장음표시 사용
441쪽
ud Lib. III. Decret. IX. attest per alium illud implere. Engel h. tri. num. IS. ubi etiam Re1p. ad cap. 8. h. t. Votum νeale potest impleri per alium; quia nihil interest , an vovens, an aliusejus nomine de ipsius substantia eleemosynam expendat: aia fixum est bonis voventis , adeoque sc obligatio voti
hujus ad haeredes transiit. c. I 8. de re b. non tamen prius
est solvendum, quam soluta sint ea, quae defunctus debebat ex justitia. Ratio, quia debetur ex bonis desun- icti, quae non sunt, nisi deducto aere alieno. Votum mixtum transit ad haeredes, quatenus est reale, si ilix realitas separari potest; uti & dicitur, quod si materia voti sit dividua, possitque quoad unam partem imple ri, ad id teneatur vovens. Uid. tamen Engel b. n. I φ Si pro nullo determinato tempore votum emissum, implendum illud est, quam primum viri Priadentis arbitrio commode fieri porest : arg. Deut. Σ3. v. 2I. E cles. 7. P . 3. Si dies vel tempus praefixum, implendum est intra illud rempus ; quod si hoc omittat vovens, Peccavit contra votum ; non tamen ideo liberatur ab ejus executione, sed pestea tenetur implere , si ex intentione vel natura voti res promissa certo tempori su rit amxa. SchmalZgr. b. t. n. 78. g. . saliter obligatio voti tollatur, Resp. In genere,
dupliciter. I. Nullius authoritate interveniente, idque vel mutatione materiae voto promissae, si illa fiat impossibilis de facto aut de jure; vel desitione conditionis; a qua pendebat; etiamsi ipse vovens malitiose eventum conditionis impediret; quia scit. nec hoc casu impleta est conditio. 2. Interveniente authoritate humana; scilis irritatione, qua ubligatio voti tollitur ab eo cujus testati subjecta est voluntas voventis, vel voti materia,
sic ut votum ab ejus consensu dependeat. Commutati ne, qua non quidem omnino tollitur obligatio voti,
sed in locum materiae voto promissae alia substituitur; si pio operi, quod voto promissum est, substituatur pecunia in eleemosynam danda, dicitur proprie voti. Dispensatione, qua nomine DEI ab habente potestatem penitus remittitur obligatio voti; quod dispensatio non fiat proprio nomine, dissert ab initatione. vota , a quibus iretrara psnt λ Res r. Omnia vota impuberum simpliciter & directe irritari
442쪽
novrcvm vosiunt a patre, in hujus desectu ab Avo paterno; versi in horum defeetii impubes Tutorem, aut matrem saltem habeat, ab his ejus vota possunt irritari. canon. eau sao. q. a. Ratio est judicii imbecillitas in ea aetate. Ampliationes hujus responsion. vid apud Laym. L. 4. I r. q. c. T. p. amplia secundo. Puberum vota irritari nequeunt, quamvis hi sint etiamnum sub potestate patria, nisi quatenus obsunt disciplinae 3c gubernationi 1amiliae . arg. cit. n. & quia jam habent discretionem re maturitatem judicii susticientem ad vovendum. 2. Maritus non potest omnia uxoris vota irritare, sed illa tantum, quae usui matrimonii, rectae prolium educati ni, domesticae gubernationi & administrationi familiae praejudicium afferre possunt. Ratio, quia nullo jure prohatur potestas marito concessa in omnes omnino acti nes uxoris suae: quae etiam de uxore procedunt. Engelh.n 23. in n. 3. Praelatus sive superior Religiosus, quo. nomine non quidem Sub-Prior aut Minister, Abbatissa , tamen venit, potest omnia Religiosorum sibi subdit Tum vota irritare, exceptis, quae ex institutio Religi nis fiunt, & voto stri lioris Religionis, can. cit. S perior tamen Novitiorum non potest eorum vota dir . Ela & simpliciter irritare, sed solum suspenderer, quae demum emissa Prosessione ex dispositione juris censem
tur commutari in vota Religionis. suis. 6. Muinam possint commutare vota quo γλ- Res p. I. potest unusquisque propria authoritatem mutare votum suum in id, quod manifeste est melius. cap. 3. de jurejur. Utrum Mia voluntate voventis v tum in evidenter iniuale commutari possit , dubitant. ΑA. negatur communius, ob periculam, ne saepe misnus bonum prae majori aut aequali exhibeatur. a. Ut fiat commutatio in minus bonum, certum est, requiri authoritatem Superioris vel habentis privilegium Pontificium, quale varii Rogulares, & dispensandi & consequenter commutandi vota, S. reservatis exceptis, habent; insuper & justam causam requiri certum est, de qua Schmatur. h. num. Ioo. 3. Licet etiam post commutationem voti voventi redire ad vorum prius; quia, cum Commutatio facta fuerit in ejus favorem, renuntiare huic potest. q. Votum tamen factum in favorem
443쪽
Ad Lib. III Deeret. G I. IX. 423 tertii , ab eoque acceptatuin nequit commutari abs e ejus consensu ; quia per acceptionem jus illi fuit a
7. Qui dispensare pri t in votis Resp. r. Potest in omnibus Pontifex coli. ex cap. 16. mith. Episcopi, aliique Praelati jurisdictionem quasi Episcopalem obtinentes , & quidem potestate ordinaria a S. Pontifice sibi
Communicata in non reservatis uti &R ligiosi Mendicantes ex potestate delegata. Patet ex privilegiis ab Innoc. VIII. Eugen. IV. Martino V. Paulo III. concessis. a. Dantur tamen casus, in quibus Episcopi etiam in reservatis possunt dispensare. Schmatur. b. n. II o. quod Reimenst. b. t. n. Αο. pariter ad Religi 1bs Mendicantes extendit posse & istos & hos in votis, quae similia sunt reservatis . dispensare, adeoque haec reservata non esse, certum est juxta omnes. 3 Praeter potestatem in dispensante requiritur causa justa , fundata in pietate , utilitne, & necessitate. Sancti. αλ
De Statu Monachorum Canonicorum Regularium. OlIest. i. Ad quid vi voti paupertatis obligetur Res gibbus 3 Resp. Postquam actum est in genere pri ri titulo de votis , in hoc de iis in specie tractatur, ad quid nimis. Religiosi, qui hic nomine Monactoriam dc Regularium veniunt, in statu suo, id est, instabili sua vivendi ratione vi votorum teneantur; ac I. quidem in generer ex voto paupertatis Religiosi omnes solemniter Professi obligantur, ne quid proprium limbeant, aut aliquo tanquam proprio viantur. Trid. sessa. . c. a. de Regul. c. a. q. 6. h. t. a. In specie, quod Religi
si proprii nihil habere possint, oritur non ex alio, quam ex Ordinatione Ecclesiae, text. citi quae afficit solos Resiagiosos in particulari, Communitates enim sexceptis PRMinorib. de Observantia, PP. Capuc. Domibus Professis c. IESU. ) sunt capaces bonorum temporalim tam mobilum quam immobilium. Trid. sic. cit. cap. 3.
444쪽
3. Quod Religiosi in particulari nihil proprii habere
possint, intelligitur circa res temporales & externas, bona jortunae dictas , quia jus eligendi & praesentandi, titulum beneficii &c. acquirere & retinere possunt; neve per Prosestionem hoc ipso honori ac famae renuntiatur. 4. Scholastici Soc. JESU, etsi veri Religiosi pa peres sint, retinent tamen ad aliquod adhuc tempus
dominium rerum suarum, non tamen liberum earum
usum ita quidem , ut vel inmalide, ut putant Mol. Les. Haun. &c. vel saltem illicite , ut volunt Suar. Sanchez, Gym. Schmal Z. absque superiorum voluntate de iis disponant. Vide Buli. Greg. XIII. suanto fructu us, ascendente. Quod nulli Religiosi post emissa vota re
tanquam propria uti valeat , intelligitur, eos peccare vel graviter vel leviter pro ratione materiae, si quid accipiant, donent; absumant absque superioris licentia vel expressa, vel tacita, ita omnes. Imp ad vitandum Peccatum proprietatis juxta Schmatrib. n. 23. sufficit licentia superioris praesumpta, etiam dum potest comm de adiri superior modo praesumi possit non esse abs Iute invitus. arg. L. 46. . 7. desuri. dc quia talis dispositio non fit nomine proprio. Idem mIq. b. tinisseq.
decidit , licitum esse Religiosis habere peculium &pα- stationes annuas de licentia superioris , modo & liuid& iste sint revocabiles ad nutum , & superioribus con-sgnentur. 6. Poenae Religiosi proprietarii exprimuntur
in c. I. 936. b. Trid. Sest.27. de Regul. expulis tanten emonasterio c. 6. b. t. statuta non amplius oblimet.
s. a. Ad quid obtiget Religiosus vi voti Castitatis pResp. I. Religiosi per hoc votum obligantur abstinere
ab omni delectatione venerea tam interna quam exte na, tam intra, quam extra matrimonium; ita ut Religiosus contra cauitatem peccans duo committat peccata I Iuxuriae scit. & Sacrilegii. 2. Ex defectu advertentiae & deliberationis potest quidem peccatum veniale
contra castitatem committi, non tamen ob parvitatem materiae. Rationes Schmatur. b. n. 42. notandum hic venit r. 6. b. t. ratione dispensationis, de qua cit. Α ctor plura a num. 474Muaest. 3. Ad quid vi voti obedientiae Religiosus ille μνὶ Resp a. Ad omnia praestanda quae superior praecipiti
445쪽
Ad Lib. III. De ei. Greg IX. 27pit, si justa, honesta, & Regulae, aut instituto sim
Consormia. Laym. L q. tr. S. c. 9. n. I. adeoque si superior tam mediatus quam immediatus praecipiat talia, quae vel directe vel indirecte, aut implicite in Regula continentur, obediendum est , non tamen si ultra Regulam quid praecipiat, qnia ad hoc Religiosus per votum obedientiae se non obligare voluit, nec obligavit. 2. Tenetur Religiosus ex voto obedientiae ad servandas regulas de Constitutiones, quae sub peccato ex intentione landatoris obliganti; non tamen peccabit per se loquendo graviter Religiosus, qui ex consuetudine transgreditur regulas aut sub nulla culpa, aut tantum sub levi obligantes. Ratio, quia talis non intendit transgredi obligationem sub gravi. violatio voti obedientiae plures Continet malitias, praesertim transcendentales, sed haec tractant G. in Tr. de peccat. . . suaenam alia circa Regulares utriusque seaeus dature comm. statuta sint ' Res p. I. Seclusis privilegiis subjecti sunt Episcopo, c. 2. b. t. non sunt pro pretio recipiendi, c. I. h. t. de Capitulis Provincialibus Regularium, de visitationibus & modo visitandi agit r. 6. m. h. tit. de Monialium visitationibus Clem. a. hoc tit Trid. Seg. 27. c. 9. de Regul. Resp. a. Circa clausuram Montalium & egressum il- Iarum ex Monasteriis statuta sunt seq. I. Omnes & solae Moniales Professae tenentur tam stricte ad clausuram , ut extra monasterii sui septa ipsis non liceat sine gravi causa & licentia egredi. 2. Causa gravis est morbus talis, ut non possit Monialis cum reliquis absque gravi periculo seu scandalo commorari; it. incendium, insursio hostium, coloniae alio ducendae&c. 3. Licentiam
cedit Episcopus potestate ordinaria, si Moniales ipsi subjectae sint; delegata, si sint exentiptae, elus loco Vicarius Generalis. Requirenda obtinenda est haec licentia semper , nisi causa sit manifesta & periculum
tam urgens, ut moram non patiatur ; quia hoc casu necessitas non habet legem. 4. Moniales clausuram violantes, iisque cooperantes incurrunt ipso jure excom municationem reservatam; per sententiam declaratoriam
privationem dignitatum, Adistinistrationum . ossiciorum superioritatem habentium. Habentur haec cap. um b. tit.
446쪽
lai V. Pastoralis & Decori. s. Quoad ingressima ali ruin personarum in Monasteria Monialium absolute statuitur e. um b. t. in 6. ne ulli misonae ad ea monasteria accestias pateat absque justa musa quae, in necessit te consistit 3e absque licentia, de quidem ut Trident. addidit Seg. 23. cap. 1. de ReguI. in scrJptis obtenta. Exceptiones , & limitationes vide apud Mhmatiar. a
De Refiigiosis Domibus , ut Episcopo sint
sule . . QUAE i. r. suaenam dicantur ἰn praesenti domus
Ilio De Resp. Nomine domus Religiose , de qua hic agitur, postquam in superioribus de Proseiasione & statu Religiosorum tractatum , venit in genere Iocus divino cultui vel aliis piis usibus authoritate Episcopi destinatus, eap. q. b. tu. Si locus ille sit coiisecratus, dicitur domus Iaera; si domus authoritate tantum Episcopi erecta, non tamen Consecrata, in sinie vocatur domus religiosa si nec authoritas Episcopi intem venerit, nec consecratio, proprie domus pia appellatur. Pichi. b. titi num. I. ubi pariter, quod in dubio, num authoritas Ecclesiastica intervenerit, id ex conjecturis possit colligi. Didem quaedam habet notanda de Oratoriis privatis.
I. a. vin is, eri Episcopo Mi subjectae Eeelesiae, Monasteria, aliaque lora pia 3 Resp. I. Iurisdictioni Episcopi dice sani subsunt de jure communi Monaeseria , Ecclesiae, & loca pia, si' baeo authoritate Episcopi sint erecta, ita ut, si quae exemptionem praetendant, probatio ipsis incumbat, c. I. l. 6. 7. b. t. a. Ecclesia vel Mbnasterium alterius dioeceseos Ecclesiae vel Monasterio uni- . tum, manet subjectum Episcopo, cui prius subjiciebatur, c. a. b. t. 3. Dum dubitatur, in curus Episcopi dice-cesi Ecclesia sita, adeoque cui subjecta, & a quo con
447쪽
M Lib. FIT. Decret. Greg. IX. 42
Episcopo, qui prius in incolas illius loci iura Episci
palia exercuit, quam ea aedificaretur, c. I. b. t.
s. 3. juris competat 'hcopo ratione Iubgessi aris locorum Religiosorum e Resp. I. Episcopus in locis
Religiosis sibi sabjectis & non exemptis habet jurisdi
monem etiam contentiosam Sc exactionem jurium EpiDC alium, uti omnes ex c. 9 b. t. quod capitulum bene notandum. 2. Potest Episcopus visitare ejusm. Ioca Religiosa etiam exempta, sed haec authoritate Apostolica & rationes exigere admnistrationis, nisi tamen sine sub immediata protectionς Regum, aut aliter in fu
datione cautum. Trident. Sessa d. cap. 8. 3 9. de reformis
neque subsunt Episcopi visitationi pia loca oeiunum
militarium, aut aliorum Religiosorum Clem. Σ. . a. b. t. 3. Quomodo curandum fit Episcopo, ut piae deiunet Tum voluntates mandentur executioni, quidque hac in re possit Episcopus, desumitur ex Clem. a. b. t. dc Trid.
Sess. 27. c. 8. de reform. Duaest. q. suaenam requirantur , ut noviam Monasterium
possit erigie Resp. Recensentur seq. a Picti. b. n. 3. I. Consensus Episcopi. Trid. Sessau. c. 3. de Regul. 3c so te S. Pontificis ob e. un. h. t. in 6. c. an. de exces. Prisin 6. Constit. Urbani VIII. I 62 . Constit. Instaurandae. In c. X. I 632. quae tamen de consensu Pontificis dicta, in nostris partibus non tenent . a. Consensus Parochi vel Capituli, quod inibi curam animarum exercet. 3. Principis & incolarum. q. Religiosorum in vicinia, scit. hodie ad I o. cannas habitantium, &c. de quibus alit.,Requiritur, ut saltem 12. Religiosi pota sint ex reditibus sibi assignatis vel ex eleemosynis competenter vivere. 6. Quid Episcopo in erectione novi monasterii Monialium observandum, habet Schmatrarian. 38. b. t. Engel b. t. n. y. qui & num. q. refert Bullas Clem. vIII. & Greg. XU. in hac materia editas. s. I. suid possit Episcopus circa mutationem status Iocorum Religiosorum e Rese. I. Loca proprie Sacra &Religiosa, Ecclesiastica authoritate, constituta, absque eadem authoritate profanis usibus nequeunt destinari, cap. q. b. rit. a. Ecclesiae Regulares, non possunt ullius Praelati Poηtime inserioris authoritate mutari
in saeculares, nec Monasteria in collegia
448쪽
43o Ius Canonicum . secularium , nisi casu quo rem riri non possint Religiosi squibus illa /esormentur, & restauretur collapsa discipli
na. confert Schmale. h. t. n. 26.
De Capellis Monaeborum , aliorum Religiosorum... s. i. Nomine Capellae quid veniate Resp. Varias in jure significationes habet , subinde enim signi--ocat altare in templo exstructum , nonnunquam Or torium vel sacram aediculam a templo separatam ά inte
dum omnem Ecclesiam etiam Parochialem per se dc seorsim existentem, modo non sit Collegiata; hic intelligitur nomine Capellae Ecclesia Parochialis unita seu incorporata Monasterio sive Ecclesiae Regulari. s. a. sis, a quo, qualiter praeficiendus sit Ecclesiae Parachiati s seu habenti populum cum annexa cura animarum , dum talis Ecclesia Μοnasterio est unita 3 Resp. r. Dum elesia Parochialis unita est Monasterio juremn pleno, id est , tantum quoad percipiendas decimas aliosque redditus, praeficieodus est illi ab Ordinario, de consilio tamen & consensu Religiosorum , Sacerdos saecularis. Habentur haec & alia e. I. h. t. c. D. de praeb. a. Dum Echlesia Parochialis unita est Monasterio jure pleno , ita nimirum, ut Religiosi non tantum decimas aliosque fructus temporales talis Ecclesiae percipiant, sed etiam praelatus Regularis principalis Rector & Parochus sit, hodie is non prohibetur ibi constituere Vicariunt Regularem, examinandum tamen & approbandum ab
Episcopo, & visitationi Episcopali quoad parochialia
subjectum Trident. seg. 7. c. 7. de reforis. Dum Ecclesia est unita Monasterio iure plenissimo, sive quoad Omnia , ita ut etiam populus sit exemptus a iurisdicti ne Episcopi, Episcopus dioecesanus nihil habet in ea juris quoad institutionem, destitutionem, visitationem , sed Praelatus loco Episcopi est, eap. ar. demisit Trid. 4sῖy. c. II. de Regul. 4. omodo de iure de con
suctudinc quid aliud obtinςt Rcligiosi in Par chiis
449쪽
Ad Lib. m Deerat. Greg. . . Miehiis viventes debeant habere socium, dicitur in c. I.
ΘΑ. b. t. c. a. de statu innata.
D. Iure Patronatus. U. r. Quid "uplex sit jus Patronatus. Resp.
ad i. Est jus Me facultas nominandi aut praese tandi, quae duo fere in hac materia conveniunt, Curicum iotituendum ad Ecclesiam vel beneficium vacans. Vel juxta alios , est jus honorificum, oneroseum, utile competen3 alicui in Ecclesia, quam de Ordinarii consensu fundavit , eon rurit , aut dolavit ipse , vel is, unde ea sam accepit. Utraque definitio latius explicabitur in seq. Illud hic notandum , quod jus Patronatus neque meretemporale sit, neque omnino spirituale, sed spirituali
Resp. ad secundum I. Aliud est Ecclesiasticum, aliud saeculare, aliud mixtum . Ecclesiasticum est, quod Col- Iegio Ecclesiastico aut personae Ecclesiasticae ratione E clesiae, dignitatis, vel beneficii competit, vel quod ex
bonis Ecclesiasticis ad fundandam, construendam, aut dotandam Ecclesiam applicatis est comparatum. Laio te vel seculare est, quod vel ex bonis patrimonialibus, vel ex alio titulo saeculari competit; qui titulus Ius Patronatus Ecclesiasticum a laico distinguit, non pωseia sor. In dubio attenditur, num deferatur jure successi nis haereditariae. & tum praesumitur laicale arg. c. I. de praeb. neque nihil hoc in casu facit persona possidens, Schmatur. h. n. v. Potest ex Iaicali jure Patron. Ecclesiasticum fieri, & contra, cap. um b. t. in 6. mxtum est, quod partim ratione Ecclesiae, partim ratione patrim nil competit. Σ.Aliud est haereditarium, scit. ad haer des quoscumque transiens , aliud familia, sive gentilitium, quod ad eos tantum haeredes transit, qui ex familia certa v. gr. sundatoris vel a fundatore nominata descendunt. Aliud est jeale sive arcessorium , quod annexum est rei alicui tam rati, v. g. Castros Praedis, adeoque in quemcumque rei talis possessorem, sive E
clesiasticum sita seculi σm, modo sit capax studi, tra
450쪽
43: Ius Canonicum. st. Λliud personale sive principale , quod adhaeret personae v. gr. fundatoris & haeredum independenter a re aliqua temporali. In dubio caensetur personale . Engel
a. maenam sint differentiae inter Ius Patronatus Eeelesiasticum is, laicaled Resp. Praecipuae sunt seqq. I. Patronus Ecclesiasticus habet semestre, laicus quadrimestre ad praesentandum, c. un. g. verum , h. t. in 6. incipit utrique currere a die vel hora vacationis cognitae, estque dein continuum, e. 1. de conces praeb. 2. Ecclesi
sticus variare nequit , sic ut plures successive possit praesentare; quod autem simul possit, inde probatur, quia simultanea praesentatio Patrono Ecclesiastico nullibi reperitur prohibita. Laicus econtra praesentare potest plures tam simul quam successive, modo prius id faciat, quam unius ex pluribus a se praesentatis secuta sit institutio, & modo non excludat prius Praesentatum. c. F. 24. 29. b. t. 3. Pontifex, nisi clare exprimat, non censetur derogare juri Patronatus saeculari, sed tamen Ecclesiastico e. 28. b. t. q. Laicus praesentando indignum pro illa vice probabilius non privatur jure praesentandi, sed tamen Ecclesiasticus e. z. deIU. negi. Prael. c. q. de Q. Dd. orae 3. Dum beneficium Curatum est juris Patr. E Itasiastici, debet observari forma a Trid. seg. 24. c. I 8. de res. praescripta, & juxta β. sivero, o. institui concursus , non vero necessario in beneficio Curato luris Patron. laicalis. 2. 3. suinam fini capaces juris Patronatur λ Resp. In genere omnes Christari; in specie, de quibus dubium videri poterat, sunt capaces juris Patronatus I. Dici, qui per privilegium universale ad hoc sunt habilitati, cap. . de concris stris. c. 7. b. t. etiamsi illegitimi sint, spurii, vel irregulares, excommunicati; quia nec hi reperiuntur excepti. 2. Μinores & pupilli, qui intra annos impubertatis etiamnum constituti, modo usum rationis habent, absque tutoris authoritate valide praesentant, arg. tot. titi de δείροχή. -pub. i c. m. de jud. in 6. 3. Foeminae, c. 7. b. t. e. . ae conos. Praeb. Si tamen jus Patronatus annexum sit bonis marito in dotem datis, hic, non scemina, praesentabit. Ratio, quia nota
tantum fructus rerum dotalium, sed fictione juris linsum etiam dominium Civile penes maritum est quoad