De Ethicorum Nicomacheorum integritate commentatio [microform], qua ad examen scholae Ploenensis ..

21쪽

his omnibus libri illi suspeeti discedunt a rationibus Eudemi, persequuntur vestigia

AristoteliS. Easdem vero voees et in Im. libr. Nicom et in It ad similes res deseribendas saepenumero esse adhibitas, id quidem negligemus, ne quis nobis eam syllabarum eaptationem obiiciat, quam in hae quaestione vitandam esse ipsi monuimus. Quamquam alia res esset sutura, eum hae similitudo in libris exhiberetur, quorum quum rerum tractatarum argumenta magnopere a se diseederent, neuter ex altero descriptus esse diei posset. Eam vero utriusque libri eonvenientiam admodum esse notabilem redimus, qua in libr. I et VI Nicom non solum voees quaedam et sententiae, sed interdum sententiarum, iisdem fere verbis deseriptarum, quaedam eontinuatio et series nobis osserantur, quae nullo in alio neque Nicom nequeaudemiorum reperiantur libro De e nere autem disputandi, et de utriusque seriptoris onsilio, quod in his libris persecutus esse videatur, ut iam quaedam, quae ad illam quaestionem pertineant, moneamus; non multis quidem quaeremus, ubi in his duobus leomaeheorum libris illa sint contraria contrariis opposita ἐναντιώσεις , quae in suis libris maximo semper studio consectetur et persequatur Eudemus, ' vel similia; sed pauca tantum, eaque solum quae e primo Nicomaeheorum libro probari possint, leviter perstringemus Aristoteles igitur, ut inde incipiamus, quippe ipse de moribus hominum ipso vitae usu edoctus, ad res humanas recte aestimandas multum valere ipsam rerum experientiam in Nieomaeheis identidem docet Eudemus, licet eruditum illud ἐπαγωγης nomen crebris sermonibus usurpet, nullo loco ipsam experientiam vel laudat, vel ommendat, vel quid valeat commemorat. I e hae autem re liber Itus Nieom. eum Imo libro tam miro modo consentit, ut alterius est ata ab altero respici atque excipi videantur. δέ eoin του καθευδειν, non ἔξις. 2I a. - De Eudemi anpersiItiosa prodigiorem religione ee. E. E. Ira a 4. Irassa Io. 248 a 34. 32254 27 2 In quibus omnibus prorsua suus est. Eadem illa exemplar eadem illa voeis μαντευεσθαι ignissentio. f. E. N. Ili4 a 32. lib. VII 147 a Ia passim. Lib. VI II 444 24.

neque Eudemiorem similiter deseripta exstant.

Aristoteles porro in Nieomacheis, ut sontium, e quibus Suam morum humanorum scientiam hauserit, bene memor, ita Saepissime Sollieitus esse videtur de multis illiseonditionibus sortuitis atque in eas positis, e quibus in vita hominis honestorum studiorum incrementa pendere soleant impedimenta, Subsidia, obstaeula, firmamenta eorum identidem proponit et perlustrat: ne oblivionis quidem, quaeum humanae imbecillitati in oestudio onssietandum sit, obliviscitur. Eudemus tam levia non eurat, oblivionis ne nomen quidem ullo loe in Eudemiis legitur. Sed etiam hoc nomine, qui librum It Nicomaehe-orum scripsit, ita a partibus Eudemi deseiseit, ut verba quaedam primi leomaeh. librieonsilio et consulto iterando repetere videatur. Denique iam supra p. 6 monuimus, Arist0telem in Nicomacheis haesitare saepenumero in circumscribendis et doctrinae praeeeptis, et praeeeptorum finibus Eudemum de pluribus confidenter iudieare. Itaque Aristoteles etiam id in medio relinquit, utrum bonorum omnium unus sit finis, an sint plures Eudemus de eadem re verbis magnopere mutatis ita disputat, ut aliorum haesitationem referre, non suam confiteri videatur

Liber VII leom. etiam hic Aristotelis prae se fert simplicitatem, et longe reeedit ab Eudemi ambagibus iisdem enim paene verbis, quibus in mo Nicomach libro, in VII

Nic. eadem illa exponitur dubitatio. IIae autem, licet singula sint levia, cuneta tamen alicuius esse momenti ad dispiciendum librorum illorum auctorem esse putamus. Utique enim iis, qui hos libros esse Eudemi volunt, probabilis quaedam ratio proponenda esse videtur, cur Eudemus qui in eteris omnibus libris tot nominibns ab Aristotele recessisset, in his maxime libris omnia illa Aristotelea tam diligenter expresserit atque imitatus sit l

πρακτῶν πάντων ἐστι τέλος, του ἄν τι τὸ πρακτον ἀγαθον ε δῖπλείω, ταυτα. f. . . II IMAE II. ω' η πασων ἐνέργειά ἐστιν ενδαιμόνια, εἰτε ἡ τινός αυτῶν.

22쪽

Nobis autem unus etiamnune loeus restat te iter perstringendus, de diverso eonsilio, quo Eudemus et Aristoteles illam de moribus humanis doctrinam tractasse ideantur. Iam vero, ne in ipso hoe disputationi nostrae exitu ipsi audaeius quid perielitemur, de hae consiliorum dissimilitudine disputare in aliud tempus disseremus, et hi tantum duos ex illa disputatione loeos praeripiemus, in quibus ad ontrovers amnostram transigendam non parvum momentum inesse eensemus. Alter Ioeus exstat is

VI 8. 141 b 1 - 26 alteri N. VI 3. 13s bH - 19. Prioris Ioel verba sunt hie

οὐθ' ἐστὶν ἡ νεόνησις των καθόλου μνόνον, diata δε και τα καθ' καστα γνώριζειν. de φρόνησις πρακτική ἄστε δε αμφω ἔχειν φ ταυτην μαλλον an δ' ἄν τις καὶ

ἐντανθα αρχιτεκτονική.

α ς τα καθ' ἔκαστα τὰ κοινὸν hε ἴνομα πολιτικῆ Ponamus, hae verba ab Eudemo esse eonscripta. Quid igitur sonat vox illa ἀρχιτεHoνική in udemii sNullo Io eo in Eudemiis eius invenitur interpretatio. Atqui interpretatione prosecto eget, et ne Magnorum Moralium quidem auctor sine explicatione aliqua eam emisit. M. M. I 3541984 35)Nostro vero Ioeo non solum ponitur sine aliqua explieatione, sed adiunguntur ei praeterea verba illa καὶ ταωθα etiam illi e Ubinam igitur praeterea udemia

Sinnulari eas aeeidit, ut, in quo loe nos tertissima nostri sententiae firmamenta reperire nobis 'idemur eodem viri Illi Moeth plurimas suspieionum eausa. deprehenderint. Offenduntur autem viri doeti maxime eo quod Aristoteles, si hune librum VI eonseripsisset

regendis rebus 'umanis 'ddieturus esset, quam quam ii libro Im. Neomaeheorum .ieonstituisset ulto maiorem doctrinae fore eonvenientiam inter libr. VI Eo L. I ΕΛ lin

νστερον λεο ν. quibus 'tris in o in AEausa magnoperes dissentio. Xam , uri quod di eunt, oeo illo libri V Aristotelis et oetrinam et Ioquendi onsuetudIno . . t

eonstituere et latiorem et 'trietiorem 'liquam signineationem Deinde tantum ab itii Aristoteles o 'oe' eoereendam putet eientiae illius ivilis πολιτικὴ o signisseationem ut erbis illis nihil, nisi monere videatur de eommuni quodam loquendi usu Itaque etiam inhoe et in VII libro omnibus Ioeis usurpatur IIa vox eadem plane signifieatione, qua eteris in libris Aristoteleis. Eudemus vero , si hune I librum seripsit, iis promissis non stetit quae in libro I dederat: de oeeonomia ne verbum quidem toto libro VI Ieom. Ceterum f.

p. S.

otiamsi tormentis quaestionem habuerimus, ilii proserent, quo interrogationem illam dissolvant Eudemo enim ipsi tot opere Semel tantum, idque loe alienissimo vox illa quasi invii in buccam venisse, atque ipsa, ut ita dicam, tu alamum eius irrepsisse videtur nostro autem loe eone inn illi homini Iubitum erit oracula landere atque aenigmata proloqui. - Iam ero quum in ie0maeheis Omnia ea reperiamus, quae inaud. frustra requirimus et o eis illius desinitionem et alterius, ad quam referatur potestatis descriptionem,' nullus locus ulli dubitationi restare videtur, ad utrum scriptorem lib. I sit reserendus.

Alter autem ille locus, L. VII. 1139 b 1 - 19 ad quem supra provoeavimus

et p. 28 etiam gravius, si eri potest, testimonium nostrae causae dare videtur. Verba eius sunt υρξαμενοι ουν ἄνωθεν περ αντῶν πάλιν λθωμεν εστο δ οἶς ἀληθεύει ἐφτχη πέντε τον αρψμον ἐπιστήμη ab v τί ἐστιν ἐντευθεν φανερόν,ει δεῖ κριβολον εἶσθα καὶ μην ἀκολουθειν ταῖς μοιότησιν. Quisquis igitur liae scripsit, profitetur, se ab h0 eapite disputationem de intelligentiae humana vi et virtute, si quidem hae res diligentius inquirendae, nec sinii litudinum tantum auxilio expediendae sint, iam de integro, exorientem a scientia humana esse retractaturum. Hoc autem loco non quaeremus, utrum verisimilius sit, Aristotelem haee seripsisse, an Eudemum Eum, qui plurima in sua morum doctrina eviter tantum adumbrata esse lateatur, an eum, cui quidquid scripserit, δῆλον esse videatur καὶ νανερόν es. sup 25 m δεῖ ἀκριβολογεῖσθαι - Quo tandem modo ille argutiarum amator ita de hac re quaerere potuit, qui quantas tenebras praerepta huius disputationis parte subtilissima quibusdam Idi th. ud libri partibus offudisset, iam supra audivimns p. 4 . - μη κολουθειν ταῖς μοιοτῆσιν. Haec Eudemi esse verba, et sententiam Qui omnino in adhibendis similitudinibus parcus, de hae autem re, quae illo loco quaeritur, nullo omnino librorum suorum Ioc ulla comparatione et similitudine usus erati Aristoteles contra ipsam illam ibi riti disputationem iam in primo libro attigerat, ibique monuerat, eam videri ad aliam philosophiae partem esse reiiciendam ideo dubitatio illa quae ab . . est alienissima, in . . plane est suo loco. Idem vero iam

E. E. I 217 4. φ ων αλίσκεσθαι συμβαίνει καὶ τον ἐμπείρους δυναμένονς πράττειν ἐπὸ τῶν μήτ' ἐχοντων μήτε δυναμόνων διάνοιαν ἀρχιτεκτονικὴν πρακτικον. E. . I l. 094 α 5. ἐν πάσαις ὁ τὰ τῶν ἀρχιτεκτονικῶν τελη πάντων ἐστὶν aiρετωτερα των φ αντα τουτων γαρ χαριν κἀκεινα διωκεται. 0944 27. Λοξειε δ' αν τῆς κυριωτὰτης καὶ μάλιστα ἀρχιτεκτωνικῆς τοιάντη D καὶ η πολιτικὴ φαίνετα ευαι.

23쪽

iti rimo libro tribus Io eis similitudines et eomparationes quasdam adhibuerat ilissustrandam eam rationem, quae inter mentem humanam et eieras hominis saeuitates ei ire intereederet itaque recussime adiungit καὶ μη ἀκολούθει ταῖς μοιοτ σιν 'Sed hae hactenus ubi res ipsa loquitur, nihil mihi videtur esse addendum. i

εχειν λόγον.

25쪽

- L.

26쪽

meistens retroversiri.

27쪽

mi de Sexta,

mit de Quinta,

mit de Quarta

mi de Tertia,

mi de Secunda;

mi de Prima