장음표시 사용
221쪽
LXXXVTertium annalium tomum divulsat astri Scriptores, Rabanum Maurum, Lumpumque Ferrariensem , quorum laudat eximi s animi dotes , ac praeclara in E clesiam merita.
Biennio post scit. MDCCVI. in lucem, odiit tertius Annalium tomus , qui pΟ- steriores saeculi noni annorum decades, octo νero priores saeculi decimi complectitur - In eo primum utriusque saeculi dissimilitudinem , subitoq; factam rerum
perinde ac morum conversionem demiratus Mabillonius , utrumque simul saeculum confert. & in nono quidem morum elegantiam , a reverentiam legum, litterarum amorem, eruditorum Uirorum, atque praestantissimorum Romanae Ecclesiae Pontificum copiam , aliaque ejus aevi insignia i suspicienda memorat . in decimo. vero crassam ubique ignorantiam, neglectum litterarum, mois rum, depraVationem bellorum exitia .rarOS , hocque . nomine parum dignos
Pontifices , immanem demum & ubique . grassantem quidvis audendi & age di licentiam , elegantissime describit . Tantae P rro in duobus illis continuis saeculis dissimilitudinis non unam , sed plures rationes affert Mabili nius ; & quidem feliciorem illum n ni saeculi statum .ex cultu praesertim bonarum litterarum , contra Vero nefandam illam saeculi decimi corruptelam ,
222쪽
ex earumdem neglectu prosectam existimat. Sublata quippe, inquiebat vir sa. mentissimus scieptia , non est qui eruis Quantum diat , non est qui eis tetur, non est : Iz. . qui peccantes arguat . haec ubi desec rint k impune. peccatur, impune violatur
relisio; desidiis se dedunt Ecclesiae ministri, & caeteris , quae inde scaturiunt lascivientis naturae vitiis; nulla denique inter sacros altaris ministros & plebem distantia : ut populus, sic sacerdos . id probe intellexerat eximius ille Princeps
Carolus re ac nomine vere magnus, qui
sub)ectorum sibi mores in toto reformaturus imperio, , de restituendis litteris inprimis sollicitus suit certus ex carum instauratione , mores fieri si non statim meliores, saltem politiores o quae re
magnum comparandae virtuti adjumentum affert: contra vero eX litteraruMoeglectu , indocilem plerumque fer clam , ct indomitam curiositatem oriri, quae vix ullis monitis & adhortationi. bus ad virtutem decti possint . Et sanem 'tum plures ignorantia corrumpi , quam lit- ζαterarum cultu , quae homines saltem humaniores & ad vitam socialem aptiores reddunt, nemo eat inficias . elegantem enim doctrinam liberalis quoque natura& indoles comitari solet . hujus rei testes affert locupletissimos tum Lupum Ferrariensem , virum ut in scribendo doctis L
223쪽
rys ' v 1 Υ A 'ctissimum , ita in refellendis adversariis humanissimum , tum Paschasium Radaberium, qui tantam in sublimi eruditi ne miaestiam tenuit, ut non omnium modo se monachorum peripsema dictita verit scripseritque sed factis quoque ita se sentire testatus sit. is quippe ad suscipiendum Sacerdotii gradum adduci numquam potuit, levitico gradu contentus. Quamvis porro in hoc decimo describerido saeculo quod sui asperitate ac boni sterilitate ferreum , mali exundantis deformitate plumbeum , atque script rum inopia obscurum jure ac merito v cat Ecclesiasticorum Annalium Parens Baronius rei cum ecclesiasticae, tum politicae, quin etiam & monasticae statum exhibeat longe a superiori diversum , nec paria prioribus ordinis nostri saeculis eventa referat ac progressus , sed potius cum perpetuis occidentalis Imperii bellis, motibus , flagitiis, ac devastationibus . modo eversa Monasteria , modo dilapidata Monachorum bona , modo eXturbata religiosa sodalitia , aliasque id genus calamitates , quibus labefactari solet regularis disciplina, frequens commemoret ; inde tamen haud lectoribus ingrata. quin ex tanta potius rerum Varietate longe amoenior videri debet saeculi hujus hi-uorix : Ideo autem collapsae disciplinae causas studuit observare Μabillonius, ut
224쪽
Io. MAB1LLONII. ex earum notitia , qua ratione tam exitialibus rei monasticae detrimentis occurri queat . posteros erudiret . haud absimili consilio adversa quaeque prosperis eventa scite admodum intesteaeuit, ut nimiarum tot inter aevi hujus flagitia, inque morum licentia tanta non tantum sanctitati, quantum pristino Ecclesiae ordini'; monastidi splendori detractum fuisse demonstraret . Siquidem ut apposite notat Μabillonius, vix tot, tamque conspicui Μο-naehi Episcopali dignitate decorati aliis superioribus saeculis reperiuntur . eX quo quantum pestilentissimis temporibus ex Μonachorum doctrina utilitatis Reipublicae accedat , facile quivis conjicere potest. Tertium Annalium tomum brevi subsecutus est quartus medium circa annum MDCCVΙi. evulgatus, nec minori quam superiores approbatione eXceptus. Comprehendit tomus iste annos octoginta ,
scilicet residuos saeculi decimi , & sexaginta sex undecimi , in quo jucundior longeque serenior , quam in praecedenti
saeculo sese explicat rerum facies. quan tum autem saeculum undecimum decimo praestiterit,cum ex rerum gestarum magnitudine, tum ex propagatione ordinis, tum Monasteriorum aceessione , ac diversa
rum sub Regula Sancti Benedicti institu
tione Congregationum , ac tum moline
Quartram Annalium tonum publicam
saeculum tindecima decim praestet .
225쪽
ex: restituto per Benedictinos Pontifices Romanae Ecclesiae splendore, luculenter ostendit Mabillonius ; in hoc uno undecimum saeculum decimo infelicius existi. mans, quod illud sectas aut haereses sal. tem diuturnas in Ecclesia Latina partu.rierit nullas ; istud vero , proh nefas lpestilentissimam Berengarii haeresim, quae ad nostra usque tempora per Henricianos, Petrobuiianos, valdenses , in no vissimas Lutheri & Calvini sectas trans. missa est, infelici partu ediderit. Verum Divino factum consilio est , ut , quae monstra protulit aetas, haec eadem viros pareret sortissimos eosque doctissimos ,
qui ea virtute fugarent, doctrina vince rent , scriptisque omnino delerent. Hos inter, nascenti haeresi Berengarii se se strenue statim opposuit Lanfrancus Scholis tum Beccensibus praefectus; quemque suas in partes allicere frustra tenta. verat Berengarius I Lansranco se se adjunxere Guilmundus, Durandus Tmarisnensis , aliique e nostris , dein Algerus Cluniacensis, qui omnes Catholicam Eucharistiae fidem strenue juxta ac erudite
propugnarunt; eX quibus citra jactantiam dictum velim colligere est , quantur Maiores nostri illis temporibus , uti &superioribus saeculis ad pietatem doctrinamque restituendam Oc illustrandana
226쪽
IO. ΜΑBILLONII. yyy Verum pecinaris , inquit inbillonius , Peeullaris nostror- gloria haec es, quod Catholicam de Izbia Sanctissimo Sacramento fidem S veritatem scriptissuis contra novatores adseruerint, viam aperiente Beato Paschasio Eadberto Abbate
Corissensi ; quem deinde secuti sunt praela
dati Lan rancus , Guismundus, merandus Triarnensis ; quibus accenseMi quoque sunt meto primus Dertonensis Coenobii Aiabas , Abericus Cinnensis Monactus, qui in Smodo Romana sub Greg. VII. contra BGrengarium acerrime disput est . molphelmas quoque me illarensis in Coloniensi Diseest Abbas , qui epistotam scripsit ad Megiis radum Abbatem Gladiacensem. Haec , inquit Mabillanius , sunt ardentissim in rem C ibolicam studii raeclara sane exempla , quiabus insistere , ni degeneres esse velimus , noFOportet , quatenus sinunt instituti nostri Ieges;
quibus neglectis , quaeias commendatio a doctrina S eruditione profecta , inani plane est, o apud aequos rerum aestimatores vilescit. Caeterum ut in tam longo tamque mul- Mabili tiplicium α diversarum rerum decursu, R in
dissicile, immo impossibile est, hac demo,
praesertim aetate, non caespitare aliquando & errare , Fc , inquit Mabillonius . sio
errata mea, ubi mibi co perta fuerint, σπο- scere emendare non erubescam , iis omniabus gratiam Dabiturus , qui eorum me amiceo benevole admonuerint . Sane quamim ex amicorum admonitionibus profecerim , ar mcπ-
227쪽
retractatis,es , quas cum ex mcis , Ium ex
eorum anima ersionibus ad calcem quis rit -- Iuminis apponere visum est . ne si eas in mliud volumen reservorem , forte mihi memoria. exciderent. Verum non omnino rigidis ae seia veros monitores, censoresve, sed benignos mia hi adesse velim . multa mibi condonari , γα quidem tolerabilia sunt, multa in steri opto,
iis A quid conira quemquam inofficiose ,
maxime si quid υeI tantillum contra debitam Catholicae Rom. Ecclesiae reverentiam vel δε-ctrinam mihi incogitanti , hesenti emississet . absit enim ut ab hac regula vertimis , matre inquam Ecclesia umquam dissentiam , rejus judicio ac censurae quaecumque hactenus scripsi , aut scripturus sum lubens ac vesens ex animo submitto ; in rebus seu S fide semper vixi, oe constanter , -Joante Deo, emori exopto. Talia fuere postrema ac via ro plane religioso dignissima verba, quibus quartum , atque utinam non ultimum Annalium volumen conclusum v luit ; hi ad mortem usque fuere ejus animi sensus e O Quintum typis jam paratum Annaalium tomum tenebat Mabillonius , cum M 'i, is inVidente fato nobis ereptus, eum stuli ci tradit diorum ac laborum' Socio Theodericoni, Mis Ruinario evulgandum reliquit . Verum
suet, eo quoque biennio sere post vita iuncto, qui utriusque continuandis studiis cona
228쪽
spirantibus majorum sumagiis praefici m ruit D. Renatus Massuet, utriusque fidem nuperrime liberavix; talemque fere publicae luci tradidit , qualem reliquerat Vidclarissimus , paucis exceptis, quae tum a Ruinario , tum ab ipso adjuncta sunt . Comprehendit porro volumen hoc annos
quinquaginta , triginta scilicet & quat
tuor residuos undecimi saeculi, & sexde . cim duodecimi: ea autem est pars histo riae nostrae , qua jucundior aut utilior vix legi queat . in ea enim cum monasticis scite laederata videas eventa Ecclesiastic
juxta ac civilia i ibi descripta gesta &praeclara virtutum eXempla una Cum plurimis , qui Benedictinam sinul & Ecclesiasticam Rempublicam illustrarunt, viris insignibus , Hugone Magno Cluniacensi, Bernardo Clarevallensi, Petro Da. miano , Lanfranco , & Anselmo utroque Cantuariensi Archiepiscopo , Summis Pontificibus , multis principum s dium Episcopis , legatis Sanctae Sedis . aliisque clarissimis ordinis Monachis,quo rum doctrina, consiliisque usi non semel sunt Principes, Magnates, Summi Pontifices , & Episcopi. In ea denique longe lateque propagatam suspicias rem monasticam , extructa de novo pia Principum , Μagnatum , nobilium quoque aCpiebejorum aemulatione monasteria, Vetera una cum disciplina regulari restauis
229쪽
rst v ITA rata, institutas variis in Regnis Congregationes , in quibus cum virtutibus fi ruere litterae , Viguitque in primis mira in servandis veterum operibus sollicitudo, in transcribendis manu exaratis coindicibus diligentia , cura deniq; in conscribendis historiis propemodum singularis , in quo singulare illud est ac memoratu dignum , quiad apud. Monachos Anglos 1tatutum refertur , in singulis Rega-tibus Monasteriis deligendum esse peritum aliquem & accuratum scriptorem , qui praecipua Regis gesta , & Regni eventa notaret, oc in acta referret ; mnia ad proximum generale Capitulum post obitum Regis deserenda , ut mnium collatione a sagacioribus quibusdam a Capitulo designatis facta, accurata Chronica conscriberentur, & in arinchivuis monasteriorum diligenter asserva
LXXXVIII Ineunte mense Decemb. ann. MDCCo ii, iri VII. summo mane , ut ei mos erat ,
expergefactus Mabillonius, solitisque persolutis pietatis ossiciis , studio aliquandiu operam dedit; subinde vero devotissime celebrato Missae Sacrificio Calam , ad nobile Virginum Benedictinarum Coenobium haud procul ab urbe Parisiensi positum,proficiscitur.Verum sine me iter uisci. pere Mabillonium molestissime tuli, quod salutis causa socium ei necessarium sere
230쪽
IO. MABILLONI 1. experimento noveram; imminensque istius incommodum non una ratione auguis
rari posse mihi videbar . & sane non
me fefellit opinio . siquidem ex urbe vix egressus , lotii dissicultatem expertus est; idque incommodi partim timore ne gravaret itineris socios, partim pudore ne illos offenderet , diu nec sine gravi distriamine tacitus ferens , intempestive tandem indicare , quin etiam ob mali acerobitatem in vestigio haerere, sociosque ituneris , quo tendebant ut pergerent , ro gare coactus est. subinde pedetentim pro viribusque incedens, ac frustra commodam vecturam expectans, reliquum iter pedibus confecit . quodque graviuS ac
cidit , ad praedictum Virginum Coenobium non sine incredibili morbi , itin iisque molestia adventanti , nullus qui
congruum morbo remedium ferre posset,
occurrit ; unde per reliquum diem noctemque sequentem acerbissimis doloribus eXcruciatus , in vitae discrimen adductus est , eo quidem gravius quod mali ratio nem penitus ignorantes ejus loci Medici
aegrum non tam levare , quam per dies octo variis iisque interdum contrariis remediis conficere videbantur . quae ut Audivit celebris indicus Parisiis illuc vocatus , incredibilia passum fuisse Mabillonium palam asseruit. & quidem per dies