장음표시 사용
471쪽
pro alitum. Syllabae ut Dicier, pro dici, Mavors, pro Mars. Aspirationis , ut Hinsidiae, cum scribendum sit sine aspiratione. Temporis , cum syllabae breui, quae virum habet tempus, additur alterum, VP fiat longa ut Italia prima longa, pro breui. Detractione literae, ut Peculi, pro seculi1. Sylla b. ae, ut Temnere ,: pro contemnere. Aspirationis, ut Odie, pro hodie. Temporis, cum syllabae longae, quae duo habet tempora, unum detrahitur, ut fiat breuis, ut Unius, Affligit media breui, pro longa. Immutatione, cum litera una, aut syllaba pro alia ponitur, ut Olli,
pro illi.' Transmutatione, cum litem, aut syllabae suo loco in alienum
transfertur,ut interpretor, pro interpretor.
Fiunt deniq; Barbarismi Tenore, cum accentu alio pro alio utimur: visi praepositiones 1 suis casibus separemus, easque tenore acuto, Vel inflexo pronuntiemus, ut ad eum, ab illo, a quibus .circum littora: cum graui accentu, dissimulata distinctione, simul cum sui x casibus pronuntiandae sint, tanquam si una esset vox. . ' Peregrini in Grsciam profecti, cum Graecd loqui conarentur,atqrim voces
absonas , ut aiunt βαρ, αρ,bar, bar saepius prorumperent, Barbari dicti sunt, unde vitium polieri Barbari u dixerunt. De etymo.huius nominis multa Strabo bb. i . Gellib. Is .ca. 6. Puod nunc, inquit, barbata quem loquii dicimus id vitium uermonis,non barbarum esse, sed rusticum: ct cum eo viacio loquentes runice loqui veteres dictitabant. P. Nigidius in commentariis Grammaticis, Runicus sit siermo, inquit, si aspires perperam. Ita quoia vocabulum, quod dicitur vulgo Barbari mus, qui ante D. M uni at rem purdi atque integr8 locuti sunt, an dixerunt, nondum equidem inueni. Iisc Gellius. Barbarismus, vi .nt.lib. I.c. s. cet, pluribus modis accipitur, GAcita iminatura, diectione, Detractione, Immutatione, Tra mutatione, Ter genera, Per numeros, Diuisione, Coplexione, Spatio, piratione,Tenore. Gente, ut siquis . Astu, vel H panum Latiua orationi nomen inserat. A Diomede, ct Donato vox barbara, ct peregrina boe est, barbara dictio appellatur, no Barbarismus. eaimi natura, τι is, a quo insolenter quid, aut minaciter,aut crudeliter dictusit,barbare locutos ealimet. Ide Quintilianus,as mat Barbarimu fieri per genera,innumeros. Absurdu, inquit, forsan videat dicere, Barbarismu, quod est pnius verbi vitia, eri per numeros, aut g mea sicut Solor ima: Scala tame, Scopa,cotras Hordea, Musta, licet l, ter arai m ιtatione,detra movi adiectione no babeat,uo alio vitiosa sueti, qua
st pluralia singulariter , sagularia pluraliter serunt.Et Gladia qui vixe
472쪽
rim genere exciderunt. Haec ille. Itaq;' Soloecismus per numeros, qvmpantes orationis non consentiunt numero. Per genera quando adiectivum, substantivum genere discrepant. Barbarismus per eadem fit, ed aliter, cum nimirum inusitatum aut genus, aut numerum nominibus tribaimus. Fit etiaper declinationem ,si iaceR, Aiax elari times cuide MagnremEtymol. Parbarismum adiectione,vel detractione tempιris, appellant Quintilianus Barbarismum spatio. mpus.n. spatium eri, quo syllaba pronuntiatur dem separatim egit de Barbarismo A tirationis, quia sunt, Fui putent fono tantum, pronuntiatione hunc barbarimum fert,eum,ut iisdem placet,H,nota sit abiratioras,non sitera. Idem eodem loco docet praepositiones simul cum suis casibus, perinde ac si una tantum esset uox,pronuntiandas e se f&Cum dico. qin, cirrcum littora, tanquam unum enuntio, dissimulata dis sinctione: itaq; tanquam in ima voce una eII actita. Quod idem accidit in i Io Troia qui primus ab oris. Haec ille. ccidunt uitia per sonos,ut idem inquit, quae demonstrariscripto non possunt, ut vitia oris, O linguae. Iotacismus est cum I,liter a supra iustam decorem in dictionibus extenditur. Lambdac mus cum, L plenius aequo pro nuntiatur.VAde Diomedem,qui ct Metari'mum addidit;is sit,ut idem docet, cum M,litera in fine dictionis pronuntiatur sequente vocali. ut Quousque tandem abuterest enim Barbarisnussi tum pronuntiatur M. Quidam putant feri Iorarismum si plures dictiones ab I,sitera incipiunt:uerum cura id risitium scripto monstrari possit ion bucspectat ,si Quintiliano credimus.
ri Puer cum leget apud Virgilium, Nec spes libertatis erat, nec cura peculi. Aut, Troas reliquias Danaum,atque immitis Achillei. Aut, Alituum, pecudumque genus sopor altus habebat. Aut, Italiam fato profugus, Lavinaq; venit Littor Aut,Vnius ob noxam,& furias Aiacis Oilis Cum haec inquam,& similia leget, ne putet principem poetaru in barbarismum fecissse. Multa enim poetis permittuntur, quae cςteris scriptoribus denegantur, Neque miretur, si apud M.Tulliu oratoruprincipem, Liberum, sestertium, Cognoram, Norunt, aliasque id genus verborum imminutiones offenderit; neque enim Barbaris. mi sunt Detractione: si quidem a consuetudine certissima loquendi regula impetratum est,ut etiam oratoribus sic loqui liceret.
u Pur m. i .cap. I.Quintilianus de Grammaticis,qui in iactat inem eru-
473쪽
pellatur hi carmine, qui in pro a oratione Barbarimus dicimr. Itaque lana virtutis necessitati damus. Metaplasmi species quatuordecim , aut quinde ieim elus msimus sunt,de qaibus .cum de earmina di nen e egerimus Solsteis mussemper vitium est,tum in ligata, tum insoluta oratione, i ab aliquo per imprudentiam fiat:est enim virium ab ignoratione, o infitia profectam. Si uero in carmine , aut soluta cratione ligatum aliquid, quod Sessci mi faciem babere.videatκr,no Solscimus sed solscophanes vocabituri,Solaecophanes.
ut να ipsa declarat peciem quidem S. cimi ne se fertaesac muι tamε non eH.Term.Andr.Vbi istic est scelus, qui me perdidit e Idem,Vt illum dis, dea senium perdant, qui me hodie remoratus eH.
Antecedens,utrobiq; ut uides,neutrum en, Relatiuum masculinum.Si Relativi, ct Antecedentis leges audiendae sunt, Soloecimus indetur: est tamen
schema,sive figura, quae syllepsis dicitur, ut placet Donato, Respexit enim
preta ad intellectum, non ad uerbasiquidem istelligitur Scelestus, Senex, cum quibus Relatiuu Qui consentit. Alis Enallagen , alij uero Hellenimumhs Soloecophanes voca ηt.Excogitata itaq: sunt nomina uitijs proxima, qRibus mosi ratur peceata,quae poetae, aut oratores scientes, prudentes contra Grammaticorum leges commisisnt. Eustathlus, ut supra diximus Duro huius generis σο ινες νη- ααα appetat, hoc oschemata , siue figuras,
qua faciem Soloecismi habent . AdmonitIo. CAueant adesoscrtes,ne viros doctos Barbarismi aut soloeci i accusent: neme Latine lingus amplissimos fines Nixolis obseruationibus metiat- ,
facile namque decipi tur, existi,nabunt enim Adiutorium, alia , id genus nopauca,quae apud Cicerone nusqua sunt, Barbarimos esse: videntur inim hac prima specie barbara, si eis tame uintilianus atque alii viri docti νtantur,ca item multa verba varie ab eruditis hominibus scribantur,cuiusmodi sunt Letu,sethum:Lacrimo achrymq:autor,auctoriauthor. Vergilius, Varii Malistus litus:litera,littera:hno,immorne putent errore esse facta,si quatuo haeco similia aliter scripta ostenderint, quam ipsi didicerunt. Ita vero Solarimi nota ij de laurere, lato magis verebuntur, quato foedius est vitiu.Tunitus es inimicos tuos. Videtur Aristoteld multa obscure tradidisse. Grauissime me nocuini.no male Latine dicunt At quis obsecro haec fine nisi Oratio pro Mi lone extaret, in qua est, mici u punitus es e Suis no afrmaret Soloecismsi esse. Videtur Aristotele multa iUiure tradidi γῆ niseide Cic. s.Tusc.dixisset,No vidit ad beat8 viveta Iatis posse vilaturi'. Gest. lib. r s.c. 8. Videi tibi C. Caesare de statu vobi cotra te satis apertesurisq; costarer pro cias Irim lib. I .cap. 16 Videbatur quilu dum Mit tu Cinsorem, cui cti conmuel ad visi es euocnda; popula hortari non oportuisse nec de molesta, dico
474쪽
nodis , perpetuis αι uxoria confiteri: nec adbortari magis, quam disiuadere. 'incere norisolum accusativo iunxit Plautus, sed etiam Senec. lib. s. Controu&νltima controu. Dum seu vindico νbi me grauisme nocere possi, ostendit. Quam multa olim bene Latine dicta sunt, qua hodie barbarri atq; rustic8 dici putantur,emn reperta, lectat fuerint apud eos,qui Conctantini caesaris aetate,vel proximo seculo scripstruvi,s apud Ciceronem, Caesarem, Quintilianum, aliosq, qui modo extant,non legantur. Quasi vero non fuerint redem tempore referta bibliothecae optimis scriptoribus,quorum vix nomina modo supersunt. Sed haec hactenus. . Obsicurae orationis mitia. 'r e . .
VErba inusitata , & a consiletudine quotidiani sermonis remota obscuritatem, S tenebras orationi afferunt: ut si quis Oppido
pro valde dicat, Averruncare, pro auertere.
Eandem obscurat vitium, quod a Graecis Acyron, I Latinis improprium dicitur, ut Sperare pro timere. Virg. Hunc ergo si potui tantum sperare dolorem, Item Ambiguitas , quae Amphibolia Graece appellatur, idq; vel in uno verbo, ut Taurus animal sit, an mons, an signum in cςlo, an nomen hominis, an radix arboris , nisi distinctum non intelligetur. Vel in sermone, ut Audiui Chremetem perclassisse Demeam. Obscuratur praeterea Oratio, cum sermoni deest aliquid, quominus plenus sit, Meosis, hoc est, Diminutio, Vel contra, cum inani verborum turba, atque copiosa loquacitate obruitur oratio, Perissologiam vocant. Impeditur denique sermo, quo minus dilucidus sit, si longa P renthesis interliciatur: aut si verba confusa, pernustaque longius traij ciantur. Horat. Namque pila lippis inimicum, & ludere crudis. Rectus enim orcio est, Namq; pila ludere inimicum est lippis., &crudis: quod vitium Synchysis, vel Hyperbaton obscurum, noces confusa , ac perturbata verborum transgressio vocatur . Si haec vitia vitabimus, dilucida erit oratio .
i Vm orationis structura decori gratia Variatur, neglecto simplicii sermonis ordine, non vitium est, sed virtus, quae Hyperbaton appellatur,idest transgressio verborum . . tace. pro Cluent. Animaduerti iudices omnem accusatoris or
475쪽
. rionem in duas liuisam esse partes. . In duas partes diuisam esse, simplex erat ordo, sed durus, & i
T Yperbati, siue Transgressionis aliquot sunt species. Anastr AA phe,est duorum verborum ordo praeposterus : Vt Mecum , Secum, Tecum, Nobiscum, Quibus de rebus. Anastrophe illa, V bem quam statuo vestra est: Eunuchum quem dedisti nobis, quas turbas dedit, pro Quam urbem statuo; Quem eunuchum dedisti nobis,admodum dura est. T mesis est cum verbum compositum diuiditur, aliqua dictionenterposita. Cic. Att. Per mihi gratum erit, si id curaris ad me perserendum. M 1' Idem de Seneist. Omnia memoria tenebat, non domestica solum, sed etiam externa bella. Eiusdem generis sunt illa, Rem vero publica penitus amisimus. Praeclarum est pro patria, Reque publica ino rem repetere. Parenthesis est breuis sensus sermoni, antequam absoluatur, interiectus . Cicero. in M. Anton.Opr. eclarum custodem ovium, ut aiunt) tu PhiLI,
Liuius, Tantum pro dolor degenerauimus a parentibus nostris. PH.pη aDe vitiis Obscurae orationis agit Quintiliandib. .cap. a. Diomedes lib. 2. in quibus enumerat Tauiologiam, Macrologiam, Pleonasmon, qua Inornata orationis suηι vitia, vi Quintilianus eodem libro capit. 3. docet.Eclipsin numerat idem Diomedes inter eadem vitia,cum ait esse defectum necessaria dictionis, ut Italiam fato profugus, Lavinaque venit Littora. Dees enim praepositis ori vel In. QVintilianus libro S. cap. 3 . ubi de uiti's Inornata orationis agit, Meosin appellat.Vitanda,inquit, ct cum sermoni fidem dee Ii aliquid quo minus plenus sit:quanqliam obscura potius, quam Inornata orationis uitium eH. Sed hoc quoque cum a pradentibus fit, bcbe- .i ma dici solet.Hac ille. Cum prudcntes, ac eruesti scriptores subtrahunt uer-bkm aliquod orationi, quod satis ex caeteris intelligitur , schema eLI , siue frura per Detractionem, qua Synecdoche uocatur, ut idιm Quint. ai lib. s. cap. 3 At Stupere gaudio Graecus. Simul enim auditur uerbum Crepit. Ibiade quid inter Synecdoche, O Aposiopsim intersit, apertissime docet με - .ix Meosin nudetur appellasse αμ tilibs.cap.6 .Eoj in. Eidam, inquit, a.
476쪽
Sγ'echdochen vocant, cum O la ιυntexin sermonis quod tacetur, fitcULMm. Verbum enita ex verbo intelligitum, quod inter vitia Eclipsis voca rur. I dem li. i .cap. s. ubi de tribus formis Solaec imi Nit Adti Cilone, Detram ne,Transmutatione,subiecit, Hac tria Icnere quidam diducunt a Solscismo, diemonis vitium --οναν ον Detramcnis ra: ει ιν, Inuisonis ς ν άν vocant, quae si in speciem Soloecismi cadant, υπέρβαρον quosi appetitarι eodem mouo posse. Haec ille. Itaque fuerunt qo crederent quatuoreo Soloecismi lecaes alii Hro Soloecismum qui Adiectione fieret,Pire moxn ippellarunt quod vitium est inornata orationis,ut mox dicemus.qui Detractune. Eclipsu quod Obscin orationis vittam est: qui denique Transmutatime uastrophen, idest,inuerso . qvi in bac sententia fuerunt,aiebant 'perbaton eodem appet indum esse Soloecismum,s conderemus uitia, qua tardi retine, Detractione, Transmutatione fierent, steries es Sesachmi.Diomedes non numerat interlpecies Solarc mi vitia orationis, quae cediemone, OD rramone fiunt. Idem Diomedes,Vriam quam statim velira esl,ais es soloecismum,eum positus sit accusandi casus, pro nominandi. Nobis videtur Anastrophe,tametsi durior, Duas praeterea species I perbato subjciunt Gransem itici Symbysin, quam inter vitia numerauimus, o HyHerologiam stae v et u cmn, ut inquit Diomedes sensus ordo praeposterus redditur.
HV. Men. 2. - moriamur, o in media arma humus: pro is media arma ruamus, moriamuΥ.
Inornatae orationis mitti.CAcophaton est obscoenum dictum, siue id uno verbo, siue pluribus, siue desor mi literarum concursu fiat. Tapinosis est, qua rei magnitudo,vel dignitas minuitum ut siquis parricidam, hominem nequam Vocet. Tautologia est eiusdem verbi, aut sermonis iteratio . Verbi ut Nam cuius rationis ratio non extat, ei rationi ratio non est fidem habere . Sermonis, ut Ibant, qua poterant: quo non poterant, non ibant. Vitanda est 3: nimia eiusdem literae assiduitas,'t Quidquam quisquam, cuiquam quid conuenit neget Macrologia est longior, quam oporteat sermo. Liuius, Legati non impetrata pace, retro domum,Vnde Venerant, abierunt . Pleonasmos est vitium cum superuacuis verbis oneratur oratio rCauendum etiam diligenter est, ne consonantes aspere concurrat: vi Ego meis oculis vidi, Satis est enim Vidi. vi S, vltima cum X., proxima, ut Exercitus Xerxis. Durior etiam
sit concursus, si vinique se ipsam sequatur: ut Ars missioriim Ris
477쪽
Xerxes Vitandi & crebri vocalium concursus, que vastam ,3' hiantem orationem reddunt: ut Ba e :eneae amoeni Ilimae inpendebant. Vi ro optiino obtem param olim. a Illud quoque vimini est, si multae voces eiusdem exitus in muna locum congeramur: ut Flentes, plorantes, lacrymantes, Obres Mes.
Et si rei bi prioris vltimae syllabae sint prima: sequentes: ut G Dr
cunatam natam me consule Romam.
Si quando puer apud graues oratores aliquid ossenderitiquod su
peruacaneum, a que otiosum este videatur, ne id sine causa factum esse putet . Adduntur enim interdum quaedam assirmationis gratia. Ter. Adel Hisce oculis ego mei vidi. Virgil. vocemq; his auribus hausi. 4.Am. Adduntur & a lia,quae aut Consuetudine,aut Autoritate, aut v tust ire, aut Necessitate denique exculamur. Cic. ad Att. Vbi terrarum esses ne suspicabar quidem. m.I. Idem ad eundem Longe gentium abes. ιb s. Ad eundem, A Brundusio nulla adhuc fama venerat. lib. 2. Idem de Senect. Adolescentulus miles profectus sum ad Capua. Idem in Uerr. Caeteri haeredes adeunt ad Verrem Idem ad Q Frat. Diem scito esse nullum, quo die non dicam, lib. I. Pro reo. s. Idem in Uerr. impetrant ut ne iurenti Idem in Marcello, Frater tuus quanti me siciat, semperque sec b. s. rit,esIe hominem, qui ignoret,acbitror neminem. lib. is
Vt proprium oratorum en or id aptet dicere,isa eoru estae Inarnais
orationas viiijs agere. Vesum quoniam Grammaticι etiam banc parte aligerant, non putavimus omnino nate utendam esse intactum: quaquam i eam non Inornatam, sed Inoriuatam appellant. Diomedem certe arbitror
Inornatum scriptum retiquisse, quomodo Quintilianussolet vocare lι. 8c ubi de eius uitiis agit. Vιtano, inquit, ', cum sermoni quidem ueροι aliquid, quominus planus sit; q auquam ut obscura potius, quam Inrem nata orationis vitium est. Primi νitis exemplum consulto praetermisimus r uod nec Ocero, nec Quintilianus pudore Myediti sine circuitione ausi sunt apponere. Multo plura vitia detegit idem Quintilianus , quae adolescentes
cum ad artem bene dicendi gradam fecerint,cognoscent. Qui enim feri ρο- . - . . . t s
478쪽
test ut modo latethat quid sit ἄν. κεν:μητον, ἀσχημα εν squod male sJUtum figuratum, collocati que est, cum quid Dillcnere, quid Figurare, quid Collocares prorsus ignorent f Tropi etiam,at quesb matadeu figura tum verborism,tum sententiarum, quibus oratio ipsa in priamis renatur, ab eadem arte sint petendae. Satius enim multo es haec non a tingere,quam de ijs ieiun/ agere . Relinquant itaq; Gramatici hanc partem Rhetoribus, atque illudntius observent interrogandi casus Terrarum, Gentium.praepositiones , propriis locarum nominibus etiam a Cicerone interdum addi: eundem uerborum praepositiones nunquam rursus casibus apponere, nomenq, Anteced& non solu Relativo prs ponere sed etiam pubiungere.Vt ne apud eundem sequet iis me reperiri, emo Homo,aliquando:cum Vt, Homo superuacanea esse videatur.Multa prsterea eiusdemgeneris apud eundem, aliosq, uiros doctos reperiris eos dilige tereuoluerint. Poetis dabut veniam,si quado aliquid addiderint, quod plane otiosum uidebitur, cuiusmodo est illud Vir.
Imposuit:utrobique erum mn, iunctionem Que,me H tri necessitate con
479쪽
LIBER II LDe Syllabarum dimensione .
VY r L A a As fiunt vel ex una, vel pluribus
literis, ut I, e,runt. Literae partim sunt vocales , partim consonan
Vocales sunt sex, a, i, o,u,y. Ex vocalibus fiunt sex diphthongi, adi, au, ei, eu,' -- , yi. Vr praemium, aurum,hei, Europa, pinna, Harpyia.
In diphthongis, A, O, Y, semper sunt principes : I,& v, semper subditae, E,&praeit,& subit. Consonantes in Mutas, & Semivocales diuiduntur. Mutae sunt otio, b, c, d,g, R, p, q, Ser uocales itidem octo, fit, min, r,s, X, Z. Ex quibus quatuor sunt liquidae, i,m,n, r. M, tamen,& N, raro liquescunt, idq; in Graecis tantum dictionibus, ut Tecmesia, Cygnus. Due X, & Z, sunt duplices, hoc est, valent duas consonantes, X, Cs, vel Gs, ut Dux , Rex. Veteres Z, per duplex, ss, reddebant. vi Malia, patri sta, pitis . praeposita liquidis L,& R, vim habet mutar. - S, quan uis immunis, ac sui iuris sit neq; enim inter liquidas, aut duplices numeratur) interdum tamen liquescit, ut suo loco dic
H, sit ne litera, an aspirationis nota, dubium, controuersamq; est. I, inter duas vocales posita consonans est, atq; duplex I, valet, ut Maior, peior: veteres I, geminabant,maior,aijo,Maija.. I, & , cum Vocalibus praeponuntur,easque comprimunt, fiunt consonantes, ut lanua, iecur, coni, cio, iocus, iudex . vates, Velox, vi Ira, vox, Vultus. t Iota Graecorum, nunquam est consonans: quare in Iason, iambula
480쪽
iaspis, i caeteris. quae plane sunt Graeca, prima vocalis est. Dd apud Haebreos semper consonans eae, cum vocalibus praepon Dtur, Vt Iesus, Ioaties, Iacobus: itaq; qui hae atq; alia eiusdem generis nomina per i, consonantem etiarunt, optime quidem pronuntiant: qui vero per vocalem, Graecos imitantur. V, post literam semper liquescit, ut Quare, quaero, quia, &c. At post G, & s, modo liquescit, ut Lingua, langueo, anguis, ex tinguo, suadeo, suauis. Modo ivtegra est, suamq; vim retinetivi Exiguus,suus. Literae lis uescunt, cum vim, roburque Vocalis, aut consonantis amittunti l
C mlabarum omnium breuitas, e r longitudo etiam imperitae multituditan olim nota fuit. Erat enim certus sonus, quo vocales logas a breuibus nullo negotio separabat. Id quod Cicero in Oratore apertissime docet, In versu qtauem inquit, theatra exclamant .s fuerit νυ syllaba,aut breuior, aut longior. Kec trero multitudo pedes nouit,nec numeros tenet:nec illud quod o sendit aut cur, aut in quo ostendit intelligit: tamen omnium longitudinem. breuita tem in bonis sicut acutaram, grauium' vocum iudicium ipsa natura in auribus nostris collocauit. Haec ille. Hodie ne docti quidem, qui omnem
aetatem in literis consumpserunt, .longum a breui ono possant distringuere: eqdem enim modo Malum ct arborem, hominem sonant. Quis vel peritissimus Venit, Legit praesens a praeterito Venit, legit, Fidi, Mori , Duci, Verba ἡ nominibus Fidi, Mori, Duci hodie pronuntiatione separat λ cuigitur veram illam, germanam pronatiandi rationem funditus amiseri,nus. a poetis ollabarum peritia nobis necessario petenda est. Verum quoniam feri non potest, ut omnes memoria teneamus,traduntur a Grammaticis praece
pia quibus si stequens optimorum poetarum lectio, assidua exercitatio ac diligens imitatio, accedat, breui non solum 6flabarum dimensionem assequemur, sed etiam carmina componemus. Quae praecepta more veterum non ibgata sed soluta oratione scripsimus,quod plerisOmnes etiam bac tempe IIare faciunt us summo iure. Quid enim attinet praecepta carminibus involumta pueris e cenda proponere ς onne multo facilius percipient, si, verbi causa , dicas Vocatis ante vocalem breuis est, ut Meus, Tuus:diphthongus longa est, prae tum, quam si uno,aut altero versu haec eadem inuoluas oe ob si cures quos necesse sit totidem, aut etiam pluribus verbis explicare e Et quod deterius est)cum multum,cu udaueris, rix,visaepe fit,inteusigunt, quia dixeris, sed haec hactenus. Verrius Flaccus, ut Velleius Longus docet, existimauit eandem esse apud nos V, duram, qua apud Graecos, Υ, nam illi ηυ, ων nos cummum z