Vita Joannis Mabillonii Presbyteri & Monachi Ordinis S. Benedicti, Congregationis Sancti Mauri, a Theodorico Ruinarto ejus socio olim Gallice scripta, nunc vero ab alio ejusdem Congragationis Monacho in Latinum sermonem translata, rerumque nova acces

발행: 1714년

분량: 297페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

211쪽

Tertium Annalium

tomum divulsat .

stri Scriptores, Rabanum Maurum, Lupumque Ferrariensem , quorum laudat eximias animi dotes, ac praeclara in E clesiam merita.

Biennio post scit. ΜDCCVI. in lucem

prodiit tertius Annalium tomus , qui m. steriores saeculi noni annorum decades , octo vero priores saeculi decimi complectitur - In eo primum utriusque .saeculi dissimilitudinem , subitoq; factam rerum

perinde ac morum conversionem demiratus Mabillonius , utrumque simul Deo culum confert. & in nono quidem morum elegantiam, 'reverentiam legum, litterarum amorem, eruditorum virorum, atque praestantissimorum Romanae Ecclesiae Pontificum copiam , aliaque ejus aevi insignia i suspicienda memorat . in decimo. yero crassam ubique ignorantiam, neglectum litterarum, m rum, depravationem , . bellorum exitia .rarOS , hocque . nomine parum dignos

Pontifices , immanem demum & ubique. grassantem quidvis audendi & ager at licentiam , elegantissime describit. Tantae porro in duobus illis continuis saeculis dissimilitudinis non unam , sed plures rationes affert Mabili nius ; & quidem feliciorem illum n ni saeculi statum lex cultu praesertim bonarum litterarum , contra Vero nefandam illam saeculi decimi corruptelam ,

212쪽

ex earumdem neglectu prosectam existimat . Sublata quippe, inquiebat vir sapientissimus scieptia , non est qui erudiat , non est qui exhortetur, non est qui peccantes arguat . haec ubi desec rint, impune peccatur, impune violatur

religio; desidiae se dedunt. Ecclesiae ministri, & caeteris, quae inde scaturiunt, lascivientis naturae vitiis; nulla denique inter sacros altaris ministros & plebem distantia. : ut populus, sic sacerdos . . id probe intellexerat eximius ille Princeps

Carolus re ac nomine vere magnus, qui

sub)ectorum sibi mores in 'toto reforma. turus imperio ,. de restituendis litteris inprimis sollicitus fuit certus LX earum instauratione , mores fieri si non si tim meliores, saltem politiores et quae re

magnum comparandae virtuti adjumentum affert : contra vero ex litterarum

neglectu , indocilem plerumque: fer clam , & indomitam curiositatem priri, quae vix ullis monitis & adhortationi. bus ad virtutem decti possint . Et sane plures ignorantia corrumpi , quam litterarum cultu , quae homines saltem humaniores & ad vitam socialem aptiores reddunt, nemo eat inficias . elegantem enim doctrinam liberalis quoque natura& indoles comitari solet . hujus rei testes affert locupletissimos tum Lupum Ferrariensem , virum ut in scriiando do

Quantum ignorantia noceat

.antum juvet seis

entia.

213쪽

ex restituto per Benedictinos Pontifices Romanae Ecclesiae splendore, luculenter ostendit Mabillonius ; in hoc uno undecimum saeculum decimo infelicius existi. mans, quod istud sectas aut haereses sal. tem diuturnas in Ecclesia Latina partu.rierit nullas ; istud vero , proh nefas lpestilentis limam Berengarii haeresim, quae

ad nostra usque tempora per Henricia. nos, Petrobustianos, valdenses , in novissimas Lutheri & Calvini sectas trans. missa est, infelici partu ediderit. Verum Divino factum consilio est , ut , quae

monstra protulit aetas, haec eadem viros pareret fortissimos eosque doctissimos , qui ea virtute fugarent , doctrina Vince rent , scriptisque omnino delerent. Hos inter, nascenti haeresi Berengarii se se strenue statim opposuit Lansrancus Scholis tum Beccensibus praefectus; quemque suas in partes allicere frustra tenta. verat Berengarius I Lansranco se se adjunxere Guilmundus , Durandus Troa nensis , aliique e nostris , dein Algerus Cluniacensis, qui omnes Catholicam Eucharistiae fidem strenue juxta ac erudite

propugnarunt; ex quibus citra jactantiam dictum velim colligere est , quantur Majores nostri illis temporibus , uti &superioribus saeculis ad pietatem doctrinamque restituendam di illustrandana

contulerint.

214쪽

Io. ΜΑBILLONII. IssVerum peculiaris , inquit Μabillonius , Peeuliaris nostror- gloria haec est, quod Catholicam de Sanctissimo Sacramento fidem S veritatem gloria' 'scriptis suis contra nomatores adseruerint, viam aperiente Beato Pasciam Radberto Abbate.

Corbesensi ; quem deinde secuti sunt praela

dati Lan rancus , Guismundus, oe Dinanisdus Triarnensis ; quibus accensendi quoque sunt Gezo primus Dertonensis Coen i Atabas, Abericus Cinnensis Monactas, qui in Smodo Romana sub Greg. VII. contra BGrengarium acerrime disputavit. molpbelmas

quoque Breuovisserensis in Colaniensi Diseebi Abbas , qui epistotam scripsit ad Megis, dum Abiatem Gladiacensem. Haec, inquit inbillanius , sunt ardenti mi in rem C ibesicam studii raeclara sane exempla , quiabus insistere, ni degeneres esse velimus , nos oportet, quatenus sinunx instituti nostri leges quibus neglectis , quaevis commendatio a doctrina o eruditione profecta, inanis'pune est, ct apud aequos rerum aestimatores talescit. Caeterum ut in tam longo tamque mul- Mabili tiplicium & diversarum rerum decursu ,-Σ-

dissicile, immo impossibile est , hac derio,

praesertim aetate, non caespitare aliquando & errare , sic , inquit Mabillonius . sio

errata mea, ubi misi comperta fuerint, agno- scere is emendare non erubescam , iis omniabus gratiam Dabitinus , qui eorum me amice S benevole admonuerint . Sane quotΠm ex amicorum admonitionibus profecerim , ar mcπ-

215쪽

to sum superiorvux voluminum e=ne dationes S

Iuminis apponere visum est . ne fi eas in m Iiud Dolumen rescrυnrem , fo=υ mihi memaria. exciderent. Verum non omnino rigidiss ae se' veros monit es , censoresve, sed benignos m hi adesse velim . multa mihi condonarι , quae quidem tolerabilia sunt, muIta is beri opto, esse si quid contra quemquam inofficiose , maxime si quid υel tantillum contra debitam Catholicae R . Ecclesiae reverentiam vel d dirinam mihi incogitanti , ct Besenti excidisset . absit enim ut ab hac regula veritatis ,rnatre inquam Ecclesia umquam dissentiam , rejus judicio ac censuirae quaecumque hactenus scripsi , aut scripturus sum Iubens ac volens ex animo submitto ; is eudas seu S paesemper tui, S constaηter , adjuvante Deo, emori exopto. Talia fuere postrema ac via ro plane teligioso dignissima verba, quiubus quartum , atque utinam non ultiomum Annalium volumen conclu1um v luit ; hi ad mortem usque fuere ejus animi sensus o 'vxxvii Quintum typis jam paratum Anti 'ii um lium tomum tenebat Mabillonius , T0m 'm invidente fato nobis ereptus, eum itus ei tradis diorum ac laborum' Socio ΤheodericoH. Ruinario evulgandum reliquit . Verum

eo quoque biennio sere post vita neto,

oui utriusque continuandis studiis cona

216쪽

IO. MARILLONII.

spirantibus majorum sumagiis praefici mea

ruit D. Renatus Massuet, utriusque fidem nuperrime liberavit I tplemque fere publicae luci tradidit, qualem reliquerat vi clarissimus , paucis exceptis , quae tum ae Ruinario , tum ab ipso adjuncta sunt. Comprehendit porro volumen hoc annos quinquaginta , triginta scilicet & quatis tuor residuos undecimi saeculi, & sexdo. cim duodecimi ea autem est pars histo rige nostrae , qua jucundior aut utilior vix legi queat . in ea enim cum monasticis scite foederata videas eventa Ecclesiastic

juxta ac civilia I ibi descripta gesta &praeclara virtutum eXempla una cum plurimis , qui Benedictinam simul & Ecclesiasticam Rempublicam illustrarunt, viris insignibus , Hugone Magno Cluni censi, Bernardo Clarevallenti, Petro Darimiano , Lanfranco , & Anselmo utroiaque Cantuariensi Archiepiscopo , Summis Pontificibus , multis principum sedium Episcopis , legatis Sanctae Sedis . aliisque clarissimis ordinis Monachis,quo rum doctrina, consiliisque usi non semel sunt Principes, Μagnates, Summi Pontifices , & Episcopi. In ea denique longe lateque propagatam suspicias rem monasticam , extructa de novo pia Principum , Magnatum , nobilium quoque a plebejorum aemulatione monasteria, Ve' tera una cum disciplina regulari restauis

217쪽

rst v ITA rata, institutas variis in Regnis Congregationes , in quibus cum virtutibus fi ruere litterae , viguitque in primis mira in servandis veterum operibus sollicitudo, in transcribendis manu exaratis coindicibus diligentia, cura deniq; in conscribendis historiis propemodum singularis , in quo singulare illud est ac memoratu dignum , quiad apud Monachos Anglos statutum refertur, In singulis Regalibus Monasteriis deligendum esse peritum aliquem & accuratum scriptorem , qui praecipua Regis gesta , & Regni eventa notaret, α in acta referret;

mnia ad proximum generale Capitulum post obitum Regis deserenda , ut G Ο-mnium collatione a sagacioribus quibusdam a Capitulo designatis facta, accurata Chronica conscriberentur, & in arrichivuis monasteriorum diligenter asserva

rentur.

Ineunte mense Decemb. ann. MDCCti ii, in VII. summo mane , ut ei mos erat ,

' Ej., eXpergefactus Mabillonius, solitisque persolutis pietatis ossiciis , studio aliquandia operam dedit; subinde vero devotissime

Co.ruri celebrato Missae Sacrificio Calam, ad nobile Virginum Benedictinarum Coen bium haud procul ab urbe Parisiensi positum,proficiscitur.Verum sine me iter uisci. pere Mabillonium molestissime tuli, quod Ialutis causa socium ei neces artum fore

218쪽

IO. MABILLONI 1. experimento noveram; imminensque istius incommodum non una ratione auguis

rari posse mihi videbar . & sane non me fefellit opinio et siquidem ex urbe vix egressus , lotii dissicultatem expertus est;

idque incommodi partim timore ne gravaret itineris socios, partim pudore ne illos offenderet , diu nec sine gravi distrio mine tacitus serens , intempestive tandem indicare , quin etiam ob mali acerobitatem in vestigio haerere, sociosque ituneris , quo tendebant ut pergerent , rogare coactus est . subinde pedetentim pro viribusque incedens , ac frustra comismodam vecturam expectans , reliquum iter pedibus confecit . quodque graviuS ac

cidit , ad praedictum Virginum Coeno bium non sine incredibili morbi , itinerisque molestia adventanti , nullus qui

congruum morbo remedium ferre posset,

occurrit ; unde per reliquum diem noctemque sequentem acerbissimis doloribus eXcruciatus , in vitae discrimen adductus est, eo quidem gravius quod mali ratio nem penitus ignorantes ejus loci Μedici

aegrum non tam levare , quam per dies octo variis iisque interdum contrariis remediis conficere videbantur . quae ut RU-

divit celebris Medicus Parisis illuc vocatus , incredibilia passum fuisse Mabillonium palam asseruit. & quidem per dies

complures invicto ac religioso plane ani-

219쪽

LXXXIXRuinar pus aegro tantem Nabillo ratum con- ,enit

Mabillonii

patientia, ejiisque divinae voluntati summis

Sacrame tis muniri postulat.

mo ea per tulit, quae a quovis alio vel

lerantissimo per aliquot horas serri vix

potuissens.

Audita , quam mihi statim significatam voluit, gravi illius aesritudine, mox

ad eum convolaVi; nec ime stupore oblati sibi quaeque remedia , morbique aecerbitatem aequo non tantum animo per serentem , sed deflentes quoque amicos consolantem inveni . Umbo invalescennie , . Praepositis n0stris non semel putor sui , ut Parisi's quamprimum reveheretur . Interim incerpntem me , atque Obmorbi gravitatem timentem confirmare,

hortari, atque hisce verbis conclari studebat : , inquit , puras id a res no fuisse a Deo ordinarum ἶ qui percussis, ipse , si velit S expedia i , sanabit human* salut/s autor . Subinde vero divinae cui omnia servire debent a voluntati se totum com

mittens , .mudo haec , Donlisus es , quia vult facias modo ista. Scripturae Verba mente simul& ore proferebat, Sicut Domino placuit , ita factum est , sit nomen μ' mini benedi tum . quae c*m in reliquis, tum ima sime in rebus adversis ubique usurpa-: re solebat . . Porro ex morbi gravitate , atque acutissimorum, qui non tam remitti, quam in dies recrudescere videbantur, dolorum acerbitate brevi se moriturum p spiciens, mox, abjecta omni alia cura , deque u . -

220쪽

IO. ΜΑBILLONII. Eorna animae salute sollicitus , se totum ad Deum convertit , Sacramentisque munifri postulat; quae ubi Μedicorum ac Praeis positorum jMdicio in aliud tempus dilatagdit , poenitentiae saltem lavacro , quo

Iructuosius, moderatiusque malum perserat, ut expietur entae rogat Tum vero imminentem , cujus me privatim monuerat, mortem acerbissime deflenti , haec repo-min: md tanto mortare. consumeris st anne scis , quod praeire tibi debeam λ angi mollitia cosolatur, reluctam insania . Si Deus ita jubet , quid quereris δ eu are potes aliquid in eo , totus ῆ quod a Deo

factam audis , cogita non temere, non fortui, eo consilio factum , quo nou modonta

bit nisi aequum s justaem , sed ribit quoque

ms quod bonum ac salutare nobis pro υivit Maecereis . Vbi aequitas , reclamare au-oeat ς ubi υero eum ae itate nostra quoque condiuncta salus o utilitas est , quam in minΤη foret, no' aeq- , πω moderato arimqJuscipere qui in lanigm Patri nostro plaeerit δ quid igitur Glesy adversus casum Bunc duom te paratum opo tuis, S praemunitum . moriturum luges δ an id insolans discipulo praeire magistrum, filio parentem p His animi 1ensibus inflammatus , di tui. &cum Christo esse cupiebat, existimabatque cum Amuolo mori lucrum . IS porro: erat, quo in Christumiaestua- XCIbat, ainor , eZ in ejus misericardia spes,

SEARCH

MENU NAVIGATION