장음표시 사용
581쪽
Eustathius. Tales apud Suidam νε- τραδισταὶ vocantur, qui quarta Luna editi, laboribus Periculisque adsiduis, ut alteri Herculex, involvnntur. Ierculis sidus' apud Florum, nihil aliud quam quarta Luna. Adagium,
ἐντοράδι γοενησθαι, ab aliis explicatur. Haec excellentissimus compluribus disciplinis Paulus Merula, Cosmogr. I. 22, 7. Adde Erasinum, Adag. I. I, 74. et Gilbertum Cognatum, adagio 49. Alio sensu est sidus Herculis' ap. Plin. 2. S. et Apuleium de Mundo. Fri
. 20 Quis autem l Qui autem. Ita Naz. MIm. Qui autemJ Sie Pall. tres. editi quia adjecta latera. Grvt. Qui
est in om. Ae. Praeter Voss. I. et ecl.
Videtur mutatum ab iis, qui putabant
qui non convenire interrogationi. Cic. II. Phil. Ia. Qui locus est aut tam desertus, ant tam inhumanus 'Catul. Carni. LXIII. v s. I9. ΗesPere,qni coelo sertur crudelior ignis Vid. aris. I. Inst. Gram m. p. 70. Simi- Iiter extra interrogationem. Cie. IV. Ep. Fam. 2. Perspicis, qui rursus rerum, qui exiti η futurus sit: et Ca- tui. xv I. 22. Et si qui: Cic. m. Εp. 8. Quod si qui me astutiorem fingit.' Item nisi qui. Idem XVI. Ep. I 2. Nisi qui Deus, vel casus aliquis subvenerit.' Et Maliqui ' pro, aliquis. Id. vi I. Εp. I. Et Coelius Ed Cic. v III. Ep. 7. Adi de his Pier. ad Virg. m. aen. 508. Fabric. ad Cic. m. de Dir. 4. Gisan. Ind. Lucret. inqui, et Gron. ad Liv. xx Iv. II. Vid.
Quum, perorante Appio CineοJ Ad
haec et seqq. imprimis faciunt, qua notant Bongargius et Bernecce r. ad Iustin. lib. IS. cap. 2. Sententiae Claudii non absimilis est, quam de Cleomene recenset Plutarch. A-pophth. Lac. 76. H. Pulsi eum muneribusJ Pro repulsis, aut non receptis Per elationem, anteerte amplificationem dixisse videtur. Mad. Plutarch. in Pyrrh. Ελαβεν otaeir. Val. Μ. Iv. 1.14. Nulla eniisqitatu dono janua Datnit.' Iustin.
XVIII. 2. Cineas nΡminem, cujus domus muneribus pateret, invenit. Liv. quoque XXXIV. 4. et Varro a P. NOD
ibi a Sigon. laudatus, nihil aliud,
qnam simpliciter, neminem munera Voluisse accipere, dicunt. An alii similem sententiam hujusmodi verbis, quibus hie utitur Florus, ex Presserint, non scio.
QuidJ Al. ni fallor, qui ; quod rectum est, Pro, quomodo. H. Quod Freinsii. rectum esse dicit, id nusquam inveni. Multo usitatius est,' quid de hac re sentis quam qui 'Urbem templumJ Varie reserunt Veteres, Plutarch. in Pyrrh. Instin. XVIII. 2. Eutrop. II. 7. et Amm. Nar. xvI. 10. Solus, ni salior, Florus legatos dixisse M Urbem templum' sibi visam. Cur autem templum ' vocat Urbem l An, ut Cassio d. IV. Var. G. Roma virtutum omnium latissimum templum ' An, quod magis puto, Obmultitudinem templorum, et eximium cultum Deorum 8 Sic supr. 13. IS. Urbem destinatam ε domicilio Deo. rum' dicit. Et Amm. M. XVII. 4. Ob eamdem causam templum mundi totius vocat: Nihil,' inquit, committere in religione, recte existimans, si ah- latum uno templo miraculum Romae sacraret, id est, in templo mundi totius.' Vid. Barth. ad Claud. Cons. Olyb. et Prob. Vs. I 30. et de Bel.
Senatum regum esse eonfiterensurJ Suspicionem meam non frustra cecidisse gaudeo, qua semper Suspicatus sum, aliquid huic loco deesse. Cum enim hoc legatorum responsum ita Plutarchus expreAserit, ωs η σοκλη-
vere mihi persuadebam desiderari hievocem aliquam ἰσωσπον illi συν ιον. Nec secus fuit. Nam in NBE. exemplari fidelissimo lego: Senatum regis
num Deum esse. Unde statim faciebam : Senatum regum Sedem esse. Ne
582쪽
L. ANNAEI FLORI LIB. I. CAP. 18.
aliter ferme Livius; quamvis pars ejus historiae, qua gesta Pyrrhi eum Romanis deseripsit, vulgo deperdita Rit. Libro tamen in . ad illud dictum Iegmtorum Pyrrhi alludens, ita scribit: Ne singulos nominem, Senatus ille, quem qui ex regibus constare dixit,unns veram speciem Romani senatuseepit. Qui genatum igitur Romanum, regum esse confiessum dixit, ex regibus eum constare intellexit. Ita enim Plutarehus expressit, βασιλέων συα σ-δριον. Floro aenains regum sedes dieitur, si seri pinram Naa. emendamus, quae diserte et elare exinhibet: Senatum re um Deum me. Quod cur sollicitemus, fortasse e ullae non est. Aliud certo aequutus videtur noster Annaeus. Cum enim, hoedietiim reserens, urbem templum vi-gam Esse legatis memoret, nihil minus de senatu pronuntiate debuit, quam ejusdem templi vel nil deos esse. Dixiserit ergo, urbem Romae templum exlle, matum regnum Deum. Senatores nempe quasi Deo in illo templo regnare. Sie Galli, cum urbem intrarunt a Re captam, enatores in curuli-hufi sedentes, quasi genios quosdam venerati sunti Salm. Senatum RemmeonsessumJ Laudat responsum Me Iav. s. II, II. pro consessum, eoncilium Iegendum ampleatur Stad. Sed ex ΜM. Iureti nostram lectionem esse testatur Gruterus. Felippe dei ConsejoI6. ε. ridieula loeum hune exponit de
coronis triumphalium. Fr. Naa. M. Natum regnum Deum esse. Unde N.
Helnsius colligit Florum scripsisse Senatum rerum ideam esse. S i enim frequenter omitti in illo codice, et ain u degenerare Passim, testari ipsum Salmasium. Liv. lib. IX. II. 3 veram speeiem' dixerit; hoe Florum Graeeo voeabnio usnm dixisse remm ideam. Sed hie ego eum Grui. ex Jureti liis
varietas librorum. Pal. I. a P. Grui. . natum remum esse eonfessum. Bych.
Reg. O, Berol. Duisb. et Ald. Senatum Regum esse. Reg. F, Voss. Fran. sed hie omisso erae Et V. E. cum aliis quatuor olim impressis Senatum
regnum esse. Magi . Senatum regnumerae eonsessum. Flor. Senatum Regum consessum esse, plane ni Regius G --
vii, et alii, quos se vidisse testatur Juretus ad Symm. I. Ep. 46. Et hoc cum Grut. Freinsh. et Graevio 1eque n. dum putavi, quod etiam omnino convenit eum PIntarchi verbis Graecis. Nec tamen pro certo adfirmare velim ita scripsisse Florum. Varietas scriptum satia indieat hic aliquid corruptum esse. Et Propemodum mihi persua. deo, ignotius atque Insolentius aliquod verbum, quam est consessum, in quo non facile videntur potuisse aberrare librarii, seriptum fuisse, quod, quum non intelligerent, Praeterierint. De magnificis adpellationibus ae titulis senatus Romani multa duret. I. d. Plutarch. in RomnI. P. 44. senatores etiam gna aetate ab exteris ωρω προ- μόνω vocatos fieribit, ubi pro robs is συγκλέπφ τελοννταν non pejus legatur
venati eaput reris ommentem, non asserentem. Salm. Pall. Om. et v. e. quod,
et probat Salm. H. Sic etiam Regg. et Voss. I. 3. Retinui quum. Nam nulla est ratio, cur hic aliter Ioqui voluerit Florus, ae paullo ante, Quum
perorante Appio,' et mox, Quum Curius,' ut bene Begerus. Et sic habent alii libri. MedisvmJ IIane historiam praeter
ceteros lege ap. Val. Μ. 6. I, . et Ialius ap. Agell. 3. 8. Dictus autem est medicus hie Timoeliares. Multa. Cie. OT 3. 22. Cum Niciam voeathris reeepi regum consessum esse: quod Quadrigarius ap. Gell. l. d. Vid. In et confirmat Regius, in quo consessum terpp. AEliani ad xi I. V. H. 33. seribitur. Sed Gudianus remum esse merentem Sie edidit ex Pal. 2. et e stetur. Gmv. Magna est hoc Ioco Gruterus. Alibi est asterentem, inepte Delph. et Var. Clus. Hor. Ο
583쪽
. merentem etiam Flor. Reg g. et Ald. alii asserentem. Illud praetuli, quod etiam Heliis. probabat. Justin. xxv. I. Qui pacem ei venalem OL
. Curius remisit J De re non ambigitur, circumstantiast variant: ab uir que Cos . remissum es. Quadrigarius RP. Agell. 3. 8. auctor est: a toto senatu Valerins Antias, quem alter Valerius sequitur. Alii Fabrielo tribuunt e Cic. cit. l. Plutareh. in Α- poplith. ejus: Frontin. 4. 4, 2. Claud. de Bel. Gild. v g. 270. Livius, 39. 5I, Il. indistincte, horum Patres Pyrrho regi, hosti armato, exorcitum in
Italia habenti, ut a veneno CRVeret, praedixerunt.' aemulatus autem est
sactum hoc Tiberius Caesar, referente Tae. 2. A. 88. 3. Vide Piecarti Obs. Historicopoliticas, Dec. Io. caP. 2. adde infra, 2. II, II. M. f. 22 Fuιilia suaJ Hanc historiam scribunt passim omnes. Lege M. Μ. 4. 3, 5. Ageli. I. 44. Plin. 33. 12. Augustin. Civ. 5. 18. Plura in annotationibus Claudiani, ex Juv. Virg.
ceteris. Cam. Samniticum aurum a Curio contemptum si isse, Ciceronis quoque Cato adfirmat, et Scriptor de Vir. Iv. maximaque Pars Scriptorum.
Λlii eam continentiae laudem Fabricio adscribunt: sed iterum in eo dissident, quod nonnulli munera Pyrrhi regis a Fabricio contempta sitisse, alii Samnitium liberalitatem a Curio
non sitisse receptam reserunt. H.
RustinumJ Historia habetur Epit.
Liv. Id. Val. M. 2. 9, 4. Agell. 4. 8. Dicit autem idem Ageli. cap. nit. lib. II. hune Rufinum fuisse bis couiserimen erant paucae argenti lamellae scripsi autem erant pro erat, ob ratio. nem, quam Promo ad 4. 23, 88. Sic Plin. 18. G. Qui triumphali denas argenti libras in gnpellectile crimini dabant :' et 33. II. Propter quinque pondo notatum a Censoribus triumphalem senem,' ubi fortassis pro Rscribendum sit X. Caeterum in cit. Ageli. l. vulgo legitur quod decem pondo argenti factitaret, eum legenis dum sit facti haberet. Facti, inquam, hoc est, elaborati et in vasa converSi, quale insecto opponitur l. 19. de aur. argent. &e. hoc est, rudi materiae, l. 87. i. 4. de leg. a. Alia censoriae gravitatis exempla lege ap. Plin. I8.3. et G. Agell. 4. 20. Liv. 41. 27, 2. Velleium I. Io, o. et 2. I0, 1. H. Argentum' pro argento facto saepe dicunt Ieii et alii. Vid. Salm. Obs.
gentea' dieit. Salm. l. d. ibi pro vulgato, quod decem pondo vasa stringentea comparasset,' jubet legi, quod
ultra decem pondo v. a. e. Rejicit ejus emendationem Gron. I. de Pecula. Vet. I. Idemque ad Geli. Iv. I. receptam lectionem Senecae tuetur coni. Freinsh.: sed ejusdem emendationem loci Gelliani IV. 8. probat. De partio. ei rea' vid. ad cap. Io.
q. 23 Uirtute, multivi Hie sine dubio
corrigendum: Quia ergo miretur his moribus, virtute militum, vietorem populum Romanum fuisse Τ Εx omnibus libris. MIm. V. e. virtute miluum; sicut et Pal. 3. Quam lectionem re sntem, atque antea dictatorem. Cam.
Λh hoc Rufino ortum Syllae deducit
Plutarch. princ. vitae. Cujus avaritiam idem Fabricins eleganti dicto laxavit, ap. Cic. de orat. 2. 66. et Agell. 4. 8. fin. Loquitur de hac cen- Aoria nota etiam Ov. F. I. 208. Et levis argenti-lamina erimen erat. Itemque Sen. de Vita Beata cap. 21. Saeculum illud, in quo censorium stitutam vult Salmasius: Pal. 2. a vulis gata stat. Mihi duae voces istae glossam sapiunt, et explicationem verborum his moribus. Fr. Virtute militumJ Sic etiam Ryck. subaudiend. autem haerhis moribus civium ab omni luxu a horrentium, et hae virtute militum. Gravis error librariorum culpa in contextum hic irrepsit, qni, ut vides, est emendandus. N. Heinsius existimat hae reponendum esse, scriben
584쪽
L. ANNAEI FLORIdumque his moribus, hae virtute mi. litum. Grete v. multum etiam Berol. Duisb. UoM. a. et om. ed. his moribus milvia Fran. Conjectura Tollii Fortuiti vI . his moribus ducum, hae τω- tute miluum, nullius libri auctoritataeonfirmatur.
Ιηιra quadrienniumJ Sexennium suisse adnotat Stadius. Verum est, inter adventum Pyrrhi in Italiam et reditum in Graeciam sexennium inter fuisse. Sed Florus videtur tantum rationem habere illius temporis, quo Pyrrhus in Italia fuit, et bellum adversus Romanos gessit, qui quatuor anni sunt. Et sie rursus in . m. 5, 2. Nam ei rei ter biennium in Sicilia egit
a Siculis adversus Poenos evocatus. Bellum Romanorum eum etarentinis in decimum annum tractum est. Sed Tarentinos aliosque eorum socios in nullo numero habet Florus, ae solum Pyrrhum memorat, qui hoc bello praecipite gravis et timendus Romanis hostis suit. Quo anno V. C. Pyrrhus in Italiam venerit, rursusque ex ea excesserit, di qnirit Dodisell. de ei. Diss. X. k. 60. Et Eeqq.
In ditionem redegisseJ Alii partim
deditionem, partim dedi Iionem: nosistra lectio restat in Nag. 2. in Pal. 2. e a. Grat. Consentiunt cum Pal. 2. ac 3. Rych. Magi. Duisb. Fran. et om. ed. Etiam in aliis Scriptoribus obvius est error deditio seribentium pro ditis. Vid. Gron. ad Liv. XLVI.
q. 24 AMJ Melius, mea gententia,Aι. Fr. Principia belliJ Sie ap. Tae. 2. 3, I. Artabanus primo congressu susus, reparat vires, regnoque potitur.' Id. Totam trementem Campaniam, Lirim, Fregellasque populatusJ Si totam Campaniam populatus erat, ergo et Fre. gellas, et Lirim absque dubio. Satis itaque dictum esset: totam Campa. niam populatus. Sed omnino legend. Uietor primo proelio Pyrrhus, tota tremente Campania, Lirim Frerellasque
populatus. Salm. Sic Naz. melius quam ut editi, totam trementem Campaniam. Griit. Rych. Tota tremente Italia Campaniam, Lirim, Fregellasque populatus. Tota Italia tremebat, cum Campaniam, et in illa Lirim et Fregellas, popularetur Pyrrhus, veritane illico progrederetur et reliquas Italiae regiones eodem impetu diriperet et vastaret. Non frustra Campaniam legitur in omnibus vett. libris. Cum Italia scriptorum vitio fuisset
amissum, tota quoqne et tremente, ut sensum quendam emeerent, in totam et trementem Rerunt mutata: sic enim edd. vetustiores: totam tremen. tem Campaniam, quod et NaE. prae a sert, et Gud. s. Sed primus totam trementem Italiam, Campaniam. Nullus dubito veram esse lectionem Rych. libri, quam et ex conjectura viderat Salm. Paullo inserius legend. ex Rych. et N ag. et tanta de opulentissimis tot remitas volia: ut monuerunt jam alii: vulgo male: aed tanta adeo de opulentissimis tot rentibus spolia.
Quid hic quod agat habet v. adeo ΤEx gungatur volentilius Musis, et Μusarum operis libris vetustis. Gram.
Quae hie Viri doeti de seri pinra libri
Naa. dicunt, parum inter se conve niunt. Nam Salm. In libro sno serip. gerat, tota tremente Campania. Ita Naa. Cod. Et meliu e neque aliter Iegendum est. Totam trementem Camispaniam est in Pall. Regg. Flor. Magi. Duisti. Voss. et v. e. totam tremeηιem Italiam Campaniam in Fran. tota tremente Campania Berol. Sed seqnutus sum lectionem Byeh. etiam Perilaonio probatam, et ab Amst. Beger. reisceptam. Et sic in exemplari Plant. in quo, ut et aliis olim excusis, et Camertis Edd. est l. totam trementem Resiam, Campaniam, Lirim, emenda
verat Auditor Lipsit, haud duhie emagni illius Viri sententia. Nec verosimile est vocem nullam temere ab aliquo sine ulla auctoritate librorum seriptorum live intrusam. Urim
585쪽
Freinsh. in Ind. pro nrbe aeeipit, quam et Mela M. 4. fin. in Campania memorat. Potest etiam accipi pro regione circa Lirim fluvium : ut inis. 13. Isi, 3. Toto ceeidit Alpheo:
MI. 4, 5. Minucina toto vastavit He-hro, et iv. 12, s. Caesi sunt in utrisque fluminibus. Sie Sinus aenianus, ε Maliacus,' pro terris circa Pontum. Vid. Gron. ad Liv. x Vm. S. Et xxxvII. o. Perizon. ad IEIian. H. Var. I ist. 25.
A elaesimo lapideJ Νumerus rotundus. In Itinerario Antonini spatium inter Romam et Praene te defini inr26. Μ. Passuum , l. e. 26. lapidibus. Strabo lib. v. p. 238. Praeneste 200. stadiis a Roma abes e scribit, quae sunt 25. miliaria. Sed Eutrop. N. 7. de Pyrrho: Ad Praeneste venit, miliario ab Urbe octavo deeimo. Ariscem Praenestinam ' dicit, opinor, Isto montibus Praenestinis, ut gaepe alii, in primis Poetae, Marces' pro jugis montium, Et eollibus. Nam Praenestea Pyrrho captum fuisse nusquam Pr ditum invenio. q. 25 Bis exuto eastrisJ Seeundo et tertio praclio. Sed auget more suo rem in majus. Nam hoc de seenndo Praelio nemo, quod seiam, prodidit. Et tanta adeoJ Omnes scripti cum prisca editione, quam in eonsilium adhibuit Grnteriis noster, legunt: et tanta de opulentissimis tot gentibus εμ-lia. Absque illa dietione, adeo. Quam Per me tollas licet. Salm. Sed tanta de π.J Sic iterum plane Ν E. codex. Geui. Malim tamen cum alii , et tanta. Fr. salm. in marg. libri sui seripserat, quidam sed tota. Ita est in Nar. teste Grui. et in Regg. Ceteri sc. et
ed. Om. et tanta. Adeo quoque abest a Na . Et Pali., si Grutero credimus; nam Salm. in exemplari suo adnotarat, adeo abesse a vet. Naa. et vet. Pal.
I. unde intelligitur in Pal. 2. fuisse. Sed neque ulli alii scripti, neque v. e. id agnoscunt, Et delendum esse in margine adnotaverat Ν. Heinsius. Sed habent illud aliae omnes antiqnae, item Camertis, Vin . et Plant. Edd. Non possum mihi persuadere Bero-aldum et alios, qni olim hune Seriptorem ediderant, id in seriptis aliis non invenisse. Nam quid de suo in .seret re voluissent voeem, quae addita nihil ad sententiam planius meliusque exprimendam saeere videbatur m- uno eredo adeo in vetustis exemplari bus, qnibus illi nsi sunt, lectum D isse. Quod si quis qn aerat, unde ergo illud ortum sit, conjectnm adferri potest a librariis post ultimam Iiteram vocis tanta' temere repetitas fuissequatuor Iiteras, quae efficiunt acleo. Sed cogitent acutiores, utrum verisimilius sit, librarios, quum invenissent
seriptum lan ADEopulantissimis, existimasse adeo repetendum ἔ an, quum seriptum esset tant DEODEopulenti
rimis, id rejieiendum esse. Multa sunt hclus generis, in qnibns saepe acensantur librarii, ut qui temer
geminaverint ea, qnae tantum semel seribenda erant: sed fortassis interdum immerito. Nam si hoc plerumque erroribus scribarum tribuendum est, non tacite diei potest, qui tamen fiat, ut literae ita repetitae verba emisciant, quae Ri sententiam clariorem non reddunt, tamen neque turbant,nt, mea quidem sententia, hoc loco. Magis credo librarios, homines plerumque imperitos, nec aliud quam ductus literarum sequi doctos, 13 pius peccasse omittendis literis, quas bis seriptas videbant, quod eas per errorem repetitas, et xupervacuas arbitrarentur; quam iis, quae semel tantum expressae erant, geminandis. Adeo hie quidem sine detrimento senatentiae abesse Potuerat; sed tamen sic quoque ponitur inis. Iv. T. I 0. quem locum etiam Peritonius hie ad notaverat, et saepe apud alios Seriptores, ut vel abundare, vel aliarum quarumdam particularum vim haberavideatur. Vid. Serv. ad Virg. G. I. 24. Boeeser. Chrestom. Terent.
586쪽
L. ΑΝΝ EI FLORI LIB. I. CAP. 18.
Schult. ad Sen. Controv. IX. et In.
terim. Phaedri ad I. F. 4. q. 26 Nee enim temere ullus pulariorJSed nec temere rejiciendum quod in iisdem scriptis habetur: Nee enim temere aἰivs pulcrior in urbem aut ve-eiosior triumphis intravit. Salm. Alius etiam Jord. et Frec. Et placet Tollio Fortuit. xxv I. Sed uirus est in Om.
Vocula una auctior Nag. Cod. nihil nisi quasi petam Volaeorum. Sed illa
nihil habet heie quod agat, si quid
recte judico. Jord. habet: nihil praeter pecora Volaeorum. Sic ille pro nisi maluit praeter. Salm. Naa. nihil nisi quasi pecora. Et sane non videtur incommodi sensus, si tantum leviter trajiciatur: ita : nihil quasi, nisi peeorae ita quasi valeat, fere, Propem O-dum, ut in Suet. Cal. 58. I. M Hora quasi septima: et Tac. 14. 62, 2. Magnificentia quasi Principem supergrederetur μ. Ex Naa. qui prae se fert nihil nisi quasi pecora, N. Heing. colligit Florum scripsisse, nihil nisi si qua peeora, ut in prooemio l. M. Si qua juventus.' Grom. Heins. Coninjecturae guae confirmandae adscripserat loca Liv. viii. 39. Nihil earum rerum Praeter captivos, ac si qua cognita ex Praeda sunt, acceptum XXII. 52. ex Iss. Praeda ingens Parta est, et praeter equos virosque, et si quid argenti Et xxxiii. Io. Ibi substitit ad excipiendos, si qui praelio superessent.' Schefferus i. d. legit nihil nisi quaesita peeora. Vulscorum NM. Duish. Fran. et v. E. V. I. II. II. Si pompas, aurum, purpura, δου IMelior sortasse lectio librorum: at pompam. Una siquidem triumphi pompa suit, qua illa omnia traducta. Sulm. Si pompasJ Sal m. in marg. Acripserat, si pompam, sine nota libri: quolsortassis est E Jordaneis. Florus pomis pas videtur dixisse, vel quod plures triumphi de Tarentinis eorumque 1Ociis acti sunt; vel quod unus de his
triumphus longe opulentior, et varietate rerum, quae in eo Praeserebanturae ducebantur, multis superioribus magis conApicuus erat. Hoc Probabilius est, eo quod pati IIo ante tantum
Tarentinaeque delitareJ M Deliciarum 'nomine continentur et en, quae me. moravit, aurum, Purpura, Signa, tabulae, et omnia alia, quae in cultu vitae magis ad luxum et ostentationem,
quam ad usum habentur; inter quae et supellex magnifica est, in qua delicias ponit Cie. I. Parad. S. M Quaero, num ullam eo gitationem habuisse videantur ant supellectilis ad delicias, ant epularum ad voluptates ' Lucit. Sat. VI. RP. Non. in amphitapar PIu.ma, atque amphitapae, et si aliud quid deliciarum I Vid. Interpr. Phaedr. VI. F. 4. 26. Tarentini autem luxu infames erant. Unde Molle Tarentum. Iorat. II. S. 4. 34. Coronatum et petulans madidumque Tarentum. Ju . VI. S. 297. et ' Famosum oebalii luxum Tarenti. Claud. Cons. Mall. Theod. v. I 58. ubi plura Barth. et Jo. Juvenis de Antiquitate, et Varia
Tarentinorum Fortuna lib. IV. e. 3.
quas ita timuεrat. Grui. Cum tum ibus suisJ Vide God. Ste. wechii notam ad Veget. 3. 24. Hoc autem anno, nimirum 479. primum ducti sunt in triumpho elephanti, ut Plin. 8. G. Et Sen. de Bre v. Vii. c. I a.
Non sine sensu captivitati Sensus 'hic non ita ut solet accipitur, sed pro
intellectu ; si cnt in illis Plinii, 9. 42.
Miror, quosdam existimasse aquatilibus nullum inesse sensum Et ap. Sen. de Bre v. Vii. cap. 13. Ille otio. an est, eui otii sui sensias est: hie vero semivivus, cui ad intelligendos corporis sui habitus indice opus est IIIae notione dicuntur animalia sensu earere, in h. 2. Inst. Si quadr. Paup. e. die. Sic Curi. 6. 2, 25. de Buce.
phalo : et Ageli. b. 2. Apulei. lib. 3.
587쪽
Pro Lucio jumentum, sensum tamen relinebam humanum. D v. F. 3, 22 I. Et quasi sentirent, blando clamore nepotes Tendebant ad avos brachia Parva suos.' Sentiunt autem etiam animalia κοπὰ - in , Aristot. Top. I. I S, s. Id. Adde huc, quae de elephantis congessit Lips. I. Centur. Misc. Ep. 50. et de equis Idem m. Centur. ad Belg. Ep. 56. et Cerd. in Virg. XI. aen. 90. CAP. 19 Quae hoc capite scribit Florus, habentur Epit. Liv. IS. Eutrop. 2. 9, 2. Signanter oros. 4. 4. Vide Front. I. I 2. a. Cum.
Bellum PieenumJ Hic titulus hujus
ea pitis in vulgatis. Sed Picenum non alias temere legi, nisi pro nomine ipsius Provinciae. Nam Picenum Suh- urbicarium dici ecepit, ubi in duas provincias ea regio divisa est sub ultimis imperatoribus. Pieenum ' igitur est provinciae nomen. 'L,inbν
inde esset Picenicus.' Sed M Picens, Pro eo, ae Picentinus,' dicitur veteribus. Et reete heic optimus Na- Earian. scribit: Bellum Pirens. Sic Plauto Campans genus,' Pro Campano. Sic vetustissimis ε Lucans, Pro Lucano. Λtque inde Liacas, Pro eodem, et M Luca Hinc Bos
Lucans vel MLucas. Elephantus dictus priscis Romanis, quod in Lucania
primum visus esset. Ex eo per Corinruptionem appellari coepit Bos Lu-eaz qui prius appellaretur Bos Lu. cans. vel Lucas . Sata. Bellum Pi-eens, ut Bellum Gallum. Bellum Illyricum. Bellum Dacum. et alia hujusmodi, de quibus Salm. ad Spart.
I ad r. r. m. qui et rursus ad Solin. p. 218. contendit h. l. legendum esse bellam Picens, non Picenum, item Grae v. ad Cic. de Sen. c. I v. RΥCh. tamen Piemum. Veteres Edd. Praeter primam, Picente, et sic adscriptum erat in marg. libri Duisb. Sed tituli capitum non sunt a Floro. In
Duisb. recentior manus eos ad maris
ginem libri adposuit: in V. E. autem
plane nulli sunt. Vid. BuPr. ad C. g. 'Α. I Qui enim post Tarentae,n stirierenti Et alia leetio est: Quies cnim post
lior. MIm. Νempe ubi fortior et potentior victus est, alii clebiIiores vi
torem lacessere metuunt. Ex eod.
fonte est, quod in . 2. 7, 1. dicit: Post Carthaginem vinCi meminem puduit ' Et illud alterrim, S. 4, I. ubi quasi mirabundus I Post Macedonas, si Diis placet, Thraces rebellabant, ipsi quondam tributarii Macedonum Sic in . 4. 2, 2D. M. Socios hostiumJ Nam duobus potissimum modis ex obliquo pax laeditur; cum aut nostri socii infestantur, aut hostes adjuvantur. Quod alicubi ap. Liv. 34. 32, II. Nabidi Quintius o jicit. Ipseque Senatus legatis Philippi, a p. euud. Auct. 30. 42, 7. Ita ap. Thucyd. I. 6, 7. Corcyremes Cyllenen. vhi erant navalia Eleensium, incenderunt, quod naves Peeu niasque Corinthiis praebuissent. D.
liae regionem occupabant: qnondam uberrimae multitudinis, ni 360,6 Picentium in P. R. Potestatem ali quando Venerint, si veriis est Plinius;
liabitantque inter Rubiconem et Aufidum fluvios ad littora maris Adriatici. Snnt et M Picentini' Italiae populi, qui ab ortu Lucanos et Silarim
fluvium, a tergo Ausones et Sarnum habent, a latere mare 'ohensim . Suntque Picenti iam coloni, teste Stra
boue, quorum isti Dieentes. illi Picentini. frequentius dictantur.
De Picentibus triumphatum esse ab utroque Consule, Sempron. Sopho, et App. Claudio, Triumphorum series prodit An. U. C. 485. Stad. SueFroin versione Velleii, Picentes interpre latur los dei Principato, serua Coli tu cis: O, 8sun otros, de B eosta de Amaiyi, Ida
Pulorum, situm erat loeo natura mu
nitissimo, muro etiam et montibus vix
588쪽
nili exercitui penetrabilibus inclus in , teste Strab. lib. vi. hodie Areoli dic,
tur. Stad. Tremente inter pratium eampoJ Sie redimus obsequenti, cap. 26. legendum hie est ante proelium: ap. eund. sine dieti cap. Romani, qu rum pauci evaserunt, vicerunt, videtur excidisse vox Pieentes, aut hostes, aut similis aliqua: ita, Romani mee io, quorum, he. Vide oros. 4. 4.qnem eodem modo eorrigendum putabam. Fr. Haec non sunt in obsequente, sed in supplementis Lyco. thenis ; quae et ins. c. 2I. tamquam ab obsinu. prosecta memorat Freinis,hemius. Tellurem DeamJ Vetustissimns Grae- eorum Melissetis, Iovis nutritor, Tellurem, Urani uxorem, eolere instituit. Lege Laetant. I. 22. De ejus in Urbe Rom. aede, Plin. 34. 6. Val. Μ. 6. 3, . Multa Augustin. Civ. 4. et Ov. F.
4. Plura Maerob. Salum. I. Cam. Terram matrem etiam Persae Colnere,
Herodot. in Clio: et Scythae, Idem in
Helpomene : et sub nomine ε Herthi 'etiam Germani, testa Tac. Germ. 40. s. Fr. De aede Telluris Donat. de Urb. Rom. m. s. et Nardin. Rom. Vet. III. I 4. Car. 20 Hoe hellum seribunt, Epit. Liv. IJ. Auetor de Vir. Ill. cap. 4. En- trop. 2. s. Cam. Meminit ejus etiam Zonaras. Fr. Salentini in quibusdam veteribus: scripserat in libro suo Salm. Ita Duisb. Fran. Rych. et vid. V. B. S. et P. Strabo quoque lib. vi. p. 282. Σαλε-ωori vocat. Et si escribendum esset, at certa esset origo hujus nominis, quam lib. H. Rer. humanar. prodidit Varro ap. Prob. in Virg. Mi. vI. 3I. Sed vid. cI. Dra. kenh. ad Liv. Εpit. XV. q. I Brundusium eum ine*to portuJLege: Brundurium inelyto portu. Nam illud emn a sciolis insertum est, eum veterea eo careant. In . Piraeeus Portus, sex et amplius muris.' Salm.
Ennius lib. s. Annal. Brundisium
potero Prae einetum praepete portu. Porro tam de urbe hac, quam tota regione remitto te ad exactissimam age pius nominati nominandique Merulae Cosmographiam, 2. 4, 32. H. Brundisium Naa. Voss. I. Jord. et V. E. Ita semper in vetustiss. quibuxque exemplaribus seribi adnotat Torrent. ad Suet. Caes. xxxIv. Et sic ap. Justin.
III. 4. et XII. 2. omnes mss. Bongar-
sit, et Codex Duisburg. Add. N.
Hein . ad Sil. vri. 576. In Pandeet. Florentin. tamen l. r. q. I 2. de Exer- eitor. act. l. 3. q. nit. de Aet. emi. Brundesium, et t. 122. h. I. de Verb. obl. Brentesium, e Graecis Βρενθέσιον, et υ--ον. Cum abest a Naa. Pal. 2. Voss. I. 2. Hor. Berol. Et Edd. B. S. P. ei. J. Et delendum esse adscripserat Helns. add. Sal m. ad III. G. I 0. Paullo ante Naz. Pal. 2. unis h. et V. E. eaputque rerionibus, Jord. caputque his regionibus: quod non displicet. Sic supr. c. I. Alba tune erat Latio caput. Liv. xx Iir. 10. Brevi caput Italiae omni Capuam fore.' Virg. um . . M. Ille mihi in agna domus,eelsis eaput urbibus, exit.' Add. Gron. ad Liv. xx II . Io.
Mareo AtilioJ Nagarian. Masilio. Corrupte pro M. A. illo: Axilio pro Atilio, ut Bisuisus pro Bitvitus. Mul-ttim variant reliqui libri. Alii Arellio, alii Atι illo, Iordanis denique, Vatilio.
Mendose omnes. Salm. Mareo Atilio rectum e t.
q. 2 Vietoria pretiumJ Pretium
pro praemio, ut Supr. e. r. n. 12.Vid. Grae v. ad Iustin. IX. 2.
Pulari De Pale' Dea abunde omisnes. Lege tamen Ov. F. 4. 7Is. Plura Serv. Georg. 3. in pr. et Soli. nus circa prine. Cam. Add. Scalig. ad Virg. Cul. vs. 20. et Broekh. ad Tihul. I. I, I4. In Fragm. Petron. Palemque Pastorum gaudere mauu CAP. 2I Quod hic scribit Florus, Iege aP. Val. Μ. s. I. Auct. de Vir. Ill. P. 36. Oros. 4. . Cam. Adde Plin. 4. I, 2. H. Item Joan. Antiochen.
589쪽
an Meerpt. Petrese. p. 788. et sarisberiens. VIII. Polycrat. 6. cujus t eum observarat Tollius. Bellum Volsine eJ Seribendum: bellum Volsiniense, et post V nii; mala in vulgatis Garini, quod et N. Heinsius vidit. Graeae. Nomen urbis in Liv. via. s. et x. 37. et Volsiniit gentile U. 32. et I T. 4 I. uiuiensis. At rursus xxv II. 23. et Epit. HI. Vulsinii, quemadmodum etiam anperioribua locis e M s. et Fastis Capit. seribendum putabat Sigonius. Sed utrumque rectum esse ostendit Cellar. H. Geogr. Ant. s. Nar. bellum Volsiniense, Pall. Uulsi. nense; deinde Fran. riuinu, Duisb. et om . ecl. Praeter Ald. Vulsini, qnem. admodum et scriptus Aurelii Vici. c. 36. Vid. hic Vinetum.
6. I Insue mansereJ At quando victi
aut adeo amici Romanis i nihil e eristin est, quam sequendum Iordanem Bibliotheeae, in Mem venere, Pro quo hactenns vulgatae, in Mei munere reorrupte quidem, sed Propius a vero,
quam Annae ana. Grui. Livius tamen, Iib. S. et I 0. et Zonar. Ann. t m. 2.
ubi tamen οὐλπινιους Iegitur, pro Οὐ--so- bellorum cum iis et sce.
deris meminerunt. Quo tamen nou
stante, Gruteri judicium sequor :ideo, quod in fidem venire,' idem est, quod in ditionem, potestatem nee de iis, qui faedere tantum juncti
sunt, apte dicitur, sicut in fidem aetacipere.' Praeterea putida foret oratio, Pos remi in Ide mansere; significaret enim, omnes Italos deseivisse a Romanis ante Volsinios. H. Nihil certius quam ex Jorn. rescribendum esse, ut primus animadvertit Grute. rus, et multis asseruit doctiss. Frei h. in Idem venere. Nam in Jom. edd. eat in mei munere, in Mss. in Me munere r vides m ex Idem proximo voeabulo adhaesisse, inde e ex munere inistereidisse, indeque monstrosam hane lectionem natam: cum vero nec in illa quie quam esset sanae sententiae munere in mansere refinxerunt, et v. in insarserunt homines male sertati. verum est in Idem venere, ut ap. Li . VIII. 2. M Campanorum stliam conditionem, qni non scedere, sed per deditionem in fidem venissent: et saepius aliis in Ioeis. Grier. Freenlphusqnoque IV, 28. In Idem peremerunt. Et Auditor Lipsit exemplari suo adscripserat in Idem renere. Vulgata scriptura est in om. se. et ed. Ex ea Sehessi facit in i manere. Fingit nimirum, Volsinienses post impetratam rontra servos suos opem a Romanis, immemores beneficii arma adversus eos cepisse, ac diutissime retinuisse, et hoc esse, quod Florus dieit eos poenas dedisse. l. 2 Libertatem a dominia datam, d .
erexerantJ Forte non absurde legeretur, Germe et . Exercere iram, vicistoriam, &e. Latine dieitur. Ins. 2.10, a. Critolaus libertate, a Romanis data, adversus ipsos usus est.' M. Legendum censet N. Heinsius: qui libertatem a dominis datam in ipsoa -- erectant. Val. Μ. v I. 2. M L. Philippus adversus eundem ordinem libertatem Exereere non dubitavit.' Sic et Liv. xxIII. 2. maxime tamen inter coris rupta omnia licentia plebis sine nio. do libertatem exercentis.' Sane eriis gere in aliquem libertatem Latinis nihil est: et vidit olim doetiss. Freinsh. qui itidem conjecit: in ipsos exercuerunt. Graev. Heinsio etiam in mentem venerat exemerant. Nam adisseripserat e Plin. VIII. Ep. 7. Exeramque in librum tuum jus, quod dedisti et remiserat ad Turnebi fidis
versaria, qui XIV. Adv. II. tuetur lectionem v terum librorum Suet. Tib. xxxIII. Paullatim deinde Primcipem exemit,' eontra vulgatam exiserevis. Mereuerant confirmari e Liv., exeruerant e Quint. Am. Decl. s. Exerite libertatem sortibus verbis. Sed ibi quoque in ris. Leid. e se exiserrete adnotat ei. Burru. ad Quint. IX. Decl. 3. Free. l. v. libertate a d
590쪽
L. ANNAEI FLORI LIB. I. CAP. 22.
minis data eontra ipsos te erexerant. Et
hoc melius, quam quod vulgatur in Floro. Se facile absorberi potuit apostrema litera vocis praecedentis et prima sequentis. Praesero tamen eaeis ercuerant. Viri doctiss. Marklandus in Epist. Crit. ad Franc. Hare pag. 32. et M ophens. in Adversar. Crit. in Minuc. Fel Tom. X. Obs. Misc. reinceptam scripturam tuentur loco Minmeii in octav. c. xxxv H. de Christiano, qui erecto, sorti, et constanti animo adversus minas, tormenta, ac supplicia
est, cum libertatem suam adversus regea
et principes erigit. Facile adsentior Μarklando adv.G rae v. disputanti libertatem in vel adversus aliquem erigere aliquid esse, sed Minucio, cujus fierin monem tamen hic non reprehendo,
non aliis Scriptoribus Latinis. Neque enim scio ulli alii eorum, qui quidem idonei auctores Latinitatis habentur, vel in argumento non dissimili de libertate et eonstantia Sapientis, vel in alio versanti hoc aliquid esse, hoc est, quemquam ita loqui; quod
eum ostendisse vellem. Crederem
etiam Wophensio Minucium hic imi. tatum fuisse sermonem Flori, si e pluribus illius locis constaret eum lectione Flori delectatum suisse, et eum sibi imitandum proposuisse. Haec mihi videntur dubitationem aliquam posse injicere, an ex verbis Minacii satis certa ratione essiciatur in Floro
retinendum esse, quod in Om. C. et
ed. est: quam hoc quoquo nonnihil auget, quod, si ita eredimus, hoe ge. nus loquendi utique alio sensu in Floro, alio in Minucio accipiendum
Translataque in se Rep.J Quod sere accidere solet, ubi diversi ordinis, aut nationis, aut religionis adeo, viri, magistratus irrepunt. Sensim enim alios aliosque suae factionis adlegendo, cum vires adquisivere, oppressis diversa sentientibus, suae Potestatis Remp. faciunt. Fr.
l. a Dura Fabio GurgiteJ Ducem belli Vulsiniensis Fabium Gurgitem fuisse, praeterquam apud Florum, nugis quam me legere memini; nam Fabium etiam, quem sino cognomine Zonaras
Prodit, in oppugnatione nrbis Vulsiniorum oecisum egse refert. Consu
tem deinde, qui Vulsinieusium mancipia expugnata in potestatem redegit, non nominat; eum verisimile est fuisisse M. Fulvium, qui eonsul de Vulsiniensibus triumphum egit, A. U. C. 489. Seriptor de Vir. Ill. cap. 36. imperatorem hujus belli Decium Murem
vocat. Praelio victos, inde ObsesSos, expugnatos, et Rummo cruciatu enein CatOS esse, urbemque eversam, idem
Zonaras prodidit. Mad. Fabium Gur. gitem' voeat etiam obsequens, cap. 27. qui tamen mendosus in voce Vo siniensium, pro qua mala ibi Volselamatum. Id. Non obsequens, sed Ly- eosthenes Fabium Gurgitem vocat, qui haud dubie e Floro cognomen addidit. Zonaras quidem VIII. 7. Fabium Cos. sine cognomine Ducem hujus belli memorat: sed Sigonius et Pighius in Commentar. ad A. U. 488. probabiliter disputant, enm Fabium Gurgitem et hoc anno m. Conosulem fuisse. Add. hic Vinet. et
Schol. ad Aur. Vie. e. A XLVI.
CAP. 22. h. I Marsit ae ferbuitJEdiit a Vin. fervuit. Quod idem Mi.
N E. exarsit et aesertate: aeferbuit pro adferbuit. Legend. igitur: exarsit et adoferbuit: ad rhescere ' contrarium τέε deserbescere,' quod est ap. Comicum, ε deservescere adolescentiam. Bais
sileae editi, quorum editioni praefuit
ventosus atque ampullosus corrector,
praeferunt ae fremuit, ineptissime. Viis deri tamen non nemini Posset, Naa. Cod. seripturam eo inclinare, ut potius legatur: exarsiι ae ferbuit. Sane antiquarium illius exemplaris saepe observavimus duas lectiones ponere solitum, eum variantiam in libro unde deseribebat, reperisset. Sioh. I. eum quidam libri haberent, et ferbuit, alii ae ferbuit, utramque ad.