장음표시 사용
471쪽
continuo cursu recedunt a terra, ut non circum volitent eas
apodes: Plinius. Laborem quoque : his enim quies nisi in modo nulla, aut pendent, aut jacent. Gesne rus addit, pedibus dependentes somnum carpere. Intur familiarum distinctiones, quartam denotat apud Anglos: edocetq; ut soris vel equo vel industria victum honoremq; quaeritat. Apodem, labentes quidam heraldi antique merulum
De realis. A L x in specie famam ia gloriam praedicant. Ideo
victoriae simulachrum al1s donant, ut comparatae fama Orbem pervolet. Sic apud Eleos extitisse Pausanias refert. Sic in Bructerorum, Cornutoriimq; juniorum clypeis in occidente gestatis aspicias. Juvenem scilicet alatum, illis album, istis ut victoriam perpetuo virentem indicaret viridem. Hi in cnumi aliferi quos Drusus in Tribunatu excudebat, Victoriati dicuntur ipsaq; victoria ex alarum symbolo, saepissime intelligitur : quemadmodum celeritas L eXpeditio. Unde Mercurio talaria Thissa inμm singuntur, ut Metam. lib. 6- Et liquidum motis talaribus aera fudit. Alex.ab Asiae. In AEgypto autem in vestibulis domorum alas vulturum Li .:.. Proponere, indicium nobilitatis &vetustatis familiae censebatur. De
472쪽
PIsces, Anglorum clypeis,a gestantium nominibus plerumque obtigere ; ut a Luciorum, Luciis, Sturionum, Sturiones. Nec his alia significatio. Nunc erecti seruntur, nunc per clypei transversum, quos natantes appellarunt. Generaliter silentii ia taciturnitatis symbolum, ut in Proverbio αφων τερρο ιμ- piscibus nIirgis mι-ius In AEgyptiorum hieroglyphicis odii; quibusdam in
Sed Lucius,aliique voraces, rapacitatis,& oppressi viris. In omni Imperiorum notitia ne unus cernitur.
De Delphino. Delphinum regem marinorum animalium repando dorso depingunt, quod Bellonio, I Ges ero non
parum offensionis est. Curvatura enim ea , non nativa sed ex salienti ejus lusu concepta, dum fluctibus se erigat, subitoque praecipitat, nautas ingruentis jam tempestatis commonefaciens. Sed Ovidius, & antiqui ipsi, etiam Graeci, curvum exhibent. Nec secus numi veteres. Imo gibbosi per Delphinum eX primuntur, quem Pacu 'vius cur icervicism pecus appellavit. Dorsum ei etiam, instar serrae, aculeatum multi faciunt, cum planissimum sit, miraeque lenitatis, pinnam solam, nec asperam, sed cartilaginosam, erigens. Hoc insigni, parma,ense, annulo Ulys in usum suish, Plutarchus reser t. quod Telemachum filiolum situm periturum Delphinus conservasset. Et in Herculis scuto, Delphinos argenteos, pisces aeneos prosequentes, Hesiodus
Canit. Numis antique adest: tum Romanorum, tum aliarum gentium.
Athenaeus author Graecus, inquit Bellonius 3 &Val turnus in Commentariis de rebus Britonum, scribunt Caesarem , Principi Delphinatus regionis, Delphinum donasse; ut eo uteretur insigni, qui ad ad debellandos
473쪽
landos Gallos suppetias ei tulisset. Regionίque illi notamen inde fieri, Regisque filio primogenito, qui Delphino
utitur insigni. Sed Gesia erus nil tale apud Athenarum reperit. quis Vulturnus sit nescio. Delphinum maris imperium significare ferunt, ipsimque mare deoque nulli Neptuni signo non adscriptum.
Velocitatem, citamque navigationem; nam omnium animalium velocissimus, Ocyor Volucre, acrior, aiunt,telo
Hinc vulgatum illud quod ,in Vespasiani numis: Delphinus anchoram amplexus, lente festinandum judiCans, tarditatem anchora, Celeritatem delphino. Salutem demq; ia incolumitatem, juxta Veteres : quia submersuros saepissime liberasset, tempestatumq; praucius, nautis praedicat,ut saluti consident. . Pectines concharum generi attribuit Plinius. Nobile L antiquum gestamen, quo equites Divi Michaelis, Propter speciosam venustatem, torquibus suis quas conch liatos vocat Lupanus utuntur. E Compostella redeiantes, hujusmodi multos, pileis assigos itineris & loci symbolum) gestare solent: sed domi viventium justa est notatio, ob id quod Hesiodus concham quasi domife
Conebiliatae autem mestis is honor fuit , ut 'uliusseum derer Caesar ejus usum nis certis per omi ct aetatibus , perque
ς'' P Τ eepios dies ademit. Author. Tranquillus.
. Anguem multis spiris sinuosum,hiantemque gestasie in militari parma depictum Burgundiones, Vandalosq; refert SidoniuS. Malum granatum, seu punicum,confoederationem significat, ipsam Ecclesiam, & ecclesiae unitatem. Ideo vestibus adhibitum summi Sacerdotis. V. Bedam De floribuF. Florum insigne apud rigidos illos veteres vix reperio, forte quod nihil saevi machinaretur. Sed nec in ipsis imperiorum notitiis. Romanus autem miles, Cui omnis insignis militaribus ardor & religio, ea floribus etiam, ut sanctiori cui tu ,exornabat.
474쪽
Florum quidem, inquit Plinius, Pop. Romanus honorem Scipioni tantum habuit, &c. cap. 3. lib. 2I. ubi multa deflorum dignitate . .
tuti boni quod inspectis jam floribus expectatur fructusθflorentisque vigoris, ipsiusque juventutis, quae spei temper plena est, cum senectus contra desperationis. Florem etiam pro eximio ponunt: quod cito decidat, pro caduco: D in laetitiae testimonium convivae olim flo-
E am ii, inquit Cicero, in coelum, rosas ct Mia contem
plemur. Inter flores, regia dignitas penes rotam est, quam lilium, Plinio teste, nobilitate sequitur. Amoris, gratiae, M venustatis symbolum. Apud Anglos regiae stirpis : rubra Eboracensis, alba Lancastrenus: rubra albam implicans, conneXarum sobolis. In antiquis numis, Rhodiorum insigne. Et Clemens sextus, arma suae progeniet,quinq; rosas, poni fecit in bulla, ut An. 1 3 a. refert Albinus Argentinus.
475쪽
I Ilium quidam florem Junonium appellant, Pie- ius regium. Praecipuum D notissimum spei symbolum. Hinc in antiquorum numis dea lilium deXtra praetendens Ope cernitur. Sic in Alexandri pii Aug. Claudii P. I. Aug. D L. fi lii, cum inscriptione Spes publica. In Tib. Claudii, cum inscriptione, Spes Aug. 1n Hadriani, Spes P. R. quorum omnium icones Goropius exhibet. Qui ut liliaco Gallorum clypeoom. Dem conferat admirationem Cexplosa bufo num fabellacte coelis eum Francis obtigisse quod & alii asterunt sed hoc Nochi aetate, hallucinatur. Galli per lilia nobilitatem,&virilem sexum intelligun t,c verbis Domini nostri Matth. 6. 28. ubi dicuntur neque laborare, neque nere, laborare, aiunt, ignobilium est, nere foeminarum. Proinde ipsa regni insignia legem quam a
Saliis, Alpinis populis, Salicam vocant) prae se ferre de
Lino sca io regni successione contendunt: utpote nec ad ignoties, neca taminas transigendam. Sed antiqui aliter exponunt, scilicet, gladium Gallis immisium, semperque imminentem portenditie. Nonnulli rosas ad Martyres, Crocum ad Confessores, lilia ad virgines referunt Sunt qui pentaphyllon negant emittere florem, Caulem, fructum, sed hos carpit Dioscorid. lib. I. in praefat. Pentaphyllon etiam, hoc est qtunq; folium, heraldicis notis perantiquum est. Et his recie tribuatur, qui a Graecis θ hi, id est, Palmam in quinque, seu plurimis certaminibus, aut facultatibus obtinentes, dicti sunt.
Sic Diophon, apud Simonidem in Epigr. quod saltu, cursu, disco, jaculo, luctu in Isthmis atque Pithiis vicerat. Sic Democrates apud Laertium lib. 9. in philosophia
- γαθλ' nuncupatur, quia naturalia, moralia, mathema
tica, liberalium disciplinarum rationes, artiumq; omnCmperitiam callebat. Ouin
476쪽
Quin M trifolium tape cernitur, quod I rutae solium vocant. Sic Munsterus, diagonium in Saxoniae clypeo crinalem, ruteum appellavit. Hominem integrum notat,ia veritatiis, serpentinisque moribus inimicum. Observatum enim est, ut serpentes anguesque, & quibus venenum adest, in trifolio non habitare latereve, quod herba illis exitio sit, ut illi caeteris. Gestantur autem lilia V nonnulli flores, alii quincunctordine per aream totam dissipata, quod ideo quincuncem appellamus, Vel divaricationem.
De disserentiis seu discerniculis clopeorum erfamilias unius a cujus gentis.
V Eteribus in more fuit, ut paternus clypeus primo genito deferretur indistinctus; Sc hoc juxta leges
antiquas pluri inas, quae arma ab haereditate noluerunt separari, ne inde sensa rapinis CX Poneretur. Ila veterum Anglorum, erinorum in Germania. Tit. 6. dealodibus. q. s. Ad quemcunque hereditas terrae pervenerit,ad
illum mestis bellica, id est lorica , ultio proximi, ct solutio Ludis debet pertinere. Minores igitur filii, alia adscisucunt sibi symbola imo I saepe nominab a fratris sui pri-
primogeniti omnino aliena. Sic Gulielmus de Warrena, primogenitus Gulielmi Normanni, clypeum patris, auro ct cyaneo tessellatum, pertulit. Rogerus vero de Mortimer filius junior , semitis disiectam aream , pluribusque consignatam notulis, si haec vere quod vix crediderim) Herat di perhibent. Nam Angliam cum Normanno sunt ingressi, ia diversum adeo Doc gestamen armorum, disciplinam nondum in usu fuisse mones; Nam fratres licet colores alios, alias gestaminis ratione, variebant,quidpiam
tamen consentaneum, Ut mox Videbitur, retinuerunt, ni ex Certa occasione mutarent.
Lemniscis usi sunt fratres primogeniti vivente patre, sed non soli, nam sic ia juniores, sed in numero discrepantibus
477쪽
Et primogenitum ex secunda uxore quintuplici donant lemnisco. Radiolo, quem basion vocant, juniorem consignabant fratrem Johannem Comitem Pictavensem quartum filiavi us .is. um Regis Hen. II caeruleo Lemnisci sunt fasciolae coloratae a mizo. e Coronis dependentes, Plerunque olim aureae, floribusque intertextae. Ejusmodi Crassus suis dedit convivis, apud Festum : & Antoninus Verus Imp. apud Jul. Capitoli
P Luribus idem insigne deferre,absque debita dissereniatia, fas non est. Ne ejusdem gentis familiis, neeju1dem familiae fratribus. Familiae autem coryphaeo symbolum manet integrii ia indiscretum: junioribus, omnibus suis discerniculis,interstinctis: quae semper in editiori clypei parte cephalicae regionis medio,juxta Leum) expetuntur, quod Uriothesleus fecialis, sub Ed. ΙΙΙΙ. aevo, a se inventum propagattimque fuisse, ne ulterius quaeras, tradidit. Liris is Ma Fratrem Primogenitum lemniscis, seu virgula lemni scata donant: Vivente patre triplici : nondum extincto . avo quintuplici, semper impari,si Lei fidem sequamur. Coiam aes ,. rollae praefert similitudinem, lemniscis ex ea dependenti-ῖς' hi AE bus, quam ideo primogenito assignatam dixeris, quia familiae decus, sic prae caeteris exornandus videatur. Antique autem idem hoc signum, secundo, tertio, quarto, conferebatur, discrimine vel in colore posito, vel in lemniscorum num ro. Secundo fratri lunulam, crescentem vocant, Graeci assignant.
Tertio,penti Conum. Quarto, apodem. Quinto, annellum.
478쪽
Et hisee quidem discerniculis internoscenda exhibentur,warwici in fenestra veteri ecclesiae Sanctae Mariae,arma sex siliorum Thomae Beaucham p. I . Comitis illius tractus, qui obiit anno 3 . Ed. III. ut intelligas istiusmodi distin
guendi ritum, non a nuperis emanasic.
Alii, qui aetate Henrici septimi scripserunt, haeredem ipsum crescenti lunula distinxerunt, ut acce1kiro huic tu iamine, accessuram illi haereditatem ostenderent. Secundum vero fratrem quem tertium familiae limen occupare aiunt primum enim patri, alterum haeredi tribuunt i triplici lemnisco consignarunt. Tertio iratri, quadruplicem. Quarto, quivtuplicem. Sed nec haec, nec illa distinguuendi ratio satis apud veteres invaluit, qui apertissimis disterentiis consulentes, paternos colores saepe inverserunt : saepe rerum gestarum numerum auXerunt, saepe minuerunt, aliena gestamina, praesertim materna, L haereditaria saepissime interserue Arunt. Interdum desertis integris insignibus, novis gavi. si sunt. Sin vero protogoni clypeum per omnes agnationes, familias, getes, retinuisse placuerit,lemniscis quos diximus, diagoniis,limbis, quadraturis, angulis, aliisque latis, con Aspectioribus disterentiis usi sunt. En in una gente, omnium pene eXemplaria. EXTRANEORuM gens, vulgo Leti inge, inter limitaneos proceres notissimae virtutis, & triplici tum olim Batonia
amplissimisq; familiis perquam potens & splendida, Clypeo
urebatur rubeo 3 duobus argenteis leonibus gradariis quem Johannes te Strange quartus, Baro de Κia Ohyn, ut familiarum colyphaeus, purum praetulit.
Fulco te Strange Baro de Corssam Sc Buch ore qui a Johanne avo dicti Johannis per filium tertium de
scenderat, colores inversit : argenteo chpeo iubeos induia
Rogerus te Strange Baro de Ellesimere ab eodem avo per filium quartum prognatus gentis clypeum limbo in abricato aureo circundedit
Ejus pater etiam Rogerus, cum Matii dem filiam Wil allelmi de Bellocampo uxorem duxisset, Bellocamporum cruces erue eras Jed argenteas, numeroque novenario) dr- genteissuis leonibus intercalavit.
479쪽
Hamo te Strange a Johanne quarto, per quintum editus, clypeum, fratris sui Johannis sexti Baronis de Inoo v, aurea diagonali mirgula trajeCit, codemque discrimine apud Hii ianton mori lcensi agro quam a Barone fra
tre anno gratiae I 3O9. dono acCEPCrat, consedens, cele
bri familia: quae in hunc usque diem eadem sede, eodemque discerniculo sceliciter claruit) initium dedit. Sed ipse etiam Johannes te Strange seXtus, Baro de Knoching , leonis suos apodum peribolo ut e sigillo cernimus aliquando circumclusit. Eadem tempestate Johannes le SYminge Glocestriensi, puto) is qui dominus de Erca eve inscribebatur , Clypeum Regeri te Strange de Lyesmere, caerulea mitella transegit. Atque hunc quidem decerendi morem potiori laude multi emerunt, quod militaria symbola, ad distinctionem
enata distinctiora multo effecerat. Minutulis enim illis recentiorum formulis, nec error defuit, nec periculum.
Sic elusi apud Frois ardum Hannones illi, qui sub vexillowillielmi Balleisi, argenteis , cyanes que repagulis tranf- mutato, rubrisque binis fastigiis inducto, recipere se contendo bant : ad vexillum Roberti Balleui fratris sui minoris , exigua cruce aurea quam male animadverterent bdiscriminatum convolabant : fusique L dissipati omnes, gravissimas erroris sui poenas persolverunt. Rideo igitur& rejicio icunculas istas, quas tum praecipue in morem Venisse arbitramur, cum ipsa insignia , relictis jam nativis stationibus, clypeis, Vexillis, apparatuque militari, in aedili fenestris, mollique supellectili ubi nec refert magnitudo) potissimum residerent. Fieri id videtur aetatem circiter Edwardi quarti, exorsa jam, cum novis armis, nova militiae forma, nova disciplina. Tandem enim evanuit insignitus ille armorum cultus, cujus spendor, plus minus septingentis annis si a Carolo magno repetas per terrarum orbem non solum in honore fuit, sed summa religione, gravissimis litibus, acerbissimis duellis multorum nobilium procerumque Virtute, caede & sanguine tueba
480쪽
Trinum in persenis intas an I,
Veteres Christiani consueverunt omni comis mentationi de qua scribebant hasce praefigere literas ut nos docet Franciscus Bernardinus Ferrarius in libro suo De Antiquo Ecclesia Ziorum epistolarum onere. Hae etiam literae, una cum Insigni Labari Constantini Magni, Sepulchris antiquitus inscribebantur , ad isnotanda ea Catholicorum, non Arrianorum
fuisse, inquit Ramirea in notis suis in Lituprandum. De hac inscriptione , &hocce Hispanorum more usitatissimo haec habet Argote de Molina lib. 1. De No bilitate Andalus: cap. 67. pag. 39. Las quases utras en et ite o que los Re es Grios de E panisa segnian la Aeregea Arriana , Los Christianos Catobras a dissereniasa de los Amanos usa nen las Locas ' Pie M dusus Sepulcros de elim por Simbolo 3 Sennal de la Sanffa Fee Catobca. Por las quales tetras davan a entender et non brede C hristo nuestro Sennor , decva Minidad es attributo I propraed , sim principior iis, come et mismo dice en et Apocalipsi por boca de San Juan. soy A. Ω. conesta senisel conse avansu divinadad ualcon et Padre, que negavan ensu; ea Amrianos. Hoc est, Quas literas , eo tempore cum Reges Hispaniae Gottici secta rentur Arrianam haeresim, veteres Catholici ut se ab Arrianis distinguerent.
in usu habuerunt in monumentis, in symbolum & signum Catholicae fidei, per id docentes nomen Christi Domini nostri, cuius divinitatis fuit attributum ,ut ipse dii it in Apocalypsi per os Sancti Iohannis: Ego sum Α.& sa. hoc si no suam divi
nitatem asserens aequalem cum Patre quam Arriani denegabant. De qua re diseserit etiam Ambrosius de Morales. Plura de his literis videre cupiens adeat Quintanam in sua Mantua carpetanorum lib. I. cap. 68. pag. 67. Numaeos etiam his
literis insignitos vide apud Antonium Augustinum, Baronium, Du Choul. & Lipsium e rooe. Est etiam apud Pignorium in libro suo, cui titulus De Serodis, collare servi fugitivi hisce inscriptum notis. V Excellen-