Th. Campanellæ De monarchia Hispanica discursus

171쪽

DE MONARcΗ. HISPAN. II 3 congruum esse,ut regi obedientia praestetur, quodque ferendo a Mictiones praemia i ab ipso DEO obtinebunt: simulque humilitatem illis cum caeteris virtu tibus inculcantes , graviterque commi nantes latronibus, homicidis, scortatoribus dc seditiosis et praemonstrantes item

supplicia, quae illis ab hominibus, ipse

que D EO imminente contra vero b O .noa consolantes ii sique foeticissima qua que promittentes. Ita fiet,ut eorum verba pronis auribus accepta auditorii animos vincant. Sic scelestissimus quique quatietur foras cu siua perfidia, nec militem penes quem omne robur perversis sitis moribus inficere poterit , nec ullo modo ad rebellionem impellere. Ergo primum instiumentum bene imperandi ; lingua est; secundum vero gladius: hocque ex vitio illi opposito optime omnium dignosti poterit. Nam ubi prae3i eatore, aliquodi seditiosi contra Regem insurgunt, pbpu. Ios dissentientes in unum cogento seditio sisirmo cuique animum addent, seque i sos antesignanos de duces seditionis

cient quod principes saepe ad inestas rindugit; &. quod plus est, ita ipsa privavit.

172쪽

Is 4 THO M. C AMPANELL IEHujus rei exemplum est Mahumet qui

populum concitavit contra Heraclium Imperatorem item Calvinus & Luthe xuS,qui eontra infinitos prineipes, di plus mali lingua sua operati sunt , quam aut Marcus Sciarra aut Nenus Martinus machaera. Contra vero Menenius Agrippa plςbem Romanam tumultuantem sola, lingua compescuit, Senatuique restitu,t,a

quo tuapiter desci verat. Papa saepe per praedicatores rebelliones gliscentes com pescit; imo Imperium occidentale stabilist, sanctaeque linguae suae suadela Attilam ab Italiae tuina divertens domum retiare egit. Sed & Achab lingua Eliae pessundatus est,& Roboam Achiae. Quamobrem concionatores acri in magna existimatione habendi sunt, praesertim si honi viri sunt, δc miraculis , atque validis rationibus .id quod dicunt, confirma re queunt: sicut Morses contudit pharaonem, Papa Imperatores Frideri eum, te Henricum , & imperator Constantinus perfecit id quod divina sua mente conceperat. Quare prosectb tumultus excitari possunt eloquentia illorum , qui auctoritate apud populum valenti, atque

173쪽

DE MON AR C Η. Η IS P AN. Is si dignitate et istos ver, revereri par est, sive boni sint, si ve mali, amicitiaque illo rum expetenda; nam si tales boni fuerint, divina autoritate adeo pollent, ut ne ob sisti illis possit. Adspice Samuelem , qui Saulum solio imposuit, xursusque deposuit, electo Davide. Papa vero quid ejus modi non instituit , valuitque ρ Nam

fiamma authoritas cum concionibus conjuncta plus fidei obtinet r Episcopi vero hic plurimum possimi , si ipsi conciona-

toxum munere fungatur. IohannesChrysostomus quantum nocuit furiis Eudoxiae Imperatricis, ejusq; asseclisl Divus etiam Bern ardus ipsis ardinalibus & pontificibus max: formidabilis fuit, diremitque aut uniit principes&ὶbditos suo arbitraia tu, quod Epistolae illius satis testantur. Et mihi quidem videtur,quod si omnes principes & populi omnia sua auxilia conserant ad solvendunt paparum , nihil tamen efficient : siqvrdem Christus hoe quoque Ecclesiae suae spopondit , Qui quid ligaveris & solveris , &C. dc, Portar inserorum non superabunt eam. Quod si expeditio eruci gerorum saltem unica indiceretur, omnes ubiq; religiosisa 6 MοIum

174쪽

iss THO M. C AMPANELL AEquorum multae sane myriades, ad arma pro Volarent i, mundo uni verso lingua gladiisque restituri ac terrorem incussuri: neque enim populi contra homines sacros arma inferie essent ausuri, atque si

non omnes, maxima tamen pars illorum succubitura, caeteri vero sic exterriti amnium re misi uri . Vi de sis Morsen,qui solus cum Levitis & saeerdotibus arma contra populum Israeliti eum rebellantem induit, 3c contra principes, qui cum uxoribus i suis miriade numero excesserat, di armis unius tribus sacerdotalis inigesiester mille homines una die trucidavit, retia quosque in rectam viam reduxit. Nam ubi vera religio simul eum praedicatione arma induit, nulla potentia tanta est,quae

illi possit obsistere. Romani quam prima

vim novae religionis Christianae perceperunt , Mma illico contra illam corripv Tunt, trucidantes que & vincentes, passim . tamen succubuerunt, adeo ut & ipsi tandem sub Constantino Imperatore Christi anam fidem amplexi sint. Atque etiamsi Episcopus ipse aut Papa sceleratus sit homo ; tamen princeps gladium in illum stringens vincetur etiam vincens,id quod

175쪽

DE MONARCAE HISPAN. Isν in Roserio Guiscardo rege Neapolitano manifestum :factumheae qui praelio vincens, Papae pedibus tamen osculum figere coactus fuit. Cujus rei remedium reges quidam, inter quos Henricus V I II. rex Angliae. se repperisse credentes ad apostaiasiam confugerunt, nihilo tamen minus de ipsi perierunt , hocque Hispaniae eertiorem ruinam adferret, ut supra innui: Alij utile re rati sunt , si Papas in vincula conjicerent, id quod Philippus Galliarum rex in Bonifacio VIII. ausus est: mqne Imperator Arcadius Sanctum Chrysostomum in exilium pepulit. Quod utrumq;rutriq; exitiosum fuit: namChrysostomus majori authoritate in integrum restitutus est,Guaina Gothorum rege arma eon

tra dictum Imperatorem sumente, qui &ipse tandem agnoscens delictum suum ad Ecclesiae gremium coniugit, &Clirrisin stomi religionem amplexus est. Et alter ille, rex Galliarum eIecto papa Gallo post

devictum Bonifacium, sperans hoc modo peccatum suum inultum manserum; fovit dissidium in Eeelesa tune ortum', e lectumque Clementem V. Avenionem

habitatum misit, sed frustra:nam ille ipse ClemenS

176쪽

i18 THO M. CAMPANΕLL AEClemens consilio Cardinalis Brates, elusit Iegem suum, , non servans promissa illudata, ex illo quidem tempore regnum

Galliae semper ad oceasum vergere visiam est, ut ex Historiis apparet. Profanum ergo remedium est , in personam saeerdotis manum extendere. Alii Anti-papas e

legerunt, sicut Dux ille Bavarus , quod ipis pejus affixit. Alii Episcopos & Pa-Pas pravos, inimicos sibi, ad Concilium

generale provocarunt , quod inventum Papa deludens, legem promulgavi cura it, qua concilio omnis authoritas in Papam adempta est, interdictumque, ne ullum Concilium nisi a solo Papa congregari possit. Quam ob causem Leo X. Carisdinales, qui Pisano concilio interfuerunt, perdidit; neque prineipes , illorum anaa-ci,obtinuerunt id quod voluerunt: Ecclesiastiei principes semper sapientiores fuerunt secularibus. Alii, cedendo& submittendo, se,huie maloe medelam invenerunt; sicut Τheodosius Imperator humiliavit se coram Ambrosio bono Pastore , e Gothorum reges omissa Roma Ravennam petierunt, locum dantes Papis tam

bonis quam malis. Et rex ille Angliata

cujus

177쪽

DE MONA R CH. HISPAN. gryeuius iussit episcopus S. Thobias nomine interemptus est, pacis conditiones cum Papa inire quam regaum perdere maluit, solvitque Papae quadragesies mille mar eas auri, testamentoque Papam regni sui haeredem reliquit. Horum ad exemplum regi Hispaniarum convenit cedere Papae, sive bonus sive malus sit, causasque suas, si quas habet, differreapiscopos que, mi mi cos suos papae eastigandos relinquat, uniens se cum illo modis supra dictis. Alexander rex Iudaeorum in odium Phari eorum adductus moriens uxoris cutiestatur Flav.: Ioseph suae suasit, ut ipsum de fenestra praeeipitem det v satis factura illo modo irae Pharisaeorum, qui illam ubi hocneetir , in regno su cedere permissurii sint i praedicens etiam , ut caveat inimicitiam eumfullis religiosis hominibus habere ne idem, quod ipse , patiatur. Sed si hominest nullius

authoritatis. quales fuerunt Arrius, Savonarola & Lutherus contra aliquem statum insiurgunt, id vero periuriosum

est i tum quu videndum i , uisum tam

Ies homines Papam adjutorem sibi ha-lveant vel non : si enim habeant i neque

ille

178쪽

Iso THO M. CAMPANELLAE ille contradicat, tu in malum propemo dum i neurabiles redditur et sin vero non habeant, . remedium est praesentissimum. Praeterea hic requiritur, ut tinrospiciaturbonine an mali illi sint: nam ambo exitiales sunt.Quocirca mali eradicadi sunt a thoritate Pontificiali. boni vero adSynodugeneralem citandi, auctoritate Pontificis

etia 'inter 'eniente,ut palam vincantur; sicut rengarius convictus erroris locumdedit veritati.cessitque; hocque fieri deberisi .vere boni, & non hupocritae sunt: ver um si bonam causiam mvean emenda

di sunt errores in quos illi in concioniabus sitis Havecti simi mittendique sunt Romam , ut ibi aetatem exigant 3 sicut Bartholomeus Miranda Archiepiscopus Toletanus i ,1R Episeopus CurZolantas a Venetix expulsiis. 1 Quod si Laiei sint,sue Iohanoex Midensis J, di Philippus Me ilanchion: , inihil mas ab illis timendum est nam hi duo post rupturam a Luthero jam factam demum surrexerunt, di postquam ille prior iam erroneam religionem sacerdotiumque inGermania stabiliverat iIn nostri autem regionibus nemo quisquam laicus tale quid patraret sine auxi Iio

179쪽

DE MONARCH. HIs PAN 36 Ilio Cleriei alterius. Regula est infallibi .lis, nullam unquam religionem terrae cuiquam noeuisse, nisi ipse Princeps regio nis patrocinium illi praestiteris quhesad modum in Monarchia papali ostendi. Ig tur praeeavendum est Principi, ne nobiles quoque sui illa haeresi inficiantur, nempe aliis negotiis illos oeeupando & reprimendo prout silma praescripsi. Hae vero regulae eontra praedictos haeretieos diligenter observandae sunt ne eum illis die argutis Theologiae quaestiunealis in are nam descendatur, sed ut jubeantur solum voeationem suam doeere ae nomina alimthorum suorum edere, ita e Qui, os iugst haee publich doeere' stini ne illi a ab Ii an homines, quod minimὲ ere/endum pSi vero Deus hoe fecit, ostendant id me miracula, qualibus ille legato vos, Moisen scilicet, Eliam & Alisonem munivit. Quod si hoe pi aestare nequeunt . extriari tur licet , atqueinfames reddantura Diasputationes Grammatteales , & argutiae Logi eae vitentur , sed Divina Logica ob servanda est ε, id quod sinctus Franciscus

fio Egypto secit , Iarimis Iohannes idalbertus, egoque ipse' probavi in

180쪽

meis: dialogis contra Lutheri & Calviti sectator es, docens, quomodo illi Aposto- ιμο Politi codi more convincendi sintne verbosi vite i futili lites ex litibus pro' creentus , quod perversis ingenii, victoriae instar est. Damnentur etiam rogo ex constitutionibus Imperialibus; quia vi xorum in. aut horitate4constitutorum famam oc bona lacerant , qualis Papa , di alii religiosi ae pii, qui fidem sitam Ee-Hesiae approbarunt Ze sanguine imo obrinarunt, quod quidem omni thesauro pretiosius est , proinde qui talibus refragatur aliosque seducit, merito puniri de-h t. Λltera regula est, dare DPQ dmis ne

bus hoe Iarius serpat, dum illi progeni

em producunt , ad quod consciendum expedit ,- viros ingenio praestantes episcopalibus decorare ; eogirandumque. tibi est, quod tales utiles tibi futuri sint nec unquam pestiferas tales opiniones spars xv quales Cato de Socrates inter Gentiles, Sanctus vero Leon hardus de Thomas inter Christianos fuerunt. Reperire etiam est alios viros bonos,in utramque paItem plurimum: valentes , quales fuerunt apud

paganos Alcibiades, di coriolanus qui patriae