장음표시 사용
81쪽
Quando enim hanc statuam cum cura Contemplor, nihil invenio, e quo Satium perspicere possum, nec vestes hoc suadent, nec Patera, quam dextera tenet sacrificaturus forsan imperator capite
Andile quomodo scribendum. Illius vocis varia origines : ab anci seu : ab ἀγκυλον r ab M ψίχειλοv. Servius notatur. Ab ἀγκων : ab ἀκεσις. Prima ab anci seu probatur. . Ancile quase scutum. Nonis Marcesti erro . Glosse explicantur. Διοπετες. Ancilia οπλα dicta. LXX.terpretes illustrantur.
D Escripsi Saliorum vestimenta, pergo
ad illorum arma, inter quae praecipua sunt Ancilia, ideoque initium faciam ab etymologia vocis, praemissa ta- men Orthographia. Pierius ad V irg.AEneid. lib.VIII. p.664. testatur . Ancilia per a Latinum scribi in antiquis MSS. Virgilii codicibus, rein vetustis Antonini Pii nummis, in quibus scuta tria oblonga ovali fere figura conspiciuntur cum ἄλγυφη Am CILIΛ. Anciis igitur per 3 scribendum,
82쪽
Liber Singularis. 6sεc non per I, in quo saepe hodierni
scriptores Peccant.. Hoc vocabulum oritur juxta Varronem lib. v I. de L. L. pag. 73. ab anc fur ANCILIA, inquit , diata ab AN Cis V, quo ea arma ab utraque parte , ut se tae Thracum, inci . Hanc etymologiam non probat Scaliger ad Varronem , Pag. 16 . ubi ancile deducit ab ἀγκυ-
Quod arridet doctissimo Mureto, lib. x m. Var. Lect. cap. 17. non
tamen omnibus hoc Scaligeri etymon placuit, teste Dausquio tom. II. Orthogr. Lat. Serm. pag. 31. Festus in Mamurii Veturii. Anciae appellatum es quia ex utroque latere erat recisum. Cum Varrone consentit Isidorus lib. Xum.Orig. cap. 12. ANCiLE dictum ab ANCI si ONE, quodsit ab omniparte veluti ancisum rotundum. Ab hoc non
aberrat Ovidius lib. m. Fastor. p. 377. Idque ancile vocat; quod ab omni parte recisum est: Suaque notes oculis , angulus omnis abest.
Vetus Virgilii interpres ad Mneid. lib.
83쪽
v ΙΙΙ. p. 66 . duas hujus vocis origianes nobis tradidit, sic etenim scribit: Ancito dicitur , aut quasi undique circumcisum , aut quas ἀμφιχειλον, id es,
undique labrum habens. Harum prima eadem est quae Varronis &Isidori, nam circumcisum idem quod ancisum. Ultima vero deridenda esst, quoniam nimis ab ancile discedit ἀμφ ιχειλον. Sunt nonnulli ,. qui deducunt ab ἀγκων, quia εστ ἀγκώνων brachiis gestaretur ancile ; alii vero ab ακεως, remedium , quoniam ancile pestilentiae remedium tempore Numae fuit. Haec elyma insulsissima mihi videntur , & nescio quid Carolum Neapolim moverit , ut illa adci vidium traderet , recitat tamen ea
quoque Ulysses Aldrovandus, lib. I. Omnithoc pag. 92. Caeterum si Scaligeri etymologiam admittimus, scribendum esset ancile per I non per ἔ, quam tamen
scripturam eX antiquis monumentis
ostendi. Cum Varrone igitur ancile ab ancisa deducerem , quoniam ancisum hoc est undique circumcirium erat , ΑΝ enim sive AM idem quod circum, & au-cile eodem modo dicitur ut incile in
84쪽
I. I. g. s. D. ne quid in sum publ. ex eo appellatum, quod incidatur. I. I. g. I. D. ae rivis. hinc Festus: Incilia, fossae. Demonstrabo jam quid ancile fuerit, Isidorus lib. xv III . Orig. cap. Ι2. scribit: Anciae vocatur scutum breve S rotundum. At Nonius Marcellus ait, pag. 378. An is , sutum grande: unde etiam nunc arma S ancyle appellatur. Virgil. lib. septimo. Laevaque auc legerebat. In hoc Nonii loco ubique anci- D scrassie per l, nam de in Virgilii loco, quem Nonius allegat, in optimis, codicibus per i legitur. Caeterum Grammaticus putavit , ancile esse scutum grande , quia ocilia Pro armis ponebantur, cum tamen, ut recte Isidorus.
fuerit scutum breve in citato Virgilii hemistichio, in quo significationem τοῦ ancile non percepit Nonius, quoniam illud vocabulum sumit pro secuto grandi vel armis. Pergo ad glossas & quidem optimas Curilli, quae habent: Ancio,
potest in genere dici διοπτως -ον, sed de illo ancili intelligenda est glossa , quod tempore Numae e cano cecidit,
85쪽
de quo Scholiastes Cruquii ad Horatii
tus Romanis missa in virtutis in signe. Audi quoque scholia MS. in membranaceo Horatii codice Academiae Frisio rum. Ancilia arma Romani de caelo me- ruisse per virtutes insignes dicebantur. Quid enim melius δis πιις explicat quam jd divinitus & de caelo in scholiis. Porro ancile potest exponi per ἀσπιδισκά-υον, quatenus ancile & --διμυον parva scuta lunt, re vera enim ἀσπιλοιώ-
γον est parma , quae ab ancili discrepat, glossarium Philoxeni. Ασπιδι-α- υιον, parma. Sequitur in Cyrilli glossis. Anci a , διοπετῆ. supple & Smnorum aurasia intellige ; proinde non infrequens est, vocabulum λοm n ς sine adjuncto substantivo occurrere, sic in Actis Apostolicis, cap. XIX. V, 3 . φλις ΣφεMων Vocatur νεωκορ λ ρ με λης θεῆς A ἀμιὸν , ζ momτῆς. e AEditus magnae Deae Dianae, Se caelo dela , nempe simulachri , desideratur enim vox ἀμ-- . Praeterea habemus apud Plutarchum, ubi de Saliorum ancili ver
86쪽
tellige οπλου, proptersimilitudinem caesistis ancilis. Denique in glossario v teri legitur. Aucina , οπλα, δρώττοι. incilia dici posse οπλα, Latine amma ostendit Nobilissimus Cuperus lib. I. Ob ervat. cap. 7. adjiciam eXemplum a me in Sacra Scriptura Observatum , lib. I. Regum, cap. XIV. P. 26. & 27. Ancilia aurea Salomonis& aerea Roboami a LXX. interpretibus vocantur οπλα, χρυσῆ & οπαοικα. Alterum vocabulum LXX. leniores quoque usurpant pro cI eis lib. I. Regum, Cap. X. st. 16. Καιεπιίησε Σια- λωρον πιακοπια Πομα χρυπῆ. Et fecit Salomon trecentos cstpeos aureos.
l De anciliorum figura variae sententia. Dioussis Halicarnasset error. Vera anciliorum figura e
Q Uandoquidem magna inter auczo res discrepantia est de anciliorum i . figura, hoc capite de illa re disserere proposui. Primum procedit Dionysius
87쪽
ancile eandem figuram habuisse cum Thracum peltis ς verba sunt: Tλε μο
έλλη πν δῆ λῆν ς lib. id est: Sinistra peltam Thraciam tenent f Salii) easmio virgato angustiores habent i laterum cavitates similis est: qualia dicuntur esse apud Graecos gestam na eorum , qui curetum sacraseragant. Adscribit D1onysius Saliorum ancili angustiores laterum cavitates , & sic plane Festus in Mamurii Veturii Ancile , , inquit appellatum est quia ex utroque latere erat recisum , ut summum inmmumque
eum latius medio pateret. Caeterum quod Dionysius ait, Curetum sacerdotes talia ancilia habuisse, in eo falsus est , nam in nummo Antonini Caracal ire apud Parinum in Thesauro Mauroceis nico, pag. 7 . & in alio Maximini, pag. 8a. Curetes natalitia Jovis celebrantes tenent ancilia, quae circuli ovalis λιφερειοω absolvunt, neque angu-asiores laterum cavitates habent, hac
88쪽
Plutarchus vero contraria via quam Dionysius insistit, quando in vita Nu
lit . Has festas Saliorum 4 ancilia
peliant propter Auram. Neque enim e figura glane es circulas aut circuli ambitram , velut pelta , absoreis feae incisionem labet lineae cochleatim sinuatae , cujus capita crebris S tora suo sis anfractibus in se conversa adumaeam Auram e ciunt. Ex his sequitur, ancile . plane diversum fuisse a pelta ξThracum contra Dionysium, M peltam
89쪽
mon habuisse angustores laterum cavi' lates, sed circuli ambitum absolvisset, ergo secundum Plutarchum Dionysius 'male scripsit, Saliorum ancilia similia fuisse Thracum peltis. Quid vero de Ovidio dicemus t qui caritates laterua ab ancili excludit , quas Dionysus. H
licarnassaeus & Plutarchus agnoscunt, sic canens lib. I 1 I. Fastor. p. 377.
Idque ancile vocat s quod ab omni parte reci um est , aevaque notes oculis angulus omnis abes. Secundum hanc descriptionem ancile non fuit sinuosum, neque habuit ἐντημ νελικοειδους, incissonem cineae co-cbDatimsinuatae, sed absque omni angulo fuit ad modum figurae plene circularis, quemadmodum apparent in Domitiani nummis,quoslog. 9 &6o .exhibui,&in quo ancili apud quosdam antiquarios sculptum conspicitur caput Palladis ga- Ieatum,quoniam Pallas dicitur instituisse a saltationem armatam,ut optime e Diony- sio Halicarnassaeo observat eruditissimus Franciscus Blanchini in Historia univem sali e veterum monumentis, nummis
90쪽
& marmoribus adornata ,sag. 29 . H cmodo etiam occurrunt in Antonini
nummo Thesauri. Ducis Arscholani, rab. LIII. num. I
Huic subjungo alium, qui exstat apud Gutherium ae Iure Pontf. lib. I. cap. I.