Vitae Italorum doctrina excellentium qui saeculis 17. et 18. floruerunt. Volumen 1. 20 auctore Angelo Fabronio Academiae Pisanae curatore

발행: 1780년

분량: 393페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

ris devovens, tantum abfuit ab linitando hujusmodi exemplo , ut clementia , mansaetuadine, atque aequitate illorum omnium per vicaciam vicerit. Augustitii vero aliorumquεS3. Patrum testimoniis exposuit quid sentiendii in de iisdem illis eapitibus, dε quibus hian; is iracunde & valde intemperanter multi Romae loquebantur. Probavit etiam Pontifiaci contra Segneri sententiam , verbis non red ssideri in praescribenda formula quadates , qua Episcopi aliquantulum remittere ex eo videbantur, quod in illo conventu statuerant : uid Norisii prudentia dexteritateque omni-nb factum est, ut acerrima controversia dirimeretur, qIta in re non tam Pontifici, qua hi

ipsi Galliarum Regi qui declaravit qtianti illum aesti in arct) cumulatissime satisfecit. Quod Magnus Dux pro Gallis Intercesserat , N6risii judicium taetus aut studium visu in est illius obtrectatoribus, quasi ipse pili ris unquam potentium gratiam , quam tisicium libertatemque sententiae aesti diasset. Sed Pontifex, qui jam expetius erat ejus integritatem,

sdem atque modestiam nihil enim faciebat lini jussus, nec disi vocatus ad Pontificem

ipsum

72쪽

N O R I s 1 o si Ipsum aeeedebat honorifica de eodem praedicabat, multis magnisque in rebus ipsum a Ribebat, seque omnia, quae ad ejus digni-Hatem augendam pertinebant, magna cura. .suscepturum ac de sensurum ostendebat . Id cum animadvertissent Iesuitae , quem tantOpere ac tam iudigne offenderant, omni s mulatione lenire curarunt e maxime enim V

Tebantur ne aequa atque salutaria is consilia daret Pontifici, quae ad prohibendos eoru rite merarios conatus adversus Thyrsum Gon-zalerium Valerent. Quamvis ipse intentus es set ad fraudes cavendas, aliquam tamen in spem venit, fore ut iisdem hominibus in posterum uteretur pacatioribus vel ipsa conscientia fretus omnium diciorum ac factorum.

suorum a sed brevi se illusum sensit. Nam Confultor, ut vocant, S. O i , O Sacrorum

Rimum factus, cum in ore atque sermone coepisset esse omnium, perinde ae si designatus sum isset Cardinalis, velis, ut ita dicam, remisque homines implacabiles Summum Pontificem ab eo alienare studuerunt, quasi, illo Cardinale, obtinere se posse desperarent licentiam cupiditatum suarum . Tum istud obtrectaro

73쪽

Η E N R I C υ snon inutile sore putabant, cum voluisset egeminister accusationum non ille solum insulsus inverecundus homo Dieatus, sed & Cardinalis Lauria, qui sex supra quadraginta capita reperi. xi in historia Pelagiana, ac Vindiciis Augustinianis non solum disputatione theologorum , sed pene vinculis Sc carcere castiganda affirma-hat. Res tota commissa est judicio quinque doctissimorum Theologorum, in quorum ma

nus etiam pervenerunt omnia Lauriae scripta, qui per illos dies mortem obiverat. Iudicarunt hi omnia pura ac liquida ex SS. Ecclesiae Patribus , ac praesertim Augustino hausisse Norisium, & quae objiciebantur non solum putida , sed etiam invidiae ac mal volentiae plena visum iri omnibus iis , quiveritate & divinarum legum norma, non O

dio Sc praejudicatis opinionibus judicant. Hoc judicium Pontifex ad S. O si decuriam reser. ri jussit, quod cum ratum ipsa habuisset, amplissimum atque ornatissimum de Norisii scriptis decretum fecit , malum minitans illis, qui

renovare accusationes auderent 33 . Porroe

quid firmius ad defensionem Norisii, quid ad ejus laudem illustrius, quam ter usque ii

74쪽

rum subiisse acria & severa summorum minum judiciae sine ullo existimationis detri

mento, cum ade irent accusatores poteritissimi, di ad omnem ultionem paratissimi r Tum rein sedit omnis animo timor, tranquilliorem vi. tam aequissimi Pontificis praesidio se victurum Norisius considens. Vix dum re consecta, bini Iesultae adeunt Pontificem ipstim , ab eo efflagitantes, ut sineret pronuntiatam sententiam subjici cujusdam examini, qui in eo, rum Societate theologorum princeps nume xabatur. Nihil concessurus videbatur Pontia sex eorum audaciae petulantiaeque. Fecit tamen quod postulabant eo consilio , ut magis magisque emineret atque appareret Norifit in

nocentia atque doctrina . Visus est ille Igna. tianus Doe or sentire lenissime, qui a bat binos se tantummodo habere scrupulos, quos sibi evelli optabat. Si quando aliquis scrurulus mentem movet, scribebat ad Reginum Comitem clarus ille Carthaginensis Ecclesiae Diaeonus Ferrandus , non sequaris facile sententiam pro Priam, nec aliis persuadere coneris. Sed ille rienorum dictorum scrupulosit mus ac calumniosis

smus discussor, tu ipsum Facundi Hermianen-

75쪽

lii Asrica Episcopi verbis api ellare sole- abat Norictius, plures disseminavit libellos 36 non solum scrupulis, sed etiam criminationil, is refertos, tum ad odium in Norisium ipsum excitandum, tum ad tacite reprehendendam latam secundum eum sententiam.

His vulgatis, silere optabat Norisius, qui jam obduruerat in patientia hujusmodi machinationum . Sed non solum impulsu, sed etia inj0ssu Innocentii Pontificis calamum sum put ,

dc atramento non admodum temperato rc-

spondit omnibus adversarii scrupulis. Sic liber inscribitur , qui aditum ad Cardiu alatum Norisio aperuisse putatur. Ilisorica dissertatio de uno ex T inuare carne passo: accedunt historiae Pelagianae ab Anonymi scrupulis vindiciae 37)Nemo ignorat in illa turbulentissima tompestate Christianae reipublicae , quae per Monachos quosdam Scythas sub Iustiniano Imperatore excitata est, plura disputata ac definita fuisse, ac quaesitum praesertim de uno ex Trinitate passo . Cum necesse fuisset No- risio de his Monachis seribere in historia Pelagiana , facile eos ab Eulichianae hac roseinos nota vindicavit, probavitque illum dice

76쪽

. N O R I s 1 o P:3i m Idi: n interdum rejectum, interdum a probatum suisse a Romanis PontΗkibus. Ex hae la o delicatulus ille serupulorum Auctor

colli gere se posse putavit, sole inrie illud do

gma de Romani. Pontificis instillibilitate pennius convelli a Noris . Volens hic patefacem nodum in scirpo quaeri , universam histuriam

controvoruae de uno ex Trinitate narrat

dam suscepit , ex qua narratione intelligi potest nihil se detraxi se de Ponti eum Romanorum auctoritate ac juribus, aeque ea pro tulisse , quae monumenta antiquitatis, luci lentorum scriptorum testinionia. atque ipsi Tecta ratio suadebant. Tali modo Sc hist 1iam illudiavit, & illam . theologiae partem. quae ad Incarnationis mysterium pertinet'. docte ac perite e ornavit. Qui dubitare

dentur insulse quidem num interiorem

Sc reconditam quamdam rorum divinarunt stientiam trahuerit Norisius , quae par in illo sue 3 it atquo vetustatis notitia , per Ur xant hane , de qua diximus, dissertationendi , atque Ausistinianas Vindicias, Sc si ae i cIIo voluerint profecto statuent illum numeran tiurn in principibus. sita di aetatis, illeolog s .

77쪽

nENRICU steminemque superiorem habuisso, quem a modum de illo vere praedicarum operum

Augustini Gallici editores, in vindicanda i terpretandaque illius sapientissimi ac sanctissimi Episcopi doctrina. Illi priori dissertationi alteram addidit Norisius, qua Monachos Scythiae omni prorsus suspicione Eutichian acthaereseos liberavit. Atque hoc ipsum sibi

cum Petavio , Thomasinio aliisque conveni hal : sed ad rem certissuris argumentis domonistrandam investigavit atque perscrutatua est omnia illorum temporum monumenta, diligentissime examinavit omnium verborum

Pondera, quibus iidem Monachi usi sunt in professionibus, ut loquuntur, Fidei, ceterisque eorum scriptis . Cum multorum & ipsius Gar-xerii testimoniis ollendisset Νoritas in tertia dissertatione plures Galliae Episcopos, & ipsum Vincentium Liruiensem in errores Semiis pclagianorum inductos fuisse, sic compellaro potuit adversarium suum. Non mi te piget, homo lepistine, cum ea in me culpas , quae t vestigatoribus veritatis gloriae ducuntur, O quae propugnatores habent Iesultarum doctissmosy Quod

vero ad Iaasenii errores, quibus lepidum is

78쪽

NOR Is Ius clud caput omnia Norisii theologica script aspersa dicebat, M actum videri de Christiana republica, nisi censoria animadversione ii coarguerentur, usurpare solitus erat Plorisius gravissimam illam Augustini sententiam: quid adhuc quaeris examen , quod jam factam es apud Apostilicam Sedem8 Sed haec nihil val

bant ad evellendam importunitatem ex alii apis invidorum: itaqu* ea pro se ipse scri: Psit, ut non supplex aut reus, sed magister ac dominus videretur esse iniqui Cens ris. Quomniam vero plura erant in Responsis adrersu gem. Fas germano Germanitatum Sc. ad diluendas h jusmodi accusationes opportunissima, leyito eadem hoc loco tetigit, ut memoro, dom. Oratio renovatZ videatur. Disseruit tamen, subtiliter Sc copiose in extremo libro de ori ionis gratia G elyclitam, cum illud praesertim sibi proposuisset ostendere in mala & artita

ciosae criminatione , quid illud esset, in quo ipse ceterique Augustini iaciatorcs Ian senio discreparent . Nondum haec typu au gaverat Noristus, cum audit nihil non liri Iesultas, ut sua scripta ab iis, qui FP Mi quaestionibus in Hispania praeterhat,

79쪽

p de Ilum, quibus mos orat Plautinis salitas Thra nomi militem Macedonicum, ceterosqus Norisii oppugnatores perfricare, illa ex Tri- nummo I: sarpabant 39 :,- Non enim possum quin oclamem et euge eam

riciis palminat habes; hic pictas, visit tua comoedis - Dies, quo Pontifex Norisium ita Cardinalium colo. Iegium. cooptavit, magna b0norum omnium lae titia atque gratulatione celebratus cst. Is aio Iem fuit prid. id. Decemb. an. MDCXCV. Ple -HImque evenit, ut qui honores sui vere, Oh: en los jam ostidiant. At nullam satietaten, ne que celerem neque seram timere debuit Na--risius, qui ab ambitione semper fuit alieni 1- simus atque hujus rei sane non mediocr est argumentiam, quod oblatum sibi antea I piscopatum Pistoriensem recusaverat) qui quae homines maxime admirantur, plena futilitatis - summaeque levitatis esse dicebat, cuique nihil tam molestum erat, quam salutari, appeti,

decedi, assuro 4o . Atque is quidem saepe

querebatur cum amicis , quod cum nihil optasset magis quam senescere, ut ajebat Solon,' se multa in dies uidiscentem, se m esse , secium eue xivere , studia doctrinae omnino deseror ei

80쪽

Tit. Cum adesset vero illis S B A.

Rituum atque concilii, ut Vocant , coetibus .' propter magnam opinionem doebinae princis Fatum sententiae tenere videbatur; le plua oneris quam ceteri collegae habebat, quod saepe ei extraordinaria mandata, di vel ea quae ad Reipublicae administrationem perm nebant o), darentur. Quoniam vero sum 'laboris desidiam , repudiatio supplicum super hiam , amicorum neglectio improbitatem marin guit , se se gerendum recenti auctus digni 'tate Norisius putavit, ut nemo illo industrior nemo magis misericors, nec ossiciosus magis fuisse videretur . Atque hujusce rei conjest

iam de illius studio in Papebrochium facillia

me ceperis. Plurimi faciebat, amabat etiam hominem Iesu itam, oblitus injuriarum , quas. in se jecerat , cum ei de S. Hilarii Arelate sis vita scribendum fuisset. Itaqua cum multi postularent, ut censoriae severitatis nota quibusdam illius scriptis ae praesertim Pro

illeo inuroretur, tanta cura rem amlai sese pit, ut ina in Videretur agere. Confilium ei

etiam dedit quaedam corrigendi ad historiam.

SEARCH

MENU NAVIGATION