장음표시 사용
231쪽
Germani. Quare de Gallis paulo exactius mihi loquendum esse intelligo; dieamque
quantum hac in re superioribus annis peccatum sit , ut erga istum populum in posterumsimus cautiores. Gens Gallica a Iaphet per Gomer genus ducens, vi armorum , religioneque magnos successus habuit , adeo ut sub ausipiciis Caroli M. re Pipini ad tantam monarchiam ad scenderit. Et certe caeteri omnes Christi
ni Prineipes regnum Galliae fiaspiciunt et& si illud impietatem Mahumeticam odum adhue in herba fuit, eradicassiet, s elle totius orbis Monarchiam in se trans' ferre potuisset: idque tanto facilius, quoa Hispani Gallorum aemuli in plura regna divisi erant , belloque cum Mauris claui nebantur , qui illorum regionem invas rant, quo tempore Gallos a sito proposito. minime depellere potuissent, sicut Galli hoc nostro tempore ipsos a suo depellere Conantur. Verum, quia ipsi sibi modera' et i nequeunt in exteris gubernandis i sed nimis sunt impatientes atque indiscreti, ad tantum istud fastigium potentiae ad
scendere nunquam potuerunt, cum ni
mium sibi ipsis tribuunt , nullaque gravi
232쪽
IME THOM CAMPANELLIEtate subditis quaecunque libet facere permittunt, illosque nimis inhumaniter modo, &modo nimis clementer tractanta lnulla cura habita propriorum defectuum Uncla taetram, ut cum multa acquisierint, nihil tamen servaverint: nam una Vespera Siciliam, & minori temporis spatio regnum Neapolitanum amiserunt, una eum duratv Mediolanensi , non aliam ob causam, quam quod nesciverunt inescare
illimi gentem ad se amandum: quae, post quam vidit parum aut nihil libertatissiae interesse, Gallo an Hispano pareant, arma in huius favorem corripuerunt. Hae eadem de inuis Rex Galliarum , di Dux Mediolanen is dominium in Genuenses rufamserunt: ad quam etiam, quantum ad Gallum attinet, aceesiit dissidium inter filios suos, quod unus It Iiae,alius Germaniae di rursusalius Galliae rex esse voluit, di impotentia nobilium Gallorum qui singuli liberi este volu tino. sineque capite degere, fictit Dux Burgundiae, Comes Flandriae, Dux item Britanniae, Delfinatus.Savom,Palantinus ad Rhedium, cum aliis pluribus: quorum qui e absolutus dominus esse voluit.
233쪽
Ita ut tum propter has rationes , tum propter schisma religionis , tam a fato, quam a DEO ipso h Monarchia orbis terrarum exclusi esse videantur. Proinde
illa summi Imperii Majestas ad Hispanos magis inclinare praesumitur , tum quia fatum ipsum hoc illis destinasse . tum di patientiae & discretioni. ipsorum iadem deberi videatur. Sed quix situs ipse
regionis, ratio armorum, & insita inimia citia poscere videtur, ut Gallia eum Hispania perpetuo armis decerte ipsiusque gloriae obstrepet, quae dc olim florens sub Carolo V. a Francisco rege Galliarum
impedita fuit, & hodie sub imperio Philippi ab haereticis Gallis &.runtico IV. viro militari impediri potest , necesse habet rationes Gagorum probe secum rein putare, occasioneque data strenue labefactate illos, quacunque parte debiles sunt , ut illa parte qua plus valent , sua spon te cadant: & quoniam ingenio non armis debiles sunt, bellum cum illis.ς rendum est hunc in modum s Primo ορο mnium postquam fortuna, quae modo nominatum Francisciam & Germaniam
Carolo v. in manus & potestatem dede
234쪽
eat, ostendi quo pacto illos aemulos siuos repellere possit , quem arma victricia in Galliam intulisse , & auxilio Germanorum qui semper Gallis iniquiores, Gallo tum fastum repressisse, primo impetu oportuit: postque illorum arcibus εc mu innimentis Hispanos imposuisset, legesque R. tribunalia illorum Italis temperasset,&Galliam sibi aut proris subjugatat, aut Regulis administrandam dedistet, seque caput Christiani orbis deesarasset. . Sed is
ad futile affinitatis remedium confugit, icinum aemulum comitate demulcere malens , quod nisi cum remotis minime faciendum est, minimeque omnium cum tam potentibus regia aemulis. Nam Galliante Hispanos viam ad universalem Monarchiam assectarunt, postque illis inviderunt. Secunda occasio continendi Galliam ne Hispaniae nocere aut obsistere
possit, oblata fuit Philippo illius filio, si
modo scivisset prehendere illam εc retinere: nam Henrico III a Dominicano quodam occiso ob dissidium religionis divisa fuit inter Catholicos , & Ηugenotas, multiq; provinciarum gubernatores paratos se ostenderunt velut Monmorancius
235쪽
in Languedoria , Dux de Espernone in Provincia, aliique diversi quisque in sua regione. Τertio cum altercabatur de rege eligendo, Valesiorum stirpe exstincta, de Nayarraeo ceu haeretico in fastidium &odium omnium adducto tam apud plebe,
quam apud partem nobilium , Philippus
tum quinque occasiones habuit, quarum singulae ad vincendum satis fuerunt, aut saltem ad enervandumGalliam ut taceam de omnibus simul sumptis.Tamen,siverum fatendum est , non per illum stetit, quo minus id faceret: vidit enim, magnis copiis militaribus , quas vero tunc temporis non habebat, opus esse, ad dividendos , & in se mutuo irritandos nobiles illius regni - tum etiam scopus illius fuisset detectus ' Nam primb , sensit filiam suam Guisio, vel Vmenensi vel Palatino ad Rhenum, aut simili alicui prepotenti, matrimonio elam prius jungendam esse, vel connivendum, si quis etiam inseriorum principum Gallorum sceptrum arripuisset, quem ille. postea affinitate sibi iunxisset caeterisque spem faciendam , vemque sitae provinciae proprietarium futurum , Monmorantium Laoguedo censis,
236쪽
zr6 THO M. CAMPANELLAE censis , E per non em provinciae Narbonensis,aliis vero dominia alia promittenda quod quisque affectasset: hi sique omnibus stippeditandas esse pecunias quibus se ad Navarrae' xςsistendum instruerent :ineundum insuper foedus quoque fuisset eum Papa, di reliquis Catholicis , ut tu
Elis omnium viri busNavarraeum oppugnarent, religione ab illis dissentientem praeter haec omnia Episcopi & conciona tores Galli amplissimis honorariis &ptae.
bendis ad hoc idem illiciendi fuissent: quibus omnibus persectis, Regi ipsi, aut
si ipse noluisset , per filium, aut Parmensem, Gallia ingenti exercitu . ex Germa nis, Italis & Hispanis conflato , invadenda fuisset,continuoque emittendi; qui per Sabaudiam , Navarriam di yiccardiam excursiones in Galliam facerent. Haec vero omnia summa solicitudine in opus deducenda suissent: se enim vicisset &Galliam,aut eam suo temo adiecisset,aut, inplures baronias di respublicas partitus fuisset, more Germaniae, sicque nihil mali ab illis pati potuisset; verum bonus ille PHlippus non satis approperabat, a que Praeterea a nobilibus Gallis , qui fere
237쪽
DE MONARCH. HISPAN atγomnes ad Navarrarum transierunt, elusus suit: quod, si ille festinasset, nunquam evenisset.Sic enim fieri solet, ut unusquis. que primo sui proprii , & tune demum
communis commodi causa in ejusmodii urbis exstimuletur. Hic vero cum singuiali viderent , bonum publicum consistere in singulorum bonis, & vice ver se , elegerunt id, quod publice prodeste sieque lieet nobiles illi ab initio nummis regis Hispaniarum di pollicitationibus ingeniatibus accensi fuissent , ad rem in factum deducendam : tamen perspicientes in fine , corona amisia aut discerpta ad se ipsos sigillatim redundaturum damnum, dum Rex Hispaniarum postmodum sin gulos sibi sine ulla difficultate posset seb-jicere ipsis divisis ad defensionem sui e pedire se haud valentibus: M vero Galliam ipsam tantopere ab omnibus gentibus laudatam contemptui iisdem futuram . .sibique omnibus dditum ad coronam interclusum iri, futurumque adeo, ut ab Hispanis deinde etiam irrideantur. , m
gis re sua esse duxerunt , fovere partes Bavareas , quod sene statim a principio, scilieet, inescati ac decepti salsa spe pecu
238쪽
Lr8 THO M. CAMP AN ELL AEnlarum Pisipanicarum non ita perpendiciant, sicut demum in fine fererunt, pota quam scilicet exitum animo prius, deinde Regis modum agendi oculis perspex
runt, ac tum demum arte arte ellaserunt.
Praeterea Galli perspieientes incommodam bello Hispanico prognata, libentius & romptius ad creandum Regem procesi serunt , quod persuasum sibi habuerunt , electo Rege mala etiam illa , cessatura, quae ipsi ab initio parvi duxerunt. Caeterum rex Hispaniarum alium adhue errorem circa hanc rem commisit, quod cunctatione sua Navarraro spatium dedit, Principes Italiae Papamque ipsum sibe eonciliaudi , & in partes suas traducen- di, faciendo illis spem se abjurata religione Catholicum futurum rprospexerun
que Principes illi animo , se Hispanis Im petit' etiniversialis avidis , sub iugata GaIlia praedae expositum iri. Haec eadem cunctatio fecit, ut Hispanus lucraretur minus idependeret Vero plus. atque etiam , tanquam alienis inhians , odiosius redderetur. Adeo verum est tritum illud. Nullum locum inexpugnabilem esse in quem asinus auro onustus intrare potest .
239쪽
His etiam illud addendum, illum asinum
aureum vel auro Onustum multos equos
.ferro oneratos subsequi debere , ut civibus in illo pendendo & numerando occupatis , tu interea ferro adoperari possis
ad domandum di subjugandum illum locum Adde quod di Capitanei Hispari
Capitaneis Gallicis colluserunt , dc, Pro lucro non pro victoria dimicarunt: Idque contigit propterea , quod ipse aut filius Regis praesens non fuit: neque Parmensis aperto Marte sine iussit regis rem in casum dare ausus suit, statim in primordio belli : quo datum est tempus Navarraeo nobilitatem Gallicam falsa spe abHispanis illectam,virtutis suae militatis opinione ad se revocare: qui in hoe imi istatus est sortissimos illosPrincipes,qui sat
habuerunt,plebe omissa nobiles stilum ad se pertrahere.id quod Polonis,Persis atq- Gallis in more positum est:&quia nobiles nimis abjectum putant,pedestre militiam sequi.inde factum,ut illae ipsae nationes e- quitatu semper praepolluerint,& peditatu contra sempet posteriores tulerint. Et quia res in eum locum iam J ducta est,ut rex Galliarum , suorum Papaeque ani-Κ a mum
240쪽
mum sibi devinxerit , in eoque plus aequisiveriti; quam si ab ipso Hispaniavum
rege victoriani. reportauet Video 'verun dum est, ne ille ipse aliquando etiam par tem aliquam Hispanaae occupare conetur:
est enim ingenio inquieto neque Gallirari posIunt dum regionem aliquam re
cens oecupatam sibi donfirment, sed semia' per progredi coriantur ili Minnitarito magis , quod ille facultatibus exhaustus, necesse habeat aliunde rapere quo sitos remuneretur. Vnde necessarium est, fines Hispaniae Ducatumque Mediolanensem praesidiis εc munimentis sqrmare, probeque observare regulas sequeritesMluarum prima est , ut amicitiam contrahat cum Gallis illius aemulis r secunda, ut impediatne illis ab Anglis aut Italis auxilium seratur; quod utrumque una eademquE via
confici potest, si scilicet Papae persuadeat, regem Galliae haereticis opitulatum ire, quodque Italiam semeI modo ingressus, haereseos suae virus ubique sparsurus sit. quodque Tuscana & Venetia primo sedes belli, deinde praedae'illi futurae sint. Agat igitur eum Papa , ut interdicat illi,