장음표시 사용
41쪽
indo Battorio de Sonilio Albae Iuliae ann. IS9 I. mens. Iun habita, S axones, regna nic Geysa in Tr linia sylvaniam deductos;quia videlicet dictum Regem strenue auxiliari, bus copiis iuxtillent , Tarratosque, qui & Ttanssylvaniam occupauecrant omnem, & gtitutissime jam insultarent Hungaris , ex istis partiubus abegissent; dem Rin pro glatis tudine Geysam Saxonibus Daciam contulisse tatuit. Quia prima Pri . uilegia & antiquiora Rex iste, saxonibus dedisset.Vetdm induti non possum ut credam probabiliorieriam conjecturae', si eam fugiunt Nistoriae. Ex pri Iegiis claudicantet ad modum gentium originem collia
intum Andreae Regis , Saxonicae Nationi , pet Transsylvaniam coluistorum is In homine S.Trinitatis es indiuiduae unitatis, Andreas ,
Dei gratia Hangari e , Dalmatiae, Croatis, Risue, Suculie , caliciis, Ludo
42쪽
Ludomi riaeque Rex in perpetuum. Sicut ad Regalem pertinet dignitatem , suerborum contumaciam potenter opprimere; sic etiam Regiam decet benignitatem oppressiones humiliu misericorditer subleuare , de fidelium metiri famulatum , dc unicuique secundum sua
propria merita , retributionis gratia impertiri. Accedentes itaque
fideles nostri Teutonici. vltra Ttalia sylvani uniuersi ad pedes nostrae Majestatis , humiliter nobis conquerentes, sua quaestione suppliciter nobis monstrauerunt, quhd penitus a sua libertate , qua donati erant a piissimo Rege G cysa, auo nostio , excidissent , nisi super dos Majestas Regia oculos solitae pietatis nostrae aperiret, unde prae nimia paupertate nullum Majestati Regiae seruitium poterat impertiri Nos igitur iustis eorum querimoniis aures solitae pietatis inclinantes, ad praesentium posterorumque notitiam volumus deuenae , qubd
43쪽
nos A rite cessorum nostrorum piis vestigiis inhaerentes , pietatis moti visceribus , pristinam eis reddimus libertatem. Ita tamen quod uniuersus populus incipiens a Varossusque ad Barait cum terra Siculo rum, terra Sebus, & terra Daraus, unus sit populus , & sub uno Iudice censeatur , Omnibus Comitatibus , praeter Cibiniensium, cepantibus radicitus. Comes vero quicunque fuerit Cibiniensis nullum praelumat statuere in praedictis Comitatibus, nisi sit infra eos residens,& ipsum Populi eligant, qui melius videtur expedire. Nec etiam in Comitatu Cibiniensi aliquis audeat comparare pecunia 3 Ad lucrum
vero nostrae Camerae quingentas marcas argenti dare teneantur annuatim : nullum praedialem , vel quemlibet alium volumus infra terminos eorundem positum ab hac
excludi redditione, nisi qui super hoc gaudeat priuilegio speciali.
44쪽
Caput III. I9 quod pecuniam , quam nobis soluere tenebuntur, seu dignoscuntur, cum nullo alio pondere , nisi cum marca argentea, quam piissimae re cordationis Pater noster Bela eisdem constituit, videlicet quintum dimidium set tonii Cibiniensis ponderi , cum Coloniensi denario , nidi screpent in statera , soluere te
neantur. Nuriciis vero,quos Regia
Maiestas ad Dicam colligendam statuerit, lingulis diebus , quibus
ibi moram secerint, tres toti 'nes pro eorum expensiis solucre no recusent. Milites vero quingenti intra Regnum & regni expeditionem depurentur ; extra vero Regnum
cenisna , si Rex in propria persona tuerit. Si vero ex Regno Iubagio-mem miserit , siue in adjutorium amici sui, siue in propriis negotiis,
quinquaginta tantummodo milites mittere teneantur. Nec Regi vitta praefatum numetum postulari licear, nec ipsi etiam mittere teneantur. Sacerdotes vero suos libere eligant,
45쪽
eligant, & electos repraesentent, dc ipsis decimas persoluant,3 de omni jure Ecclesiastico, secundum an liquam consuetudinem,eis respondeant. Volumus etiam firmitet praecipitatis, quatenus illos nullus iudicet, nisi nos, vel Comes Cibi niensis, quem nos eis loco & tem pore constituemus. Si vero corani quocunque Iudice remanserint, tantummodo iudicium ordinatium
reddere teneantur. Nec eos etiam
aliquis ad praesentiam nostram citatare praesumet, nisi causa colam suo Iudice non possit terminari. Praeter supra dicta , sylvam Biaco rum & Bissenorum cam aquis ustis
tommunes exeicendo, cum praedictis scilicet Blacis N Billenis etiadem contulimus , ut praefata gaia dentes libertate , nulli inde seruire teneantur. Insuper eisdem conces . simus, quod unicum sigi lium habeant, quod apud nos de Magnates nostros eui denter cognoscatur. Si
veto aliquis eorum aliquem cora uenire
46쪽
Caput III. 2Iuenire in causa pecuniali , coram Iudice non possit uti testibus, nisi personis infra terminos eorum c5stitutis, ipsos ab omni Iurisdictione penitus eximentes, salesque minutos , secundum antiquam libertatem , circa festum Georgij octo diebus circa sestum D .Regis Stephani , & circa festum B. Martini similiter octo diebus , omnibus libere recipiendos concedimus,quod nullus Tributariorum nec ascendendo nec descendendo praesumat impedire eos ; Sylvam vero, cum omnibus appedicibus suis & aquarum usus,cum suis meatibus, quae
ad selius Regis spectant donatio
nem, Omnibus tam pauperibus qua diuitibus libere concedimuS e ercendos. Volesmus etiam , & Regia authoritate praecipimus, Vt, nullus
de Iubbagionibus nostris Villam, vel praedium aliquod a Regia Ma-- jestate audeat postulare: si vero aliquis postulauerit, indulta eis potestate a nobis,contradicant. Statui
47쪽
mus insuper dictis fidelibus, ut
cum ad expeditionem ad ipsos nos venire contigerit , tres descensus tantum soluere ad nostros usus t neantur. Si vero Vayuoda ad Regalem utilitatem ad ipsos vel per terram ipsorum transmittetur, duos descensus, unum in introitu, & alterum in exitu , soluere non recusent. Adiicimus etiam supradictis libertatibus, quod mercatoreS eorum, ubicunque voluerint, in regno nostro , libere & sine tributo vadant & reuertantur , efficaciter jus suum , Regiae Maiestatis intuitu, prosequentes. Omnia etiam fora ipsorum , sine tributis, praecipimus obseruari. Vt autem haec,quae antea dicta sunt, firmiter & inconcussa permaneant in posterum,prς
sentem paginam duplicis sig lli nostri munimine iacimus roborari. Datu anno ab incarnatione Domini, Millesimo Ducentesimo Viges-mn-Quarto , Regni autem nostri,
48쪽
Quam nihil haec omnia ad originem Saxonum faciant vel me tacente poterit animaduerti ; Et sorsan ista Privilegia nondum viderant,qui nobis ea opponebant. Idem Albertus Hulterus, in eadem oratione , hanc Nationem a Sacis derivare videtur , certa gente
vetustissi a , Herodoti, Strabonis,& Ptolomaei authoritate subnixu ;Hanc suam opinionem doctam fuisse arguit oratio Alexandri Magni apud Curtium lib. s. c. 3. Is, Sogdiani, inquit, Daha, Messageta, Sacae, eiusdem Natio is sunt. Sed quid vetat , si Saci cognominati sunt aliquot Dacorum populi,modo , ut Curtius innuit, ipsos eius. dem Nationis sui ste const ei. Etiam Vincentius Beluacensis , Spec. Hist.
l. 3 o. cap. 87. Saxorum gentem
stringit, quae a Tartari S fuerit angustata. Verba eius sunt: Plurimis
49쪽
Alietorem , ct quaedam magna parόxttorum 2 gens Saxorum. Sed quuduodecimo demum seculo Christiano haec acta suerint, S propositum nostrum remotioris sit indaginis, Originem almae huius Nationis, altius paulo accersemus. Sunt autem , ut mea fert opinio, Gens ista , veteres Daci, seu reliquiae Gothorum. Semel noto, Dacos Getas , & Gothos , pro ijsdem haberi. Dion in Pom. ct Trajan.
osc. di C.Tac. Quia I. A vocabulo Daci siue Deci ad Dessen, Decen, siue Deschen sa-cilis lapsus : Ita enim Saxones Transsylvani se vocant. Germanos autem appellant Muest, squam dictionem a Gallico Mon*ur , deri-uamus ) quod nunquam secissent
50쪽
Caput III. 23 innotescentia ab inuicem populi fuere distincti. Corn. Tacitus primus de Germanis Historicus desit
mor.&pop. Ger. Germanos, ait, a Dacis mutuo metu & montibus separari.
Germani omnes , adeoque ipsi Saxones, , Dacis seu Transsylvanis descendunt : Germanicus scriptor
Petrus Bertetius Comm. rem Germ.
lib. I .c. 2. Germani, inquit, nobilissimi Europa Populi a Dacis originem habent, Hispania quoque praecipua nobialitas Gothici sanguinis ortum jactat. Iam vero nec Hispanos Proceres pudet se ad Gothos Maiores reser- re ut Iacobus Zieglerus contra Stunica refert, generisque claritu dinem inde repetere. Ideoque in Concit. Toletano s. art. 3. statuitur, neminem in Regiae dignitatis fastigium eligendum esse , quem Gothicae gentis nobilitas ad hunc honorem non traxerit. Sed ad rem: