장음표시 사용
251쪽
teresse judicaveris inter Academiam Florentianam a Leopoldo ει Romanam a Ciampinio institutam. Illa multa nova , maximique m menti detexit, haec pauca ; illa nihil ample-inebatur, quod solidam Sc expressam veritatis , essigiem non haberet, haee imaginem veri, quasi umbram aliquando captabat, quod saepe aliorum opinionibus nimIum trἱ-.bueret lla unum spectabat doctrinae se inus, atque in uno clivo desudabat haee in plures distracta operas, . non de rebus phymseis solum, verum etiam de iis, quae ad medicinam, ad anatomen, ad naturalem hi- . notiam , ad hydrostatieam , ad astronomiam ad antiquitatem ipsam pertinerent. agebat; altera magnorum Principum liberalitate εο praemiorum spe, altera privati sortunis Se sola laudis expectatione sustentabatur ; denique Leopoldina Florentiae alta , quae sem-- per habita est omnium sare doctrinarum in . ventrix. 9 in qua rectam philosophalidi ra..tionem non inventam modo, sed etiam persectam suilla inter omnes constat; haec Romae nata . ubi diu potentioribus suspecta' atque invisa physicae ac mathematicae
252쪽
dia suerunt. Quare minime est mirandism Psi non utramque eadem consecuta est gloria. Et quoniam sperabat Clampinius sore ut alia quando emitterentur suae Academiae commentaria , aegre tulit Franciscum Eschinardi uni e societate Iesu quaedam a se proposita in eadem Academia haud communia sibi cum ceteris collegis esse voluisse, cum illa sicuti propria in vulgus edidisset. Itaque graviter reprehendit amicum, quod alienae laudis invidus , & propriae nimium appetens esse videretur . Ab eo tamen minime se sejunxit, quia per ipsum cerat enim multarum doctrinarum studiosissimus maximas utilitates alla tum iri Academiae considebat. Venit aliquando Eschinardius prope Tusculum horolo. gii solaris delineandi eaussa, in quo cum et horaret , tum comperit magnetem ad occudentem quinque gradibus primum , mox ad septem usque declinare , quod homini ita miraculo fuit, ut vetus illud usurpaverit :mendi maestina destruitur. Rem dignam putavit Clampinius , de qua primores Academae docerentur . 8c satis probabilem existimabat ipsius Eschinardii sementiam , qui . id
253쪽
terrae in otibus tribuebat. Et quidem ad eorum confirmandum errorem plurimum valuit , quod eodem tempore terraemotus horribilis Malagae iactus est . Academia constitit apud Clampinium ad annum usque MDCLXXXIX. renovata pollea in aedibus Cancellariae apud Ottobonium Cardinalem , scriptumque inve nio haud mediocriter elaborasse Ciam pinium ipsum an. Μ DCXCIV. in colligendis iis rebus , quae ad hanc novam Academiam per
tinebant , quasque publica luce dignas putabat . Valde illum quidem ista delectabant .
quamvis ambitio, honores , 8c quaedam etiam reipublicae procuratio multis eum ossiciis implicatum N constrictum tenerent. Itaque cum non poterat per se physicum aliquid tentare, 'ne obsolesceret , jucundissimum studium re inovabat legendo. Nunquam tamen intermisit coetus Sc sermones eruditorum hominum apud
se habere; 8c ejus domum dixisses aut Gymnasium, aut Μusarum templum , ita ea quotidie celebrabatur ab omnibus iis, qui aliquam ingenii doctrinaeque commendarionem habebant, ita omni reserta erat in lirumento, quod ad liberales artes, ad omnem
254쪽
asci IO ANNES IU STU s. eruditionem . ec ad saeram praesertam Sc pro . sanam antiquitatem noscendam usui esse ponset. Hae ratione multi se se invicem consiliost opera in praeclaris consciendis operibus
adiuvabant; Sc laetabatur Clampinius , quod, plurium nobilium adolescentium nascenti pro- .pe laudi, dignitati, virtutique ipse praeesset, . te quod oeeasionem Sc commoda omnibus sippeditaret in lucem hominum prodeundi. Quanquam fuit incredibilis nonnullorum Per- . versias, qui malevolentissimis obtrectationibus de vetera illo suo diuturnoque instituto . ipsum prope iam depulerint . quasi clarorum.
virorum aut tacitos congressus esse oporteat, aut ludicros sermones, aut rerum colloquia levsorum. Sed vicit ejus constantia aliorum invidiam, neque alienae modo, sed etiam suae consuluit utilitati & gloriae, iis editis operibus, per quae ipse sperabat posse
se ad immortalitatem pervenire. Emisit primum coniectinas se perpetuo .aremorum .ias in Gese' sia Latia , .vel salum Romana , quem librum ,
Innocentio XI. Ponti Max. uuncupavit. Iacobus Sirmondus . uiril& eminere inter multos
videtur, qui iii ολ fuerunt soluentia per octia i ,
255쪽
e i A si I N I U S. as 2 gentos saltem annos uiam Latinam Ecclesiam. in consecranda Eucharistia panibus sermenta iis , qui a Chrillianis offerebantur, nec aZymum suisse ab ea receptum ante temporasthysmatis Photiani, indeque factum , ut Μiehael Cerularius , Patriarcha Constantinopolitanus an. MXLIII. distus, decem aut undem cim post annos, sedente ad Ecclesiae gubernaculum Leone IX. hac de re Latinos ipsos accusaverit. Huic sententiae visus est plurimum ponderis addidisse auctoritate sua Car-ἐinalis Bona, adeo ut multorum aures ea aetate ad hanc disputationem paterent . De ea eum disserendum suscepisset Clampinius, modelle ait se quaerere rationes eas, quae ex conjectura pendent , non quae adhibent persuadendi necessitatem. Sed ita limatur u
xitas in eo , de quo nunc dicimus , libro , ut ipsum cum legeris , facile flectas judicium
tuum adversus eos , qui sermentatum pauem
interdum adhibuisse Latinos assirmant. Non digressio extra caussam utiqua interponitur , eum de significatione sermenti quaeritur, quinimmo hoc praecipuum esse judicaveris totius 'peris argumentum , quod ex Μelchiadis .
256쪽
reat, oblationes, quae ad Titulos Se Eccleastas deserebantur , firmenti nomine fuisse apae pellatas. Quod vero ii ipsi, qui conveniea' hant inter se de usu perpetuo azymi apud Lxtinos, dum vim ejus vocis quaerunt . in diversas abierant sententias , eas proponit siningulas Clampinius accurate es diligenter , ut tandem suam exponat , cujus haec essa summa videtur. Christiani more institutoquo majorum ad participandum alium ab alio , communicandumque inter omnes in vasis pie rumque vitreis deserri ad suos coetus eurabant per Acolythos panem ab Episcopo consecratum . Eam ob rem constat Episcopum ipsum oblatam unam e pluribus , quas con secraverat, tot in partes dividere eonsuevis se, quot erant Ecclesiae Titulares, ad qua, hae particulae statis atque solemnibus quibusdam diebus mittebantur . His acceptis', Presbyteri Titulares sacrum peragebant, Moblatam , quam singuli consecraverant, eum ea, quae Pontificis voce dedicata fuerat , ad miscebant, quam . . admixtionem fermenti no mine donatam fuisse Maisma arona tentorum
257쪽
e. I A M P. I N I S a33t . contendit Clampinius Disserit etiam. de ritu illo, quo vinum consecratum cum mi di me consecrato, populi post communionem confirmandi caussa, miscebatur , expenditquasententiam Amalarii Fortunati inquirentis , quare hinae particulae sacri panis in calicem immitterentur, alio qua hujusmodi ritus non nullarum Ecclesiarum proprios exponit, quarum in veteribus Oritubus vestigia minime obscura apparent. Sic magis magisque elucet majoruni nostrorum sapientia , qui sacra, qui caerimonias sanctissime coluerunt, dic nobis suis posteris prodiderunt. In extremo tamdem libro de voce ruga disputat, quod iaorri ne Romano Hit torpii opera impresso discantur e Le, qui rugam, saerum peragente Pomtifice , observarent. Significare enim putat Aco. lythos ad arcendam turbam , qua Pontifex transire debebat , destinatos . eique muneri recentioribus temporibus Caerimoniarum Ma
gistros successisse. Huic operi caussam dedisese seribit Iosephum Μariam Thomasum, non solum quod ab eo invitaretur, ut ad easdem
se referret artes , quibus a primis tempori,
baa. eratis studii in suum dedit, sed etiam
258쪽
vt extaret fructus mutuae amicitiae . nihil erat uberius praesertim in iis studiis. quibus uterque eorum devinistus erat. Quod vero ab eo interdum dissentiret, veritatis amori non modo ignoscebat Thomatas, se 1 sim mam quoque laudem tribuebat. Pol hae e Ciampinius de aedificiis a C ltantino Imperatore extructis scribere instituit , sequutus fluees praesertim Eusebium , 8c Anastasium Bibliothecarium . Erant- qui satis habere Eusebium auctoritatis putabant orientis aedifi-eia censentem , sed nullam se debere fidem . Anastasio , qui res occidentis quingentis. Meo amplius post Constantinum annix describpsit. Quantum huic Scriptori tribuendum sit auctoritatis ostendere sibi proposuit Ciam pi-hius, edito libro , quem inscripsit : Examem libri Pontificaris , me vitarum Romanorum Pontismum, quae sub nomine. Masasii Bibliotherarii circumferuntur, ες summorum quidem homi. inum judicia , M testimonia multa habebat , quae pro ejus historiae gravitate in medium proferret. Judicat etiam de styla Anastasii .
quem exarasso tantummoda vitas. Gregorii
lV: Sergii II. Leonis IV. Benedicti III. . ,
259쪽
C I A is p 4 1 o s. as Se Nicolai I. arbitratur, & quidnam esset iωlud . quo ille differret a ceteris, qui alio.
rum Pontificum vitas explicarunt. satis' p. rite exponit. Additus est libro Sanctae Romanue Ecclesiae Bibliothecariorum catalagus juxM chronologicum ordinem, O Parergon ad Gamen
libri Pontificalis, quo castigatur calumnia Io.Launoti, qui cum referret particulam quamdam epistolae a Pio II. ad Carolum VII; Galliae Regem datae, non ad scriptoris, sed ad suum sensum mala usus fide, vocem d Eoribus in detractoribus locum substituerat Ait enim Summus Pontifex: unum a te Persemus , ut detractoribus Sedis Apostolicae semper non credas, sed multa illorum passionibus tribuas . Quamvis edita a Ciam pinio de Anastasio Bibliothecario docti judices approbaverint, ac laudaverint. l Atius tamen manavit Schelestra iii ει Blanchinii industria, qui rem eamdem postea tractarunt; neque sane is erat cum his viris eruditionis copia & severioris eujusdam
eritices laude comparandus. Interea magnum di laboriosum opus urgebat, cui titulum se. cit vetera monumenta, in quibus praecipue minsva opera sacrarum profanarumqtie aes m
260쪽
structam, ac nonnulli antiqui ritus disserinis tribus. Donibusque illustrantiar . Quae non m do occasio , sed etiam caussa hujus co sciendi operis suerit , tali modo a Ciampi
uio narratur. Romam Venerat vir quidam
nobilitate M ingenio praestans , qui cum saepe conveniret Ioannem Lucium, insperanuel accidit, ut ille in sermonem de musivis dilaberetur. Μ alta protulit Lucius , quae lar tebant in thesauris suis , ut quaesuo rem cu riosum , si minus satiatum , at certe cootentum dimitteret. Aderat Clampinius utri que amicitiλ conjunctissimus ; neque tum d
bitavit quin, si quis maxima intentis oc lis contemplaretur omnia in sacris musivi expressa, multa inde erui possent cognitione dignissima, quae veterum Christianorum momres , disciplinam , ritus , denique omnia quae ad cultum Dei ac Sanctorum pertinent , ptimo in lumine essent collocatura . Itaque experiri ipse voluit quid posset , cohortanto ipso Lucio , qui cum esset lanima senectute, di perdita valetudine , aliquid hujusmodi pete se conficere posse desperabat. Sane commode distribuit Liampinius tutum opus: in qua