadem Flori verba ad ec- trapelos, sicut Plinio lib. VII. e. I 6. in fin. vocantur venuste resert Berinneggeru', Praesertim ad eum, cujus Gregoras meminit Histor. lib. I. e. I 2. et Seneca ad Marciam eap. 23. sin.
M. AEtatem ultra putet J I. e. putare possit aetatem Pop. Rom. vel imperii
442쪽
L. ANNAEI FLORI LIB. I. PROCE M.
extendi ultra terminum illiam 700.
annorum, atque Rdeo, ut Freinshem. tantum operum tam brevi spatio temporis geri non potuisse. Auctor Conis solat. ad Liviam, comparans magnitudinem rerum gestarum Drusi cum ejus annis, hanc sententiam ita exinpressit us. 339. Vix credent tantum rerum cepisse tot anno I Clar. PeriEouius ad oram exemplaris sui adscripserat: Uura absolute, pro, ultra id spatium. Sic Plin. Panegyr. XLVII.
Superatisque jam mille liminibus,
ultra semper aliqua dura Et obstantia.' Et eitra ap. Tacit. H. III. 23. ε Tela hostium citra cadebant h. 2 tia enim late ubique per orbem terrarum i optimae et vetustissimae S. Nararii membranae legunt: Da late
per orbem terearum. Nec multum aliis
ter edidit doctiss. Vinetus, nisi quod
egit: Ita enim: sed illud enim nos salva sententia jubemus abesse, ut et illud ubique. In altero Palatino est:
na enim ubique per frbem terrarum.
Sed ille ut vetustate inserior, ita et bonitate. Sal. Recepi scripturam,
quam libri et docti viri probant. Aliae
edd. Ita enim late ubique, duabus vo-eibus additis, qnae commode absunt. Fr. Enim retinent alii omnes scripti, et V. Ε. nec additum quidquam obest
sententiae. Quia tamen non solum RNWar. sed etiam ah al. vett. Εdd. abest, Reeutuη Sum Salmasium, Freinisghemium, et Graevium. Late non erat in uno e Pall. Flor. Fran. et VO3s. Pr.
Ubique addunt Pall. Regg. Duisb.
Fran. Voss. I. et V. e. In Magi . pro eo est utique. In Regg. non post ιate, sed post arma geriptum est. Videtur
Generis humaniJ Ita magni indine Romana totus Prope orbis involvitur, ut ei nihil accidere possit, quin universos conlingat. Sic infra rv, 3, 8. Cum Romanae dominationis, id est-
humani generis conversione.' Sic Sue. tonius, Calig. I a. I. PDP. Rom., vel,
ut ita dicam, hominum genus.' Apud
Tacitum, m. 59. 5. M Sie imbni rectorem generis humani μ. elaJ Codex vetus, quem Christoph. Puteanus, et Regius, quem Samuel Sciassius, nec non Serenissimae Suecorum Reginae Christinae, quem olim Antwerpiae vidi, generis humani fata scribunt: verissime. Qui populi, inquit, Romani res gestas cognovit,
omnium regnorum et rerum publicarum fortunam et eOnditionem cogno.
vii : is scit et videt, quae sit omnium gentium et populorum fortuna et status, qui a Romano imperio pendebat, victis plerisque orbis habitabilis et antiquis cogniti genti hus. Non nego
vulgatam lectionem posse defendi et exponi; sed haec vetustorum librorum scriptura elegantior est, et ingenio hujus Scriptoris accommodatior. L. I. e. a. ' Horatiis Curiatiisque, terge minis hinc atque inde fratribus, utriusque populi fata permissa fiunt
Et lib. Iv. e. 2. Philippicis campis Urbis, imperii, generis humani fata
commissa sunt Rutil. Itinerar. lib. I.
de ipsa Roma: Excedis factis grandia fata tuis: ut recte viri docti. Ubi male quoque in multis editis Iegitur grandia facta. Licet fortuna
tua magna sit, majora tamen fiunt tua
saeta. Sic et alibi loquitur. Gromius. dicibus, quos Celeberr. Graevius laudat, adsentiuntur Voss. I. Regg. Berol. Magi. Duish. et V. Εd. Et ita quoque legendum videbatur Perimnio. Fatum et factum Saepe permutata Anni, ni ostendit ad Sil. Italic. I, 277. et XI, 9. Cl. Draken. horch. Add. Criae. Ohs. TVI. s. Foris
Ovid. Trist. III. O, 36. et Salmas. ad Capitol. Gordian. v. et sic liber Rych. I. 3. 3. facta Pro fata. Hoc loco vulgata scriptura iacile defendi posset, ut recte Grae v. si non obstarent libri seripti. Sed non probo, quod Schen ferus in Justin. XXLIX. 5. Pro quo facto legendum putat quo fato. NamJ Puto legendum esse Jam. Fr.
443쪽
Idem conjecerat Nic. Ηcinsius, ad inscriptis etiam locis Flori E lib. I, II, D. III. I, I 8. et III, I 2, II. quibus add. I, 8, 5. Nec absurde: nam jam et
jam vero inserviunt transitioni, et connectendae orationi. Vid. Schess. et Grae v. ad Justin. XLI. 5. Et sic Grae v. in D. IV, 12, 23. Pro nam substituendum censet dam. Sed om n. gerr. et edd. Flori et hoc et illo loco habent Νam. Et hanc particulam saepe eamdem vim habere ostendit Μ anui. ad Cicer. Εy. Famil. m. II, et v. 20. Λdd. Gro nov. ad Liv. XXIX, 8. et Cl. Noodi. Probabit. II. S. Dioclet. et Maxim. XIV. et de Pact. et Transae t. XIII. In Postrema Ed. Am. stelo d. Flori adnotationi Fre inshemii haec adsuuntur, M M s. Reg. nam tot in laboribus: quae unde sumta sint non
ContendisseJ Simile hoc Plutaretii
Virtus et fortunaJ Tam ergo Parum
sine fortuna virtus effecerit, quam sine virtute fortuna. Sensit hoc Brutus, cum exclamaret, apud Nostrum 4, 7, II. Non in re, sed in verbo
dum illud : Vitam regit fortuna, non sapient laquod firmat Sallustius, Cat. 8. I. Profecto fortuna in omni re d minatur.' Et illud alterum Italorum :Non ται virtu, a ehi fortuna ineontra. Sic in bello civili, quod ut ait Tacit. His t. 3, 59, 3. Vitellium retro fortuisna vertit, quae Flavianis ducibus non minus saepe quam ratio adfuit: ' et Curtius I 0, 5, 35. fatetur, M Alex ninertim, cum multum debuerit virtuti, plus debuisse fortunae.' Contra In guiomerum sortiana magis quam virina
deserebat,' apud Tacit. 2, 2I, 3. Nam ei, qui ad virtutem tendit, etiamsi
multum processit, opu1 est tamen aliqua fortunae indulgentia,' inquit Seneca cap. IG. de Vita Boata. Hinc Plinius plurimum referre ' putat, in quae cujusque virtus tempora inciderit; in multis enim virtutis opera magna fuisse, sed majora fortunae e7, 28. Haec ergo saepissime Pop. Rom. juvit, erexit, restituit, ut passi In legimus. Unicum Taciti locum H. 3. 46, G. notasse suffciat: Assuit, ut saepe alias, fortuna Pop. Rom. Ceterum Marcellinus I 4,I4. nostrum imitatur, quem vide si lubet, et Plutarchi librum de fortuna Populi Romani, et Albericum Gentilem de armis Rom. 2. I 2. et I 3. Item Sit Eman. in Rutilii Itiner. lib. I. vers. 62. Idem. Add. Lips. de Magnit. Pop. ROm. IV. I. et Spanhem. ad Iulian. orat. I. p. 300.
VideanturJ optimi libri legunt hie:
viderentur. Quod magis probo ex genio Flori: ut ad Gnstituendum rius imperium eontendisse virtus et fortuna viderentur. Sic infra cap. D. M Ut plane publicus parens in locunt liberorum adoptasse sibi populum videretur.' Sal. Ita Reg. F, Flor. Bero . Duish. et om . ed. Et confirmant hanc scripturam Voss. 2. I. RFeh. et lagi. quorum in illis est videretur, in hoc vidererentur. Nec tamen deteriorem putem vulgatam. q. 3 Quare quum proecipue hoe quoque, si ι eeteraJ optimus S. Naetarii liber: Quare quum si praeeipue hoc quoque operae pretium sit cognoscere : omissis illis, sicut cetera. Forte legendum et Quare quum praecipue hoc quoque operae pretium sit eognoscere. Sal. Duo illa postrema verba abstant a quibusdam etiam optimae notae: ged quia in omnibus quas videre contigit editionibus retinentur, ipse etiam loco movere nolui. Salmasius ex Nazariano, qui
habet, quum si praeeipue, facit, quam inris Praecipue. Fr. Retinet quidem Iiber Byehianua has duas voles, licui
444쪽
L. ANNAEI FLORI LIB. I. PROLEM
-ιerat sed tum nee Vinetna in suis Ithris, nec Puteanus nee Selassius in Regio, nee Salmasiva in omnium opintimo antiquissimo Naetariano illas reo Pererit, merito censuernnt homines doetissimi delendax esse ἰ quibus ad-gllynlor. Nec sic tamen locus hie est Perpurgatus. Nam hinae hae vo. enlae Perperam inculcatae praebuerunt ansam majorem Iabem aliis adspe gendi. Codex Rychianus : quare cum eam de ei praecipue Me quoque sicut cetera operae pretium sit, eo oscerer sigilatim tm. Vocem sigillatim memini quoque prae se ferre membrana1 per. vetnstas Angustae Christinae, Sueeo. rem Reginae. Manus Flori fuit: Quare eum praecipua quingue operar pretium ait eoooseere sigillatim, tamen quia ipsa sibi obstat magnitudo. Vides detersis sordibus, quas invexerant aut
librarii aut setoli, omnia nune liquida
se. Cum intrusissent sicut cetera.
interponendum etiam Me fuit, et quinque transformandum in quoque, ut et praeeipua in praecipue, ne sensu omni careret hie loeus. Sic vara vibiam
sequitur. Grinu. Graevius et Amst. omiserant rime cetera. Sed existimavi unlgatam seripturam, quam inplerisque se. et om. ed. ante Graevi anam inveni, exprimendam esse. Si placet retineri ricia eetera, ea verba non aliter videntur posse ex Poni, quam, sicut cetera imperia, Quae Romaianum praeeesse te ut Gruter. Sed non temere est, quod ea non leguntur in multis Μss. cum quibus consenti-nnt Voss. I, 2. . Fran. et libri Vineti, quornm in nno tantum inter versus scripta erant; nee dubium est, quin Iocus sit eontaminatus. In libro Rych. saepissimε de seribitur pro eι. Ita
Paullo ante, Virtus de fortunar inis. e. I. Primus ille de Urbis, de imperii eonditor. Et sic compluribus aliis Ioeis. Itaque suspieor in libro illoeam de si acriptum eMe pro tametsi p
otan autem per errorem ortum e se
queuti tam, et in eo eodice, unde hic
descriptus est, fuisse, Quare tametat recipue Me quoque, ricut cetera, opera pretium sit eo Oseere sigillatim, tamen. Tametsi, et tamenetsi, sequente tamen, saepe Ponuntur pro, quamvis. Vid. Caes. B. G. VII. 43. Cicer. Episti Fa- mil. IV. I S. et Cujac. Obs. I.'I4. Et
solet particulae tamen aliqnid hujusmodi praemitti. Unde et Perleton. inter alias conjecturas Pro quum Po- uerat quamvis; quae etiam Salmasii conjectura fuerat in primis curis; et adscripserat, sequitur enim tamen. Ita partim e libro Rych. partim ex aliis, partim e conjectura Graevii locus hunc in modum constitui pomet: Quare tametsi praecipua quaeque operin pretium sit eo Oseere sigillatim; tamen, quia ipsa sibi obstat magnitudo.
Rerumque dieresitas J Sic apud Aristidem in Panathen. ε Multae eorunisdem temporum res ζ&e. M. ObrumpitJ Nazarianus cum duobus Palatinis: abrumpit. Profecto, arurumpit cum vetera haberent excusa, Vinetus ex gnis libris obrumpit reposuit: omnes tamen libri, quibus usi
sumus, abrumpit uno eonsensu legunt. Ses. Et sic om. se. Et ecl.
Faciam quod solantJ Alia comparatione utitne Sex. Rufus initio breviarii. H. Pariter atque in semetJ Quomodo hic in semet exponi possit, nullus video. Quid enim in semet y omnino
emendandnm in semel. Quod in hocauetore hominum imperitia depravatum, ter aut quater reposuisse memini, ex veterum librorum fide. In-
runt veteres, pro simplicibus Semel, Simul, et Instar: ut nos alibi pluribus docebimus. Posset etiam legi, pariter atque insimul, et magis placet quam insemeι. Insimul infra dixit. ει- riter atque insimuι, ni Statim e vestigio. et Statim ae sine mora. quae sunt familiares Annaeo loquutione . Insemel' in Pandectis Florentinis
Pro, semel. Sal. InsimuιJ Vocem qua
445쪽
et alia usus est Noster, et hoe in I eo cloetissimis viris usus putatur, re. stituere natalibus non dubitavi. Hactenus editi in semet, ex qno Graterus in semel, melius quidem, Red melius adhue illi. Fr. Pro insemet, quod et Regius Et Ryckian. retinet, recte rein posuerunt insimul. Dicitur enim eadem forma qua Incoramἰ Inante. Insemel. Nec mirum pariter ae insimul σ-ών in conjungi ab Annaeo, enm hoe isti aeriptori ut et aliis non sit infrequens, ut ostendit δ πά- Salis
masius. Codicum tamen veterum Iectionem tuendam censet vir maginnae dignitatis, ingenii, et doctrinae, Μ rquardus Gudius, cujus judicio inprimis multum tribuo. In semet autem ostendi magnitudinem, Cum tanquam hominis in brevi tabella tota ejus imago ostendatur, ut sic statim in semet possit conspici, qualis sit. Gran. Quidam libri Vineti et Voss. I. insemeI, alii om. se. et ed. in semel, qnod propius accedit ad insemel, quam ad insimul. Reg. O etiam in semel ipso. Meus Pandectarum, quem hie Iandat Salmasius, est in l. 35. l. 7. de
Contrah. emi. Nee interest, unum Pretium centum metreiarum insemel dictum sit, an in singulos eos. Ita
ibi a manu vetere fuisse, sed id deindo mutatum in insimul, qnod alii Μss. et Unig. habent, me docuit Vir doctiss. mihique amicissimus Henriens Breneis mannus Jctns. Sed in Floro sentenotia loci potius videtur postulare insimuι. quam insemel, ut inis. II. II. 2. Simul pariter.' Idqne etiam placet Bernartio ad Stal. Theb. I. 440. apud quem ad ejusdem poetae Silv. I. 6. 36, et sty. Racvard. Var. m. a. Pluravid. hac forma composita. De insimia Freinsh. in Ind. et Cellar. Cur.
nes, ita civitates quoque et urbes na-8cuntur, Crescunt, decrescunt, moriuntur: hellissima igitur haec comparatio est. Eadem ratione Papirius Fronto in l. 40. D. de Me. peeulium homini comparat. Μareellinus eii. Ioco eandem ex nostro similitudinem sno operi inserit, quam Laetantius ex Seneca sicut ipse laudat auctorem aliter paullo recenset. Eadem figura Plinius, 3, 5. Morientis Casilini reis liquias' dicit. Cicero de Ein. 5. 4. pari similitudine ntitur. rarum. inquit, Etiam rerum, quas terra gignit, educatio quaedam et Persectio est, non dissimilis animantium. Itaque
et vivere vitem, et mori dicimus, Rr-horemqire et novellam Et vetulam, et vigere et senescere.' Florum imitatus videtur Nauclerus in P sat.
5 Prope dueentoa quinquaginta perann J Mirum quam diverse hic numerus Concipiatur in antiquis libris. S. Nagarii membranae CCCC per an. nos. Quod et a plurimorum veterum sententia et a vero longius abest. Alter Pal. CC. Alter vero cum Na. Eariano consentit. Nullus certe agnoscit editam lectionem. Vetusti
Jordanis Codiees CCXLIII. Onibus
ratio nos cogit assentiri et scriptorum eonsensus. In Anacephalaeosi, de regibus : Haec est prima aetas populi Romani et quasi infantia, quam habuit sub regibus septem, Per annos, ut diximns, cccxur.' Legendum est: CCXLII. Hoc est, qnod ait heic FI rus, prope dueentos quinquaginta. Sal. Iterum numerum non exacte definit, vide quae supra ad n. I. notavimus
qnem ex auctoribus eum Cura erue.
runt Camers et Stadius : quibus adde Livium fine lib. I. Halicarnass. fine lib. 4. Eadem ratio temporum est
apud Appianum in p-fat. H. Vineti libri hic quoque valdo variabant. Nam alii cccc. alii Ccc. alii Cc. habe.hant. Voss. omnes, Rych. et Regg. Conveniunt eum Narariano. Duisti. et V. E. enm altero Pal. in Fran. Est
dueentos XLIIIL In Flor. et Μ agi. Tollitis videtur invenisse CCL. Nam nihil ad notarat, nisi in Berol. deesse
446쪽
L. ANNAEI FLORI LIB. I. PRO in M.
numerum Ennorum. Idem paullo anta non male legebat tu adolaverit, reo
jecta copula que. Sic Liv. I. G. M Originem nepotum, ut geniti, ut edueati, ut cogniti essent...ostendit. Et Justin. r. 5. M Scribit ei, ut ablegatus in Persas fueritζ cet. ubi quater repetitur ut sine copula. Nee necesse erat eam in medio poni. Cireum ipsam matrem suamJ Quis hactenus huie lectioni controversiam
in Uere Rusus esset, vel saltem de
ejus fide et sinceritate dubitare t Nemo gane. Nec quisquam quidquam ex suis libris prompsit, quod dive
sum esset ab edita scriptura. At omnium optimae Naaarianae schedae legunt: elaeum ipsam eum ipsa eum 'nitimis, he. quae est mera halbuties rex qua tamen expeditius loqui doce-himus hune vulgum. Legimus enim,elaeum ipsas eunas eum uimia luetatus est: omnino eleganter: ab insantibus, qui, minus pedibus firmi, longius
non audent a suis eunia discedere, et circum ipsas lusitant: ale Romani illo tempore circa moenia haerentes
sua, longius Progredi non ausi, eum finitimis hine inde Iaeessentibus Iae. tabantur ; cum ipsis nuIla patrii soli gleba esset, sed statim hostile pomoerium, ut infra narrat. Si mi libebit
vulgatam amplecti, per me liceat. Sal. Naxarianus Salmasti, cireum ip- am an ipsa, ex quo facit circum ipsas
nas. Gruterus et Pontanus circiunipsam mammam, quae omnia ratione non carent. Verum eum vulgata lectio sine vitio sit, non immerito tuemur; alias enim forte nihilo seeius Iogi posset, Hreum ipsa moenia aua, quod propius ad Μareellinum a eis deret, quem, eum similitudine Flori
uteretur, nee a verbis longina reee
sisse eredibile est: ille enim MCi eum murana hella.' Fr. In chir grapho Salmasti e Narar. erat circum ipsam eum ipsam eum Inuimia. A Vos s.
tel. eras. Revocavi erit ex M. Et ecl.
3. s Appium Claud.J Non intelligit
Appium Claudium eaecum, de quo infra cap. IS; sed eum eui cognomen Caudex. de quo Iib. 2. e. 2. Camera. Quintum Claudium perperam habent
Q. FulviumJ Μ. Fulvium Fasti praeis serunt, quod etiam Stadius notavit. H. Vid. Pighium ad A. U. 489.
Ducentos annosJ Unde unda haee geri plura certe a nullo scriptornm exemplarium nostrorum agnoscitur, quorum optimum Laurissanum habet
CL. Cui consentit alter Palatinus infimae vetustatis. Sed alter de nota meliore plane exhibet CCL. Nec contradici potest, quo minus haec sit vera et sincera Ieetio, cum Livius et Dionyalus Halicarnassaeus, temPus, quod
sub regibus fuit, ducentis et quadraginta quatuor annis definiant, alii etiam quadraginta tribus. Ille Annaeu , ut numerum rotundum Emeeret, ducentos quinquaginta Posnit, quos annos imperii Romani infantiae assignavit, mox totidem ejusdem ad lescentiae tribuit. Ut igitur quingenti anni integri exorirentur infantiae et adolescentiae populi Romani,
sex annos adjicere non est veritus Praeter veterum gententiam, atque
adeo ipsam veritatem. Neque hoe praecise damnandum eat. Cum enim primus et jucundissima et suavissima imagine urbis Romanae tempora distribuerit in aetates, ut Laetantina I
quitur, ita illos gradus et aetates Pa titus est, ut pene per omnia faceret aequales. Dat ducentos quinquaginta annos infantiae, a qna imbecilli aetate transi inm facit ad adolescentiam, cultotidem annos adscribit. Ηaee a Bruto Collatinoque Cosa. incipiens,
in Appium Claudium, Q. Fulvium, Coss. desinit. Deinde juventam ipsam ab istis Consulibus usque ad Caesarem Augustum totidem Rnnorum,
nempe ducentorum et quinquaginta, esse fingit. Quam haec composite et
447쪽
eleganter Ab Anguato robusta illa mattiritas, ut ipse vocat, coepit consenescere e et hane imperii quasi senectutem esse statuit, quam in Traiani tempora, quibus etiam vixit, dueentos annos patere scribit. Ut ceteris aetatibus vel potius aetatum gradibus ducentos quinquaginta annos attribuerat, ita huic extimae aetati senescentis imperii tot assignare non potuit, nee enim ulterius vixit, et ad suam tantum aetatem perducere debuit, id quod ipse seire poterat. Pri terea, etiamsi diutius vixisset, videbatur senium exuere gub Trajan , et hie erat ponendus veluti terminus ejus senectutis. Et haee quidem hae. tenus. ML Adeo non displicet Stadii et Salmasii conjeetura, qui CCL hie, et infra n. 7. CC. legunt, ut etiam in textum reeipere ausus sim, quam et Noster firmara videtur infra, 2. I. H. PaletJ Frustra sollicitat Ieetionem hane Camera, quae omnino proba est. ε Patere ' dieitur aetas, hoe est, habere tot annos, per tot anno extendi.
Vide, si lubet, Indieem, in quem talia
eonjeeimus. H. Add. hie Vinet. et Grouov. ad Senec. Here. Fur. 505. Here. I65. et ad Liv. xxv. 23. Habet nusquam invent nisi in Ald. Camert. et Stadii Edd. me fuit te ira viris armisque inest linimumJ Rychianus gine copula: me fuit tempus eiris armis incitatissimum. Est hoe priscae elegantiae. Cie. Philipp. v III. Putabam sore, ut omnes Inflammati odio, excitati dolore, armis, equis, viris Decimo Bruto subveniremus.' Idem ad Fam. T. 7.ε Nune eum consecta sint omnia, dubitandum non est quin equis, viris.
Sie Flor. r. I. Pulsi, sugati Veientesate Ma. Reg. Vulgati, Pulsi fugatique
Veientes. Grae . Voss. I. viris arma lis. Sed eorreetum armis. Fran. PLria, armis, et deinde ineoque quis. Sententia horum verborum est: Hae se.
eunda aetate Pop. Rom. miro quodam ardore ad bella gerenda incitatus, et ad arma strenue movenda promptissimus suit. Tempus ' pro hominibus qui sunt in tempore. Hoc inis. I. M. ita dieit: Hae aetate P. R. quodam flore virtutis exarsit ae ser it. Gro. nov. Observ. I. 2. sed haee interpretatio non placebat N. Heinsio, qui adoram Iibri sui adseripserat ineluiariis inum, ut Columell. r. 4. Primo Pa. ni eo bello dux inelitissimus Atilius Regulus.' Geli. ex Catone NI. 7.ε Claritudo inelutissima : et Idem xui. 7. Ineluti simi poetarum. Sane phrasis Flori insolens est, et
sortassis nemo Pri ter eum hie loquutus e t.
f. 7 Dueenti anniJ Vide notam in n. o. et inis. 2, Is. 2. Fr. Chronologiae rationem, et mori ipsius locum a Freinxhemio laudatum postulare, ut deleatur quinquaginta, recte adnotarat Peritonius.
lam ipsa lueenta imperii, et quadam quasi robusta maturitas. Ita Nararia. nux coueinnius quam vulgati: et quari qua am. Sal. iauis hie ' Nam ut de adverbio cogites eum nonnullis editoribus nihil est, cum id in sententia hujus loci Latinas respuant Rures. Repone ex Mehiano sine mora e naee ipsa dueenta imperii, ut ante: Haste erit ejus insantia. Et: Hoe fuit tempus viris armisque incitatissimum. Inserius lib. Mi. 12. Ilaee est illa tertia aetas populi Romani transmarina. Grinu. me non displicebat Perimnio. Et sie etiam in Fran. est, et in Epist. Herm. Busellii quae est xxxvI. inter Epistolas Phulolog. Goldasti. Nee tamen id pau- eorum librorum an toritate recipiemdnm visum suit. Nam et me potest diei pro, tune, hoc tempore. Vid. Interpr. Phaedri ad Fab. I4. l. 1. Projurenici Vos . I. 2. Regg. et Berol. habent iuventas, de quo vid. Ed M. I.
ubi itidem variant libri. Quaedam quasi habent plerique seripti. Ita.
448쪽
L. ANNAEI FLORI LIB. I. PRO EM.
quo id retinui eum Graevio, qui primus, quod sciam, ita edidit: etsi non video cur, quod Begero videtur, con-einnius Sit, quam quasi qu*dam, quod
est in quibusdam se. et Om. ed.
. Maturit J Haec vox saepe dicitur de juventa, et constanti illa aetate, quae et viribus corporis et prudentia
superat adolescentiam. Cicero orator. ad Brut. c. xxx. ε Sunt enim Omnia, sicut adolescentis, non tam re, et maturitate, quam spe et exspecta.
tione laudati.' Add. Nic. Heins. ad Vellei. II. II 6.
dam, aut non mulio minus anni dueenti:
male. Na Earianus aut habet; aut pro, haut , vel haude nam haec vera lectio est. SUL Haud multo Rych. Toll. Voss. Reg. ia et Fran. aut m. Reg. F et unus Pal. haud non multo Duisb. et . e. Haee Praeteriri potuissent, nisi Salmasio visum suisset monere deseriptura Cod. Nazar. Anni dueentiJ Secundum computationem Eusebii, ab initio imperii Au-gnsti, usquo ad finem Trajani, sunt
fere anni 178. et menses s. Cam. Tacitns G. 37, 4. ab U. C. ad alterum Trajani consulatum 850. annos colligit. Salmasius autem putat FI rum sub Hadriano vixisse, et Per ace. Ium istud suum Hadriani tempora intelligere: quapropter etiam mox
movit, non moeet lacertos, Iegendum ait. Voss. de Histor. Lat. I. 30. main
vult corrigere, anni CL. Fr. Vossius aeqnutus est libros, qui tertiae aetati P. R. itidem nt duabus prioribus, adissignant CCL. annos, Ob eamque cRusam putavit ab ultima aetate quinqua ginta detrahendos; eum illos potius
debuisset demere de annis CCL. tertiae aetatis, ut apparet ex iis, quae dieta sunt ad n. 7. Sunt autem ab A. U. 700. a quo quartam aetatem inchoat Florus, ad excessum Trajani anni II 0. secundum calculos Pela
Inertia CaesarumJ Caesares euram imperii abjiciebant, partim ne fi voluptatibus suis avocarentur; partim quia subditos imbelles esse malebant.
nuit r non sperno. Quintil. orat. Instit. X. 3. Quomodo sumeero eivilibus ossiciis possit, qui singulis actio. num partibus insenescat ' Ceterum ipsa Roma tanquam eisceta Matrona queritur apud Claudianum bello Getico : M Ipsa ego, quae terras humeris pontumque subegi, Deseror; Eme ritae jam praemist. nulla fi nectae. Grine. Sed alia significatione homo dicitur insenescere alleui rei alia imperium, vires, opes, aliaque genescere' et consenescereζ i. e. Paullatim debilitari, et minui, ut vires hominum minuuntur genio. Multa hujus generis congessit Doctiss. Wass. ad Sallust. Catil. e. XXI. Decoxul Hoe est, decoctum est, activo verbo quasi neutraliter usurispato, qua loquendi ratione nulla Tacito freqnentior, ut merito facessat inde corrector ille cum novis suis cogitationibus. Sed et alii auctores passim ita loqnuntur. Hoc ipso ver bo Tertullianus ita utitur, adversus Gentes cap. 42. Templorum vectigalia quotidio decoqnunt.' Ita Livius verbo M Abolevit. I. 23, 4. Vide
quae congessit Barthius in notis ad nonum versum Cynegetici Gratii. Item, si inhet, Indicem nostrum Justinianum in Conuertit. Et AgelI. IS, I 2. H. Non est, ut doctissimo plaeet Freinshemio, decoctum est: sed decoxit anas vires, hoe est, minuit, detrivit populus Romanus, fleui deis eoaeisse dicitur qni opes suas decoxit,
hoc est, perdidit, et dilapidavit. Saepe
casui quarto additur. Perg. Sat. V. Iio campo indulget: hune alen de eoquit : ille In Venerem putret. Quintil. II. 4. Materiam primam esse voIo vel abundantiorem, atque ultra quam oporteat fusam. Multum
inde decoquent anni, multum ratio
449쪽
Iimabit, aliquid vel usu ipso deteretur.' Symmachus: Senectus nihil decoquit firmitatis.' Saepe casus omitistitur: Colum. TI. I. Nam quamvis interdum emendatum sit perperam factum vel imprudentia, vel negligentia, res tamen ipsa jam domino decoxit: scilicet fructos ei debitos. Plin. xxxrIi. 10. Postea diuites cognominati, dummodo notum sit, eum, qui Primus Recepit cognomen, decoxisse creditoribus suis scilieet
pecuniam, quam illis debebat. Est translatio a liquidis, quae decoquendo
minuuntur. Nota est Decocta' Neis ronis apud Suetonium. Non haec tot verbis Persecutus essem, nisi viris insignibus hic aquam haesisso vidis-gem. Gram. Add. quae de hoc verbo adnotarunt Casaub. ad Pers. Sal. I. I 26. et Perizon. ad Sanet. Minerv. xv. 4. I 07. Barthius ad Claudian. Consul. Μallii Theod. vs. ISI. M Deis
coxit in h. l. Flori itidem accipit
Pro, decoctum est, et alia nonnulla adsert, quae eodem modo dici putat. Sed videndus est de his Sanetius in Minerv. IV. 3. et ibi Perimn.
Nisi quod sub ricano Principe mo-eet laeertosJ Lectionem Nazariani
Codicis hie revocamus: movit lacer tos. Ex qna colligimus, Annaeum Florum hanc epitomen 1 ripsisfie atque edidisse sub Adriano, non sub Trajano. Sane hujus scriptoris plurimam sub Adriano Imperatore menistionem, sub Trajano nullam invenio.
Vide aelium Spartianum in Adriano,
ubi etiam Florus Poeta vocatur. Apud Charisium, multis in locis, scriptienjusdam, flive epistola sit, occurrit mentio ad Divum Adrianum. Adria. ni igitur temporibus hunc floruisse pro comperto habeo. Sub Trajano
vixisse et si non negem, imo vixisse etiam censeam ἔ sub eo tamen admodum notum fuisse, aut aliquid scrip- aisso non puto. Id maxime evincit, quod hoe loco seribit, ducentos anno
in se nium suum ab Augusto numerari. Qui numerus annorum tempora
Trajani multis annis excedit, et ultra Adriani ultima etiam tempora Exeurinrit. Verum est igitur, hoc Ioco Ie. gendum esse e sub Tr ano movit laeertos. Sal. novit legendum putat Ca- mers, et multis defendit Salmasius: nec ratio Griateri, qua Camertis leetionem improbat, satis in diversum valet, ideoque in textum recipienda videbatur, praesertim eum in NaEariano ita legatur, Salmasio teate. Sed
quoniam in praesenti loqni pergit, revirescit, vix dubito qnin illud alternm verum sit. Praegertim, quia nee Hadriani mentionem omissurua erat
Florus, si ipso jam imperante scripsisset. H. Monet etiam Vossius l. d. Et Gruter. ae Ruperi. ad h. l. tuentur multis rationibus, sed non omnibus, ut mihi quidem videtur, aeque validis. Putant Voss. et Griit. repugnare inter se, quod dicit Florus in aereulum
nostrum, et movit laeertos: aed non necesse est verba in Meeuium nostrum
referri ad res et tempora Trajani, quippe quae non minns de Flori
aetate, ne tempore, quo eum scrip.
sisse putat Salmasius, Recipi possunt. Nec quidquam obstat, quo minus Couis jungi possint movit et revirescit, hoc Aensu: Postquam sub Trajano movit Iacertos, nunc Eub Hadriano revirescit. Majorem vim ad tuendam scripturam vulgatam habet Ergumen.
tum Freinshemii, Florum, si Hadria. no imperante scripsisset, non videri omissurum fuisse illius mentionem; qnod pluribus urget Ruportus. Et
in ea sententia Erat etiam Is. Vossius, qui ita adnotaverat: ε optimus
Μη. movet, et 1equitur redireseu. Unde manifestum sub Trajano scripsisse. Itaque non muto vulgatam, quam Consensus aliorum ΜM. Praeterquam Voss. a. qui eum Naz. Conspirat, et
Vett. Edd. tuetur. Verum quidem est, quod dicit Salmasius, terminum 200. annorum post Augustum et A. V.
450쪽
L. ANNISI FLORI LIB. I. CAP. 1.
700., etiam ultra ultimam aetatem Hadriani, qui obiit sub A. U. 801. existurrere. Sed Florus in hoc prooemio non conficit rationes Chronologicas,
nee Praecise 200. annos, verum non
multo minus quam 200. ab Augusto ad gaetulum sunm esse dicit. Praeter spem omniumJ Fit tamen nonnunquam. Claud. de bello Geti. eo: O quantum mutata tuo forinna regressul Ut sese pariter diffudit in omnia regni Membra vigor, vivusque redit color urbibus aegris Grare. ReeireseitJ Simili verbo et sensu Curtius I 0, 9, 5. M Non revirescit solum, sed etiam floret imperium μ. Sic Ovid. Metam. VII. 305. degene, eui restituitur vigor juventae : Arte suum parili revire8cere posse parentem :' quem locum adscripserat Perizon. Et apud eumdem Met. I x. 430. in duobus scriptis: Fatis revirescere debent Callirhoe geuiti Sed contra alios, in quibus est juveneseere. Vid. ibi Heins. Columell. de R. R. II. I. M Quum semel invasit
Senectus, regreSsum non habet, nee revirescere aut repubescere potest
CAP. I De Romulo primo Romanorum RegeJ Historiam Romnli praeis ter Nostrum invenies apud Livium I. Iustin. 43. Solin. in princ. Victor. de Viris illustrib. cap. 2. Sex. Ruseram de vita regia, Eutrop. I, 4. Oros. 2, 5. Plutarch. Dionys. Halicam. I. et 2. Valer. Max. 3, 2. et 5, 3. Plininm 8, 17. 14, 2. I S, I S. et 29. 16, 45. I 8, 2. 34, 6. Augustinum de Civit. Dei 2, II. 3, 6, 13, 5. Laetant. I, 20. et 2, 7. Virgil. aen. 8, 636.
vid. 3. et 4. Fastorum. et Id. ΜΕ-tam. Horatius Carm. 3, a. Propert. lib. 4. Cam. Addatur 'Ολυμπιάδων
ἀναγραψ' apud Scaligerum in edit. Eusebii, item alia excerpta Graeca ibid. pag. 387. s. Varro de Re Rust. 3, I. M.
g. I Primus illeJ ni legi mavult
Pontanus, ut ad P. R. reseratur. Mihi vulgata verior est; ita infra 3, I 0. 20. Ille corpore, armis, spirituque terribilis, &c. Vercingentorix quamvis nee illa sensu vel ratione ca
RomulusJ A rnma,' hoc est, mamma ita dictus a quibusdam ; quod refert et damnat Festus. Est autema ruma Ruminus Iupiter apud Augustin. de Civ. D. I, II. Id.
A Marte genitusJ Leve hoc quidem
est, et vix dignum notat n. eXPungendam esse Prae p. a. Conditor Romulus
fuit, Marιe genitus et Rhea Suniar ita
lege ex consensu veterum omnium
Coclieum. Nec aliter duo vetustissimi Iordanis, quoruin alter Longobarin dico charactere scriptus est. MI. Hanc scripturam, ruin in libris reperta etiam viris doctis probetur, et
Flori genium sapiat, recepi lubens, alii a murte. Fr. His ludibriis natalium dedecus occultabant. Herculis pater Iuppiter, Alexandri Magni, Selenci Nicatoris, et Octaviani Augusti draco. Vere Ansonius: ε Maristem, Remumque, et conditorem Romulum, Primos parentes nuneupans:
Credo quod illi nec pater certus fuit, Et mater est vere Inpar Spurii saepe
viri maximi Evaserunt. Sie Iugurtha: Sallust. Iugurt. c. s. Exempla alia non pauca sunt in Promptu. Grore. Ι e nominibus matris Romuli sunt epistolae Rychii et Perletonii, ab hoc ad finem lib. vii. AEliani Histor. Var. publicatae. q. 2 me de se sacerdos gravida eon. fessa estJ Ita legit Gruterus ex Mss. et in Iordane reperiri testatur. Fr. Nullam huic lectioni controver iam mO-veo, munitae Praesidio veterum librorum, quotquot ipse aliive inspex runt. Νon tamen de nihilo est, quod apud Iornandem, qui Flori ipsa verba descripsit, lega inr : Hoc sese Vestae Sacerdos gravidatam eonfessu est. Non haec ex Iornandis penu. Gravidare pro, implere, gravidum reddere, vox est optimi sectili, sed vulgo minus nota. Cicero M. de Natura Deorum :