장음표시 사용
391쪽
3 o MAGIsTERIO Antiquorum Andronico histrioni, ut innuit Plii tarchus. Quibus,& alijs Demosthenes doc toribus usus, ac praestantissimis viris, ita id miru superasse cum omnes sui temporis Oratores praeter, ut dicitur, Demadem unuλVixit Demosthenes annos,ut multi scribunt, Lxxia. ut alij LXX. cujuS, ut diximus, auditor Cineas Thessalus Pyr- rhi Regis legatus , vir longe disertus, adeo ut hic plures Pyrrho civitates facunda oratione subegerit, quam ille expugnaverit armiS. De cujus mem riae felicitate legendus Plinius lib. VII. natur. Histor. cap. xxiv. Eiasque de Senatu Romano judicium apud plutarchum in vita Pyrrhi. Vixit temporibus,
Ptolomaei Lagi, & Philadelphi. Insuper Isaeum audivit Lollianus Ephesius, qui
scholae , populo praefuit Atheniensi, praetor enim fuit, qui magistratus in bellis delectus habebat. Epicheremata magnopere laboravit invenire, & inventa disi in die loqui idoneus. Dicebat extemporaliter Ilaej praeceptoris imita-
tione. Imago ejus Athenis erat in foro, auetore Philostrato. 11, horum classe
aliqui,& Marcum Biaautium sophi ia
392쪽
PHrios optio Ru M. Liber V. 3 itam reponunt , qui Adriani Principis aevo maxime floruit, a quo legatus By-Zantioru magno honore excipitur. Sed
cum tepora de Isaeo Chalcidio refragari videantur , dicendum potius videturalius is xj junioris futile eum auditorem,& forte illius , cujus laudes C. Plinius Secundus Novocomensis lib. r. epis f. exeqttitur. Ex qua etiam colligitur Plinium hujusce Hael fuisse coaevum , qui, sub Trajano vixit, & Adriano , ad quae rumpora Isaeus ille Chalcidius pertingere minime potuit. Quare ad alium Isocratem prioris illius auditorem , ac successorem gradum pronao Vco. Qui
- ISOCRATES AMYCLAS. Ex Apollini a Ponti, vel, ut alijs placen Heracleota , nobilio quidem, & ipse
orator , cum certaverit cum claris oratoribus orando in Epitaphio. Mausoli
Artemisiae viri. Fuit item alter i socra- , tes, qui temporibus Ciceronis emicuit. Cui M. Antonio Mureto lib. pr. Var. laci. cap. pr. auctor orationis, quq Pa-
393쪽
332 De MAOIsTARio Antiquor umrenesis ad Demonicu in inscribitur; sed cuius ille auditor mihi non constat. Strato quidam Laetio memoratur lib. v. Isocratis auditor, sed Atheniensis, an Amyclej, assirmare non ausim. Vt Dioscorides , Athenaeo inter Isocratis discipulos recensetur lib. pr. Dipnosophistarum cap. 4. 'amvis priori S pintius quam posterioris divinet auimus. C A p v T IV.
DVobus Ionicae, & Italicae philois
phiae generibus tertium addidere nonnulli, quod Eleaticum dixere. Meminit Clemens Alexandrinus lib. pr. strom dicens : P septem sapientes , ires philosophia successi es fuisse .Eleaticam, Italicam, Theodoretus pr. Graecan. affect. Eusebius lib. X. Praeparat. Evang. cap. 2. Benedictus Pererius lib.
. de commula. omnium . rerum natur. --
principijs, affectionibus cap. 2. DOG ti , de exuditi Conimbricen es in proe rmio
394쪽
PHILOSOPHORUM Liber. V. 3 3mio logicae. Hornius lib. 3. Histor. Philosoph. cap. x.Quam aliqui sub Telamge Pythagorae F. ab Ionica distinguunt, ut tertiam, alij Italicae eam plane subij-ciunt, ita ut Pythagorae successerit Te-Jauges F. Huic XenophaneS, cui Par menides , Parmenidi Melissus Samius, S Zeno Eleata, Zenoni Leucippus , &Democritus, Democrito alij complureS , inter quos Nausiphanes , & Naucides, quibus deinde Epicurus. Quare Italicum genus dividi commode ' potest: in id, quod Crotone viguit, atque Tarento, cujus PFthagoras PrincepS, auctor, & doctor.Et in id quod Eleae maxN me floruit, cujus XenophaneS auctor, ac primus magisterij munus obivit. Mentio est hujus distinctionis apud Galcnum , sive AEtium in Historia Phi. los hica. Lii autem Elea Straboni lib.
vi. civitas Lucaniae a Phocensibus com
dita, Parmenidis , & Zen6nis Pythagoricorum patria, qui ab Elea Eleatae diia
395쪽
ΕLeatici philosophandi generis Xe
nophanes Colophonius dictus est auctor, non quod nomen illi indiderit; nam a Parmenide, atque Zenone Ele tis illud dc sumpsit, vel ab Elea , in qua maxime floruit, ut Galenus, si e AEtius sentire videtur. Sed quod res ipse, ac dogmata invenerit primus .ac alijs sequenda objecerit. Non est autem igAorandum, quod quamvis hoc philosophandi genus Italico passan immediate subjiciatur, minime tamen Xe-phanem illud probasse, cum italicam
aeque, ac Ionicam spreverit ac contempserit philosophiam ; Thaletis enim
acPythagorae lantentijs contraria plane docuit. Qua inobre cum Parmenisco, dc 'Oliusta di Pytha oricis operam aliquot annos dedisset,demum ab eis flagitiose defecit ut in pr. commentariorum PhavO-
396쪽
PHILos OPHORUM Libη V. Phavorinus tradit ; quod mitius sibi a riderent, ac probarentur , quae eum docebant Pythagorae mysteria. Etsi istiam controversum , vel nullius Xenophanem fuisse auditorem, vel BotoniScujusdam Anheniensis,aut Archela j non quidem illius , qui Socratem docuit; nam chronologiae ratio plane refraga- tur, sed alterius senioris, qui contra Homerum , & Hesiodum elegias const, Iambos, irridens ea quae illide Dijs sent commenti. Quod vel illud
argumento esse potest, quod Xenophanes floruit circa Olymp. LX, qua , &Pythagoras Samius , ut ex Laertio Vosesius ollendit lib. iv. Histor. Graecor.
cap. a. ArchelauS autem , quem Socra- tCS audivit olymp. Lxxxiv. multo j inior
ut patet. Singularis Xenophanis selitentia fuit habitari in luna , eamque esse terram multarum urbium, & montium, ut Cicero scribit lib. i. Academ. Quaest. Eius in primis auditor fuit Nicander Colophonius P. Grammaticus , Poeta,& Medicus , qui Suida teste, quam- plurima scripsit. Meminit Cicero lib. pr. de oratore: si consaι inter doctos, hs-minem
397쪽
336 De M Acis TERIO Antiquorum minem ignarum Asrblogia , ornatissimi , atque optimis versibus , Aratum de caelo,
sellisque dixisse: pio de rebus rustieis hominem ab agro remotissimum , Nicandrum Colophonium , poetica quadam facultate, non rusticas ississe practare : qui ad es,cur c. falsum autem plane est id , quod dicitur sua Arato Nicandrum castiganda dedisse, cum multo ante extarit , ratum Nicander. Siquidem Aratus in precio erat olympiade cxxiv. TCgnante in Macedonia Antigono De inciri j ΡΟ-liorcetae F. Nicander autem multo ante, cum Xenophanes pater ' ejus c micu Erit circa olymp. LX. Insuper Xenoplianem audivit Heraclitus Ephesius cognomento Scotinus vir animi, & ingenij magnitudine praeclarus , humanarumque rerum despicientia valde memorabilis. Didius est autem Scotinus , quod scripserit librum de natura incredibili brevitate , & obscuritate. Qiacm librum cum Socrates legisset libi ab Euripidc datum, dixisso ferunt - quae in eo intellextilet praeclara sibi sideri. que autem non intcllexi is t. putare te iii ii dilis milia esse, sed omnia Dclio quopiam natatore indi-
398쪽
PHILoso PHORUM. Li-V. 3 7 gere. Cicero lib4. de natura Deorum. omnia Stoici uestri Balbesolent ad igneam Mim referre, Heraclitum , ut opinor , βο-quentes: quem ipsum non interpretantur uno modo. Quem quoniam quid diceret intelligi . noluit , omittamus. Virgilius in AElna.
Cogiteι obscuri Merisma dioia lib ili Heracliti. Atque eadem omnino mente Aput ejus libro de mundo scripsit: Heracli ιus δεδι- rentiarum fluarum nubilus. Praeclare ta- multa,&stylo tradidit, & ore docuit. Arithoteles lib. pr. de pari. animal. cap. . refert, quod cum aliquando Heraclitus casam ingressias esset furnariam,
igni iue hiberni gratia diutius sedisset,
ad quosdam se quaerentes, quoS tam vi- Iem ingredi domum puderet, dixisset Introite menter,sunt enim his etiam D, immortales e significan, Deum ubique esse, ac totam rerum universitatem tui nu minis praesentia complere , ut sacra testantur eloquia. De qua re legendus S. ThomaS p. pr. q. viu.M. AlbertuS ejuS . praeceptor in p. distina. xxxvii, atque
inibi alij DD. Scholastici. Quidam , &Xenocratem , non quidem illum
399쪽
338 De MacasTERIO Aniquorum . Chalcedonium,qui Platonis auditor, ac
post Speusippum magisterij munus in
Acadi mia obivit, siquidem ad eam aetatem Heraclytus pertingere nequivit, ut
clarissime patet, in sed alium longe seniorem , de quo item lib. pr. cap. IV.&Hippasum Metapontinum Pythagoricum audisse scribunt. Alij Heraclito nullum praeficiu ut doctorem , verum semet investigandae veritatis dedisse, omniaque ex semetipso didicisse. Peregre protectus regiones multas lustravit, populos vidit, quo majores sapientiae opes undique conquisitas sibi compararet. Eias apud Strabonem lib. xvi. verba' sunt: Veni ad Aethiopas,Sidonios ct Erembos. Secta ab eci Heraclitiorum originem duxiet, quae Philosophiam naturalem scientiam; esse negabat , ut Plato in I heaeteto , lib. iv naetaph. testatur Atidote' es. Quam sententiam auditor ejus Cratylus acriter defendit, & ubcrrime ampliavit. Et hic ille Cratylus' est, quem Socrate vita functo Plato audivit u Laertius scribit lib. Qua mobrem in unum corpus trip icem philosophiae
400쪽
PHILoso PMORVM. Liber V. 3 9 Iosophiae rationem compigens, Heracli- teoria,Pythagoreorum ac Socraticorum;
in hii qua sensibus subjaceni, Heracliti
partes tuebatur. Porro in his , qua ad intel-ιigentiam pertinent , Pythaoorae acquiesse bat, in rebus autem cisilibus Socratem
suum maxime amplectebatur. Laertius lib-Ix scribit: Heraclitum docuisse Hesio. i dum , Pythagoram, Xenophontem, He Cateum. Coeterum nescio , an tempora satis congruant. Si enim Hessiodus Homero fuit antiquior , ut voluere nonnulli , vel etiam synchronos, & coaetaneus M alij,vel si Porphyrium sequamur pluresque alios, dicamusque centum post eum annis , ante videlicet primam Olymp. anniS xxxii,ut auctor est Suidas, floruisse, minime adhuc cum, Di patet, docere potuit. Neque Pythagoras quidem ejus potuit esse auditor, siquidem Pythagora posterior HeraclituS, ut ex Clemente Alexandrino lib. pr. strom. clare habemus. Heraclitus pos rerior fuit Othagora , ut pote cuius ipse me minit in suis scriptis , hic despexit Darium regem adhortantem β , ut ad Persas Uen