Lykophronos tou Chalkideos Alexandra, to skoteinon poiema, kai eis auto touto Isaakiou, mallon de Ioannou, tou Tzetzou exegema

331쪽

Postea invetua balnea. Artemidoriis lib. I.

emere flammino, 6 es la uina, Mia nunc

balneum aerit.. Lego, o lan rema es. q. v. b. d. Accedebam autem minea aut 1 bello reveru, aut magno labore transa . Artemid. loco citato, I uia x sa ἀὼς D mis a mά β ῶα , isti

sia sta, ἀλλὰ a ἀλεεων is ἀπαε in ain δε- - usim Agamemnon autem , bello Trojano reversus, in balneo , Gytaemnestra est peremptus. Testes, praeter Lycophronem, .Eschylus, & Seneca Agamemnone. Homerus OdylI. λ . in mensa canit necatum, in quam sententiam & Dion abit in Orati M. A- , cujus ea verba, O 5 Ahime ἀν Αμι--ἀ δε

M oti Philostiatus senior μό- lib. II. H

autem βόχρο α vi , vel propter rotundita-κm, ira ante ἀμμην--; Ares paludem, vel quia in ea veste, tanquam laqueo, strangulatus

D . G νωι ἔγλώω μ- adui. Describit autem .si πα-- Lycophron να, qua induenda dum occupatus Agamemnon, a Clytaemnestra uxore intermitur. Erant vero ἐξωμιδες duo genera; haec manuata non habebat , sed tantum unicum foramen, Per quod collum exerebant, atque ea proprie ἐξ-ς, talis in qua occisias Agamemnon : altera ma- meas habebat, & dicetatur μα-- ru sus duo genera : illa duas habebat manicas , dicebaturque ἀμφιμα ἀφε , & erat ingenuo. rum I altera unicam duntaxat, dicebaturque ετ ρομα em , & erat servorum. Etymologici

COMMENTARIUS

modi tunicis brevibus & substrictis, circa hum ros desinentibus. Mellius lib. v I L. cap. XII. Uriri aruem Romani primo emdemsiae Dinisu.tica

sua amicti fuerunt, se ultrictas, o breves

Iunicas cina humeram de enses harebant iagendis Graeci μι- ἐξα--. Dedecua vero Abebatur manicatam tunicam gestare. Augullinus de Doet. Christ lib. III. cap xa I. Tati res ac mia nicaras tunicas habere, apud Romanos veteres

sagitium erat, nunc atium Mnesti Mo natis aemtunicati sunt, non eas habere sagitium es. NI-lius ut supra, Tunicis uti visum,perplexis aura brachia,' que in puri res manus, ac vuin digitos, Romae vique ovini in LMio niae -- fuit. Et apud Virg. I x. AEneid. Romulus Num nus, Trinnis hostibus ignaviam, ut ita discam, taceminationem obfficiens, ait, bis picta σκ' edi faenti murice vestis, D tunicae manicaso habent redimicula mitrin. iem locum in id trahit Agellius L loco, dici que, Guium, Caruaginiensum Iuna Iam in emurem non videri ilae ηομο, duis. Et, P. As icanum, Pauli P . vii iam omnibus bonis a Iibus, atque omni virtutes r ritum, P. Gaita, Λ mini ducato, mire Merariis alia, quae esuinatu, id quoque Atara deaese. iuris usere rmanus Ioras operientibus. Cicero quoque intil. ii. probro Catilinae objecit, quod manicatus esset, his verbis, P tremum vivem grama est mustam numero, verum etiam genere ks atque et ta, quia 'o tum es Catibnae, de e s inuectu, imo vero de complexu otisosinu, quia pexo c pilis nisi os, aut bene Mahalos viatis, manicatis O Ialaribus ac stiris Iunicis, vias amictos, non regis. Qi ita etiam vituperat Varro, testimonio Servii p. D XLI II. locum Virgilia supra dictum enarrantis, dicenέ Manicatis o talaribus turi. eis. Nam cistiis urebantur antiqui Qtiae ita, cavit Tiaria. Hinc ait Seneca Epist. x III. ud me vero E cur vi sorariis, lices m miratus sit. De Vita Beata cap. x III. Hoc μὰ est, quale vis fartissua indinus. Servus Pse dolus in Comedia sui nominis, mania Iam tunicam habere Mminem adiueret pSuetonius, cum Caligulam dixisset vestitu usum non civili, ac ne virili quidem, subjungit, Saepe depictas gemmasatque indNIus pensaas nurnia intus o omisiastis inpubi cum ocessis. Et hoc quidem, ut dixi, aeud Romanos obtinebat. Nam apud Parthos, qui principem locum habent,

anaxyridem uipiam induunt, & manicatam tunicam : plebs vero erat in tunicis sine manicis, ut auctor est Strabo lib. xv. Et apud Athenisnses tunica utrinque manicata, liberorum erat; unicam autem manicam habens, servorum; ut seribit Pollux Onomasticlin lib. v II. c. TIII.

332쪽

1N LYCOPHRONIS CASSANDRAM.

πόδους Au qua ἐπιναγγει - , ut ait Elymologici Auetor. I l 3. Si tulis δ' et et νυ ἄρνεύων mino J IntellIge m mea ταιον, sive Guod rarium Senecae in Epistolis. In tranant autem illud a laboribus vacantes & otios , qualis Agamemnon di bello Trojano reversus, aut a mo bo se recolligentes. Artemid. H μ α,λη ιζάνον τυ,

πλος, vas in balneo, de quo vide Hesychium. Ilos. Citatur hic versus etiam, Julio Polluce. De caede vero Agamemnonis sie infra,

His regi ilus Dine confines sunt acerrimi omnium MPareres, o Chai es, mr quos em Frum o Gmitum es primitus ferrum. Aristoteles

λαδQς-- Λυκόφρονι, ο αει σ1δήρου. Vide etiam Hesychium. Inde σι προ--u XIMuapud bEschylum Prometheo. II . Dia Σχαρνίτιυς αἱ λοις QM WM J Jovis Agamemnonis apud SNrtanos templum nobilissimum. Sciendum vero, veteres Graecos reges omnes NM apmdare consuevisse, ut docet, praeter Scholiasten , Iohannes Tratres in Varia Historia. Quin etiam hoc sciendum re- sibi deorum nomina adscivisse. Sic Alexander Magnus Ammon dici voluit : alii aliorum Deorum nominibus. Servius aeneid.vI I. Antiqui reges nominastiplerumque vendicabant Horum : hinc es, inapuae Oetam me diei ust ymis septi crum. Gabalus etiam Imperatar M. manus Solem se dici voluit, nam Helbogabalus aectus es. II 33. Τους M. μυ- λήσείας H-ςJ De --ctorea tonsura ita Pollux, E λειτο 44 in rata s

II ly. ' ον - ιξουσιν ἀλάνα- ωτM J Templa, arae, foci, statuae supplicum olim perfugia. Plu

τοῖς οἰκιτας lesto ἱκέταις M Hain. Adde Tit. XII. lib. I. Cod. De h s, qui ad Ecclesiam confugiunt, Novellam xv I I. c. v. &vII. Statuas autem intellise princinum. Vide l. Ir. S. de his, oui sunt sui ἔ. ult. Instit. eed. Tit. xxv. lib. I. Coe his, qui ad Statuas princi phim confugiunt. Monuit Tiarda noster. II 3 7. ων ν εδῆταJ Nigram aut pullam intellige, talem enim Furiis trihuunt Poetae. Janus Parrhasius ad Claudiani lib. t II. de Raptu Proserpinae refert ex Timaeo, Daunias mulieres semi r pullis vestibus usti, cum de virgibus nil re nolcmibus ea heic dicat Lycophron. I IFῖ. Τον χελύωρον -e ἀνοριφέτως-J Homeri Scholiastes Iliad. ν . -- δὲ ia)ὲ κου ρ ορ-

Strabo tib xiii. Αἰγοιῶ Λοκρίδυλυν MN AM μἐμπρύο υτ' aris. Id vero Persis demum imp riuitibus faetitatum narrat ibidem, his verbis, δὲ Λοκῶδες οσεμνῶνα Περμῶν ἔδουκροτουίτω σιωca. Polrbius lib. XII. praeterea centum familias delectas fuisse ait, u ων λιειλ-

- τἀ infelicia ligna, quae fructum non fer bant. Quae vero armares inter selices & infelices reputatae sint, docet Simia Gellii Saturnal. lib. III. cap. xx. Aelices atraores se puranIur, quem cus, aesculus, ilex, suber, fagus, ulus. sorbus, incus alba,nrus, malus, vitis, unus, cornus,l tus. Tarquinius Priscus in Ostentario arborario, Ara res, me Merum dedirum avertemiumque in tutela sunt, eas infelices nommant. PMσ-

num sanguinem, silicem, Mum atram, Pinguebaccam nigram rigro que fluctusserunt remque cristam, Arrum bLaticum, rusium, rubum, sentesque

333쪽

. ME URSII COMMENTARIUS

Horatius Epod. II.

Miserae fine ramos amputaris, Rei cis es moris. Statius Sylvius lib. III. in Prope t. Metii Celeris -uli rem e primum cinaeda faces Iudens opis inis virgae. Minutius Oetavio, Deus enim sineus, rog'f tasse, vesstipitis lassicis partis, Ius naitur, caedmaer, dolatiae' runcinatur. Ut autem arbores se. Eces, ita vulnera felicia dixit idem ille eodem modo, Maiarissu enim mseris tam facilis in mendaciis Ades fuit, ut remere eradiderim etiam alia monstrussa miracula, Scrigam multi reem, C&maeram mastiformem, 6 H dram felicibus issueribus renaseemem. Ad selaces arbores quod attinet, u uium dialis,&capilli segmina operie. tantur. Flaminica quoque dialis In rica surculum de arbore felici habebati Vide Agellium lib. X. cap. xv. Eadem quoque arbore siupplicia caduceatorum erant. Festium, Sumbria μι, prae caduceatores Gens: ea sumebarimae ex verbena febris αλπυ, nec enim ex alia supplicia fas erat,mam de verberus sumi. Infesti vero ligna ad portentorum expiationem adhiberi solita vides ex Lycophrone, & inerobio. Catullus,

ist, si sui restitutus essem,

veri e re truces vibrare jambos,

EB Usima pessimi poetae

Scripta tarae pedi iure dati m tacitio Uucunda si D. Etiam perduelliones ad arti rem infelicem su Dpendebiatur, ut videmus ex lege Romuli, quae ita habet, Duum ripe uel nem is cens. Si a duumviris provocairit, provocasione certato. sisncens, caput obnubita, infuci arbori sus nisito, verberato ves intra pomumium, vel extra po

marium.

Valer. Flaccus lib. III. -l ramisa ponto Pone jacit, rapidis Moleα- cinna flammis. Nemesianus,

ter thure vaporo

sera sis, cinere re mersa em is in amnem, Hinc Cicero pro S. Roscio Amerino, diam se aes iustamen via eruαὶ dejicere, ne, cum iu lusi e enim mare, usumptast rem, quo cinxera, quae vi ata fi t. explari puramur. Euripides,

Quin etiam in trivia projici solita. A schyli

Petronius, no pu gamentum in nocte ca si in remis p Ad quem locum vide eruditissimas notas Wou erit, amici mei. IIIo. Η Φαλακρίον κλάδεν J Variis modis sontes & holles olim interficiebant: aut lapidibus, aut gladiis, aut fustibiis. Cuprianus lib. I.

wrbis parrisidiamus jactitant, non perhorrem, mus. Antiquissimi fusti x Etymologici Auctor.

ξi . Quippe serra usu adhuc isnoto, cum etiam loco stacitorum uterentur sudibus praeacutis. Horatius,

Unguibus petris, dein fustibus, atque

υμλας δε εας. Interpres Historiae Apollonii Ty

exhaverat, accipiet quinquaginta talenta auri; fur vero caput, cemum accipiet. Licet etiam hanc confinetudinem obsiervare in Apuliana Milesia sexta. Eam proscriptionem μειξιν vocabanti Scholiastes Demost h. loco laudato, Em-

bant , iisque inseribebant. Colligo ex Sitida,

334쪽

IN LYCOPHRONIS CASSANDRAM.

II 6. Mi J Quod Proserpina Be vocotur, docet λpollonii Scholiastes lib. III. no

, feram Raebeidos undis Virginemn Brism composuisse laos. Vide Arnob. lib. v. Fuit & ita appellata Rhea.

M. Apud Orpheum in Argonauti Proserpina intelligi debet,

Adi Canteri Notas. Ibid. Tρίμορ- l Triformis Hecate etiam a Seneca Hippolyto appellatur, & Val. Flacco lib. I. Argonauti Tergemma hera: idque hae de multa, quia

ut est apud Hesiodum in Theon Phurnutus

aliter, αχ-5 - τάμορφα εἰ-του, διὰ τὸ σῶα γνι λα-τω, -- . Apollodorus dicit Hecaue trigiam ilicrificari, quia κάμμος appelletur. Orpheus tria capita, eam habuisse tradit, dextrum Ῥinum, uni- suum caninum, medium suis agrestis. Ovidius Fast. lib. I. Ora vides Hecaus m tres vergentia rus, Servet vi in ternas compita secta vias.

Germanicus, Drana aurem Luna d aes, saeiama, eo quiadis ac nocte apparet ipsa; ἐν Ia na, eo quoae Areas; se Triuia, re ρ- tribus

DogMur aeris. Prudentius lib. I. contra Symmachum,

co rimens, terraeque eluuina cadibos, tuos δε- versos inerrans, varisciam propitiaris. Cassiodorus var. lib. v. Epist xLix. Trimum sibi per lucos, Osisas gressum re oram meta, venationibus dedisa, hanc I Lem deam falsa imaginatione Anxerint : tnam in caelo nam amisi vis Dianam sam via inferos Proserpinam antes. Et nescio, an hunc Lycophro

mene iam Athenis erat, prope simulacrum Victoriae alis privata . Ibid. ωσε - a x--J Hecuba, cum P Iymnestori, Thraciae rmi, ob occisum filium Polydorum ut est apud virgilium A neid. III. &Ovid. Met. XLII. irata oculos eruasset,&ob id a Thracibus lapidibus peteretur, canis facti est. Ovidius, Ctiis sis raraeum gens irritata Vranni, Troa a retrarum lapidumque incessereIam Curiat haec mi iam rauco eum mu= mures um οπμ- iri emtur, ramque M verba parato

ut ait Theocritus Idyllio IIII. τηρ -J Homines noetu territuram dici', ubi in canem ab Hecate mutata fuerit, quia Hecaten noctumis spectris,& tenaculamentis praeesse credebant. Hac demussa Hecuba seminis dicitur aeocrito in

II Z9. - - - λαμπα χέαM J Sol tam quondam Myssae lampades, seu faces ferrem memoriam quaesitae facimis , Cerere Proserpi. nae. Papinius Sylv. lib. xv. ad Iulium Men,

cratem,

que, Ceres, cursu eui semper anheo Nativam rami quas mus I - Μ . Et Claudianus, - sanctinue faces extinis Egeusis.

Seneca Herc. Fur. v. cccI.

tibi musta side vas Heus tacua ctabo faces.

Et Hippolyt. CVI. Non inter aras Arth dum 'sam choris, Factare tacitis em cias fastis faces libet. Quae indicavit Tiarda noster. Hinc capio locum Callimachi Hymno III .

Scholias . H ἔn-οῦ eta As Vide Apollodorum lib. r. Ab hac etiam facium gestatione Sacerdotes Duduchi appellati. Auctor ut monuit Tiarda in Plutarchus in Aristide

II 8 . 'πι-- έν τοι nisis rixia ς 4 3 Cynossema intelligit. Pomp. Mela lib. II. cap. II. UC mssema Iumalus Heculae, sive ex situra canis, is quam e mersa tra Dur,sive exortum, is quam deci eras nia nomine accepso. SolinuS cap. xVI.

Sigeum Apiae, in quo Immatus ess 'Mygema ae ctus, Hecti s viseum Iul. Pollux lib. V. cap. V.

335쪽

Mur vi bile mur, rictuque ad verba parara L areami conata Am : loesu exsat, O ex re

Adi Geographos, si plura velis, ct Ammianum

lib. xx II.

II 8 7. Axν νω-- , --l Plutoni, ut inserorum, & tenebrarum regi, furvae ost rebantur Veteribus hostiae. Acron lib. III. Od. v III. SV his aptiar erat alba victima, nam is issernalibus semper nigra erri debens. Tibullus, Interea ninas pecudes tramistite Diti Hue pertinet uagmentum Varronis ex lib. I. de Men. Originibus, mon mulia porrema fierem murus ac turris, praesint istra portam OH

runt uti Diti puri, se 'serpsimiae Lae Terentiniis campo Murim serent, or h e furatae immolaremur. Arnobius lib. vix. MEI sexibus sextumres, ides,s minas haem,nis, mares araram h Ilias His maribus immolare sacrissciorum juras scribunt, prae is ealtaribus raris, tis meriis linalbas Eis atras conveniat, nigerrimamae mact ri λ .a superis diis, inpri, amae cimnium demuritate' entibus, eure Mitis acceFIus es, acδε-- Liliarisate ea dixit is vero diu Lews, sedes sis baritarit u inferas, talariumsu es metiar,

scism: ἀ-- ωι tuor, ea e gensu anima bs 'um Wimo vinere intactum: ergo non Mun- ἴ--Veneris immune. Tibullus III. Eleg. v. in fine , terea utras catages promistite rati, D nmer Liuis pocula issa mero. Seneca Oedip. v. DLvx. agens de Sacrificio Inse

rorum s

Quae suggessit Eltra Turda alter ego. II93. Π-- proprie , Veteribus dicebantur setae, quas , fionte victimae evulsas cum molarum parte in ignem, qui in ara accensus, conjiciebant: erat enim hoc in sacrificiis moris. Homerus Iliad. r.

stribus impomi sacris Bamisa 'ima. Alias etiam-abusive dicebantur sacrificia, quae mortuis fieb-LIIS . Mλ' G ---ελάυ intelligit locum Thebanum dictum Διώ-quod ibi natus , quibusdam putetur Iupiter, in quem postea in ris ossa transportari. Cum enim aliquando multis malis Τhebani qui soli Boeot rum ad Ilium non militaverunt, teste Artemid ro lib. I v. cap. xxv. affigerentur, consulto oraculo, responsum es transporianda h Phrygia Hectoris ossa, sepeliendaque in loco, qui mis D ad apud ipsim diceretur. Scholiastes Homeri ad Iliad. ν cu D B-- -άλ-4M

ibi loci Hectoris lucum memorat suisse. I ID. Tia -- ώ- J Vide hae de re Hesi dum Theon Allegorice explicat Phurnutus,

Ia . N. ς --J Hectorem post mortem Beatorum insulas inhabitaturum stribit, ex veterum opinione, qui eum locum heroibus mortuis assignabanti Hesiodus lib. I. de Hero,

Π, τ - θαλ - εἰ in ἄρουρα Plato in Gorgia quibusvis bonis post mortem illam tribuit sedem, - δε δώ- φ sis δε-

Atque de eo fime capiendus hie locus. Ait umro Hemrem Lyco'ron propter saerificandi studium in Beatorum insulas imium iri, quo per

rem et M. Neque alia de re capiendi isti versiis inmerici Iliad. xv. ubi ita actatur Minervam Iupiter,

Σω. Ωγο- ἀπαρτὸς Mia I Ogysi populum 'Thebanos a tye, quorum civitas is inno est condita, ut in apud Varronem lib. III. de Re Rust. Cur ametis dicat, notum. Vide Palaephatum, & Ovidium. Iaas. Ita inis Hain. J Malim vertere stir minisse nuncaras. Nam ita selebant illis iacere, quos e medio sustulissent, ne ii manibus

eorum

336쪽

eorum infestarentur, atque id vocabant Θ, & ---άζων. Polybius de Carthaginen.

tur, vix sine ope membranae suppleri & emen. dari poterunt. Harpocration, οἱ λωμών; νοέπινας-- ειν asQv - ακρα. Apollonius

Planillime vero eum truncandi morem in via re lib. vI. Vsque Eli Priami timarum emine toto Deiphobiam dii est, lacerum citideliter ora, Ora, ma que ambas popularaque tempora raptis inuri us, ct truncas Monem diutigere nares, Statius Τhebaid. lib. I. -- -ums nune inhumata procammmiser vis trunca ora rigent. -- Terentius Hecyra Act. I. M. I. -- ego Mopterea te sedulo

moneo, se baraar, ne cujusquam misereas, 'uni sies, mutiles, laceres, quem suam n cta D. Apparet & Romanis non Inusitatum hunc' --

rem. Quintilianus Declamat. XII. Laeeros et deo mavis,etrumspartibvssuis amisis. clamat. x v. Minus quod tacitur m-eiares peras.sdrea ae is amare carminibus a musis μ

uebatur. Ita emendo. Sed, nec occisis selum is ciebant, Verum etiam vivas,quos punire volebam Justinus lib. XI. Lum hinc Do . vi Mum Graeci occurrans is a ro , i eui ρα - sistratis cruricata carporum par e Meram Huc pertinet Historia Zopyri. Mart. lib. II. Epigia a M. dam miserum, marin, -- 6 . t

Vidmus id quosve ex mintiliani dc Virgil verbis citatu. Vocabant vero illa praesegmina Graeca -- via, & ααηργμα. Id autem Mimbant, ut mitio dixi, ne , manibus insestarentur;

credes aut enim mortuorum animas vagari, di homines maxime inimicos noctu terrascare. Hinratius E d. V.

uin ubi pero trusius expiravero,

Omnibus umbra Mis adero abidi iae enas, Et apud Apulejum Miles v III. umbra Lem. Iemi absterret Chariten a Uuasylli, inretistoris sui; nuc Luὶ inter, moras um ratissa - re trucidati Lm i, Duo lego Iauis ementa, o pactore deformem aus os faciem, quietem pudeam inter γαι uxoris, etc. Elega Mussimus mitem locus in quidem est Apologia, his verbis, is tibi, o Aiam, oso me a-cio, duas Deus isse, Supersen 6 L eram c--

337쪽

Flaccus lib. I. Ipsum ego, cum serussessossum astigia retus, iaspicis, meque assivis iacera ilhus umbra L sestibus, ct magni numen maris exeitat Helis. Dixi noctu Ierritare, nam lucescente die humanis sese conspectibus subtrahebant. Tibullus Iv.

et inferim rimis clausas Iberat umbras,

ras ct abjecta Cerberus ipse sera. Due jubens leges Lethaea ad Agna reverti,

Nos vehimur, vemm n Ia recenses onus.

Papin. II. Theb de Umbra Lq. Dixit O abcedens .etenimam pallida turbam

Claudianus de Theodosio, Dixit, ct assutus vicino sue re Ps.

Apud Virg. etiam v. AEneid. Anmisia umbra causatur selem oriri, ut AEneam dimittat,

D me sevus equis Oriens a iis anhesis. Iniuravit Tiares. 1233. Hoe J Roma haec mulier quaedam Trojana fuit, quae una eum Ignea in Italiam devenit, & nupta Latino, Aboriginum regi, Remum & Romulum peperit, qui urbem

in Roma. Solinus, AElianus, Iustinus, Livius, Velleius, & Virgilius a Romulo, Rheae Silviae &Martis filio, conditam Romam tradunt. Corrigendus obiter AEliani locus, qui lib. v I I. mend 1e legitur hoc modo, P - ,πὲ Ires , οπ Α--Σεμ- πώμν, ἔν δε αυγη μα HIU-ου αγόνων. Hic lmendum omnino tamM, sic enim ab AEliano ipso scriptum quis dubitet λquem locum hoc modo etiam , viro erudito Ro- Derto Titio emendatum postea animadverti, ne quemquam merita laude privem sciens. Elym logici Auctor in , , Romulum & Remum . neae filios ficit. 123 . M aias -- J . eam Trojanorum omnium prudentissimum, ut Hectorem sortisti. mum memorat, unde & isse populi Trojani mens, hic manus est nuncupatus. Auctor mi stratus Him P. Ia 8. Τὸ n στη τε σὸςJ Virg. . eid.um.

Hau praeia hinc Tartari O Drrheni tuta

tenebant

ossa locis, celoque rennis de eiae videri Iam poteras legis, O luris tendebat in arvis. Iaso. ει- πάσκαν J Praedicuntur haec ab Harpyia virgiliana Igneid. lib. I II. Baham cursu petitis, ventisque vocaris Ibitis Baliam, premisue intrare licebit, Sed non ante Earam cingeris manibus urbem, Leam vos dira avis res que injuria caedis Ambegas subgas mass abum e mensas. Alii haec ad oraculumreferunt, cujus & -- minit Strabo lib. XIII. ubi inter caetera sic

Sextus Aurelius lib. de Origine Gentis Romanae, Inde ad eam Italiae mam, eri r as missio ejusdem generis Laurens appetiara es, Latino regnante, pervectum cum fratre Anchye, suisque, caeteris Dorum; navibus egressum m hilare accurius, congumptoque, qMEDeras sti, crusam etiam de Dirreis mei is, quas se aras I eum habebat, comed e; & quae solliuntur. Va ro Divinarum lib. II. dicit eos ri Jove Dodonaeo Oraculum acoepisse. Vide Servium, di Dionysium Halicarn. lib. I. I 233. Kriori ruti, J Aborigines, gens Italiae antiquissima, teste risio. Videndi Dion. Halibram. lib. I. & Sallustius in Catilinariae conjur,tionis descriptione. Τria vero Aboriginum genera fuisse perhibentur. Unum, cujus hic menuo. Secundum ante hoc in magna Graecia,quod

E montibus Arcadiae una cum Oenotrio venit. Tertium aureo seculo. Quo autem anno AEneas

post dirutam Trojam in Italiam venerit, non eadem est omnium opinio. Manethon tertio id factum existimat, decimo Clemens Alexandrinus

Σπωμ. I. Cassius Hemina apud Solinum cap. v Ir I. in decimum rejicit. Tuy. Πύργις αιώοντ, ἐξαει -- isti Non

possum hoc loco sequi ineptissimam interpretationem ineptissimi bcholiathae, quem doleo sequutum adhuc aliquot locis doctillimum Cant rum. Certe aut ego longe filior, aut voluit Lycophron ditare, AEneam Albae an muris triginta turres aedificaturum ad numerum totidem porcellorum ; veteres namque, quo munitiores urbes forent, turres in muris exstruebant. FLVegetius de Re Militari lib. I v. cap. II. Ambitum muri Hrectum veteres duci noluerunt, ne

ad 1ctus arietum esset aes suus, sed inusis anfractitas Iactis su amentis clarasere inbes, crebriare rurres in stris antulis ediderunt. Se vius AEneid. i x. Turres se ad muniticinem cruvitatum O insecundo legimus. Sedhae crum e mobiles hini, 'umque 'AE. HG nam haec vox repetenda j xt in securido Turres ac tecta aedimarum : Mobiles, ut in duodecimo m

γοις, ψ - οις Hύμ-. Ovidius in Heroidum Epistolas, iam a s cies, Armatariae Iurribus estis

Ausenim , χ larua murorum species, sc turribus ostis

indua, in aerias intrent fastina nubes. Vide etiam initium Αλεξιμ ειακαν Nicandri: Polluci etiam lib. I. cap. X. turres inter muri partes numerantur. Itaque hac in re deprecatore nihil

opus habebat Lyco ron. I s6. vis ramisς J Unde defendi possit ia-

genue

338쪽

fenue fateor me nescire, cum dicat Propertius

ib. I v. Eleg. I.

- albae suis omine natam Albam, qua de re, praeter alios, vide Varronem de L. L. Sed sine dubio ad immunditiem ejus animiis respexerit, namque amica imosus, ait Flaccus.

ota annis, tit Laminienses conderent oppidum Abam. Hujus suis, ac parco rum etiam uvinc vestigia apparent; namque simiaacra eaν um aenea etiam nunc in pub&omsta, ct corpus matris a sacra risibus, quo in I 'a fueru, demon'Mur. a 266. J Vocat --ους velamenta, quibus opertos deos penates Troja extulit AEneas. Sed & statuae frequenter peplis ornataeae velatae. Seneca in Moralibus, His pesses, indumenIa pretiose, quibus ulus Miaminisnustas M. Petronius, Iuvenes adhuc labaris expertes satum um risu patiemur pannos, ac vim cuti Fuere autem ea linea; nam lanea, ut impuriora & profana, adhibere nefas. Testis insignis Apului locus. qui est in Apologia. Etiamne inquit siquam mirum videt i pote eum sis iam memoria resti hominem Iti seriis Desim conscium, ν - dum sacrarum cre unana domi adservare ρ asque ea lineo texu i Mere, quia pinis is es rebus aevinis velamentum ne Ana,seratissimi eπ- raris excrementum, pecori detracta, Iam inde Orphei, 'thagorae Risis, profanus ves quaesi. Sed enim mundo a seni seges, imer optimas fruges terra exciria, non modo indurui, se ami

ctui Ianctissimis οἱ priorum sacerdotibus, Ied

opertui quoque m rebus Iacris uourpatur. I 268. Τουτεν μν' -- ν-J Cum exorenata esset Troja, Graeci miserati victorum lartem, unicuique ingenuo Trojano permiseriint, ut unum, quod vellet, auIerret; meas vero , post bilis omnibus, selos deos penates cum exportaret, mirataque Graeci secundum quid. piam auferre juberent, patrem Anchisen, si nio consectum, humeris impositum, esserebatiquo conspecto, magis mirati, potesatem ei fecerunt auferendi quaecunque velleti Mim

ε a vi a M. Λliter Vi r lib. de Origine Gentis Romanae, 'R Faunum, L sim ejus AB in Baiia regnante, GAEAeas, nis ADtivis praesto asAutenrare Missae Principibus, cum prae se Deos Penates, patremue Anchisen humeris gesans,

nec non O parvulu lium manu trahens, noctu excederet, orsa Me cognisus ab busibus, eo quod tora on rus pietatis sincisa erat, non mia anu o interpeliatus, sed etiam a rege Peamemnone, quo vellit, ire permissas; & quae sequuntur. In nummis Iulii Caesaris unus reperitur cum e figie AEneae patrem Anchisen humero sinistro, &manu dextra Palladium ferentis, cum hac inscriptione, CasAR: item alter similis plane, nisi quod comes additus puellus, quem Julum existim', a quo Iulius se oriundum volebat, eum hac inscriptione, ΙΛΙΩN BIΣ NEΩΚ ΩN. Ia 8. Eνθα - dira J De Sibyllae antro ita Ari

άνην. Graphice vero depingit Lycophron istis

Virgilius AEneid. lib. VI. Hrrendaeque pro Uecreta Sit LGAnnum immane petit. Mesius Agathias His Llib. I. ει τε meis tam ἀνι

Invenio quoque proprium Sibyllae hujus nomen Phoemonoe fuisse. Servius AEneid. III. Preo vera de Sibylla hae Cumaea et se mo Hamon ' dicta es: nam SU'Ea Emtisum nomen, adeo ut Varro, mi SE EAE Dorinι, scripserit. Sib L antem incitur omnis meAla, cuisu pectus numen recipis. I 183. TI μ ταλανη ροαὶ l Virg. AEneid. lib. M quae causia fuit c urgere in arma, Europamu inamqu-faederasMerefuris Promethei matrem Asam, Sarpedonis Europam intellige. Sunt etiam, qui Prometheum Iunonis& Eurymedontis gigantis F. facianti

I 28s. Κω - του Συμπυγα- J Symplegades, saxa notissima. Pindaro mettia μώλοι t dicuntur Pythion Od. IV. Theocritus,

appellavit in Juvenalis Sat. xv

concurrentia saxa anes.

Euripidis Seholiastes Medea, b γε-

intellige, cujus elegans illa periphrasis apud Eschylum ,

339쪽

I ME URSI I LOMMENTARIUS

HA olim ex aemiarum fis inae Axeniis, post lecti ercio clarum untium ea mollita Eux, nus diere it, ut ait Pomp. Mesa lib. I. capxic Ovidius Trist. Heg. iv. lib. rv.

les, adjicies venerem, quae ab iisdem bovis effigie culta. Quam emendauonem meam eo libentius posui, quod summo uno Ios Maligero

probaretur.

I xys. DAM A videtur athidere ad prileum illum vetata militiae morem, nam ante inventum tubae usiam , iniensis ficibus

atris,

Claudiami lib. I. de Raptii Proserpinae, it '

-aIque inur ora lacer rum pectare vestem Saseneam crematu quartebar iam da dextra. Erant autem isti ηορμοι in tutela Mariis, ideo. que eos nem occidere. Hinc natum pro sebium de stius maxima, GA 'ὁ m φόρου am Ut autem Lycophron πιε dixit, ita pithdarus his Isthmion. odo IV. iii

Ubi malim x νιν legere. ' I 299. D ταιο ρσει 1 Tradit raptam LMopam navi tauriformi, ilia navi, rejus . . ppi pictus suerit taurus, alii legione Nilus, quae in signis tauri insigne gestarat, alii tauro , in quem Iupiter mittatus, ob quod & -m Greg. Naziaurano nuncupatur. Vide Dionys N ni lib. 1. & Εἰ-- Molchi. Et Europae ima. ginem tauro insidentis ex aere stulUt Τarenti Pythagoras quidam, teste Varrone lib. rv. de'r L. L. Alii tradunt taurum hunc humano fitisse' sensu praeditum, & 1 Neptuno Iovi donatum, quod ,- Νερω quam ut credi debeat. Iul. Pol- '

μιμα κριοὶ, πάγοι, malim μου - μώζειν π ά-- D σλωον έ ο σώεσι o F Ut ἀγαγοῦν. Fe- . stu5 ream, tertiam intis Nem, ab Eur Ea, venis uia, certum est appetiari. Sed assi de amo e uis tu taurum MVinarrant, alii eam ἁ . praedom us ra amo navem, piae ovis tuIuam sigiem tauri habuerit, in eam regionem se dela iam. irim ob pinnitu em regionisArs tutamem raptae M occupatam. Quae corrupta, Galliarum ille sit Josephus Scaliser sic emenda- 'h t, e n quae s Iutelam effigie uini habuerit. Visum aliter amicillimo meo amico P Ser verio, qui iesit,'navem quoius tutela eskiem tauri 3abuerit, & addit Isidori verba ex Oriai mim lib. v III. deIως Impudicus in extraneu, quem modo Taurum singunt, propter Europae raptum, Dis enim in naui, cotis insigne erat . tauru . Sed quod Festus de tutela scribit, placet. Nam riteti Latinis est, quod νηὸς -- - - Graecis , --υς Phoeia hibus. Solebant enita in navium puppibus deos pingere, in quorum

meri Interpres Iliad. ix. F., HI tam in Iris ἀγαλμάla ψ Miaris θεῖν. Seneca Epistola LxxvII. Navis bona dicitur, non prae pretisses coloribus picta, nec cui argenteum radi trum est, nec cujus ti , itela ebore ca lata es. Ouid. Trist. Eleg. I. lib. I

nomen habet.

Apud Horatium I. OG. XIV.

pictis i idus navita puppibus

Hine capiendus Valerius Flaccus lib. vII I.

tura geniam orsius sal. VI.

Vocat D m Dei, quae 'imaginem dei cujesdam

pie fi mutat. Hilostratus Ηροῖκοῖς hanc navium picturam ον videtur appellare. I I3 I. A ρρ φατηλάvi I Malim λαών, ut stanapa s, vel , quales apud Poetas sequentes. Asterius autem, Cretae rex, postra europam uxorem accepit. Etymologici Αuctor in Miνιου eum Asterionem nuncupat, ut &Apollodorus lib. I. Qiuod autem deJove etiam intelligi

340쪽

IN LYCOPHRONIS CASSANDRAM.

intelligi posse feribat cum Scholiaste Craterus, id mihi prolini non potest. Iloo.----ὶ Historiam hane omnem plene narrat Homeri Scholiastes Il.

r 3OR T-- AHκαν J Attingit historiam Damdani, qui . Samothrace in Phrygiam veniens Teucri filiam, Arisben, Gnam Baleam alii vin

locum, male hodie Ar-. Arisbae Priamo dueta meminit & Servius AEneid. II. Item Elymologici Auctor, μέσδε , min, ἱκοή, 2 αετος Τευκρου, - ἔγημε Δάρδω ν . Ubi & Lye phronis hunc versum citat. Et alio loco, λι-

I 3 .--ςJ Sie etiam Ulyssis socios Iupos appellat Statius siΚ I. Sylv. in Tiburtino Manlii Idoxisti,

I3 Io. Κλά,-- -- J De Argonautis ad au. reum vellus perendum prefici stantibus Orpheus, Apollonius, Pind. Pyth. Od. xv. Didymus ad Od. II. Ual. Flaccus, & Dares initio libri deTr ae excidio. Suidas hane historiam sive potius commentum) de aureo vellere allegori. re intelligendam ait de arte illa, quam XUM Graeci vocant, aitque abstulisse Ja nem resi Colchorum librum in membrana pelliera astri. I tum de conficiendo per χ-- aum. Strabob. X. ait ex Caucala monte fontes multos manare, qui habeant aureas arenas, quas accolae, vallosis pellibus in aquam positis, colligant, atque inde tritam fabulam. Verba ejus haec sint, II

lebant olim ad thesaurorum custodiam drac nes adhiberi. Festus, Dracmes δα - του φωκῶν, μου es videre, claras ais enim habere δ.

Vide Macro, sati lib. I. - .

Irrr. Καὶ λι- δεμ in Asino I Medea tutait Mytholog. lib. II. Fulgenti ejus naturae florem invenit, qui ea os es nigrosve faelandi potestatem nabebat, quo omiuia hcanitie liberari volentibus capillos nigros apparere fecit. Invenit quoque prima lavacri eHuς dam calidi usum vim medicam habentis, quo v lentibus omnibus medebatur, atque haec quidem non in publieo, sed clam agebah ne quis medi- eorum talia addisceret. Haec vero compositio , qua utebatur, me se dicebarur; quicunque igitur hac petuom utebantur, agiliores prorsus Ianioresque fiebanti Ex hoc Medeae praeparationem hanc quicunque videbant, lebetes scilicet, lignum, di ignem, homines eluando Medea coqui existimabanti I 3II. μ' -ἀλ-J vide hae de re val. Flaccii tib viii. Argonauti & Ovidium Metamorin liti vII. ovem vero vocat, quod luctus caussa patri exstiteriti Hue pertinent illa

duret Iegur, Misattium vi familiari prearet parrisuco. Ovidius quoque Trist. lib. III. Eleg. IX. Eingo, ubi prospexis inmentia vela, tenemur, G puer est asiqua fra de m raudias, art. Dum, quid agat, quaerit, aeum versat in

omnia et stud,

infratrem eou luminaflexa tulit. jus in silua δ' emia vincimur mi, Hic mum martesua carasa salutis erit. Train vis ignari & quae sequuntur. Arrianus, ut & ovidius loco citato, inde regioni nomen mansisse ath ibidem.

que Absyrti repulcrum sitis etiam temporibus oemonstrari selitum. o 3 AOem inquit

essem reser Medea vero sepultum. Ibid. Και τα- αλα ρα J Agre serens a Iasene se repudiatam Medea, in erum & Pheretem filios, quos ex eo sitsceperat, occiditi vide Diod. Siculum lita xv. Apollodorum lib. I.& Hyginum Ioco citato. Horatius, Ne

라틴어 텍스트