장음표시 사용
611쪽
variat statura, indumento nucularum superficie et, restae magnitudine et colore occurrunt corollae calfcem vix excedentes, aliae quadruplo majores limbo explanato, quales e Tauria meridionalis valle aspiaccepi. Ex agro mosquens habeo calyce in semipollicarem longitudinem excreto, alia e Tauria et a caso calyce vix nuculis longiore His modificationibus adnumero L. tenui rum astrachanicum et caucasicum, quod etiam lore coeruleo et albo variat, in nuculis vero nullo modo a vulgari L. amens dissert. Plantam sibiricat haud vidi sed et illam huc pertinere nullus dubito L. tenuifolium vero aegyptiacum, syriacum et sorie atticum ameldreichio lectum, omnino suae sp ciei, nuculis medio latioribus rostro distincto, nec ovatis in rostrum sensim attenualis, satis diversum. Ohservo stigma L. amensis nostri esse hastat trifidumi. e. obulis lateralibus horigon talibus. L. strigosum Marsch a Bleb. . t. c. m. p. 21, est L. ρulum a planta Europae mediterraneae non diversum. Nequit esse Lycopsis micrantha Ledeb. I. c. p. 22, cui limbus corollae inruleus. L. ρυγure coeruleum Hujus synonymon est L. mamgaritaceum Catal. t. Gorenvensis, cui semina misi, plantam auriae meridionalis perperam pro distincta ab europaea existimans.
P. ycinulis etiam in Tauria obvia, in Caucaso mihi non occurrit, unde suspicor in Flora taur cauc. hanc cum P molli confusam esse Hujus specimen in
612쪽
montosis Adflia pro v. Guriel a Sinvitato levium c lycis lacinias habet ad modum breves , caeterum vix
P. aurea, quam is Caucasum circa opp. Georgia esi legi, aucem sub circulo barbato habet glabram, sed seiae caulis intermixti pili glanduliseris, unde de identitate haud penitus certus sum.
A. cornutam vivam haud vidi, sed e speciminibus siccis numerosis apparet longitudinem corollae multum variare. In caucasicis calyce vix sesquilongior, in armeniacis et volgensibus plus quam duplo etiam dum florere incipit. In planta e prov. Caucasi orienialis ubens spica densa bracteis calyce ructifero vix longioribus in persica e prou Chri spica dissita bracteis longis, calo glabriusculus Autheroe non spiralia ter inseriae vel irregulariter altitudine varia, ut vult Docand Prod . . p. 95 in uota , sed in circulum p sitae ut in cone Iard de Cels. t. 37. Nuculae ipsa basi asper se, quod vix in ulla alia Plania hujus ti minis amotschyo in Persia australi lecta omnino suae specie videtur soliis longis acutis diversa. Araxoviinio habeo Arnebiam calycinam Stev. A. tinctoris assinem, memorabilem calycibus post authesin maxime elongatis, laciniis plus quam pollicaribus, sed dolendum specimen absque radice et absque s liis esse Caulis, nisi sorte ramus, dodrantalis hispidus pilis rigidis patentibus sub quibus pubes etiam rigidula sed adpressa. Ramuli terminati spica palmari
613쪽
secunda ad modum de iisti bracteis lanceolatis utrinque pilis raris tuberculo insidentibus, sed margine dense ciliatis Calyx soliolis lineari hus post anthesin elongatis vix patentibus utrinque parum sed margine dense
hispidis, basi obscure pentagonus hispidus pilis pellucidis verruculae albidae elonuatae insidenti hus Corolla calyce dum floret duplo longior, tubulosa pice circa autheras nonnihil inflata pubescens, limbo parvo ut in sicco videtur luteo Receptaculum non elevatum N culo forma omnino A. tinctoris cui non laeves sed etiam verrucos rugosae), duplo sere majores, subpyramidaue apice in rostellum compressiusculae, intus cariunatae, basi triangulari plana, margine exteriore elevato subrugulosa, strophiolo vel apophys parvo, interdum duobus supra angulum internum.
nebis echioides De Cand et Ledeb. Anchusa chioides Marci, a Bieb. Lycopsis echioides L. Nonnea ech Roc et Schult. Litho ermum setosum ischeret Mey ab omnibus his generibus satis diversa. Amtherae in tubo corollar subsessiles duae inferiores, tres superiores, nec in circulum posito ut in Arnebia omniata et A. tinctoria nuculae area basilaris margine angusto elevato cincta nec absque margines stigma capitat bilohum nec stylus ipse ut errone habet
De Cand. apice bifidus denique calyx basi haud a
gulatus. Si tu staminum etiam a LithοNermo discrepat cui in circulum posita, saltem in L. amens et Lisum Pureo-coeruleo, ab hoc ultimo etiam notata a De Can-
614쪽
dollio sauce corollae non plicata, quae vero in L. amoense itidem absque plicis Nuculae area basilaris, quae in Lithospermo parva contracta, in nostra majuscula triangularis margine tenui elevato, quo caractere etiaain a Lycνside, Nonnea, et Anchus disteri, quibus margo rugosus Alcannm orientali summopere assinis habitu, orum colore et imprimis staminum situ, sed nuculae structura genere separare cogit. st ibi:
Ainanthus flos loca alta inhabitans cui caracter: Calyx -partitus aequalis Corolla infundibulisormis
sauce nuda Antherae inclusae superiores tres, ins riores duae Stigma capitat hilobum Nucula ovata laevis, area basilari margine tenui elevato. A. echisides Erravit auctor Florae tauric ea asicae sauci fornices quamvis minutas adscribens, desunt enim omnino. Stylus primum vix antheras attiugit, dein elongatur. Variat maculis saucis plus minus coloratis, quandoque nullis.
St. saxatile apud nos non occurrit, sed moneo nuculas omnino excavatas perseratas esse, ut ita Nonne vel Anchusa, solum areola plus quam in illis oblia qua propter carinam basilarem longiorem. Pertinet ideo ad subtribum Anchusearum nec Lithospermea rum, si talem subdivisiotiis rationem admittas Calyce angulato totoque habitu Arnebis proximum, et Arn. hispidissim simillimum, cui tamen areola baseos
615쪽
A. orientalis Mea quam in agro rivanens et in Armeniae persicae provincia Cho lectam sub nomine Alc. itellium in iei hario servavi, nonnihil differt asyriaca et graeca lore paullo minore intensius luteo, calyce breviore laciniis minus acuminatis Syriacae areola basilaris nuculae maior hujus apici incumbens, in armen et graeca vero ab illo distat. Tamen specie differre vix crediderim Alcanii sectiora Camnlocarya certe proprium genus constituere debet. Αω
II palustris quae Marschallio a Bieherstein per a riam et Caucasum non occurrit, nec mihi his in te ris nec in Iberia obvia vidi tamen in insulis Bory thenis circa opp. Alesubhi contra Chersouain, et circa Catherinosia varietate in stylo breviore. v. nemorosa Bess. Legi in Iberia a Vothynica nullo modo diversam, et hanc secte intelligit auctor orae laud. ΗΙ. p. 17, inter bericas iuvenisse asserens. Habeo etiain varietatem ore minore sed loco natali
M. emitosa Specimina mea ex agro Chersone se et muri et habent stylum reliquis longiorem calycem subaequanteiu sed talis etiam in planta Aboae lecta. M littoralis Corolla in speciminthus quae circa Suda legi alba, sed e valle aspi habeo ore coeruleo,
616쪽
Semilia minima iitrinque convexa, lavescentia Caly-
ita lacunar apice pilis longioribus velut penicillo te minatae. Inter plantas in uica a Ileldreichio lectas
v. syloatica In auria montibus elatis frequetis, semper inodora Varietas alpestris, tam caucasica quam sibitica GaIutsh, fores habet mulio minores. M. intermessia Copiosissima ira Sympheropoli et in auris medio campis Corollae limbus primum P seus, dein amoene caeruleus, ornicibus luteis sole he- ne lucente explanatus. M. hispida. x beria habeo varietatem corolla d plo majore sere M. esρitosin caeterum non diversain. Iti auri haud inveni, sorte errore pro Iberia Tauriam locum natat em specimini De Candollio misso adscripsi. M stricta in auri nonnisi me Didionali mihi ob via Suh Do m. M. micranthoe ali hanc et M. Pamsisloram in herbari Willileno ii servavi in Dotis meis
M. Ῥarsi ora. In auriae montibus supra Nihilam legi, habeo etiam ex Abchasia a Nordinatino Areolae basilaris situs idem ac in reliquis speciebus , unde apud Myosoiidem relicuisse recte gerunt de Caudoilo et Lede bour. v. inoolucrata Clar. TurcZanino per errorem quondam eidem generi vel sectioni cum Anchusa myosolidi ora inmunera inserere vult, cui Duculae toto coelo diversae. u. truolucraim Orma M. cespitosae sed duplo majores, valde compressiusculae laeves, suci interiore carinata areola parva supra b
617쪽
s in levata cum in altera sint ovatae teretes reticul l rugosae, reola basilavi magna.
Eruriclitum edunculure et r. radicans, quae sub propria sectioue Myosoudis, En go nia, proponit clar. Turcaanino Buli de a Soc des at de Moscoul 840 p. 236', merito proprium genus sistunt non solum ab ritrichio longe diversum sed et a tota Cynoglossearum tribu est enit stylus inuino liber ut in Myosolide, a qua vero areolae situ dissert. Nomen sectionis AEnilogonia, pro genere servari nequit obbomophoniam cum n gone Litihi emastromycet ruiu Pibu, unde aliud nomen, Sonosti, propODO, Puculae r radicantis areola in apice sessilis , Tr. clauota stipite brevi sulta. Stigma in utra sit specie Capitatum, in radicante magis. ubes nuculuruin brevissima, ita ut Ditorem servent. n. clauatin apex edunculi plerumque in globia in incrassatus, rarius Prisorinis Plantam huius pedalem, ut ait Iloem Schult. IV. p. l ra, nunquam vidi rami inde a radice ad summum 6- uncias longi.
F. Minutu. Huius plures apud uos occurrunt varietates, qua sorte specie distingui merentur. Praeter vulgarem Europae septemtrionalis forma in quam in Iberia legi, habeo e Salia ad ostia Cyri aliam ramis longis divaricatis, corolla calucem vix excedente, quae 39.
618쪽
tamen a genuina separari nequit et sorte eadem cum M. Lomula β Ledeb et De Cand vel M. quoreosa Retra. riori herum valde assinis planta dessana,
quae etiam in Tauriae campis occurrit, sericeO- canescens, coule stricto etiam superne parum ramoso flore minore glochidibus versus apicem brevioribus sed stylo haud vel vix prominulo. Huic similem sed racemis mulio densioribus habeo e Gallia meridionali. Magis diversa a genuina est planta vallis Sudacensis incola, quae saepe tripedalem altitudinem attingit, caule superne ramosissimo , stylo breviore, Duculari maculeis densis triferialibus. Λdhuc magis distat alia ad Tyram circa Benderum lecta, cui corolla longe major pallidius coerulea limbo explanato sere ch. barbati. nuculae aculeis has tri-et pluriserialthus versus apiacem brevioribus unde stylus longe prominens. Cum uilicum tantum possideam specimeu specie distinguere
E. barbatum. Huius synonymoia est Lit vermum leuesi folio flore uro coeruleo ourn cor. p. 6 ut herbario ournesortii urisiis servato perspexi pro Anchusae specie A. leucoii'lia proponit Lebmann
dum Boiss e chiras amolienachero divulentum. Aculeorum nuculae longitudo valde variat in inseri ribus saepe utraque series brevissima, in loribus superioribus exterior multo longior ita etiam discus et latera plus minus tuberculata. E. patulum Occurrit Var. longicaulis Led. l. c. p. 57. etiam in Iberia et in Gubernio atherin flavense. Sed e prov. LenLoran amolienachero babeo
619쪽
varietatem erectam, multo minorem, incanam, superueramulis 2- brevibus, nuculis vero nequaquam a vulgari diversis. E ca*icum isch e Mey. Provenit etiam ad Vol-gam inferiorem circa scheruoya et Astrachanum,
ubi specimina legi plus quam pedalia Pili soliorum
adultorum tuberculo bene conspicuo insident, et corolla calyce major in ipso specimine a Clar Meyero in dato. E. marginatum variat aculeis magis minusve connatis, rarius sere totis liberis. Planta Molica, a Bessero Enum pl. voth. p. 8 memorata, secundum ramulum circa Hecalia ad fines BuLovinae lectum, ab ipso Bessero mihi missum est propria species . heteracantho proxima, nuculae aculeis biserialibus, interi ribus basi conualis, exterioribus brevibus distinctis, versus apicem evanescentibus, disco lateribusque loe-vibus vel granulatis. Audi mihi E. semicinctum. In E. heteracontho aculei exteriores interioribus haud breviores, omnes aequales, secundum iconem ich-Wald casp. cauc. t. I, ipsam enim plantat haud possideo. E. Vahlianum. Habeo etiam ex Iheria a Schullem et a Ilohenachero, ab astracanico haud diversum.
Stylus longius productus latiusque latus, quam iureliquis.
c. isteriale Planta taurico aucasica magis an seens quam mosquensis in insula Archipelagi ea
620쪽
lecta adhii mollius ei laxius villosa soliisque obtusioribus nuculae vero tu omnibus vix diversae. In hac ultima ut in mosquens et in taurica pedunculi lantum infimi, neque hoc semper bracteaii in cauca- sic se Georgi essu racemus ultra medium bracteis magnis soliacuis praeditus divisio igitur generis in De Candollii Prodromo recepta non admittenda. Melior re nuculis marginatis vel immarginalis. C. divarico tum, quod cum C. ossicinali jungit clar. Ledebour, certissime suae speciei. Dister non modo caule divaricato-ramos, sed et pedunculis sere ad apicem racem bracteatis calyce fructifero multoties
longioribus, qui in C. Fcinali vix unquam duplo,
et praesertim nuculis minoribus margine ullo minus elevatis, aequaliter echinatis, tr loque obtus Duculas vix aequante, qui in hoc subulatus Duculis longior. c. holosericeum Nuculae margine incrassatae, stylo obtusiusculo illas vix aequante Bractei parvae inter infimos pedunculos. C. montanum Racem tam in caucasico quam in austriaco basi tantum soliosi Nuculae margine si non incrassatae tamen aculeis mullo densioribus praeditae; stylus illis brevior.
C. Dioscoridis, Racemi in Abchasico europaeum mihi ignotum ultra medium soliosi Stylus fili rinis nuculis paullo longior.
O. hirsuta De C. prodr. X. p. 159. Mea planta quam in collibus lapidosis prou Aderbitschaia legit,