장음표시 사용
31쪽
placuit, pluribus verbis dicere, quod uno non poterimus, ut res intellegatur, alia esset entia, quae Graeci lora tim. Acerrima inter philosophos erat contentio, num quid interesset mediu ui inter bonum et malum severissimi Stoici id negaverunt ulli uitudo etrinam mitiorem reddere studuerunt, una tria renor: distinguerent bona et mali et med in vel indist rent in stit impos a Sed
hae e media ipsa dividebantur in iooi ptibi a Ut cirro IIDO Mira, quia alia haberent, alia non uberent P. in C suo ille Verba Cicero variis voeabuli, Latinis interpretatus est, suo facilius res intellegeretur. Praeeipuus autem odiis e t in. 3, 15 5 : hinc esse illud Xortum, quod Zeno io Hρνον, Contraque quod a tD- Σιρο .rs ιένον nominaVit, cum uteretur in lingua eo liliis: laetis tamen nominibus ae novis Deinde rationem liuius verbi iudiendi Zenonis exponit 16,52 ut en in nemo dieit in regia rei em ipsUni qua proditrium esse ad dignitatem, id enim St Loo Mhror . . . Si in Vita n0n ea, quae primario loco Sunt, sed ea, quae Secundum locum obtinent ria sua, id est pollueta nominentur: tune Velita appellemus, id erit Verbum e verbo, Vel prou/ota vel, ut dudum di X inius, pra positu Vel praecipura et illa roicesu. Re enim intelle eta in verborum usu adiles esse debemus. in . 3, 4. 15 ipse quidem Cicero diei sibi ieer dicet tu oea inena aut lilii rod inen , Sed tamen ne tui plidem loco eo iure utitur, sed seu lier ut in inomine ad hane vini translato utitur, nonnuni in m titio, iterunt lue duobus vel uituribus ioniunctis bd. 4, 26, 2 in di uim Latine praui uetu, Sed praeposita aut praeei lan inbi, Sic tot Cr: bilius et mollius illa nutum cici uncti imprimi in libris de finibu unum alterumve ex his verbis perni ullis ouis usurpat, quos Olivum est enumerare. v praeponere: in. 3, i, bi; 4, 16, 43 et in praepositio 3, 16,54, anteponere lin. 2, 12, 38 3, 15 51. Sed alia verba apud Graeeos lillos optio oml. in minutissime distinguentes in Viri riuntur, quae liui perii lient ut enim bona essenteX petenda, mala su iendri ita suae essent intor bonum et inlum, non expetenda Sed legenda D λεκι α), Vel Sumem in D Assia esse, non iugienda cyεακι a), sed quasi Sele inenda c&ιεκλεκLi QSSe
20 17,57 4, 20 17, 46 et t. l. adsumere: in 1, 16, 43 reiecta iiii. 3, 4, 15. 16, 2 reiectio: in. 3, 6, 20 reducta sit 5, 30, 90 remota 3, 16, 2. Longe aliam vim habet verbum idem assuisendi in dialeetica,
mani hoc loco memorandam, cum de rhetorie disputaremus, reservavimus. Div. 2, 53, 108 denius tibi istas duas sumptiones, en pia D sistata appellant diale elici. Sed nos Latine loqui malumus, assuinptis timen, tua loOGλ itur eidem Vocant, non dabitur es. b. 10 assumit autem Cratippus o modo . . . ASSumptis ne non concessa nulla conelusio est. Ita assumere Sine Xplicatione
iam invenitur in v. , 34 is es ibid. 3b, 60 36, 3 div. 2 bl,lU6. assumptio inV. 1, 34 59. 35, 60 36, 4 et saep; Sumere: div. 2, 50 104. 2, 107. n. d. 1, 3l, si beatos esse deos
Sed redeamus ad ethi eam: Commoda aut eui et neommoda in eo genere Sunt, quae praep0Sita et reiecta dieimus in. 3, 21, 69. ibid ineommoda autem et commoda, ita enim ενχρησ-L Ma a et Ir in L GL MGLa appello. Ibit emolumenta et detrimenta, quae 3 φελ stam et 'λ is a re apitellant eis Tusc. 5, 41, 120.
n. d. 1, 7 16 in. 3, 10, 33. Distinetionem autem inter praeeipua et rete et supra diximus positam suisse in aestimatione, de lua haec dicit Cicero in. 3,
6, 20 a stimutilo esse dicitur, Sic enim, ut opinor, appellem HS . . .
id quod sole etione dignum sit, propterea qu0d aliquod pondus quo v. Cicero mihi videtur indieare velle ruetam etymologium verbi Hoc habeat dignum aestimatione, quam illi fiat Vocant, contraque inaestimabile, quod sit superiori contrarium es. 3, 10, 34. Au post 1, 10, 30. in . 3, 16, 3: idque ita definimus, quod sit indisserens eum aestimatione medi0eri quod uiui illia διαφορον die utit, id mihi ita oeeurrit, ut inlidereus dicerem, neque enim illud seri poterat ullo modo, ut nihil relinqueretur in mediis. se Mediu otium appellat Ac post. 3, 10, 36. in . 3, 17, 58. 18, 59. Neutru 0 Di δεερα) inu. 2, 3, 159 rerum bonurum et malarum
neutrarumque scientia: in. 3, 3b, 50 alia aestimabilia, alia contra, alia neutrum; es Tusc. 4, 12, 28. dictiso γέειν enonis interpretatur neutram in partem OVeri, quae redire poeta ab ip80
32쪽
Haec do utrilia de suibus e0nexa est eum praeceptis de ossetis. Cieero ipse lane interpretutionem defendit adversus Atticum 14,
1l, 4: non dubito, quin baci rabi osse tum sit. is ibit. 16, 14, 1 . Sed duo genera siletorum distinguebantur: και υργω M et Mys κον. sin 3 7, 24 quae nos aut oesa aut recte factu dicamus, si ilalet, illi appellant a Loo Ioui circi, omnes iumeros Virtutis continent ibit. 14 45 recta refectio, και γρυ 0υιν enim ita appello, qu0niam rectum saettim 2GLOo nuti t. I. 15. si . I, perseetum ossicium rectum opinor Uodenius, lod Grae ei racio si se a. hoc autem commuti t γῆ κον voeant bd. 3, 3, 14 illud istietum, quod rectum eidem apitellant, perse tum uti te absolutum est et, ut eidem dicunt, omne numeros liabet isti LG GoιζHιους, ut Supra
Verbum modici /s una an Xietate quadam usurpavit Tim. vix
Summum bonorum tot ut alsi inabant esse otio D ro tia P f Oft, ν illa. 3, i, 26 congruenter naturae convenientem lue Vi Vere: Iu80. 3, 28, 2 inem bonorum esse congruere naturae umque ea con Venienter vivere eis Oss. 3, 3, 13.
in praeeelitis de ossi iis vel a Xilue agebatur de honesto,
aliis coniunxit, tuae idem sere signis aut oss. 1, 27, id quod
dici Latine de eorum luit est, Graeue uini bies tor dicitur: l . 4. 0r l, 70 quid deleat, id ei u u hoe appellant Graeli, OS dicamus de eorunt. u. 3, 4, 14 unum istud, quod honestum apitellus, reetum, laudabile, de eorum, erit enim notius, quale sit, lituribus notatum v leabulis idem de elui antibus si nihil malum, nisi quod turpe αἰσχι or), inli 0 ne Stum, indecorum, Pra VHm, ita 'itiosum, foedum. Quam Dannifeste ex his multis vostabulis, illae ut unam rem ignis daret, e vigessit, oratorum potius quam phil080Ρhoruni more Cieeronem traetare hane disciplinam ali paret l
EDire ιει&ν OVO Verbo usu e St con Vertere de r. 3, 52, 200 ad aptam compositionem et secentiam n. d. 2, 58, 145 Venustatematitue ordinem et, ut 4 in dicam, dedentiam. Bonorum nem Epicurei ponebant in Voluptate, quod oeabulum in pron latu erat ad interpretandam h 30ν ἐν sin. 2, 4, 13 Saepe quaerimus verbum Latinum par Graeco et quod idem valeat hie nihil fuit, quod quaereremus. Nullum Verbuni inveniri liotest, quod magis idem de elaret Latine, quam declarat voluptas es ibid.2, 3 8. 3, D'. 35. EMGρσιν ν ὁ γνικι ν convertit n. 3, 10, 35 quam Stoici communi nomine orpori et animi, dori P appellant, ego malo laetitiam appellare, luasi gestientis animi elutionem Dolupturium. Similiter o liqκ ii nominantur voluptarii sit 5, 25, 74. es. Tu Se 2, 7, 8. , t 88 adie et Voluptarius etiam reperitur: de r. 3, 25, Λ 9 gustatu S, simi est Sensu maXime voluptarius ibit. 17, 2 disputationes voluptariae sin i, i, 37: disciplina voluptarias , is in postea appellatur mollis, delicata n. 2,20, 65:ensus volu litarius. Voli litas titillutionem quandam affert, quod . Cie tinxit pro GργGDUM ' Elii Huri n. d. , 40, 13. s. Cat. 14 47 titulare su 1, 11, 39: si ea Sola V0lupta e SSet, quae quasi titillaret sensus, ut ita di eam si quasi , ut ita di eam signis eant novum fuisse eum illius Verbi usum) Ps. Tu Se. 3, 20 47. 0ss. 2, 18, 3. Duo autem genera voluptatum disti: iguebantur luptus, quaesit in motu sin. 2, 5,16 tri σει is inerata. 3, 10, 33 Simpliciter appellatur i/othis et voluptas in statu sin. 2, b, i D σιασει ὁ ); brevius su 2, 10, 31: utra volit plate iudicabit, strent aumo culer sed memorandum est quod addit quoniam, Si displacet, ab Epicuro loqui discimus. Maxima eum timiditate verbum novum indolantia sabrientus est, ut GPGDri licti interpretaretur. su 2, 4, 11 ident voluptas est quod, ut ita dicam, indolentia su 2, 6, 19 pro illa indolentia; ausu. 3, 6, 12 Sta nescio tuae indolentia; sine exeusatione reperitur usuilinium: usu. 5, 30, 5 et tr. 3, 3, 32 Tamen aliqu0ties alio modo huc verbum convertit: n. 2 6, 19: vacuitus doloris: in . . , H nudaei ore Verborum coniunctione hiu non dolendo 6, 19 se non dolere ;cs. 10, 31 atque itiam con innitate negleeta ib. I 2, 38 dicit: voluptatis non dolendivera articepS.
33쪽
Hui gener eoni unetus est loeus de appetitionibus an inii, quo verbo Cicero Graecum V. ρt icti Olet OnVertere. c. r. 2, 8, 24 appetitio eam enim e 8Se volumus scira i , qua ad agendum impellimur; sin 3 7, 23 app. animi, quae mit Graece voeatur es 4, 14, similiter cum interpretatione Graeca: n. d. 2, 22, 58.
0is. 1, 28, 101. 2, 5, 18; n. 5, 6, 17 reppesitus animi, quem
Oes λὶν Graeci Oeant rariu Verbum uatinum solum usurpat, utilia. 5, 9, 24. is 1, 29, 102 30 105. 36, 132. 39, 141. n. d. 3,
13, 33. u80 3 8, 17 oesia appellat motus ammi appetenteS. Ea res, quae primae appetitionem excitant quaeque irima ipsa natura duee appetuntur a Stoicis apliellabantur ιρυμα χαζὰ ἴδεν liae e Cicero varie exprimit: n. 2, 11, 33 ea, quae rima data Sunt in natura; 3 9, 30 4, 15 41. 16, 3. 5, 8, 21. 16, 4b: prima naturae 5 7 18 19. 16, 45 18, 1 Verbum e Verbo prima Secundum naturum 3, 6, 22 7, 23 principia naturae; 2,
11, 35. 3, 5, 17 prinei pia naturalia 2, 12, 38. 3, 6, 22 initia
naturae 2, 11, 35 lirima naturalia 3, 6, 22 primae naturae conciliationes. X nullo sere exemplo manifestius apparet, quam valde Cicero oratorius leges secutus a certa tu philosophia rationen0minum appellatione abhorruerit, id quod ipse suae philosophiae
virtutem p0tius, tuam Vitium duxisse videtur. Ab appetitionibus animi ad perturbatione transeamuS. n. 3, 10, 35 perturbationes animorum . . . Graeli ta Ppellant, puteram ego Verbum ipsum interii retans morbos apitellure, sed non OnVeniret nil omnia .... Sed illi die uni iacio , sit igitur pcrturbutio. usu. 3, 4, reliquae torturbationes sere eiusmodi Sunt, quae Graeei a D appellant: ego poteram ni OrbOS, et id verbum esset e verbo, sed in consuetudinem nostrum non caderet Nam misereri, gestire, laetari haec imia in morbOS Graeci vppellant, motus animi rationi non obtena lierantes nos autem hos eosdem motus eo nuitati animi recte, ut opinor, er- turbationes di Xerimus, morbos auteni non Satis Sitate. Tusc. 3, 10, 23: 0 pr ipem0dum verbo Graeci omnem animi perturbationem appellant: oeunt enim bicii oc, id est morbum, quicula ille
est motus in animo turbidus nos melius ibit. 4, 5, 10: Quae Graeci Παγη vocant, nobis perturbatione appellari mas; i placet, quam morbos. At nemini potest esse dubiuin, quin vehementer
hi erraverit idero; neque enim ia: oc Verbum e Verbo est morbus, luod . certe non ad Omnin conveniret, neque . perturbationes rem melius Si nisi eat, quam tacto . . Id enim ductum
est a lasχειν et quidem ea vi philosophiae propria, quam Cicero
ipse supra recte illi uerat Vocabulo iaσχ00. Itaque recte OSterlores philosoplii Acim Verbum e verbo appellaverunt a SSione8,iluamquam Ciceroni quos me interpretationes interdum apud eos inveniuntur. Pr e ter v senni ini perturbationes lia quoque Voca bilin Cicero, ut erat eius e insuetudo, arietatis causa adhibuit.
Tusc. 4, 6, 11 est Zenonis haec iles nitio, ut perturbati sit, tuod taenia illidi eunt, aversa a recta ratione maλor0ς contra nuturum nimi commotio ost 2, 5, 18: cohibere moti s animi turbutos. Tus L , b, turbidi minorum concitatique motiis. he ir 2, 44, 1 , en appellat permotiones es 46, 142. Cum Are: elium nil oratoriam vim multum Valeant, etiam in libris lietori eis saepe de eis loquitur. Sed neminem iugerelis test, multo requentius hic eum uti V. motus, quod certe h0cin e ei erat aptius; in or pari. I, 1. 2 ue 76 79 pertur-butiones ni ut 80, 278 or. 34, 11, duo Verba coniuncta Top. iii, ,2 64. r. nrt. 12, 43. Ex perturbuii ii illius, ut ait Cicero usu. 4, 10, 23 primum morbi conseiuntur, tune Vocant illi rosi sura es, deinde acyrotationes, illine apstellantur a Stoicis θρ 0GO tiarat. bd. l , 28 quomodo in corpore est morbus est egrotatio, est Vitium, Sic in animo
inconstans et a se ipsa dissentiens .... morbi nutem et aegrotationes nites sunt vitiositatis lis, 34 virtuti eo utraria est Vitiositas, tu enim malo, iunm malitiam ali pellare eam, quam Graeci Gκ cir appellunt. i. n. 3, H, P;9 illius Grae ei rura acnppellant, vilia malo, quum inlitias nominare. De in 'eps aliquas animi uire et iones, illius Cicero e Graeeo interliret altis est, VideamUS. inter morbos enum rat , , millierositatom, ut ita P pellem enua, quae Gi nee Hori νε a diestui . Tu Se 4, 11, 2b. bd. Hirilium mulierum Misori νει a. bd. 4, 6, 14 LGL0λὴν τῆς io Q litterpretatur: se uim nil versante titione contractionem bd. V. contrahere ibit.
Varietati causa dii it: recessus quidam animi et suga bd. 6, 13: de elinatio cum ratione ει λογος κὰι0ις enutio oppessetur ;
34쪽
Τusc. 4, 8, 18 obtrectatio est ea, qtiam intellegi Ihum, Mai Volo. I bd. , 6 ut muleookntia sit voluptas ex talo alterius sine emolumento Su riχ ορεκχL G); bd. X undescentia ira nascens et modo exi8tenS, quae LMωσις raee dieitur. Tusc. 3, 5, 11 Graeei Marsm unde appellent, non facile dixerim, eam tamen ipsam distinguimus nos melius quam ille. Hane enim ipsam, quae iuncta stultitiae patet latius, a furore disiungimus Grae ei volunt illi quidem, Sed parum valent Verbo quem nos ut 0rem, ελαγχολίαν illi vocant. Perturbationibus contraria est securitas. in A, 8, 23 Democriti securitas, quae est animi tamqu0m tranquillitus, quam appellavit εἰ9 Ls ίαν. s. in b, 29 87 Ille ummum bonum εἴγε ustii et Saepe αδ αυσίαν appellat, id est nimum a crrore liberum. Cui Similis est a ta 'εta, quod . nomine subst non potuit Latine Vertere c. r. 2, 2, 130: Pyrrho ea ne sentire is uidem Sapien
tem, une abra γε ci nominatur.
'ac Ver in animi tranquillitate tositum esse diei εἰ da Morsat'. iin b, 8, 23 ista animi tranquillitas ipsa est beata. Uno loco n. d. 1, 34, Cicero ausus est uti verbo inaudito bere tu et beatitudo, Sed eum mira finxietate: beatitas Sive beatitudo didenda
est . . . . Utrumque omnino durum, Sed usu mollienda verba sunt.
In pri0ribus libris uti solet ei reuitioniblis, ut beata vita in b, 5,
12 9, 25. 21, 58. 28, 3. usu. 5 5, 13. 14 et multis aliis L
ad beate vivendum usu. 5, 19, 1 et stellius; boufum in liliciter: u80 5, 15 45. n. 5, 28, 4. Mirum n0n est propter brevitatem a posterioribus philos0phis illud verbum esse eeeptum, qu0d ille ipse durum iudieaVerat. Inter Virtute ea praeei liue, quam philosophi Grae ei appellabant c0 foOGυν ὶν, nullo Verbo Latino Xprimi potuit, quod onminoidem Valeret. De ea re locus gravissimus est Tusc. 3, 8, 16: qui Sit tempe runs, quem Grae ei sciuoora appellant eamque Virtutem GDJ fροσννιν Ocntit, quam oleo equidem tum temperantium tum moderationem appellare, nonnuniluam etiam modestiam, sed haud
Scio an recte a Virtus rugalitas appellari possit, qu0d angustius apud Uraeeo valet, qui frugi 0mine χρ si , , PQ appellant, id est tantumm0do utiles, ut illud est latius omnis enim abstinentia, omni iunoccutia, quae apud Graeeos usitatum nullum habet, sed
habere potest a 'λα Οειαν Verbum ex V.), relis suas virtutes etiam frugalitas continet. Ita modo hoc, modo illo Verbo utitur, plerumque duo Vel plura coniungit cis is 3, 26, 9 3. 33, 116. u. 1, 14 47 5, 23, 67. Tusc. 2, 13, 31. Aliam vini habet v. modestinois 1 40, 142 ut eandem no modestiam appellemus, Sic definitur a St0i eis, ut modestia sit Scientia rerum earum, quae agentur aut dicentur, loco suo collo eandarum Tempus autem actionis
opportunum Graece et istosci, Latine appellatur Oeensio. Si fit, ut modestia haee, quam ita interpretamur, ut dixi, seientia sit opportunitatis idoneorum ad agendum temporum es sin 3 14 45
opportunita8, id enim appellemu εν-ιρίαν). Restat, ut pauea Verba colligamus, quae ad certum aliquod huius partis genu non potuerunt referri. ρε t qaκἐ κά ν V. e. v. transtulit virtus actuos n. d. 1, 40, 110 Dimor c. r. 2, 12,
38 luod accommodatum ad naturam apparent, Grae ei id ἐκ . appellant: ἰκε iustu commendatio su 2, 12, 35 5, 14,40 16, 46 ODειουν conciliari et commendari n. 3, b, 16 6M0λυγία is quod otioλογίαν Stoici, O appellemus convenientium, si phi et n. 3, 6, 21. 1 14 45. 46. n. d. 2, 21, 54 div. 2, 34, 124. Lael. 27, 100. oss. 1, 4, 14 aliis l. l. t toro uia: hunc soroΩίαν appellat picurus, id est aeqviuem tributionem n. d. 1, 19, 50 uno verbo conatur transferre ib. 39, 109 aequilibritutem, Sic enim Si placet, appellem HS.
Cum in rebus civilibus Romani aliis gentibus pauca deberent,
mirum non est raro eo necessitate coacto esse Verba aliena aut
in Suam linguam recipere aut novis domesticis transierre imo vero hoc in genere laud pauca verba Latina posterioribus tem-p0ribus in linguam Graecam sunt re 'epta Tamen cum Graeci primi de rebus publicis libr08 0nseriberent, nonnullo Verba inb0 quoque genere e lingua Graeca assumpta, alia Latinis e0n-
35쪽
Versa sunt Platonis toLLείειν div. 1, 29 60 2, 27, 59 politianis appellat, ut nonnunquani librorum titulos Graecis verbis nominat, quae aliis Dei non reperiuntur, Velut Oeeon. Xenopli., Sympos . , O P. V. Politicu S Att. 9 4 6 γἴ iεις, quae politicae
sunt le r. 3, 28, 109: a Grae eis politi ei philosopli vocantur ; aliis omnibus ostis id . interpretatur, plerumque Verbo hc lis Vel publicus . De Or. 3, 28, 109 eivilis oratio O Λολι-
et Lo ς, blit 3 32, 27 quae de hominum moribus f : ἰγικα quae de rebus publicis dicerentur es leg. 3, 6, 14 1in. 4, 2, 5 sin b, 23, 66 quiddam ingeniti in quasi civile atque populare,
triter in D, b, 2 unum populariter Scriptum, luod Em fotra Palipellabant, alterum linantius his Significat: ad communem populi intellegentium necommodatum s. r. 3, 11 T). I O Atticae sit 5, 1, 3 Coloneus ille ricus. Reipublicae formus, lune n posterioribus Seriptoribus, it a nobis h0die, Graecis nomini biis sunt appellatae. Cicero iraeter tyrannidem omnes en iter Latinis verbis in turpi et ut ui sed illud quoque Verbum Saepe Latinoe vertit, etsi rue eum cium diu iratusitatum ta .r Via dominullo err. 5, 8, TA: Plane. 2b, 60 Suli. Ν. 25 cui Mu videtur ibit. 17. 4 et Phil. 2, 3 , In Mi/ Catil. 1, 12, 30 crudesiter et roreio leg. gr. 2, 13, 33 intolerantiam remum Rabir lierit. 3, 10 crudelitas regin re p. 2, 2 i, i sebi est en in dominus, quem rue tyr linum ouant es. b. 48. 49 liero urti, a Graecis titilllam ulmi λείς. Sed L DGννος
Vocatus est, pud Ciceronem Semper appellatur reX. Us err. 4,
12 29 Uoraoχ re appellatur re 'cuit ci/Mi uis leg. I, 7, 15 rep. 2, 23, 3 tribu Meneribus illis, reguli et optimati /,λι Goba)et pollulari Goa sal liueu genera signis eat re p. 1, 26 42:s consilium aut uni tribuendum est ut delectis quibusdam, aut suscipiendum est multitudini atque milibus eum leniris inum
mu8) eum autem est penes delectos, tum illa civitas optinuit unur urio ro ii dicitur a Miroκ oci ire illa nutem est civit is popu-biris Sic enim appellant, in qua in pollulo sunt omnia bd. 27, 43 Secundum genus appellatur optim uium dominatus 28, 44 pulscorum et principum administratio civitatis tertium genus Athe -
niensium populi potestatem ninium rerum nil surorem multitudinis licentiamque oχλοκρaria conversam bd. 31, 47: in libero populis, ut Rhodi, ut Athenis paulo aliter bd. 32, 48: et a regum et a patrum dominatione solere in libertatem rem populi vindicari, non ex liberis populis reges requiri, aut iotestatem nt sive Ol eSoptimatium 45,69 ut exsistat e rege dimi inus, e ol timatibus factio, e populo turba et confusio. at x rscii Perielis et S0phoclis tr. 1, 40, 144 optime interpretatus est Cicero verbo, praeturae , Veterem huius Verbi vim repetendo σι ραι ri n. d 3, 6, 15 consilium it lud imperti orium, qu0d Graeci βιρ ηι γ tia Pl ellant. Ad res publicas etiam pertinet utim σι tu, quam Phil. 1, 1, appellat Micionem sempiternum.
lineo litterarum dis uitilina iani pridem apud Romanos vigebat nique etiam apud prinui pes civitatis asino in honore erat itaque
plurima nomina opine ad gran miaticam tertinent, inito ut Ciceronem Latinis nominibus erunt conversa. V. philologine apud
Cic. reperitur semel Att. 2, 17, 1 lihi bd igus Q. r. 2, 10, 3 Att.13 12, 3; sed huius verbi vis multo latius apud eum latet,iluoniam universe bonarum artium studium atque intellegentiam signi sient; quem n0s hodie appellamus philologum, Oniani nominaverunt tyrammaticum cs. Pi S. 30, 3 de r. , 3, 10 10 44. 42, 18T; Tusc. 2, 4, 12 ita Vrum musicu, orum philoloia de r. 1, 41, 187. Tamen 10 qu ique verbum, quod dudum in linguam Latinam erat receptum, interdum interpretatUS St, rit, div. 1, 8, 34 grammatici vocantur pocturum interpretes 51 1 16:p0Harmuc planatorcs es de r. 1, 42, 18T: in grammati eis De turum perti aetatio, historiarum cognitio, Verborum interpretatio, pr0 nuntiandi quidam Onil S.
36쪽
Eri μολογίαι verbum ex verbo conatus est interpretari op. 8, 35 iluam Graeci . 0eant, id est Verbuni e verbo reniloq/uum, nos autem novitatem Verbi non satis apti sugientes genus hoc nossetionem appellamus, tuta sunt Verba rerum notae. I tetuliae hoc idem Aristoteles σε ut 0λoi appellavit, luod Latine est nota. Sed cum intelles ritur, tu id Significetur, minus laborandum est denomine. f. bd. 9, 38 clariu eam convertit c. 088. 1, 8, 32 verborum X lilicationem, quam LM0D9γίαν appellabant. Nomina grammatica casus, tempora 96nera m mcri Verbum e Verbo Sunt translata, Sed iam ante Ciceronem inveniuntur, Imare Sine e Xuti Satione Semper usurpantur, ut de r. 2, 12, 46. . I 0p. 7, 30; λαι ειασυυν interpretatus est de r. 2, 22, 1 rerborum utitu es. 3, 11, 42. 12, 45 eusto pr0 nuntiare)' 12, 46: tu iliu tuta imitaris: verba illitor iunimatu V. X V. UVλOMἐκ ινεν irii se de r. 3, 11 4 l. 'LHγεior O versus ultorni Areli. 10, 25 ei de r. 3, 50 193 pedes aut eli Oreos ut heroos aut ulternos: κρυσι χής diV. 2, 54, 10 ea tuae κ. dieitur, cum deinceps e primis versu uni litteris aliquid eo nectitur. ρυν tragoediae Latine eonvertit caterra atque concentus Sext. 55, 18 de r. 3, 5, 196 quamquam verbii in Graecum Signis alione translata Saelitus apud eum reperitur ut heli philosophorum in 1, 8, 26 eh. virtutum Tusc. b, 5, 13. s. 11
Hae t tu an inui X liosuimus de eis verbis, quae ad certum quoddam genu potuerunt referri, restat ut pauca verba inmuneolligamus et ordine Omponamus.
us ripeta novavit Cicero ut interpretaretur . r. D P0Γχυς Att. 15, 29, 3. 6, 1, 2. n. d. 1, 26, 72 Sed posteriores Scriptores
arae saepe idem valet qu0d υλυν quamquam, ut supra dixi, V. DISJlum quoque reperitur apud Cici, sed tantum vi propria):
Verr. 5, 48, 126 hic locus est unus, quo perfugiant, hic portiis, haec arae, haec ara ibit. 72, 184 ar omnium nationum Sest. 39, 5 aede Castoris tamquam arce aliqua a fugitivi occupata: Sull. 11, 33 arcem regum ae nationum Xterarum ib. 28, 9: ar bonorum, perfugia improborum es Cat. 4, 6, 1 Simili si ς-nifieatione Cae ein. 34 perfugium portu Sque. caelatum Mycntum toreumata Verr. 4, 19 4 sed uepeotiam . Graecum Sursat. compotatio et concenatio his verbis Cistero transfert Dia ι Ἀσιον et συν Τεμενον, ut luanto sapientius Romani ea 'onvivia appellaverint, ostendat Cat. M. 13, 45 iam 9, 24, 3. curia o λει L etor Syra tu sanum Verr. 2, 21, 50 facete dictu 'εriacira: fi . I, 29, 104. V. ιdos, tum et ipsum quidem non est origine Latinum, sed Graecum, sed certe ab omnibus pro Latino est habitum titue ex antiquissimis temporibus in linguam Lat. receptum hoc Verbo Cie semper eonvertit . itharae, quod apud Cic. nun tuam reperitur, etsi V citharista et i huroedus non poterant Vitari ne ille V. lyra invenitur nisi use 1 2 4, ubi de rebus f rne eis lolluitur,
navis meruria maxima pro stybaea, quod Verbum et ipsum Cic. 8urpat praecipue arietati causa): Verr. 4, 8, 17 9, 19.67, 150 5, 2, 136. Terentianus ipse se poeni rus use. 3, 27, 3δε ita T. Heauton timorumenon convertisse videtur, pila titulum raeeum iniis durum putabat. nota oss. 2, 7, 15 compunetum notis Thraei is notatus ipse ibit appellatur Stigmatia Sin.
37쪽
Haec piratam igniscat laee. 6, 14 in Verr semper utitur
redam tre ho . . Cic. prinitis ausus esse videtur Lael. 49
vel ut ita dieam redamare sar ει ιλον in. regia o basilica Caee. 5, 14. renovatio hoc . Att. 6, 1, 5 ausus est abrieari liro anato-ei8m0, qu0d V. Saepius apud eundem reperitur cf. p. I li ad Att). Sessio m exedra: in b, 1, 2. de r. 2, 5, 20 v. Graecum assumpsit de r. 3, 5, 17; in b, 4. n. d. 1, 15). solarit m vel discriptum Vel iniqua: n. d. 2, 3ι,87 V. 80larium e n qua se audacius interpretatus est clepsydram).Τω06u si0ν0γεν a P. Platonem Tini. .
vita et disciplinu Cyri, Loo udo a Brut. 29,l 12 es quae supra diximus de tabulae Terentianae titulo .
Qil in iam, quae Verba peregrina ieero in singulis libris
assula liserit in lini uam Latinam ut sile in Singulis literarum generibus Latine studuerit convertere, cognovimus, reStat ulmunestionem universant pauei Verbis coni pleutamur. Ac irimum quidem facile possumus olligere omnia prope voeabula in linguam Latinam re te lita esse nomina Substanti Va, quorum maXima pars Signis eat res ad vitae usum pertinentes a Graecis aseitas cum rebus enim novis nova introdueta sunt rerum nomina, quorum loco alia non Suplietebant. Ea permulta iam antiquissimis tem lioribus in sermonem Latinum Sunt recelita, ut nomina nonnullarumhe Stiarum, tuae Romanis antea erant incognitae Arborum nomina pleraque Sunt Latina, Sed admodum pauen or uni genera proprii8 vocabulis appellantur, omnia prope Graecis Imprimis vero omnessere res, piae ad elegantiorem vitae ultum tertinent, a Graecis
Sunt assumptae idolii id priscae Romanorum in silicitatis et continentiae luculentissimum est exemplum itaque eiusmodi verba plurima reperiuntur in orationibu Verrini et Antoninuis au Pisoniana, quibus adversarium i ruestulo. imitantem perstringit.
Praeeipue in architectura omnia pr0pe nomina Sunt Graeca origine, et quia Ciceronis maxime temporibus eo in genere tu Xui in augebatur, mirum non est plurima Vocabula apud Ciceronem prinium inveniri. In re navali autem perpnu ea quidem Verba origine sunt Latina, sed longe plurima tam vetustis temporibus e lingua Graeca sunt ascita, ut forma ad Latinorum Vocabulorum consuetudinem inflexa ab omnibus pro domestici liaberentur in terentura quoque, ut in cuncti Vitae generibus, quaecunque aliena Sunt a pris ea ei Veritate Grae eis debentur ei anato eismus, collybu8, Syngrηpha, chirographum). Plurinium ver Romani rue ei. debent in eis artibus, quae ad politiorem humanitatem speetant: ipsi enim, ritiae erat
eorum natura, B illiden disciplinas, quas in mori lius suis alienas non SSe arbitrarentur arte inu ratione colebant. Ars
Scaenica tota pendet a Graecis ne similiter res se habet in arte poetica nam etsi verba vates et carmen . quae origine sunt
Lutula prisco Romano non uini o si prorsus caruisse testantur, trimen an sitisse Xilem eonstat ne maXimam partem coniunc
inatio: un, de qua Supra diXimus, rhetorion Grae a Romam trans-inta si, Una Romani, qui ui artem pridelia Se usu et cepisse sibi Viderentur eam antione me Vin distere diu liutarent se iussu Supersedere. Ad moduni nuuti verba titulo in tuo ni te a Graecis
n88umpsit, pluri in a Latine interpretatus is nil Cornis ei verba approbando, i luod in libris de iuventione potissim uni iiiii se ei Aevidimus, ut nova transserendo vel sabricando Quod multo iugis valet in philosoplitu Cum inim haec dis diplina iniversa esset Graecin um ob eum quin rem diu a plurimis livium leonianorum despiceretur, Latine quo iii de ea re colit se atque ornate posse scribi ieero studuit demonstrare Quare summa diligontia vidi lanis eum Sse enisum, ut Sermonis Latini Sinueritate ni et eleuani iam servaret. Ex verbis Graecis ad philosophiam pertinentibus en antlim assumpsit, uno iamdudum essent situlissima es n. 3, 2 oti . I, l), mi ilue etiam haec ipsa saepes Latine interpretus HS St, ut Sermonem patrium augeret Multo ne pius verba iam sit in in alienam signis eationem transtulit Vel ut ilis ait, is quasi in alieno loco collo e viis , quam nova fabri eatus est: hoc
38쪽
enim nunquam secit nisi summa eum limiditate multis exeusati0nibus in ud raro adiunctis. Praeterea eum non tam lillosophiae subtilitatem speetaret in Verbis rue eis eoia Vertendis, quam Orn-toriam elegantiam ac Suavitatem, haud raro voeabulum Graecum non Satis ne durate transtulit, Saepissime eandem rem modo hostm0di illo voeabulo appellavit, quod ratorum, Sed nequaquam phil0s0ph0rum est ob eam ipsam causam perSaepe unum Oeabulum rue eum non uno Latino interpretatus est sed pluribus magis explieavit et Xplanavit, quam e0nvertit. Neque tamen neglegendum os in posterioribus libris multum eum prose eisse in verbis i ne eis interpretandis uti pie ea ipsa Verba, quae remae curatius indieant, sed magis aliena sunt a diste uili 0nsuetudine Cister inis ideo tu timidius ab eo novata a posterioribus autem recepta Sunt, omnia fere inveniuntur in posterioribus libris. Sed quamquam haud ita uilla sunt Verba noVa, quae 908teriorum tenaliorum philosophia a Cicerone assumpsit, tamen de seribendi genere ad philosophiam ne eommodando oliti me eum meruisse nemo est sui neget ille enim primus lite ornate eleganterque de philosophia seripsit ae dignus est, qui a Quintiliani , ,elegantissimi ael iurissinii sermoni unetor ira edi Petur.