Res gestæ inclyti ac serenissimi Domini D. Christiani III. regis Daniæ &c. descriptæ carmine heroico & recitatæ in Academia Vitebergensi 1563 die 10. Augusti ... a Hieronymo Osio ...

61쪽

optimo ei pientissinio, quem propter

publice notas trirtutes semper maximi feci animo meo, o submissa uol tale fati successib. 8 fortunae 8 laudi ipsi Us. Fuit in eo religionis uerae studium ingens, ad quam conseruandam at sPropaganda Omnes opes conatuscpsios conuertit, e doctores Ecclesiae fideles, non in suo tantum regno, sed apud exoteros etiam benignissime ornauit octo/cupletavit, ut esset ucre quales Reges esse iubet dictum Propheticum, utristor Ecclesiae. ii caeteris o grauioribus

eclenioribus uirtutibus praestantia fuit singulari. Et sicut ad Deum pietas hu/ius eximia, ita caritas patriae in eoec plactas erga ciues fuit memorabilis, Iusti clam sapientia, fortitudinem bonitas remansitetudo ornauit, Sc haec omnia moderatio, integritas, grauitas, blertia, humanitas, Ita dc Regnum sibi peperit, partum beauit. Sic gessit hella, ocpacem sic coluit, ut utrossi tempore sitis cilci carissimus, cum in bello honestam

62쪽

pacem quaereret, ct in pace quomodo hellum recte auerteretur laboraret, alii secundum Elogium Homericum Rex esset bonus,&fortis imperator. In qui hus omnibus comemorandis oc expli candis copiose fuit oratio tua. Reguautem 5 Principum uirtutes, etia me

diocres cum sunt, integra inna re totos populos beneficiis suis complectuntur. Cum in priuatis hominibus magnae etiauirtutes ad paucorum tantum comoda

emanent. Ita bie Reges o Princispes Deus terris benefacit quas diligit,ct Per eosdem punit quibus rastitur. Sed nos inclyti regis huius Iaudibus et celebratione ideo etiam magis adficiis murat 'aetamur uniuersi, Quod illi

strissima filia huius castisiuriore a uostissimo matrimonio cum Principe nostro coniuncta, illustrissimam domum Saxonicam noua foeticitate auget, cumscriptum sit, Generationi rectorum hesinedicetur. Et matem etiam genus

63쪽

lanus tale esse suorum Principum posteritas nostra gaudebit atq; laetabitur ham ut illustrissimam sebolem Principis nos stri Deus clementer conseruet, et augeoat, ne deficiat semen quod gubernet di. tionem paternam, supplicibus precibus nostris eum per Christum oramus. Hoc igitui nomine iucundissima fuit omnibus nobis recitatio tua, quae hoc modo non externae tantum miliae da/tur, sed ei etiam sub cuius praesidio uiuismus, Cuius benignitate scholasticis operas nostras exercemus, Propter

quod henesicium ingens, ipsi in pri

mi patri patriae et patron are riuim

tori si radiorum nostrorum, sed ocomo

nibus illiis, quos ipse diligit, ct conium istos sibi habet, lauere ali seruire deshent studia nostra. Quia uero scholae

nostraeqnasi ossicina quaedam esse de hent praestantis seu uirtutis humanae, quae scientiae actione cernitur, deo pietati e uirtuti bene merentium de

iij cclesia,

64쪽

Ecclesia,5 Republica,debentur officia

et testimonia celabrationis nostrae tam externis quam nostratibus. Huius au tem Regis familia iam cum Saxonica coniuncta est. multi in hac Acade mi benignitatem eius experti tinti Laudo igitur Musas tuas quod uirtu/tem celebrant, quae est Hesiodaea pro fessio hartim, Etsi in hoc Regelaudanodo sequntur etiam priuatum officium, Ut gratiam rependant piis manibus, uel

potius fanctiistimae animae eius,que ipsas m te ornatus, cum propter celicitatem in scribendo carmine Laurea te ornaiavit, Quod Imperatorium Regium munus est, at pira probas nobis te hoc

agere, ut 5 Vir sis, e Poeta bonus. Cim autem hos quadraginta hosnestos o doctos uiros e iuuenes in publica ct ornata examinatione eos in PhiloBphiae re optimarum artium aren

disciplinarum studio prose Bis secilla perti simio, ut re ipsi quod laudem

65쪽

, tam

nica inrtu lan unas, ueli fas

gium hoc ita cille dem mereatur praestare,d in aliis quae alta sunt agnoscere ic celctrare, e prossessione auius studiorum nostrorum Ecclesiiae Christio Reipula utiliter inoseruire possint, Dignos eos Collegium nostrum iudicauit Quilaus gradum ec

insignia Magisterii Philosophici conis

ferret,ec mihi mandauit, ut eos hoc nos mine tuae humanitati commendarem.

Q rare spectatissime D. Decane Colotellii nostri, O honim candidatoru nosmetie a tua licetia peto, ut pro utoritate muneris, quod in presentia geris poto

statem eis iacias accipiendi Gradum de insignia rugisterii Philosophici, ec eos

liberalium artium agistros Oees, ac creatos Publice renuncies, Ita quod no

strum Collegium his optimis et doctis smis uiris decreuit exequeris, S de colole odore scholastica, o his singulis ecuniuersis candidatis bene mereberis. Oro autem filium Dei, dominum nostnim Iesum Christum, Crucifixum

D iiij x

66쪽

pro nobisi resiliscitatum, in harum terrarum Ecclesias ct scholas perpetuo conseruetct tueatur, ct coetus discentisum oc docentium Spiritu stolandio uberneti regat, ut ipsi grata doceant, inicant re faciant, Et horum candida torum studia ct omnes uitae aeti ones ad itii nominis gloriam, ec Ecclesiae utilitatem dirigat, Amen.

DIXI.

QUAESTIO

tata a Magistro Hartuus co

dentide nullo modo possem et is gere si in hac frequentia eruditorum, emissi uenerando seniorum ossessu ob illius aetatis o decori priuato consiliolara milai partes dicendi sumerem ita cis

autoritas autori suctu.

timidi dubio iacile

nunc uoce cis, Ut

explii gitata

obedulla mihi

blice sapiet

67쪽

atitoritate lagum honestissmia comsuetudine cogente, quantumuis natura timidior & conscius imbecillitatis mihi incae,non defugiam has operas,etsi non dubito, pro sapientia Maequitate uestra iacile me impetraturum, ut iust mihi nunc publice dicere ac proponere mea uoce aliquid in his congressibus publiscis, ueniam detis, mel res non indignas explicatione diligente, nec bsurde cos

gitatas oratiuncula mediocri exponere remantem patienter audiatis, tamen ne

obedientiae quidem c qua haud stio an ulla iustior esse possit excusationem mihi profuturam existimarem, nisi a

cederet in hac praesertim aetate Θ infir sinitate mea Merecundie ignificatiosu'blice testificans, hoc ipsum reuerenter c modeste me a uobis petere, ut, iuxta sepienti consilio inti odudium Acade imiarum morem, de Quaestione quadadisserere me nonulla conantem qua Quietis humanitate ac comitate toleretis, vicingenij fiducia potius quam officio D v cciatus

68쪽

c cuius haud dubie Iaus maior est in tu,

nioribus quam sepientiae ut tali tempo test ore et loco dicere nori recusarem addin oratui etiam esse, penitus uobis persuadeatis strari Ideo cum causam dicendi unicuic uel Istrum probari exssitimem,ec patrocine iam stur mihi consuetudo publica, nec leuia Liter confirmetur et erigant animus me stioniis recordatione considerationec sun his cmae humanitatis ac aequitatis uestrae, casio

qua ex hoc ipse loco auditos a uobis silio ante me plerosi memini fid quod una denerestare uideo, ut decet ac par est, vos de cimitteridiare singulos, reuerenter e ctae amanter oro, ut sicut ultro propter te, huiugum conseruationem consueuistis ha tatui ctenus facerea me quot iam honestis mol

maiorum institutis e prsceptorum o malliuntati modeste obtemper antem non pior grauatim audiatis, o recitarionem us menstiam; piorum ac eruditorum homi poninum consideratione fortassis haud it dicti dignae, qualcmctinq; boni consulatis, insis praesertim cum materiam non ingratam ei pes uduerun

69쪽

Miduerim asset re, 5 quantum fieri pootest operam sim daturus, ne prolixitate orationis meae abusus este facilitateve satis stra uidear. Etsi autem hic dies qui IIII est Iduoum sextilis me commonefaciebat, ut ex Sinaurentii historia potissimum quae, stionem sumerem,tamen cum saepius in his conuentibus licianibus, aede oecasione confessionis tam illustris atqj,5 silio potius amittendi uitam, quam rasdendi Tyranno thesauros Ecclesiae, ecde causa singularis fide roboris inui,

stati sortitudinis in supplicio Maturis huius copiose grauiter ac rudite dispu/tatum sit, ne totiescadem audiendi pero molesto quodam afficeremini fastidio,

malui in praesentia, de consilio praece σptorum, aliud eligere quaestionis arguo

mentum, constituit nunc pauca pro

qus sinis ponere disputanda de duobus scripturaediistis ualde quidem ut mihi uidetur insignibus,altero Lucs Remissa sunt ei peccata mult/, quia dilexit multum, datis,

70쪽

altero Matth. p. Nisi antecelluerit it sticia uestra iusticiae Phariueoru Si seri,

haruna, non ingrediemitu in regnum coelorum, quae etsi in diuersis Euange ihorum concionibus leguntur, tamen utram narrationum harum, cur no ita

pridem Reuerendus D. Pastor ac crateri huius Ecclesiae ministri, eodem die proximi mensis Iuli proponenda atq; declarandam publice censuerint causas fui ita probabiles adhuc tenere uos me moria, ut certe in eam reducere facile posse mitror. De priore quidem, quod ex Lucacitauimus, Christi dicto: Remissa sunt ei peccata multa, quia dilexit multum: meminimus hac aetate defenserum ima pietatis pontificia contentiones acerris mas extitisse, fortassis ideo, quod iudi icarent nullum ex omnibus argumentita quae solent uerae sententiae de iusticia m

dci ab ipsis opponi nobis obiici posta

speciosius accipiendidius,hac ipsa ratio itinatioe Dominus pronunciat remissa esse esse p

lexertantu

remis huiu: docti uidel

resustenti

ioquctat Pere

plici

laudstru