장음표시 사용
361쪽
Ecclesiana solet certis ex more diebus. Quod cum flamma habeat, vulgariter aurea nomen Omnibus in bellis habet, omnia iuna pr ire.
Quod regi praestare solet Dioni ius Abbas Ad bellum quotiens sumptis prosi scitur armis. Quin D signum praeterea regale quod Rigordus flori-p', i ,' i' bus Lilii distinctum esse memorat addit, nam subjungit
quoque, M. G. Millet. en Ante tamen regem signum regale tenebat Α, Pp,ὰ Montiniacen sis Vir fortis corpore Gaio Oie.
Auris ambae gestatio tanto aliquando in honore fuit, ut ad capescendam eam Arnaldus de En devehan Mareschalsia caryo s. obiit Franciae se exuit sub Carolo quinto rege. Post cujus im-εVqk Q perium ne semel hacilenus prodiit in a Ciem.
OUoniam de signis Anglo Saxonum mentione feci
multiplicia fuisse ex Beda L aliis animadverto, ne perpetua sed ex Principis arbitrio. Dracones vero crebros, ne a fabuloso illo Artium regis, sed a ritu quem ostendimus Romano, ni Germanos a vicinis Dacis etiam accepisse opineris. Quatuor autem reperio prae caeteris celebria. Primum Edwini regis inclyti qui regnum iniit Anno 677. Beda tufam appellatum, de quo posterius dicemus lib. 3. cum de pilis tractaverimus. Secundum id AElfredi regis a paganis captum REO FAN, id est, cor umith de AElfe . nuncupatum. Dicunt, inquit, Asser Meneven iis, quod ' os ire, I brores Hungari ct Habbistiae, iae Lodobroebi illud mexillum texuerunt, totum paraverunt illud uno meridiano tempore. Dicunt etiam quod tu omni bello ubi praecederet idem signum, fi mictoriam adeptitri essent, appareret in medio Mna quasi cortus .avens volitaus. Sin mero mincendi in futuro fuissent, penderet directe nihil momens. Et hoc sepe probatum est. Haec ille, ego iidem nemini astringo. Tertium
362쪽
tium memorabile illud est quod AEthelsiano regi, Hugo rex Francorum delegavit, Vexillum nempe beati martyris Mauricii, & Thebbtere Legionis prinCipis, quo idem rex ut Malmesburiensis habet:) in bello Hispanico quamlibet infesto; ia confertos inimicorum cuneos disrumpere,ia in fugam solitus erat Cogere. Ouartum vero ab Heral
do rege jam devicto illi elinum primum una cum regno eripuisse, narrat idem Malmesburiensis, & Romam Papae misiste, in hominis pugnantis figura auro & lapidibus arte sumptuosa contextum. Atque hoc ipsum est quod Hun-tingtoniensis sigmina regium vocat Standardum.. O -waldo duplex vexillum fuit. Crucis de quo Beda lib. 3. cap. I. Nullum, ut comperim- sdei Christianae signum,
nulla Ecclesia, nullum altare in tota Berniciorum gente ere cium est, priusquam hoc sacrae crucis exillum novus militiae ductior dictante fidei deυotione, In loco ubi pugnaturus fuit exerit. Sed hoc de vocionis potius quam distinctionis. Aciei vero vexillum praefecit ex auro & purpura compositum, quod L super tumbam ejus cum esset mortuus apposuerunt. Ut lib. eodem cap. II. idem Beda.
' ostra ententia de armorum origine.
Ιdes quam dissicile sit natalitiam periodum armis constituere. Istam tamen opinionum diversitatem inde enatam judico, quod earum authores, librum de notitiis Imperiorum nunquam sunt intuiti. Latentem enim tum adhuc Signismundus Galienus e Britannia nostra petiit, annis ibinc circiter ad eximium studiosorum commodum primus dedit in lucem. Hoc igitur viso, nos cum Stewechio, Pierio, Panci rollo, Lipsio doctissimis viris a Romanis insignibus propagari censemus. Non simul, non semel: authore incerto etiam Scaevo.
At Romana illa insignia legionum fuisse palam est, &gregariae multitudinis non privati alicujus hominis aut familiae. Nec in iis quid heral dicorum characlarum qui Gallis sestes, bandes, cheuemis, appellantur nec hodierna
363쪽
colorum observatio, nec arearum distributio. Ingenue igitur fatendum erit hunc nostrum cultum, licet a priori deductum, a posterioribus ita auctum, mutat Um, ornatum absolutumque fuisse, ut novus quodammodo videatur. Ouod quidem, ante Normannicas irruptiones in Galliam, fieri non apparet. Normanni enim ipsi legionario illo cultu a Romanis ducto, & per orbem transeunte, poli adventum in Gallias fruebantur. Hoc Ab bo offendit in obsidione Parisiacie urbis, Anno Domini,s 87. Turrisque nihil sub se nisi picta
Et miraretur tanta tesudine picta.
Omnia proculdubio de gregariorum militum clypeis
enunciata. Nobilium enim Classis tum adhuc apud Saxo-V. Crotti . nes D Danos seu Normannos Alberio Crantetio teste reperiebatur. Quin nec Dii Ces ipsi eX armorum insignibus tum a caetreis cognoscendos, id innuere videtur, quod
in vita Caroli Magni ab Engoles mensi monacho si is, tamen author fuerit in eXaratum est. Wido comes, inquir, t '' iis 31ὰ heu Brittanniae prodebat, una cum sociis IrittaVniam ingressus, totum eam recepit in deditionem, ct Domino Regi Carolo de Saxonia re erso arma Ducum qui se dediderant, inscripti ingulorum nominibus, praesentavit, ct sc tota fritannia scilicet Armoricana) Francis subita fuit. Haec Lib.4. q.8ς. isse. Eadem Aimoinus sub Anno 799. Guido, inquit, Comes 9 Pr se Uus Britannici limitis Arma Lucum qui se dedidere inscriptis singulorum norurnibus detulit Simile quiddam, ni me fallit memoria o apud Procopium legi. CCrte non opus erat ut inscriberentur nomina, ab insignibus dignoscerentur arma. Sed ut redeam unde sum digressus. Piste testitudinis rationem e Romano lapide ut apud Stevechium cXtat, tibi subjiciemus.
364쪽
Sed occurrit apud Petrum Blesensem, Ballioniae sub Henrico secundo Archidiaconum, insignis locus, quo seculi illius clypeos L arma non pro more sequentium seculorum certis fui sie distincta insignibus, sed ex arbitrio pictoris, aut ipsius militis, historia aliqua & silmento illustrata. Perstringens enim aevi sui milites, sic inter caetera . Clypeos, inquit, deserunt optime deauratos, praedam potius hostium cupientes quam certamen ab hosibus, eos reserunt, ut ita loquar, ut mirgines ct intactos. Leda tamen ct consti eius equestres depinxi faciunt insedis ut clypeis, ut squaidam imaginaria visione cdeleritent iu pugnis, quas actu aliter ingredi aut mi ere non audent. Eleganter Scipio Africanus sicut in libro Stratagematum Julius Frontinus refert, Cum E a scuturri
365쪽
seu tum cujusdam vidisset auro u gemmis multipliciter ornatum, dixit, Se non mirari quod tanta diligentia ornasbet, in quo plus prae dii quam in ense haberet. Haesi tamen & dubitare mihi videbar, an cultum hunc Danicum, a Romano magis quam a vicino illo Germani co ritu scutorum distinguendorum de quo Tacitus' vires accepisse censeam : Vulgatumque tam demum fieri propter populi dignitatem cum Imperium ad Germanos venerat. Sed eXplicuit me totum ipsa vox testudine)a vid Abbonem. Testudinis enim inventionem a Romanis prorsus amuXisie Livius testatur. Quam & Batavos postea usurpasile Cornelius Tacitus ostendit. Ut sic demum perspicuum esset scutorum pictura, una cum testudinis constructione a Romanis devenisse ad ipsos boreales populos, perdurasteq; ad Normannicas aetates.
In signia noue Ira porro fuisse personalia.
DEmum legionaria ista distinctio ad particulares coepit transire. Duces, tribunos, Centuriones, nobiles, cupientes invicem internosci uti eo aevo ipsa
etiam cognomina. Cognomina enim apud Francos coae
taneam habuisse censeo genituram cum armorum insignibus. Neutra fuisse in usu apud Germanos, Flancos, Anglos, Da nos, paulo ante Anglo Normannicas aetates. Mox utraque fieri personalia: utraque tandem gentilitia :Cognomina vero citius paulo quam insignia. Tiletius ait Francorum nobiles post annum 9o .ia sub Carolinorum
exitu hoc est anno gratiae 987. cognomina sibi adscivisse, plerique ab illustrioribus suis seudis. Rusticos vero
servos qui eo aevo seudorum non erant capaces) a ministerii & villis quas habitabant. Sed ipsa etiam fetida antelianc aetatem non fuisse haereditaria. Praecestit quasi in candem sententiam Pas uterus, assirmans Duces Omnes MComites dignitates suas ab Hugone Capeto tertiae stirpis authore: ) haereditario jure accepisse, prius autem tenu- iste ad voluntatem principis. Quamobrem I ipsos Duodecim Pares etiam tum institutos opinatur. Quis ergo
366쪽
credat clypeorum signacula haereditaria tum fuiste 3 cum neque cognomina, neque lauda, neque dignitates ipsa illud juris obtinuissent. Aio igitur insignia tum fuisse personalia& mutabilia ad placitum deserentis, uti heroum illa antiqua, vel ut hodie solent in hastiludiis emblema
ta. Hoc me admonet quod apud Malmesburiensem legitur de Hugone comite Andagavensi, cui a corporeo robore Martelli cognomen evenit, ut prius olim Carolo illo Martello Carolinae stirpis regiae apud Francos conditori, Is cum Willielmum Comitem Normanniae, juvenem adhuc nec Anglia cum sceptrum ambientem ad singularem congressum in diem proximum depostulasset: ut in acie esset cognoscibilis, colorem equi inquit Malmesburiensis: θ ct
aranorum insignia quae habiturus et et infimat, ac si arbitrariatum illi armorii insignia quae alioquin vicinu Normannum propter viri eminentiam & rerum gestarum magnitudinem latere non potuissent. Et ex ha C quidem insignium personalium varietate, enatam ese censeo egregiam illam apud authores disputationem de clypeis regum Francorum, aliorumque principum lectorem saepe implicantem & abdu
De chpeorum insignibus apud Romanos.
IAm ad armorum insignia veniamus sub imperio in usu.
Consularibus seculis laborasse videtur heroicus ille cultus cum a Romanis neglectus, tum apud alias gentes dissuetior. Vigere tamen apud Graecos Barbarosque, Mad posteros propagari. Romani novum imperium molientes, nova militae disciplina qua orbem subegerunt Ue- Lib. I. c. r. getio teste usi sunt : spretoque fastu barbarico, virtuti
paenitus insudant, eamque omnibus nervis curant augendam. Non tam armorum picturis, quam erogatiS muneribus militaribus, donasique quae vocant) imperatoriis coronis, torquibus, armillis, hastis puris phaleris, ejus modi. Lucius Sicinius Dentatus. qui vixit ante decemviros, pugnassee in hostem dicitur inquit Agellius) ejissum ' miginti praeliis ; cicatricem aversam nullam, ac ersas quinque
367쪽
quἰnque o. quadraginta tulisse,Coronis esse donatum aureis ocio. ob sidionali una, muralibus tribus; civicis quatuordecim torquibus οἱ io inta ct tribus, armillis plus centum sexaginta, hastis duo emiginti, phaleris item donatus est quinquies οἱ-ci que. plin. lira, . Nobilitatem autem arguebant e ma Jorum imaginibus '' citias in atriis L gentilitiis funeribus per seriem edere utinos insigniab solebant; unde insignia nostra eorum vim ia vicem obtinuisse Budaeus multique alii contendunt. Hinc sit, ut cum ad Romano tum gesta perveniatur, tacere solent historiae de armorum insignibus. Crebra interim recordatione in rebus exterorum, doneC omnia sub imperio coierunt. Exempla si cupias, habes Graecorum So- In Cassior. phonis clypeum apud Herodotum anchora signatum: Percusioris Lysandri apud Plutarchum dracone : Laconis ibidem mulca; Epaminondae apud Pausaniam etiam dracone. Nicere Atheniensis CX auro & purpura ; Alcibiadis ex ebore I auro Cupidine fulmen complectenti: Laceta demoniorum 1. Misieniorum in literis insignitum. Apud
Aphros, Grossi tauro : Numidae Bagrada fluvio. Apud Hispanos Teronis Saguntini Hydra, ingentemque aliorum numerum. Germani usque Taciti aetatem hoc est Do Lib. desernum mitiani: proavitum morem retinent, lectissmisque colo- ' ribus, uti pie ait, distinguunt. Sed quoniam publica illa clypeo centra nusquam usitati Ora quam apud Romanos post Domitiani & Trajani revum, videamus unde tum illis. Certe ut aliarum gentium ab antiquo ritu, sed minori studio conservata, eoque sorte a Polybio, Frontino, filiano Romanam militiam tractantibus praetermissa. Praecipua enim insignium gloria in privatis illis emi Cuit a Romanis prorsus neglectis. Nusquam enim legiste me memini peculiare aliquod clypeo centrum Romani civis, sed vel gentis totius vel legionis, cohortis, manipuli. Pellitis illis
veterrimis patribus quorum fastus in manipulo aceni, ni Lisi. 4- liii fuisse insignium Propertius indicat, Pi Iu nee inductio 'Igebat parmanropo,
Praebebant cec)i baltea lenta boves.
368쪽
Mox autem ubi res & imperium creverant, audi quid Juvenalis Satyra II. Urbibus eversis praedarum in parte recepta Magnorum arti icum frangebat pocula miles, Ut phaleris gauderet equus, caelataque cassis
Romuleae si ulachra ferae mansuescere jussu Imperii fato, ct geminossub rupe Quirinos, Ac nudam sigiem obpeo fulgentis hasta
Pendentisque Dei, perituro ostenderet hosi. Hoe idem insigne Silius tribuit Flaminio consuli, Sc in hil . s.
nummis saepe vidimus. Clupeorum vero icones quae in nummis extant ante Principum aetatem omne8 pene Cujus
cunque generis fulmine insigniuntur, ac si id Romanum fuisset clypeo centrum. Cui fidem quoque facere Videtur Valerius Flaccus de Scythis Cum Argonautis bellantibus, Lib.ε.I Da. sic locutus, Cunela phalanx in signe 'otis, caelatsq; gestat Tegmina, dis arsos trifidis ardoribus ignes. Nec primus radios miles Romane eorusci Fulminis,strutila cutis diffuderis alas. Et ne haec ad legionem fulminatri Cem pertinere videantur cui id insigni fuisse e lapidibus constat. Notandum est legionem ipsam ab Augusto fuisse institutam, fulmen q, alio more tulisse quam antiquius cernitur. Quando autem legiones L cohortes disti iusta sua insignia accepere, non constat, sed insigniendi rationem vulgarem fuisse ante Neronis artatem, Persit illud c si de clypeo intelligatur: ostendit, qui tunc ait, candidus umbo, Suv.f. ac si heroicus ille ritus Romae floreret. LInde Stewechius dicit Romanos primo anno scutumgesasse siue omni argumento
in igni candidum, Turnebumque habet testCm strCnu- Lb. IAersum contra naevos Grammaticorum, qui locum hunc inret *ψ μγ
ligi volunt de virili toga. Post haec crebri Romae in lapideis monumentis insigniti legionum clypei : quorum alii hodiernum gestamen ita exprimunt,
369쪽
exprimunt, ac si e feci alium nostrorum scriniis prodiissent. Δὸ γ haec feruntur in interiori clypei facie fui me de scripta: quod ego equidem in omni Notitia non Observo. Contrarium vero in gnibus viri illustris magistri ossicio rum mihi se praebet, uti L nummo P. Silii Nervae cui clypeus impingitur in convexa superficie hastatum equitem praeferente. Ouin ia plane ita habetur in testudinis icone alias hic a nobis exhibita. Rem omnem Uegetius CX ponit. Sed ne milites, inquit , aliquando in tumultu proelii, a suis contubernatibus aberrarent, di ersis cohortibus diversa in scutis signa pinoebant, ut ipset nomIminant δε γμα,, sicut etiam nunc moris effisieri. Videamus igitur quis mos fuit sui saeculi, ut antiquioris intelligamus. Valentiniani principis cui libros in scripsit coaevus fuit, ejusque seCuli insignia per omnem Romanam militiam accurate descripsit sive Scotus, sive quis alius author Notitiae utriusque imperii. Monumenti celebris est, . ut Alciatius vocat, aurei. In quo ipsa gestamina per tingulas colorum symbolorumque varietates singulis legionibus, cohortibus, vexillationiblisque adhibita, lepinguntur a Constantino usque ad divisum Imperium, & Theodosium juniorem.
De bo ternis insignibus primo quare
dicuntur e rina. I Ande de nostris insignibus quae per catachresin non
ineptam arma VO Carianz, quod armis inducia armorum essent notitia, D per hoc armati. Sic aut horum opera libros codices appellamus, quia libris V codicibus, hoc est arboreis corticibus tabulisque olim scribebantur. Ouo etiam sensu Virgilius vi Jeatur usurpasse pro insignibus, cum dixerit Tnaeam per omne pelagus prospexisse, si forte uspiam cerneret----celpas in puppibus arma Caior. hoc est, non tam arma ipsa quam armorum insignia, quibus Caicus esset ab ali s cognoscibilis. Navigantibus enim militibus in more fuit arma puppibus religare, Virgilius.
370쪽
Pacem orare manu, ct priae figere puppibuS arma.
Ideo Caicus non ex armis puppi assi xis cognoscendus erat, cum alii quoque id i pium facerent, sed excultu armorum sibi peculiari a caeterorum. Ritum hunc antiquum apud Laetarum Baysium quodammodo videas depictum. Sed moneo me non assis mare quempiam antiquorum expresse usurpaste arma pro insignibus, licet Pomponius Sabinus ita Virgilium intelligat, AEn. I. dicentem Armaqῆ Igh. nis'it Troja, de quo hic alibi. Addo insuper illud Macha
baeorum lib. I. Cap. I 3. Versu vigesimo nono, nec dilucide fatis Anglice redditum, sed nec latine quidem stile amphibolia, ubi locus ita transfertur, ut plerique cum Castineo de insignibus intelligant, antiquitatem rei inde
colligentes, non de armaturis cum sons ipse Graecus dixerit non hoc est armatura non insignia. Sed nos ad nos reflectimus.
Vetriae opiniones de armorum origine.
ARma haec nostra vel, si placeat, armandi cultus, quando I unde sit enatus varie contenditur. Quidam cum primis illis ac si nunquam deficientibus confundunt, omnemque herat dicam disciplinam vel a Trojanis seculis, vel ab Alexandro magno repetitum volunt. Quidam Brunhildo nesciocui Belgarum regi sub initio regni
Hebraeorum rem omnem ascribunt. Nec tanta vetustatis
farina saluti, altius quidam ad Noae saecula resilierunt; Hallucinantes plane historici, & rerum antiquarum satis imperiti. Alii contra, dum diversa faciant arma ab insignibus, originem illis prorsus novam peculiaremque assignant: ac si nihil antiquorum seculorum saperent, velluna reparatis jam cornibus non esset luna. Hinc alii ab Hispanis emanasse asserunt bell s jam inter Christianos atque Mauros acerrime conflatis sub Juliani Apostatae imperio ; suggestisque fumosae vetustatis clypeis M vexillis aliquot insignitis, ejusdem esie cui Contenderunt. Nar-F ratur