Bulletin de la Société impériale des naturalistes de Moscou

621쪽

Saovila, cum descriptione l. c. satis bene convenit, lamen in notinullis dissert. Villi non admodum longi, caulis noti dichotomus sed alterne ramosus, pedicelli calyce breviores remanent, nuculae disco aculeolis vix denis nec echinatae, margine ante dentes verruculis breviabus, nec muricatae. Ad nostram pertinet planta persepolitana, olsch n. 241 a sed ex eadem collecti De n. 241 dissert pube adpressa sericea stylo duas et ultra lineas longo sere longitudine nucularum, qui in nostra illis multo brevior vix liueam attingens. Omph. rugulos diversa pedicellis longioribus.

O. aρρa cica praeter racemum terminalem solitarium distincta ab . oern etiam petiolis teretibus Nec latis. In meo specimine ex Abchasia ab am. Pord manti Ducillae ima tantum has pubescunt, caeterum glabrae, dentibus in juniore longitudine limbi. O miti manniana t. soliis radicalibus oblongo- ovatis cordati subglabris longe petiolatis, caulinis in-Can sericeis Ovato lanceolatis sessilibus, caulibus erectis numerosis simplicibus racemo terminali braclento nuculis glabris.

E. Guriel et ex Abchasia attulit hortulanus Witi manu, in sch dula addens provenit in montibus sub umbra arborum excel. rum solo humido calcareo florere Aprili corolla amoene caerulea.

Prioli admodum assinis sed diversa integumento caulis et soliorum sericeo, soliis caulinis lanceolaiis numerosis nec cordal Ovatis binis vel tribus racemo ad apicem usque solioso, ore ut videtur minore. N culae in specimillibus his nondum maturae. O. erna in auri certe non prove nil caucasica a Guldens dii lecta sortem carea cica.

622쪽

Ο seor istae haud rara in emoribus circa oppidulum Gubernii CharLoviensis Meresu, ubi quondam vixit atque diem supremum obiit praeclarus ora tauarico-caucasicae auctor L. B. Marschali a Bieherstein. SOLENANTHus. S. Biebersterili. Descriptioni optimae l. t. c. a. p. 12 addam mamevia initio corolla parum dein multo longiora esse Nucularum margo incrassatus et iacies posterior aculeis crebris armati, discus auterior a cissimis. Radix perennis crassa horigontalis nigricans, soliorum quamarumque reliquiis nigris tecta. In horium N ikitensem translata tertio anno periit.

In Tauria nullibi nisi inter pagos esithoba et mi usen inveni. Iulio florentem habeo etiam ex Iheria et e Guriete. C cCINIA.

C. glauca Misit b. zovit emarabagh et e Persiabore ali. Corolla, ut monuit De Cand Ρr. X. p. 166, calyce longior quam in cone hi Cels. cal3 florens minor, fructifer vero major. Varietas ex argillosis salsis circa Nachischiva corollae tubum adhuc longi rem tenuiorem habet.

M. eriuntha Ledeb. n. ross. m. p. 173. Beue distincta a M. umbellata simillima quamvis, sed quae dissert etiam fructu hic in nostra major, exacte orbi-

623쪽

e id aris inibo undulato, avescens, margine pulcbre coeruleo calycem totum occulians, qui in M. umbellata longe prominet. In utraque duae tantum nuculae excrescunt, reliquae imperfectae remanent.

Nea specimina e prov. rivan et e montosis Midehadshi.

Mattia et Rindera ad amussim conveniunt flore fructu et habitu, nec nisi fornicum in posteriore desectu disserunt, quod ad distinguenduin duo genera tam assi-nia nequaquam susscit servandum vero nomen Rin-derm n aliasio prius datum.

Rochelia, maxime assiliis Echino ermo et praesertim Heter aryo, nec me judice propriam tribum constitituere meretur. Nuculae R. stellulat quamvis vulgo hinae, occurrunt quoque etsi rarissime ternae quale nas tamen hucusque non vidi.

Haec in Tauria eampestri et eire Sympheropolin in collibus sterilibus haud rara. Di ilir

624쪽

l. lippa Rcui Erebia KERERsTREMI. II. lis fuscis, suscia externa lutescente, ocellula oce lis oecis anticis ad busin rufouituratis; sub tita abusi usque ad fusciam luteam suscο-rusis, limbo Deo usco: Osticis fuscis, fascia aeterna Vise fusca, ocellata.

Elle est utile plus graude que Epiplaron sp.,

625쪽

depuis la base usqu' la an de aunal re , qui est

626쪽

satre.

Theano habite la SibέHe orientale. 3. HippARcuis Chinobas ScuLDA. H. alis supra sordide testaceii anticarum nervis suscescentibus ocellisque duobus, aut quatuor . - ρο- sticorum cellis tribus ad quinque; - subtus alis sordide luteo-fuscescentibusci cellis albo-ρπillatis: posticis fascia lata media fusco-litura ta alboque L

mitata.

627쪽

met, dans la inquisime La semelle osse quelque is encore deux eux veriles, placέ dans la troisthme

628쪽

4. lupati nil Chinobas FCLLA. II alis supra fuscis, fascia externa sordide chraceu: anticis ocella opicali nigro; subtus anticis sordide lutescentibus, ad margines infuscutis, ocello picali nigro, olbo villato; Osticis βι sc irroratis et inquinutis, fuscia lata media fusca. Hub. Popiliones, ig. 56. . ore. Elle est trὐ volsine de Bootes, doni elle a te pori, laciaille et lacieinieci elle ei dissere principalement parci' i des alles supέricures , et a la bande dudessous es in&rieures, qui est de forme, peu

629쪽

nitale droit, donici potnte se trouve dans latifurcalion supgrietare de a Dei vure ἔdiane , et donicies deu cotέ soni de longi eur gale. I arrive rarementque te desson des alles inserieures sol tellementeouvert 'atomus Dolratres que a an de disparaisse parsaltement. Elle habite les otivi pons dii lac Baica de la Sibέ-rie orientale. Remurque La figure 756 Bore, dans Hisbner, reprέsente asse bieti te dessous de notre papillon lahaud est se ulement uti e plus troite , et rangle form par son cot externe est uri e plus obtus. Comme ceu figure 'osse que te dessous , i est dissielle 'en juger. 5. IIIppaRcili Satyrus MACROPHTHALMUs. n. alis atro-fuscis, albο-cillatis, singulis ocello nigro, albo-ριvillato posticis albo-marginatis: - subtus omnibus riseis, fuso transoersim striolatisci striga eaeterna fusca, cum fascia alba externe adiacente: cerulis singularum duobus magnis atris, olbο-ρuρillutis

630쪽

Coude Direnervure , est resque vel le et Peuperceptibi a cause de la couleur sombre durior . Les secondes alles 'osseent qu'uti seu init, pupille de lanc, et plac dans a bifurcation Diarieuve dela nervui e sidiane.