장음표시 사용
11쪽
explicati ille, a Ciecione in Signis eatione SSe OVnt uni. s. r. pari. 18.6l: duo Sunt tune Stionum genera, quorum alterum PauSam appello, alterum propositum Voco. Hoc Verbum, luod lii Oxime necedit ad iraecum, anteliosuisse videtur aliis V icabulis, quae interdum varietatis causa usurpat de r. 3, 28, 109 ea appellatur quasi pro uista consultatio ei . r. inrt l,4 infinita, suam consultationem appello. Minus apte atque obseurius or. 14 46 et 36, 126 ut supra in v 1, 6 8 id tuaestionum genus, quod Graeci appellabant i Hiir, sensu angustiore appellat quaestionem. s. Brut. 93, 322: a propria ae definita disputatione hominis ae temtioris ud communem uti sti neu unicersi qeucris Orationem traducere. Causam
de r. 2, 1 V, 41 vocat certum yenus de r. 2, 5, A de certu
, pinosissima vero praeceptu noli utoribus trudebantur de Singulis statibus Gici γε ui, uti te hoc in genere liso Ciceronis loci multi in ana obseuritate laborant, praesertim ubi Hermagorae doctrinam impugnat. Ac prinium quidem oratori, Si litrum s laeSti Sit λεσι In bio γε ita, cogni Vit, hoc imprimis est Videndum, utrum in se consistat quaestio, id est statum ne habeat nee ne vel utrum toti ia Sit irrεσι Dic an si GL O . hic Status positus est in affirmatione κatins sic et negatione sarro φεισις . Hic intus en Sulatiore signifieatur loco de r. 2, 30 132 , quid iaciat causam et quo Sublato controversia Stare non possit. de in V. , 8, 10:,,constitutio est prima conflictio causarum e depulsione intentionis profectu. r. liart. 29, 102 se status et pias conflictio cum adversario. Sed tum in his locis latior signifieatio verbi ,status confunditur et permixta est eum ungustiore hic vero Status rectius appellatur Ponstitutio causae, atque a genere iudieiali, unde ortum eum esse constat, nil alia genera est translatus. Praeeitiuus autem lituus est in v. 1, 8, 10 Cum saeti controversia est, appellatur constitutio coniecturalis rora isse ψ cum autem nominis, quin i SVocabuli definienda si os i ii verbis est, constitutio desinitiva ορος nominatur. Cum ero, quali re Sit toto ινὶς quaeritur,iluia et de vi et de genere nes, otii controversia est, constitutio generalis Vocatur; at cum cauSa e eo pendet, quod non aut is agere Videtur, luem Oportet aut .... translativa dicitur Ponstitutio
videtur os ibid. 2, 19, AT). top. 25, 33: , resutatio ne Pu Sationis, in sua est depulsio eriminis, quae Graece siccisi dieitur, appelletur Latine status, in tuo liri muni insistit ians ad rei iugitandum Ongressa defensio. ibid. 24, 2 .,aut infitialis ut conicetur Histii ima ali pelletur, desinitiva altera tertia, tuum vis molestum hoc
nomen sit, iuridietatis Vocetur eum anXietate qua dum verbum Verbo Giσιν ὁ κGιODirtio a eum interpretari videmus res tantum intus enumerniatur Or pari. 29, 102. qui locus pr0liter Verborum arietatem est commemorandus: Primit ille status et tuas conflictio eum adversario coniectura quadam, Secundu autem
lotinitione utitue loscriptione aut information Verbi, tertiit ne illii et Veri et recti . . . . dispututione tructandus est. Explicat magis quam interliretatur eosdem Status de r. 1, 3l 139: sactumne Sit, aut Si est saetum, quale sit γι0ι0i ς, aut etiam quo nomine vocetur tu aut luod nonnulli admittunt, reeten e Ptum esse videatur Volt mannus ita scribendum esse recte en Set pro codd. l. factum eLau itur enim his Verbis signiseatum esse apparet). Constitutio desinitiva etiam apitellatur secunda inu. 2, 17, 2.
Pluribus verbis explicatur de r. 2, 2b, 10 i. 3, 19, 0, Sed non
nomine liso declaratur. O liart. 29, 01 0eatur facti appellculo. De constitutione generali f. etiam inV. 2, 21, 2 seq. de r. 2, 25, 106 3, 19 70; r. ait. 29, 101 eq. appellatur filio De MεL δενὶ θει eisdem sere Verbis, ut Supra loquitur in v. 2, 19, bi ea signis eatur, sed non ipso nomine alitiellatur de r. 2, 26, 113 3 l9 70 multisque ullis oeis unum alterumve Statum indicat, ita ut verbum ipsum non adhibeat. Sed alia quaesti0uum partitio est, ut dividantur in γενυς γικον et . Os ακόν quam divisionem Cicero ita interpretatur in v. 1, 12, 1T: considerandum est, in ratione an in seripto sit
contro Versin. Nam eriliti conti OVei Sia est ea, tuae e Scriptionis genere nascitur bd. heius latem genera, quae Selia rata Sunt
a constitutionibus, quinque Sunt. Nam tum Verba ipsa videntur eum sententia seri litoris dissidere, tum id suod seri litum est, duas aut plure res Significare, tum e eo, luod scriptum est, aliud luoque, quod n0u Scriptum est inveniri tum Vis verbi, quasi indefinitiva onstitutione, in suo posita sit, quaeri. Hac copiosiore explicatione praemissa Graeca verba cita interpretatur Quare
12쪽
Or pari. 31, 108 Voluntas et sententia scriptoris), Secundum ei contmriis ef/bus artii oratre, es top. 25, 96 legi e contraria, scripta contraria tertium Mublitum assest 'ohia ne uratiu Or. pari. 3l 10 verborum umbiquitus , quartum rutio inutivi m σνλDH; μους), ilia intum fletinitivum ορι isi tu nominumus isdem fere verbis nee genera transieri in v. 2 40, 116. s. r. 34, 21. Or pari. 31, 108. de r. 1, 31, 140. Quae gener Omnia r. pari. 31, 10 Cidero greneri qualitatis bioto OAt Supponit eos siue Status omnes top 25, A complectitur nomine legitimae Politinas disceptationes . Ned si in quoque divisio constitutionis generalis tune enim Cic. nondum ausus erat fabricari v. ipialitas apud eum
invenitur in consi iuridicialem et ne et otia leni 'tibus Verbis O . Gr. 1κ at Ἀλoris et ioc/; Mai CD ad Verbum transi ei untiir, etsi ut Vollim annus i c. ostendit, negotialis consi prorsit discrepat avi inartire CH ς. de in V. 1 li l 4 nec ei Oti St. illlam generalem nominamus partes nobis videtur duas habere, iuridistialem
et negotialem. Ac iuridicialis quidem ipsa in duas distribuitur
puratio arris raσις Coneessi in duas partes dividitur, purgationem et deprecationem GDrrro si ). Sed haec Ominn, i laetantum in libris de inventione reperii intur minus peltinent ad quaestionem nostram, quia sine dubio in eis simpliciter ei luitur rhetore priores, imprimis auctorem rhetoricae ad Herennium. Maxima contusio apud Ciceronem apparet in notione quaestionis te inu 1, 13, 18, quae etiam ad translationem nominum Valuit ses Vol km annus . c. p. 102 eq. Loquitur enim de quaestione, suae a conStitutione ii oliviscatur. Cognita conStitutione deinceps erit videndum, quae iselaestio, quae inlicatio κριν0ειενο r). qu0d firmamentum causae συνεχον Sit r. art.
30 104 fi 3 re appellat disceptationem. Voc. κρινοι ενον r. 36, 126 ita explieat liuidquid est illud in quo quasi ertamen est conti O- VerSine, quod Graece κρινos ιενον dicitur de r. 2, 3 3, 13 quid veniat in iudicium. Brut. 9, 275 his qua de re agitur autem
illud, 'u0d multis l0eis in iurisconsult0rum in eluditur formulis.
Itaque uui sermo fingitur eum rebatio iuri se insulto op. 25, baptissime ita interpretatur: quae e statu e intentio esseitur, eam Graeci κρινο&ενον Vocant, mihi laeet id, quoniam quidem ad te Scribo, qua de re agitur Vocari. Ibid persequitur: Quibus autem hoc continetur, haec continentia GDPHχorra Voeentur, qua Si firmamenta defensionis. Pariter or pari. 29, 10 ea appellat eontinentia ausarum sed etiam firmamenta.
confirmatio a io δειξις, ιαρασκεν ), reprehen Sio ανασκεν i, e inelusio εξ0dυς). s. r. 35 122, ubi Singulas partes more Silo magis eXplicat, quam interpretatur: quid iam equitur, quod quidem artis sit, nisi ordiri orationem, in quo aut constitietur orator teoc ευνοι cir aut erigatur aut paret se ad discendum rem breviter exponere et probabiliter tes bris ιν et aperte, . . . Sua confirmare, nil, et SIrin Vertere . . . . OS Omnia perorationem inflammantem restin guentemve coneludere de r. 2, 19,80: Xordiri, ita ut eum, qui audiat, benevolum nobis suetamus et do item et
attentum deinde rem narrare, ita ut VeriSimilis narratio Sit . . . . post autem dividere causam aut i si ponere Stra confirmare argumentis ne rationibus, deinde eo utraria ei utare. Tum autem
alii onclusionem orationis et quasi te orationem επίλογος collocant alii iubent, antequam peroretur, ornandi aut augendi causa
Voc prooemium Cicero paucis lueis usurpavit Cluent. 21, 58 Verr. 1, 43, 1l 1. de r. 1, 19 86 heu de prooemiis et de epilogi et de huiusmodi nugis . . . reserti essent eorum libri aperte Graecorum quidam rhetores perstringuntur) significatione non prorsu eadem de r. 2 80, 2b: citharoedi prooemium . or. 69, 230: in prooemio belli Punici Att. 16 6 se prooemium
libri de gloria leg. 2 7 16 legis prooemium. Ex his exemplis
13쪽
Variis verbis io voenbuluit Cicero solet interi retari inV. 1, 15, O ,ea omliun est oratio an inium auditoris idonee eomparans, quod Veniet, si eum benevolum, uitentum doeilem sederit ' ibid: in duas parte dividitur, in xij cipi Mu to si MOP Sen SH tinguSt.)et insinuation ju ε hodος, s. 1, 17, 23 . Hanc distinetionem minutiorem, quam ab auctore rhetori eae nil te rennium, ut pleraquentia, a SSun lisisse videtur, osten dimisit. Voeabulum mordii etiam
usurpatum videmus de r. 1, 27, 122 2, 78, 317 in exordiendo 2, 7, 3ll. s. Tu Su. 1, 4, 8. saepe appellat principius , ut deor 2 77, 310. 8, 315. 9, 321. 23. 80 325. 3, 20, 5. r. art. 8, 28; interdum initium de r. 1, 31 143. r. pari. 8, 27 28. Secunda pars constituebatur nurratio di iri σις in i, is 27 de r. 2, 19 80 80, 26 ibit narrare rem); r. art. 9, t. Narrationem plerumque ei litur propositio προ timo cum divisione vel partitione, dici ρεσις et Περισμ0ς); de in V. 1, 22, 31
altera pars), in tua rerum . . . . breviter ea post io ponitur listributa. et ibit. 32. de r. 2, 19, o dividere causam ut prop9Herc. 2, 41 lii: troponi oportet, set id adseras. 81, 31 sequitur ut causa ponutur. de r. 3, 3, 203: ,hro inositio, quid si dieturus or. 40, 13 s., ut proponus, illi id dicturus sis haec tiar numeratur in distendi ornamentis. Propositionem Xeiliit Giodειξις Mi ιεις). In V. 1, 24, 34 eam apitellat confirmusionem quae coniuneta est eum restitutione vel relirehensione inV. 1, 42, 78 , , reprehenSio 8 ανολογία), per qui ui rgumentando adversariorum eonfirmatio diluitur aut insit
matur. de r. 2, 1, 31 sendo robandam si qument itimi in ea autem et onfirmationem et reprehensionem illinerit. f. r. inrt.
Huc pertinet universa doctrina de u mi uin i ii iii si qui tomo ni illellantur aliud Aristotelem). oenbulo Topica nunquam usus est Cicero praeter titulum eius ilis ius libri Top. 2, i eam interpretatus est inveniendi urteum sed addendum censuit
niendi loci f. Top. 1, 2 eam artem nomitant discit linam inveniendorum argumentorum. Top. 2, i copiosius eam rem X lilicat: ,,lo OS DOSSe debemus: Sic enim appellatae ab Aristotele sunt huem mi sedes, e luilius ni gumenta iromuntur. es de r. 2, 34, 14 ,
loci, ex quibus argumenta eruamus), Brut 21 82. 29, 112. de r. 3, 41 7 argumenta not ιε' Oeantur. Aristotelis exemplum eduli duo genera distiuguebant rhetores,
χρ scisciat, a d ευρεῖν Cic. de r. 2, 27, 116 ud probandum duplex est oratori Subie et materies una rerum earum, quae non excogitantur ab oratore, Sed in re positae r tione tractantur .... altera est, quae t0ta in disputatione et argumentatione oratoris colluetita est Similiter de r. 2, 39, 163: omne quod sumatur in oratione aut e sua sum vi atque natura aut adsumi foris . . . OXtrin Secu dutem, cum ea, quae sunt foris neque inhaerent in rei natura, colliguntur top. 19, 2 alio lo eos in eo ipso, de quo ambigitur, haerere, alios assumi extrins reus. Interdum V. t Vrocausus est ad verbum transferre: top. 19, 3 haec igitur argu mentatio, quae dicitur /λ ors or. liari. 14 48 illa, quae in si te oppellantur, quae iamdudum assumlita dixisti toli. 2 8. Or. 3b, 22 V. HasSumere ) nec eo dicuntur Sine arte, quod ita Sunt, Sed quod ea non parit oratoris ars, sed foris Hu utamen arte tractat. Quintil. 5, 11, 1 iam sudet subri euri v. artiseialis et in artis eiulis.) es r. liari 2 6 quae siue ars putantur, ea remota pliello. Quid insita ενι εχνοι Θ Quue inhaere u iuipSa re ibit: quae insi/ia sunt rebus lisis. eis, quae diXimus, facile colligitur recte dicere ieeronem se verbis abundare
ad Att. 12, 2); neque tamen nos fugit in p0sterioribus libris
Ciceronem certis magis ne fixis verbis interpretari nomina lae ea, quae in prioribus libris satis habere solet longis luibusdam
ei reuitionibus Xplieare totius quam tranSserre Porro risi εις ενι εχνοι ab Aristotele dividuntur in P ni sis cita
14쪽
aut per ratiocinationem GDλλori Πι α). ibid. 32, 3 V. inducere. Pop. D 42 line e pliaribus terveniens, quo vult, appellatur inductio, tuae Urnee Lia: se Vi nonii natur de inu. 34 5T: uti inutio est ortitio ex ipsa re probabile alii luid eliciens DILMi Πα).
Saepe ἐν Dia Mia e pugnantibus nolle toribus proprie εν It traitici appellabatur Toli. 13, 5 illa lieto runt ae X contrariis concluSa, tuae ipsi in Maia appellunt eunt nimis sententia δε γυ- Mi Ma dicatur, quia Videtur ea, tuae e contrariis conficiatur, Reutissima, 0la proprie nomen commune possedit ibit. 14 5 J: illae repugnantibus Sententiis continianis conclusio, tuae a rhetoribus ἐν IDM Ma nuncupatur. Hac occasione alia contraria memorentur, quae rhetore statuerunt, quae ad verbum Cic. interpretatu est:
POp 11, 48: Sunt alia contraria, quae privantiu licet appellemus Latine, Graeci appellant σι ερ ιχ α sunt etiam illa valde
e0ntraria, quae appellantur Hessantia, ea re, ro pastin a Graeci.
Denique nonnullos locos Singulos asseramus, quorum interpretatio ad rem nostram pertinet Top. 2, 10 DDoLPγίαν transfert: molestio, cum e vi verbi argumentum aliquod elicitur. uit leo simile est argumentum e coniugatis: Top. 3, 12 coniugatu dicuntur, quae Sunt e Verbis generis eiusdem . . ut SapienS, Sapienter, Sapientia. Hae verborum conius ullo GD Drta dieitur. de inV. 1, 2b , 4b locunt argumentati mi8, qui est in enumeratione, assert enumeratio est, in qua pluribus rebus expositis et ceteris infirmatis, una reliqua ne eessario eonfirmatur. Apud Arist. Rhet. 2, 23 p. 108 hic loeus alipellatur Lo νος εκ duci ρεσε υς. t Dis l. Grhetoricum Cicero interpretatus est completio de inv l, 29 4b Cornis 4 40, b eum locunt nominavit divisionem). Quinta orationis pars a Graecis vocatur ibi λυγος. Vocabulumis epilogus aliquoties reperitur apud Cicer0nem Plane. 34, 83. Att. 4, b, 4 de r. 1, 19,86 sede pro0emiis et de epilogisse ubi Graec0rum praecepta ni inuta irridet ibid. 2 69, 278 Catulus
eum in epilogo misericordiam e movisse putaret. r. 18, 57:
non hie e Phrygia et Caria rhetorum epilogus paene canticum Brut 33, 12T: exstat eius peroratio, qui epil0gus dieitur. in . , 9, 22 patronus causae in epilogo pro reo dicens Tusc. 1, 47, 112. Num rhetorum epilogum desideranius es 49, 119. Quodsi hos lueos diligentius consideraveris, iugularem aliquam significationem
iu omnibus invenias. At eum praecepta huius orationis pariis tradit, senilier Verbis Latinis utitur pleruinque ali0rum rhetorum eXemlitum euutus ii λογον alitiellat perorationem Brut. 7, 209. Or. 35, 22. r. nrt. 8, 27. Varietatis ausa Cieero alia quoque Vocabula usurpaVit in V. 1, 52 98 conclusio est ea itus et deformi-n0tio totius orationis es or. liari. 15 52 eadem Verba or. 35 122. Cc de r. 2, 1 tuti alii consi simiom orationis et quasi perorutione u e illo eant, alii iubent, ante luam peroretur ornandi ut
augendi ausa scio ι iις degredi, deinde concludere et perorare. I)e huius 'rtis iiivisione is in v. 1 A2 98 haec eo uelusio habet
questionem. Cum vero indignatio et Onquestio eodem tendant, ut animi assidiantur, puri or 15, 2 in duas tantum parte Iler- orationem dividit, tu illi utionciti fu)ξυλις et enumerationem. ΤOp. 2i,, 8 peroratio et lia iuuedum habet et maxime ampli fidationem. Haec aut lili sentio iraeeipue posita erat in o eis communi-bu κοιν uc Obi Dic). inV. 1, 5 106 animum auditoris mitem et miseri eordem e0nsuere oportet . . . d lo ei communibus effluereoliortebit. 2, 15, 48: haec argumenta, quae transferri in nullius
iluandum continet amplificationem. s. r. 21, 2. 27, 95. 33, 118. l, rut 12, 46 rilit A luisse et iuruin a Protagora rerum illustrium dispus uiones, tuae nune communes liliellantur loci es de r. 3,
In te roratione inaximi momenti Sunt i 'oc et Ii ', quae haud seio an nemo orator artiseiosius adhibuerit, suam Cicero. IIu9 M latine literumque illi ellabatur me estis. Ne M autem, lilia nulliani utilietebat Verti uni idoneum, iani e rhetores circumlocutione vel ex illi dati ine studebant de et rare. r. 37, 128 duo sunt, quae admirabilem elos luentiam faciunt, tuorum alterum est, quod Graeci xim κ Ἀν Oeniat, i nn turn et ad moros et ad omnem vitae consuetudinem necommodatum, alterum, quod eidem facti Γέκυν nominant, quo perturbantur nimi et constituntur de r. 1, 51, 219 neminem OSSe mentes . . . aut in summare dicendo aut inflammatas restinguere nisi qui mininum naturas, mores atque ratione penituSperspexerit. ibid. 2, 42, 178 impetus quidam uim es perturbatio ;
15쪽
ibid. 2 43, 18 seq. Valet multum ad intendum probari moro ... genus io totum X cellit in eis causis, in quibus minus potest instim muri lanimus udi eis meri vehementi qua dum incitatio ms ire od) 44, 185 illa ratio Ortitionis, tuae . . . mente iudicum permovet impellitque, ad eos motus de duiuntur, si qui si ultimi sunt et propitii pii his nimi per Molio /ibtis ... Olitnndum est, ut liquam ternuiti0nem ni morum Suri sponte adi orant ad ausum iudices. Jbrevius nee duo genera signis uti vi de r. 2, 29, 2 si ii sin idendo saeuitati tre sunt rationes in in coi/ciliaudor mi hominum, itera dolendorum, tertia concitu ulorum lini una trium nrtium prima limitatem rutionis i 'oc Seeunda lumen, tertin vitus icii Dc desider t.
Vocabulum olim tus. pro in Quintili uni libris utilite apud
2, 42, I9 qui ordo et pine dispositio argumentorum ibi. 2, 6,
30T ordo mulo alio quo rerum eorum ibid. verbum com- OH L . r. part quid ei luitur igitur i una in verioris, collo- cs, uius in infinitu isti estion ordo est idem hi Q, illi in X tu Sui, b eorum. b d b,lb oratii Pollo entidi lii qui siue incile possumus Vide se, unm n lite luero student vertior urn nrietati et abii n- dantiae cuidam, eum tam saeti duo ei lia idem si nisi ut in deandem rem indicandam finiunant.
a. 43o oonti a i . itano vo 'inari na, o uti in Iaa. Haec lini s mi neeis ter unus te appellatur λε ιις Vel fyinii Q, a rhetoribus Latinis olochvio ita te in v. 1, 7, 9 elocutio est idoneorum verborum et sententiarum nil in Ventionem necommodatio. t niverse et subobseuro ebi eutionem signis eat: or pari. 5, 1 4 se ipsius orationis verborum lue prae 'elitu bd is ycm s eloqi endi' .Hie lutissime patet oeus de ornatu orationis, ad quem im-lirimis pertinent reicio et si iti Ga Cornis eius nec duo genera exornationum nondum distin Xit, sed ieero arae eorum Xemplum
inritatus clare en separavit ni ut 1 T, tib Ornn ri Orntionem . . . . Si
verborum immutationi biis utantur, quos appellant ροὶ Ους, et Sententiarum rationisque formis, illine Vocant GD MGΓα. Oeabulum trolii nondum reperitur apud Uieeronem, Sed Saepe apud Quintilianum Vocabulum seli Iura ', tune lios Ciceronem Si certa nes Xa appellacio, liquoties quidem apud eum invenitur, sed hic
quos te magnam Dominum arietatem eum Secturi Videmus. Inu.
2, 15, 49 ea simpliciter appellat: unumenta loeutionis inter pretati0ne Graeea n in addita): de r. 3, 2, 201 Formuntur
autem et verba et sententi ne innumerabiliter . . . : Sed inter εχυι- fornuuionem verborum et Sententiarum hoc intereS . . .. Um est
quasi litis inibus il istinguenda et frequentanda Omni orati Sententiarum in dic rosaia atque verboruin i . hinci ς); bd. 4, i 8: tune Sententiis Ortitione in verborumque conformationibus illuminent Brut 37, 140 Sententinium ornamenta et conformationes ibit. 141
Uri sicli re, quae Deant Graeci, ea nXime ornant Oratorem . . . .
non tam in verbis iumen iis, quam in illum ualidis sententiis. ibid. 79, 275 verborum et sententiarum lumina, quae Vocant Graeci χ ειαι χοῦ eadem Verba Dp. 8, 34 or. 5, T ornamentu
distendi); similiter J, 21. 24, 1. 39, 136. r. 20, T verborum imuinu es. 2b, 5. 27, 95. 39, 134. ibid. 24, 80 ornamenta alia
rerum, alia Verborum. In primis notandus est oeus or. 25, 83, ubi V. I si GL a transfert illuminat eis luminibus, quae Graeci quasi cuiquos gestus orati0nis si Mara appellant, quod idem Verbum ab eis etiam in sententiarum ornumenta trans sertur ibit 27, 96 est quoddam etiam insigne et loreus arcii ρυν orationis pictum et expolitum genus, in iluo in me sententiarum illiguntur lepores.
16쪽
or. 39, 136 Sine quadam conformatione sententute, bd aliquiis pecie illitii inare sententius ibid. 54, 181 orationis q/utsi formae et mulare, quae Graeci Vocant Hilia αἰ ei. 65, 220. r. l nrt. 21, 72 utendum in oratione singulorum Verborum insis imb/ts ibid T 3 illa ornamenta rerum . pl. gen. 5, 14 sententiis eisdem et earum formis, Gmquam suris es. b. 7, 23 virtutibus illorum utens omnibus, id est sententiis et tiruin yhsuris. Verbum ornamentia uni iam coniunitum Videmus Cum puri iuuin quaedam Vel , quasi itaque tunc proprium oenbulum luisse apparet alia plerumque Xeusantur et a Cieerone tor muta esse videntur. Ita posterioribus libris noli ius ulta ipse invenit, et Veibuni s sui μ' iluod postremum usurpavit, in posteriorum usum transiit. Duobus potissimum locis Cicero ea ornamenta enumerat, linii a libi Pommemorat quare eo ordine is uii in priore loco de r. , 53, 202 seqq. posita Sunt, Purii l. r. 3 . , 3b eqs l. aliisque en is mi inr bimus. de r. 3. 3, 2O2 annuorntio uni in re or. 40, 13i ut in indem a Commoretur Sententia. de r. illustris X planntio.
de Or rerum suasi reri an fur sub spe tum linen Subieetio or. O, subiei et oculis. Cornis. 4, i, si eam figuramali pellavit demonstrationem.
de or litus ad intellegendum, illiu in i Xeris, sigi iiii latio. de or distincte concisa ire Vitas Cic. r P. A, tia . 14 ali. Sen. breviloiluentia. de oro X lenuntio or. 40, 13i ut extenuet alii luid de or illusio de r. O, AT ut irrideat. de or ab re digressio; or. 40, 37 ut de elinet a tiro posito liquantum desse etatque sententiam Brut 21, 2 ut egrederetur in atro posito Ornan ii causa
gredi. de or reditus ad rem: r. 40, 37 ut selli e re et .
de or nil verbum transfertur Veritatis Sulierlutio atque traieeti or. 40, 139Sultra seret, quam seri possit lini t. r. b, i ea, tune neredibiliter cillimus; ibid. 6, 20 et 15, 3 verba Superlati . de or rogatio or. 40, 13T ut interrogaudo
de r. 53, 203 alia distentis ne signis eantis dissimulatio ibid. 2 67, 269 dissimulatio est, eum alia die tantur ac sentias ibid. 270 hi tinnius Africanum Graeco Verbo alitie lint Me 0rci Sed Socratem opinor in liue ronia dissimulantiaque longe lepori omnibus irae Stitisse. r. 40, 37 ut contra ac dieat, neeipi et sentiri velit lir. 2, 5, 15 en dissi
Grue ei nominarunt. lio prorsus Verboni sis nisi eundum seu, retiar utitur de r. 2 65, 261 , , in verbis etiam illa Sunt, quae aut e immutatu ratione ducuntur, aut ex unius Verbi transbitione aut X in ersione verborum. ibid. 262 in hertuntur verba ut ontrarium vim habeant, id est εἰ P 0rιπιυς).
17쪽
de ,r dubitatio or. 4 3, 37 iii id dubitet, suid totius aut luoi nodo dilat. de or distributio. 205 digestio or. 40, 138 ut aliud alii tribue iis dispertiat; 137 ut dividat in parte S.
eis ipsis, apud ii os dicas, deliberatii, or. 40, 137 ut Saepe eum eis, set audiunt, nonnunquam etiam cum adversario tunsido liberet. de or morum ne vitae imi tutio or. 40, 3Ν ut hominum sermones resilues deseribat. de r. 2s 5 perso nurum suta inducit r. 40, 138 ut mutu quae dum loqueritia induent. de r: descripti lane figuram incertumnestu necessariam in libro, qui in Seribitur orator omisit. de or erroris induetio or ibit ut ab eo, i luod agitur, verint animos. de or ad hilaritatem in liuisi0 or ii, ut in hilaritatem risumVe con Verint. de or interpellatio ior ibit ut interpellationem Oercent.
de Or retieentia or i , ut aliquid reti deres dicat. de Or contini natio r. b: ut densititiet, quid caVentit.
ile or oc quae dum libera r. ibid. ut liberius quid nudent. Alia verbii istine Piluuntur de r. 3, 3, 20 communia tintei sit iis simu is ine nil propositum nostrum nihil pertinent, praeter si de or purgatio or ut medentur. lnde Cicero ii verborum uni inti transit.
i te or 3 54, 20 i gemini lii Verborum r. 3: . 13b eum duplicantur iterunturi lue verba ibid. 2b, 3, verborum iterationes or. Irt. 6, 20: utilitata ibid. 15,b4 augent etiam verba relatu, iterata, dupli
de r. 3, 54, 206 putillum in mi uintum Verbum utque deflexum ibit 2 63, 2bs, is niter uni genu S, uod habet parva niverbi immutationem, quod in litterali situm Graeci vocant tam Potic σίειν or. 25, 84 iuini utatione litterae tuus is lune sitne Venu States or. 39, 35 eum verba leviter conmini in Otiuntur. de r. 3, 4, 206 eiusdem verbi crebratum a prinio repetitio si tum in ex tremum conversio 2 et in eadem Verba impetus et uoue ursio Ai or. 39, 35 cum tib odum verbo saepius dueitur oratio ut in idem conicitur ut t
de r. b adiunetio or. 3 ,13 um adiungitur idem iteratum Or. Pari ii 20 verba ad nomen diu ni tu de or quae similiter desinunt aut tuae eadunt similiter or ii, cuin similiter vel eadunt verba Velob sinunt f. r. 25, 84 similiter conelusa eodemque paulo endentia 19, 3b similiter extrema definiunt 49, 164 sive casu habent
18쪽
ii exitu similes: 2, 17b similiter definita. 65, 20 quae similiter cadunt
de r. 3, 4, 206 aut illine laribus paria reseruntur ἰσοκ 0λa aut quae sunt inter Se similia Vrhoisti) or. 2, 38 ut Verba paria reSp0udeant 19,65 paria paribus reserunt 25, 84 p. p. relata; 49, 164
p. p. redduntur 52, 175 p. p. adiuncta 6b, 220 p. p. refertur Part. r. 6, 2 l l . . re8Ρ0ndeant 21, 2 ut . i. et similia similibus saeti reserniatur. de r. 3. 54, 20 7 est etiam 1 radatio quaedam P r. 39, 135 cum gradatim reditur:
pari. r. 15.54 verba quae a seendunt gradatim ab humilioribus verbis ad
superiora. de r. 3, 4, 20 T conversio. de r. b Verborum con 'inna tranSgres Sio . de r. ib contrarium ib. 2 65, 263 verba relata contrarie. r. 12, 38 ut conserantur iugnant in conssiarenturque contraria; b. 39, 135 eum sunt contrariis relata contraria; 49, 164 Sive oppOnuntur contraria; 2, iis contrariis relata contraria es. 50 166 65, 220. Or. Rrt. 6, 21 21, 2. de ii; . . ,, 4, 20i di SSOlutu in r. 39, 135: cum demptis eo ni unetii nibus dissolutuli litra die utitur Or pari. 6, 21 constru tio Verborum tum coniunctionibus copuletur Πυλ. , tum dissolutionibus
deor ii, declinatio or. 39, 135 uum aliquid
praetereuntes, cur id faciamus, Stendimus.
de r. ibid id tropositum Subie ein ratio: quam figuram clarius indicat de r. 2, 41, 177 non proli onere ac ratione ipsa adserenda, linil proponendum querit, de elarare. de r. b iu distributis Supposita ratio. de ores improvisum iiddam. bd. 2 63 255 eum aliud Xspe et nulli S. de r dinumeratio.
in primis notandum est verbum transforoiuli a Cicerone modo tutiore modo an ustiore igni sentione usurituri, id quod ex his locis pliaret de r. 3, 38, 1 bb tertius ille modus tri/nsferen ii Verbi late lintei Mε tu hosia .... si e verbi trans uis instituta est inopiae causa, si eis uenta in delectationis. 156: hae translutioncs quasi mutuationes Sunt eum, quod ion habens aliunde Sumn S. 39, 157 translatis per similitudinem verbis 159 quod omnes translatis et alienis uigis delectentur verbis quum tiropriis κυρί0ic)et Sui S. 1, 163 1 ιει re τυραν interpretatur sim de videndum ne longe simile sit duetum. 41. 166 translatio signiscat Hi roiuar, quae est continuata ει cichoea illiu iluod e hoe genere prosluit, non 8 in uno verbo translato, sed e lituribus contin latis conectitur. Praeeipue notandus est Deus r. 27, 92 , , trulata Mε G fo πις ea dico, quae lier Similitudinem ab alia re tranSseruntur, tu uta, in quibus pro verbo proprio subluitur aliud, quod deni igni sistet. lus ii, quamquam transferendo fit, tamen cilio modo transtulit eum dixit Ennius haree et urbe orba Sum et horridam Afri eam terri-
19쪽
Ni utiliter ius ligurus in uetori libris liter re in illi . f. Part. Or ii, i en, suae transferuntur aut immutantur i, 2, 3 15, 53 v. li nnuela in top 7, 32 translutio verbi e Similitudinu. cf. Opi. goi 2, 4. sensu lotiore rut i iis verbo mimiιιιιιιι t/ fit ucs Signifi- nnt o nillud etiam de r. 3, 54, 2i' no in in tutius futionisi fores uuir et ει 09ν Πίειν Omlirehendere Videtur, illi in translatioli loci non contine moratur de r. 2 65 2 31 liou modo interpretatur αλλι rooicia et Merciis O mi et leseMείειν is in urbis etiam illa sunt, tune aut ex in mutula oratione ni Verbum iλληγορία)diluuntur aut e unius verbi trunslatio; aut X inrci Sione Verborum. D rooικμα interpretntur, , per lilandam Significationem. n. d. , 14, 3 i. t enit lue e lib. de r. 3,b4, 20 commemoranda est circumscriptio Πε ur ure PHis luminibus en ornu munia sunt addenda, quae ullis tantum locis inveniuntur: r. 40, 13T ., ut alii luid relinquat ne uiugat t&ρ αλεν tu c) Irt. r. b, 53 Verba coi nominula ad Verbuni G PD P Nain. i. art. r. 6, 20, ubi appellantur: tilem siqnitiesentiu de iii . 3, 43, 169 abutimur Saepe Verbo κα GIo sic f. r. 27, 94 Aristoteles tralationi subiungit et abusionem, quam Z V ορ σιν Oeant part. r. 5, 17 ea, quibus tamquam butimur. Has igurarum interpretationes omne si diligenter c0mpara-
Verimus, plurima I. M irre inveniemus Ciceronem non uno OVO verbo transtulisse, sed pleruntis te pluribus verbis expressisse in posterioribus auteni libris multo lagis vertiorum varietatem eum captaSSe Videmus ne plerumque Graeca nominu mugis ad Verbuit istuduisse transferre. Non minus diligenter Cicero, quippe isti e loeutionis perpoliendae esset studiosissimus, praecep in tradidit de constructione verborumae numero. Huc inprimis tertinent κOMMG G, Z si λ fo Ono . Cieeronem rimum verbii VHitici re et se i a transtulisse verbis incisa et lembr/t recte mihi Videor Onicere e l. r. 62, 21l: illa tuae ne Seio, cur, Um Urnec ZO sta a Ut . ULG nominent, nos non res te lucis: et membra dicamus. Neque enim esse possunt rebus ignotis nota Domin n. or. ., 48, 18s neque e Xeu Satione neque Verbis Graecis additis dixerat: continuutio Λεί, D 3ος ε/rticulis cmbi is- quo distin utri. es de r. 3, 49, 1 saepe in inutioribus membris carpenda ratio est unde quae saepius diximus de libris de Oratore se et orator , denuo videntur confirmari. Iliquam urietatem ΝSelluntur, non semper easdem Verborum formas Suri ut
or. 66, 221 inuisa et membra puriter 223 222 inumbratim: T, 22 semen ibratim deinde eue sim 63, 213 et GT, 223 invisim 63, 212 indise 64, 216 in indisionibus et in membris ni ut 44,
162 membra quaedam, quae κ0 λ Grae ntit. Voeabulum P so odo Cicero nondum ausus est in in uum Latinum redipere, sed ullum Verbuni uni Varie est interli relatus. Prolirium tamen verbum ei fuisse videtur continuatio, pila hoc Semlier sine excusatione ut interpretatione videmus usui liatum Or 61 204 in toto circuitu illo orationis ad Verbum ερ odoc j, quam Grae ιερί0 30ν, O tum titi tum, tum circuitum, tum cs leusioncm aut co)uinuation m aut cumscriptionem dicimus: s. r. iiii 222. de r. 1, 61, 261. 3, 42 167. 43, Ti. 48 186. Verbum umbitus exeusa de r. 3 48, 186 in si ii igitur ille uetusinorborum milius, sic en in has rationis conversiones lueei nominant Brut 44, 162 o inprehensio et iubilus ille Verborum si sic
Περio lar appellari licet ei. r. 12, 3b circumseriliti anuli tus), 50 168. 59, 19I. 61, 207. 61, 208 hae e vel ei reum seriptio vel comprehensio vel eontinuatio vel nullius, si ita licet dicer 212. 66, 221. 222 Circuitus: de r. 3 b. I, 198 circuitu et
20쪽
quasi orbis Verbo ritui es de r. 3, 4: , 191. r. 23 78. 56, 187. 61 206. pari or , 23. Coni presensio or. 44, 149 58, 198 et Sae p. Circumscriptio: r. 61, 20 T. 66, 221. Saeli consiletudinent Suam secutus duo Vel plura coniungit, ut or 61 20 208. Brut. 44, 162. r. 23 78 cirem tu coiugi iiii/utioq/te: r. 63 212 conlprehensione conclusionesq/tc. Semel usus est . compleaeio ciborum
de r. 3, 47, 82 perpetuitus et quasi conversio verborum de r. 3, 49, 90. Ad i. circumseri litus: r. 12, 38 circuniscriptu Verborum ambitus o simo bi εο odo ): or. 66, 21 circumScrilite
Sed neu aut speetant ad numerum o Istoi orationiS, deissio saepissime u litur Cicero, potissimum de r. 3, 47, 182 qq. or. 4'. , 162 est raecum verbuni OLIM . M unipium in linguam Latinam rei epit r. 20, 7 ipse numerus cinere buit qui diluid
est enim illi ad Sub aurium mensuram alii tuam cadat, numeri SV0entur illi raee o Perito diuitur. Sed derumque . numerus utitii sine interpretatione 4rne ea. s. 49, 162 etc. Similiter ad i. numeri Su Pt dV. numerose es. r. pari. 2l, 2 cireum Seripta numerose et ni ultis l. l. oeubulum Gon Pylio interpretatus estor. 7, 195 nec numerosi neque citra num rum ui Parad. 3, 2,
26 histrio, si paulum se movet Xtra numerum. r. 68, 228 Dei, simile seratur oratio sto a tot citior I ερειν or): ib. ni Ulto maiorem habent apta vim suum solutu. Oi . 53, 1l et 57, 191 varietatis causa numerosam orationem appellavit aptiarii orationem nullis Saeli ius quam die et hae Vi usurpnVit dV. apte Or. 44, 149.68, 22 et saepissime aliis . eommemoretur denique eoniunctio duorum verborum de r. 3, 51 198 quod diximus aptum perfecturni te r. 3, ii concluse apto lue: or. 65, 219: plenumeroseque . qui Od genus diuint. 9 4, 150 D: Hon εra 'OD Pappellat, iuero nominat commutationes or. b, 219 es ibid. 62, 209 oratio numerosa Saepe commutntur. Numero et concinnitate oratio concl/Mitur, illiae tranStatio suu sita est a similitudine orbis. r. b, 20 neque tersecta neque conclusa de r. 2, b, 34 sine artisetosa verborum conclusione:
es. 3, 44 li4 3, 1, 198 cireuitum et quus orbem Verborume iniicere. r. 44, 149 ut Orma ipsa continnitasque Verb0rum considiat orbem Suum 61, 20T ut tam luam in orbe in elusa
eurrat oratio; 65, 220 quid suid ita concluditur, iterumque iit, ut
numerose adni cf. 69, 230. 1 234 in Thuevdide orbem ora-
Haec omnia et tinent ad Verborum constructionem, piam arne ei oenbunt acstor Vel otiori P. Cieero rui. 8, 3A: Vorborum iussi fructura et illine iam ad numerum fine tu Sio. r. A, 20 structa a terminuta oratio: or. 44, 149 quasi struetura
piae dona quibus Vocabulis additis host verbum ea significationelii aeditum tune inusitatum suisse indieatur).
His pauea alia Verba addamus, quae pertinent ad locutionem. Or. 20, 66 coi torta et aeris oratio confortu i alio ad Verbum est ii res, oret usi V. , aeriS Xplicationis gratia additum esset latet ut 9, 2 contortiones orationis. r. b, 20 genera diuendi enunt elantur isti in sunt omnino genera, litibus in singulis lividam oruerunt . . . nam et Lyrandiloqui, ut ita di eam genus grande dro adnor suerunt tum inq)la Sententiarum 'invitate fluod ipsum alii ushora som 20ς, muri u oratione asse luebantur et ontra tenue acuti . . . . Subtili undam uepressa oratione r. GUM, P limati nil florentes a P o oos
etiam et leviter ornati. 19 65 1lores, quos ad hiliet orator, in ea usi persequi 27, 96 est quoddam insigne et loreus circi Por)orationis pictum et X politum genus. ρακιῆoa orationis or. 39, 34 ita exprimit sed iam sorma ipsa restat et cicaκοὶ ille, qui diuitur. 21. 69: tria eius genera enumerat subt/lc X. ἰσχνος in probando, modiculi sti Hio I. indole etando. hemens δεινος . in se etendo de r. 3, 2, 199 si tunium etiam orationis σχι Mu GρGκιί ρ et tua Si colorem aliquem requiritis, est et plena quaedam r. a 3ρον sed tamenteres, et tenuis ἰσχνον non Sine ei Vis ac Viribus, et Cn i laeparii ceps utriusque genetis quadam medio eritato M uior lau- latur. His tribus 'uris insidere quidani Venustatis .... Ubet
color Pariter a ,Gκt, ρα appellat siguram ibid. b, 212 uthsuram orationi plenioris ot tenuioris et toni illius medio eris deligam US. Or. 36, 25 Cieero has duas partes appellat maxime luminosas
Vel Si generi illi aestione pono, quam, ut Supra 14,4 6 dixi raeci