장음표시 사용
201쪽
mellae instulpti, exhibet Theophrastus Charact. c. XXII. Q ς Mελιταος, Surculus Melitensis; qua Inscripti ne homo inepte ambitiosus mortuum catellum honoravit. Paruer a Montiauconio dissentio, dum, nominatam in ea Inscriptione, urbem Abeatum statuit in Achaja , non vero in Messeniae littore , quemadmodum facit Ptolomaeus, aliique Geographi. Pausanias quoque in Messen. qui praeterea notat, eam sua aetate vocatam fuisse Ιρ ut vocata reperitur a Strabone lib. um.) unamque esse ex septem civitatibus Achilli oblatis ab Agamemnone . Verum quiudem est , veteres Latinos Scriptores Achajae nomine non solum Achajam proprie dictam , sed universam Graeciam, seu majorem ejus partem, quae Hellas ducebatur , complexos fuisse ; at credi non debet , a curatum Criticum, Abeatum sedes figentem, Achajam generice dictam, non vero Achajam provinciam, respicere debuisse . Nemo sibi aegre persuadebit, offendiculo Viro doctissimo fuisse verba illa Inscriptionis, κατὰ το ny δ' Aχαῶν δογμα. Aliud autem est, Abeates lapidem illum sacrasse Hadriano juxta Acbaeorum decretum, aliud, eorum civitatem esse in Achaja sitam. De Concilio Achaico, de quomodo quamplures Graeciae civitates, quae in ejus censum venerant, in commune ibi consulerent, leges ferrent, lites dirim rent, bella decernerent, pervulgatior res est, quam ut ullis indigeat commentariiS . Voluissem utique in hoc libello non alia, quam honoris, causa nominare V. CL Bernardum Montiau- Conium, cujus immensam doctrinam vel a teneris
202쪽
unguiculis immensa prosecutum me fuisse Veneratio ne profiteor . Ille siquidem Florentiam ad VenienS anno 1 7oo. dc in Abbatia, ubi: ego morabar, per duos
menses Versatus, totidemque anno 1 7 1. incredibile est , quam vehementer animum meum ad navandam
severioribus studiis operam incenderit, additis ut dici solet)calcaribus currenti ; cumque post decem annos eorumdem studiorum causa Lutetiam accesssissem, incredibile pariter est , quam ampla mihi patuerit Occa sto in itidem, ipsomet hortatore, &magistro, pro ficiendi ; namque per duos, amplius annoS, quos in Gallia transegi, quotidiana , imo Omnium horarum cum tanto Viro consuetudo mea VoluptaS,
meae deliciae fuerunt. Si quae igitur & ea quidem minima) in Monifauconianis dietis adnotanda Censui, sciat unusquisque, me haud propterea ignorare, quid sit, suo se pede, ac modulo metiri. Viro huic excellenti ut hoc etiam addam) praesertim debetur, quidquid prophanae antiquitatiS, aC mythologicae eruditionis in hoc libello Lector deprehen
det . IS enim, si quis alius, a primis illis annis mihi inculcabat , ea studia ad sacrarum rerum cognitionem parandam, Griecosque Patres intelligendos cum necessaria esse, tum opportuna. A qua ipsa sententia Virum Doctissimum multa cum voluptate reperio Veluti auspicatum fuisse magnum opus, in quindecim Volumi na distributum, ab antiquariae rei studiosis auro contra aestimandum; qua ratione pariter aestimanda Veniet
Bibliotheca Bibliothecarum, quam his ipsis diebus, qui bus haec scribo, eumdem evulgasse, ejus me literie dO
203쪽
Corcyraeorum Nummorum explicationes, quae a Marmo ra asseruntur, prorsius ridiculae. Nummus M. Antonii, of OctaSi e cujus Corcyrae non pro illorum nuptiis ibi celebratis , hed pro eorumdem accessu ad eam infulum. De hoc uocesu certi reddimur ex Dione. Laurus, qua M. Antonius in eo nummo coronatur, forte refertur ad triumpbum actum Alexandriae. Nummus Germanici Caesaris. Honores babiti Agrippinae ejus conjugi a Corcyraeis, quos Marmora δε- scribit, Z aciti testimonio refelluntur. De aliis Nummis Imperialibus aMarmora a latis . Aristotelis fuga in Corcyram omniano commentitia. Lectio Κερκυρα, o . lectio Κορκυρα , utraque gemina , a ersus Spanhemii jententiam ,
cuti lectio τὰ Κερκυρα. A veteribus Inscriptionibus ad Veteres Nummos
transitum facimus, eos nimirum, quos in Hist Corcyr. protulit Andr. Marmora, Cujus propterea di ligentiae aliquid se debere si Eruditi Antiquaesi pro fiteantur, nihil certe debent traditis a Marmora eri plicationibus, quas si dixero hominem eruditioni ac Graecae linguae prorsus imperitum demonstrarin, Verum dixero, ut ea, quae sequuntur, apertissime evin
204쪽
ΦΙΛΩ NIΔΑΣ cum frequenter in Corcyraeis Numismatibus deprenderet Marmora , conjuncta Voci ΚΟΡΚΥPAΙΩN , ea ita ubique interpretatu S est: Coreisu degit amici, Copcira medesti , Corciret mittoriosis quae profecto pura puta interpretationum sunt mon ilia , a nemine somnianda , nisi qui prima literarum elementa minime didicerit. Somniat praeterea Corcyraeorum Reges Cherscratem primum , dein Alcmeum , & eorum icones in Nummis signatas :Nummum a Buthrotiis cum Pyrrhi effigie in illius Regis non honorem, sed contumeliam cusum fuisse: in honorem vero Alexandri, filii Pyrrhi, dc Lanassae, Nummum alium, in quo juvenile caput, leonina pelle contectum , sine nomine apparet: in Apollionatum, in Dyrrachinorum , in Leucadiorum Nummis Corcyraeos honoratos fuisse ; quamvis horum nulla in illis legatur memoria , nullum spectetur instigne . Non aliud Andreae Marmorat vitio dedisse videtur Jac. Spon in suo Itinen Tom. 111. nisi in allatis ab eodem Nummis vocem ΚOPΚΤPAIΩΝ aliquando desiderari ; at nimis profecto indulgenter erga Marmoram . Parique erga eumdem indulgentia se
gessit Vir Cl. Anselmus Bandurius , in Biblioth. Num. de Andr. Marmorae Historia scribens: His libris ad dita sunt in quinque tabellis aeneis Numismata ad sexaginta tu Corcyra eusu, qua re cum de patria sua bene,
tum de Literatis non male meruit Marmora , tametsi in eorum desieriptione a mno saepiuscula aberraverit. Quin saepissime , atque praepostere omnino, ut cuivis patebit, seu Marmorae librum dumtaxat in
205쪽
spicienti, seu exhibita su perius spec imi na considerantati. Praeterea quid magis ridiculum , quam ex parte aversa unius Numismatis Philippi Imperatoris, in qua Templum apparet, argumentari, CorcyraeoS eUm Imperatorem pro Christiano habuisse ξ di ex alio Nutam limate Constantini M. Imperatoris, in quo mulier cum palma repraesentatur , inferre, jam ab eo tem pore Corcyram Virginem , & Martyrem in honore habitam fuisse ρ perinde ac si nullum umquam apud Ethnicos locum habuissent seu Templa , seu Palmae. Nimius essem, si singulos Nummos, a Marmora allatos, discutiendos susciperem, & quae ille in eorum explanatione peccavit, adnotarem . Imperiales, seu Augustorum incipiunt a Nummo, in quo M. Antonii, & Octaviae icones simul conjunguntur, & in
aVersa parte Corcyraeorum nomen exprimitur hoc pa
Refert Marmora hoc Numisma ad nuptias Antonii cum Octavia , quas Corcyrae contigisse scribit ex Xitaphilino in Dionis Epitome; at ex Xiphilini textu id minime arguitur, & praeterea adest textus satis apertus Plutarchi in Vit. M. Anton. de iisdem nuptiis Romae firmatis , pariter in Appiano de bel. Civit. lib. v. Hujus Numismatis, in Musaeo etiam Fucottiano exstan iis, habemus diligentem explanationem in Tom. HI.
pag. 2 1 O. dc seqq. ibique Antonius Galland recte animadVertit, Corcyraeos, non mandante M. Antonio, sed sponte sua eumdem cum Octavia cuso Numismate honorasse, cum probabile sit Antonium, trajicientem in
206쪽
Graeciam, aliquo tempore cum Octavia Corcyrae sub stitisse. At non recte haesitat quodammodo Clariss.Au-etor in asserendo M. Antonii & Octaviae ad Corcy
ram accessu , ad Romanorum morem unice confu
giens , qui, ex Italia in Graeciam trajicientes, ad eam insulam appellere solebant ; nam praesto esse poterant hidem manifesta Dionis, praestantissimi Romanas Historiae Scriptoris , testimonia, quibus ipse firmius,
quam Romanorum consuetudini, inniteretur. Et
λεμιῆντι, απε, εμ λεν, Odiaziam quidem Antonius sa tim a Corcyra in Italiam remisit, ne sui in Pari bico bello periculi consors ei foret. Et lib. L . Antonium,
ad Italiam cursum intendentem , Corcyram primum advenisse scribit. Non erat igitur, cur Pluta ehi silentium Virum Cl. dubium redderet de re ex Dione Omnino comperta: Dubium etiam se exhibet in assignanda causa , cur M. Antonii icon lauro coronata in eo Numismate repra sentetur, & conjectu ram suam profert de victoria, ab eodem simul cum Augusto adversus Brutum, Cassium relata. At triumphus Alexandriae a M. Antonio summa pom pa actus, exiguo tempore antequam Corcyram adiret, tu ipse diligentis Critici obtutum effugere mini me debuisset. Verum quidem est, M. Antonium infenso animo tunc temporis erga Octaviam fuisse, quin ipsam repudiasse ; at non propterea a Verisimi
207쪽
addictissimos, honores , quibus antea illam assiciebant, integros eidem etiam post libellum repudii servasse. Fuit fortasse Corcyraeis idem sensus, ac Romanis , qui teste Plui. in Vit. M. Ant. indignissime ferebant, Cleopatram Octavita a M. Antonio praeferri, κ, μαλλον ὀι Κλεοπάτραν ἐωρ οπις ουτε καλλειτης Οκταμίας, ουτε ωρα διαφέρουσαν, ω maxime bi, qui Cleopatram viderant, neque forma, neque aetatis Hre Octaviae praecellentem. M. Antonium igitur, S Octaviam semel iterumque Corcyram advenisse, nulla adest dubitandi ratio ; at magnopere dubitandum de illo in ea Insula Octaviae domicilio , quod eidem M. Antonium , dum Parthicum bellum gereret , literis ad eam datis, imperasse scribit Marmora ;quandoquidem , ut prodit Plutarch. non Corcyrae sed Athenis ab Antonio Cleopatra literas recepit,
quibus ei injungebat, αυτῶν, προσμένειν , ibi subsis
re, Athenis scilicet. Post M Antonii, & Octaviae Numisma. sequitur apud Marmoram Numisma Germanici Caesaris cum navi in parte aversa, & inscriptione ΚOPΚΤPAI 1N. Germanicum, ait ipse, Classem in Corcyra refecisse, ibique aliquot diebus moratum a Corcyraeis ossiciis omnibus excultum, & de rebus suae gentis, Insulae Annalibus exhibitis , certiorem effectum fuisse ; indeque illos eumdem sibi conciliasse , recuperandae libertatis patronum apud Tiberium. Maximis item
honoribus, mox subdit idem Historicus, affectam fuisse ibidem, ejus conjugem , Agrippinam, quos fusius describit. At haec nullo prorsus auctore, ac proinde B b mC-
208쪽
modo oratorem, modo Poetam utrumque inficete)potius quam sincerum Historicum agens. Agrippinam non intermissa navigatione Corcyram insulam advectam fuisse scribit Tacit. Ann. lib. m. initio, ibiaque violentam luctu, nesciam tolerandi aliquot dies componendo animo insumpsisse . Deinde ita
prosequitur: Interim adventu ejus audito, intimus quiFque amicorum , ct plerique militares , ut quique jubGermanico stipendia fecerant , multique etiam ignotieticinis e municipiis, pars incium in principem rati, plures illos secuti, ruere ad oppidum Brundisium s quodnuolanti celerrimum misimumque adpulseu erat. Postea subjicit , Agrippina e navi cum ferali urna,
quam tenebat, egressa, mox Virorum, foeminarumque
planctus exauditos fuisse, dc deinde Germanici cin res Tribunorum, Centurionumque humeriS portatos, praecedentibu S incomptis signis , versis fascibus at que ita per diversa oppida funerum solemnia proces sisse , victimas atque aras DiS manibus, pro locorum opibus, fuisse statutas, singulis per lacrymas, conclamationes dolorem suum testantibus . Quae in oppido Brundusino, & in Italica Continenti contigisse tam disertis verbis Tacitus affirmavit, bene,& naviter Oportet esse mendacem, qui Corcyrae, ac Corcyraeis tribui posse existimaverit. De Germanici Statua Corcyrae reperta , praeter Marmoram , mentionem fieri reperio ab Jac. Spon Itin. T. I. qui eam Venetias translatam scribit , refertque T. 3. Inscriptionem, quae in ejus base legebatur, a Monifauc nio quoque in Diario relatam. Consulatus Germa nici
209쪽
nici , in ea memoratus, valde Verosimilem reddit ipsius opinionem , quod scilicet eidem erecta fuerit ea Statua a CorcyneiS, dum in Orientem a Tiberio, post traditum ei Consulatum, ablegatus Corcyram a tigit, ac paulum ibi substitit, ut facile credi potest. Reliquos Imperiales Nummos, qui a Marmora producuntur, silentio ptaetereo, cum nihil habeant lingulare, desintque ad illos Marmorae commentationes . Solum adnoto, Scriptorem illum sat confidenter more suo assirmare, priscis illis Caesaribus magno usui fuisse in bellicis eorum expeditionibus , praesertim
Contra Parthos, naVes Corcyraeorum , eosque ab illis modo laudes, modo praemia reportasse. Desinunt
iidem Nummi in Philippo , & in Constantino M. de quam solide , quam erudite de postremis hisce duobus disserat Marmora, visum est lupra. QuotvS- quisque est, qui facile modo judicare non possit , an
saepiuscule tantum Marmora a vero aberraverit in eo rum Numismatum explanatione 3 an in Nummis ab
eo allatis id solum negotii facessere valeat s ut Jacobus Spon indicavit) quod KOPΚΤPAIΩN vox aliquando in iis desideretur 3 an Historia ejusdem ut
testatum vidimus a Gronovio) elaborato opere fuerit conscripta Z Si locos omnes, in quibus Marmora ab historicae veritatis norma destexit, libellus hic adnotasset, grandis profecto voluminis formam accepisset. Unum tamen ex illis omisisse fere poenitet, eum scilicet, in quo multa habet de Aristotelis, postquam impietatis crimine ab Atheniensibus notatus fuisset, ad Corcyram insulam fuga, fixoque in ea domicilio, Bb a. cujuS
210쪽
cujus tanta ipsum ceperit oblectatio , ut eo hortante Alexander Macedo, jam a patre suo Philippo obrepudiatam Olympiadem abalienatus , spectandae Insulae causa eo diverterit, magnifice a CorcyraeiS exceptus publico sumptu Aristotelem, & Alexandrum Corcyram umquam invisisse considenter assero ) nec unius Scriptoris testimonio Marmora confirmabit, &Praeterea notissima sunt Laertii, lassiliani, aliorumque satis Obvia testimonia , quibus docemur, Aristotelem accusationem illam subjisse post excessum Alexandri, tuncque Chalcidem, primariam Euboeae Urbem , aufugisse, atque ibi seu potato aconito, seu ex morbo fatis cessisse. Historiam Marmorae, testatur Gallandius loco ci tato, in Gallia raram fuisse, aeque ac ipsa Numisma ta . Eam se minime vidisse, asserit EZech. Spanhemius ad Hymn. in Del. ubi subdit se augurari, Ma moram in eadem suae sententiae fautorem fuisse adversus lectionem Κερκυρα & Κερκυραος pro lectione Κορκυρα & Κορκυραος , quam constanter praeferunt
Numismata. De hac re unico Verbo mentem suam
aperit Marmora, sat sane pag. 2. affirmans, Insulae nomen apud VetereS promiscue tam per ε quam pero designari , at plura nos suo loco, quibuS addimus, rationem a nobis susceptam pro retinenda tam Numismatum, quam Veterum codicum lectione, solidiorem nobis visam esse, postquam ad calcem Editionis Lipsiensis Pausaniae adnotatas invenimus a Frid. Syl- burgio quamplures scripturae diversitates in locorum nomine efferendo, quas consuetudini unice tribuen-