장음표시 사용
231쪽
, UITAmo ea pectulit, quae a quovis alio vellerantissimo per aliquot horas serri vix
LXXXIX Audita , quam mihi statim signinca' ,' - .. tam Voluit, grabi illius aesritudine, mox tantem ad eum convolavi nec ime stupore ob-m4.n. lati sibi quaeque remedia , morbique ae cerbitatem aequo non tantum animo per serentem , sed deflentes quoque amico con lantem inveni . Μ'rbo invalescennie , Praepositis nostris non semel putor sui , ut Parisi's quamprimum reveheretur . Interi In moerpntem me , atque ob morbi gravitatem timentem confirmare, hortari, atque hisce verbis consolari stu-Habillonii debat : , inquit , putas id a es η ., shur' suisse a Deo ordinat- ζ qui percussis , , divitiae velis S expedi i , sanabit humanὸς saluυς simniiDi autor . Subinde vero divinae cui omnia servire debent a voluntati se totum com mittens , .modu haec , D Uims es , qMavult faciat. , modo ista. Scripturae Verba mente smul & ore proserebat, Sicut Domino placuit , ita factum est , sit nomen D Imini benedi tum . quae c*m in reliquis, tum maxime in rebus adversis ubique usurpa-re solebat . xc Porro ex morbi graVitate , iatque acu-FRς ὴ ς' tissi morum, qui non tam remitti, quam
in dies recrudescere videbantur, dolorum acerbitate brevi se moriturum pr0spiciens, inoX, abjecta omni alia cura , deque
232쪽
IO. M AB ILLO NIL Eorna animae salute sollicitus , se totum ad Deum convertit, Sacramentisque munieri postulat; quae ubi Μedicorum ac Praepositorum judicio in aliud tempus dilata 'dit , poenitentiae saltem lavacro , quo
Ductuosius, moderatiusque malum perserat, ut eXpietur enixe rogat . Tum Vero imminentem, cujus me privatim monuerat, mortem acerbissime deflenti , haec repost Iuit: scita tanto marrare . consumeris st an ne scis , quod praeire tibi debeam p angi mollitia esisolatur est , reluctari issam . Si Deus ita Iubet , quid quereris ζ culpare potes aliquid in eo , ct ab eo , qui benignitas totus ῆ quod a Deo factum a-is , cogita non temere , non fortui- ω , sed eo conssio factum , quo noo modo nia
πιψi qum bonum ac salutare nobis prmivit ac uecerrit . Vbi aequitas , quis reclamare au-oeat ς ubi υero eum minime πostra quo e conjuncta salus ct utilitas est , quam ingra'
Juscipere quid id benigm Patri nostro erit Z quid igitur doles φ a resus casum
scipulo praeire magistrum , filio parentem p His animi sensibus inflammatus , dissolvi. ω cum Christo esse cupiebat, existimabatque cum Apostolo mori lucrum . . IS. porro erat, quo in Christumiaestua- XCIbat , . ainor , ea in ejus misericordia spes, hu' 'τ
233쪽
ac fiducia , ut in extremo licet vitae dis' crimine positus isthaec identidem usurpa, ret Ambrosii verba , Non timeo mori , quia bonum Daminum habemus . Lugebant inter haec fratres , & in lachrymas solvebantur ; at ille castigabat inertes lachrymas, laetoque vultu solus ipse moestos solabatur circumstantium animos . Rebus interim suis consulens, ac sutura prospiciens, ut investigandis ac colligendis iis , quibus , eo demortuo , uti possem , documentis animum diligenter intenderem seorumque in me curam susciperem, enixe hortabatur. Paullo ante quam in mo bum incideret , stranguria se moriturum quas vaticinando significaverat: quin etiam integro sere ante obitum anno, cum scilicet Annalibus navaret operam , atque Anselmi cujus eximiam eruditionem , nec minorem eruditione pietatem,
ac regularis disciplinae studium demiratus non semel erat Acta conscriberet, mihi aliquando cellam subeunti teposuit: Anselmi acta cogito, eodemque quo ipse
aetatis anno e vita migrabo . Rem probavit eventus: siquidem, uti Anselmus, septuagesimo sexto obiit. Sed multo etiam ante supremum sibi diem praenun
tiaverat ; quod quidem post obitum ob
Ne Parisios adhue remearet inbillonius non una sane ratio suadebat: In primis
234쪽
mis vero invicta ejus in serendis doloriabus patientia , Abbatissae ac Monialium ensium in suppeditandis necessariis caritas ac diligentia prope singularis, sodalium denique indefessa sollicitudo, quaeque a multis dabatur salutis recuperandaeos non dubia . in contrarium vero non parum movebat febris , quae levis licet, naud minus tamen periculosa videbatur; rec non mali. pertinacia , quae nullis jamdiu remediis remitti vincique poterat .
Mabillonii discrimine , meiique tandem litteris non mediocriter commoti Praepositi mox exercitatum peritumque Medicum mittunt, qui , cognito inbillonii morbo , levamen non solum attu
lit , sed ipsum quoque ad profectionem
impulit. haec quo commodius fieret, lecticam suam, quam , audita Mabillonii aegritudine , non semel pro sua in eum benevolentia perhumaniter obtulerat,suppeditari voluit Eminentissimus deque ninstra Congregatione dudum praeclare meo ritus ordinalis Estraeus, procurandae s lutis eius prae aliis summopere cupidus. Die igitur conceptae Deiparae Sacro ad Sangermanense Coenobium mecum profectus , incredibili non sodalium m do, sed multorum qui eo cons erant, amicorum laetitia excipitur , atque in spem brevi consecuturae salutis facile qui1que adducitur . verum qui votis nostris longe
235쪽
Σo VITA contraria meditabatur rerum omniur moderator Deus , infirmo atque aetate confecto Mabillonio vires praeter omnium expectationem conferre & augere vi debatur , quo melius probatum , viutius. que expurgatum noVo quodam martyrii genere digniorem essiceret coelo victimam. Με llonii. Interim ex incongruis , aut sero para- animique' tis remediis morbo renascente, in diesque xx nquilii' recrudescente, sic est debilitatus Mabili nius,ut nullum sine vitae aut fallem gravi
ris febris discrimine praesens remedium femre, peneque desperata salute , .viX paullulum jusculi haurire posset. in i hoc pomro acerbissimo statu ea erat ejus animi moderatio , illudque silentium, ut non sine adstantium stupore a Chirurgis, quo
ferrum securius ducerent, conceptum dolorem verbis aut gemitibus ut indicaret. non semel rogatus fuerit. haec erat, caeteris
ejus vicem dolentibus , Mabillonii tranquillitas , haec in cruce, cui cum Chri-ito sussigi se gloriabatur, mira sane animi
quies. Et quidem in cruce positus videbatur , cum sive Ob dolorum acerbitatem, sive ob diuturnam , qua angebatur , remediorum molestiam nulla ratione in alterum latus moveri posset . haec quo aequiore ac moderatiore animo perferret , Mentem piis ad Deum pascebat a diisino fectibus ,. nunc sacris Iectionibus recreabat , potissimum vero novi Testamenti
236쪽
jo. MABILLONII. x ac Epistolarum D. Pauli; cuJus Vel nolis .inen. audiens supra modum delectabatur. In lectione Dominica: passionis arridebant in primis ea loca moderandis infra morum molestiis magis accommodata , qualia erant quae scite prorsus selegerat Lucionensis Episcopus ; quorumque ipse nonnulla intexuerat suo de morte Christiana opusculo ι quo tum praesertim usus est . cum enim illud eo consilio ediadi getu ut Christianam mortem ad Christi Sanctorumque mempla efformaret , frequens sibi legi curabat. hujusmodi porro lectione eo magis accendebatur mens Nabillonii , quod in hoc opusculo , illorum dumtaxat collegerat virorum illustrium mortes a gravissimis coaetaneisque autoribus concinnatas . in primis autem non sine quadam animi suavitate , ejus auscultabat epistolae lectionem, quam ad Romanos scripserat Ignatius Martyr jamjam moriturus . mirabatur in eo clarissiamo Praesule immensum quo sagraverat subeundi martyrii studium; eoque aliquando mirum in modum inflammatus semel & iterum ea sibi epistola ut legere tur rogabate adeo insignis Martyris exem- Ilo adductus , adversa quaeque atque aceris
a pro Christi amore sustinere , disitavidi eum eo esse optabat Capellae valetudinarii proximus, Sa- XCmcrum quotidie mira animi pietate audie- 4 ebat;
237쪽
xM v I T A avdit, nee bat ; multorumque edoctus Sanctorum virorum exemplis diurna statis horis of- interniit- ficia in morbis etiam gravissimis numquam intermittebat; aut iis interdum invite omissis , alias preces sufficiebat orationes memoriter tenens cuique festivitati proprias devotissime recitabat; quae vero memoria excidebant , eas coram selegi postulabat , subindeque resumebat. quam laudandam sane consuetudinem ad extremum usque spiritum non solum ipse tenuit; verum etiam a sodalibus valetudinario praepositis accurate teneri curavit. neque enim audito divinorum officiorum signo , quemquam sui causa iis abesse patiebatur ; quamobrem quantum poterat paullo ante necessitatibus consulebat; per idque temporis seipsum intime colligens
divinas cum fratribus laudes mente e cantabat . nec inde , haud temere dixerim , minorem, quam fratres, qui choro aderant, fructum reserebat. Mabili, Parem cum religione pietatem in extata'ν . tremo Vitae periculo testatus est; nec absimilem exhibuit in persolvendis pietatis officiis diligentiam . diurnam quotidiani fossicii recitationem ne in ipso quidem mbitus die, quin etiam ne in ultimo quidem ferme instanti praetermisit; & velut
corporis immemor , deficiente natura , hoc uno propemodum pane animam re- creabat . Sic moriebatur, ut vivere non recu-
238쪽
Io. MABILLONII. an recusaret sic autem Vivebat ut supremum non metueret diem, Et spiritu ma-Mo υidit ultima. Deo sic erat mente intentus, atque a rebus terrenis adeo alienus , ut de iis disserentes non nisi molestissime audiret. id aliquando in valetudinario significavit, cum duobus viris saecularibus procul licet ab eo positis primum de morbo, deinde de rebus novis colloquentibus, nonnullos, quos ipse pietatis causa ingeminabat, Sacrae Scripturae versus non quidem ut offenderet , vir enim erat omnium urbanisi simus , ted ut sermonem alio verteret opposuit ; huncque in primis alta voce Pronunciavit : Narraisrunt mihi iniqui fabulationes , sed nox ut lex tua. EX quoquam ingrati Mabillonio serent hujuunodi sermones uterque plane intellexit. Haud aequiori animo testatam sibi a multis de se
existimationem atque benevolentiam audiebat . unde .caute memorandi erant,
qui causa inquirendae ejus salutis ad Sangermanense Coenobium assidue confluebant viri undequaque conspicui. quod siti quisquam memor foret , per ipsi mirum videbatur ; seque interdum in conspectu Divinae Μῶestatis deprimens atque ad cor rediens, non se nisi de Chri-uo aut in Christo laetari & gloriari posse cupiebat. Cave tamen lector , sequius
quidpiam inde de Mabillonio suspiceris:
gravi XCIVUni Deo , ac saluti intentus mundanos sermoneSillibenter audit . PDLgrr.
239쪽
log V1 ΤΑ gratias enim easque maximas amicis suae que valetudinis cupidis diligenter ac luberaliter suo nomine rependi volebat . sed cautum potius ς ne delatis sibi hon ribus superbiret, intellige. Siquidem plane noverat vir modestissimus , quantum ad vanitatem proclive sit cor hominis et seapropter nullas mon adhibebat Ecclesiis preces, quo donum illud impetraret huia l
Yev Quo studio virtutem illam coleret, i- ilio ani- psioue contraria omnia procul ablegaret.
Vm exemplo est vir ei tunc familiaris , a quot ipς x pthirimi aestimabatur. hunc enimvero desperatam ejus salutem lugentem , atque praeelara in Ecclesiam & Congregationem merita , eXimiasque animi dotes uberius justo praedicantem castigavit his verbis : Humilitas bu Mas, tamillias : - tum , quaeso , de rebus illis flentium . quo au- ldito qui talia dixerat siluit, moxque, lme: suadente , ab eo recessit. Hanc ne vel leviter macularet, cui potissimum st debat, humilitatem, illorum nisi invitus non excipiebat Offciosos aditus , qui aut egregia ejus in Rempublicam litterariam silere merita, vel tuam de ipso celare existimationem , aut ab ejus laudibus abctinere minime poterant: secus Veinto eos studiose complectebatur qui maioris studio pietatis , aut melioris frugis desiderio inflammati ad eum confluebant,
240쪽
1o. MABILLONI i. so γpraesertam vero plebejos, infimaeque son iis homines; quibuscum , dum bene ei esset , , eo interdum lubentius versabatur, quod in iis luculentius eluceret , quam impense amabat,Christiana simplicitas, ingenuusque animi candor, eosque demum
crederet comparando coelesti regno ma sis idoneos , utpote a rerum terrenarum
1ollicitudine , periculisque divitum procul politos . hujus odi 1e hominum orationibus commendare , ac congrua cuique pro suo statu & ordine consilia su gerere , mirum in modum studebat: &quidem eo amore, eaque humanitate eos alloquebatur, ut tantae VirtutiS, nominisque virum vel conspeXisse se,. vel audisse, gratulabundi quique recederent. sPari aliquando frati animi significatio . ne laetitiaeque sensu adfectum dimisit' vi rum ecclesiasticum, cui recedenti ac bene dictionena enixe roganti adeo non induusit, ut Istius ipse ab eo postularit, ejusqucti e precibus plurimum commendarit. hava ita post, cum eXtremo nempe morbo labo raret , absimili modo , etsi non absimili hu-imilitatis adfectu , se gessit erga virum genere, dignitatibus , ac fortunae bonis in signem , sed fide ac religione , cujus studio se suaque omnia devoverat , longe
cinsigniorem e huic namque , cujus ani mum , eximiasque Virtutes probe nOVerat, nec semel fuerat eκpertus , benedu