장음표시 사용
61쪽
inultaq le tam versa, quam prorsa oratione scribendi exercitatio nihil de iis , quae recte , ac secus latine dicuntur, ambigere patitur P nequaqunm tamen dubito , quin idem ipsum tibi , quod aliis maximi in literis nominis , usu
veniat, ut te occultas eorum causas, quae Latini sermonis
fert consuetudo, Grosippo facem praelucente penitus convisere delectet. Cum enim scire natura jucundum sit , nihil vero sciri possit , cujus causa ignoretur, fieri omnino nequit , quin etiam ubi rem quampiam nori S , ejus causam discere gaudeas , ea vero ignorata imperfectum ex rei notitia fructum capias. Inter alia vero multa loquendi genera, quorum rationem ante GrOsippum nemo expedirescivit, nosti esse illud Insum ire & iri,ubi Grosippus duplicem
ellipsin elle monuit, ut plena regularique lyntaxi consentanea lit oratio , Viam ire vel iria visum, hoc est, ad videndum. Huic porro consequens est, ut in Catonis loco, quem Agellius recitat, legendum sit: Contumelia quam mihi perhuyusmodi petulantiam factam itur, non ut Agellius alucinatur: Qua mihi factam itur. Rationes Paradoxo ejus secundo pag. I . & Grammaticae pag. I 32. visas tibi esse non dubito,
quibus addas licet, cum Plautus in Amphitruonis Proloso dixerit: tisam remortitum a vobis veni ei, qui ro et , Adqti d venitur Z recte responderi, Rem Iustam oratum venitur, nam Accusativus ab Oratum regitur, & Verbi Finiti Venitur
suppositu in subaudimus, quod est inventus seu Henire. Ne mini proinde dubium este potest, quin recte quoque dicam,
Re ustam oratum itur, & Rcm jissam oratum tri videtur. pro ad orandum rem justam iri videtur, nempe Iter seu Tiam. Est autem Tropus duplex in hoc genere, Via itur oratum, sive ad orandum, pro Orabitur, seu per periphrasin, Erat ut oretur: nam Viam ire, tendere, intendere aut in i sore, pro Vel, aut Conari per Metaphoram dicitur. Sed Hesie facere pro facere est Metonymia causae pro effecto , cum Voluntas & facultas actionum catae sint, qua de re Grosppus in Propaedia Rhetorica agit copiosus. Jam satis tibi apparere opinor, recte dictum esse, Remjisam oratum ventra videtur, non Res Iucta, quoniam, ut dixi, Rem Iustam regitur ab orati m. Similiter
itaque & Rem Iustam oratum ira ποῦ GIur, dicendum est, non Res
62쪽
hujussa. Sensus quippe est, Di videtur is legatis, ut orenerem,stam, prorsus ut si dictum sit: Ire videntur legati oratum rem ustam. Atque hinc planum fit apud Fabium te u oportere, Reum parricidii damnatum ira videbatur, nempe a Judicibus, hi scilicet ire videbantur, ut damnarent parriicidii reum. Perinde ergo est acti dicas : Ad damnandum parrisidiiveum iri videbatur. Neque vero quicquam negotii Grosp-po facellit, quod apud Ciceionem de Inventione 2. quo loco de Controversia scripti & sententiae agit, hoc modo legitur: . Si ipsa separatim ex se verba considerentur, omnia aut pleraque ambigua visium iri. Deest enim verbum Esse, ut integra oratio sit: Visium iri omnia verba esse ambigua: quo exemplo 3 Plinius lib. 7. cap. I. In quibus prodigiosa ahq a multis visum
iri haud dubito, pro Viam iri ad visum id est , ut videatur. hoc est, re ut videatur multist aliqua esse prodigiosia. Obscurissima quoque, vel doctis est dicti ratio in hoc Tetentii Hecyr. act. I. sic. I.
Iam ea atate sum,ut non sit peccato mihi ignosci aequum. Donatus putat aut deessedi, ut sit in peccato, aut Peccato mihi positum pro Peccanti mihi. Sed in utroque alucinatur. Adrianus Beliotius Apophoret. lib. I. cap. 8. recte interpretatur Peccato, si peccasum sit. Ratio vero syntaxeos Grosippo docente haec est. In Peccare, nisi externus addatur accus ytivus, internus aut formalis stubauditur, nempe Peccatum, quomΟ- , do Graeci αμρορπιαν aut-cujus accusativi
vim habet verbum infinitum, ut si dicam Peccavit peccare, sicut Nominativi in isto, Peccare peccatum est. In Ablativo porro, qui vulgo Absolutus aut Consiquentia perhibetur,praepositionem A subaudimus, quae idem quod Post significat,
ut Vrbe condita pro ab Urbe condita, id est,post conditam urbem. Livius lib. 2 . 36. Ab re bene gesta latum Mercitum. Et lib. . I. Masa civitati ab re male gesta Porihumius reus objectus. Ovid. 2. Trist. His tibi sic redeat superato victor ab hom. Lucan. I. . Moremquesint mmSacrorum Druida positis repeti s ab armis. Jam ergo Peccato est A Peccato peccare, hoc est, postquam
Peccare peccatum sit. Similiter in hoc Cicer a. Agrar. Cui
63쪽
errato nulla venia, recte facis exigua laus proponitur. Senter tia est, PCstquam errare erratum, recte facere factum sit. Et in isto Horatii:
Excepto quod non simulesses, catera iaIus. Sensus est, Postquam Excipere, quod non esses simul, exceptum sit. Neque tamen repugnat Grosippus, quin praepositio In subaudiatur, dum tamen Pos significet ut in hoc Catulli :Canabis bene, mi Rabulla, apud me Paucis si tibi Dii favent, diebus. quod est post paucos dies. Plaut. paen. Aruspex dixit paucis diebus nos fore liberas. Propertinenturum paucis me tιbi Luciferis. Idem: At tu etiam juvenem sternis mου perfida, cumsis se anm haud longa cur futura die. id est, proῖediem, post diem non longam. Praepositionem vero In desiderari in istis, multa auctorum loca nos docense Terent. Andr. In Hebm paucis, quibu4 hac acta puni, Chusis
pro post dies Paucos. Catuli. Si reditum retulisset is haud in tempore longo. pro quo Virgil. Resserit tamen ,s longo pos tempore venit. Caeterum quoniam in Participia incidi, quae Grosippus distinctam ab aliis partem orationis esse negat, ac Nomina He
balia esse contendit, sed quae aliquod Verbi accidens parrici- nt, operae Videor pretium facturus , si quae ille de nominuus verbalibus Grammaticae pag. r s. disseruit, Synopsi quadam comprchensa oculis sub iciam.
64쪽
Verbi expertia, qua nultam verbi,unde derivarasiunt, acerὸens participant, ur Doctor, Doctrina, Amor, Momentum, Nomen, Spectaculum.
Natura . di l ut vecta- sub- l lio, Spe- Participia,
Verbalia Herbi parti- r Rectionem
vastae sunt vel clam, ut Vsu,tit A
Luxoris Adsectiva, ut Latἀ-bundus , Intabundus, Moribundus. Em,
Motus. Viae B. .' Comparata. Amat rior, Doctior, Comi-
65쪽
Cum multa doctores veteris Grammaticae, quam Cloacianam , ut scis, Grosippus noster indigitat, maximis impedita dissicultatibus tradiderint,tum haud stio quicquamne spinosius, quam de Relativorum Nominum, praecipuεque Reciprocorum constructione praeceperint, ut vere Crucem ingeniis ea in re fixisse videantur. Minime proinde vulgare hoc etiamGrosippi est benefietum, quo Latinarum literarum studioses sibi devinxit, cum istam inseniorum carnificinam sustulit,totamque hanc syntaxim perspicue expedivit. Erunt, satis scio, qui lubducto supercilio hanc ejus operam aspernentur, seque ea causa manum versuros negent, quippzquibus αμυρία sua cordi sit,omnis vero humanior literatum' perinde ac silibus amaracinum adversetur. His ego barbariae caenum, cui adsueverunt, libens relinquo, ut procorum vice . . Infatiabiliter toti volvantur ibidem.
Tibi quidem hanc Grosppi praeceptionem cognitu jucu dissimam sore confido,ut qui praestans,quo polles, ingenium non Philosophicis modo ac Theologicis studiis tibi imbuen
dum,sed litetarum quoque Graecarum ac Latinarum appara ει ornandum esse recte statueris. Vale, nosque ama
praecipueque Reciprocorum Syntari FAS CASII UROSIPPI
DERelati Vo generali vix attinebat quicquam praecipere, cum sit species Alectivi, adeoque necesse habeat cum
66쪽
antecedente nomine expresso aut suppresse in numero Sc genere, Vel certe in generis terminatione convenire, etsi Casiit discrepet, cum sequente vero nomine expresso aut suppresso perinde ut quodvis adjectivum cum substantivo consentit: t ut, Odi hominem, qui utare loquitur. Hic relativum aeui, cum antecedente nomine substantivo expresso, quod est Hominem, consentit in numero & genere, sed casu distrepat: Cum sequenti vero nomine substantivo suppresso, quod esti Homo, consentit in numero, genere & casii. Similiter in hoc:
it quidam mercator, is nave rent,qua Uebebatur. Relai tivum B, cum anteccdente & sequente nomine Mercator,s consentit in genere, numero & casse. Sed relativum gua, cum antecedente nomine Navem, convenit in genere,& n mero , etsi Casii diserepet, cum sequente autem suppresso, quod est Nave, convenit in genere, numero & casse. Caeterum si ea vehebatur, non est regularis constructio, cum ablativi cassis nomen cum verbo non concordet per ullam regulam, nec etiam ab ullo verbo regatur. Est ergo Figura, Sc
quidem illa figurae species, in qua aliquid deest Et sit puta.
Jam ex duodecim Maximis, sive Regulis capitalibus Synta-Xeos constaei,omnem Ablativum aprapositione regi. Deest ergo A, vel praepositio, a qua Nave ablativus sappressus re-Πitur, quae jam altera Ellipsis est. Ex iisdem enim Maximis ducitur, omne Alectivum habere suum Sulsiniivum a pressism, sive suppressum,cum quo concordet. Sic Non laudo, qui heros fallunt. Relativum aetii cum antecedente nomine substantivo suppresso Homines convenit in genere Sc numero tantum, Cum eodem sequente iterum suppresso in genere, numero Sc casii. Esse vero accusativum Homines per Ellipsin supplestum, ex Maxima illa intelligitur: Omne verbum activum semper accusativum expressum aut suppressium regit. De Reciproco duplex est consideratio, nam vel de Constructione ejus praecipitur, vel de significatione. Quod ad Constrictionem attinet, quae hujus loci est propria, alia est ratio Reciproci substanti vi Sui sibi Sc se : alia reciproci adjectivi Mus sua sitium. Substantivum reciprocum cum Butece dente nomine, quod refert, Sc in quod reflectitur, in numero
conveniri elisisui, mi δυο tam pluralis, quam singularis suns
67쪽
s numeri, ut e Nemo sui oblisistitum. Omnes sibisapiunt. Nemo
se odit. Omnes sibi bene esse malunt, quam alteri. Adjectivum Ieciprocum cum substantivo nomine secum conjuncto perinde ut alia ad jectiva in genere, numero & casu convenit: ut, Eliscentur eum mores sui. Iubet salvere suus vir uxorem si ιam. Expectat te domi .nu rerum suarumsatagit. Non Bovit eum mater μα
De significatione Reciproci alterius loci est praeceptio. Hoc loco duo monuiste satis fuerit. Alterum; Suin interdum fgnificare idem quod Proprius: ut, Iustitia suum cuique triabuit. Suo sibi gladio hunc jugulo. Illi fluo sibi servit patri, iacit, patri proprio, qui ei sive sbi est suus. Suamsibi rem salvam si tam, eum venerit, pro rem, quae ei sita est seu propria, quo exemplo & Meus mihi & Tuus tibi rectε dixeris
Plaut.Trvc. Vba male accipiar mea mihi pecunia. Et Cas inrone melius res tibi habet tua. Cic. Io. ad Attic. epist. 8. F
ram sicut multi clarissimi homines tulerunt: nisi me forte Sardanapali vise in suo lectulo mori malle eensiueris, quam exsilio Themistocleo. ubi Suo, valet Proprio, cui opponitur Alienum. Terent. Eun. A den' os suum,ct cibus quid faciat alienus ' N- rerum ; Relationem antecedentis nominis tertiae per nae; quod sit primum de praecipuum suppositum, indifferent et fieri per relativum commune & reciprocum,nisi sermo inde fiat
ambiguus, nam vitandae ambiguitatis causa alias Reciproco, alias quocunque Relativo nomine antecedens refertur. cum constructionis, utro quis utatur, nihil intersit. Ut Cor. Nepos:Antonius non soluCiceronised etiam omnibussuis amiacis erat mimici simus, pro Dus, id est, Ciceronis. Ιdem: Amissabsentes in eorum periculis cura erant Attico, pro Suis, nempCAmicorum. Idenuoeno pradixit, qua vivo se acciderunt, pro Eo vivo. Livius:In Pauli domo prater sie nemo siverest,pro Praeter ipsum, pro praeter ipsum. Plaut. Capt. Numquam etfervus
fuit prater se. Idem Milit. Si quid malitiose faciendum eri mulieri,easibi immortatis memoria es meminisse, pro Ea illi. Ibid . Excruciabit me herus, quia hae μι non dixerim, pro Ipsi. Idem Trin. Malus bonum malum essemust, ut sit fui similis,
pro Ipsius. Ibid. Cognatis dicam, bona mea inter eos paytiant ,
ero inter se. Cato de Ie rust. cap r. IIuis si macra erit, sarmenta
68쪽
menta sua eoηAdito misine, pro Sarmenta eius. Cicero: mescentur illum mores sivi. Eum mores ipsius convincuntassem Κώid arbitramini Rheginos mereri velle, ut ab eis marmorea Venus illam auferatur ' pro Ab se. Idem : Camillas sis sisu eum eo locutum, pro secum. Ascon. in Milon. Pompsus
fuerat familiarissimus Clodio ct sectam suam sequi siepalam
profitebatur , pro sectam ejus. Ovid. Ecce rogant tenera sibidem pracepta puella, pro Ipsis. Vellejus: Alexander a Usino Gpetravit, ut ea forum equitum facereisiatuni, , ipsius quoque iis interponeret, id est, Alexandxi: nam si suam dixisset, fuisset ambiguum, de Alexandri, an de Lysippi statua loqueretur. Caesar: Helvetii persuadent Rauracu, ut una cum iis proficiscantur, pro secum una, id est, cum Helvetiis. Idem: Allobrogibm persuadent, ut persuos es eos ire patiantur, prout se Helvetios per fines suos, id est, ipsorum Allobrogum ire patiantur. Idems Pomp6m rescripsit, non suo consilio aut voluntate Domitium se Corfinium contulisse, pro Non ipsius Pompeji consilio. Caecina: Osar traficitur et,qui aliquidsieripsit contra voluntatem suum, pro Ejus, nempe Caesaris. Idem: novit omnibus, qui multa Deos venerati sunt conera ems, lutem. Cicer. Dionistas Amasium μum interfici jussit, quiamiam demonstravisset interimendisui, pro Ipsius,nempe Dionysii.Idem: Dthius piscatores rogavit, ut ante hortulos suo pisinuntur, pro ipsius.
bili ct Studiose e dolescentulo
LIVARIANGELUS FANO BENEDICTI S. P. D.
QVae in Alvari de syllabarum quantitate praeceptiones
Grosppi qua monitis, qua libris adjutus nuper anno Iavi, dono tibi nunc mitto, in monumentum amicitiae nostrae;
69쪽
7o velim , ut in scribendis versibus quicquam hoe tempore in Alvari regulis,quas memoriae jam manὀasti, recedas. Ubi tamen cum aetate ludic'um confirmaveris, plushe Grammaticorum placitis, quam magnorum poetarum exemplo tibi standum sit, nemine quamvis monente tua sponte consti
Annotationes in Alvarum de Syllabarum dimensione.
a) I, & V vocalibus praepositas non esse eo nantes, sed Diphthongi partem Grosippus a pag. IJ6. usque ad I 63. mu tis disputar, quem consulere Magister poterit. ' bl Primam in Fieri veteres producere solebant.Plaut. Amin
serendo possint interfieri. si el I, in Alterius producit elegantissimus Grammaticus Terentianus, ubi de 3ambico versa loquiturr Nee alterim indigens opis veni. Item de carmine Heroico: Sub alterius
di Unde fiat, ut diphthongus sequente vocaIi corripiatur,vide in Grantinat.Philoseph. pag. I63. Quod mox de Vo- ealis productione ob sequentem I consonantem praecipitur, a Virgilio non est observatum AEneid. s. Ore resectantem,
missosque in siti uine dentes.
fel Abscido, ex Abs Sc Cari usitatissimum latinis verbum si1isse docuit Gifanius in Lucretiano indice, quo loco Vitalia rerum quid si, exsequitur, itemque in Latinae linguat observationibus. In libro Glossarum Vaticanae Bibliothecae sic se legisse Grosppus testatui: Abscidens, abrumpens. Virgil. Hic plantas tenero abscidens de eorpore matrum. Ita Glossis auctoribus corrigere Virgilii locum possiimus, quamvis omnestam typis, quam mami descripti codices habeant Abscindens.
70쪽
is Reeensitus tamen penultima longa dixit Claudianus
sin Doctissimus Gifaniux in praefatione ad Lucretii Le.'ctorem secundam in Nihilo natura longam esse, adeoque corripi non posse perperam censet, quod prior in Hilum sit Ion . Catullus enim perspicue eam corripit in versu isto Glyconio: Calites, nihilominus -vll--- li m h Mediam in Ambitus participio natura non minus brevem esse, atque in Exitus, Adrim, Initus, Obitim, Prateritus, sed ex eventu, seu per accidens produci, quia scilicet ultima in Ambe vel Ambi, cum prima litera vocis Ilus in diphthonis oum coalescat, ex Grammat. Philos pag. 178. & Parad. Literar. pag. 62. disci potest, quod ipsum sibi quoque visum esse. suis ad Grosppum literis testatur cultissimus aetatis nostrae poeta & Jurisconsultus Hieronymus Aleander. ii De Refert, pro Interest dupliciter Alvarus fallitur: nam nec priorem semper habet longam,nec a Res originem ducit. Juvenalis versus est: Sportula quid referat, quantum rationibus addat. id est, quid intersit, quid tibi utilitatis afferat, apportet vel importet. Vide Grosippi Grammat. pag.7o. Vbi docet, Luid hoc mea refert, concise dici, pro Quid hoc refert sive affert
ad mea ne otia, sye ad meas res, aut rebus meis.
Plaut. Husa: Luid id ad me, aut meam rem refert, Perso quid rerum gerant e Ibid. Prim percunctari volo, qua ad rem referunt. hJ Frustra tot exceptionibus Alvarus cavet regulae suae de Cuantitate praepositionis Pro, cum dubium non sit, quod in Lucretio Gifanius notat, ancipiti eam apud Latinos intervallo futue. Hinc Prosocer, & Pronurus, o, longa,Pronepos brevi Ovidius extulit.
IJ Ejusdem Gisenii in Lucretiano indice verba sunt: Pu tant Grammatici RE semper breve esse; falso, ut alibi docuimus : SVB,S AB, semper brevia,ct hoc minim recte. De PRO simile es eorum judicium, etiam, nisi me fallat meum, depravatum. Lucretii versus lib. 3. in libris veteribus: Nee desiderium nostri nos adigit ullam. Et lib. I. Recidere inferiora magis, quam corpora nostra,