장음표시 사용
181쪽
LICHIO. MUNITERO. CRUSIO, alii quer uiud vero meminerinitis, ita
peresse tamen operia Berosiani aliqua fragmenta, quae ili. l. I. SCALIGER operi de emod. temporam subjeeit; ae deinde multo majori numero iterum in lucem edidit L A. FΛBRlCIUS, BG. Gr. Lib. VI. cap. I a. tomo x . pag. 17s. seqq.
In intuitis, sive Manhelis. vera Iapheti posterari sede ac patria; de quo libro videsis JO. MOLLERl hvommata ad JO. SCHEFFERI Meetam ius lam, pag. iλ seqq. Ita Videlicet divinae paginae nos sellant, si hic fidem mereatur. Nam' ex hisce manifestum est, Noachum, unum illum ex priori mundo cum familia stiperstitem, cessante cataclysino, pedem arca sua extulisse, neutiquam ad seditem, ut adpellitant, triones: sed in Ararat, o hoc est, ut mirifica consensione veteres plerique es produnt, in Armeniorum regione: idque vel in Gordyaris, tibi sere Tigridis a MOLEM EO c fons statuituri vel ad montes Tauri alti mos, qui imminere campis Ararat ab HIERONYMO d dicuntur. Igitur hanc de vicinam treram Sin o. Noachidae tam diu coluerunt, usque dum primores populi 3 sertassis ne quotidiani, quum familiarum, tum posscssionum auctus turbarentur, nec non alias de caussis satius existimarent, patulas partiri regiones, distinctisque finibus seorsium habitare. Quumque res sic se haberet, Sem, cujus inferos aeterpu Dpm in esculiarem gestem adfaturiis erat,
terras, quas soboMns illiant, Folere sulcepit; eham naerissiais plagas Geli
sibimet delegit; Japhet rem, multi maximus, 'quidquid resi qui aci Occidentem di septemtriones situm, sibi vindicavit. Q vi Grais VIIl. 4. b) Loca diligentius ostendunt S. BOCHARTUS. is
sacra, P. I. L. L e. 3 p. m. 18. seq/ ει C. OLLARIUS, in notitia orbis anti T. ll. L. III. e. II. p. m. 38 a. seq. o Gerer. L. V. e. 13. d9 In Iesaia ta xvII. 4 min. xl. a. 0 Generatim.haec accipiendas me de 'mili sma divisione. Nam quae postea per gentium quarumdam demigiscion ea immutari potuere , hic non attendenda arbitramur. Quodsi v ro Ppi natius tot populorum ortus ex Noachi domo comperire velis, post divianum MoSRN. Gre. X. Vide sis urtivers. ab eruditia Anglis concinia' ' nati Tom. l. s. seq. re qui velut in rebella potiora quaeque sistit JΛC.
CAPPELLUM. inerm in Genesi c. X.&XLIV. Jam si nihil in historiarum monummatis exstat, quare vel a Semo, ves a Chamo, o nostros illos deducamus, .mdax Iapeti gems Q in praesenti unice considerandum erit. Hujus vero plures filii a mis res itur, o qui, ut nomen prominebat patris, sedibus latissime extentis, insulas & continentem paullo post tulere M inceperunt. - o BOCHARTUM. qui majores nostros ex Aegypto ductu Flereulix euiusdam
in Germaniam venisse somniat. d. l. P. I l. L. l. c. 23. p. m. scis . non m ramue, quum & ipse meliora jam docuerit p. l. L. Ill. α T. p. 167. Pr ter asiae partem, inquiens, πω contemneadam Iapleto Furva obtigit. b lxa satis congrue HORAT, US. l. Od. 3. an quamquam i poetico errore e
Genes a. d) Oexes. IX. & X. s. v. Atque in hiscomer principe eommemoratur loco, jus incluta progenies tam numerosa fuit, ut Scythariam gentem pariter complexa multis vide Sed non discedendum a J EPHO Q arbitramur, qui Gomerios seu Culino a Gomero, Scythas a Magogo, oriundos prodidit. Inter taec non diLfitendum, utriusque gentis expeditiones & res gestas, pridem adeo misceri eonsuevisse, ut errorem vix vitari posse crederent antiquiores, ni Cest Scylla tum men, novum sine atque prisci, inauditum, velut in subsidium adhiber
182쪽
em. Tinem excito STRABONEM es, qui ingenue, inquit, re mereremm sententia perhibeo, tit gentes aquilonem versus cognita tino nomine Funeiappellati Sothin aut Nomades, Ais as Homero; post hae rex rem regnitis etiamo iduu regionibus Cestis θ' Iberi, aut mixtis vocastitis Cestiberi D' Cestos thaineebantur, sub iano nomine sngulis gentisus ob imo ruriam remprehensis, dcc.
Sed si parum isti distinxerunt gentes, nostrum erit, tanto diligentius videre, an. non paullo luculentius duplex taec furitia distrionari possit. ab antiq. lad. L. L e. 7. Ruinoso quidem fundamento haee IOSEPHI dicta esse
superstrueia Vener. S. PELLUTERIUS ex illimat.-des ciues, L. I. c. I 3. p. 13a. Sed non credam, nominum Gomeri & Germani convenientia inductum talia narrasse optimum scriptorem, quippe de Germania ουδὲ γροῦ hoe loco referentem. b) De situ orb. L. f. p. m. 3o. Ol. p. 18. Coti simialia habet PLUTΛRCHUS, opp. Tom. I. p. m. I. D.
Q. Scythis autem quomodo antiquitatem inter gentes summam vindicare queant, viderint, qui nimium JUSTINO a , & narratiunculae istius tribuunt. Θhiothen certe vel HOMERO est recentius, utpote qui populorum sui temporis apprime gnarus Scythas nuspiam commemorat, & ne Nomadas quidem; id quod pare laudatissimi STRABONIS c dicimus. Magogas, seu Magogios Q initio vocatos, propius ad veri speciem accedit. Si rem ipsam nosse velis, diu uti non tam populus, quam multitudo vaga de incondita fuere; siquidem non prius in rempublicam & corpus unum coierunt, quam Isiraelitae ab Aegyptiis e tremam servitutem paterentur. Scilicet sic ipsi Scythae ad HERODOTUM ei
νεώτατον ἀπώντων ἐλεων ἐιναι το σφετερον, suam gentem esse omnium novi rami declarantes etiam, ex eo tempore, quo primum exstiterunt, usque ad Darii aia versiis ipsos transitum, annos omnino mille, neque amplius, exactos. Atque
intra tempus illud factum est haud dubie, ut propter summam in sagittis emittendis artem & peritiam D a Graecis Scythae O vocarentur, quum se ipsi antehae Scollatos adpellassent. Habitario non Enper eadem Prima, quod sci uius, sedes atque velut patria trans Volgam fuit, quem Araxen veteres dixere; secunda in Cimmeriorum terris, qui tum super Ponto, quem Euxinum nominam, incoluerunt; tertia intra Tanaim Borysthenemque, ad 4s. & 17. fere lam: git. itemque 47. & s. gr. latitud. si dimensiones caeli specteri Atque hic e xum regnum prope ad Valeriani Caesaris aetatem stetit. M Colonias narrare vella, audax atque temerarium putamus. Deductas tamen si quas filisse facile largimur, quum jam olim TIMONAX i Scytharum gentes quinquaginta num inverit. Plerarumque sedes adcuratius descripsit vir hoc litterrarum genere haud mediocriter excellens, T. S. BAΥERUS v, qui, quum omnia non obiter, sed quavis cura, perlustrasset, ad extremum Lituanos & veteres Prusiae incolantum Curones, Livones, Aestios, Fennos & Lappones, Scythicam pronuntiavit ause prolem; inter illa autem, quod ad gentem Suevicam referret, nil invenit.
M Hist. L. II. e. r. b Ita inter alios b. B. G. STRUVIUS, in notit. Suev. ant. l. Scytharum gentem Omnium mortalium antiquissimam adpellat; cui jungendus I. a WΛCHTERUS, in plassar. Germ. praef. ad Germ. s. Xl. e
enim adeo excelluerunt, ut Cyaxares, Medorum Rex, eis filium institue dum traderet. vid. HERODOT L. I. 73. & LUCIAN. in noxar. p. 37. M. I. G. Gl EvII. G Scribo enim veteri scytharum lingua denotabat j Milari; vid. WΛCHTER. in sol ara voe. senulles. Atque PLINIUs. hist. nat. L. VII. e. ss. omnino Scythen arcus & sagittae inventorem tradit. h Vid. ZOSIMUS. hist. L. I. e. 31. 0 Apud Seholiast APOLLONII R GDII L. lv. n. 3ar. O In eommentari acad. Atrat. Imperis. Petropol. Tom. I. p. 4 s. seqq. consulendus etiam de aliis hue pertinentibus Tom. III. &V.
183쪽
. Diximus de Scythis: jam Gomerios videre par est. Eadem hic difficultas, & sonasse maior; sed fis a sequenti populorum, quos caliginosa nox jam diu premit, absoleta quoque non fordebunt. Hunum domicilium S. BOCHARTUS, quum dissicile sit expedire, paullulum cunctantius definit, etsi
non inscite reputans, Phrygiam intelligi debere. Et concedimus jam, uiissa --tionem a , in opinionem illam tanto confidentius, quanto certius exillim mus, filium Gomeri, Aicenas, in locis istis & vicinis , sui nominis vestigia haudita contemnenda reliquisse. Quid enim sinin, laetis, atque amnis in Bithynia, Uranii jam olim omnes adpellati e b) quid porro urbs, & regio, & in M AFoania in Phrygia minori P nisi dicas, posteros parentis atque conditoris lui piam apud se memoriam his monumentis contervare voluisse ξ Accedit, quod & im se Pontus Ase uis, a Graecis vocatus fuerit, vocabulo haud satis inteulecto, quem deinceps caussi in Euxinum o converterunt. Itaq- hoc maneat, Gomerios jam ab initio liis locis habitasse. Sed quousque; d, xerint, qui a veteribus non dicta tamen edocent. Nobis inter ista λ quam simile videtur, eos decantatum illud: fuimus Troes, fuit Iliuis, d s .ssimc exorses, & in fiaga latius disperibs, novas fortunarum sedes circumundique spectasse, & nonnullos quidem regionem aliquam vicinam occupasse, psit autem in longinquiores terrae partes hac & illac, uti casus tulerati delatos. .
tat. ut rationem utriusque nominis eamdem monstret. eruditius quam
probabilius existimamus. Nec HERODOTUS nox in transversus, aget, qui L. Vil. 73. Brigas, sinitimos Macedoniae, transgressos in Asiam, mi Lse Phrygas dictos. adserit: quamquam ei adsentiri cernimus FUSTR-ΤΗlUM ad DIONYS. prere r. n. 313. vellemus vero etiam. WACHTFRUS d. l. praef. ad Gem , xl X. paullo diluciditis probasset, Thracea ipsos Phrygum esse vetustillimos colonos. Nam in Orphicis carminibus, Si phanianis pariter ae Eschenbachiania id, quod ipse voluit, non inveniamus. b PLIN. L. V. c. 31. e) Ovil l Us, Irip. L. iv. el. . v. s. se L&L. IIL es. 13. v. 1 7. s. M viae vIRGIL, Aen. ll. 3as. L Serupulum hic ipse ingerit BOCHARTUS, H qui, ne torqueat progredientes, eximendus erit. Ait enim, hodie plerosque nomine Gomo Cimmerios intelligere, qui ultra Pontum Euxinum, aquilonem verius, habitaverint s& EZECHIELEM, M virum spiritu divino plenum, Gomeritas quidem ponere ad aquilonem Judaeae, sed Cimmerios fuisse tamen adeo remotos, ut vix putet, hominum istorum famam ad Judaeam usque emanasse. Enimvero salva res est, dummodo HERODOTUM o in partes advocemus. Ille vero Scythas, re seri, quum ab Issedonibus a tergo urgerentur, sedes fugientium Cimmeriorum occupasse; & Cimmerios in Cherrhonesium, ub: Graeca urbs Sinope. conce fisse, cepisseque Sardes, evertendos tamen iterum possessione, & ab Alyatte r pellendos. Itaque Cimmerios habemus, iterum in Ponto commorantes, circuter sex saeculis, priusquam Soter mundi naiceretur. Et hi quidem anni parum
sane ab aetate, qua EZECHIEL in Babylone illud vaticinium edixit, O differunt.
G d. l. b e. XXXVli L s. e L. I. iq. 26 Io3. & IV. I. gr. Ia. O Vid. - , IE GALEt cir esu. Beroisti, hujus historiis subjectam. ed. Grono . p. 7so. coli. Ven. l. G. CARPZOVIi iatroa ab lib. hibL V. T. parti III. p. i. cm Quamquam vero Aquilonios Cimmerios propheta forte non respo- aut: nostra tamen, eos paullo propius spectasse, reseret. Nec enim dubitare quemquam arbitror, quin idem populus sit Gomer, ac Cimmetii. O Quo us. que autem de conversiones hujus gentis competira datum, em variis so uir
184쪽
urnae casibus jactatos deprehendimus. Forma rei publicae, ut puto, similis istius, quae in Scyllus siecit. Reges etain, eosdemque plures habuerunt, quum S uiamin ii crent impressionem, O id quod gentem in familias de tribus varie
partitam, varieque nominatam arguit. Fuerit proinde pars Cimmeriorum, ubi. cunque coiiuruisum inveneris: modo senes detur, partem, & ωrtasse morumam eorum, intra Maum incoluisse. Istas quippe terras dudum, & a gentibus divei li nominis possessas, vetuum memoriae ostendunt. Scythas etiam hos On
nes vocitatos, STRABO c profitetur: Scythas vero proprie sic dictos, inibi l eorum non Liisie, ex superius adlatis intelligitur. Et Magogii, quod iciam, n
minis ibidem nec vestigium nec vola reperitur, quum Gomerus facile adpareat tautanti. Numquid enim certius requiras argumentum terrae a Gomeriis insessae, quam comarus d prope APutanciun habitantes, atque illos quidem in Gomari patris, hunc in Ascentia filii memoriam sic adpellatos. Careerum quum usque huc venerimus, agedum, progredere ad limen. Habes illic recta aut se' temtrionem via quum Syebum montem, tum Sst os homines & nobenos, qui si sorte neci live S oben, veteri ipsorum idiomate non videantur, Suevos, TACITO G auctore, per me vermium ad istar terra erepsisse dicas, conte M.que ab Cons. quae infra adnot. s. XII. not. b HERODOT. IV. Ir. Vid. supras v. d PTOLEMAEUS, geogr. Lib. vl. e. XIIl. & XIV. O Lib. da
X. Superavimus non modo Caucasum & Ascataneam & Syebum momtes, sed & iplum paene hyperboreum, ut vocant, jugum i jam si commodum est, exitum dispiciamus. Silent hie scriptores Graeci, & silere illos non miramur, utpote qui sitis rebus exquirendis vix seruientes, Hyperboreos curare sepere,cuum ducebant. Inter ea certum manet, populos cx Asia venisse, qui Europam, atque partem ejus aliam post aliam, coluerint. Nec omnino desunt, qui istorum iter indaganti lampada praeserre velint. Audiamus ergo, quid Aquilodinales doceant. Hi enim Eddasse habere profitentur, historiarum vetustinim riun rerumque plane singularium conses atrices. Hi Othinum quoque, locum et quo venit, atque tempus, quo coloniam ex Asia ad occidentem & septem. triones duxit, sciunt explicare. Ac de Edda primum video dicendum. SNO ΗΟ autem STUI SONUS est, Blandorum Nomophyla , qui e monumentis gentis ejus vetustissimis ineunte saeculo post C. N. duodecimo, hoc penu popularibus instruxit: quamquam ei alteram vetustiorem SEMUNDI S
FUSONII, vulgo Froda dicti, longe praeserendam STEPH. JO. SI EI HANIUSM contendit. Ulut erit, ex utraque, Vel alterutra, res suas hauriunt, qui Io sam illam ictam Danorum regum recitant, primamque omnium migrationem
populi Gomerii e Scythia in Cimbriam in annum a M. Q i 8so. rejiciunt. Si
cimen habere gestias, exemplo sit JO. SU INGIUS es qui fragmentum,
lingua atque characteribus, ut ait, priscis Gothicis exscriptum, & ab ipso magni habitum, hoc proferte γπbet, filius Mam tertius, sustulit βω- nomine G
onerum, qui Mastandiam inet Dam fecit. Ποgarma autem, stiis Gonieri, in A ammminorem, qu olim nraria vocabatur, tran it, vocavitque itineris Aisorios Tyaranos. Contigit migratio haec auno a C. M. piso. Diso Samebo, AMabaani reo. Postea Gomerus II. Getarma Mitis maritimo itinere ramur irravit is Emissam, tertiam orbis habitabilis portem, conseditque inquamdiu in regione Mytharum , prope paludem magnam, Oceani genetricem. Elapsis autem a creatione modi annis /δso. eoAniam duxit Gomems junior e Se uia per varias movisincias in septentrionem, ex ruitque terram Vitiloriam, qua hodie 'utia vel Cimbria nuncupatur, mari boreati a tam Diceres, hunc Gothum ab historia sem
185쪽
henda Comeriis in Europam transmigrantianis filisse; ira non persena, tantiam atque loca, sed & tempora distinguit; iiiii eum ipsemet narrandi modus muυφω iuniorem declararet. Sed & vir ingenio de eruditione singulari praestans G. HiC SIUS, c Anglus, nescio quam promta ac mirabili facilitate Principis GEORGU, Daniae hereditarii, excellum genus ad Othinum reteri, quem Gommero ortum, & regnorum Gotlaicorum conditorem praedicat: tamini ignoram re non potuerit, plures ejus nominis in monumentis veterum commemorari,
ac de prisco illo, quem ut deum coluere, talia referri, quae ne bonum virum. nec prudentem populi ductorein decent. Q Addo, quod V. Cel. T. S. BAYM. RUS O exquisita ratione evicissse videatur, ominum, si quis umquam eo nommine illustris, populique alio proficiscentis dux & princeps suit, demum tempore Pompeii M. Getis, qui tum in cervicibus Scytharum erant, praefuisse, eos demque in septemtrioneni atque occidentem deduxisse. At hoc aevo, qui que novit, Suevos in Germania jam consedisse. io In Nulli ad SAXON. GRAMMAT hi'. Dan. L. III. p. 93. Plura quoque huc
justimodi monumenta hil orica populorum borealium commemorat V. MLOESCHERUS. ia literat. cesta. ih XXxi V. p. 62. bb In chronoIN. ωα proleg pag. s. s. c In Dedicat. Ibesauri linguar. veter. septint r. ecl. Oxonor os. d) sΛXO GR. c. l. p. 44. c e d. l. Tom. V. P. 3ai. icq XL Spe excidimus, quam illi ad leptemtrionem injecerunt. Videam quid praesita in nomine Celtarum insit. Cest is, ait vir es. l. G. V ACHTE-EUS , a hodie totus mundus erepae; - - fed prinam isti fuerint, aut qua de causisa e dicti, emet i omnes Mi ineognitum impinent, fingiat tamen videntur igno rara. Imo enimvero diicere avemus, itaque exponito. Scilicet, ut postm
dum b declaras, Cil in hodiernum usque atem Cambris significat lecesium, re cessiam, di Cilis sive C idd, quod omnino nomen esse diectitas Ceutarum profugum, item fugatorem: uterque autem lenius conveniebat illis po pulis, qui, dum Graecos fugiebant, saepe alios vicissim fugabant, ut fieri soles in migmonibus. Absit, uti nos, qui suo sensu unumquemque abundare patis mur, praeclaro viro istud taenia invideamus: etiamsi nihil novi dicat, O atquc insuper duplex hujusmodi significatus, quorum alter alterum conficere videtur. pacto insolentior in linguis esse soleat. Et fugerunt sane Pl ges, quum G γwrum astia ac virtute superatos se viderent; partem vero Iliorum statim post metropol in excisiun, Tutiscone duce, in Germaniam venisse, at iis probandum esse argvinentis reor, quam traditione veteri in gente nostra iugiter recepta, quae majores nostros a Trojanis oriundos perhibet. Q Caeterum si sentiendi ac dicendi aequa omnium potestas, Celtae nomen ipsum esse Celticum G cxistismo. CSSAR: P i ipsemum linrua Celeis, nostra Gisi adpellantur. Et PA SANIAS : Ut Galata. vel Galli appellarentur, non nisi fero usur obtinuit. Cebis enim quum ipsis antiquistis, tum alii eos nominarunt. Videlicet sic Graeci Primum cistas modica mutatione vocis Galueas vocarunt, & e Galatis Romani Gallos effecerunt. Hinc & APPIANUS: h n partem ineolunt Celta, qui nune Ga eis Galli nominantur. Etsi vocula ab ipso usurpata, isti, nos dincere posse videatur, Celtas non in universum, sed ex pane tantum, Calatas vel
Gallos adpellari temporis successu incepisse. Et omnino quidem Celtae appellationem patuisse latius existimamus, quam vel Galatae, vel GallL EI HORUS, quem STRABO d excitat: Artem, inquit, ρυa sub lanum spectat, μοι babita
re I ad austru- vero Aethiopas, ad occidentem Celtas, ad aquilonem Sotbas. Ita
ille quidem vastioribus terrarum spatiis celebriores populos definit, nimium profecto generaliter, sed procul fiaude ι siquidem divisio haec adeo vetusta est, ut alia antiquior in Graecis non superfit. Em ergo si eatenus sequamur, Celta fuerint Diuili ed by Cooste
186쪽
Derihi necesse est non tantum in Illyrido de Hispania, & in mania, MDrannicisque insulis, verbo, in Europa paene univera; nisi quod quum vini, xarum gens diversa esse intelligererer, si posthae segregati a Celtis sub Se rum nomine constiterint. o Ratio in linguae, dialecto tantum variantis, l1 α institutorum in tot regionibus similitudine haud dubie quari enda, quae di ni
rem omnium illarum gentium eamdem prodit, de sententiam confimiat, Eur Paeos, anicquam cum aliis, ut fieri aetate solet, gentibus commiscerentur, maj rem partem in Gomeri posteris seisse numerandos. Gomerum dico, quum adserere vix atque ne vix quidem audeam, ab Ascenassi eos snsolos fuisse ortos.
De Germanis quidem minimum ambigere poterimus, quum de prisci Iudae Tum scripta, A rarau, Germaniam interpretentur; etsi rideat BOCHARTUS, m) cujus ratio amittit robur, simul atque Gallos ex Europa denuo in Asiam Profectos cogitamus. Mensium vero ipsum in Europam has colonias duxis ob id ipsum, quoniam vix quisquam serio adfirmat, non refellam ab d. L praef. 6 XXlV. b Ibid. XXVI. o Vid. I. D. κΗ PIL
P. I. p. io . vocem mitae atque Galatae eamdem putans. . Idenri. Uluro nominis notationem addit . quam STRABONi non fuisset adserimur e si illius verba L. lv. p. m. I8. tepetiunda, p ullulum penit lux lalbieeteu ghatus esset. Alii originatione. alias dederunt; sed prudeliter olim 'viri quum gente sua. tum doctrina nobissimus, M. VE ERUS: earum is dis aliqua vera B, seri fortasse potest; at certa S comperta nobis Myeριακὰ piantum virio, non potest. Rerum Boieati L. I. ineunte. f ne inlata l. r. vi L. l. e. 3.. extri h) De bello Hi p. mit. 0 L. I. p. 3 t. ad p. Si qua alia in re, certe in Celtarum sedibus definiendia, maxime an sentiunt scriptores. Ut enim alii Celtarum nomine nune &mies. hiis
plerasque Europaeas gentea comprehendunt: ita alia ad Gallo. tiam x μGermanos, vel ad solos etiam Germanos. eam adpellationem pertinet: a, bitrantur. Nomina & rationes, quibus suam quisque mborat opinio ια nostra pagina non capit. Ab his vero omnibus discedit Cel SCHOEpL
- NUs, d. I p Io9. seqq. utpote qui solis Gallia Celtieum adscribit nomen.
. de sententiae peculiaris argumenta minime spernenda promit. Quodreris . . go nec sententias eorum diversissimas conciliare, nec judicium omnino cohibere lieet; dicemus breviter, Celtas, proprie se adpellatos, eoa qui.
dem populos videri, qui Alpibus, Rheno, Oceano, Pyrenaeis molitibus. α
' mari mediterraneo eircumscripti habitarum i inter ea tamen temporia fit '' eessione factum, ut ad alios complures, qGorum lingua, mores, instituta. parum inter se differre, quique proin ex eodem sanguine prognati vide hantur, nomen hoc extenderetur, ae scriptores Graeci & Latini, quibus exteri non aeque, ut Galli Tran Alpini, atque ii, qui Italiam superiorem circa Padum occuparant, noti erant, hoc vocabulo ad rinnes prope Eur paeos. Boreae viciniores, designandos uterentur; verum iii tamen. ut quo tectius eorum aliquis diserimina terrarum atque populorum cognovisset.
eo etiam distinctiva & pressius de iis scriberet. l m. PHIL. CLUv RII Germ. ant. L. I. e. s. seq. m L p. I. L. IV. 3 i. p. 3Iέ. ixta Superest, ut universe atque generatim dicta ad praesi nimi messi nem conformemus. Observatum supra filii, populum Ciminen ineumdem , atque posteros Gomeri. De Cimneriis iure autem in ORUS SIC
LUS: M temporissu vetustis omnem A m incursioni u twH--t, Cimmerii eum quidem adpetari, iidaemfine, tit referunt: mmmisi, qui mene, more perariarem paullulum corrupta, Cimbri oe nomisaretur. Ex agitiis Latrariniis dune
operam, non, &c. Scimus, quid in his seque tibvsque in On verbis celeta UERNSDORFFIO o haud ita pridem displicuerit, quare etiam is mulio eruditae latanis adea- utitur, ut a sinistra explicatione mulcet Diptoris
187쪽
mentem. autem IM RUS nihil ouid iam voluisse aliud videtur, quam Cimmerios & Cimbros, & Senones Gallos, de Galatas seu Gallograecorie sententia Moriandam, ratione ortus sui unam esse emademque gentem, quae divinis tempore & loco sub nominibus di ersis, quum in Asia, tum in Europa, bellica serocitate atque potentam suo inclaruerit. Et hoc quidem modo neque DIODORUS fillitur, nec ii, qui seb nomine Celtarum omnes illos popinios proauscue & una complectuntur. Interim hic meminerimus, gentem l erociniis, cujusmodi tum temporis honesta habebantur, siuetam, atque nunc petulantem alios, nunc pulsam, sedes non quas maxime optabat, sed quas obtinere poterat, tam diu coluisse, donec multitudo ingravescens vel inferre populis ubcinis aram vel in loca longius remota immigrare necessarium arbitraretur. Quianam primi inter istos in Europam se contulerint, ambiguum perpetuo futurum reor. Si Cimbros adpellavero, alii haud aegre addent, alii, ingenio diveris usi, dement vel negabunt fidem. Illud autem veri perquam simile videtur, demia grationes illas pedetentim, prout locus, tempus, atque attributa rerum alia, se situm; d n a pluribus sertasse, i id non ideo ab omnibus, de patria dec dere volentibus, times taceptas; denique & terras Eutrapaeas aquilonem versus paullo ei this ab iis advenis ibisse occupatas, quam interiores Germanorum, ut nunc adipellantur, regioncs. Isthic enim antiquiona videri monumenta I dex; quae optinionem summae vetustatis inter gentes thas sane quam mirifice conseniant. Ecquid ergo dubitemus, populos angustiae, terraeque fotrstan haud adeo frugiferae penaesos, sicut aliis ex locis, ita etiam ab Ascatanea & Syebo, recta occidentem versus demigrasse, quumque bonis avibus Codanum sinum e attigissent; alios eorum Scantiam, seu Scandi naviam, ad dextram delegisse inc lendam; ad sinistram vero alios, cumprimis autem Suevos nostros litora &sontinentem occupasse maris ejus, quod& ipsum, argumento non infiti ando, uod dominium illius regionis primi capessiverint,mara Mevicum, in stumen, ut as suas hic emittens, Samum, ex antiquo suo nomine vocarunt e Et hic quidem eos sis, si DEUS volet, opportunitate revisumus. c Bivore. bi L L. V. p. m. 3 . si quid eernimus. hon major hie eorrupin tio aut immutatio, quam dum Graeci pro & γαμι ηἰς faeca' syncope, de dixerunt. Eodem vero pertinet, quoia Cambri, qui nunc Vollienses in Britannia vocantur. & antiquae dictionis suae tenacissimi seruntur, ipsi semet Aamero, inmm . aut mro, hodienum appellare soleant. Vid. m. CAM NI Britamia pag. i . & HR. univers' ab Anglis scripta, Tom. l. f. 38o. Caeterum si ea ratio est nominis Cim-hrorum, patet sane, aut PLUTARCHUM loco statim indieando nimia credulum fuisse. qui latromt . Germanorum lingua Gmbrum adpellari re tulit; aut Cimmerios Cimbrosiae, latrociniis sic adiuevisse, ut, si latro aliquis celebrior adessit, Cimber iste quidem per adsimilationem diceretur.
Marii, p. 6 I. inter alia. quae Graece non exscribum, de Cimbris, qui a M tio plostrati sunt i N isti Galliam κιλmis, o laetitudine regionis is laxitate ab octirno S mi trionalitiis plagis ad orsentem versus lacum Maeotim veris . . S ad Sc totam Ponticam perbibent pertinere. atque inde illas commisas gentes. Has domo egressas non uno neque perpetuo iis eta. verum quoque anao miper porro prooemeniti, βιb ver arma circumferrata peragrasse' ontinentem Europa. Ain autumant Ommerios. qui primi a Gracis P dam inviti sunt. partem exuram suo univers. Datum servam quamdam profugorum veι sed ιiosiorum in ac thia compusiam, a Maeoti e Ni de tu Apam duce L drainio traj rere ι aeaximam eorum multitudinem-beuieoremam in ultimis oris ad oceanum habere se es 3 regionem iacolere ob profundas g deafas Aisas. qua ad silvam Hem, risiam istromem pertineant, Ue. Hae ilIe Chaeronensis, quem audire visum est, ite novam forte hane senteni itin putares. qua Cimmerii & Cimhri iam aea vir eadem iuve- nati teterum et nost ut exemplum aliquod
188쪽
taberiis, quimam modo prisset demigrationes suas instituet di e lamare Ballicum adpellat PLINIUS, nat. L. IV. 13. Ac POMPON. MELA, de Ra orbis,
L omen ALAMANNc0M sub Antoninis clarescere ecepit, nec ante CARACALLAM, qui prunus illud assumsit, literis proditum est.
'Spartianus in Cara . cap. to. Quum Gremanici γ Ruribiei De Armbici, D' ALEMANNICI nomen ad eri rest. Na- ALEM NORUMgentem devicerat. Haec est prima & vetustissima nominis ALAMA NICI in Historia Rom. inentio, unde ipsius populi novitas recte colligitur,inianas extra dubium sit, nomen illud mentione tua vetustiis esse. b. II. De origine & appellatione ALAMANNORUM variae & mirificae opianiones ab eruditis proditae sunt. Nos hoc loco verisimiliores tantum recent bimus. B. Rhenanus Lib. I. steri Germ. Gentem Alamannicam ex SUEVS TRANSALBIANIS , uti vocat, & aliquot ulterioribus nationibus componit.
Si oleo , inquit, quum Germani illi septentris D ex maina parte SinnTRANS MELANI eum Hi oe uiserioribus Nationustas, mutare sedes, D' o oortaeniora ad depradandas Romanorum Provincias occupare loea constituissent niamque istinc prin multitudine potenti Ortim mpulorum, hinc in rancorum, Minc SMυorum, Quadorum, Marcomannorum, vix uetis in fori pretebat adi tus 9 imitati priores Germ-ω, qui erm to Rheno primi sibi Me nominis inis δενυυt, ω ipsi novo voeab. D ALAMANNOS V e rint, gloriosi quidem nomine, sed formidasiti eoamanguineis populis ae miseris provincialibus, nempe
ροωβνti mi belgaures essent, 'RI OMNES m. ALAMANNos a Mevis originem accepisse, t quamvis non silis Et hinc Germanico nomine Sumos appellatos erue, postea demonstrabitur, Sed hos Sueuos bellandi aut praedandi causa novas sedes quaesivisse suspicio est, salsae nominis ΑL-ANNICI intrepidiationi saperstrita, quod in lingua vetere Alannan nec gloriosum nec Hrmidaile est. Nam apud priscosmamati nos quantum ex Glossario KERONIS Monachi S. Galli rutisque monumentis antiquis Τeutonicis perspicere licet nomen hominis est, non viri motis, aut bellatoris. IV. Clariss Hertius, qui populos vestin Germaniae commentationibu eruditis illii stravit, ALAMANNOS sic dictos censet, quasi AEPerie monnos, id est, homines varios, quod scit. ex variis Germaniae magnae nationibus se deratis essent compositi. Nimirum plutis, inquit, Germaniis Nattines, bis . ad inferendam Romanis vim, fel ad eos rapia,ndos in F DUS eoni . υMin tuis. Etenim iam Antonino Philosopho i erante, At autor est Capitolinus in
B L. Et Germuni compluribus tri busque expepimentis didicerunt, dum M. culi pugnarent, unive sos vinei. Qin ratio etiam Nasismes ex altera se an
189쪽
mentem. Nobis autem Di DORUS Iuhil ouidquam voluisse aliud videnrimm Cimnerios & Cimbroμ ει Senones Gatios, & Galatas seu Gallograecorie sententia quorumdam , ratione ortus sui unam esse eamdemque gentem, quae diverso tempore S loco sub nominibus divertis, quum in Asia, tum in Eurom lica derocitate at e potentam sim inclaruerit. Et hoc quidem modo neque in ORUS fallitur, nee ii, qui seb nomine Celtarum omnes illos popinios pronus e & una complectuntur. Interim hic meminerimus, gentem merociniis, cujusmodi tum temporis honesta habebantur, suetam, atque nunc pes lentem aliohi nunc pulsam, siam non quas maxime optabat, sed quas obtinem terat, tam diu cinuisse, donec multitudo ingravescens vel inferre populis ubcinis aram vel in loca longius remota immigrare necessarium arbitraretur. Qirinam premi inter istos in Europam se contiumnt, ambiguum perpetuo futurum reor. Si Cimbros adpellavero, alii haud aegre addent, alii, ingenio dive us, dement vel negabunt fidem. Illud autem veri perquam simile i videtur, demiserrationes illas pedetentim, prout locus, tempus, atque attributa rerum alia, sua. sesunt; M um a pluribus fortasse, sed non ideo ad omnibus, de mesa dec dere volentilms, simul susceptas; denique & terras Europaeas mulionem versis missio estius ab iis advelli, fuisse occupatas, quam interiores Gemanorim ,
is nune adrillo': regio μ' Isthic enim antiqvlima videri monumenta hisin; quae qpinitaem sumi veturatis. Miri gentra. ih a sane quam' mirificemntimant, i Ecquid ergo dubitemus, populos angustiae, terraeque t.sitan haut adeo frugiferae pertaesos, sicut aliis ex docis, ita etiam ab Astatanea & Syebo, recta occidentem versus demigrasse, quumque bonis avibus Codanum sinum orati ensi ullos eorum Scantiam, seu Scandi naviam, ad dextram deletisse in .lendam; ad sinistram vero alios, cumprimis autem Suevos nostros litora M optinent i occupasse maris ejus, quod&ipsum, argumenti non instiando, nivae dominium illius regionis primi captavierint, mira e S epicita, ut flumen, ut vis suas hic emittens, Samaran, ex antiquo suo nomine vocarunt Θ Et hic quiadem eos alia, si DEUS volet, opportunitate revisemus.
, ad Biblistb. N i. L. V. N m. 3Θ. b Si quid eernimus, non major hie eo pintro aut immutatio a quam dum Graeci pro μνημερία, & γαμυρὸς faeia syncope, μεσεγι - & γαμβρὸς dixerunt. Eodem vero pertinet, quoa Cambri, qui nunc Vollienses in Britannia vocantur, & antiquae dictionis suae tenaciissimi feruntur, ipsi semet I umero, inmeri, aut mro, hodienum appellare soleant. Vid. V . CAM DENI Britanaria pag. I . & Μη. univei c ' ab Anglis seripta, Tom. i. g. 38o. Caeterum si ea ratio est nominis Cimbrotum, patet sane, aut PLUTARCHUM loco statim indieando nimia credulum fuisse, qui latroom. Germanorum lingua Gmbrum adpeljari r tulit; aut Cimmerios Cimbrosue, Iatrociniis sic adiuevisse, ut, si latroealiquis celebrior adesset, Cimber iste quidem per adsimilationem diceretur. ca De republica Galatarum, e. IL p. 87. seq. d PLUTARCHUS in vita Naita, p. qi I. inter alia, quae Graece non exscribum, de Cimbris, qui a Mario prostrati sunt: Nomistri Galliam γιλτικὴ, longitudiηe regionis G laxitate ab Oceano sepimtrionalibus plagis ad orientem versus lacum Maeotim ver- .gere.' ad Sc thiam Ponticam perhibent pertisere. atque inde illas commistas; orates. Has domo egregia non uno neque perpetuo impetu, verum quoque anno imper porro prinmeati, sub ver virma circumferendo peragrasse eοηιinretem
. . .. habere mG3 regionem iacolere ob profundas is dissas μνω, qua ad silvam Her ' ei, si hiromum pertineant. Ue. Haee iIIe Chaeroisenss, quem audire visuri est, a novam forte hane seruem iam putares, qua Cimmerii & Cimbri u i Ira i. αὐ- ex eadem sti ponati iciet cui με nostm excinpium aliquod
190쪽
qimam modo orisci demi rationes sius instituetinti e hamare Ballicum adpellat PLINIUS , nata L. IV. 13. & POMPON. MELA , desitu orbis. L. III. c.
DISSERTATIO ILORIGINES ALAMANNICAE.
L Tomen ALAMANNICUM sub Antoninis clarescere coepit, taeeuntel CARACALLAM , qui primus illud assumsit, literis proditum est.
l Spartianus in Caraci cap. 1 o. cutim Germaniel D' Ruris i D Hei, D' ALEMANNICI nomen ad eri pest. Nam ALEMAM NORUMgentem devicerat. Haec est prima & vetustissima nominis ALAMA NICI in Historia Rom. mentio, unde ipsius populi novitas resae colligitur, etiamsi extra dubium sit, nomen illud mentione sua vetustius esse. . R De origine & appellatione ALAMANNORUM variae & mirificae opbi riones ab eruditis proditae sunt. Nos hoc loco verisimiliores tantum recensi i bimus. B. Rhenanus Lib. I. Reri Germ. Gentem Alamannicam ex SUEVS. TRANSA LANIS, uti vocat, & siquot ulterioribus nationibus componitat Soleor, inquit, faum Gemnant illi septentrionais ex magna parte SUERTA TRAHALMAM cum Minoe ulterioribus Nationibus, a putare sedes, omis stora niora ad depraedandas Romanorum Provincias occupare loea consiluissent,c namque Hinc pra multitudine potenti morum 'pulorum, hinc orancorum, να- μδυorum, Quadorum, Mareomannorum, vix Maias immo ni patebat adisrus 9 imitatι priores Germanos, qui erasere Rheno priisi Abi hoe nominis indi dor l, D' ipsi novo voeabuloso ALAMANNOS Upe runt, glorioso quidem nomine, sed formidabiti Masamoineis popaelis ae mi is moriacialisus, nempe
quod foνti mi bina ores ructat, θ' VLEI OMNES. ' V. ALAMANNos asuevis originem accepisse, quamvis non silis di hinc Germanico nomine Sum appellatos esse, postea demonstrabitur. Sed hos Sueuos bellanch aut praedandi cause novas sedes quaesivisse ου suspicio est, filis nominis ALAMANNICI interplurationi superstructa, quod in lingua vetere Amman nec gloriosum nec Enni diuile est. Nam apud priscos Alamam nos quantum ex Glossario XERONIS Monachi S. Galli aliisque monumentis antiquis Teutonicis perspicere licet -- nomen hominis est, non viri foratis, aut bellatoris. IV. Clariss Hertius, qui populos veteris Germaniae continentationibus eruditis illustravit, ALAMANNOS sic dictos censet, quasi ABHemannos, d est, homines varios, quod scit. ex variis Germaniae senae nationibus fodi
deratis essent compositi. Nimirum pluris, inquit, Germaniis Nationes, belad inferendam Romanis vim, vel ad eos reptareris i , FOEDUS eonio υid mauri Etenim iam Antonino Philosopho imperante, ut autor est Capitolinus is
bH vita eap. II. GENTES OMNES AB ILL RIPI LIMITE GO GALLIAM CONSPIRAVERUNT, UT MAR MANNI, NARISU, HEAM DURI, QUADI, SUERT, SARMATAE, LATRINGES Ep
B L. Et Gerntimi compluribus trissibusue expeνimen is didicerunt, dum guli pugnarent, universos vinei. si a rama etiam Natis es ex altera Germanis