Bulletin de la Société impériale des naturalistes de Moscou

발행: 1829년

분량: 738페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

591쪽

flaminum structura haud plane liquet. Proprium certe genus constituit cono ex appendicibus angulorum restae antherisque spiraliter torto admodum singulare. Species Spiro conus glaucus dicenda.

F. Psilostemon orientalis a hortulano itimanti circa Trapezuntum lecta, prili orens, rarior in comvallibus humidis.

S. Fcinale si albo, quod in Germania vulgatius, mihi in Rossia non occurrit, sed circa coloniam Par Lan ad Tyram uidi n. purpureo hoc hispidius vulgare, caule latius alato, calycis laciniis longissimis

acuminatis. Huic assine, etiam nuculis laevibus: S. anaicens soliis lanceolatis longe petiolatis, s perioribus vix decurrentibus, cauteque glabriusculis, ealyce ultra medium 5-partito, laciniis lanceolat lin aribus, acuminatis, margine citatis, corollae laciniis brevibus, demum reflexis, nuculis laevibus non striatis.

Ad Tanain insertorein legi Iulio 18 l .

S. Jcinali soliis vix decurrentibus et glabritie bene distinctum Flores coerule violacet. Hoc orieutra caucasicum Henningi ad anain lectum Led. l. c. p. l3 , et Syn hytum ab omnibus diversum S. G. Gmeli it. l. p. 150. Convenit etiam cum S. Peregrino secundum diagnosin in Sprengeli syst Veg. et in De C. Prodr. X. p. 37 et 3 nec patria ibi aD

592쪽

latu, Podolia multum distat, sed in Led i c. p. 114

omnino alia proponitur planta. Sequentibus nuculae striatae: S. caucasicum Semina sere Anchusae, striis longit dinalibus elevatis. Solus longitudine variat, calyce mox duplo mox parum longior, aut omnino inclusus. Talis brevistylis est planta circa Derhentum nascens, cui e contrario laciniae calycis duplo longiores, acutiores, et pili soliorum tuberculo insidentes, ita ut potius pro S asperrimo haberes, nisi seminum forma ad S. caucasicum pertinere ostenderet. Hoc derbe tinum sorte est S. Donii Dec. l. c. alioquin mihi ignotum. S. averrimum Nuculae omnino ut in plerisque Fonneis Cryptantheris antice in cristam vel carinam productae, lateribus venos rugosis, supra basin o strictae, ipso annulo marginali laevi sed intra illum c ronula mullidentata. Huc resem S. peregrinum Led. l. c. p. 14. quod olim in hi Gorenhens Ragumoviano sub nomine S intermedii colebatur soliorum forma

et calyx omnino idem pubes et in aliis speciebus

variat, atque stylus infractus etiam in S. Nerrimo genuino, quamvis rarius, occurrit flores quoque coe-rulei Stylum pariter sub stigmate sexum S. atenti, varietatim ossicinalis, adscribit Reichenbach s. germ. excurs. . p. 347, quem et in nonnullis oribus, stri Frensis observo varie tortum. S. Verrimi specimen e ingrelia Osurgeti communicavit am Nord- manu, plusquam orose evadere asserens. S. tauricum. Etiam in hujus soribus interdum si

lus sub apice inflexus quod quoque in assini S.

593쪽

tati circa Byzantium lecto observo. Nuculae latitudine altiores, caeterum reticulatae, punctulato et basi coronatae, sere ut in . asperrimo, apice rotundatae pallide griseae Circa Odessam in convallibus minus acidis provenit idem, sed viridius, laetulis calycis minus patentibus sere rectis, et praecipue distinctum antheris brevioribus quae apice quidem corollae appendices vel fornices sequant, sed parte lamenti sub anthera duplo breviores sunt, nec hanc sequant ut in S. taurico duculae similes, etiam in media basistrophiolo albo. S. Alricum Ste v. in Marsch a Bleb. u. taur cauo.

II l. p. 64 ) radice repente, caule subsimplici, hispido

pilis patui reflexis, soliis subcordatoinuatis pilis brevibus pubescentibus calyce hispido -partito, fructi- seri laciniis Iongatis lanceolato-linearibus, corollae tubo calyce duplo vel triplo longiore limbo campanulato, appendicibus ciliatis obtusis longitudine antherarum, stJl exserto.

In Imeritiae silvis densissimis legi 4805. Postea ex Abellasia, evicinia fortalitii Sohumhese a hortulano illinania allatum.

Radice repente, hirsutie soliis plerisque has com datis multo minoribus antheris appendices corollae aequautibus nec paullo brevioribus ara cordat omnino diversum. Nullum aliud potest esse S grandisi

rum DC prodr. X. p. 40 a Wilhelmsi ex beria

missum. Sed flores nequaquam 9 10 V longi, maximi apud me vix si V attingunt, . tuberos minores. Semina punctulata, obsolete reticulat venosa, latitudine vix altiora, supra basin valde constricta, margine

594쪽

lato crispato, strophiolo magno longe prominente. Sulus semper exsertiis. Huius varietatem iisdem eri cis habeo solio radicali maximo, semipedem longo et

lato subcordat rotundato ut vix hujus planue credideris, caulinis infimis longe petiolatis, lanceolat Ov tis has attenuatis, omnibus pilis brevibus supra asperis, subtus longioribus hispidulis calyce fructifero erecto nec patentissimo, corolla vero seminibusque haud diversis.

A. incinulis Vothynica quam a Bessero accepi, tu Tauria et in Caucaso mihi non obvia, bene convenit cum Viennensi, etiam stylo calycem aequante vel parum modo breviore atque hirsuti insigni Bessa-rabica et circa Nicolaies lecta pariter hispida, sed spicis magis compactis bracteisque paullo longioribus tantillum dissert, praesertim vero stylo unquam ultra calycis tubum producto, tamen specie distinguere nequeo A. procera esseri e GPnopoli quam ad A. ossicinalem trahit Ledebour, secundum specimen ab ipso mihi datum, aperte ad A. t tophylium elim. pertinet pube molliore canescentem : sorte ambas confudit. Hujus specimina possideo soliis angustioribus, margine pilis longioribus vix ciliatis, corolla tubocalycem excedente, nec tamen a genuina A. kρωρ si separanda, cujus antherae medios sere oriatices attingunt, A. .cinalis vothynicae vix illorum basin. A. chroleuca tib A. .cinali sacile distinguitur desectu hispiditatis, sed ab A. kριορ lla bona dia-

595쪽

gnosis adhuc desideratur, in illam enim a Ledebourio l. c. p. II propositam observo pilos tuberculo insidentes pariter in hac adesse , pedicellos longitudine

variare, calycem in A. ochroleuca nonnunquain seriaceum esse, corollae lubum longitudine etiam variare, denique in seminibus vix ullam adesse disserentiam. Antherae in corollae tubo videntur altius positae, ita ut fornicum non modo medium sed saepe ipsum apicem attingant, cum iii A. υριορ lla semper sui demissiora, sed nec hvuc characterem constantem esse credo. Cair fructifer plerumque laciniis in globum conDiventibus, sed Don semper, nec talis in altera defiacit Maneret solus color itoris, sed et hic quandoqueCocrulesceu , nunquam amori amoetae coeriit cus ut in se lueuto.

A. Ῥtπhylla Hujus nonnisi specimina tauricae podolica mihi nota posteriora pro sua . Procera misit L Besser sed etiam sub hoc nomine . ossicianalem e Vothynia . Si revera nostra, quae . canescens mea, eadem cum stirpe min. Schuli. et Κochii, certe plantae soli semipollicem lata, dodrantem inte dum longa gerenti nomen Ieριορ lis parum conueuit. I. G me lini Observo pedicellos non esse brevissimos sed saepe calycem aequantos, imo longiores Calyx fructifer campanulato-patens nuculae venis valde prominulis, inter illas vix granulatae ADtherae vix fornicum basi attinetunt. In Mai sch a Bieh. l. taur. cauc haec cum A. ochroleuc Var coerulescente confusa. A. Agarraii Lelim eaudem esse nullus dubito. A. italica Nostrae tuuPic ibericae soli uequaquam uitida, et vix undulata calyx tubo corollae brevior,

596쪽

fructifer pedunculo brevior vel ad summum aequalis. In Iberia occurrit varietas soliis angustioribus, summis livearibus, longe acutatis haec sorte A. angustifolia Reichenhac si ex ui S. A. stylosa. Huic affinis, annua, sed corollae tubo multo breviore est A vruneri ex Attica, amohenachem miSSo.

Cato 5-partitus Corolla hypocraterisorinis tubo brevissimo, fornicibus 5 ovaiis Antherae in tubo sessiles. Stylus brevissimus. Nuculae abortu subbinae, circumcirca longitudinaliter striatae calyce majores. His caracteribus et racemo bracteat non spirali abunde dister ab Anchum, cui adnumerant Mosolidem macroρ lium M. Bieb. Lehmann De C an dole et Ledebour ob nuculam basi excavatam tamen ad A chuseas pertiuet. Huius generis etiam Anchusa amrelieri cujus tamen Ductus nonnisi e descriptione mihi notus. Dixit memoriam egregii botanici S. Brunueri, Bernensis, qui et Tauriam his visitavit. m. myosotidi ra soliis radicalibus longe petiolatis, cordatis basi aequalibus, cauteque pubescenti-scabris, caulinis ovato-lanceolatis, superioribus sessilibus, lyce adpresse- pubescente, corolla duplo breviore.

Frequens in umbrosis ad Aragum, circa Annanu alibi que.

Br sibirica soliis radicalibus longissime petiolatis, basi inaequaliter cordatis, caule quo glabriusculis cau- sinis lanceolatis superioribus subpetiolatis, onlyce hispidulo, corolla triplo breviore.

597쪽

vieinia oppidi Toms Sibiria misit D. uretaninov.

Colore laete viridi nec nigricante totius plantae, petiolis solio quadruplo-nec duplo-vel ad summum sesquitertio-longioribus, praesertim vero soliis uno latere multo longius in petiolum decurrentibus, satis praecedente dissert. Forte etiam semina diversa sed in Sibirica mihi desunt.

L. amensis Sympheropoli in hortis occurrit corolla majuscula iub valde curvato, calycem excedent nec aequante ut vulgaris europaeae: L. erecta 'Urville ex DeC. Prodr. X. p. 5M. In Tauria mihi non obvia, sed habeo ex Iberia, ex Α-menia persica et e litore orientali maris nigri circa Gelinischth. Dister a L. ruens fore majore, corollae tubo minus incurvo pedunculis fructiferis longioribus, caule soliisque praeter fetas adhuc pube breviore paeditis. Num L. micrantha Ledeb eadem sit dubito, meae enim caulis superne nec ramosissimus nec divaricatus soli vero in petiolum attenuata Sympheropoli lectum possideo specimen florum magnitudine illi non cedens , pube etiam minore inter fetas proeditum, sed caule inde a basi vago ramoso soliis lanceolatis, corolla rosea diversum, sed cum absque Duci maturo sit, determinare nequeo speciesne aut

varietas.

L. orientalis Plantae dessanae a Bessero communia catae nuculae multo minus granulatae quam oriensis,

598쪽

stylus quoque inter illas haud e mergit qui in post riore paullo longior.

Multum circa hoc genus desudavi, neque tamen certo characteres invenire potui pro bene distinguendis sectionibus, tantum subjectae sunt modificationibus formae mutum partium Autherarum longitudo respectu corollae, qua pro subdivisione prima utitur De Candolle, perquam variabilis. Ini stellulato et Donnullis aliis antherae initio inclusae, dein e corolla prominent, imo omnino exsertae evadunt. . stamineum Led tamen non modo antheras ipsas sed etiam apicem lamenti e corolla exserit. -Αltera subdivisio sinito, pili si inplices, vel siellati, minus quamvis in- Constans, tamen interdum ubi Peinauet. Sed aliam nec ego detegere potui. O stellulatum. Recte cum hoc jungit praeeunte Marschallio O tauricum edebour, neque . montanum separo. Sed et speciem ramosisate soliisque latis diversissimi habitus, quam pro O gigante habui, nunc vix separaudam esse credo, sunt enim semina omnino ejusde in formae, nonnihil lautum ut tota planta majora vidi etiam in litore meridionali Tauriae ibericae siluillimam, aeque magnam et ramosam, floribus mulio minoribus post oecundatiouem subviOlaceis, nequaquai ab O stellulat iisdem in locis provenieni separandam Iinoi rigidum Led cum his ungo, occurrit uim ut ex ipsa descriptiove Ledebourii patet, ramosissimum vel caulibus a basi sim-

599쪽

plicibus, atque varians soliorum forma, calycis et rollae longitudine Semina ejusdem magnitudinis et formae minima in speciminibus meis caucasicis, paullo maiora in tauricis, adhuc majora in var gigantea; unicoloria vix unquam vidi, plerumque susco maculata, ut etiam in illo quod ad lacum ardensem Italiae legi. Specimina colore totius plantae pallido, flore albissimo dei flavescente insignia olim ipse sub nominem sapescentis servavi et amicis misi, sed color

aeque ac caeteri characteres incolastantes. Omnes itaque

nostras pilis stellatis praeditas pro una eademque specie habeo. E Syria vero mihi dedit Cl. abillardiereo astriates m. hispiditate tuberculisque creberrimis pulchre stellatis diversum, quod in De Caudolli prodromo haud invenio. Aliud ex agro Parmense proo echioide inibi datum, cui certe habitu simile sed pilis stellatis, soliis admodum longis racem in apice ramorum conjugato pithamaeo, corolla pice minus dilatata et seminibus, quam O. echisidis lami stellulati, duplo majoribus, subaequaliter absque sinu acumitia iis diversum, certe suae speciei et holauicis italicis coinmendandum.

O. echisides. Nullo modo extricari potest quid Linnaeus sub hoc Domine habuit, sorte omnes species europaea coinmiscuit, ut e locis natalibus in Sp. l. allegatis patet. Cum et e Gallia habuerit, et nemo bolanicus operihus De Candolli careat, plantae gallicam De Cand Prodr. X. p. 61 et 22 nomen manebit. Huc invitus, sed ob nucularum similitudinem refero stimpem in Tauriae campis lectam, bipedalem cui calyce longiores et multo latiores, bractea Ovato-lan-

600쪽

ceolata , pubesquc inter fetas caulis melius adliue eonpicu quam in gallica Ilaec est . echisides M. Bieb. l. t. c. l. p. 330 quam in t 3 p. 30 pro O. arenario it sumit. Alia huic campestri simillima paullo tamen minor, in querceto inter rivulos auris Almam et Κatscham nasceus, disseri stylo calyce duplo breviore, qui in altera lovge exsertu S, PraeSertim vero seminibus majoribus, longius acu minatis, pallidis specie tamen haud distinguenda. Iberica vero planta, quamvis etiam simillima gallicae, O microcarpum De Cand prodr. X. p. 62, O micr spermum te v. . melini β Led. l. c. p. 126 certe distincta spescies, seminui parvitate haud aegre digii

scenda, et forma omia in alia, Don sensim cuminata, sed quasi mucrone imposito. Huc refero specimina

circa Tarhu in collibus mari aspio vicinis lecta, habitu admodum diversa, calyce multo minore bractea sua tamen longiore, minus hispido. . olbotriche Des Cand huic simillima sed semina paullo majora. O. strigosum, cujus mentionem saci Ledebon l. c. p. 27 in nos sub O. melini, pube inter fetas cum praecedentibus convenit, sed hispiditate adhoc majore et nuculis maunis albis cum livo e diversa. Folia lon-ρ linearia ut in assinibus. Caulis superne duos aut tres racemos gerit, deflorato dodrantales Corolla vetula videtur flava, unciam longa, extus glabra apice tenuissime ti herula, obulis latis vix reflexis Filamenta parte libera antheris mullo longiora his ex semtis apice ut in plerisque aliis bicuspidatis. Nuculae pedunculo multo breviores Spsecimina jam deflora La

SEARCH

MENU NAVIGATION