장음표시 사용
2쪽
Erus quaestio est, quam exercitationis hujus Chronologicae gratia proponimus , quae Chrono Iogorum ita exercuit ingenia , ut LXX. diversas sententias Ricciolius Chr. Res lib. VIL cap. I. numeret ; post quem Tourneminius suam addidit, Souciet, aliique suam . Nos hoc argumentum aggressi, ne celebrem apud Historicos quoque Ecelesiasticos quaestionem negligeremus, nostram addidimus, ab orbe Condito ad aram vulgarem annorum 423s., quae ab aliis Chron ologorum quos legimus discrepat. Ut eam explicemus praemittimus nonnulla , quae in decidenda hac quaestione ita serva da nobis proposuimus, ut Axiomatum quorumdam loco habe
II. Primo : Divinarum litterarum effata ita spectari oportere , vel in historicis hisce rebus Cronoligicisque, ducimus, ut nu tum earum , aut significationem aliquam pluris faciamus, quam externorum Scriptorum testimonia omnia disertissimis concepta verbis, & ceterorum consensu probata: Cui Divinae litterae favere magis videntur,is Scriptorum horum maxime probatur.Secun do : Uerba ipsa , atque sententias ita accipimus, ut accipi ab hominibus vulgo in plana , atque obvia significatione, ct in ejusdem Λ Σ Scrit
3쪽
Scripturae aliis locis extra controversiam positis, solent; putamusque, ut in proverbio est, σκαφὴν, σκαφην dici ἔ nisi contrarium evidens ratio aliqua, aut PP. consensus evincat. Qui qui
dem Patres, ubi LXX. lectionem habent a Uulgata, ct Hebraico fonte diversam, atque illam illi opinionis suae ducem habuisse
identur ; minus apud nos, qui Vulgatam convenientem Hebraiis co textui sequimur, auctoritatis habent. Tertio: Cum aliquanis
do Scriptura nude, & historice , & fuse , suo loco rem narret , alia quanda alibi idem brevius indicet, vel ad alium locum alludat ;non ex hoc altero loco explicandus est ille primus , sed contra al- Ter e primo ; atque hic maxime spectandus, considerandusque aerit. Quarto : Et si non ignoremus, Catholicos etiam multos con- Cedere, librariorum vitio in numeris quos Vulgata retinuit, non-Dullos aliquando errores irrepsisse ; Nos tamen , ubi praesertim Vulgatae Hebraicus textus concordat; hanc nobis numeros immutandi licentiam non sumimus; & malumus rem quoquo modo , si potest , numeris illis retentis explicare ; vel Hetercidoxo om nonnullorum exemplo : ex quibus Usserius in Chr. Regum Ha braeorum constituenda Nostris aliquibus succenset , quod ali-Ier fecerint gravi, prudenti Abulensis illa praereonitione priarmon expensa ; quae nimirum est ad II. Par. XVI. quis Isa es periculas solutio, quia si in uno loco Scripturae eorruptionem esse fateamur se omnibus aliis locis dubitabimur,an eorruptio ibi sit,sicut dicis Augustinus Ge. . Quo quidem Canone quantum o aeris
Imposuerimus nobis non ignoramus. Quinto : Morem scripto rum sive populorum maxime spectandum esse censemus. Quare cum non unum , sed plura exempla , quae certa sunt, occurrant in Genealogiis Hebraeorum , in quibus capita nonnulla omittuntur; hunc morem fuisse ita eas texendi colligimus, ut non omnia capita recenserentur. Quare argumentum ab eis ductum ad brevitatem temporis demonstrandam, minus idoneum censemus: Sexto : Saepius nonnisi conjecturas expectandas a nobis praemonemus; conjecturis tamen sua vis inest, quando ad systema unum stabiliendum afferuntur multa, ct in eo multa alias explicatu difficilia commode Iocum suum sortiuntur. Ac quemadmodum in vulgari structorum artificio , quo plurimae partes ejusdem operis seorsum perficiuntur ac poliuntur, si eas postea compin- gendo a
4쪽
gendo, videas aptari mutuo, & cohaerere, non dubitas, quin sit ilIEproprius locus singularum ; cum fieri vix possit ut omnes, fi ve etiam multae extra locum suum positae, sibi adaptentur ,& mutuo conveniant: ita de hoc quasi Chronologico artificio pronunciandum est, si partes multae eum locum sortiantur , quem, aliis non repugnantibus, possint obtinere
III. Empus omne a Mundo condito ad reram vulgarem con I sueto more dividimus in AEtates sex;primamque facimus ῆ Mundo condito ad diluvium , annorum i 5s f., Alteram a ditu vio ast vocationem Abrahae annorum 437 ; tertiam ad eXodum annorum 643 ; quartam ad templum fundatum anno quarto SMlomonis annorum 48o; quintam ad templum iterum fundatum anno secundo Darii Hystaspis annorum 477, ultimam ad aram vulgarem annorum s 2 o. IV. Primarum duarum intervallum commune nobis est cum multis ; Nam primae quidem suppeditat genesis Patriar charum cap. Genes Iri, & annus diluvii anno scio. vitae, Noe ut Gen. VII habetur ; Alterius vero cum genesis Patriarcharum cap. Gen. n. tum vocatio Abrahae,quae describitur cap. XII. Αnimadvertimus tamen nonnulla in utraque aetate, quae item ani madverterunt summi Chronologi . Primo scilicet; discrepantiam genesis Patriarcharum eap. R. G XL Gen. haberi praecipue inter Hebraeos codices, Graecos, & Samaritanos. Nos hic , ubi Hebraeis codicibus concordat vulgata ; quas haec repr sentat, ratio nes sequimur; a qua anni fiunt ab Orbe condito ad Diluvium 16sσ; cum Graeci codices exhibeant Σχ42 , samaritani I3O7 . Novimus esse ex Catholicis nonnullos, qui Graecos in hac anno
5쪽
ruiti computatione sequantur. ; ex quibus est Ricciollus lib.6.
Chrom res cap. I , Morinus exercit. . Tourneminius Sc. In Rieciolio displicent tum modi tres, quos prop',suit utriusque editio
nis conciliandae sit dicatur Adam bis genviste filium nomine Seth,
ct posteriorem post centum annos, idque exemplum imitari voluisse Posteros ε, si dicatur Adam anno II o. ccepisse filios gignere, centesimo anno post, excellentissimum horum ; vel post centum illos annos filium ceteris in haereditate praetulerit &Seth appellaverit ; tum ejus pronunciatum ; si conciliari non possint, sequendam LXX. editionem . our neminito ratio ineundae concordiae ;ut in Hebraico textu, ubi desunt centenarii illi numeri, suba diendos Scriptor voluerit, quemadmodum numerus major ali- qiando sublicetur, cum jam semel expressus est; praeterquam- quod non conciliatio est sententiae unius cum altera , sed pro Se-Ptuaginta decretoria sententia; omnibus aptari non facile potest ;cum aliquando in Hebraeo centenarius exprimatur; &illa omis. so sieri soleat, cum necessario supplendus est ; Cur autem ante centenarium Patris annum nasci filius non potuit V. Secundo : Cum ita anni exprimantur uti menses , diesque qui vel illis annis abundant vel deficiunt, nulli umquam occurrant, suspi catus est Petavius, ita exprimi hujusmodi empora , ut de minutioribus intervallis incerti simus, etsi Chronologorum mos invaluit, ut anni omnes habeantur pro completis . . Non jure
Usserium putamus insimulasse summum Chronologum, quasi ita scri Calculi certitudinem infirmet , imo ad sacrarum littera
rum majestatem quamdam pertinere putamus, ut tantum tradat . quantum ad praecavendos nimios errores satis sit, nec aberrare longius patiatur; nimiam etiam retundere voluisse hominum c
rio sitatem : quod ex aliis conjicimus,in quibus hoc plane modo se gerere eaedem sacrae litterae videntur . Cui rem similem facit Catholica Ecclesia in temporibus partiendis , definiendoque, pro temporum vicissitudine , noctis, & diei intervallo, quin Astronomicos apices anxie persequatur.Qui in Patriarcharum πουδογονία
subtilitatem illam admittit Usserius, in vitae annis designandis aet-hibitam negat; licet ita de ipsorum aetate tota nos doctos velle videatur Scriptura. ac de aetate qua filios genuerunt. Aliud est quod incertos nos faciat; an in genealogia texenda, more Haebreis
6쪽
communi, sint aliqua capita omissa. Itaque qui temporum majus aliquod intervallum ex Scriptura repudiari putant, probabilem quidem rem dicunt, quaeque a Chron ologis admitti solet; non tamen vere GScriptura ipia demonstrare possunt. Tertio: Arphaxad natum posuimus biennio post Diluvium ; quod locus qui id significare videtur, vix explicari aliter possit, nudeque & historice rem narret; alter quo genuisse dicitur Noe auno scio. Sem, Cam , de Iaphet, commodam, &usitatam explicationem admittat; non temporis, quo sunt geniti, in his nominandis ordinem servari. Quarto : Atque eadem ratione utimur in Cainano interseia rendo inter Arphaxad, S Sale, quod Lucae locus nisi Cainan hic admittatur, expediri aliter non possit, quam di concedamus, aut negligentia Scriptorum, aut alia quacumque de causa continere aliquid , quod non est verum, cum positive amrmat, quod isti negant: contra,admisso Cainane, Genesis,&. Paralipomenon locis explicatio tribuitur ,quae usitata est, ct multum sane probabilis; genitum aliquem dici ab eo, qui non pater, sed avus est, omissis capitibus non quilis in genealogiis texendis a Cetera commodius Opi
vior tabula nostra repraesentabit ..
7쪽
874. Malaeel nascitur exCainan ann.
Iared nascitur ex Malaeet ann.
Lamech nascitur ex Mathusalem an.
Q Gen. V. III. M Vixit autem Adam I 3 o. annis S genuit .... vocavitque stomen ejus Seth α ε .is vixit quoque Seth Ios. annis & genuit Enos . D s. ,, vixit vero Enos so. annis S genuit Cianan is .c ra. is vixit quoque Cainan 7o. annis . ct genuit Μalaeel ,, .cs 1s. ,, vixit autem Μ.ilaeel annis & genuit Iared is . 6) as. is vixitque Iared is a. annis & genuit Henoch is .c' ar. Porro Henoch vixit 6 s. annis S genuit Mathusalam 8 aς. vixit quoque Mathusala 28 . annis & genit Lamech ,,. 9 28. ,, Vixit autem Lamech I 82. annis & genuit filium vocavitque no men ejus Noe is s Io Gen.VII. xx. Anno sexcentesimo vitae Noe mense secundo, gr. die mensis rupti sunt omnes fontes abyssi magna: &c. is Diuiti so
8쪽
A diludiis ad Abraha vocationem ann. 4 s7. A. P. I.
Arphaxad nascitur biennio post diluvium ci
Gen.XI. Io. Sem erat Ioo. annorum, quando genuit Arphaxad biennio post diluvium saac ,3. Lucae III. 36. ,, uti fuit Arphaxad , qui fuit Cainan , qui fuit Sale is . Gen.XI. I 2. In vers 1XX. detracto ut moris est centenario numero . Gen. XI. Ia., Porro A naxad vixit 3 s. annis S genuit Sale ri . Q 14. M Sale quoque vixit 3 o. annis & genuit Heber is .c33 26. ,, Vixit autem Heber 34. annis , ct genuit Pnaleg is . 6 Ι 8. ,, Vicit quoque Phaleg go. annis & genuit Reu is .c ao. ,, vixit autem Reu 3 a. annis , ct genuit Sa rug, .c8 aa. is vixit vero Sarug Io. annis , ct genuit Nachor . ' a 4. ,, vixit autem Nachor 29. anuis , ct genuit Thareis . .c o v. ullis Et facti sunt dies Tnare a os . annorum S mortuus eri h Ha r n ,. XII, I. ., Dixit autem Dominus ad Abram ; egredere de ter ara tua ... 7s. annorum erat Abraham cum egrederetur do Har a M. Disitigod by Cooste
9쪽
De III. AEtate. VI. yta Tatis secundae finem & Tertiae initium facimus anno
tW Thare hos . sive eo mortuo. Abrahami vero anno s. ex Ioco Glan. XI, XII. quod eorum locorum planissimus hic sensus videatur, cui favet S. Stephanus AH. VII. ; nihil vero contrarium occurrat, quam locus Gen. XL et s. a Petavio objectus , quo Thare anno o. genuisse dicitur Abraham ,& Nachor, & Aram ;qui quidem superius alteri loco allatam explicationem recipit, quoniam tres illi simul eodem anno Patris so. nati esse non possunt: unus igitur tantum , neque is primus qui nominatur, Or
VII. Tertiam hancRStatem productiore facimus annis 2 I s,quam vulgusChron ologorum,quod hic maxime canonem illum nostrum secundo loco positum servamus, in Exodi loco explicando , quo
mansisse in AEgypto dicuntur filii IsraeI annis 43o. Itaque maluiamus in Iptum , AEgyptum interpetrari, & filios Israel IsraeI , id est Iacobi filios & posteros, in eo quidem loco, qui historicus
est,& rem nude & historice narrat. Paulus ad Galat. III i . at ludit ad locum Genes. XV. I 3. qui nobis favet: itaque non est ad illum pervertendum vel explicandum hic adhibendus. Nihil occurrit etiam, quod contra planissimam illius loci significationem, nos urgeal,qui Uulgatam cum Hebraeo fonte convenientem, non LXX , in quos forte glossema irrepsit ante PP. aetatem, nobis sequendam proposuimus. Genealogias enim quale argumentum essent , supra diximus: & possemus etiam , si vellemus, genealogiis genealogias , opponere praesertim Iosue. Itaque ann nos 43o. numeramus ab ingressu Israelis in Algiptum , post annos et Is., ex quo Abraham vo catus est Patre mortuo. Quae quidem sententia est Nicolai Abraha- mi, fuitque postea is aci Vomi, Tourne minii; in quibus etsi inductum retatis hujus tantum intervallum probamus, argumenta, tamen, quae ad confirmandum afferunt, non Omnia probamus ..ditatem hanc tertiam exhibebit tabula nostra .
10쪽
A poestione Abrahc, ad Godum, annorum s s. A. P. I. asset. Vocatio Abrahae anno 7s. 26I7. Abrahae centenario nascitur Isae. cibas 7. Isaaco sexagenario nascitur Jacob ci)2768. Iacobo a. 9 I. nascitur Joseph 3 28o . Iacob cum tota familia ingreditur 3 AEgyptum an . ι3o'Joi ephi 39.
2324. . .. . . Iacob moritur a postquam ingressus est AEgyptum a . II.
2878. . . . Ioseph moritur anno r. in o. 3Is 7 Noses nascitur cc 3237. Exodus ab ingressu in AEgyptumJacobi an.CCCCXXX B E f. III.
s. is .... Cum centum esset annorum I hac quIppe aetate patris natus est Isaac is . 26. M Sexagenarius erat Isac , qnando nati sunt ei parvuli,, . s. Iacob Pharaoni ,, respondit dies peregrinationis meae go. annorum sunt M . 6. de Ioseptio,, go. autem annorum erat, quando stetit in conspectu regis Ρnaraonis ,, . s I. ,, transactis sertcm ubertatis an ris . . . eoeperunt Venire 7. anni inoptae ,9.
II. Cum Iacob vocatur in AEgyptum ,, adhuc enim quinque anni residui sunt famis is . Gen.XLVII. 28. ,, Uixit in AEgypto decem S septem annis ,, .ch tars. M Mortuus est expletis centum decem vitae Dae annis ,, Nam mortuus annorum 11 O. anno P. I. 3177. Exod. XIII. 4o. is Habitatio autem filiorum Ili et, qua manserunt in Kgypto, tuit quadringentorum triginta annorum e quibus expletis , eadem die egressus est omnis exercitus Domini de terra Egypti,a.