장음표시 사용
281쪽
contentio conjecta est . De provinciis, inquam, adhuc est Incubuisse cum senatu Pompejus videtur , ut Caesar Id. Novemb. decedat . Curio omnia potius subire constituit , quam, id pati . Caeteras suas abiecit actiones. Nostri porro , quos tu
bene nosti, ad extremum certamen rem deducere non audent. Scena rei totius haec. Pompeius, tanquam Caesarem non imis
pugnet , sed, quod illi aequum putet , constituat , ait Curionem quaerere discordias. Valde autem non vult, & plane timet Caesarem consulem designari prius , quam exercitum &provinciam tradiderit . Accipitur satis male a Curione , iatotus eius secundus consulatus exagitatur. Hoc tibi dicor si omnibus rebus prement Curionem , Caesar defendetur tintercetarem si quod videntur resormidarint, Caesar, quoad volet , manebit . Quam quisque sententiam dixerit , in commentario est rerum urbanarum: ex quo tu , quae digna sunt, selige . Multa transi , in primis ludorum explosiones. Et fianerum , dc ineptiarum caeterarum plura habet inutilia . Denique malo in hanc partem errare, ut, quae non deside ras, audias , quam quidquam , quod opus est , praetermittatur Tibi curae fuisse de Sittiano negotio , gaudeo : sed , quando suspicaris minus certa fide eos tibi visos , tanquam procurator sic agas , rogo . Vale .
De prout uiis , anquam , odone 67I Ita ante Idus Nov. vellet deeedere . Mantit legendum. Quisquid erat aut ea dissentionum, Is Caesar desentirών J Non ab amicis, ut cessat & quiescit, dum ducitur serra de pro- Manutius, sed ab ipso Curione, intercessu vincii . F. Granis. ro, quicquid in Caesaria statilent. Gνσου. 14 Secundus consulatus J In quo Pompeius I 6 Eos J A quibus exigenda pecunia est. iterum consul operam dederat , alictorque suo Nam se: grapha Sittiana saeuitatem dabat
imperio Casati in alterum quinquennium I Tanquam procuratis 3 Eo studio , quin prorogando legem ferret . Quod beneficium solent u qui aliena n gotia procurant . U. nunc idem Pompeius conabatur eripere, cum
C, ELIUS CICERONI S. XII. PUDET me tibi confiteri, & queri de Appii , hominis ingratissimi, injuriis , qui me odisse , quia ma
ARG. meritur de Appii Claudii eensoris & ipsum postulavit Iege Mantinia. MAEO in an grato animo, iniuriis, quem cum ac- α γο cuiationem cogitare competisset, antevertit ,
282쪽
, AD FAMILIARES LIB. VIII. et si
gna mihi debebat beneficia , coepit : & cum homo avarus , ut ea solveret , sibi imperare non posset , occultum bellum mihi indixit: ita occultum tamen, ut multi mihi renuntiarent , & ipse facile animadverterem , male eum de me cogitare . Posteaquam vero comperi eum ' collegium tentasse r de inde aperte cum quibusdam locutum , cum L. Domitio , ut nunc est , mihi inimicissimo homine , deliberare : velle hoe munusculum deserre Cn. Pompeio : ipsum ut ' reprehenderem , & ab eo deprecarer iniuriam , quem vitam mihi debere putaram , im trare a me non potui . ' Quid ergo est ρ Tum quidem aliquot amicis, qui testes erant meorum in illum meis ritorum , locutus sum . Posteaquam illum , ne cui satisfaceret
quidem me dignum habere sensi , malui collegae eius , homini alienissimo mihi, & propter amicitiam tuam non aequissimo , me obligare, quam illius simiae vultum subire . Id postquam
resciit , excanduit, & me causam inimicitiarum quaerere clamitavit , quasi, quod mihi in pecunia minus satisfecisset , per hanc speciem simultatis eum consectarer . Postea non destitit arcessere ' palam Servium accusatorem , inire cum Domitio consilia e quibus cum parum procederet , ut ulla lege mihi ponerent accusatorem , compellari ea lese me voluerunt, qua dicere non poterant. Insolentissimi homines Τ summis Circensibus ludis meis postulandum me lege M Scantinia curant. Vix hoc
I Guehium tentasse I Letendum, ut bene mimuerunt alii, eiaietam. Nimirum L. nem , qui in Censua erat collega Appii . Hune iste tentavit , ut & ipse notaret lium. Nam unius Censoris nota, sine alte rius collegae assensu, habebatur irrita. Ine-tti sunt qui de collegio augurum haec intela
tius loci est: Postquam comperi illum colis legam suum , Censorem , Pisonem sollicitare, ut mihi notam inureret , & cum meo inimi. eo Domitio eonsilia in meam perniciem inire , volui hoc in illius gratiam sacere, ut ipsum precaret 8t obtestarer, ne tam inique mecum ageret , sed non potui hoc a me impetrare , ut ei quem strvaveram , fierem supplex. Idem .
3 asia ergo I Formula connectendi.
Petronius cap. a. quid ergo- Parenter o sumat e digni sum. Cic. orat. pro Quint. 38. pro Rose. Ameri r . Iab. v. epist. s. I.
4 Palam So-ω- J Nihil muto i videant tamen eruditi, an sit rectius, quia mon adolestens in scholiis nostris , Polam Se viam, quem Cicero nominae, ut accusat
ipse paulo post r Vix erat PoIa elaeutus.
s Summis Ciseensibus I Extremis diebus
Circensium tu lorum meorum. Idem. 6 LMe stantinia a De nefando marium Concubitu, quae poenam irrogabat decem mil. lia nummum. Quintilianu lib. I v. cap. 7. Capitale erimen postea fuit Iulia lex. . . Iuvenalis satyra 6. Suetoaius in Domi
283쪽
hoc erat Pola locutus, cum ego Appium censorem eadem te ge postulavi. Quod melius caderet, nihil vidi . Nam sie est a populo , & non infimo quoque approbatum , ut majorem Appio dolorem fama , quam postulatio , attulerit . Praeterea 7 coepi sacellum , in domo quod est , ab eo petere . Conturbat me mora servi huius, qui tibi literas attulit e nam acceptis prioribus literis, amplius ' quadraginta mansit. Quid tibi scribam , nescio . Scis Domitio ' diem timori esse Τ Εκγ-cto te valde , & quam primum videre cupio. A te peto , ut meas injurias proinde doleas, ut me existimas, & dolere , &ulcisci tuas solere . Vale .r coi sareIIum ' Censorum erat curare, rellexerim de sacello , quod ipse Appius ocis ut sacella non in domo cuiusquam essent , cupasset: ex quo gravior ei concitata esset sed populo paterent. Itaque Livius lib. XL. invidia , occupatis rebus a censore, quas cenis ubi loquitur de Lepido At Fulvio censoribus, sor ab aliis occupatas, populo restituere de Complura, inquit , saceIia pinisque saera , beret. Mem . occupata a privatiν, νε patereur, essemque po- 8-J Supple, diebus. ptiso, eurarant. Caelius autem ut ostenderet, se Diem J Quae a nescio quo ei dicta erae Appium censorem ossicio suo deesse , petere ad iudicium subeundum . Et illud seis ut capit ab eo , ut sacellum in domo privata ep. r . Scis Appium hie ost/nis Deree 3 quasi ne relinqueretur: cuius rei cura Appii, qui ellat, nunquia audius y I. F. Gronori censor erat, esse debuerat. sed libentius in-
CAELIUS CICERONI S. XIII. IRATULOR tibi amnitate viri medius fidius optiis
o mi . Nam hoc de illo existimo . Caetera porro , quibus adhuc ille sibi parum utilis fuit , & aetate iam sunt decussa ; & consueti id ine , atque auctoritate tua , & pudore Tulliae , si qua restabunt , confido celeriter sublatum iri. Non
est enim pugnax in vitiis , neque hebes ad id , quod melius sit , intelligendum . Deinde quod maximum est ego illum
valde amo . Vides , Cicero , Curionem nostrum , lautum intercessionis de provinciis exitum habuisse λ Nam cum de interceia sone referretur,' quae relatio fiebat ex senatus-consulto, primaque M. Marcelli sententia pronuntiata esset, qui agen m
ARG. Gratillatur de assinitate Dolabellae , Cie. in Brato, cap. I. An U. Q 7 4-2,--α φη narrat de in- r Qua velatio fiebat ex S. C. 4 Quod est ia. Provinciis quid epist. 8. huius libri. corradus. actum sit: & de morae Hortensii , de qua
284쪽
AD FAMILIAREs LIB. VIII. et pr
cum tribunis plebis censebat : frequens senatus in alia omnia sit. Stomacho est Magnus nunc ita languenti, ut vix id , quod sibi placeat, reperiat. Transierant illuc , ut ratio esset ejus habenda , qui neque exercitum , neque provincias tradere vellet. Quemadmodum hoc Pompeius laturus sit, cum cognoscat; quidnam reipublicae ' futurum sit , si aut non possit , aut non curet , vos senes divites Videritis . Q. Hortensius , cum has literas scripsi , animam agebat .
G scilieet Pompeius Maguus: in quo mediae voces duae Manutio videmue glossema , & arambino delentur.3 in ratio elue esset Asriura I sensus est: Plotique probabant taesarem consulem e se
de ligna adiim , aut inter candidatorum nume. rum reeipiendum absentem, antequam exercitum εe provinciam tradiderat. Gram Eli dit Victorius, si nee ratio esser, &c.
4 Futurum Sigonii eodex, teste Manutio, habebat nempe Pompeius: hoc est, utrum praesidium & defensor, an deseristor de proditor , ut interpretatur I. F. Gr novi et vel, quo loco ejus sit futura auctoritas in rei, lica. ut vult Graevi . mincla haec verba , se aio Mo post , delent Manu-tiu M GNevius, locumque asteti seo indicant mutilum esse . Quod si ea deles , quia in ML non reperiuntur , legendum erit sol asse ; si baus eurer . Plana enim sententi erit, ae dilucida. Fuerat a librariis seriptum aut pro baud et ac deinde , interpretationis eausa, additum in margine mn ; quod postremo eum altera particula negante simul eontextum occupavit. Erit igitur hie sensus ;Vos sene divites videritis , quid uatn Rei p. laturum si, si Pompeius haud curet. Ironi-ee dictum. Olim
XIV. ANTI non fuit Arsacen capere, & Seleuciam era L pugnare, ut earum rerum , quae hic geltae sunt , spectaculo careres . Nunquam tibi oculi doluissent, si in repulsa Domitii vultum vidisses . Magna illa comitia fuerunt ,& plane studia ex partium sensu apparuerunt in perpauci , necessitudinem secuti , ossicium praeititerunt . Itaque mihi est Domitius inimicissimus; ut ne familiarem quidem suum qitem- quam tam oderit, quam me : atque eo magis, quod per im
ARG. Varia est . I vinitii repulsam , Satur nini aecusationem, Pompeii & Caesaris di.. ordiam, Appii eensoris ridieaeam diligen-
x Arsamn ων ε 3 Quia taeero eum Pa thia bellum gerebat , numis rex Ars era, regia nisuria. H. Steph.
petitore augure iacto. Corradast.
3 Perpauei J Pauei , inquit, iis sunt sus-fragati, quibus cognatione & amicitia fumrunt coniunctissimi , & de hant suffragati Titer cognationem, si ossicium praestare , acere quod se decebat , voluissent, sed potius in sumagiis serendis partes, quibus studebant , sunt secuti. Gra- .
285쪽
iuriam sibi putat ereptum , ' cuius ego auctor fuerim . Nune furit, tam gavisos homines suum dolorem, unumque me studiosiorem Antonii . Nam Cn. Saturninum adolescentem Τ ipse Cn. Domitius reum secit, sane quam superiore a vita invidi sum . Quod iudicium nunc in expectatione est , etiam in bona spe , post Sext. Peducari ablolutionem . De summa republica saepe tibi scripsi , me ' annum pacem non videre : &quo propius ea contentio , quam fieri necesse est, accedit, eo clarius id periculum apparet . Propositum hoc est , de quo , qui rerum potiuntur , sunt dimicaturi : quod Cn. Pompejus constituit non pati C. Caesarem consulem aliter fierr , niti exercitum & provincias tradiderit : Caesari autem persuasum est , se salvum esse non posse , si ab exercitu recesserit . Fert
illam tamen conditionem , ut ambo exercitus tradant . Sic
' illi amores, & invidiosa conjunmo , non ad occultam rec dit obtrectationem , sed ad bellum se erumpit: neque mearum rerum quod consilii capiam, reperio ; quod non dubito , quin te quoque haec deliberatio sit perturbatura . Nam mihi cum hominibus his & gratia & necessitudo est tum ' causam illam , non homines odi. Illud te non arbitror sugere , Quin homines in dissensione domestica debeant , quamdiu civiliter sine armis certetur, honestiorem sequi partem: ubi ad bellum& castra ventum sit, firmiorem , & id melius statuere , quod tutius sit. In hac discordia video , Cn. Pompeium senatum , ' qui-
4 cu ue eeo aωειν fuerim I Quid mirum cum amicissimus Curioni esset Caelius, Curio utem vehementer Antonio faveret. Quod ei obiicit Cicero Philipp. II. inquit, eum ex fasti aueuν , unam tribum fine Curi me ferre potMisses 3 cm1M et sis familiarer de vi condemnati sunt , tui nimis studio fuiμsent . Plutarchus etiam Curionis praecipue
opera, tribunatum hoc anno gerenti , Antonium augurem creatum narrae. Mamreius.
s Usa cn. DomitiuU Lucii filius, de quo
illa superiora scripta sunt. Idem. 6 Eliam in kona s J Et tamen evasurum Num putant i praeserit m eum absolutus sit Sextus aeque aut gravius nocens. I. F. Gr
annum J Est hic sensus r me nou π dere per annum pacem duraturam. Imra aik, itum bellum orietiar civile . Gravius. 8 Πιi amoreν J Intelligit matrimontan Pompeii, eum potentiae cupiditate duceret Iuliam clasaris filiam di de qua nundinati ne matrimoniorum, qua respubliea opprime' tur , queritur cito apud Plut xech. in vita Iulii. Imidisse eon tinctio , est triumviratus quem inierant Cratius, Pompeius & taesar , his legibus, ut nihil in t vahlica gereretur, ipsis improbanti rus. Graevius.
o causam i m J Caesaria scilicee ,
nimiam potentiam quaerebar ti contra latriae Rntiqua institista ridebat absens Consul cre ri , neque sine pactione, ut senat volabae sexercitus & provinciam tradere. -- ω
286쪽
AD F AM ILI ARES LIB. VIII. 283
' quique res iudicant, secum habiturum : ad Caesarem omnes , qui cum timore aut mala spe Vivant , accessuros : exercitum conserendum non esse . V omnino satis spatii sit ad considerandas utriusque copias , & ad eligendas partes . Prope oblitus sum , quod maxime fuit scribendum . Scis Appium cens rem hic ostenta facere ρ de signis , & tabulis , 'in de agri
modo , de aere alieno acerrime agere Persualum est ei, Censuram , lomentum aut nitrum esse . Errare mihi videtur . Nam sordes eluere vult, venas sibi omnes & 'Τ viscera aperit. Curare per deos atque homines, & quam primum haec risum ve
ni : legis Scantiniae judicium V apud Driisum fieri: Appium de tabulis & signis agere . Crede mihi est properandum . C rio noster sapienter id , quod '' remisit de stipendio Pompeji ,
fecisse existimatur . Ad summam , quaeris , quid putem futurum . Si alteruter eorum ad Parthicum bellum non eat , viis deo magnas impendere discordias : quas serrum & vis iudicabit . Uterque animo & copiis est paratus. Si sine tuo pericu
lo fieri posset, magnum Sc jucundum '' tibi sortuna spectac
Io Quique ras iudieant J Iudices t quos Pompeius tertium consul CCCLX. legerat .
ret omnino fatis finii sit J Forte et isto.
Dii velint , ne eitius malum nobis s. Perveniat, quam sat temporis habuerimus ad aestimandas utriusque vires. Grst Ix Osenia saereo Mirifica, quae nemo crediderit facile . dum scilicet gravem censorem ludit. Graevius. 23 De atri modo I Hoc est, de moderanda agrorum possessione. Manue. 14 censuram, timensum aut .iretim esse a Censuram ita sordes polis aut obtegere, ut time σrum rugax tollit; aut eluere, ut nitro
e vestibus eluuntur maculae et id est , putat se censurae diligentia & severitate intamiam posse tollere eorum vitiorum , quibus antea se turpiter inquinavit. Idem. Is riscera verit J Tantum abest , ut v terem de suis vitiis opinionem hominum deis
leat, ut eam hae severitate vehementius es. iam commoveat. Idem .
16 Apud D usum I Livium Drusum, pr
torem, quo nemo magis contra legem S i liuiam eommisit. Fortasse is est, de quo epist. i6. lib. IV. ad Att. Idem. r 'ium J Male audientem earum m. rum cauis, de quibus acerrime agit. IIans. 18 Remisit de stipendio Pompeii J Hoc tempore optimatibus 9 Pompeio Merrimus C rio erat stdversarius. Intercedebat igitue, ne
S. C. fieret de stipendio Pompeii legionibus persolvendo. Epist. Idem .ro Tibi se runs spectacuIum J Committendo Caesarem & Pompeium. Neutri enim Ci-eero si ere tavebat i neuter ciceroni, quem ab exilio nou servaverant. I
287쪽
XV. T 'CQUANDO tu hominem ineptiorem , quam tuum Cn. Pompeium vidisti , qui tantas turbas, qui tam
nugax esset, commorit Z Ecquem autem Caesare nostro acriorem in rebus gerendis , eodem in victoria temperantiorem ,
aut legisti , aut audisti Τ Quid est y nunc tibi nostri milites , qui durissimis & frigidissimis locis , teterrima hieme , bellum
ambulando consecerunt, ' malis orbiculatis era pasti videntur ΤQuid ρ iam , inquis, gloriose omnia . Imo , si scias quam sollicitus sim , tum hanc meam gloriam , quae ad me nihil pertinet , derideas . Qtice tibi exponere nisi coram non possum ridque celeriter fore spero . Nam me , cum ' expulisset ex Italia Pompeium , constituit ad urbem vocare . Id quod jam existimo consectum , nisi si maluit Pompeius Brundusii circumsederi . Peream, ' si minima causa est properandi isto mihi , quod te videre , & omnia intima conserre ' discupio : habeo
autem quam multa i Hui vereor quod solet fieri ) ne , cum
te videro , omnia obliviscar. Sed tamen quodnam ob scelus iter mihi necessarium retro ad Alpes verius incidit Adeo quod Intemelii in armis sunt, neque de magna causa . Bellienus, verna Demetrii , qui ibi cum praesidio erat , Domitium quendam , nobilem illic Caesaris hospitem , a contrarias aictione nummis acceptis comprehendit, & strangulavit. Civiras ad arma iit . Eo cum quatuor cohortibus mihi per nives eundum est . 7 Usquequaque , inquies, se Domitii male dant. Vellem quidem Venere prognatus tantum animi habuisset in
a Expulisset J mesaris nomen subauditur.
nisi auxima causi est. Atiau . 4 Discuhis J Plautinum uerbum , quo et
iam Catullus usus est. Idem .s Auro I Ob eam causam. Nec enim a lilia hie, Adeo , videtur significare. ι.iem. 6 Intemetii J Iuremelium oppidum Plinius citra A:pes constituit, de inter Ligurum gen tes nominat, lib. II L cap. s. Idem. U uequaque In Italia & Galliat nam& L. Domitius cum filio Corfinii captu iuc-rat . caurius .
288쪽
AD FAMILIARES LIB. VIII. 28svestro Domitio , quantum ' Psecade natus in hoc habuit. Ciceroni ' Ρ. S. D.
8 Neeade natus Vulgo sese eatensius. Domitium strangulare non dubitavit: quid octav. Pali agitatus, inquit Man. legendum Caesari, Venere prognato, in vestro Domiti primus existimavit, Psecari natus; ut squi- faciendum fuit' Hanc Lamb. ti Grais. leoticetur Bellientis verna. Psecas enim ancilla ctionem receperunt. est: veeua autem ii, qui ancillis nascantur. 9 F. s. D. J Id est, Filio salutem die.
Si Bellienus ait Caelius 3 apcilla natus,
M. CAELIUS M. CICERONI S. XVI. IT XANIMATUS sum tuis literis : quibus te nihil , T , nisi triste , cogitare ostendisti: neque id quid esset,
perscripsisti . Neque non tamen , quale esset quod cogitares .aperuisti. Has illico ad te literas scripsi . Per fortunas tuas , Cicero', per liberos, oro , obsecro , ne quid gravius de salute & incolumitate tua consulas. Nam deos , hominesque, amicitiamque nostram testificor , me neque temere tibi praedixisse , neque temere monuisse : sed postquam Caesarem convenerim , sententiamque ejus, qualis futura esset, parta victoria , cognoverim , te certiorem secisse . Si existimas eandem rationem fore Caelari in dimittendis adversariis , & conditionibus ferendis, erras. Nihil nisi atrox & saevum cogitat, atque etiam loquitur . ' Iratus senatui ' exiit : his intercessionibus plane incitatus est : non , mehercule , erit deprecationi locus .
Quare si tibi tu , si filius unicus, si domus, si spes tuae reliquae tibi carae sunt; si aliquid apud te nos, si vir optimus ,
gener tuus, Valet, quorum fortunas non debes velle conturba
re sequere eam causam , in cuius victoria salus nostra est , ne aut odisse, asti relinquere cogamur, aut impiam cupidit Iem contra salutem tuam habeamus . Denique illud cogita :
ARG. Pulso ex Italia Pompeio suadet ciceroni Caelius, ne afflictam sortunam sequatur . consulitque , ut in aliquam urbem a bello vacuam se recipiat. Auno V. C. 7o x Irarus senatui J Quia non obtinuisset, ut legati ad Pompeium de pace mitterentur: ει quod, quascunque res agere instituerat , L. Metellus tribunus pl. intercedens, mne impedierat: de quo scripsit Caelae lib. I. debet. ei v. At Plutarchus in eius vita. Manue.
a Exiis I Urbe, iturus in Hispaniam con. tra Pompeii legatos, ipso iam Italia pulso.
289쪽
' quod offensae fuerit, in ista cunctatione te subisse. Nunc te contra victorem facere, quem dubiis rebus laedere noluisti &ad eos suratos accedere, quos restitentes sequi nolueris , summae stultitiae est . Vide , ne , dum pudet te parum optimatem esse , parum diligenter , quid optimum sit, eligas . Quod si t tum tibi persuadere non possum : saltem , dum quid de Hispaniis agamus scitur, expeRa : quas tibi nuntio adventu Caesaris fore nostras. Quam isti spem habeant, amissis Hispaniis , n scio . Quod porro tuum consilium sit ad desperatos accedere , non medius Iadius reperio . Hoc , quod tu , non dicendo , mihi significasti, Caesar audierat: ac , simul atque , Ave , mihi dixit, statim quid de te audisset, exposuit . Negavi me scire t sed tamen ab eo petii, ut ' ad te literas mitteret, quibugmaxime ad remanendum commoveri posses. Me secum in Hispaniam ducit. Nam , nisi ita faceret, ego prius quam ad urbem accederem , ubicunque esses, ad te percurrissem , & hoc a te praesens contendissem , atque omni vi te retinuissem . Etiam atque etiam , Cicero , cogita , ne te tuosque omnes funditus evertas: ne te sciens prudensque eo demittas , unde exitum vides nullum esse . Quod si te aut voces optimatium commovent , aut nonnullorum hominum insolentiam & i. ictationem serre non
potes , eligas Τ censeo aliquod oppidum vacuum a bello, dum haec decernuntur, quae iam erunt consecta . Id si feceris, 3c ego te sapienter fecisse iudicabo, & Caesarem non offendes .
3-Qsensae fuerit 3 Si vereris, ne, in eessisti. Quod hie inlius, idem Atticiis exiis Italia si remanseris , Pompeium stimavit, ut ad eum episc x. lib. IX. scri- cogit , te, cum notulum ad eum transieris, ptum est. Idem .hac eum cunctatione iλm osse tulisse. Q iid- 4 H ea ιlinas mittoet J Misiti quae suntiuid esse potuit apud eum offensae, id subii. lib. X. epist. ad Idem .i, qui cunctatux es , nec ad eum statim a s Censeo a Idem Dolabella , IX. s.
290쪽
AD F AMILIAR ES LIB. VIII. ad CAELIUS CICERONIS. XVII. T 'RGO me potius in Hispania fuisse tum , quam Formiis, cum tu prosectus es ad Pompeium 8 od
utinam aut non in ista parte Appius Claudius , aut non in hac C. Curio, cuius amicitia me paulatim in hane '. perditam causam imposuit: nam mihi sentio bonam mentem iracundia & amore ablatam. Tum tu porro , cum ad te proficiscens noctu Ariminum venissem , dum mihi pacis mandata das ad Caesarem , & mirificum civem agis , amici officium
neglexisti , neque mihi consuluisti. Neque haec dico , quot diffidam huic causae : sed , crede mihi , perire satius est, quam hos videre . Quod si ' timor vestrae crudelitatis non esset, ejecti jampridem hinc essemus. Nam hic nunc, praeter sceneratores paucos , nec homo , nec ordo quisquam est , nisi Pompeianus. Equidem iam effeci ut maxime paebs, & , qui antea noster suit, populus vester esset. Cur hoc , inquis Z
Immo reliqua expecta. Vos invitos vincere coegero . M Irri. tavi in me Catonem . Vos dormitis : nec haec adhuc mihi videmini intelligere , ouam nos pateamus , & quam simus imbecilli . Atque hoc nullius praemii spe faciam : sed , quod apud me plurimum solet valere , 7 doloris atque indignitatis
G. Queritur se Curionis Aurore & ω- nim in senatu dixerat, eodem se habiturumpit e to in eas pertractimi partes in , un- isto, qui Romae remansiisent, Se qui in ea. de multa iam sibi incommoda. Caesar enim, stria Caesari fuissent . Hem. In bellum Pharsalieum prosectus, Romae Cin s me nee Milo J Latius patet Η Iium praetorem reliquerati quo ii autem non mo quam orn. Itaque satis erat, Hamor hule, sed Trebonio, res urbanas mandave- aut dicendum fuit, nec me amo. Sedrat, hic aegre serens, aemulatione turbas de- excusat Caelium iracundia, qua perturbatus dit, quibus ipse gravius incucurrit malum. haec scripsi. Manut. Excusat itaque , quod cum Cicerone non o Imita. i. me caro1rem a Quod nonnulli prosectus fuerit in Graeciam, ad Pon,peium . invitaυi in me erabronee, ves in me casarem Anno V. C. 7o4. legunt, sunt longe a veteribus vestigiis; εex Quod istinam 4 Intelligendum fuisset. vereor ne quanto magis corrigere volunt , T. παρεκκιε . significat se otio Appii tanto magis contaminent. Iaerant igitur Mabstinuisse Pompeianorum societate , amore loci, donee ex melioribus codicibus vera le- Curionis Cesari adhaesisse. I. F. Gνο-υ. cti elucescat. . a Perditam J Doctorum coniectura est : m. Dolostis' Huius doloris eausam Diona hil enim sani in Mis. rat lib. XVI. qu Caesar Trebonio praetoria Quam bor a Servilium, Trebonium, & urbanam iurisdictionem mandasset, quam Cae reliquofi Caesarianos. Ca. l. lius expetebat. --tιών.. κώ- instra e deliraris a Pompeius