장음표시 사용
21쪽
1ippellati HI P. alternia iii augetulis aniliti sientidi Sque rebus, quaeni, eis deni ita est nominata' . ni ut es 3, 322 haud in σιν ita. interliretatur: , tui dilutare posset uti sue a propria ae delinita
disputatione honianis ne te inporis ad Onnnuneni quae Stionen universi genetis ratione in traducere . r. 14 4b: orator Xeellensa propriis personis et temporibus Semper, Si poteSt, avocat controversiam. Inde videmus iii et illine stionen ipsam uni Versam
et insultum signifieare et tradu et ionem a luaestione inita ad
infinitam. r. i; 126 ut traducatur ad perpetua in quaestionem atque ut de genere universo dientur. Tamen i uero nullum Verbum substant ipse ausus est noVare, ut sσιν interpretaretur. t e una pliii estione iam supra disputavimus. o. nomorin et rora ualliinito. Quartum Oratoris ilicium St 1 ιν sit memoria in V. 1, 7, 9 Sed in hae parte uilla fere verba reperiuntur, 'lae nil om nostram pertineant IDD' i' vi Morio i nitet ad Her. 3, 6, 2 appellat artificiosam memoriam Civero de r. 2 86, 351 artem memoriae. ibd. ST 358 loeis ιο ιοις est utendum multis, illuStribus .....imaginibus auten Myeiuibus dρ c jLiκ Gi aeribus, in Signitis qui mi adultatem it exureitatio dabit et Simili sim Verborum . . . notitiis, cis LMOλorici, cf. Op. 8, 3b notatio, quam Graestim Πολυγι rervo eant, id est verbum e verbo ibid: hoc idem Aristoteles ΓΩ - Dir appellat, set Od Latine St ni ita unde V notatio, simia Sunt
Aetio a s raecis nominata est o κρι iις; ieero eum appellat pronunti uio tu de iuv. 1, 7, 9 Cornifiei exemplum se tutus Sed
eoru in numerus iam ante ieeronem reperitur, imprimi ea, quae in lilii is de inventione reperiuntur, pleraque e rhetorica nil Herennium a Sumpta esse constat. Puni e quod alii homine ibi etie aliis ausis probaverunt, ieeronis de inventione libros magna ex parte niti Cornifiei libris, e voenbulorum conuini usione tumn uini seste mihi videtur apparere, ut nemo iam de en re possit dubitare in eis nutem Verbis, quae itero primus surpavit nil verba Graeea interpretanda, ipse hoe solet indieare, eum addit is appellare licet , nos nominamus , libet vocare et Similiti, ut supra demon Stiavimus. In posterioribus libris Or. Ρηrt. r. to P. irae eum Verbum consuevit adiungere ne si quis diligentius illia in iluoque libro interpretandi ratione usus Sit, considera Verit,
laeti intelleget in libris, qui inseribuntur de oratore plerum lue
eum rem ons 'iore cire uitione X plicasse et ornasse, in Q Sterioribus brevius atque hie utentius esse interli rei nilim.
'lat ovouhin rara νον et Pita, ita Patri P . Multo plura voeabula Graeca, tuam in libiis rhetoricis, ieero Latino in teipretatus est in libris de phil0Sophia vel dialogis, is uia, ut ipse ait, primus eum Latinis litteris illustravit. Prueterea non erat nescius mitis civibus , totum hoc displicere philosophari lin. l,l,li qui certe multo magis ab eo Studio essent abalienati, si Cicero linguae Latinae inopiam consessus multa verbum raeea iustuletisset. Quare in his isophia potis Simum Summopere Ontendit, ut eleganti ornatu utino ἰraecum doetrinam civibus
conrinendaret. Et Vero nemo potest Q ήure hoc in genere Optime
meruisse Ciceronem de in iun utina, tuam etsi immerito su 1, 3, 10 dicit oeupletiorem esse rue ea, anten ut ili se pro liteturitat. 1, 1 multum nuxit atque ad eiusmodi res tractanda perpolivit Cf. prooem. cap. V l. p. priore pag. 40).
22쪽
Verbum philosophiclo alii iridem Latino sermone tritum fuisse Cicero ipse compluribus locis te Statur, ut Ac post 1, 7, 2b: Enitar ut Latine loquar, nisi in huiusmodi verbis, ut philosophius aut lietori eam ut physi eam ut diale et i eam pliellem,sluilius, ut aliis multis, eon siletusti insu utitur pro Latinis ei div. 2, 4, i ut it Sa lihilosol ibia, . . . . ita Sorite satis Latino Sermone tritus e St.
Ita lue Iud recte C. M. Leriali ardi ius in libello , de Cieerone Graecae ihilosophiae interlire te Progr. Gymn. Fred. iiii Berol. 1865 F. A. Collium sedulus e l. Tu se. 1, 1 , Studio Sapientine, quae litiosophi: dieitur v. lihilo solitii a Cieeronis aetate nondum usu fuisse iereelitum eo ne lusit. Verum quidem est o Verbum in orationibus ieri tiro inveniri es Pis. 24, 6. Sext. 10, 22. Senur. 3, 4. Areli. 11, 26. Phil. 13 45). Sed his omnibus odishoe saei lem habet explieationem, ut in p. priore demon StraVimus. Ne illi enim in orationibus eo voeabulo utendi densio saepe oblata
est et nonnuiuiuam hoc Verbum perte Vitavit Onsulto, non quo On-Suetudo non utere tui tiro Latino, sed luod, ubi eunt lue p0terat, in litur imis orationibus omnia verba peregrina effugiebat, irae Sertim uni l)hili soli hin ut Grae eorum proliria liud iudides et maXiment indoi0lmium nondum mugno in honore esset. Eo tantum Oeo Sitiferam, ubi Sine dubio proprie philosophia indieatur. Deiot. 13,
3i omnes ciet et Sapientes Sext. 21, 4T , , inter sapienti SSimo Shomines contentionem fuisse, ut alii disterent an inios hominum morte restingui te. Mareeli Ν,25 do torum hominum in contemnenda morte trudentiunt Mur. 2l , 60 30 62 doetrina, doctrinae studium: sua in oratione etiam Verba: lisciplinH. urs, 6cta interdum prolu te dii lusoldi iam si, nisi eant Rose. Am. 13, 1;T npientes. Atque etiani in elii stulti . libri , ad n miliares, qui, ut i l li. 26 notavimus Singulari lii se stat sermoni Latini sinceriti te, . Supi liasini viri sunt lihiloso lilii ne doti, inuo tu lium Si ς- nisi eat tibi l080 lihi m. llisis in libris de philosol, hin, ubi se Seentie SSine ulla explienti in aut excusatione usurpatur verbuli lihilo Sophiae, aliqu0ties oenbulum Latinum pro Graeco poSi tum reperimus. Lael. 3, 10 viderint supi tuos: tb 5, 18: Doti ir. 2,l 2 paulo li08tquani usui liavit verbum util0sophine, dieit nec
rursum indignis homine dotio voltilitatibus me dedidi): ibid. 3,
1, 3 ab hominibus doctis adest pimus leg 1, 10, 28 n. d. 1, 2, 5: non solum indueti, sed etiam doeti sed ibid. 7, 44 0ncinnitate neglecta udo philissophisse opponuntur ' es. Tu se. 2, 17, 39:
doctus Vir sapiensi lue. Ne lue tamen inde ieet olligere phil080phiae Verbum non fuisse consuetudine eeeptum; sed eum totiens Cieero verbum Graeeum usui lini et aliquoties Latine transtulit, praesertim eum non de Graeea potissimum philosophia, sed universe de sapientiae studio loquebatur, imprimis in eis libris illi inibi in philosophia subtilitatibus, sed in liraeeel tis Vitae morumque Vel SIntur. Praetere l. quod e omnibus Xeniplis allatis iotestes ne ludi, Cicero, si V philo Sol illine Voluisset X lili ea re, Certe fi - io h ci Grae e Seripsisset. Itaque hane potius definitionem philo Sophorum more esse e X istimo, ut multa alia verba iam pridem cognita definiuntur. Ne des Si tute eoaetus Ciuero Suelio eum liens utionem quaesiVitio eo die et ivi et adverbii Graeci enim V. φιλ000W0c ipsum tiron die etivo usuri inbunt e s. i. I. pag. 4 i): Vario modo Cicero hane insili iam studuit eum liensare es de ea re tigeisbaeh-Mulier, Lat. stil. 2, 1 et g T, suibus lolis illi memor tu disruunt addendum in Venimus. l)e r. 1, 15, 8 lihilos, i, hia in tres liartes est tributa, inu uui se obscuris vctu Hκν i, in disserendi subluitute, d aλεκ ιικὴ), in ritutu HVim moros λὶ tio ); in b. 4 9 ,,una liars est naturae, disserendi altera, vivendi tertia Longiore ei reuitionestas i artes enumerat: e. r. 2 3s, 1 14 ut exponas diseiplinam Saltientiae chii otio sist), naturam rei dua ninium VolVa si σικι ), mores fingas, lines bonorum malorumque constituas, osset a
deseribus, suam Vitam ingrediar desinius haec ninia si ectunt ad ii ii Z it , dei ivlue disti ut nil di λεὐ ira et intellegendi vel λογικ iudiei usi didas te et artis etiam traditurum; irevius P. liost. 1, 5, 19 lilii lii Sophandi ratio trilite X, una de vita et moribus, ni turn de nutura et rebus os uultis tertia de disserendo.
Clustri eo verbo ion iisus si iis irrisionis ausa Pis. si si 2: . illi idiotae ut tu appullas : ibid. I sib Sext. . il la posteaquam rem patentam ab idiotarum divitiis ud philosopliorum rogulam orduxit ' Veri . l. 2. I idiota Ait ni is ea Ilominum arti uni non intellegentem.
23쪽
Antequam id singularu in philosophiae partium verba letione Si ille transeam HS nonnulla Verba, quae ad philosophiam uni Versam pertinent, memoremus. Verbum scholi ut supra p. l)diximus, Sauli et diu re et sustueatus est a Cieerone timo in linguam Latinam esse receptum, atque aliud eum Variis Signi lientionibus late patet et . Tusc. 1, 4, 8 scholas habere Graecomoro id est disputationes de hibis phia es. b. 3, 34. n. 3 l: de Or. 1, 3, 56: ulla muliunt omnes hi bisophorum selio hae uos jει eandem signissentionem saepe labet v. utinum
sectu ut lJrut 31, 20 leg. 1, 13, 38 lumilium eam appelliat in V. , , di tibi addit diversis sicuti sum illis), eg 1, 2 l, 5b div. 2, 1, Peripateticorum sumi lin).
De usu Verbi .ilogma se disputavimus p. Lot. 46 sed sue pissime hoc Verbilin i rue eum Latine interpretatur lacri mi/ in.
hoc iraei arum tunsi de ei et sim Eandem vim videmus habere Vorti ni Vc mu tuli siti. 2, 34, 11 A: sui voluptatem Summum bonum esse leue iit; usu. 2, i, 16: si id summum malum esse decreverit. II da Stoicorum interpretatur in Obilia Parad. 4: hi laei lia sunt dii, rabilia conti nisue opinionem NH. Vel bum e Verbo
' EX Xenal lis, i iiii uitii liliatis, apparet Ciceronein is uidem terum lui'. cum urbiam .atinum ui alionum Si rnificationem transfert ut ira secum intor- Protetur tu imi illi loro viticulas quasi isti iam se se similos ut eum vocaliuio 4raoeo utitur nondum si tuto interprotation Latina addita xeusare,
Saepe ieero ut lini te priore ostendimus, Verbi lieregrinis usus est: liulcesica ac et cli /Desica, orum pariter requentissime usurpavit a distet. lialecticus et adu diui uice, nunquam voeabuli substant formam dialectice, es, quae plerumque reperitur apud Quintilianum. Quamquam ver Cieero ipse hoe verbum dialecti eae Latino Sermone uti esse tritu ni te Statur Ae post 1, 7, 2b), tamen multo pluribus l0 eis Latine interpretatur. De or 2, 37, 15T sbone lisserendi et veru e salsa diiudieandi, piam Verbo Graeeo
Iiti λεκι ιο ν appellaret Diogenes); 0 p. 14 b6 disserendi genus Ac lir. 2, 28, 91 diale uti ea veri et salsi suasi disceptatrix et iudeX oe liust. 1, 8, 32 omnis dialecti ea dis ei plina, id est rutionis rutionc Miroς consusu bd. 1, 2, 5 ars disseremit: 8, 30 tertia philos0phiae pars, quae erat in ratione et in disserendo; in 1, 7, 22 altera phil is0phiae parte, suae est quaerendi ut disserendi, suae orto dieitur Tusc. 2, 2 6 disserendi elegantia sat l,l: totas lue λυ Ἱκ . quani riuionem disserend voco paue hic seribi volunt logiee Sed an sormam, ut Quintiliani propriam, ego rorSu reiciendam arbitror Tusc. b, 2b, 2 quae vera et salsa iudieat, disserendi ratio et eientia. Inde putet 0men disserendi urs vel ratio disserendi huius philos0phiae partis troprium fuisse apud Ciceronem, Sed cum .
substantivum non dei Ivaret a disserendo, mirum non Stis OS-terioribus philosophis nomina Graeca Sola Su Sse recepta Vel buni logicae, quod nunquam ausus est recipere Cicero, magis Ρ08tea frequentatiun est quam dialecti eae.
Ad disserendi eientiam in prinii pertinet delinitio, et sibi bic. de r. 1, 42, 89 omnia nomina desinitionibus, quam vim habeant, est X primendum: tr. 1, 2, i nimis, quae ratione suseipitur de aliqua re institutio, debet a definitione proseis ei Toli. 22, 3 secum autem, quid sit, quaeritur, notio explicanda est et proprietas et partitio. llae est desinitioni attributa, additur etiam descriptio. quem Graeci χαρara ea vocant. Similiter de r. 3, 29, 115 sedes nitionis autem sunt diseeptationes
aut eum, Illae fornia et 'la Si naturalis nota Paκi o cuiusque Sit . deseribitur, ut si tua ortitur avari specios Quae voeabula
24쪽
genuS, Spe dieS, orni quam illam partim tantum ad desinitionem spectant, partim aliam Vim iubent, tamen ut Variae in ;ubrium vocabulorum signi sentione uno luasi conspeetu cognos Pantur, de eis iue loe disserendum censeo.
Hoc tu idem Sine dubio siti mundum arbitror ieeronem ipsum philosophorum de eis rebus do e trilium, inali rimis Platonis de des ις, partim ne curate iei spe X isse ideo suo in ieeronis lilii is sueti editis: entiam ne subtilitatem requiri. Ad desinitionem pertinet distinetio inter genuis et lieuiem 'ος, De Or. 1, 42, 89
is Sunt notanda Vener i et nil ortum num 'rum palloistitem lue reVO- eanda. s onus nutem est id, illlod di simile communione quadam, specie autem lis serentes, duas ut liturus complectitur utri s. Purto autem Sunt, suae generibus subieiuntur. es de in v. 1, 22, 32 li aut ita in inrtitione eruntur, i ' cra ipsa erit myonuntur, Des te permi X te cum p tri ibit in lili eantur de r. 1, 42, 190 aliam inter protritimum tentat: ut cor uni generit m Pu Sicqu/ω mn m imbri dies Ursicit' hane oonversionem esse inusi tutam illis parti uti illi ea vit); or. 4. 16 genus P Speciem Uiu Ss lere Periuri r. , o, D; Vi tendum est, quae in eius generis Si V lormae sive partes 33 lli: es enus universum in specios certa Spartietur. T qi. 7, 30 i et eris verbis Intuli init voeabulum . Hi iure cum dieit in divisione sunt for mi r quas ἰrno P εἶ δ nni, O, trius ues pliellant, non pessime id quidem, sed inutiliter nil mutun do casus in dicendo sit, nolim, ne si Latine luis sit is iidem diei, Spe Pieriam et speetelius dicet e us i , T 31. 22, 33. In libro, isti inseribitur orator, persaepe memor i Platonis des numero in v iuri id verbum interli rotari solet vocabulo
ni sitationes huius verbi diu ς aluti Cieeron om non satis neutedi, tinguuntur, Sed ad rem nostr m non itinet, nisi i libus Oea buli eam convertat, disii uirere. Or l, 2 optima hecies et Husi
formam ad umbi abimus es. 11, 36 form m, qui Goara o xl ne ee dieitur, Xli onere optimi 2 , tot rei orniam et speciem, is inmetsi non ei nimus, tamen animo tenere piis Νumus similiteri 19
comi r heia,nui animo ulindrim Ormum eloquentiae) 38, 133 ea sol nan, quae est insita in mentibus nostris. Alia signis eationui . formue utitur uertit . b, 32 ingenii tune dum homi Q χGρGrais ): proprie 'intonis intellegitur Ae liost. 1, 8, 30 hune illi
r appellabunt, irim n Plutone ita nominatum, nos recte Pe-ci m lio, Sunius diu ure Tu St. 1, 24, 8 est y liliellat ille, nos Speuiem. Cum orniis Plutonis in niuiis no , iris insitis artissime cohaerent dri GPOD. 'Da. lnde Verba Cicero partim nova verbalbutina fui iri eundo interli relatus est, turtim verbis tum usi tutis in hunc sensum translatis . . . , si, 43 auticipalio uora quandam deorum, illa Irin pli lint OOL trii l lii curus, id est anteceptams XL. Verbum e Verbo animo rei quandam in formulione tu ibid.1T, 44 ,hnnu Sive anti Piliationem, Ut ni di Xi, SIV praenistisu ut, Sunt uni in rebu novi nova totienda nomina. laeuigitur duo nomina Cicero ipse finxit, in prioribus autem libris
alia uiri uinu transtulerat vel, ni Cic. verbis utar de r. 3, 37, 1494, quasi lieno iii loco colloc tirut v milio Top. 7, 31 notionem appello iselamo raeci tum Protar, tum ερυλι Hur; in. 3, 6, 21: intcucycnticles Vel notionem potius, suam Proicit 'pliellunt illi: cf. ibid. 10, 33. Tusc. 1, 24, b T insitae et suasi c0nsignatae in animi notiones, illius Proicia Oh aut Pi l. 24 53 n. d. 1, 14 37: notio an ii iii ib. 2, 5, 13 inimi mutas deorum notiones pariter equidem , T l6 pi'o , fornintus legendum existimo ius0rmata80 n. d. 1, 18, 46 pliellantur prinus notioncs. Notitia Ac. r. 2, 7, 22 falsae notiti ne Aio se enim notitias Ippellare tu videbare
D 'εις vocant os b. 12, 38 4 , 142 leg. , b, 24. in b, 21 b9: natura ingenuit sine do et rina notitias parvus rerum ma Ximarum Top. 7, 3l: iotitiam interlire tu tur: en est ius ita et ante percepta es. Supra ante uel in cuiusque sormae cos ii/dis, militer cognitio n. d. 1, 4, 36; iei uelitae cognitiones eoru in li, 44 insitas vel totius innatas cognitiones citia 2 b, 16 extorquere e X animi Scognitione Verborum. Infello leuti eir. 1, 9, 27 prima et inclionia intellegentia similiter ib. 10, 33. 6, 44 22,b9: ses Illo nitim inriH-cipia rerum omnium, quasi adumbratus intelle censias, animo aeniente conceperit.
25쪽
Cii in cogia itioilibus et ii tellegentiis cohaerent atque cone Xa Sunt visa et unpres/6MSio Hrs. e. r. 2 6, 18: Si illud Sset, sicut Zeno definiret, tale Pisum, iam en in hoc 3r Groreia reveri, uni satis hesterno Sermone tri Vinnis Ac liost. 1, 11, 40 luani ille φανι GUirer, nos Visum appellemus licet et teneamus hoc verbum erit enim utendum saetrius eis ea d. r. 2, 7, 22. 10, 30.
11, 36 13, 40. 14 44. 15 47. 47, 145. in . . , 31 et in aliis
horum librorum to eis anni suam explieat hoe voeabulum, sed simpliciter lioni Sine ulla exeusatione, id 'iod prorsus consentaneum est eis, sine Supra parte I p. 6 demonstravimus, ut libros definibus posteriores esse Academi ei probarennis. Pariter . Visum reperitur: n. d. 1, 25, o snt. 19 44 visio: e. r. 2, 11, 33 Tusc. 2 18 42 n. d. 1, 37, 105 visus n. d. 1, 5 H2. Haec Visa percipiuntur conlprehensione: Ac. In 2 6, 7: fluid esset Osuitio aut porcopsio aut, si orbu u rbo otitums, comprehcλὶsit , quam ori aD se ιν illi voeunt ibid. 10, An istam
Zal αλι itur, tuam Verbum e verbo X primente Pomprehensionem
dicemus; 47, 145: Zeno comprehensionem illam esse dicebat,
qua ex sinii litudine etiam nomen ei rei, simod ante non fuerat, και Gλι it M imp0SUit. c. post 1, 11 4l eum approbatum esset visum in comprehensionem appellabat. s. ibid. 42. in . 3, A li rerum cognitiones, i in Vel compi chensi es vel ior optione, vel si haec verba aut minus incunt aut minus intelleguntur, mi an it ει nppellenni liuet. Ac post 1, 1, 41 id Visum eum pSUm per Se eerneretur, comprehendibilo seretis hoc 3
diei enim e pr. 2. 6, 18: ium negaret quidquam DSSe istodcomprehendi posset, id enim volumus esse Za GD ALOP. Interdum dui Verba coniungit, ut A e. r. 2, 32, 101 pereeptio et comprehensio; sin 3, 15 49 eognitiones comprehensiones lue rerum. Pariter aetio ipsa a Cicerone exprimitur Verbis modo cosynoscendi, Diodo com)ηrchendendi, modo percipiendi perei pere: c. r. 6, 18.
Dciori a perceptis volunt distinguere es n. d. 1, b, 2. Sed muli saepius duo vel tria e iniunguntur percipere etc0mprehendere Ac. r. 2, 7, 22. 8, 26. 9, 28 1l 34. n. d. 2, 59,
14 et nep. cognoScere et Omp. n. d. 2, 2, 5 percipere et cognoscere: c. r. 2, 6, 18 8, 23 bd. 2 8, 23: nihil comprehensi, pereepti, cogniti sat si si prorsus lin V praeditum est verbum tum percepta P pello, Hiae dicuntur Urneste h&0-
Ci inprehensio e niuncta est cum Hsscnsioue iit ipse te ait:
Ac. r. 2, 12, 3T: comprehendi nuuta ne percis, sensibus, quod seri sine assensione non potest ibit de ress usion nisi ue repprobo lotio pauen dicennis pariter 2, 5 assensio approbatioque. Posten semper his verbi, utitur vel eoni uiriniis vel alterutro es A c. r. 2, 12, 38, 39. 7, 53 19 i; et plurimis l. l. Tu se. 4, 7, 1A. n. d. 1, 1, 1. sat. 17, 40. 18 42. 9, 43. 44. im. 8 sorma assci Sus ad pr. 2, 12, 39. 33, 107, 10, sin 3, 9, 31 assensus Suos si me ustinere. imiliter usurpnntur . Hssentiri et pD0burc. c. r. 2, 12, 39: quibus assensa est et quas approbavit es. b. 31 99. 32, 10 et mult. l. l. e. r. 2, 31 99: Sensibus probanda ibid probatio. Sed homo assensionem etiam potest non reddere Ac. pr. 2, 12, 3 i , id i fod Graeci appellabant ἴδε εχειν, iOD. r. Hac in re muXime memorabilis est hie loeus: it. 13, 21 ex anno i0: p. u. c. Inhibero illud tuum Attico uetore v. ιεχειν vocabulo inhibendi transtulisse videtur), is uod valde milii
arriserat, vehementer displicet. Est enim verbuni totum nuticum. Semper Carnen de . . . . olcntion m nuri ae simileni iacit r0χι.
Vides quanto hoc diligentius eurem, suam ut de rumore aut de P0llione. Et sane hoc certe uelle eon redemus Ciceronem, etsi ipsus Graecorum philosophorum sententia haud ni o ni iam perspeXit, nil ingula verba interpretundi sun unam diligentia ui adhibuisse, id suod ex tota nostru disputatione manifeSte apparet. Itaque e. r. 2, S, oχὴν interpret ius est miculionem assensionis ullis uoties utitur verbo sustincudi, toc. r. 2, 17, 53 31, 8; in I, 9, Al assensus suos sit ni Sustinere. . . , .,cohiberose a rebus incertis ad λυ assensio item cohibuisse; e. pr. 2, 2 l, 68 Varietatis causa, ut opinor: paulo ante niui di Xerat: Sustinenda est potius onmis assensio): pariter ibid. 29, 94 . a certi Set illustribus collibus assensum. nec certa et illi stria Grae ten0minantur Eucteri , quibus ne essarii, reddendu eSt 8SenSUS. Inprimi l. e. r. 2 6, 1 notandus est: nil sal lari ΠΝ PGoγε re,
26쪽
secrYic m non ii probare. e. r. 2 31 99. 33, 10 Simplieitur utitur . perspicuit as cf. in . 4 4, 8 n. d. 1, 5, 12 visus luida in insignis et illustris ἐν ror e. r. 2, 17, 54 ea dico in ortu, quae cidisti Graeei. Quintil. si 2 32 Ciceroneni in reseca refert interpretatum esse illust, cui Gn. Ac pr. 2, 2 Cicero diei liuidunientu ui esse diu lecti eno quidquid nuntietur, id autem ali pellant f ζimsin, plod est quusicitatum, ut Verum esse aut salsum. bd. 3s , t A: , usatum esse id, quod aut Verum aut salsum it Tusc. 1, 7, 14 On me prouHutiat Mu, Sic enim mihi in praesentia occurrit, ut appellarem alio tuae: utar 08 alio, Si invenero melius. snt l, uuutiation Gu, isti a Grae ei Si uiset a voeant. lane interpretationem 90Stea pro optima habuisse videtur, quia eum illa sente tanti imtentasset, hoc nomen multo ae litus usurpavit: es. 10, 20. 21. 11,
26 12, 28. 16, 37; interdum utitur sorma: muniuimn 9, 19. 2, 28 V. nuntiare 10, 21. 1 3, 3T. De verbo assumptionis, etsi partim ad disserendi artem pertinet, ne Varine eiusdem vocabulis igni lientiones divellantur, in si a di temus M. Quouium de diale et lene fundamentis disputavimus, ad ipsamar mentandi rati0neni, quae ii oliria est diale uticae, transeamus culti partis multa verba ultra in Deo de rhetorica commemor: UlmuΝ Horis iam pleritim te interpretatur conclusionem belis rationis conclusit non . in . , , 30 interest uter argumentum conclusionen usu rationis ibit , , T coneluduntur argumenta Si 0 4 4, 8 argumentum ratione Onulli Sum, cf. U. r. 2. 21,6 T.
aculeata quaedam os stire a Sie enim sepelluntur si lucos conclusiunculae Tusc. 2 18 42 Pontortulae luaedam ne minutaec mi lusiunculus Certa is laedam forma conclusionis . t i a sui. l3,29 verbum e verbo convertitur inforro alior cuin Pontem litu ius dam, ut Verba, tuae Supra attulimus in 1, 11, 39 in hae uter-r0gatiuncula ; ib. 4, 3, i intem se ut iunculae an ustae. Irnd. prooem 2 ni nutae interrogatiunculae. Apud Sen. p. 1l, legimus Ciceronem verbo cavillationes interpretatum esse so his
muti dum linguam in t roeeptum invenitu Supra Miximus. fortia Pro sui. 12, 28, illa quirere otio ibi ne dicitur Appellatur enim is ii dum a philo Soli his i Q, ui , t areamus, nihil omnino agamus in vitu bd. 13, 29: ruet genus hoc inter- rogutioni. ignavum it quies iners nominatum est Dil uti Cicero ipse diuit satis trifum esse sermone Latino, initu ei Verbo Utitur Hortens ira m. c. lir. 2, 48 147 s. div. 2, 4, 1l: quomodo
Besint, ut in aula luaedam Verba nam more tu, tune nil diale et tenui l)ertinent, Sed eis generibus, de luilius modo disseruimus, non li terunt attribui. Sidon. Aliollinar eli eni m. 14 ueturus es hic etiam lio, limVerbum 'ss Hii Mi . . . sed i in hoc lisum dixisse Ciceronem
ilui locus clud uio an nitatur itero, luem in enimus nΡ. Sen. 'l' i 8, 4, qui et ipse Cleuronem hoe verbum primum linxisse dicit. Attumen huius verbi oriun mihi deo noli vidi tur consentanen e Sse Cicer 'nis consuetudini, ut num siles habenda sit illis eriptoribus, valde dubitem. Irtiλor a P Tim. 4 tu interpretu tur: his une Graece Pret Orici
addendum est enitu, luoniani haec irimum a nobis ni Vantur
27쪽
'S Q, 3μ te ε it Tusc. 4, 13, 29 vitiositas est h/ blius v. ex .i tu aut /joctio dici: εσις in tota vita inconstans; s. ib. 5, 34. V. h/ bitus propter brevitate ni et perspicuitate ni ab omnibus posterioribus ihilosophis istiue nil nostra ni aetaten est Surpat uni. Aristotelis A Jελίχει P Tu se. 1, 10, 22 interpretatus est quasis suae lani motio et perennis eunti nuntio G γε r M ι Crair in. 3, i . 32 poster uni fluod anu nodo et On- Sequens, is uod illi γε r. appellant.
Verbuni Actsi χειν cuius signi sientio tu philosophia opposita
4, 23, 5 audet fabricari verbuiu piuibilis ei. n. d. 3, 12, 29 ini petibilis su 2, i, bi).
V. Gu M haud laeti potuit trans serru verbo batiuo iniu lti ibi, i lud intellegeretur: it nilue verbo inaudito V/t/uitulis io uvos abusimi usu est interpretari. Sed istium diligens atque adeo euutus ne timidus fuerit in verbis novis in rendis, aperte ostendit multis X euuentionibus, is libit eum nudae iam esse defendendam e X isti mi vit. Ac post 1, 6, 24: id suasi tu litatem luandam nominabant dabitis enim profecto, ut in rebus inusitatis ut uult verbis interii sim inuiditis. ibid. 7, 2b his ualitates igitur appellavi, tua Λυ/ ire Graeci Vocant: saod ipsum pud Graecos non est vulgi Verbum, Sed lihilosophorum. Dialecti eorum vero verba nulla sunt publica Suis utuntur. Aut enim nova Sunt rerum novarum acienda nomina aut e ullis transferundu . Quod si
Graee iaciunt, qui in his rebus tot iam ne eula versantur; quanto id magis n0bis e0ncedendum est, qui liae e nunc primum tractare
Ponamur bd. 27 heurentem lanii illa sua litate, saviamus enimi ructando usitatius hoc verbum et tritius' us 28 illa vis, tuam pialitatem esse diximus ibit illi estiui is iue tippellant q/ li/ι n. d. 2, 3T, 4 qualitate nitituri, suum ADtofi ta Graeci Vocant. Quintilianus postea etiam novo verbo hiluuiali tuu in nuxit linguam Latinam. I ii ii σε κ iare n. l. 2, 32, 2 interpretatus est: hi suae iis sec/ i lunt iluae hodie is uulti aliud philosophos pliellantur neci
dent ut in. Partim ud dialecti eam, partim ad physicam laec licui ant,
l3 siti illi selim s honesti; ibid. 1, 5, 14 forum re ipsa et tu seq/tunti icies honesta sin. 1, 6, 2l: iuui tuos, quae do De Grae ei nomi-nnni Ps. n. d. , 2, 29. 38, 10 T. 43, 20 imagines divinitate praeditas); n. d. 2, 30, 6 Democritus si uulfi r ut i picurus imagines indu et S. ς ς. 'lay i4 et . Verbi se physicus se et physi ea Ciceronis temporibus, litipse ait, uom multi e insuetudine in linguam Lutinum iam iridem erant recelita. Quare Ciceronis ilis ius testimonio nisus haudassentior lueerni inrittio illi in libello, suem Supra n uni navi, Cicenmem eum timidi in i iii indam id verbum erexi inum usurpaSSedidit. Plurimis enim locis id vocabulum reperimus tra Utat Um. Tamen consuetudine in suum euutus, ut verbum lihilo Sophiae, ioci busue neti Latine interli relatus est. Praeter eo loci S, quos
ni tulimus, hi memorentur: n. d. l 30, 83 physicum, id est
4, 10 investigatio rerum edultissimurum 5, 11 euplicut o naturae Tusc. b, 24, 8 eos nitio rerum et X plicatio naturae. es diu 2 63 129. Similem vim habet . sinito λυγια. Div. 1, 4 L9O nutui ac tilion , quam Gιολογίαν Graeci appellani. n. d. 1, Υ, si Πυλoriar, id est naturae rationem V peregrinum
28쪽
appellii vit. Ad post 1, 7, 26 illa ιιitire et, ut e Graeco Vertaui,
At roris; ερ Mam i multis verbis X plicavit n. d. 2, 34, 86 omni uin rerum semin Mor et Sator et parens, ut ita dicam, at lue
In omnibus rebus Sto γε ior in or luiddam, ill lod Opi in te interpretatus est Sene 'n p. 92. sepi in i pale . Minu nudae ter ob eunti lue re in inrum perspieue te ero . d. 1, 15, 39 sui undi ipsius principulus ib. 2, 11, 29 Ouinem natur: m ne eeSSe St, quae non solitaria sit neque impleX, habere aliquem in Se princit at uni, ut in i omine mentem, in belua quiddam simile mentis . . . . In r-borum anteni et earum rerum, iselae gignuntur e terra is νι χ), inesse principatu piatntur. Prinli palum autem id dico, luod Crue ei ἐγεtio νικον ovant, i Di illi in plos lud genere nec potestile debet esse irae Stanti HS. Iotior GP erit m natur ne signat fient diu 2 70, 144 vis consci sus naturae a Curatius ni Verbuin Tim. ratio conccntioq/t . Etiam nonnullumi in stellarum nomina transtulis i te et O i. d.
2, 20, 2 et 3: ea suae Saturni stella dieitur usi mi ilue as rae eis nominatur: lovis stella, quae uti. Hur diuitur H DOει a. is in stella Martis lipei latur; tolla Mere uri 2 Lιλ ir liliellaturn in rae eis Stella ' eneris, tune honus ocuN Graeeo, Lucifer Latine dieitur ideo pro certo iubeo en illine sequuntur et nunc ita leguntur: Lueiser uti ne di itur, cum ante reditur soli in eum subsequitur utent, I i ιερ Da non re ut esse trudit sed te en dum esse Vereor. Voculi illunt i P O ς, is iod multo post Ciceronis aetatem in linguam Latinam receptuni est, Odelia sere Semlier modo utine Vertit reli. , 14, 22 quilli suo Stellae, luae si M/tcset q/0tsi /t nominarentur Tusc. 1, 25, 2 astra illa non re, sed vo abulo errantia, il)d 6 3 qui nitue errantium motus: n. d. 1,
Aoti, icia ita interpretiatur . . , 5, 14 stelis eis, tuas :raeei κos ita enim Seribendum esse se eundum ieeronis consuetudinem redo, non eo metas Voeunt, nostri cincinn/uus sit alio die legitur se eundum optii nos eo dices, ton crinitus, quod Verbum propius ei ederet ad voeabulum irae eum et apud posteriores inlii lucis seriptores invenitur 'incinnatus os nidem et
29쪽
ipsum origineo rite eis ni est, sed sterte ab omnibus liabitum est
sitam ad universi eaeli eo milleXum G sc ioct quasi fui illi instar obtinere, plod rLoor illi vocant ' Sed eum hoc verbum aliam
vim habere Soleret, a 0Steri non recelitum CSt, Sed V. t eregrinuni ceu Mu/. luod Saepe in Venimus p. Plin. Viti . s. n. d. 245, 116 medius terrae loeus: Tus e. 3, 28, b medius mundi
universi locus. Di odau ita Xpli ea potius, Hlam interli retatur e pr. 2, 39, 123 dicitis esse e regi ine nobis, e contraria parte terrae, qui adversis vestigii Stent contra O, ira VCSti 'in fluo αν ι foduc voeatis. Iri 9 P: usu 1, 28, b duabus oris . . . tuarum altera usti is, Nam o an a. s. n. d. 2, 19, 50 regio australis:
re p. 6, 20 21 australi ille, in quo, qui insistunt, adversa nobis
2 Onia εχ 0ν corporatus Tim. bd. 4, 8 eorporeus n. d. 1, 2, 30 Sine corpore vult esse deum, ut Graeci dicunt asseu Maior Ad Corpus humanunt haec pertinent: Γιεσεν ἔριον medium intestinum . d. 2 bis,l3T Drapho hi ι δ ob linguae inopiam Vocat is ploddam luasi pereuliani n. d. 2, 54, 36. Eu bestiis eas, quae Vocantur si lici, ita X prinni n. d. l, 37, 139 V uis uncipites in i fi liquo sode viventos. Cum tint lingua egeret tiroprio Verbo, Π0 e Stiarum ' ' χί Ρ0SSet XI rimi n. d. 2, 13, 29 interpretatus Si oti dan sintile minis. I,ingua Latina nullum verbum iubet, plod proprie signisi detia It La V. tantae enim longe angustiorem vim habere constat es ut M. b). Ita illi vario modo hoc verbum interpretatur Cieero: in q, b, 13 VHuo 'im/untur e terra et 5, 4 10 9, 26.11, 33. Cat. . b, 52 Omnium, quae generantur e terra n. d. 2, 10, 28 ea, tuorum stirpes emi a tintinentur ibit. 33, 3 ea quaen terra Stirpibus continentur. Ili evius en convertere ausus est Sull. Iug. 9 6 loea nuda mu'ue ilium es Iug. 93, 4 cuncta gignentium natura seri Seneca ea appellat: utSccntia ep. 9.Tota rerum natura Dit ire ruit is undam continetur Golior
de qua Supra diXimus, simili. n. d. 11, 28 est in natura iste
Sensumque naturae sed etiam Verbum Graecum ipsum legitur ibit. 143. Quonio m apud veteres nomen physicae multo latius patuisse
constat, hoc lo eo aliqua Verba asseremus, tune ad res ueneras Vel ad deorum religione Spectant.
πιν Ξενι ou Juppiter Hospitalis: in. 3, 20, 65 Nomen Σ it, ieeio ipse Verr. 2 63 154 Iunii ne non posse Verti dieit, sed ita explieat est nimirum so G o, qui salutem dedit:
30쪽
Graeei ει iaculi ἐν P, id est ordinem Seriem lue nuSurum n. d. , 20 Ab illa Hlutis ne ressitus, tuam ει M. dieitis: 'im. 2 legressatales ac ne essuriae inauditum verbum mu/lutulis novavit lat. 13, 30 ,,iam enim est a tale me di eum adhibere, luam OnVnlescere.
M ti Ora div. 3, 3, 1 di imilio illlam s raeci tiri ιό ν ni pellant, id est irae sensionem et Reienti in rerum uturarum ci ci g. 2, 3, 32 n. d. l. 20,b5 diV. , 43,s 5 divinos tuosdam saeui
verbis Grae ei nominaverit, Verbum , t hi Pa aliud eum usiluam
retieriti tr. Lian derivatio apud eum invenitur e thologus mimus lde r. 2, 9, 242. J0, 244. Quoniam autem nee lilii losoli hine
probabatus', etiam quod ad verborum interpretationem ut tinet, hoc genus latissime patet. Ac primum luidem nomen ilisum 1 9 ικi ς Varie eon Vertit Ol timn Verte translatio ea est, tuam tentavit sat 1, i ilui a tertinet ad mores, suod 1 9 M illi voeant, nos eam lini te in lihil Sophiae do uioribus alii tellure solemus, sed decet augentem linguam Latinarii nominare ii omi lloe iam nen
pr0pter brevitatem et perspieuitatem praeter nomen Graecum adhue vigere constat cetera omnia ei reum locuti0ne 90tius, Halii interpretationes sunt dicenda. De or 1, 15, 48: ita utique mores
Brut. 8, 3I: haec lihil ,soliti ia), in qua de Minis rebus et nudis deque hominum ita et n/oribus disti utatur sin. 4, 2, 5 quarum
una, qua more consormari id tantur 4 4, 8 aperte suu/nhun Minuis totam ethicam igni sunt per i νεκ δοχμὶν is Se luitur disserendi ratioeognitio lue naturae. Nam de summo bono mo videbimus. c.
liost. 1, 2, a seliae ip8a de ita et moribus, de expetendis fugiendisve rebus bd. 4, A ut de virtutibus et vitiis omninoque de bonis rebus et mniis quaereret; A, liars illa bene vivendi es. 9, 34 10, 39. usi'. 3, 4, 8 4, 5, 34: bd. 5, 24, , 8 in
deseriptione expetendarum sugiem lurumi e rerum arte quo bene irendi Perspictium S e eis, tuae e Xposuimus, ieeronis aetatendistet terminata in Halis nondum satis suisse usitata ita v. , rationalis' quod tam noli alitissimum sui in diu luetiea, nondum ausus est novare. Ilo quos sue saei te ognoscimus in tosterioribus libris aliis uanto liberiorem esse ieeronem in verbis inusitatis subri eandis, ne plerumque ea lis erant meliora titue a Osterioribus philosophis sunt redulita ita tres philos partes Quint. Voeat rationalem, moralem, naturalem. Denique Ciceronem Videmus raro uno Verbo interpretari Graeeum, Sed plerunt sue, illi imagis res intellegatur, duo Vel plura Oniungere.
Ex loco, quem ultra attulimus lin. 4 4, 8), hane lihilo-S0phiae partem apparet praecipue positam fuisse in disputatione δεερὶ τεL0ν. Libros quin tu de inibus ilis appellat , q. l. πεοὶ et ελ 0ν Att. 13, 19, 4. in 1, 2, 42 id est et sumnii bonorum vel utimum vel extremum, quod Graeei ἐλ0ς 0minant, qu0d ipsum nullam ad aliam reni, ad id autem res reseruntur omnes. eis in. 3 7 26 Sentis me iam diu, quod ελo Graeci leunt, id dicere tum extremum, tum ultimum, tum summum, ieebit etiani finem pro extremo aut ultimo distere. Saepissime in hoc qu0que genere plura Verba coniungit, ut in 1, 4, 11 9, 29 2, 3, 6. rusc. 5, 25, 1 01L 1, 2, 5. 00. Γελ, κα in. 3, 16 55 ita convertit bonorum alia ad illud utin inm pertinen tu, Sic enimal pello quae 'ευκα dicuntur; nam hoc ipsum instituamus, it