장음표시 사용
21쪽
veris enimuero licet coelestis regni laclicitas,isim mercedis, tum etiam gratiae nomine exprimi queat, dc familiariter exprimi solear,rectius tame gratiae,quam mercedis vocabulo significatur: Nade quod opera humana Deo opti Max: grata sunt,est aliae: &. quod tanta scelicitas, pro tantillo labore promittitur,lingularis est misericordiae:3c quod merces promissa tam cumulath redditur. id demum summae est gratiae, & munificentiae. , LVI. Vt homo in mortiferum peccatu prolapsus, sine tia resuripere non potest: ita idem absq; lingulari Dei patrocinio omnia lethalia peccata diu euitare nequaquam valeti tantam enim exitio-sxilia prolapsione naturae infirmitatem sib i asciuisitantasq; ad res fluxas procliuitatem contraXit, ut grauibus carnis, mundi, vel Diaboli incursionibus ex se resistere neutiquam queat.
LVII. At potest tamen singula vitarcinam singula simpliciter sunt
volunraria: alioquin enim non essent peccata: sicut etiam iustus singula venialia declinare potest, non tamen omnia,&singula saltem multo tempore: ad breuem tamen temporis intercapedinem, & iniustus omnia, de singula morialia; & iustus rursum omnia δ sinnula venialia euitare potest.
Verum ut iustus non omnia peccata venialia evitet, non ideo tamen destinet esse iustus,aut sanctus:Venialia enim sanctimonia. de iustitiam per se, 6 direm non infringunt. sed ex obliquo tantum &per accidens,ad utriusq; infirmationem disponunt. Speciali Dei priuilegio municus omne omnino peccatum tum mortale, tum etiam veniale, toto vitae decursu declinare possieci hoc tamen pritillegium vel nullis, vel non admodum multis hue usq; obtigisse creditur: Christum d matrem eius Viminem se per excipimus. At vero vitae innocentiam perinulti ad finem ubque viriliter tutati sunt: de quibus sorsitan illud A calyps clari Noh est inuentum inore ipsorum mendacium,non incommota aeripi potest: si qui tamen ευλογio i illud ad sanctos Martyres referre malint, non repugnamur;certum est enim eos emori,atq; a i
22쪽
' deo in mille partea discerpi maluisse, quam Christum,qui pris t
veritas eXistit,sacrilego ore pernegare. LX. Diximus absq; singulari priuilegio nullum hucusq; mortalium,qui eius aetatis esset, ut peccare posset, omne omnino peccatum eii ita Teinam non silem est penitus singulare priuilegium, quod speciale auxilium: hoc enim omnibus, qui seipsos non nogligunt. vel 1 mistic, ne liguntur in s vel in causa sisa gratuit , ac liberaliter, & ordinavi E. sc semper offertur: illud vero non ioniblis promis Ε, sed perpaucis, ijsq: selectissimis,&quam rarissim E: hoc rursu in nullum illius, cui diuinitus obtigerit,Ογε, aut ς ε γο necessarib exigit:illud autem,si quid essetfluxum est. utrunq; necessario deposcit. hoedenim fine suo percepe frustratur,illud nunquam.
LXI. QuareDIoinnes Baptista non aliquo communi, aut speciali
auratio,ii proprie loquamur,intra maternos sinus,adhuc latitans,
sanctificationis gratiam consecuto, est: sed singulari Dei opti Iam priui se te . Sic mo mater non communi aut peculiari numinis bi e ab ovim pro iis peccato prsseruata sitit sed sing laris , simo coelestis P tris priuile ibilla ' stoli multo ante vitae rastrbmam iri aceepta maria λε ire confirmari: sie deniq; pauci quidam in grauimus pecentis Oct eis; ad vitam, & pocnitent 3
Homo originalis iustitiae dono orn*tus ex se,lisc est solo communi illo, ac gen raIsCresai ris auxilio id structus, cuiusuis gene ris peccata declinare poterat. Quid ita quia nulla tunc tenebatur carnis iii firmitatem ulla laborit iunora isone:nulla aestuabat mali-ria,aiu immoderata cupiditate: AM: hoc uno no parum melioris conditionis erat bomine per gratiam sanato: Nam hic,nisi in omnem parte meniti ocuIos c5inciat cax tissimeq; incedat, leuiora illa venialiti noxaru iacula, toto vitie decursu repellere n5 Potestiat potest tamen ex his aliqua perpetub retundere: potest m. nun*. Uras, Laxu iciosum mendaciu diceremutast veniale surtu co-
Iustus alia praeteream qua iustus est, gratia non indiget, ut ii stὶ operetur, vel a peccato arceatur: atramen, quod per acceptam iustifica
23쪽
iustificationis gratiam, ab omni ignorantia, & Insmi are n5uatur ut constanter operetur, ut grandia operetur: tum nevila carnis, vesCaco'emonis impulsione stematutivel inflectatur,lperiali adhuc auxilio sulciatur necesse est.
At hoc tamE praesidio non indiget, ut vulgaria praeste' ut mediocres Daemonis, vel carnis insultus depellat &c. Nasi iniustus.. vel etiam in puris naturalibus constitutus, solo communi munitusauxilio stipem in egenos distribuere, damnum, vel iniuriam illatam condonare,& alia quaedam ex se honesta moliri potest,cur haec cum eodem generali, ac communi concursu non poterit iustus LXV. Sed nec alia quoq; insula opus est gratia. ut in acceptagotia perseueret: tamen ob causas,quas iam ante exposuimus, ut hoceret ae fideliter praestet, singulari adhuc coelestis numinis 4ndti
Quae hactenus exposuimus, planum iaciunt, sententia illa dominica: Sine me nihil potestis sacere. nihil verius, nihil sanctius diei potuisse: Nam absq; Christo,& sacrosancto ipsius merito. nee gratiam habere, nec habitam retinere: nec ex habita fructum colligere, nec ad eam habendam rite componere vlla nos ratione possumus.Ipsi sit hono laus, gratiarum actio in perpetuas *ternitates Amen.
ri Peliam ocietatis IouTheolog ct Professoris omdinarij defendit M. Paullas miranus, eius demsecietatis Philosephus, Pro-' ordinarius.
24쪽
ALTERA QUAESTIO THEGLOGICA POMERIDIANA.
multi aetate hae depraesenti iustitia, ac ρπι-
tue certitudine,multa nugentur, non abs re in dita
stutationem proponitur , num qua in hac vitae tu vitai certitudo exfectum, s qua existat , ecquaenam H
CONCLUSIO. Nescis homo virum amore, an odio dignus sit: sed
mesainfuturum servantur incerto. Eccles'.
Etiam si DF fuero , hoc ipsum ignorabit anima
Ndil si confiiussum , sed non in hoc iustificatus
tionis mysterio, incerta diuinae gratiae praesentia: disputationis huius pars quarta,&postrema. THESIS I.
QVantum sat est, ad gratiae susceptionem praeparatus, gratiam,& peccatorum remissionem, nisi,quod potest, oblatum beneficium ab se repellahcerib consequitur. II. Consequitur asit utrunq;.non qubd utrunq;, vel etiam alteruborum ex se,priuatouε stumo promereatur primam namq; ν - D tiam
25쪽
elam nullum veri nominis metam antri diriiri sed quod. Deus, EMavi impigia,quod in se est facienti,deesse non consueuerit. III. At quia per arduum est internoscere, id ne totum bona praesti .
eum fit fide,quod ad gratiam,&peccatorum remissionem obtinendam praestitum oportebat.fit, ut nemo inter communes mor talium cancellos persistenti se iustum esse,fidei certitudine, explo' vatum habeat.
Res certitudinem eam hoc loco appellamus, cui subesse satisum non potest quae proindEcertitudo non est cuiusuis fidei, stafidei tantum diuinae.
Potest quidem humana fides vera Interdum certa existere: attamen quod haec fides humanae authoritati, quae salim ea, V luti his innitatur,non est illi hoc proprium. VI. thoritatis nomine.dicentis veritatE.hoc loco accipimus:Ideo namq; huic,vel illi credimus quia veracem existimamus:ideo aut veracem, quia probum, d sapientem esse persuasum habemus: Veracitas igitur. vel veritas,quam probitas,*sapientia Parium.
Decipua humanae fidei ratio ac basis existit. VII. Disserimus hie de humanae fidei ratione,acsundamenro secundum scinam in praua animi asseetione accidere interdum pote'. ut nulla iis habeatur fides, quibus debetur maxi ia: scotra obstinatὸ credatur, qui mentiumr impudentissime: Ecquis enim Se ctariorum sedi e suae antesignanis non plus fidei tribuisi quam v-
niuersi: Ecclesiae Catholicae Imo vero, quam Spiritui lancto, qui per Ecclesiam loquitur VIII. De fide porro diuina longἡ aliter statuendum,ae pronunciaridum est nam cum primaria Scianctae fidei huius ratio, ac quasi mrim, sieveritas prima reuelans, fieri omnino nonpote' vet crodentem Dillat,autin errorem inducat.
Cum iram asseritur nullum intra communes muralium eran-
llo. collocatum. ea certitudine i cui lalsum subege Eequi sedustum i
26쪽
stum esse perspectum habere, aliud nihil asteritur, qu im nemla
citra peculiarem Dei Opti Max: reuelationem id compertum ha- hercisiquidem p cipua diuinae fidei ratio,& v luti Fundamentit
Credimus namq; hoc. vel illud, quia diuinitusreuelatum estinctam autem reuelationem veram credimus, quia primae verita- is quae mentiri.atu sallere non potest vox, vel reuelatio est: esse vero primae veritatis vocem, Vel reuelationem,id quidem ab E
clesia cerib sciri potest ab alijs verbeo certius, quo uberioribus - insus e scientiae,vel intellectuscumulati suerint donis. XI. Quarelicet foedEcumprimis in eo errent Cathesicae taeshistes quod hoc ipso iniustos iustificari nugatorie commentantur. quod certo se iustos esse persuasum habent, vel somniant potius tamen putido hoc commento. Vt fundamento, iacto, rem inso, runt, omnes, & lingulos, qui inani illa, & nugatoria persuasione tenentur, sub aeternae mortis reatu, ad hoc ipsum certo credendi Lac statuendum obstringi: siquidem diuinae fides fidem abrogare. ioc est quod illa certo dictat, certo non credere. immane est lacri a jum.
Verum quia hoc ipsum quod illi, ut verum, accerti su inunt,&satio sumunt.& insulae sumunt nee enim ideo eerib iustificationis gratia potimur. ves iusti sumus, quia cereb nos i cos esse credimus: nam si qua certa praesentis iuuitiae notitia existit, ea charitatem, dc resiquas virtutes non progignit, sed ex illis
progignit sed ideb iustineamur, quia vocanti gratis prompa obsecundamus non potest quod colluuii non rudissimh, i cui ullis una collitis. XIII. Sed is aliter quoque Inanis illa Sectariorum fiducia, Incertaq;
eorulide certitudo ostendi, ac retundi potest: nam si haereticus ea certitudine,quae sallere nescisisciusta esse nouitiaut ea certitudina hausit ex dimina reuesau5e,auteκ clara Dei,ves ipsius res secundali visionea non exclaraDei Mone, quia illa fidem,tanime es
27쪽
ipsius existens, secludit: nec rursum ex visione rei secundum sernam cum iustitia ex se sit quaedam spiritalis qualitas per se. & te cundum se,sub sensum non caditi effectit autem eius,& Ductus,ab acquisitae iustitiae effectis,&si uetibus Grio secerni non possunt:
nec deniq; eκ reuelatione: nam priuatae illae reuelationes non sunt communes multis,nedum omnibus,quales istae confinguntur,sed
perpaucis,eisdemo; sanctissimis,ac Deo familiarissimis propriae. XIIII. lIam ut nemo ex se, nisi coelitus id discat, nullo se obstri litam crimine teneri,cerib scire potestata nemo se iustii, atq; aded ab omni repurgatum scelere hinc olim discessurum esse, sola vi mantis perspicue noscere potest: quandoquidem magnum illud in a cepta gratia, perseuerantiae donum,non minus, imo magis, eN culto Dei iudicio dependet, quam ex mortalium Voluntate,ac studio, tametsi h*c quoq; non excludat,sed includat. XV. At non ita aliorum omnium iustitia obscura est: nam cum ex fide compertum sit,Sacramentum Baptismi obicem non ponenti gratiam conferre, & eadem fide constet, in puero insante nullususcipiendae gratiae obstaculum lurere.& euidenter sciam,vel sciis re queam, me hunc, vel illum baptizasse,inodis omnibus cer de exploratum mihi erit, hunc vel illum Baptismi gratiam rece, pisse.Verum de adulto,vel insante ab alio sacris lymphis expiato. ea certitudo communi lege haberi non potest.
Etsi vero homo, nisi diuinitus edoceatur, se iustum esse ceribnosse non queat,potest tamen se initistu in esse pro compertissimo habere: nam cum homicidium, adulterium. furtum, aliaq; id genus flagitia, simul cum diuina gratia consistere non posse ex fide norit. de certb nihilo secius meminisse queat, haec se patrasse, velanth patrare voluisse,vel etiamnum patrare velle,& tamen nulla adhuc poenitentia duci, vel iam ante ductum esse, non poterit nocertam.& quasi euidentem de sua iniustitia notitiam obtinere
Veruntamen aeternae ne mortis debito obstrictus, hinc tandem sit discessurus,hoc citra ullam omnino controuersia seire non pirin: Nam eui obstinato animi decreto in aliquo crimine, vel e
rore in omneau Persistere statuerit, Deus tamen, qui pro sua
28쪽
omnipotentia etiam ex lapidibus Abrahae filios inunitare noauit, potest duram illam,atq; praefraeiam voluntatem coelestis gratiae rore perfundere,persusamq; & emollitam praeualide ad se trahere:quemadmodum multis id sepe exemplis compertum est hactenus.
Et ut nullus mortalium, nisi Deo reuelante id discat, se veste nuptiali hoc est inissa charitate ornatum esse,explorath tenet: ita nemo quoq; se fide, vel spe,vel alia infusa vimite donatum esse certo caliet: eκ peritur quidem se credere,&sortE firmiter credere. sicut etiam se amare,vel sperare animaduertit: verum an illi actus ex habitu infuso,&acquisito simul procedant, an tantum ma quisito, id propter actuum similitudinem,cerib omnino, ac timsallibiliter discernere nequaquam Valer. XIX. Dicimus nihil eorum omnium,quae suprI commemorauimus
mira reuelationem certo, ac citra omne omnino errorem cognosci posse: nam ut communia fidei mysteria per diuinam reuelationem orbi Christiano patefiunt, ita quaeda quoq; priuata quibusdam priuatis, eadem illa reuelationis via patefieri possunt, &interdum patefiunt tametsi non ita frequenter, nec ita multis a cidere id soleat,sed raro admodum,& perpaucis. XX. Et ut Deus Optimx:fide ac sanctimonia privstantib. prasenstem interdum gratiam reuelat, ita idem gratiam finalem, hoc est
in accepta gratia constantiam mutthante suprema vitae catam o-pham,iisdem illis nonnunquam praenuntiat: nec enim suturae salutis ignarus Apostolus exclamat: Quis nos separabit a charitate Christi rursum. Bonum certamen certaui, cursum consummaui,
fidem seruaui,de reliquo reposita est mihi corona iustitiae &c. XXI. Adulti qui peccatorum odium, fluxarum rerum despicientia,
coclestium amorem, poenitentiae studium, in aduersis patienu=am,in prosperis animi modestiam,in diuinorum praeceptorii ob seruatione alacritatem, de alia id genus pietatis sensa, vel argumenta experiuntur: illi praesentem sempiterni numinis fauorem cerib sibi polliceri non prohibentur: ea tamen certitudine, quae non omnem prorsua formidine excludat: Meminisse enim debent
29쪽
hil mihi conscius sum.in hoc tamen iustificatus non sum.item:E tiam si simplex suem ignorabit hoc ipsum cor meum. XX H.
Neq; tamen,quia non omnem prorsus krmidinem in dendam ducimus,ideo etiam desperandum, aut anxie semperandum esse docemus: aliud est enim desperare, aliud temere praesumere,aliud medio,inter utrunq ,seruato,piamquandam deDA: misericordia atq; adeb de praesenti iustitia fiduciam cocipem hoe enim virtutis est,&Christianum: illud temeritatis,d Ischaristic
XXIV. Quid quδd tam multa, ac ramillustria prassientis gratiae signa
adesse interdum queant,ut omnem prorsus de prauenti salute motu ac animi haesitationem ex pectore se moueant
verami tantarii praesenisneae salutis certitudinem in homini-hus communem vitam de gentibus non facile comperias. Est .n. opus non pauci sudoris,neq; paucorum dierum ad eam persecti mem deuenire:quamuis nobis probabile fiat,no paucos olim huc peruenisse,& etiamnunc nonnullos huc quandoq; Peruenire.
XXV. Ex his omnibus manifestum fit hominem Christianum de prpsenti iustitia, certitudinem morali coiecturalive maiorem,uia oris dinaria habere no posse et extraordinaria aute eam consequi posse.& interdum consequi, quae non omnem solum, de opposito. Omidinem excludat, verum etiam,quae omnem errorem: cuiusvi di illa est. i salsum subesse non potest uim non omnem morale certitudinem,ae'uὶ certam inritumdeniq; Sectariotiqui obstina- . to animi proposito in errore Perstant.&in postem persistere re eum,ac deliberatum habent,summam de sua iniustitia certitudinem habere posscde sua autem iustitia. saltem ex parte rei, omnino nullam.Christus Dominus caecorum corda gratiae suaelumine Ollustrehcollusiotin inat hac integia ad se comierint. Amen Amen.