장음표시 사용
561쪽
qui haec etiam interdum πλεονάζειν
putat. Sie ne auderet ingrediζesset, ne ingrederetur.
4 Quin fratre praemisso exploraret aecessusI In optimo Nag. Rcribitur: ex Oras: puto scribendum: Sed nihil Aorum terruit ducem. Quin fratre maemisso e larat accessua. Mutavit Jord.
et aliter distinxit in suis, hoe nemps modo : Sed nihil horum terruit ducem,
quin fratre praemisso expis Tet acceNT . Quomodo haetenua editi retinuere.
Non tam bene. Videtur autem his verbia sentire Florus, Fabium nihil
territum denuntiatione genatus, e . Plorasse tamen accessus Ciminiae allis
ae, eantque Penetrasse. Atqui non ita est. Iam illa penetrata erat, et victi Etrusci, cum verbis senatus
haee illi faeta denuntiatio est. Livius de legatis ae tribunis plebis, qui haec
denuntiatum venerant: ε Laetati serius se, quam ut impedire bellum Possent, venisse, nuntii victoriae R mam revertuntur.' Sal. Plane Bych. consentit Nag. scribitur in utroque explores. Suffragor Salmasio emenindanti : Nihil horum terruit dueem in fratre pr misso explorat accessus
nullus, cui genius dictionis Flori non est ignotus, dubitare potest, hanee se manum Hus. Sic quoque in hae editione legeretur, si operae clieto fuissent audientes. Paullo ante Bych. aeque ut NM. A latere Ειruriam im festam, ubi itidem recte 4 πάνυ Lale per Etruriam infestam. GraeT. Retinui quod Amst. Ex Salm. et Graevii aententia ediderant. Nam etiam Floriet Μagl. habent explorant. FratreJ Quem Caesonem appellat Frontin. I. 2, 2. alii, quos Li . B. EG, 3. eitat, C. Claudium. H. Ille per noctem patioris habituJ FHaum, et contra historiam, quam 1equitur, hoe ab illo additum, ε per noctem.' Immo interdiu et palam Etrusis eis se immisenit, hoe Bolo tectus aedissimulatus, quod Pastorem praeserret, linguae eum errore adjutus, quam hostibus pro indigena insinuavit. Livius Etruscis litteris eruditum fuisse hune Fabii fratrem, qui Ciminiam silvam exploravit, et commercio
linguae sesellisse, non obscure indicat, qui tamen haec postremo adjicit:
Sed neque commercium linguae, nec vestis armorumque habitus sic eos
texit, quam quod abhorrebat a fide
quemquam externum Ciminios saltus intraturum I Quin et audaci simulatione eum se hostibus immiscuisse,
et principum ejus gentis colloquia petiisse, elare tradit. Tantum abest, ut per noctem hoe iter fecerit, aut
tenebris explorationem suam Detulintam esse voluerit. ML M Pastorius habitus' est vestis pellicea, quam Romani peregrino vocabulo renonem Graeci δι περαν vocabant. O . II. M. Mo. Illud erat tempus, quo te Pa
toria pellia Texit ' Vid. Casauh. ad
Uieophr. Char. e. v. et Grae . Leet. Hesiod. c. x II. Eum habitum autem fere aumebant exploratores. Bum.
ad Veli. I. 2. Speculatus omniar refere totum iter Ita Vin. ex Jord. restituit. Sed Jord. libri duo vetustissimi et Lom
gobardico charactere exarati legunt: refert lutum iter. Ubi accessus exin Plor set, et Omnia speculatus emet,
refert, tuto accedi et transiri posse. Sed vetustissimus omnium utque DP-timns Nan Flori Cod. scriptum Elare
exhibet, refert tum iteν. Atque ita etiam habet vetus editio. Alii Flori Codd. omittunt illud, iter, ae legunt:
Tune sie Fabius Maximus periculosisa mum bellum sine perieudo explieremur Frater ducis, qui apeculatum luerat ad explorandos suusa aditus, ubi omnia certa attulit, tum consul Fabina eam ingressus, iter versus hostes facere coepit. Nihil verius. Et confirmat plano Livius his verbis, quae Noster hie adumbravit: M Haste cum relata congnli essent, impedimentis prima nocte praemissis, legionibus
post impedimenta ire jussis, ipse
562쪽
L. ANNAE FLORI LIB. I. CAP. 17.
substitit eum equitatu. IMd. moremo, eum brevitatem et argutiam Flori non eaperet, sic mutavit, ni in ejus historia habetur. Sal. Totumit. J Ita aeeurate ex Jota. Vinet. nee abit nimium v. e. nisi quod trum te, fere. Tum iter: at vitae edd. refert. Tum aia Fabius, he. quod et in Pal. 2. nam L. medium retinet,
item S. Jordanes qui extat extitit heu lὶ in Palatina libraria Μss. habet,
praefert tutum urer non male, haereas tamen utrum praeseras: adeo utrique cripturae suae adsunt rationes. Grui.
Salmasio magis arridet tutum iter, itaque potuisse scribere morum, Pr pius fidem est. H. Speculatus omnia, fert totum iter. Sie Fabius Maximus J Meh. Spe latus omnia refert. Tune si Fabius Maximus. Sie et alii libri. Naz. vero: refert tum iter. Omnino prior syllaba exciderat, quam retinent duo libri vetustisa. Jorn. in quibus legitur, tutum uer. Quod meis rito probatur Tan. Fab. Sed N. Heinsius mallet ex vestigiis veteris libri. Speculatur, omnia r fert tuta, tum institutum iων, vel tum instituitiis' Cognationem litterarum has turbas dedisse putat. Liri XXV I. I 2.
Postquam satis tuta esse omnia exisploratum est.' Curti IV. Cap. s. Deinde ut speculatores praemissi tuta omnia nuntiaverunt.' Iter I
atitutum ut Horat. Epod. Anguis rumpit iter institutum.' Gro. Tuis tum, quod a Salui. probari geribit Freinsh. ei in prima M. placuerat. Nin. libri seriptura exstat etiam in Flor. Berol. Magi. Duisb. et V. Ε. nisi quod Flor. et Μ agi. tune habentis eamque rurans probat Salm.
Voss. et aliis olim editis; sed in pi risque eorum est tum, et in omnibus ale. Re . refert totum iter. Sie F. M. Num priEserebant etiam PeriEon. et Broehli. ad Properi. m. s. 72. ubi
etiam alibi male totus legi pro tutus ostendit; de quo vid. Draheub. ad Sil. Itia. T. 3II. Tutum iter, tuta via Passim leguntur. Loea Livii e
Io. 7. M Fore enim tutum iter et putens.' Cic. pro Plane. m. Iter mihi tutum praestitorunt.' Et TI . m. I 2. Et longum est iter, et non tutum. Ovid. A. A. I. 585. Tnta frequensque via est, per amicum salis lare nomen. Et hue saeit lGeus Livii
ab Hei . obaervatus xxvri. 42. Postquam satis tuta omnis esse ex ploratum est.' Add. xxxvri. 29.
3 Cn. Domitius ad explorandum iter. .misfius Posteaquam omnia certa
retulit. Itaque hoe quidem Proborsed retinui, quod erat in plerisque
libris. Nam et commodam fienten. tiam habet, et nee tutum usquam Iegitur, nisi in Iord. et Ald. nee totum, nisi in Rem. et plerisque edd. recentioribus. In animadversiona Graevii
spe latur videtur esse vitium oper inrum : nam Heins. in exemplari auo reliquerat vecula a.
dem hoc. Sicut enim non temere gubetanda sunt perieula : ita, ubi periculorum non nisi per periculum enfugium est, ε πα-ώ ri κωδ--α ut in hoe periculosissimo bello meliua certe est, verbis Thueyd. I. 4, 1. Meudit enim ut M Audaces fortuna juvet: adeoque saepius vat at illud Taciti, II. 69, 4. Multa experiendo e in fieri, quae fiegnibu ardua videantur. Fr. Cum Rreh. et editionibus non. nullis scribendum, bellum sine perieulo explieavit. Perperam sine omiserunt editores nonnulli, quod nolim etiam hie neglaetum erae. Bellum quod habebatur periculosissimum alae periculo consecit, quia tutum iter et per illudi fuit saltum, et palantes et in-eompositos concidit. Explieavit hellum ut explieuit fugam ap. Phaed. lib. iv. Illic per artus fratris expli-euit fugam. Grom. Fretnati. sequi tur nonnullos editos, . quihus abest
563쪽
aine. Sed qunm paullo ante probaverit tutum iter, non reete hie videtur recepi ge scripturam, quae cum illa stare non potest. Sine non habet g Ius Voss. 2. sed liabent alii om. se. et V. Ε. Nec dubito, quin etiam fuerit in Nag. et Pall. quandoqnidem Grui. et Salm. in quorum Edd. legitur sine perieula hie nihil adnotant. Explieare bellum Quint. I ecl. xl. Quum duces ab explieito bello revertuntur.' Et Decl. v. Explicare non potui navigationem juvenibus quoque sortibiis. quo dissicilem. Uid. Interpr. Phaedr. ad xv. Fab. 6. In su decios pus more detonuitJ Apage lectionem hanc, suo more. An fulis minator hie erat consul, aut aliquis tonans Tarpeius, et Inpiter βροντῶν PIori Νaru et Jord. Codd. habent, suo jure. Quae verissima est lectio. Diseet hinc colligamus, qitam non vetus ta nee optimae notae suerint Vineti exemplaria, quae mendam hanc cum vulgatis constanter retinebant. ε Suo jure.' id est, suo arbitrio. Sie saepe loquitur Noster. Ita infra, lib. m. cap. xvir. Interceptis vectigalibus suo jure peculabantur rempublicam. Aul. Suo jureJ Sie Jord. sic Pal. I. et Probandum est, quamvis Vineti Codd. calamo Exarati, ut et Pal. 2. ae 3. Praeserant, εuo more, quod et in vulgatis. Lipsius Diet. cap. 19. aeribendum autumat Joris more, tanquam auo more, inserat tale quid a Fabio saepius saetum. Grus. Salmasius Etiam auo Iure probat et explicat, ex Auctore 3. II, 3. ubi haec eadem rasis. Lipsiana tamen conjectura alio Flori loco juvari videtnr, infra 2. G, s. ubl 1imilia comparatio. Fr. Haec non sunt eum Lipsio Acribenteooeia more, aliisque sollicitanda. Suo jure est, ut voluit, nemine impediente, pro arbitrio, ut recte quoque cepit Salm. et hoc loquendi genus pliaribus exemplis asseruit Gronov. ad Sen. Grine. De Tranquit. An. c. III. et jam ante Budaeus ad i. 44. D. de Uanis. Λdd. Voss. ad Infitin. IX. 6. Sehult. ad Sen. Contro . IV. Grae . ad Cic. de Senecti XI. et Bum. ad Petron. Lxxv II. Seripti et editi omnes habent vulgatum suo more, praeter Voss. a. in quo est suo dure, ut in Nag. et Jord. Heing. ad Sil. Iint. XII. 449. Iegit sine more. In Mit. Amst. hie addita erat adnotatio: Dorieans legendum censet summo timore. Alii suo jure. Lipsius Jovis more. Riad. Quasi vero Stadius du inare potuerit, quid post aliquot annos seripturus esset Dorieans. Sehreis velius ea ad pinxerat Edit. Elzev. An. Isso. h. 6 Quasi in terrigenas e caelo, ac nubibus, tela mitterenturi In Nan est: tela Jaeerentur. Nimis poetice haee Paratragoediat A nnaeus, et praeter veri fidein. Fabius captis superioribus jugis in subjectos suo jure detois nuit, eaque species et imago certaminis fuit-quasi in terrigenas ae gugantes a Caelo ac nubibus tela Dii jacularentur. Atqui nihil in re, ut eam gestam narrat Livitis, R qno l men hic aceepit, et parnm cepit rina mentem. Fabius, explorato aditu Ciminii saltus, prima vigilia eopias
sitas traduxit per eum saltum, prae
missis impedimentis, Et legionibus post impedimenta ire jussis, ipse eum equitatu substitit, et luce orta postero die obequitavit stationibus M
tinna, quae extra saltum erant ordinatae. Mox in castra se recepit, cum diu morando hostem satigasset; eastris deinde egressus porta altera ante noctem agmen, quod praemiserat, sequutus est. Postero,' inquit, ' die, luee prima, juga Ciminii montis tene. hat. Inde contemplatus opulenta Etruriae arva milites emittit. Ingenti jam abacta praeda, tumultuariae agre-atium Et seorum cohortes, repentea principibus ejus regioqis concitatae, Romanis oecurrunt, adeo incompositae, ut vindices praedarum, Prope
ipsi praedae suerint. Caesis fugatis-
564쪽
L. ANNAEI FLORI LIB. I. CAP. 17.
que iis, late depopulato agro, victor
Romanus, opulentusque rerum omni
copia, in ea castra rediit. cum integrum retuli, ut constet, eum Floro nostro lectum et male intellectum,
Pravamque imaginem praelii inde
concepisse. Cum enim legeret, Fabium juga montis Ciminii tenuisse, et
inde milites ρ misisse, sic interpretatus est, quasi ex superioribus montis jugis eum toto exercitu in liostes, qui in plano erant, impetum secerit, eos inque deleverit. Non ita se res habuit, ni attentius verba Livii consideranti
patebit. Quod dicitur Fabius jugamoniis Ciminii tenuisse, id secisse
eum apparet, ni conspectum ex superiori loco caperet, ad contemplandum situm et arva Etruriae. Hoc eum secisset, milites emisit extra fiat. tum, nempe in agrum eos hostium
emisit. Ex quo, ingenti jam abacta
Praeda, in occursu habuerunt tumulis tuarias aliquot cohortes agrestium Etruscorum, quas Principes ejus regionis ad hoc concitaverant, ut praedas abactas recuperarent. Eas adeo
incompositas fuisse et inconditas dicit Livius, ni vindices praedarum ipsi praedae fuerint. Hinc Noster sum pinsit quod hele etiam habet: ε Nam suis bito inconditos atque palantes aggressus est.' At salsnm quod sequitur et M Jam eaptis superioribus jugis in subjectos suo jure detonuit. In planum jam descenderat miles Romanus, et extra saltum emissus in agro
Etrusco ingentem jam abegerat Praedam, eum eis occurrerunt illae inconditae ac palantes agrestium Etrusco inrum cohortes, qnas suderunt fugaveruntqne. μι. Tela mitterenturJ Nag. jacerentur, quod, quia Prura tantia ai-mua eodeX Prae se fert, recipiendum esse contendit N. Heins. praesertim
cum et alibi sic locntus sit Florns, lib.
III. 21. Sudesque et saxa undique amoeni hus ae tela jacerentnr.' Sic jacere fulmen, jacere tela ' saepe a P. NaSon. et ap. Sen. in Tragoediis non semel a se restitutum ait ex optimis membranis . Green. Livii locus
B P. Salm. est l. IX. c. 36. Begerus hic quoque Florum tuetur adversus cen-3nram Graevii: sed suo more. Seripserat Graevius in Praef. Florum inisterdum putide, et non suo loco ottentare eruditionem, ob eamque cansam
hie Gigantomachiam inculcare. Quid ad haec Defensor Iiror,' inquit, Graevinm hoc loco Authorem exagitare, ae ai Pruditionem ostentare voluisset, eum tamen in PoEta, qualis Florns fuit, hoc ne praesumi quidem possit; sabularum enim notitiam quis
tali negaret ' Non intelligo quid sibi
velit haec oratio. Ostentatio erudiistionis in poeta non potest praesumi; quia nemo poetae sabniarum notitiam negat. An poeta ideo non potest ostentator eruditionis esse, qnia fabularum peritus est nam haec est, opinor, verborum illorum gententiar aut,
an inter se repugnant, alicujus rei peritum, et simul ostentatorem esse
Grae vilis non detrahit Floro peritiam fabularum; sed hoc dicit, eum hie
intempestivo memorare Gigantomaischiam. Hoc debuerat resutare Bois gerus, et ostendere, illius quam maxime opportuno loco mentionem faeis
tam : quod ex iis, quae dixit, nondum apparet. Sed videtur id velle facere iis, quae deinde ad exit in hunc modum. Comparatio e loco superiore inferiores debellantium cum Gigantomachia utique in aliquo tertio convenit. Nam et in hae e loco superiorct inseriores debellarunt Dii. Egregie t nam hinc omnino consequitur et
aptam EAse hane comparationem, et opportunissimo loco a Floro instituia tam : haud secus ae si ego nunc Misgerum, et alios, qui eum eo in uno tertio eonveniunt, in eo comparandos
suscipere vellem ἔ quamquam id multo quidem opportuniore loco facerem, quam quo Florus Fabium et Romanos Diis, Etruscos autem gigantibus comparavit. Multi saepe e loeis su-
565쪽
perioribus adverans hostes insertorea Pugnarunt, nee ullus est Historicus,qni non crebro tales pugnas memoret. Nee tamen cuiquam, Praeter Florum, in mentem venit tam insanam comparationem Iustituere, eosque, qui e montibus pugnant, Diis, qui autem ex inseriore loeo, gigantibus adsimilare. Sed hujusmodi deliramenta I
quuntur Declamatores. I me incruenta tamen illa victoinria. Nam oppressus in furu vallis aureconsulam Dectari Rea diversas ae diversissima tempora temere hie eon.
sundit noster Anmeus. Nee enim vietoria illa, quam tum reportavit Fabius de Etruscis, penetrato Primum ae transito saltu Ciminio, Decii consulis morte ac consecratione se data est. Nee eonsul tune cum Fabio suit Deeius, sed C. Μarcius Rutilus, qui annus urbis erat . Aliquotannis Post, eum una consules essentia. Fabius quintum, et P. Decius quartum, ham Reciderunt in ea pugna, quam hoe par consulum adversus Etruscos, Umbros, Samnites, et Gallos himul eoactos pugnavit. De qua consulendus Livius lib. x. Certe hoe caput Florus auspieatus est ab illa quatuor populorum in Romanos Cou. spiratione, et hunc titulum materiamque eapitis Praeeipuam exse voluit. Sed male, in ea re memoranda, multo ante gesta immiseuit, eum Q. Fabius primum siIvam Ciminiam aperuit, viamque per eog saltus, ante invios, Romano bello fecit. Quam ejusvietoriam perperam eamdem tacit um altera, quae multis post an itaeontigit in eadem Etruria, quo tem
pore alter eonanI Dorius, cum ab hoste premeretur, exemplum 1equu
tua patris, Diis se manibus devovit, ut victoriam exerei tui lucraretur capitis sui damno. Sal. Nam oppressus in sinu tauia alter eon. avium Deei l Hoe nunquam laetum, nee ulli memoratum. Poetica haee sic. io Hori et vannm commentum. Pugna illa, qua se devovit Decius, in agro Sentinate eommissa est, non intra Ciminios saltus. Vide Liv. lib. x. Mirum, in tanta eruditionis luce, talia in historia Romana peccare potuisse Florum. Ses. Reserenda haec sunt non ad illam expeditionem, qua Ciminii luci elaustra perrupta sunt, sed ad totum bellum : victoria' enim, sicut vietor' et vincere,' tam ad bellum, suam praelium, reseruntur. A quo explicatione confusio oriretur histo-Pl ὲ non enim idem in tempus ineidit illa vietoria eum morte Decii, sed III. annis distant. H. Expeditio
Fabii in silvam Ciminiam incidit in
A. U. 444. Pugna autem, in qua De eius ae devovit, saeta est A. U. 457. Itaque reete observat Salmas. Horum conlaudere tempora. Et frustra eum defendere conatur Freiushem. Nam e serie narrationis, inprimisque e veris his, in sinu vallis,' manifestum est,
Florum pugnam Fabii e jugis montis Ciminii et devotionem Decii in idem
tempus conferre, et existimasse Deis eium, quum se de jugo in vallem deis mi isset, ibi interiisse. Sinum via. Ita Freinui. in Ind. recte exponit re Cessum, eavitatem. Liv. XLm. I. de agro Neapolitano : Pleraeque eavae sunt viae, sinusque occulti. Id. xxx. 2. Terra campestri agro in ingentem sinum consedit. Curi. III. D. Triginta et duo armatorum ordines ibant: neque enim latius explicari aetem patiebantur angustiae. Paullatim deinde se laxare sinus montium, et majus spatium aperire cce Perant.
Auct. do Vir. II l. e. 27. Plutareti. C. 33. Paral. Val. Μ. I s,o. Augustin. Cis. M an Iege quae seribit Cie. de Divin. I. M. Cam. In viatoria pretiion redegul Fecit illam consecrationem pretium vici riae, filue rem, qua vietoria redimi et comparari Posset. Ita saepius Floro vox ε pretium.' Sehulti ad Sen. Cono
Car. I 8 De hoe bello seribit Epit.
566쪽
L. ANNAEI FLORI LIB. I. CAP. 18.
Liv. lib. I2, Ia, M. Val. Μ. 2, 2, 5. Auet. de Vir. Ill. cap. 35. Plui. in vita Pyrrhi, Augustin. Civ. 3. II. Oros. 4. I. Eutrop. 2. I. Quo tempore Ii bellum gestum sit, docet Agell. lib. II. cap. ult. et Plin. 8. 6. et 14. I 0. Cam. Adde Justin. 18, 1. I . 6. I Campanos, ApulosJ Plutarch. In Pyrrho, Eutrop. II. T. et Liv. Epit.
XII. Tu . et XIV. Tarentinos a Bruttiis, Samnitibus, Lucanis, et Messa- piis adjutos tradunt. Campanos et Apulos eorum socios fuisse nondum usquam inveni. Nam illi quidem plusso. annis ante hoc tempus se in fidem Romanor. dediderant, et eos hoc bello inter goeios Romanorum adversus Pyrrhum militasse lego a P. Sigon. I. de Ant. Jur. Ital. 10. Apuliam au. tem ante hoe hellum in sceletatem Romano P. venisse, eognosci potest ex iis, quae scribit Sigon. eod. lib. c. I S. Nee eam tum a Romanis defecisse constat. Quomodo ergo Florus Campanos et Apulos inter pocios Tarentinorum memorat Z Nam eadem ruisina involvi' dicuntur, qui victis et subactis iis, quorum partes secuti fuerant, eamdem sorteria subeunt, et aceessio illorum cladis fiunt, ut inis. II. I. I. et m. 5. 2I. Fortassis Tarentini non publico harum gentium nomine adjuti sunt, sed quidam populi Campaniae et Apuliae privatim
arma eum iis sociavernnt. Neque enim, amissa illa parte historiae Livianae, qua hoc bellum exponebatur, antia certa notitia omnium, quae e gesta sunt, ad nos Pervenit. Sed i men vel hie Florus Parum accurate Campanis et Apulis in universum tribuat, quod in paucos tantum comveniret. PyrrhumJ Pausan. Iib. I. non ita Ionge ab initio: Groecum neminem ante Pyrrhum, bellum Romano imperio intulisse, satis e natat. Nempe ex Veis
ra illa et veteri Graecia; nam antea cum multis Italiae Graecia populis, ut et ipsis Tarentinis, conflixere Roma. Delph. et Far. Clas. ni. H. Tolum ItaliamJ Ruina belli Tarenistini involvit eam partem Italiae, quae ad mare Siculum et Griociam ver git; qua subacta Romani Italiam, quae a mari supero Rubicone, ab in- sero Arno concludebatur, in potestate habuerunt, i. E. eam partem Italiae, quae eb illis proprie Italia dicebatur. Vid. Sigon. I. do Ant. Jur. Ital. I. Jord. hic totam paene Italiam dicit, et Florus mox n. 23. maximam partem Italiae ' hoe bello in ditionem Romanor. venisse acribit. Sic rursus Italia,' et omnis Italia,' ni'. Nostrum
I. I9. II. I. et II. 2. Vid. tamen ad
Italiam eonsummaret J I. e. omnes illius urbes, regiones, et imperia in unam ditionem redigeret. Translatio petita ab his, qui inultas minorex sumis mas eolligunt, et in unam redigunt. Schult. ad Sen. Suas. M. Colum. m. s. A me duo jugera vinearum intra tempus biennii ex una praecoque vite insitione saeta consummata, i. e. tota vitibus occupata. q. 2 Tarentus Laeedaemoniorum opusJOptimus Nagarianus habet, Taren M, Graeca forma. Sic inf. in eod. lib. seriptum erat Saguntoa Pro S unius. Sal. TarentusJ Tarenti originem, siatum, Potentiam, &e. lege ap. Strab. lib. s. et Plin. 3. Io. Sil. 12. 432. Quando et a quibus conditum, Euseb. lib. temp. Cam. Addo Iustin. 3. 4, II. Serv. ad aen. 3. 55 I. Praecipite
vero Philip. Cluveri iam Italiae lib. 4. Merulam, 2, 4, 28. H. Rych. Magi.
Fran. Et quidam editi Tarentum. De Tarenti conditoribus etiam Pausan. Phocie. e. T. Torrent. ad Horat. u. Carm. G. I l. et hic Ruperi.
Magnitudine J Alludit huc Seneca, de Tranq. Anim. cap. 2. Tecta, vel antiquae satis opulenta turbae. H. Portuque nobiliJ De quo Polyb. excerpto primo lib. 10. ubi, quanta sit portuum utilitas, luculenter demon. atrat. Adde Censorini orat. ap. Ap.
567쪽
pian. in Punicis. In M. edd. est, nobilis: sed istud praetuli. Sic infra e . xx. Brundisium incluto porin ' μ.
Omnino cum Rych. et nonnulli edd. , sensu Postulante, seribendum, portuque nobilis, et mirabilia situr in serius Rych. tot simul populi pro Tarentinia inhoa eonsurgerent: vulgati ignorant in
h. 3 In ipsis Adriatici marias eis IRaro in membranis hujus. Auctoria vetustissimis Adriaticum mare serip. turn occurrit: Adrianum quippe sem- Per nominat, aut Adriam . Ut hoe I
eo etiam in vetustissimis Iord. Codd. legitur: in ipsis faucibus Adriae maris. Horatius quoque Adriam ' voeat.
Hadriatici marisJ Ita diserte Pal.
. ut et Rupra. cap. IS. ubi et alii duo Pall. Adriatico expressere : aed ethoe loeo est in 1. Adriatici, in E.
vela admittit. Quam fieripturam firmant et Jord. eodd. vetusti, qui scriptum habent: reι admittit. Duo Pal. vela mittit. Et sic editio I. Sal. DimiιιuJ Ita Ν . Grut. teste, Salm. vela admittit legere mavult. H. Pal. duo vela mittit, quod omnino probum esse eredo N. Heinsio, qui ostendit muιere saepe pro dimittere poni a Nostro. Superius cap. IG. M Μitte. ret omnes vel occideret.' Saepe ap. I istoricos ε Missus senatus ' pro dimissus. In Naz. exhibetur vela adis mitιere ut et in Jorn. , quem errorem
natum putat vir doctissim ua inde, quod a superfluum male iterassent primo librarii. Grom. Heinsiua adis scripserat e Catal. Virg. p. 88. M Nos ad beatos vela mittimus portus.' Sed quum in Nag. dimittit esse feribat Gruterug, non admittit, ut Salmasius, idque etiam Ryeh. Regg. Flor. Voss. a. Et pleraeque Edd. vett. habeant, et Freinsh. ac Graevius in Ed. A. I 680. retinuerint, nihil mutandum existi. mavi. Cie. v. Tuae. 14. Quod mulistafi naves in omnem oram maritimam
dimisisset.' Alioqui haee facile permutantur. Vid. supra ad I G. Io. Ad prospeetum maris positum, malua theatrumJ Isaud scio an et minus theatrum habuerint Tarentini. Sic recte hie loeum teneat istud inius. Putavi aliquando m vi et maria varias suisseleetiones ab antiquario notatas. Proinsecto et Iord. si quid illi fidimus, non
agnoscit istud majus theatrum, aesie legit: Imminet portui ad prospec- eum maria positum theatrum. Credam, fuisηe Tarentinis duplex theatrum, majua et minus. Sed brevitati, quamai etat Noster, non satis haee di tinctio convenit majoris ae minoris theatri. Sal. Majus theatrumJ Cum ita esse in Μss. aula prodidisset Vinetus, id fidenter recepi In contexistum, quandoquidem restaret quoque
in v. e. nee non Pall. Om. hactenus
excuditur, urbis theatrum. Grut. Salm. illud urbis eliminandum putat, eum nullius hie iisns sit: sorte non ineommode mutari possit in amphi, ut sit
amphitheatrum. Non enim novum est ita corrumpi et exteri literulas, ut in alienum verbum degenerent: sieuthoe ipsum sibi exemplo est, quod in aliis mitis, in aliis urbis legitur: nihil tamen adfirmaverim. Praesertim quiamqjua theatrum diei potuit respeetuminoris : alent ny. Dionys. I. 60, 3. mentio est minoris theatri in oppido Ambraciae. Fr. Solus Reg. Q habet urbis theatrum. Mira est in illo seriptura : imminet portisua ad portum
maria urbis theatrum. Fran. positum
Iovis theatr. Conjectura Freiushomi inimis abit a ductu literarum. Et fortassis non ostendi poterit amphitheatra Graecia eo tempore suillae cognita.
q. 4 Adremigantem litori Romanam elasson videntJ Legitnr in Nag. numero multitudinis: adremigantes litori R manus classes ei M. Sic ille mutavit, dum putat, Tarentinos ipsos adremi.
568쪽
eantes littori, Romanam et 1gem vi. diage. Alia ni ta non minoris halla. einationis in mori historia deseribenda peceavit. MI. Graterua te et adsuta nonnulla a librariis, et purius ita legi: quum, adremirante litori Romana classe, hostem, ec. Puto veram censuram. Fr. Nax. libri fieri plura etiam exstat in Rych. Reeg. Hor. Duisb. et U. e. Ab ea alii se. in
his abeunt. Pal. 2. quum naviganin ea. Pal. 3. Μ agi. Fran. et al. Ddd. vett. q. remigantes, et hae Praeterea inde videat, quod etiam in Flor.
est. Berol. q. a. Romanam clauem Voss. I. a. q. adremigantem L Romanas ria ea videae. Vos . 2. q. remio intra L Romanam elassem inde m Uultigatam seripturam primum puto edidisse Vinetum, quem deinde Grat. et alii seqnnti sunti Puto defendi
posse adremigantea Romanas elaMes.
Nam veteres saepe sine dixerimine elassia et elasaea dicunt. Catii l. Carm. Lxv xl. 45. ε ianum Medi irrupereno um mare, quumque juventus Permedium elagia barbara navit Athon.
Adnotat ibi Statius has a Cie. N. de Finib. 14. et a Claud. H. in Rusin. I 22. ε elasses' diei. Virgil. qnoque
compluribus locis elassem et claraea permutat r aen. Dr. III. Tertia lux classem Cretaeis alatet in oris et GSI. Hane primum ad litora cla hem Conspexi venientem.' At 100. Progredior portu eIassea et litora linquens et et 403. ε Quin ubi transismissae steterint tran aequora cla aes. Sie iv. 309. Quin etiam hiberno moliris sidere classem : et sis Trojaper undosum peteretur elassibus aequor.' Et saepe ap. eumd. aliis loeis. Sed et elauem de una navi diei o servat Servius in I. aen. 19. V . aen. . et 334. ubi est Meiae ductorem elassis Orontem. Et sie elasges pro navibus Flor. HI. G. S. Pro littoria Dul b. et Edd. V. et J. quihus alibi Ald. aeeedit, seripsi litore; ut in monumentia vetustis et Pandeetis Fl
rent. Vid. Ald. orthogr. et Drahendi ad Sil. It. r. 25. Inde ab Iora. qn que abest. Videri possit ortum esse e seq. videnti Sed v. in . ad n. 25. EmirantJ Vid. Frein . in Ind. Barth. ad Claud. in I. Cons. Stilic. 1.3IS. Taubman. ad Virg. aen. v. 31s. et Ruperi ad h. l. Qui autem, aut unde, RomaniJ Correctore , si quid unquam et stulte atque impune secerunt, stultissime et selieissime in hae loeo contemerando
versati sunt. Ser. om. et veti. edd. vo em, norant, non norunt, et pro
qui autem, habent qui enim. His notatis, facile nobis, quid verum fuerit,
perspieere. Indubitanter corrigimus: quum adremigantem litori Romanam Hamem inde vident, atque hostem rati, mirant: at ne discrimine insultant. Qui enim aut unde Romani' me satis. Ad res aina mora querelam ferens lagatio. Hane quoque finde per obaecisam turpemque dictu eontumeliam violant. Integrum loeum adposui. ne da nostra emendatione dubitaretur, quod neminem paulo humaniorem saetarum Putamus. Sal. Seeutus sum certissimam Salmasii correctionem. etiam Grutero probatam: hactenus edeis hant, qui autem est unde Romani, nec mistia noravit eum illud norans, non norint om . Pall. Similiter Ov. Ep. Phyllidis us. I . Hei mihi, si quae sim Phyllis, et unde. rogas i ' μ. Rych.
Voss. s. Qui enim aut unde Romani nee lis norant, alii omne . Jord. et v. e. ita, ut volebat Salm. In Voas. 2. tamen adseriptum est eompertum, et a Reg. Q abest enim. V s. a. et Fran. qui autem aiar ceteri qui enim aut.
Formula quis, aut unde ivterdum est contemnentis, interdum ignotum compellantis. Contemnentis h. l. et aliis apud Ruperi. et Freiush. quem etiam vid. in Ind. et Graev. ad Cic. H. Philip . 30. Ad ignotos et Per grinos pertinent haee Lavii xxiii. 14ε Onam quaereret, qui, et unde, et quo tenderent cursum λ' Ovid. xv.
569쪽
NOTAE VARIORUM IN ex L . S. II. Si quis, ut in populo,
qui sitis, et unde, requiret.' Et Petron. CXXIV. Incidimus in turbam heredipetarum scisei tantium, quod genufi hominum, ant unde veniremus Sellem in Advers. Cap. 25. Vol. IX. Obs. Miscet. P. 317.ὶ scribit Salmasium auctorem es e lectionis, qui enim aut, et Edd. Flori ante Freiush. habere, qui auιem ei; ac deinde conjicit, insultant qui autem eι unde Τὰ R inania. Nihil opus est hae conjectura. Salin. ex Mss. enim posuit pro autem.
5 Hane quoqueJ Legationis jus ut
ex gentium moribus originem traxit, ita violatores ejus semper infames invisique suere, maximisque Poenis affecti. De qua re tractare pro Ssos lego Paschalium, eap. 26. Gentilem, lib. 2. c. I 4. Freder. de Marselaer, Diss. 13. Se. exempla praeter hoc sunt in Nostro, 2. 5, 3. et 2. Is, 3. Addo Tae. H. s. ω, 5, et s. ZOuar. tom. a. p. sis. Friobae am turpemque dictu contumeliamJ Non tempero mihi, quin insignem multis de caussis historiam ex Dionysio Excerpt. Legat. IV. adseri bam. Cum Post humius legatus ad
Tarentinos missus esset, et quaedam apud eos exponeret; Tarentini non modo nou attenderunt animos; verum etiam si quid ab eo diceretur, quod non exactissimum Graeci serismonis etiaraeterem referret, Obse vabant ac ridebant, et barbarum vocitabant, ac tandem e theatro obiciebant. Cumque abirent, uuus ex iis qui in transitu adstabant Tarentinis, nomine Philonides, homo scurrilis, qui a vinolentia, cui Per totain vitam deditus fuerat, appellabatur Cotyla, lies terna ebriis et a te etiamnum distentus, ni aP- propinquarunt legati, sublato amiculo, et corpore ad obscoenissimum habitum composito, sordes nominatuindecoras saero togati vestimento ad. a persit, ubi cum totum theatrum inruum erupisset, et petulantissimi quique manibus complo issent, Post humius Philonidem intuitiis: Aeeipiemus, inquit, omen, o scurra; quia datis nobis etiam ea, quae non Petimus. Deinde ad multitudinem conis
versu , vestem contumelia affectam ostendit, cumque adhuc majorem uxomnibus risum oriri cerneret, et Voces quorundam illaetantium petulantiamque laudantium audiret: Ridete, in lint, Tarentini, ridete dum licet; nam post haec diu flebitis. Ad quas
minas cum nonnulli exasperarentur: Et ut magis, inquit, stomacliemini, etiam hoc vobis dicimus, vos hane vostem multo sanguine Pluturos.' Fateor non convenire instituto, tales narrationes inserere, sed cum ad Explicandum auctoris locum praecipue faciat, nec alibi idem admiserimus, veniam merobimur. Facit cum Dionys. Val. II. 2. 2, 5. Polub. I. 7. non exprimit gemis contumeliar, sed ἀσέλγει is vocat. Quanta vero ea in
juria fuerit, et quam justo quoque
bello Romani propterea Tarentinos Persecuti hint, exinde apparet, quod etiam in privatis hominibus, apud quos respectus iste juris gentium ce fiat, Pro atroci contumelia acceperint fimo corrupto persundi: I. I. f. I. D. de extraordin. crimin. juncta l. s. do injur. Livius Epit. I 2. pulsatos seri. bit. D.
Ex hine bellumJ Supra legend. hic
docuimus: et hine bellum. Nec senistentiam mutamu . Hoc eod. libro: Ferocius agunt: et inde certamen.
Sal. Vid. Rupr. ad I . s. Et hine est in Naa. Flor. Voss. 3. Ioris. et Λ Id. Idqtio magis placet. Rych. eas hine. Videtur librarius indieare voluisse varietatem fieripi nrae: de quo more librariorum Salm. ib. ad n. a. q. si Semi ineamJ Ita am Liv. 7. I9,9. Carritem pop. misericordia conis sanguinitatis Tarquiniensibus adjunctum, fama serebat.' Pyrrhi verba leguntur ap. Diodor. 22. I. qui etiam, lib. Io. cap. 66. similia refert de T.
570쪽
L. ANNAEI FLORI LI H. I. CAP. 18.
moleonte. Adde infra s. I, IS. Fr. Erat Gripea ratione conditorum, sed situ Italica. Cum totiusJ Reg. Q eum totius Epiri, Thessalia, Maeedoniae opibus. Floru Inore suo rem exaggerat. Nam Pyrrhus a Lysimacho Macedonia ejectustum solam Epirum tenebat, et non multo plus quam 25. Μ. militum se eum in Italiam duxit, quorum pars naufragio periit. Plutarch. in Pyrrho. Mithridates ap. Justin. XXXVI I. 4. eum non amplius quam 5. M. Mae donum instructum suisse dicit. Deo itisque ad id tempus eIephantiaJ Epit. Liv. Auctor lib. XIII. ε Valerius Laevinus consul parum prospere adversus Pyrrhum pugnavit, elephantoriam maxime invisitata facie te ritis militibus. Ita ibi legend. pro inusitata. Quae vox infinitis variorum Latinitatis Aue tornm Ioeis pro illa inrisitata vitio correctorum visitur. Sal. Add. Plin. 8. s. Veget. 3. 24. Varr. lib. s. de Ling. Lat. Solin. caP. 25. Frontin. Strateg. 7.4,I2. Justin. I S. 1, 6. Maximnin autem hoc fuit belli momentum. Ita, eum Fidenates facibus armati erumperent, forma inusitatae pugnae Romanos milites terruit, ' Livius, 4. 33, 2. et a Britannis novo genere pi gnat' perterriti sunt Caesareaui, Caes. de B. Gall. 5. II. Subita' enim Meonterrent hostes, usitata vilescunt,' Veget. s. 2G. Liv. Io. 28, 9. Indo vanis et inanibus militem magis quam justis sormidinis eausis moveri' dicit Curi. 4. 13, 5. H. Romani elephantos tum A boves Lucas ' voearunt, quod eos primum in Lueania viderant, nee aliam quadrupedem bove majorem noverant,enjus nomen iis po sent imponere. Vid. Virdung. ap. Ruperi. Turneb. xxx. Adv. s. Salm. ad Solin. p. 2IS. et ad Flor. I. I9. Gat . Advers. Post. e. xxxv. et Bochari. Hieror. Part. I. lib. II. c. m. De elephantis primum a Pyrrho in Italiam adductis etiam Pausan. Atticor. xH. Viris, equis, armisi Hae e saepε dicuntur pro totis viribus, omni conatu et contentione. Vid. Victor. ad Cie. IX. ΕΡ. Fam. 7. Ferrar. ad Cie. m. Phili p. I. Lang. ad eumd. m. de ossi 23. et II. Steph. ad Erasm. Proverb. reiis equisque, qui plurima Livii, Cic. et aliorum loca congesserunt, tu quibus vel ε armis, equis, viris,' vel equis, viris' conjunguntur: quamquam in his interdum niilla metaphora
est. Add. Liv. XXI. 27. XLVI. 6. et Flor. II. I. 8.
. 7 Apud Heraeleam, et Campania surium LirimJ Insignis alluein alio
Annaei nostri. 'H κλεια in Campania nulla, aut, si ulla, indieta sane veti. omnibus fuit. Nerculaneum, vel, ut in acriptis habetur, Hereulanium, in Campania eollocatnr, quod Grae eis Ηρακλεῖον. At longe aliud 'Ηρακλεῖον et 'Hράκλεια. Vir doctiss. et summus antiquitatis vindex, annotat, viginti
tres numerari Stephano Heracleas, quarum una Campaniae. Stephanum ante annum recensuimus et castigavimns; Heracleae in Campania nu quam meminit, a d inter viginti tres Ηρακλεsas, unam Italiae reeenset: nee
ideo magis possumus intelligere, illam esse Campaniae, quam Tt seim aut Calabriae. Procni dubio Steph. Iter cleam intelligit, quae prope Meta- Pontum est. Non enim alia fuit in Italia Heraelea, juxta Sirim fluvium. Liris in Campania fluvius, Siris ἐν rit strιανέφ, ni Graeei loqunntur. Florum igitur decepit error Uris et 3 Siria,' et Urim' pro ε Siri' aeeepit, et, eum Liris sit fluvius Campaniae, etiam Heracleam in Campaniam traducere, sine architectis, et sine moenibus, debuit. Auctores Omnes eonsentiunt, pugnam Primam ad ver sus Pyrrhuin habitam fuisse juxta Heraeleam et Sirim. Plutarchus, ἐν πεδίν τέ μταὼ Πανδοσlas πὀλεωs καὶ Ηρακλεlas. At Πανδοσὶ non est Campaniae. Qui ad veterum errores eonniis vere con ueverunt, etiam hic Florum