장음표시 사용
491쪽
datus a Papa per quem pratiudicari deberetd:ctis sitoribus non fuit.seruatus. Itemm uit eum quia alias dictum Privilegium larorum misset vanum&clausula in illo con cessa nil operatae fuissent,Fed.de Sen. in pexe su eap. 46. tractauit in proprijs terminis hanc quaestionem de in eodem opere.c. 116. Et variauit in q. loinnd. in spe. de leg. s. s Percst. superver.illud quoque, dieit de hoc tape dubitatum, facit ad hoc gl in cap. litem. de reser. ingi. pone. Gnil de More Laud. rectauit hanc materiam in clemen. dudum de sepul. loanan decet. cum aliquibus de r Rrip tib 6. Et Archidabidem , in quibus remissionibus potest de materia latissime vide vi. Quibus omnibus per nos visis de Gamsenatis de alias, quae circa praedicta videda de examinanda tuerunt, & s pius inter nos cinmuuicato consilio, d partium allegationia hus auditis ,&mia comissone nobis is per riadictis facta,per clerum, & clericos Fl rentinos ex parte una& sindicum δε proc xxorem dicti Monasteri, ex parte altera. Chtisti nomine inuocato, dicimus consutimus dictas Abbatissas, &Conuentus, de Monasteria dicti ordinis Sanctae Clarae, non Possu cogi per dictos executores vigore lit rarum D. Vrbani Papae v. ad selatione pra diciam obstantibus dictis litetis Apossolicis seu dicto priuilegio praefati D.Nicolai Pari concesib praefuis Abatissis , &conuentibus dicti Oidinis Sanctae Claret. Et ad sic dicendum uos mouent potissimum iura, de ratim
nes perdictos Doctores in praeallegatis I cis, de re missionibus pro hac parte inducta , di quia in dicto priuilegio serorum praedicarum,in principio dicitur, quod ordo ve-setnndatus est in paupertate, licet quaeda Monasteria onnullas possessiones habeant iij pauperes Christo pauperi deseruiunt &e. Per quae apparet,quod est priuilegium eo cessum paupertati, dimiserabilibus per 3 nis, di concessum ordini Saliciae Clarae. t Et quod licet praedicis non obstantiae dictarutiterarum Apostolicariim concessariam diatio communi tollerent priuilegia contraria ab hom. ne concessa, non tamen priuilegiuauris communis, nisi de illo iure fieret με alis metitio. Nec lassiceret dicere, etiam si erit expressa mentio facienda, uel si de o dine deberet specialis mentio fieri, quia de specialitate ordinis esset. iacienda meatio.
Mouemur etiam potisme per ea, MaesoLbit Cyn. t in I. unica. si Iminator inter vid.& pup &Innomoti&Ioan.AM.recitatis significantibus deos5. deleg. mper versia sequisito. in uouella,qilia rescriptum impetr tum contra persenam miserabilem nonu
Iet nisi de ipsius miseria expressam saceret mentionem,& al d. l. unicam. C. quando imperator inter vid.& pup. di iacit ad pra dicta,quia scribit Ioan. And. post Innocae Hostien. in cap. licet. de cens Est tameis uertendum,qu per praedicta non intelligimus sere terminatam smilem quaestionem, quae vertitur inter clarum,& clericos Floreatinos ex parte una,& fratres marelicatores ex
parte altera,nobis & quibutam alijsdoctoribus commissa,potissime cum indictis prisuilegiis dictarum serorii Sanctae Clarae sine phrea quaedam magis singularia & lauorabilia ips ordini sancis Clari, quam in priuilegi h praedicatorum , ut ex privilegi orsi tenore uti iusque ordinis patet: & inter alia in dicto Privilegio Nicolai eoncesso dicto ordiani S.CIari continetur una clausilla, quod fieri debeat mentio de nomine Cardi is gubernatoris, di protectoris dicti ordinis ctet clarae. Et ista est forma specialissima, α*eciali nota digna, & ad quam verba generalia dictorum no obstantium appositoin indictis literis Vrbani non videntur porrigi ;na licet ibi dicatura: si de ordine, vel loc rum, Se pessenarum vestrarum nominibus e&t iacienda mentio, non tamen in dicti αverbis includitur nometa perlanae extraneae de dicto ordine, ut est Cardanalis. Esto Lapus de Castigii onchio Decietora Doctor praedictus Consulo iuris esse, ut s. ipetiuscontinetur Ideoque me sabstr ,resgillum meum consuetum appositi ad M.
Epo Bene Iacobi des Bene Ieru Doctor
conlata &c Ego Franciscus de Alberioltis de Aretio legum Docior una cum suprascriptis Ereerletissimis Decretorum di trium Doctorib consulo, ut siperius strinum est.
492쪽
α Tructibus beneficiorum augumentatis solutis decimae non augumentatur ita nec perdiminutione diminuitur, ratilit in casι,nus.
3 Impositio decimae est temporalis non per
Reus excipiendo fit actor quanta ad onus
mna, eadem persona concurrere.
ε Decima no debetur de eleemosinis, ta oblationibus festis fabricae. 7 Decima quodo G quomodo dicatur persului de minutis oblationibus, et quotidi is distributionibus, quae tantudantur interessentibus.
s micens indebite Druse Me probare
16 TVesito quae omnino apparet vitiose, o cui ius resistit non tribuit ius cano - nicae possessionis. ii Semel grauatas no debet iteru gravari. xi P es is quae G generat praesumptisuri non est vera possessis,quae ius tribuat. ia solutio de sui natura liberat no obligat.1 Illi de collegissunt idonei tenes quando causa es si=llegis in communi secus quando caula est. ex re de qua singulide νniuerstare percipiant commoda. ALLEGATIO CXXXV.
N Dei nomine Amen. Viso articulo,& puncto quaestionis vertentis inter Do. Collea rem Cameret Apostolics ex
pitulum Ecclesii Veron. ex parte alia super decimis fructuum Canita diciorum canonicorum di capituli dicis Camere Apostoli se luendis vel non,& visis conlijs Exceligeissimorum V. l. D. Dominorum Ioannis de lignano domini mei, de Gasparis de Caldfrinis de Bononia in dicta quaestione reddistis, di in effectu concludentium dictam Campam no teneri ad dictam solutionem d curarum Potaero Mae omnia minua cor
Ioannes de Ligna mouenar Tribus rati nibus. Prima est. Quia si fructus dictet Cani pet fuerunt tracti de corporibus ori damCanonicorum non debri solui Gecima,quia idem bis decimari non debet. Secunda r tione. Quia si non appareret,quod dicit fructus sint extrarii de corporibus prsbendς. tunc non debet solui decima, quia hoc pri-
sumitur ex eo quod bona clericorum D runt diuisa inquatuor partes ergo Sc. Te tia ratio est,quia ex forma mandati Aposto, lici onerantur conscientis rectorum luperimpotentia, di sic stari debet eorum iurameto cum de eorum conscientia agitur Dominum autem Gasparem mouet unica ratio videlicet dicta Clausula apposta in rescripto Apostolico perquam eoru conscientias onerat super impotentia soluendi. Quibus m liuis de rationibus examinatis visum fuit mihi utile referre Iimam super eisi, ut clariora reddantur.Et quantum ad primam,& secundam rationem Ioan is de Lignano dico istas rationes esse bonas, & iuridicas , sed latius
potest diei in isto easu, quod sue dicti frocius dicis Canipet sint tracti de corpore praebendarum, siue in dubio sic praesumantur esse,siue non; puta,quod aliunde obuenerui. Dico, si de dictis Iructibus dicta decima rsolui non debeti ratio, quia undecunque uicti fructus accreverunt diciis Canonicis, siue suis praebendis, totum debetur eis rati ne sui beneficij canonicalis,& sunt accessis xij ad primam praebendam, di eandem naturam sortiuntur: quia accessbrium natura si quitur principalis,ut est regula iuris caccessorium de re*iur. lib.6.cum suis concordotibus,de totum dicitur praebenda,& praebetur & exhibetur canonicis ex una & eadem causa, scilicet propter officium diuinum de rescriptis. cfi. lib.6. t Decima autem solviatur pro fructibus beneficiorum,ut probatur.¬atur inclemen. x.dedecimis. Atissimnonici pro suis canonicatibus, de praebedis taxati sunt in communi ad decimam persoluendam,d soluerunt,&sic pro totosfluis se intelliguntur. Nec obstat huic rationi si dicatur uti istucius Cani , s super excu
runt,uel obuenerui ultra fructus primae praebendae laxatet non fuerunt, taxari no potui ergo ex eis debetur decima, quia in prima, tria non fuerunt inclusi. t Nam non est v
nun quod augmentatis fructibus benese I i , ciorum
493쪽
ciorum solutio decimae Sugumentetur, sienee per diminutionem fructuum dictorum beneficiorum diminuitur solutio decimae nis ex noua prouisione, vel taxatione, unde quamdiu durat antiqua taxa secundum illa antiquam laxam solui debet, & soluitur, M sic seruetur. Cum igitur noua laxa non emanauerit super dictis canonicatibus, vel eorum praebendis noua solutio exigi non
debet, vel pristari, alias sequeretur, quod ipsi canonici etiam ultra primam laxam de-herent soluere de oblationibus, di quotidianis distributionibus de legatis, & huiusmodi additamentis, & accessionibus, quod esset absirdum, nec obseruantia hoc reci- Pit, nec obstat, quod dicit gloss. prima inclementina secunda , de Decimis, scilicet quod de quotidianis distributionibus de-hetur Decima, quia illud debet intelligi,
ut statim infra dicam. Qiantuin ad tertium motivum Ioannis de L gnano, cui innititur Draefatus Dominus Gaspar de dicta claus Ia apposita in rescripto Apostolico circa impotentiam soluendi, i ateor illain ratio. iem esse validam, tamen non videtur tutum inniti uti rationi, ubi alia suil ragetur; quia illa ratio non esi perpe tua, nec habui continuam e.iusam proiter duo. Primunt,quia
di si illo anno dicta Campa est impotens ,
alio anno sorte erit potens, & sic alio annoseluet, quia cessante eausa cessat effectus, capitulo cum cessitate de appellatione. Sed quia illa clausula non est perpetua, nec extenditur nisi ad eam impositionem decimae de qua in dicto rescripto contine u , de ii ius modi impostiones t lunt temporales, ut not. glo. in dicia clementina secunda de decimis, unde si malia impositione decim alidicta clausala noci apponeretur tunc solutioni locus esset,& lic pat i, quod illa ratio non eii perpe ua. Item P sset t. lis clausu-Ia reuocari per principem. Item eli praeli dicialis, quia a . si inei .do a solutione propter impotentiam , vidiator faceri, quos tollatio sit debla, licet tiai pendatur ex imi ten
t.a , unde in tentia ad leniciate solutio erit
debita ex tacita confessione. Viden Dinci igitur altius in articulo, an ipia tolutio sit deinta cessante omni impotentia Cani p. Ii; N. ut illud clarius deii .istretur, quia ueritis melius reprrcus a torra it, clarius elise Lat, ct e cou .aέιοι inu vacuuta u in
gna lux oritur. Praemittam igitur ea . qua
possunt facere pro Camera Apostolica, de pro dicta ibi utione iacienda. Et primo videtur posse allegari pro dicta Camera, quod est iii possessione solutionis
sibi fiendi de dictis fructibus, di se alio
non dato, vel ostenso pro parte dictoruim Canonicorum, non debet turbari in sua possessione. Probet ergo Cani pa se non teneri ad solutionem, ut excludat dictam C nieram Apostolicam a solita perceptione dictarum decimarum fructuum dictae Callipes secundo videtur posse allegare pro se dicta Camera, quod dicti Ductus dictae Canipe , sunt taxati de per se, ultra laxam praebendarum , & canotricatuum , & sicubi duo laxae duo solutiones fieri debent. Tertio poteli allegare pro se dicta Camera , quia canonici excipiunt se non debere soluere non obstante solutione iam facta. t Probent ergo exceptionem suam, quia reus in excipiendo fit actor quantum ad onus probandi, ut l. in exceptione, de
excep. Quarto potest Camera pro se allegare, qaia isti fructus Canipae debentur Capitulo non singulis de Capitulo. Et ideo
solucio decimae singulorum canonicorum non excludit solutionem decimae fructuum Capituli: Pro praebendis igitur soluant si gulates canonici, Pro fructibus autem ca- talpae soluant, ut collegium. Nec t est nouum quod duo diuersa iura lucrosa,vel onerosa concurrant in eandem personam a fimile est, quod dicitur de duabus quartis detrahendis , cap.tulo Rainiit ius,& capitulo Rama dus de testamen. In praemissis dico in quaestione dicodum diciam tolutionem declinae de dictis fructibus Campi fieri non
debere dictae Cameret. Primo ex dictis causis, di rationibus a legatis perdictos Excententissimos Doctores quas non repeto. Sincundo ea cauta , de ratione superius per me allegata, quam hic non repeto, sed romtrioa Iea, quae ibi dixi. Tertio quia D cima Papalis de qua tractamus debetur de beneficiis EccLilalticis, ut notat textus, clementina prima, de Decimis. dum dicith Mneficiorum decima , ita noti glossi prima, in principio ι, di frit eius cani paede per se iuvisti non sunt bel ficiunt e ciuitati. m. igitur de illi, non debetur D
cina. dico tacdicto obitat, si dicatur Ducima
494쪽
mel ma soluitur de fructibus ecelesiasticis
deputatis ut no. gl. i. in d.clem. 2.de decimis, Sc tamen non sunt beneficium, quia respondeo. Non soluitur deci ma tanquam de sabiica,vel quia sabri ea sit beneficium, sed soluitur, quia omnis fructus ecclesie pri ino loco
sunt praelati, & Canonicorum ione suorum
beneficiorii, & ideo de omnibus ipsis fructibus debentur decimq; unde diuisio ipsorum
fructuum,quae fit inter praelatum & canoni, cos,ia sabricam no potest praeiudicare Canaeret Apostolicet quominus de omni b. praedictis fructibus decima persoluatur; soluitur ergo decima de fructibus beneficij, non fabrice,sed soluitur non obstante, quod fac bricae sint depurati. Hinc t est,quod de eleemosinis,& oblationibus factis fabricet decima non debetur, ut no. dicta gl. t.in d.cle. 2.
Sed dicti fructu, Canipet licet sint de fructibus beneficia, sunt tamen decimati semel qa pars bonorum deputata singulis canonicis
est decimata, quia quaelibet praebenda est taxata ad decimam, di sic dicta bona Caninsuerunt extracta de corporibus praebendaruquod praesumitur, ut supra allegatum est: patet quia ulterius decimati non debent, ut supra etiam est allegatum. Idem si non fuerunt extracta de corporibus pbendatu sed obuenerunt postea ipsi ecclesis ex Eleemo- sinis de oblationibus relictis, uel legatis, natu ne et de talibus additamentis decima per
ν solui non debet. t Nec obstat,st di per u gl.
in Clemen. a.de Decimis, videlicet,l de mimitis oblationibus & quotidian: s distributionibus, quq dantur solum intere uentibus diuinis decima persoluitur,quia istud intelligitur quando Decima exigitur a benefici;s non laxa is in communi, sed singulis annis, prout plus, vel minus recipit beneficiatus plus, vel minus soluit, tunc.n. habetur ratio dictatum oblationum, & quotidianarum distributionum, sed ubi beneficium est laxatuin communi,ut si laxatu sit in centum soluat decem, hoc casu si habet mille non plusso Itiet,& si haberet solii quinquaginta soluet
decem;ex quo se incommuni taxatum est: Ita no.glo.Ordin. superver.taxatum in dicta
clemen. 1. de decimis: & ideo nunqua fuit moris, qd camera Apostolica exigeret deciama de oblationibus, vel distributioni b. qu tidianis, quia eo ter beneficia sunt taxata in conviai t cum videlicet pro quesibet PrP
benda vel beneselo et estat Igitur quod siue dicti fructu, Canita fuerint deputati de corporibus pretbedarii, siue obuenerint ex eleemosin is,vel oblationibus, vel relictis, seu ex fructibus praebendarii & ex hoc Canonici, Se eotu pribendi sint facti ditiores quam a principio essent, tu ultra pro laxa iactatucoi 1bluere non debent. Ita enim seruariir , quod ex augumeto benefici j,t non augmentatur solutio decimet nisi noua laxa fieret. Ite nee ex diminutione fructuu benefici j; diminuitur solutio decim et, nisi ex noua gratia vel prout fione puta per clausula appositam in mandato collectoru, prout est clausula de qua supra tacta est m&io; Resta, ut respodeatur ad corraria supra posita de allegata pro parte dictae Camerae Apostolicae; Et quantu ad primum in quo di ,2, dicta Cameta est in possessione&c. Ad hoc rfidetur pDfim Ioane de Lignano in dicto suo cosilio, qa dicta solutio fuit indebita, de iniusta; sed 9 hoc est melius declarandii, maxime, qa i sigdicit indebita pecunia sesbluisse,hoc probare tenetur. fide sotu. l.is qui . Ite si scies seno teneri soluit non repetit, sia donasie v L st. cond.inde. l.j. l. cii P errore de reg. iii. Ite is
qui soluit indebitu tute ciuili non repetit, si per ignorant a iuris soluit, sed dicta solutio fuit indebita iure ciuili,quia mira ius canonum,& facta fuit ex ignorantia iuris, igitur non pol repeti, Se ideo hoc eget suffragio melioris declarationis; Et dico st P duas,vel tres solutiones factas non est deuentu ad D scriptioile, ut per D. Io.de Lignano in dicto consilio dictum est, sed nec ei r dictas Iutiones pol dici dicta Camera in possessione, 0 t quia possessio, quae apparet vitiosa oino,& cui ius resistit no tribuit ius canonici possessionis, ut notari solat deca u. pos &Pm. c.cum ecclesia.Sed istas Iulio apparet facta contra dispositione iuris per ea,quae supra allegando probaui. Item si soIuit indebit E sifficit,si probet indebitum,ut repetat, sed Canonici hoc probant de iure communi. Nam de iure eoi de dictis fructibus non debetur decima, ut supra probaui. Ergo apparet, qr indebite fuit Eluta. Sed quicquid sit de repetitione eius, quod iam solutu est. Tn illud est claria, s praetextu dissis iniquet solutionis potuit ecclesa obligari adulteriores solutiones Laci edas,ga no sequit semel volui grauarie goiaetu circa ide grauari dcbeo, vel ὲi 3 volo.
495쪽
uolo,sacit si notatur de rescript.cap.cum di- lactus. nam licet citatus vltra locum una via ce taceam, citatus secundo possum excipere per rationem praedictam. Item iura,quae dicunt, si soluens scienter indebitum donare videtur,loquuntur in eo qui in re sua est moderatot& arbiter, sed clerici rerum EccIesasticarum non sunt domini nec possunt donare de facto; ia licet possent illa pecuniam soluendo donare, no in possitnt donare obligationem per qua ecclesia perpetuo ad hoc teneatur, quia ista esset alienatio bonorum, quae sine solemnitate non fit de rebus eccle. siquis.xil.q.i3.c. si qua, &c.fine excepti H ne.ltem t ea possessio, quae non renerat priscriptionem, non est vera possessio, quae ius tribuat, sed hse solutio facta x L annis non induceret praescriptionem sine titulo & m xime cum ius comune resistat de praescript. ς.j. lib. 6.igitur nec veram possestionem ; Ite
r Patronis diuersis locis ordinario diue sos praesentantibus, an ordinariar possu Ecclesiam ordinare, cu inter dictor
patronos infra cloatuor menses quo
nio praedicta non fuerit finita, ct nini oin quid de quaestione orta inter ip
a Lite pendente is qui est in ρGessione iis ris eligendi, uel praesentandi, ait post
eligere, vel praesentare, tanu. . 7. 8
Et an id, quod dicitur de praesentaria,
ne extendatur ad ela tionem. nu. F.
y Lite pendente rex in alium non debet
6 Episcopus ponit Iconomu in ecclesia quae
do cum eo est lis. ra limerat,no obligat, ut notari solet de Cec si Tossessio, ut probetur in praesentauisne is
peruenit cum materia sua. Ad secundum qua requirantur.. respondetur, quod no est verum quod dicti Buctus de per se fuerint taxati tempore quo ALLEGATIO CXXXVI. Laerunt taxatae dictae praebendae,nec etia P a 31 per solam selutionem alio non dato non inducitur obligatio, nam salutio de sui natustea; sed etiamsi postea fuissent taxatae, haec raxa fuisset erronea &ini v quia scutis defiuctus bis decimari non debent, sic nec bis raxari,quia taxa est Pambula solutionis, ta fit ut soluatur a Sed quia cessat debita solutio taxa fieri non debet,quia propter Mod unu odque de illud maos. Ad tertium respondeo, st Capitulum probat exceptionem suade iure communi .. Ad quartum respondeo, di negatur, st dicti strues.s debeantur Capitulo tu communi, quia immo debentur C pitulo,ut singulis,seu singulis,di ad usum sngulorum, de inter sugulares diuiduntur , Deit quod notatui de t Testibus.c. ci,nun- cius quando enim causa est collegit, incommuni de collegio sunt idonei telles, si aut sit causa de re de qua singuli de uniuersitate P-cipiant comodi no sinit idonei testes ga tuc causa dicitur singulorum, ita in Proposito. Et it tauris esse ridetur mihi Lapo de Callidionchio de Florentia Decretorum D nori, Ideoq; praedicta Onania manu propria
scripsi, & hic substripsssgillumque meum appositi consuetum ad fidem praedictorum
dum inera in itinere coasi iuui . Uriose studens, & semperabstrusa callido ingenio rimas, quaeris a me rem altam & rplexa,& euius lis adhuc sub iudice est,& que alterius temporis otium, quam Advocati clericorum turba oppressi requireret. Sed ne me fugisse laborem putares ne tibi aliquid negem cui omnia debeo hoc tantulum potius, qua nei nihil ab Advocato occupato recipe. t Qua ris namque an duobus diuersis patroni, ui ei loci ordinario duos diuersos praesi niantiabus, & utrobique asserente penes se dum xat esse ius de quas possessionem piassenta di, an ordinarius positecclesiam ordinare, cum inter dictos infra quatuor menses praedicta quaestio no fuerit finita. Et quia ex obiectionibus,Argumentis,opinionibus,& rec rationibus ueritas in dissicilibus solet elici.& extorqueri, ex te tibus, glosis ordinari; di Doctorum opinionibus,arguam tu utranque partem, dedentu, Pientiolato tibi ore pandam,id tamen sit buliuens iudicio sani Hri. Et primo aduertendum est, quod ista quae a uis conui igit tuum aliam vulgatam. An
496쪽
II tependete Is qui est In possessione, vel qua s. quo iure. versi. si vero quaestio, ad quem Io
si iuris eligendi possiit eligere, per cuius enucleatione primae quaestionis ueritas clarius patebit ; Hoc ergo onus allevians subintremus. Et videtur, quod non possit praesentare uel eligererilis posscsbr de quo quaeritur, xj. quaest.j.cap.quia res & capitulo cum omnibus,utrique dicunt,qubd lite pendente nodebet transferri res in alium t cum multissimilibus.Quatum ad praesentationem videtur hoc clarum extra de aure patronatus,capitulo, ex literis ibi. Antequam detur atronatus,ergo a cotrario sensu, si ante mota fuit lis debet institutus a praesentatione possessionis remoueri,ad idem decreta .secunda, de in integrum restitutione, ubi non confirmatur eleetio monachorum propter litem motam, hoc idem videtur tenere glo. super veri electione in dicta decreta. secunda Moc videtur not. quo ad electionem, de presen: ationem in dicta decreta. ex literis,st etiam Pla- cuit Tanc. ut no. t solet in dicta decreta. ex Iiteris.Contrariu uidctur,scilicet quod posse ritae pendente possit praesentare,quia lite pedente non debet possessor priuari sua
posses ut iste penden.capitulo,ad memoria,
ε.quaestione A. nonne. 17.q. . volumus, cum
infinitis similibus. ergo dec. Quantum ad electionem extra,de electio. capitulo quere Iam .Quantum ad collationem extra de causa postus scap. cuin olim, de capitulo,cum ecclesia. Quantum ad praeseisiationem extra
de iurepatrona. cap. consulia. cum multis si inmitibus de ficit, quod not. Holt. in summa de caiisa possessio.& prop.f.fiu in fin. Dixit
Ioan. quod hoc notatur. 3.q.j. hoc quippe. in
sto. penultiquod si non mouetur pollessori quaestio de possessione lite pendente. potest pnsentare secus si mouetur quaestio super
possessione, cuius opinionem etiam recitat glo. in praeallegata decreta. cum venissent, NIoam And. indicta decret. extiteris supersio.ordin .Homeli.super d. cap. cum veni Lient.& hoc dicitim videtur placuisse multis. Quod si quaestio moueatur supe ropriet te iuris tantum nihilominus possessor praesentare possit, secus si super possessione , delia intelligebat Ioan. Andran praeallegato loco dictam decre. ex literis,ut ibi noti hoc idenotatur in decreta. quoniam eod. titu. superversicu.de iurepatronatus, ita etiam ea pres
eum remittit in d decre. ex literis. Sed ne implicemus diuersos articulos transeundo expediamus de electione de qua dicebat H
itim. in dicta decret.ctim venissent,& refert
Ioan . And.t post eum ibidem post glo. vltimam in nouella. Quod id, quod dicitur de praeselitatione, uidelicet,qi lite pendente non debet possessor praesentare,non extenditur ad electionem, & pro ratione assignat id per quod feci indum eum expeditur quissio prima hic formata, uidelicet,qubdin prisentatione si quaestio mota suerit finiri debet i
sta quatuor meses,aliter enim Episcopus omdinabit ecclesiam,quod intelligas dummodo quaestio non sit cum eo, quia tunc solun
ponit istonomum, Ut not. in decret. cum uos.
de ossicord. t in cap. quoniam. de iure patr. per Ioan. And. post alios,& sic pro tam breui tempore non mulatim pretiudicabitur patronouecus in electione ubi secundum eum non sunt tempora itatuta, qubd etiam notatur in dicta decre.cum vos. de osse. ordi.in decre.quoniam . de iure patron. & sic maius pretii idicium patrono sit , si per tam longum tempus impediretur. Α ssignatur aha ratio uidelicet,quia iacilius remouetur patronus de
iure suo, quia depedet a gratia, qua elector qui innititur iuri communi, de sic secinadum Praedicta quantum ad electionem sumus iautroque articulo. t Redeundo igitur ad pii, mos terminos,scilicet prisentationis,& post tot ac tantadicemus. Nunquid lite pendetis te poterit posteGr praesentare,certe, ut dicit plo in ditia decre. ex literis multis viis msuit,quod se, inter quos suit Gno. Vincem Gof quorum dictum placuit Inno. Pet. & recitat Ioan. And. post eos in prialleg. decreta ex literis super ultima glo.Et Host. in decim
consulta.ut ibi resert Ioan. Λω. post eum super ver.possidebat, sed certe prsdicti Doctores Iicet dicant, qudd lite pendente pristatet possesctor non tamen expresse di eunt delite super possessione'. t Veritas vr, quod lite pendente super proprietate, siue possessone eligat ne priuetur quissua possessione per iura thper hac parte inducta,ue dicit Hostiemin d.decreaeum uenissent,sed ad alium finem.Si verum esset, quod mouendo quS-stionem super possessione impediretur possessor, .facile omnes super possessione quP
497쪽
ta, quod esse non debet. Item episcopus sem- cundum predicta possessor non impeditu per saceret mouere quistione super posses- aliqua lite praese'tare, & tenet eius pret senissione,ut sic qii aestione tali per se non expedi tio, licet discussio eorum, quae opponunturta ordinet ecclesiam pro libito contra id, P contra possessorem distrahatur ultra qua-
libus, & ita videtur sentire Ioan. Andr. post ii scopum t potestas ordinandi, nisi sic quar
Hostien. ind. decreti cu venissent . in magna do esset quaestio de prismato,an esset idorlo. in nouella ver.tu die. Et hunc iuris intellactum& veram opinionem recitauit. Ioan. Calderinus legendo decret. praedictam cum venissent, me audiente, ubi dicebat dictus Ioannes, quod non debet possessor pende
re lite super possessione eligere, sed si eligat supersedebitur usque ad finem litis,& dictu Hostien. qui dicebat,qubd elector non obitate aliqua lite potest eligere esse salsum. Nam si verum esset,ut dixit Ioan. qu bd non deberet talis pendente lite possessor eligere, si tim sequitur quδd casiari deberet,quia malefactum & contra ius, quod est salsum, ut in
d decre.cum venissent, ubi non cassatur, sed supersedetur. Eodem modo si esset verum,sdicit Hollien . q, nullo modo deberet et Oor impediri,sequeretur,quod stati mdeb ret confiimari,quod non est verum. Est ergo
dicendum secundum tum , quod is qui est in possessione iuris eligendi, siue praesentandi quatucunque super possessioneqstio moueatur potest eligere praesentare licite, ut videtur sentire etiam Feder. de Sen. in opere
suo. c.IO6.in s. q. superior tamen non eonfir
mabit,vel instituet,nisi primo fiat fides de ipsa possessione ad quam probandam sussciue' et ea de quibus dicit Ioan. ndr.in d. dccreticum venissent,in d. magna glo & vcntu dic, vel nisi ubi opponatur de possessione uiolenta,vel vitiosa suerit primo discussa, ut not. in
decreticum venissent, super ver. a monachi,,
in nouella. Esi aliter sentires facile esset cuilibet extiaueo,& qui nullum ius habet;dicere se patronum, di in possessore iuris parra natus,de possessionem S proprioatem deducet in praeit id. cium, N a sentciaria contra se latam appellando per plures annos negociuxo disserre, quod ι si contra omnia rura . Iis ergo sic piam: Isis satis late patet ingressus ad primam quastionem. An in terminis sit-prascriptis Episcopus post quatuor menses ordinet ecclesiam,Wdicelidum, quod nondum modo alter ipsorum praeleiitontium scin vera possessione praseuladi, de de illa sim vim facit infra Fatuor metuci ; quia si i neus,uel non secundum notata in d. deer. vii vos.de ossi .ord. Vnde similiter inspiciendo quaestio est contra praesentationena,quia dicitur contra eum, qui no est praesentatus ab eo,qui si in possessione, sed iura loquentia de deuolutione ad episcopum loquuntur reis cte quando inter praesentatos est quaestio,ut quia unus negat alterum patronum, & iut rim non eligunt, vel f eligunt, neuter est in possessione, uel f est in possessioue no iacie de illa fidem infra quatuor menses, aliter sequeretur inconueniens de quo supra in ver. veritas videtur,in prin.& in fine, facit quod
not. eodem tit. eam te. super versi.terminata.
Lapus de Castigii onchio de Florentia Dei
Montis communis Florentiae creditor triplicis generis. commune Florentia pro suo comodo, spro debito extenuando vult faceret gem, qό pecunia creditum utriusque montis excepto Monte νeteri Edi, permutari possit ad vitam ementis cis pactis tac. an ine contrarius licite fori possit ab utroque contrahentium
comune Florptiae vult nouos creare creditores videlicet vededo redditum annuum ad ronem qua respondet dictit
ereditoribus Montisi cum ci de pactis
Db nu. 2.contentis. An dictus contra
editores Montium dei l un Tre,cae deIPun Dua, an licite percipiant tale Im
Item an licite vendant ius quod habena in dictis taurilibus G nu. II. Item nunquid ali' licite emant ab eis,posito quod primi ci editores licite me, pcrini P nitii
498쪽
ta dictae emptium s licite percinantri mereia, My
ctum lucrum,quod a praedictis primis creditoribus percipiebatur ta nume
8 Item posito quod primi creditores Iu
crum licite non receperint nunquid
pon rem mem factam pure libere
per dictam communitatem primis ereditoribus vendere liceat primam sor- item qua iam erat exsolutione dicti illiciti lucri exisanita. O num. l
ao Vsura quid sit, Uure desinitio. ALLEGATIO CX xx VIL
O nune t Florentiae habet creditores Triplicis generis, qui appellantur creditores dei Monte. Quidam sunt cre- ditores Montis ueteris. Qitida Montis det run tre. idam Montis det rundua. Creditoribus Montis veteris responde stur ad rationem quinque pro Centenario plegem dicti Communis Florentiae iactam ιato mutuum, quae coegit ad mutuandum,& est uerum quod dictis creditoribus di habentibus iura ab eis suit respontum de ac- :eessione pridicia ueri s ortis per tantum tempus quod aliqui perceperunt tantundem quantum est sers', quae spectat ad eos& aliqui minus,aliqui plus. ii Modot dictum commune, pro sua utilitate, ru commodo procurando, & extenuado in eiectu debito dicti Communis Floretiae uult sacere legem,qudd pecunia, siue creditum pecuniae cuiusq; montis dicti
munis Florentiae,excepto monte ueter', rem
datur,& uendi possit ac etiam permutari ad
uitam ementis, & unius alterius quem emptor nominare uoluerit, cuiusque aetatis suerit sic emens sicut nominandus,& sic emei ii uel alteri nominato cum eo concedatur illud lucrum, quod ad pi aesens commune Florentiae dat tali creditori uendenti seu permatare uolenti ius suum cum pacis quod super uiuenti t emaneat dictum creditum, & cum
pacto q, di post moitam urtiuique toraliteria cauticium Pro Lcmhuic iequuturo ita c. pro pretio, & redemptione dicti iuris ad rationem.xxviij. pro centenario talis crediti;& quod i ilis creditor teneatur ad dictam in tionem reuerendere dicto communi ad omnem eius uoluntatem remanente dicto ueci distori lucro facto usque ad tempus dictae r uenditionis, i aeritur utrum iste contractus licite fieri post ab utroque contrahentium. Secundo fi dicta communitas uelit nouos creare creditores hoc modo uidelicet,uedere redditum annuum ad rationem qua respondet dictis creditoribus Moatium, de maxime montis det run Tre ad uitam ementis di alterius nominandi ab eo,ut
dictum est pactis supra dictis.
Quaeritur nunquid dictus contractus posist ab utroque contrahentium lici te fieri. Et quatenus ad primam quaestionem, ecpro eius declaratione , sunt plura eram,
ν Primo i nunquid praedicti primi credistores diciorum Montium de l'un Tre, & deIrun Dua licite percipiant dictum lucrum si Secundo ' an licite uendant ius quod habent in dictis duobus Montibus.s Tertio, nunquid talii licite emant ab eis idem ius posto quod praedicti primi croditores lieite receperim dictum lucrum.
Quarto t nunquid dicti alij emptores
praetextu dictae emptionis licite percipiant dictum lucrum quod a praedictis primis croditoribus percipieba: ur .
a Quinto i nunquid posito quod dicti primi creditores dictum lucrum a dicta communitate non reciperent licite, min quid romissio saeia pure libere per dictam comm nitatem praedictis primis creditoribus post dictam reinistionem uendere liceat primam sortem, viae iam erat secundum hoc ex s.-lutione dicti illicui lucri exin ita.
9 Et et prosequendo ista per orditiem dico ad primum, quod istam questionem examis nauit egregius Sacrae Theologi profusior, Magalter Gregorius de Arimino Fixet ii remita Sancti Augustini generalis Minister, de ad par tem quod licite perciperent tale I oum dicti primi creditotes argumenta tur sex modis. Primo quia licitum est reci Pere quod gratis datur. becundo quin licituest cψnua Ous xt se ter ut inuam I. Tei
499쪽
Tettio quia si sine spe Ium aliquid miruosngulari personae , licite recipio si aliquid
mini gratis tribuatur. Quarto quia quando peccatum stat ad rischium mutuantis, no estv sura. Quinto quia propter bonum finem fita dicta communitate.Sexto quia hoc est a papa concessum Venetis. In contrarium argumentatur pertextum, quia quicquid serti accedit vlara est, & quod velis nomen imp nas usura est:& pro determinatione quaestionis examinat tria. Primo quid si usura. Secudo an mutuare ad usuram ct peccatum;Te
Io tio an usurarius obligetur restitutioni. t Et primo examinato damnat quorundam diss-nitionem quae habet quod usura est ex mutuo lucrum pacto debitum, ex eo quia non conuenit omni definito contento sub eo, quia absque onmi pactione lucri exterius expressa per solam intentionem vel spem lucri ex mutuo fit usurarius, di obligatur restitu tioni,alleg.decre. Consuluit de usur.cum gi.
ει α plures eod ait. dc ca. I. 4. q. 3. Concludit usuram esse lucrum ex tuo intentum aut superabundantia seu incrementum subd ex voluntaria commutatione quis halist ultra ea quae prius sua erant ; Ex qua diffinitione insertur quδd potest haberi lucrum ex mutuo sine vi ura,puta si cui pure gratis sine omni pacto, intentione ac exspectatione mutua ueris, & postea recipias aliquid quod debi , torti bi dedit propter nuuuum sibi factum ,
alias non daturus tamen non consideratione
mutui,sed amicitia tantum sedare, liberaliter donare dicat, & qui mutuauit credat linsum simpliciter donare, & datum velut sinpliciter datum recipiat,hie non est usurarius
neque tenetur ad risi tutionem quandiu durat ta lis credulitas, nec apparet cur oppositum rationabiliter credi debeat. Si autem esset intentio alicuitas aliquid recipere,vsura esset,siue talis intentio essetante mutuum siue in ipso mutuo,sue post,quod probat quia talis intentio prolaturo tempore facit vi rarium ut supra probatum est, ergo di similiter intentio pro praesenti, quia similis culpa esse videtur velle habere cras ruinam prumutuo quod nune iacis vel pro eius usus tum aut pro eius usu praeterito velle habere nunc lucrum pro mumo quod heri vel ante
fecisti, unde si quis pure mutuet a principio postea Oigat aliquid ultra sortem,usura est; α non solum in eo qui prius mutuauit pui sed etiam in eius successore quia ex puro triutuo nunc aliquid ultra sortem exigit. Et ad solutionem descendendo dic quδd cum praedicia fiant per dictos primos creditores disectae communitati nulla pactione praecede
te est examinandum de intentione mutuantium, S si tales mutuantes,& recipientes tale lucrum habent aliquam intentionem lucri scilicet vel cum mutuant propter lucrum recipiendum vel cum lacrum recipiunt propter mutitu prius factum tale lucru est usura ; & tenentur ad restitutionem si possunt . aliter sunt in mortali,de si non possunt et amin mortali si non habent voluntate restituet di cum poterunt, Deprehenditur autem secudum eum intentio dictorum mutuantiu examinando intentionem communitatis dantis seu dare statuentis hoc Iucrum.Nam auic
munitas dat vel statuit dare ratione mutui recepti,seu recipiendi,seu ulterius retinendi aut alia ratione vel causa. Primo casu si ipsi mutuantes talem intentionem sciunt vel credam ura est, & ad peccatum & ad restitutionem tenentur, si autem tunc nesciunt, nee
credunt tamen postea innotescit eis talis imtentio tunc ad restitutionem ipsius obliga tur; immo & si communitas talem intenti
nem non haberet, de mutuantes crederent contrarium tenerentur ad restitutionem; si autem tales mutuantes nesciunt nec credunt talem intentionem communitatis,& ipsa comunitas non ex causa mutui ed ex alia caiissa rationabili de honesta, puta propter restis tutionem damni quod soriam mutuantes imde perpessi sunt, vel propter beneuolentiam
quam ipsi mutuantes in mutuando comm nitati ostenderunt se habere ad comi nil tem,vel etiam ex mera liberalitate cominutatis,tunc tale lucrum non est usura,cum nost lucrum inceptum ex mutuo datum, nam
in primo casu non potest censeri lucrum sed restauratio damni ad quod de iure tenetur communitas quae fuit causa compellendi il-dos ad mutuandum propter quam dammim passi sunt, allegaquodnot. de fideiuscapitulo. periretiit, quod vitelligit si tala damnum pasti sunt ex eo solum quod talem pecuniam mutuarent eius si alia culpa,allega. regula damnum de regulis iuris. libro scito.& ii telligit de damno quod consistit in dimin tione praehabiti, non de damno quod consistit in perditione lucri pollicis,in quos in
500쪽
d. damno quod non est eertum possunt te- ri liberalitas sed quando adhue debitu ma
citare licite aliquam recompensationem a secundum conditionem pecuniarum & negociorum secudum discretum iudicium prudentis viri considerantis si, vel quantum eo tempore alij smilem negotiationem veI artem exercentes cum aequali pecunia communiter lucrati sunt, non tamen credit tantudem deberi eis recopensari, di hoc propter plures Iabores quos non adhibent & pericula quae non sustinent imminentia cirea luctu negotiationis, vel aliud quod intendebant, ex quo non credit quod esse debeat uni se mis taxatio,sed quolibet anno taxanda esset secundum arbitrium sapientis.Esset etia considerandum quδd ipsi mutuantes tenebam tur de iure in easu necessitatis de defensionis ae t mminebat contribucre de suo,de quod
sne dicta desensione sorte perijssent non solam Iucra sperata sed proprii lares de substatiae aquisitae quae multum habent extenuare maeresse seu damnum seu perditum lucrum. In secundo vero casii quando propter ben uolentiam communitas dedit huiusmodi Iucrum patet quod non est usura,nam hoc licitum fuisset antequam mutuaret, nec debet esse peioris conditionis propter liberu mutuum saetum .Est tamen aduertendum secundum eum an ex aliquibus indiciis probabilibus potius ipsis mutuantibus dare statuit tala lucrum, de plus mutuantibus plus dari s non obstante quὀd ni ulti alii ciues vel similia vel maiora veneficia contulerint communitati qui nullam remunerationem reeep
runt Vel ex eo potest deprehendi quδd norio restauratione damni dedit communitas, eo quia omnibus mutuantibus datur nec
est verisimile quod aequaliter; sed est possibila quod qui minus mutum erunt, maius da-nuar passi sint,tamen minus datur eis, quod non contingeret si propter restaurationem
dani daretur. Item quia sorte apparet quod non est causa beneuolentiae , quia si propter illam daretur, plus daretur ei in quo maior effectus beneuolentiae probaretur, de quia potest contingere, quod ex maiori effectu
unus mutuat centum, quam alius litille , de tamen hoc non attenda r per dictam ciliatatem in datione dicti lucri, ad quod etiam sa-cit quod illud lucrum non cati it quando estseluta sorsucia quando comiti utilia Idubitora Abcrata, tuc ian inqua Posset inum
net satis potest praesumi quod propter mutuum tribuatur tale lucrum, quae inditia, de similia animi possunt aduertere de inquirere ipsi mutuantes. Non putat idem magister eos
innoxios cum assectata ignorantia non excusat: Nolint autem errare secundum eum de
se ipso, decipere qui ultra sortem recipiunt de respiciant quam intentionem habeant; de lacundum praemissa de alia indicia, quibus possunt studeant uidere qua intentione communitas huiusmodi tale lucrum dare constituerit stientes secundum eum quod ut dicit Apostolas Deus non irridetur. Et haec idem Magister de primo examinando praedicto; ex quibus satis euidenter colligitur eum sensile quod praedicti primi creditores dici
rum montium de l'un tre, de de I'undua, minus Iicite percipiant Iucrum praedictu. ae
conclusio de determinatio uidetur iusta de aequa de rationibus inserentibus comprobata saluis tamen ijs quae superius dictis apostillando scripsi,quae tamen quantum ad hoc pertinet praedicti Magistri conclusonem
secundum examinandum praedictum exii praedictis facile expeditur. l Nam si dicas primis creditoribus fuit responsum per dictam communitatem de concessione praedis cta tantundem,uel plus; dicendum uidetur
quod isti non possunt dicta praestita nee iototum nec in partem licite uendere. Ratio , quia iam receperunt totum quod recipere debebant,de sic est eis sufficienter a communitate solutum, Se ipsa communitas ab eorudebito est libera, de sic nullum ius habent ex mutuo prius facto quod de iure uendere possint, ec se nec ab eis licet dicto casu emi; Et hanc conclusionem firmat etiam dictus M
oster per cap. i. de usur. Si uero non tantum, sed minus receperunt,tantum,de non plus licite reuendere possunt, quantum sors ipsa illud quod receperunt excedit,alleg.secunda partem dictae de .allet. si uero plus receperian non solum non possitnt licite u Mere , sed de illud quod plus sorte receperunte netur communitati restituere, nam illud uuq; usura est illis, Se uera die in illo casu,in quo secundum praemissa primi mutuantes cens di sunt usurari; , proucin casu nostro censeri debent secundum conclusionem supra pr xime firmatam in primo examinato. Porrhs in