장음표시 사용
261쪽
principes, se nec mercede corruptos nec praedilectione, odio indicat Innocenti papae epistola ea de re missa ad archiepiscopos colo
niensem, treVerensem et remensem episcopos herbipotensem, argen tinensem, monasterien Sem, spirensem, laicorum autem principum duu-
taxat Brabantiae ducem comitesque geli ensem et de os Per leges
Septem primum principes prae caeteris electores distinguuntur occiso illi et mo anno 1257, quorum una pars archiepiscopi scilicet
maguntinensis et coloniensis, laicorum vero principum Ludovicus comes palatinus rheni una cum ejus Dalre enrico avariae duce in Fran-kensuri elegerunt ichardum, fratrem regis Angliae, altera pars ore virensis archiepiscopus, ohemiae rex, Albertus Saxoniae dux junctique brandent, urgenses marchiones Johannes et Ollo, pedisse quos habentes principes quam plurimos, suffragia sua contulerunt in Alphon sum Hispaniae regem. Neutra harum partium cedere alteri volente Richardi Angli elect0res ad apostolicae sedis arbitrium causam deserentes de electionis jure inauditam hucusque sententiam proposuerunt, inventam manifesto, ut subverteretur adversariorum electio dicentes a tempore cujus mem0ria n0n Xistat apud principes vocem in hujusmodi electione habentes ' qui sint septem numero ' pro ure servari et hac lenus Observatum esse, ut in ira annum et diem ex quo vacaret imperium talem deceret electionem celebrari ulterius diserri eam fas n0n esse; pertinere ad archiepiscopum maguntinensem comitemque rheni palati num altero autem vel impedito Vel cunctante ad eorum unum, prae sigere electi0nis diem et electores convocare; electionem, ut subsistat,
celebrandam esse in Frankeserite ' in loco ad hoc antiquitus destinato, vel intra vel extra oppidum Franchen sors electoribus vel cunctis vel eorum saltem duobus ibi convenientibus, principum ad quos spectat eligere votis divisis vel alterum electorum per polentiam oblinere ', vel ad comitem palatinum, discordiae hujus arbitrum recurrendum S Se, nisi per appellati0nem principum ad examen apost0licae sedis c0gnitio deseratur electione autem celebrata electum Aquisgrani intra alterumannnui et diem per coloniensem archiepiscopum, ad quem o ossicio suo id spectet, unguendum, consecrandum et Oronandum SSe, quo facto Via unicuique praeclusa habeatur c0ntra ejusmodi electionem di
cendi aliquid vel opponendi. Mirum in modum vera hic salsis intermixta apparent, quo magis omnis de n0n il lacta Richardi tum electione quam cor0natione dubitatio amoveretur.
262쪽
inimicitiave seductos sussi agi da
0u0d enim dicitur, ultra annum ei diem dissurri eam lectionemn in licere, id non alia de causa hic interjectum est, quam quod absentibus Bohemiae rege archionibusque rande taburgicis lice ille pr0- curatorem deputaverat, hi vices suas gerendas Saxonum duci commiserant, Richardi lauiores, aliorum principum ustragia declinare cupientes, Simulaverant morem n0n pati electionem, ne definitum anni et diei tempus elaberetur. Franc0surti tantum electionem rite seri posse nequaquam antiquae consuetudinis erat, quum hoc unum constet, electiones celebrari solitas esse in terra Dan conica, v. c. ormaliae, Maguntiae, 0nfluentiae Olens chlager neue Erl. d. gold Bulle, p. 2), siquidem ipsum germanicum imperium ex antiquo Francorum regno Originem traxerat, regesque cujuscunque suissent alionis eam ob rem Franci reputabantur. Richardi autem electores subd0le Dan conicae terrae substituerunt l0 cum Franken esset de ' , in quo conditum erat oppidum Frankensurili asse rentes nusquam libi juste celebrari electi0nem, licet sub lausensis stirpis regibus primum in curiis Franc0surii habilis transigi 0eptum est de adsciscendis in regnum regiis siliis, nec c0nstanter, quum id esdala Viennae primum riderici secundi imperat 0ris fili C0ni ad Spiraepostea solenniter confirmata est. Extra vel intra oppidum rite electionis solennitatem celebrari posse prop0suerunt Richardi electores, qu0 ante portas eligere ipsi coactos se viderant, praeoccupata civitate a revirensi archiepiscopo et Saxo uiue duce, qui intromittere istos noluerant, dicentes majore armalorum40minum manu quam par esset Stipalos eos venisse caeterisque electoribus ut vim inserant moliri. Apud septem denique principes electi0nis su stragia esse Bichardi electores asseruerunt, non ut restringeretur principum electorum numerus, sed ut argueretur Bohemiae regis et brandent, urgensis archionis absentia, qu0rum longinquius remotorum adventum ipsi majorem prae sentium parte in facientes, expectare non potuissent, ne praeterire legitimus faciendae electi0nis annus, cujus quindecim lanium dies reliqui fuissent. J0ntra Alph0nsi elect0res asserebant, non electionis causa, sed ut de acienda electi0ne praetractaretur, diem c0ndiciani suisse, ipsam vero electionis diem non a singulis electoribus sed de communi principii inc0n Sensu statuendam esse negabant electionem On Summa tu portere intra annum et diem fierique extra mur0s 0sse, 0 lantes quindeclin
263쪽
Contra deum justitiamque facere qui aliter quam hic scriptum est eligat. insuper diebus ichardi electores praevenisse anni et diei terminum, quem ipsi legitimum vellent electionis tempus esse, denique suae electioni maj0rem vindicabant suffragiorum partem, quum et adstipulantem sibi habuissent Bohemiae regis procuratorem, et marchi0nis brandent, urgensis Vices aX0niae dii gessisset. Funestissimum quidem illud dissidium inter Richar dum et Alph0nsum non nisi destincto Bichardo, cum Alph0ns neglecto Germaniae principes ad Budolphi electionem procederent, s0pitum est. Eligendi autem regis provincia a Budolphi hujus primi temporibus constanter apud septem ill0 principes resedit, qui in Richardi Alphonsique Iecli 0 ne traduntur discordes suisse. Recens subortae hujus praerogativae originem communis pinio, sollicita ne diutius de electi0num jure dubitari posset, repetebat ex sin gularibus f ficiis regi per principum magnales tum in ipsa ejus coronationis die, tum in aliis s0lennioribus principum conventibus exhiberie antiquo more S 0litis. In coronando scilicet rege primariae erant vices coloniensis archiepisc0pi, e qu0 llonis primi Xemplo introductum est, ut in c0loniensis di0eces eos cathedrali ecclesia aquis granensi reges se ungui, consecrari, coronari et in antiqua regia Car0li magni sede acclamante omni populo sublimari sacerent. 0l0niensi deinceps archiepisco in impertienda regia c0r0na adjutores prae caeleris ecclesiae principibus
adstare p0lissimum consueverunt maguntinus archiepisc0pus, quod primariam Germaniae episcopalem sedem occuparet, revirensis, quod nobilissimae per Galliam omniumque antiquissimae sedi praeesset, uterque, qu0 ecclesiasticam vicinarum provinciarum curam gererent. P0rro quum post apocrisiarium et summum cancellarium X antiquissimo Franc0rum m0re, teste incinar Remensi de ord pal. 10); quatu0 distinguerentur officia praecipua, quibus sacri palatii cura sustineretur, amerarius, Senes calcus, bulicularius et stabuli comes, eorum
ministeria, quo splendidior regi majestas appareret, qu0que minus de obsequio regi praestando dubitari posset, in quacunque solenni curia per polentissim0 maXimeque illustres subjectos imperi principes subiri Solebant. Neque tamen ea in re constans olim ordo oblinuit, sed ex praesentium personarum dignitate nonnunquam singulae illae provinciae videntur de mandata esse. Itaque in Ollonis primi inaugurali 0ne prae
264쪽
Simoniam dici si quis in sustragiis serendis pecunia se c0rrumpi patiatur. comitem spectat, Arnulsus avarus Ott0 ne imperatore hujus nominisi ortio Paschalis sesium uelli inburgi celebrante ad mensam ministravit Henricus, avariae dux, comes rheni palatinus eci cellariae praefuit; Lolliario saxoni itemque riderico primo memoriae proditum est in subjectionis signum gladium praetulisse Daniae reges, idque dum ipsi regni sui corona induti essent Ollo Fris VII, c. 19; de gestis riderici II, c. 5); suscepi eodem stabuli comitis ministeri in comitiis aguntinensibus anno 198 Philippo regi obsequium B0hemiae rex exhibuit teste Arnoldo Lube censi chron. lav. VI, c. 2). Idem script0 comitiorum maguntinensium anni 184 memor l. IlI, c. 9 tradit, dapiseri,
pincernae, camerarii, mares calci officia administrasse non nisi reges, duces vel marchiones, nondum illa offici singulis diversarum nationum principibus jure hereditari vindicans. Bohemiae vero regem eo jam tempore, quo saxonicum speculum Vulgo creditur scriptum esse pincernae munus unquam subiisse nullum omnino ejusdem aetalis testimonium reperitur. Nec rebus gestis aliunde notis ullo modo conveniunt, quae ex Gervasit Tilburiensis, suspectissimi in ejusmodi rebus scriptoris cons System n Gesch de Dang. Civil-Proc. -Bectiles d. 1, p. 171
magnas hasce imperii militias hereditarias factas esse ab imperatore Henrico, Friderici primi imperatoris sili 0, quo facilius oblineret ut, secessante pristina palatinorum electione '' imperium in ejus p 0sleritatem hereditario jure transiret. Hoc unum negari nequit, ex quo duces in s0lennibus c0miliis palatina ossicia administrare coeperunt, nonnullos eorum antiquitus jam plerumque eodem ministerio unci 0 esse, quod et postea ipsis electorum vices gerentibus adscribitur. Constat scilicet Saxonum ducem equis jam praesuisse regnante imperatore Olt0ne tertio. Itemque dapila primus quem scio conspicitur Eberhardus, Francorum duX. 0hemum vero ineunte jam saeculo decimo tertio incernam egisse eo minus credere animum inducor, qu0d Ottonis magni temp0ribus p0culis praesuisse constat erim annum, lemanniae ducem, nec sacile statuendum est, quamdiu vigebant Alemanniae duces antiquissimum illud exemplum nulla
urgente necessitate neglectum esse.
Camerarii officia sub Ollone primo procuravit is et bertus, Lollia ringiensium dux, sed postea praevalentibus marchionibus brandenburgicis
regnante imperat 0re Friderio prim in epist0ta40ntisicis Alexandri tertii
265쪽
simonia reos eligendi potestate nunquam recuperanda destitui, periurosque habendos esse. ad 0gerum Eboracensem archiepiscopum et ligonem, Dunei mensem episcopum inserta apud Bogerum dei0veden in Angi ann pari post. , in vitamenrici secundi regis p. 569), imperat0ris camerarius nuncupatur Otto, marchionis Alberii filius. Patet inde antiquis traditionibus inniti sententiam, quam profiteturba varici libri locus, non nisi se pleni esse electores principes, scilicet archiepiscop0s tres laicosque principes qualuor, singularia in solenni inauguratione ossicia sustinentes, quorum senescalli seu dapilari ministerium, quod praecipuum apud Franc0gallos aeque ac Germanos per omne medium aevum habitum est, et vicariae regiae jurisdictioni solebat conjunctum esse, 0miti palatino Rheni tribuitur, equestris ordinis praesectura SaXoniae duci, camerarii munus post 0tharingienses duces bran-denburgico marchioni. uartum supererat incernae ossicium. Id vero, nequis laicus princeps lector videretur, qui non et palatinus esset, Bohemiae regi adscribendum suisset, quem ante Rudolphi primi tempus in regum electionibus constabat suffragia tulisse. Sed quum concinnatus apparet, ut supra indicavi, avaricus liber post curiam Norinbergensem, celebra iam anno 1274, ubi pro tribunali sedente comite Rheni palatino Bohemiae regi ob ejus contumaciam in obsequiis re ei debitis de ejus dignitalibus terrisque imperio subjectis controversia mota erat, idque gravissimum dissidium quem exitum habiturum sit praevideri nondum potuisset, libri hujus auctor notitiam de imperii forma aliquandiu antea scriptam in suos usus convertens, ubi de septimo electore eoque in cerna sermo erat prudenter delevit 0hemiae regis nomen, in medio relinquere volens, cui competat duplex ille ministri palatini et principis electoris honor. Boliem neque aliud qu0ddam nomen Acidisse evidentissime prodit sequens avarici loci sententia, verbis: Dise vier vinivsche mari in vo Vater de Von uter de voti r intWederm ', scripta, ne quis sorte miraretur inter electores hic relatum legi Bohemiae regem, quamvis supra scriptum fuisset: Die ius ohe kiesentden ivnig ', quaeque in neminem c0nveniunt excepto Ollahuro, Bu-d0lphi aemulo, qui solus ohemiae regum ante Budolphum Alberti imperatoris filium n0n ab utroque parente Boliemus erat, sed matrem
habuit suevam, Philippi regis filiam obiitque anno 1278. In recentioribus demum avarici libri exemplis pincernae nomini deleto male subsillula est avarici ducis mentio, retentis tamen Verbis de necessaria electorum Germanica origine, quae B0hemiae tantum regem 17 2
266쪽
Quemadmodum contra simoniae reos tam laicos quam ecclesiasticos
principes agendum sit. respicere manifestum est. Saxonicus scriptor avarici libri locum par tim contraxit, partim emendare c0natus est ex sequenti loco in Alberii stadensis chronicis ad annum 240, qui lamen ipse spurius et post Olloliari primi tempus scriptus est. En hic verba inseria chr0nicis Alberti Staden Sis. -Ρapa Greg0rius, ins0lentias imperatoris c0ntra ecclesiam metuens, principes super electi0ne alterius sollicitavit; sed nihil profecit quia quidam principes ei rescripserunt: se non esse sui juris, imperatorem substituere, sed tantum electum a principibus cor0nare considem script 0r ad annum 1245J. Electi enim ad istos dinoscitur pertinere ex c0nsensu et praetaXati0ne principum et consensu legunt imperatorem revirensis, Oguntinus et c0loniensis; revirensis enim, licet de Alemannia non sit, ratione antiquitalis eligit; quia cum eadem civitas a filio Nini, quam Semiramis, noverca ejus, stuprum ab eo desiderans fugavit, sit c0nstructa, Abraham patriarcha trium annorum existente, etiam est a tempore Petri ap0Stoli in fide cath0lica solidala. Palatinus eligit quia dapiser est, dii Saxoniae quia marscalcus et mar- gravius de Brandenburg quia camerarius re Boemiae qui pincerna est, non eligit, quia non est te utonicusJ. ' saxonici libri locum hinc sumptum esse indicant:
primum, qu0 in quedi inburgens exemplo an liquissimam quam
n0vimus saxonici libri sormam exhibente inter electores archiepisc0pos primum occupat locum revirensis, non ut recenti0ra Xempla e sue- vico libro emendaverunt, maguntinensis, quodque inversi ordinis X- pressam rationem reddit nota Alberii ludensis libro inserta, sabulo sani scilicet revirensis civitatis antiquitatem, repetitam a Semiramis
deinde, qu0 Verbis e consensu et praetaxatione principum convenit saxonici libri locus, quem non habet avaricus scriptor: Die u deme ersten an de me ore benant in die ne sollen nichthiesen nach irme mutWillen. en Wene die vorsten alle u uia ingeirwelet en s0lle se allerersi bi amen lites en '; tertio, quod avarici libri nota de germanica principis electoris origine e genere materno Ottaliarum regem respicit, loci autem apud Albertum sta densem verba rex B0hemiae qui pincerna est non eligit quia non est te utonicus ' qu0rumque versionem tantum Xhibet a Xonicus script0 verbis: Die clienti de riches de Luning on e emen
267쪽
Lit. c. Regem simoniae reum nullo jure regnum tenere. On- vincendum hujus criminis electum esse coram comite rheni patulino,
idque principum solummodo tam laici quam ecclesiastici ordinis testimoniis.
de ne at nichenen 0re durch da he nich du discli nis , reserenda sunt ad Ottuliari in regno B0hemiae successorem eligestaum, hujus nominis secundum, parente utroque B0hem natum, qui regnavit anni 1278 - 1305. Regem nempe B0hemiae, licet imperii pincerna et elector sit, tamen suffragium serre non posse ob peregrinam ejus originem, nec Ecco Repchoviensis eo quo ViXisse fertur aevo scribere potuisset, nec ipse Albertus Studensis; non Ecco quum nullum unquam Bohemia regem electoremque eo tempore habuit, qui n0n ab utroque parente Boliemus suisset, et in discordi illa electione quae proxime praecesserat illud tempus cui male saxonici libri scriptio tribuitur Bohemiae regem constat, non obstante peregrina sua origine, in eligendo hilippo rege praecipuas egisse partes; non Alberius studensis, quum paullo ante annum 24l, quo ejus liber scribi coeptus est, anno c. 1137 Viennae in Conrado rege substituendo patri suo riderico imperatori suffragia tulit rex
Wengestatis primus, similiter parente utroque boliem natus. Non parum laetatus sum ea in re mecum sentientem invenisse de patria historia meritissimum virum, J0h. Frid. 0ehiner regesia imperii inde ab anno 119S LXIX ad rubricam Albertus Stadensis), cui
una haec res suffecit, cur negaret scribi potuisse saX0nicum speculum ante Budolphi absburgensis aevum. Scio quidem n0nnulla laudari testim0nia, quorum X auctoritale doctrina de septem principibus in regis electione suffragia habentibus seculo jam duodecimo vindicatur; sed ea aut minus expresse loquentia consuetudini quae postea demum obtinuit interpretando accomodantur, aut script0res partium studiis aventes minusque bene instructos produnt quorum in numero ponendus est Bogerus demoveden), aut denique commentitia sunt, quod gravissima ob argumenta ex anachronismis locutionibusque ducta nequaquam dubito quin latuam de celeberrimo
illo riderici primi dipl0 male anni 1156 Per II, p. 99J, qu Austriae
marchioni inter duces relato imperator fingitur c0ncessisse: in consessu et incessu ad latus dextrum imperii post electores principes
268쪽
rege nullius laici principis obse qui dediti sint imperii principes. Caput l31 ad subsequentis a
pilis verba semit dem auen. VJ Feuda quae vexillorum dicuntur nulla interposita pers0na a rege
Principis nomen, cui respondeat vernacula appellatio etiasvrste' nemini competere, qui
beneficium suum non primo ordine teneat, sed e concessione ejus in quem a rege collatum est.
cedentis capitis verba: Siser inlehen enphahet on inem der ea ror im nphangen at. VEpisc0pos, abbates abbatissasque principes ex ecclesiasticis bonis beneficia concedendi nullam habere potestatem, priusquam ipsi
a rege investiti sint. Art. 148. De riches vors tenne sollei nichenen Die tu heri enhuben wen dei honing. V Ia is nichen ante da diem an abe moge ors ter tres en her
1 Bavaricus scriptor adhibitae latinae voci princeps interprelationem existimavit adjiciendam esse ein ivrste' verbis unde magnivt geheiggen princeps eiu ursi e)r', quod certe actum n0n esset, si haustus esset locus ex sax0nico libro, qui non exhibet latinum illud vocabulum.
269쪽
Investiri ab imperatore ecclesiastic0s principes sceptro, lutc0 vexillo ipsis tradit i.
vexillorum quae dicuntur lauda intra annum et diem iterum a rege concedenda esse ).
cunque civitalem intra imperii sines deui, vacare m0nel IS cudendi potestatem, el0nea, jurisdictione S.Cujuscunque cauSae Umjurisdictionem habere, exceptis judiciis ante ejus adventum jam c0eptis, quae sinienda sint coram judice ad quem causa jam
dolata erat. Caput 34J. In quamcunque
terram vel civitatem rex Venerit reorum custodiam illi conceden
lege alie J de lage de rorserichte nichi egunt noch nicht yelent in V
esche ha unde men de gethuckhu an des uninges oden meu1 Nolam huic loco inesse, nec eundem habere scriptorem, cui proxime praecedens debetur locus, ex eo colligitur, quod unus scriptor imperatoris, alter regis appellati0ne usus est. Saxonicus scriptor eam corrigens inc0nstantiam utramque sententiam refert ad imperat0rem.
270쪽
verba Der sol alle da rihfenda in der las si nil indem unde ne risit en is t. VJ
Unusquisque princeps Vel terrae dominus cui delegata ab imperatore jurisdicti est, post clo decim hebdomadum intervalla, conventum juri dicundo habeat.
Conventus uri dicundo non ad dies sustos convocentur. Mulctandum non esse, qui ad diem festum venire neglexit.
Lit. b. Ad capitis 13 verba: sin botte sol si heis chen. V Unusquisque pr0vincialis judex ad paritorem habeat, liberae con-Jut se et hant in die cichte Ialle
IIa ne ac neman schult heite in her ne si ri unde ge-l 0uis comparato avarico loco non sentia quam perverse dicatur suevi cum speculum paraphrasticam notulisque insertis auctam saxonici libri versionem exhibere, quum ubique hic saxonici potius
libri sch0lia appareant, idque in l0c0, qui ipse jam ejusm0d sch0li 0nb avarico libro interspersum conlinet. Caeteroquin avaricus locus in exirem ejus parte, Verbis sedenso er e lite tun fili us die evangen lugenti oder er is ni triliter , e perperam inserta n0tula nunc corruptus est. Restituto Ordine legas sis s0 man in uni vivi ten ullo die evangenen die da inne sint vii sin holle s0 si eis chen die x die evangen lagenti. Vnde Wer sinem botten versei dei sol er e lite tun oder er istnix ricliter. Error hic a me correctus versionem quoque si anc0gallicam irrepsit,
et se messages te doli re queri r Et qui ii resus de an ire t 0 0it meli e en last et ces qui se lumen sor es prisoni er S. aut rement ne seroi it te ires. V Recentiora Xempla, qu0rum in numero est ambrasianum, alia ratione mederi loco c0nali sunt, scribentes: dei sol de Luenic e pelitu tuon E sol ouch dei reli tun,