장음표시 사용
51쪽
tis: eapitis Christus dedit semetipsum
pro peccatis nostri , t eriperet nos de praesenti seculo ς quam: item liae belli Iusti Meni j,dς praeparatione ad morte iri, quem quo vidi in manibus habebat, citer id ciens circumfere rbat: item libri Iohanni V Vigandi pastoris Magde burgensis, cui titulus: Dcubtarti cris Cirri illi cher et r. Hunc librum non ita pridem ipsi miserat Iulius Henrici Ducis Brunsvicensis filius Tantopere autem eo delectarbatur, ut de pluribus exemplaribus aduehendis mandata daret, de Vertendo in linguam Danicam cogis
In seri j natalitiis, ingrauescente
paulatim morbo, cum lecto iam ita assi xusciset, vixit se mouere posset, praeter ordinarias concione , quas audiebat, nihil legebat ipse, ut facere
prius solitus fuerat sed conciones illas quae in Lutheri Postilla extant de puero Iesu,recitari sibi iubebat cas omnes
52쪽
omnes audiebat attente magna cum animi alacritate. Quanquam autem ipse tum coena Domini, qua octiduo ante usus fuerat, abstinebat: tamen cubicularijs suis eam in conclaui sub administrari, magna cum voluptate cernebat. Pridie, quam moreretur, quae viti ma dies erat mensis Decembris, cum de morte patris .Pauli, de quo solicite semper percunctatus fuerat,nunsciatum esset: Bene cst,inquit cras sta
Calendis igitur Ianuarii, a quo die nouum annum nunc aspicamur,
memor credo quod significatum ei csset, hoc die meliorem eius valeti dinem fore, ii tam inde secuturam longiorem, quasi exire iam ex hoc exilio gestiens,at Iad coeleste illud domicilium properans,bene mane se ad moriendum parare coepit, ac prismum praelegi sibi iussit locum Pauli Gal. LChristus semetipsum dedit pro
53쪽
peccatis nostris c. timc a M. Pam
ua patris ipsius obitu quaedam scissicitas at tus esset: Hodie,inquit, ipsum sequar: γn tu ut patri adfuisti, ita mihi facit adina sis. Mox reliquis abire iussiis, solum Paulum retinet, ibi post apertam. lti plenam, rotundam, plane Christi, cum no homine dignam confessionem, bli rursus ipse verbo Euangeli ita se erisimae gebat ac confirmabat, ut Paulus, quiis stat ipsum audiebat,arbitraretur se multo h plus ex ipso, quam ipsum ex se, conso γ die lationis cepisse. Nihilominus tamen,
μ' xx ministeri etiam rationem habeo
ret, praesenti si ministri voce magis
-tu confirmaretur, vicissim ex ipso audiam ui certam,pijsc mentibus gratam de ex remissione peccatorum per Iesum do Christum sententiam, cui accederei, ad etiam volebat pignus illud corporis pri & sanguinis Domini nostri Iesu Chri Pauli sti,ipsius testamento, ad conseruan- pro dam ac cescbrandam beneficiorum ecca ipsius
54쪽
ipsius memoriam 3 vacillantem fiadem nostram roborandam, nobis relictum. Verum roganti Paulo, moxneba post concionem, cenam Domini sibi administrari vellet Satis inquit, mature fiet post concionem, modo ne prolixa nimis ea fuerit: senistio enim parum temporis nobis superesse. Habita igitur concione de puero circumciso cui aDeo ipso priusquam
in utero nasceretur, nomen indit una erat,vi Iesus diceretur, id muneris assignatum ut fatuos faceret peccatores , Cenac Domini administrata. cum Paulus iam rursus propius accedens,praecipua concionis capita sum. matim repeteret, tum laetus ille a. lacris, complicatis manibus suspirans, magno Q desiderio coelestis patriae oculos attollens, gratias agebat Deo pro benefici js omnibus sibi per Iesum Christum collatis, pro liberatione a peccato, morte,& mortis terroribus.
55쪽
Interea regina coniunx, sacris Intemplo peractis, ingreditur: sed praefleti moerore maximo proloqui nihil potuit: unam tantum hanc vocem edebat e turin 1 ciet metu Sperri Ea igitur aliquantisper rursus digres,sa cum quidam catenas aureas pro aeferret, quas antea hospitibus quibus dam pro pophoretis donari iusserat: Aufer, inquit, aufer quorsum nunc haec stercorat Reuersa postea regina, ad lectum moesta tacita consediti ibi tum ambo Cancellar ij, D. Iohannes Frisiius, Andreas Barby regem conueni unt, qui graui longa oratione eos Compellans, postrema haec ipsis mandata dedit : Quoniam instare sibi
iam viderent cxtremum vitae tempus,
ut patriam cui posthac ipse consulere amplius non posset sibi commendatam esse putaren ad eius salutem omnia sua consiliari actiones dirige rent, inprimis cro,Vt, quemadmodum
56쪽
dum ipse secisset, id operam darent,
ut vera religio, incorrupta Ecclesiae doctrina,& quaecunc ad verum Dei cultum pertinent , salua integra conseruarentur:quae vero de Ecclesiis, Academia, scholis,verbi ministris, Episcopis, pauperibus, nuper decreta fecisset, ea virata' firma perpetuo manerent. Deinde ut carissimam coniugem suam liberos minores,
qui nondum attributas partes haere ditatis haberent,tuercntur, ne ad calamitatem aliquam opsiis genere ipsorum indignam, redigerentur. Friderico filio eam, quam olim deo dissent, fidem praestarent, ea , deinceps ipsi consilia darent, quae Mipsis gloriosa, dc reipub.futura essent saliis
taria: cauerenti , ne subditis aut pa tria vis vlla aut iniuria fieret, quemadmodum carum rerum omnium rationem reddituros se Deo aliquando arbitrarentur. Postremo ut ministros rum suorum, quorum quotidiana opera
57쪽
pera usus erat, in quibus nominatim meminit M. Pauli ratio haberetur, ne ipsos clientelae Vi quam poes niteret sed pro praestitis regi ossicij, uberiorem fructum percepisse se me. rito laetari pos cnt. Postea omnibus, qui tum aderant, nobilibus, cubicu. larijs,medicis,cqtersis ministris, modistis ac lachrymantibus, per D. Andrc. am Barby, qui tamen ipse prae nimio fletu vix fari poterat,gratias egit moxque singulis dextram porrexit, sua voce valedixit. Interea regina, quae prae moerore se paululum remouerat, reuocatur: quam iam summo dolore miserEaffectam atq3 afflictam videret mea
coniunx , inquit, esto animo bono: Dei volivitati obtemperemus liberos nostros in timore Dei educa, c
Fridericum nostrum rectis conssilijs
Hoc dicto, regina, ut erat animo perturbato,in conclaue suum, quod in
58쪽
in propinquo erat, rursus discedit &Communes liberos, Iohannem dc
Dorotheam filiam ad patrem mittit: hi cum singultibus Machrymis, caegem patrem adeuntes, ante lectum ingcnua procumbunt offensae, si quam commiserint, culpam deprecantur. Rex vero protens dextra,
capitibus d eorum imposita, salutem benedictionem Dei per Iesum
Christum omnis benedictionis aut O rem,ipsis precatur, ac mox dimittit. Pucros subsecuta mater regina,
multis' perfusa lachrymis, redit rursus &siqua unquam vel minima re dominum suum offendita et, veniam petit. Cui mox ill Mea Dorothea, inquit, iamdudum istorum omnium nihil meminimus. At ita in mutuo complexu aliquandiu herentes,uteri alteri valedixit. Erat iam diei tempus meridianum: reliquas igitur quatuor horas, quibus spiritum adhuc ducebat, precationi
59쪽
ia rei iam hea, itum tutio tercymum:
bus Bus traducebat si quis sorte extenuando mortis periculo, longioris vitae spe,consolari ipsum velle videbatur eum & vultu hanu repellebat. Simeonis canticum Mit frie sub
inchoabat ipse, una cum alijs cerentibus metulantibus canebat laetus. Clima M. Paulo peteret, ut funebre
illud inchoaret:Nu lagino denatibgrabeii is 3 modeste recusaret, quod
importuna adhuc ea cantio esse videretur Mi Paule, inquit canatur mihi: me nunc ea quam maxime clectat.
His adiungebatin illud: irigitubet culmemen Sost. Postremo repeti
rursus voliti Simeonis canticum, quod primum cecinerat, ait in eo tandem canendi finem fecit.
Scripturae loca, quibusTheologi,qui aderant, M. Paulus. M. Andreas Martinus, eum consolabantur, haec se re erant. Sic Deus dilexit mundum, Item quinquagesimaum tertium caput
60쪽
Esaiae,3 dicta quaedam consolatoria exprima Epistola Iohannis. Sed ille suas quasdam peculiares sententias,
quas antea semper in oreat w animo
habere solebat , vltro sibi ipsi tum suggerebat,ut illud MatthaI. Venite
ad me omnes, qui laboratis. Item, Haec est vita aeterna vi agnoscant te verum Deum,& quem misisti Iesu ni Christum.Item, Ego sum via, Veritas,& vita. His vltro se erigebat ac sustentabat, Willustri oratiori declarabat se firma fide ea amplecti singulis dictis huiusmodi quandam interpretationem addebat Christus clamat, inquit, Venite ad me omnes,&c iam
venio ad ipsum, Onustus peccatis meis: facio, quod me facere iubet, nec dubito, quin vicissiim, quod se facturum promittit, si praestaturus, mihi Φ, deletis morte sua peccatis meis, requiem breui daturus sit in vita arte tana Illud Christi dictum: Haec est vita aeterna dcc ita explicabat. Omnino, inquit,