M. Tullii Ciceronis Opera, cum delectu commentariorum, in usum serenissimi Delphini. Tomus primus nonus .. Tomus septimus, in quo Epistolae ad familiares. 7

발행: 1753년

분량: 715페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

298 EPISTOLARUM

tui , quin conjunctionem studiorum amorisque nostri, quo possem , literarum genere declararem . Feci igitur sermonem in ter nos habitum in Cumano , cum esset una Pomponius: tibi dedi partes Τ Antiochinas , quas a te probari intellexisse mihi Uidebar: mihi sumpsi ' Philonis. Puto fore, ut, cum legeris , mirere , nos id locutos esse inter nos , quod nunquam locuti sumus: sed nosti morem dialogorum . Post haec autem, mi Varro , quam plurima , si videtur , & 7 de nobis internos: sero fortasse : sed ' superiorum temporum sortuna reipublicae causam 1 ustineat. ' Haec ipsi praestare debemus . Atque utinam quietis temporibus , atque aliquo , si non bono , at saltem certo statu civitatis, haec inter nos studia exercere possemus. Quanquam tum quidem vel aliae quaepiam rationes h nestas nobis & curas & actiones darent: nunc autem quid est, sine his cur vivere velimus Τ Mihi vero cum his ipsis viae: his autem detractis, ne vix quidem . Sed haec coram , & saepius.

' Mi grationem & emptionem feliciter evenire volo , tuum que in ea re consilium probo . Cura ut valeas.s Antioebi s J Ut ea Varro disputans ex. alio rapuit. F. Gron. poneret, quae Antiochus Ascalonita, Acade- o Haee ipsi I Haec vero tempora praestare micus Philosophus , eontra Philonem ipsi debemus e nobis horum temporum rediarat, & scripserat. Manut. denda ratio est. Otium enim habemus. Maiso PMonis I Qui nox alii Academiam , ex nur. Legor hane ipsi &e. scilicet horum tem- Arcesilae sententia , quali meliorem uetere potum causam. Nune sublatus est iste Rei p. tuebatur. Idem . obtentus: si peccemus, non im sumus de- D. Hr J Non de aliis personis , ut legare eulpam, sed ipsi ea tenemur. Gννα iam de Antiocho, Philone. Celiae. Io Mitrationem 4 In domum nuper emis 8 Superiorum tempoVtim θνtuna J Quod ptam. Manuti adhuc cessavimus, condonetur Reip. quae nos De hac epistola, vide Ait. XIII.

DOLABELLA CICERONI S. D.

IX. I vales, gaudeo : & ipse valeo , & Tullia nostra re-o cte valet. Terentia minus belle habuit: sed certum scio iam convaluisse eam. Praeterea rectissime sunt apud te mmnia . Et si nullo tempore in suspicionem tibi debui venire , partium causa potius, quam tua, tibi suadere , ut te aut cum

302쪽

AD FAMILIARES LIB. IX. 2υ

Caesare nobiscumque conjungeres, aut certe in otium referres:

praecipue nunc jam inclinata victoria , ne possum quidem in ullam aliam incidere opinionem , nisi in eam , in qua scili

cet tibi suadere videar, quod pie tacere non possum . Tu autem , mi Cicero , sic haec accipies , ut, sive probabuntur tibi , sive non probabuntur , ab optimo certe animo ac deditissimo tibi & cogitata , & scripta esse judices . Animadve tis , Cn. Pompeium nec nominis sui, nec rerum gestarum gloria , neque etiam regum ac nationum clientelis , quas ostentare crebro solebat, esse tutum : & hoc etiam , quod infimo cuique contigit, illi non posse contingere , ut honeste effugere possit , pulso Italia, amissis Hispaniis, capto exercitu v terano , ' circumvallato nunc denique : quod ' nescio an ulli unquam nostro acciderit imperatori . Quamobrem , quid aut ille sperare possit , aut tu , animum adverte pro tua prudemtia . Sic enim facillime quod tibi utilissimum erit consilii capies . Illud autem ' a te peto , ut, si jam ille evitaverit hoc periculum , & se abdiderit in classem , tuis rebus consulas : &aliquando tibi potius , quam cuivis , sis amicus. Satisfactum est iam a te vel officio , vel familiaritati : satisfactum etiam partibus, & ei rei publicae quam tu probabas. Reliquum est, ubi nunc est respublica, ibi simus potius, quam , dum illam veterem sequimur , simus in nulla . Qitare velim , mi jucum dissime Cicero , si sorte Pompejus pulsus his quoque locis,

rursus alias regiones petere cogatur , ut tu te vel Athenas,

vel in quamvis quietam recipias civitatem . Quod si eris facturus , velim mihi scribas , ut ego , si ullo modo potςro , ad te advolem . Quaecunque de tua dignitate ab imperatore P p et erunt

a Veterano J Legimus in Suetoido, dietisse quadam elerantia, ut infra, epist. I . Con Caesarem , cum iret adversus Pompeii leta- seis an nemini. tos in Hispaniam, ire se ad exercitum sine Et epist. is. Est id , - Φησduce , inde reversurum ad dueem sine eis s i. . Et ite Orat. lib. II.

303쪽

3 EPISTOLARUM

erum impetranda , qua est humanitate Caesar , facillimum erit ab eo tibi ipsi impetrare : & meas tamen preces apud eum non minimum auctoritatis habituras puto. Erit tuae quoque fidei & humanitatis curare , ut is tabellarius , quem ad te misi , reverti possit ad me , & a te mihi literas reserat.

Vale.

M. CICERO P. DOLABELLAE S. D.

X. sum ausus Salvio nostro nihil ad te literarum dare: nec mehercule habebam , quid scriberem , ni si te a me mirabiliter amari ; de quo , etiam nihil scribente me , te non dubitare certo scio . Omnino mihi magis literae sunt expectandae a te , quam a me tibi . Nihil enim Romae seritur, quod te putem scire curare : nisi sorte scire vis , me inter Niciam nostrum & Vidium judicem esse. Prosert aluter ut opinor ) duobus verssiculis expensum Niciae : alter Aristarchus hos ' . Ego , tanquam criticus antiquus, judicaturus sum , utrum sint Τ του πωητου , an qμέγω. Puto nunc dicere: Z Oblitusne es igitur fungorum illorum , quos apud Niciam 8 & ingentium ' culinarum cum S phia ' Septimi ae 8 Qii id ergo Z tu adeo mihi excussam severiatatem veterem putas, ut ne in soro quidem reliquiae pristinae

ARG. Inter Nierum & Vidium iudex in nothir sie Nicias ver sculos illos, expensam causa, ut videtur, pecuniaria , constitutus, sibi pecuniam iii dicantes , non agnoscebat , quod grammaticus Nicia erat , per iocum ad fictoique a Vidio dicebat . Mantit. framinatico, adludit i etiam de P. syllae mor. 4 J Verii notat. Idem . te iocose scribit. U. C. o8. s Tu ουοπιῶ i Poetae, Homeri. Iocum Cia metam J Hie est Curi ius Nicias eram. cero quaesivit in similitudine . Nam quia, maricus, de quo Suetonius in libro de Gram- Vescular, dixerat, ει mox, Amissa ebur ἰ i-maticis . Familiaris Dolabellae fuit . Epist. deo poetam nominavit ; cum Vidium ipsum ult. lib. XIlI. ad Att. Manut. significet, qui versiculos illos scripserae . Da Ahin J Vidius a Nicia petit nummos den . quos eum sibi debere dicit, quo, in xa lenia 6 nu; αβ Εληαδεο J Interiectit sic a Viuio dario suo , vel tabulis expensi ei eredidisse , ut in Homeri poemate interiecti a ne- scriptum prosere . Expensum θνω alicui est scio quo versus aliquot erant, de quibus A- imputare alicui , erogatum alicui testari , ristarchus iudicavit. Idem . scribere , dicere . Duobus me mulis est du Oblitusne es 4 Quasi propter coiivictumhus titulis vel nominibus. I. F. Gron υ. damnare non possit. CeIDr.3 Atteν ArisIaν Gus J Ut Aristarchus olim, 8 Cultuarum J Alii eochlearum volutat . qtios Homeri non esse versus arbitrabatur, lii aliud. I. F. Gronovius, squutaram.

Obelisco notabat , ut induerientur tanquam se septimia 2 Subaudi, filia.

304쪽

AD FAMILIARES LIB. IX. 3o I

frontis appareant ρ Sed tamen suavissimum συμtRAta nostrum praestabo integellum nec committam , ut , si ego eum condemnaro , tu restituas , ne habeat Bursa Plancus Dpud quem literas discat . Sed quid ago Z cum mihi sit incer

tum , tranquillone sis animo , an , ut in bello , in aliqua majuscula cura negotiove versere . Labor longius . Cum igitur mihi erit exploratum , te libenter esse risurum , scribam ad te pluribus. Te tamen hoc scire volo , vehementer populum sollicitum fuisse de P. Syllae morte, antequam certum sci rit . Nunc quaerere desierunt, quomodo perierit. Satis putant se scire , quod sciunt . Ego caeteroqui animo aequo fero : unum vereor, ne hasta Caesaris refrixerit. Vale .ro J Convictorem nostrum non sinam iacturam sacere: significat, si pronun- cxaturus sit, di Hre videri , se pro eo pecuniam numeraturum . I. F. Gνon . I Nec committam J Nee dabo tibi occasionem, si damnatus fuerit, per Gesarem eum restituendi in integrum . Tacite reprehendit multa iudicia a Cinare rescissa, Et restitutos

exules. Idem .

ra Ne his ear Btimo J Ne ille tuo hoe M. neficio devinctus Planco vestro Bursae se dedere compellatur, & illum barbarum litera. rum elementis imbuere. Nam & hic suerat inimicus Cieeronis, & cum melioribu te poribus damnatus esset , a Caesare civitatem

receperat.

a 3-J Verebatur enim , ne sausum esset, quod esse verum cupie t ; quia P. Sylla , quod & antea dictatore propinquo suo L Sylla , & postea Caesare , proscript

ritin civium iana emere consueverat , POP lo in primis odio erat . Maumr. r. Na Caesaris restixerit J Eiindemetiam incum movet iisdem pene verbis ita eadem persona, lib. XV. ep. II.

CICERO DOLABELLAE.

XI. X TEL meo ipsius interitu mallem litteras meas deside-υ rares, quam eo casu, quo sum gravissime afflictus: quem ferrem certe moderatius, si te haberem. Nam & oratio tua prudens , & amor erga me singularis , multum levaret . Sed cum brevi tempore, ut opinio nostra est, te sum visurus, ita me affectum offendes, ut multum a te possim iuvari : non quo ita sim fractus, ut aut hominem me esse oblitus sim, aut fortunae succumbendum putem : sed tamen hilaritas illa nostra,& suavitas , quae te praeter caeteros delectabat, erepta mihi mmnis est . Firmitatem tamen , & constantiam , si modo fuit ali-ARG. Tulliolae mortein . DolabeIlx , edi Giores a Dolabella resutari vest , ab e i m post divortium , significat i suos obtre- demque se amari . Anna U. C. γολ

305쪽

3oa EPISTOLARUM

aliquando in nobis, eandem cognosces, quam reliquisti. Qtiod scri bis praelia te mea causa sustinere , non tam id laboro , ut, si qui mihi obtrectent , a te ici utentur , quam intelligi cupio , quod certe intelligitur , me a te amari . Quod ut facias , te etiam atque cliam rogo , ignoscasque brevitati literarum mearum . Nam & celeriter una suturos nos arbitror,& nondum satis confirmatus luna ad scribendum .

CICERO DOLABELLAE. XII. RATULOR Baiis nostris, si quidem, ut scribis, sa-

T lubres repente factae sunt: nisi sorte te amant , &tibi assentantur , & tamdiu , dum tu ades , sunt oblitae sui . Quod quidem si ita est , minime miror , caeli im etiam & teris ras vim suam , si tibi ita conveniat, dimittere. Oratiunculam Pro Deiotaro , quam requirebas , habebam mecum ; quod non putaram . Itaque eam tibi misi . Quam velim sic legas , ut causam tenuem & inopem , nec scriptione magnopere dignam. Sed ego hospiti veteri & amico munusculum mittere volui l vidense , crata filo , cujusmodi ipsius solent esse munera . Tu velim animo sapienti , fortique sis : ut tua moderatio & gravitas ' aliorum infamet injuriam . Vale . i

ARG. Dolabellae erat utatur de Baiarum δε- Auis V. C. 7o8.1uhritate, & orati cnem pro Deiotaro mittit. I Aliomm a Caesarianorum.

CICERO DOLABELLAE. S.

XIII. AIUS Suberinus Calenus , & meus est familiaris,& Leptae nostri familiarissimi pernecessarius . Is cum vitandi belli causa prosectus esset in Hispaniam cum ' Μ. Varrone ante bellum , ut in ea provincia esset, in qua nemo nostriam , post Afranium superatum , bellum sere putarat : incidit in ea ipsa mala, quae summo studio vitaverat . OppressusARG. Rogat ut suberino Planio rediis via secutos exe. Asuo U. C. 7 8. tum iii patriam a Caesare impetret , eosque I Μ. ι ankone J Leexto Pinrieti iuita excusat , ut ostendat , casu quodam & nia cum Atrauio oc Petreio. Monur. necessitate coactos Pompeii partes in Hispa-

306쪽

su; est enim bello repentino e quod bellum , commotum a Scapula , ita postea confirmatum est a Pompejo , ut nulla ratione se ab illa miseria eripere posset . Eadem causa fere est M. Planii ' Heredis , qui est item Calenus , Leptae nostri familiarissimus . Hosce igitur ambo tibi sic commendo , ut majore cura, studio , sollicitudine animi commendare non possim . Volo ipsorum causa : meque in eo vehementer & amicitia movet, & humanitas . Lepta vero cum ita laboret , ut ejus fortunae videantur in discrimen venire ; non possum ego , non aut proxime atque ille , aut etiam aeque laborare . Quapropter , etsi saepe expertus sum , quantum me amares , tamen sic velim tibi persuadeas , id me in hac re maxime iudicaturum . Peto igitur a te , vel , si pateris, oro , ut homines miseros , & fortuna , quam vitare nemo potvst , magis quam culpa , calamitosos , conserves incolumes e velitque perte , me hoc muneris cum ipsis amicis hominibus, tum municipio Caleno , quo-cum milai magna necessitudo est , tum Leptae , ' quem omnibus antepono , dare . Quod dicturus sum , puto equidem non valde ad rem pertinere , sed tamen nihil obest dicere. Res familiaris alteri eorum valde exigua est , auteri vix Τ equestris. Quapropter cum his Caesar vitam sua liberalitate concessit, nec est quod iis praeterea magnopere pos sit adimi : reditum , si me tantum amas , quantum certe Mmas , hominibus confice . In quo nihil est praeter viam longam ; quam idcirco non sugiunt , ut & vivant cum suis , &moriantur domi. Quod ut enitare , contendasque , vel potius ut perficias posse enim te, mihi persuasi vehementer te etiam atque etiam rogo.

a Non dubito, quin se hoe Pi nil cognomen . Itaque seripsi prima litera maiuscula. Idem.

sulsa sunt , &-lentus . Reseripsi exHitto iano: qui es item ut Catentis. Non male etiam sext. Pal. qua est item istintis L ma nostri familiarissimus. Graeuius. Gmnino aliud , opinor . ahebat vir doctissimus in calamis lina est hic nomen M. mi ius, sed loci. Qui est irem Calanus , hoe est , qui est aeque Calenus , sue ex municiis pio Gileno , ac suberinus ille , de quo su

4 Quem omnib- antepono I Non omnibus plane hominibus, non enim Leptae tantum tribueret sed omnibus Calenis . Nam MLepta ex eodem erat municipi . man.

s Equestris a Quadraginta millia sester

tium

307쪽

EPISTOLARUM

XIV. T TSI contentus eram , mi Dolabella , tua gloria ,

T . satisque ex ea magnam laetitiam voluptatemque capiebam; tamen non possum non confiteri , cumulari me maximo saudio, quod vulgo hominum opinio socium me adscribat tuis laudibus. Neminem conveni convenio autem quoti

die plurimos: sunt enim permulti optimi viri, qui valetudinis

causa ' in haec loca veniant; praeterea ex municipiis frequentes necessarii mei quin omnes , cum te summis laudibus ad caelum extulerunt , mihi continuo maximas gratias agant. Negant enim se dubitare , quin tu , meis praeceptis & consiliis obtemperans , praestantissimum te civem & singularem consulem praebeas . Qitibus ego quanquam verissime possum respondere , te , quae facias , tuo judicio & tua sponte facere , nec cujusquam egere consilio : tamen neque plane assentior , ne imminuam tuam laudem , si omnis a meis consiliis prosecta videatur : neque valde nego . Sum enim avidior etiam , quam satis est , gloriae . Et tamen non alienum dignitate tua , quod ipsi Asamemnoni , regum regi , fuit honestum , habere aliquem in consiliis capiendis Nestorem : mihi vero gloriosum , te iuvenem consulem florere laudibus , quasi alumnum disciplinae meae . ' L. quidem Caesar, cum ad eum aegrotum Neapolim venissem , quanquam erat oppressus totius corporis doloribus , tamen antequam me plane salutavit , o mi Cicero , inquit , gratulor tibi , cum tantum vales apud

venit. Nam eum sibi Giar, iturus ad Mulum Parthieum , suffecerat. Idem .

4 L. Caesar I Iuliae , Μ. Antonii matris ,

fratert avunculus igitur Antonii . Hune Antonius , onpressa rursus post obitum Caesaris rep. necandam O vici tradidit ἰ Octavius ei Ciceronem. Sed cum ad eum interficien . dum milites ab Octavio missi venissent, consueti ad Iuliam sororem r quae fratrem , Ο, iecto percutaribus eo re , clamans Ani nil matrem una cum fratre necandam , in columem servavit. Idem . ARG. Laudat Dolabellam , quod columnam,

quasi aram mortuo Caesari, ut deo, erectam, everterit , & animadversione in eos qui contra libertatem tumultuabantur , usus fuerit.

Idem a

3 c utem I Intersecto Caesare, Dolabel. Ia cum fascibus tanquam consul in sorum

308쪽

AD FAMILIARES LIB. IX. 3os

Dolabellam , quantum , si ego apud Τ sororis filium valerem, iam salvi esse possemus . Dolabellae vero tuo & gratulor , Ω gratias ago : quem quidem post te consulem , solum possumus

vere consulem dicere . Deinde multa de facto , ac de re gesta: tum nihil magnificentius, nihil praeclarius actum unquam, nihil rei publicae salutarius . Atque haec una vox omnium et t. A te autem peto , ut me hanc quasi salsam hereditatem alis nae gloriae sinas cernere : meque aliqua ex parte in societatem tuarum laudum venire patiare . Quanquam , mi Dolabella , haec enim jocatus sunt libentius omnes meas, si modo sunt aliquae meae , laudes ad te transfuderim , quam aliquam pamtem exhauserim ex tuis. Nam , m te semper tantum dilexerim , quantum tu intelligere potuisti . tum his tuis factis sic incensus sum , ut nihil unquam in amore fuerit ardentius.

Nihil est enim s mihi crede virtute formosius , nihil pul

chrius , nihil amabilius . Semper amavi ut scis ) M. Brutum , propter eius summum ingenium , suavissimos mores, singularem probitatem, atque constantiam: tamen idibus Martiis tantum accessit ad amorem , ut mirarer locum fuisse augendi in eo , quod mihi iampridem cumulatum etiam videbatur . Quis erat , qui putaret ad eum amorem , quem erga

te habebam , posse aliquid accedere Τ tantum accessit , ut mi hi nunc denique ' amare videar, antea dilexisse . Quare quid est quod ego te horter , ut dignitati & gloriae servias λ Proponam tibi claros viros , quod facere solent qui hortantur

neminem habeo clariorem , quam teipsum . Te imitere opo tet e tecum ipse certes. Ne licet quidem tibi iam , tantis r

bus gestis , non tui similem esse . Quod cum ita sit, hortatio non est necessaria : gratulatione magis utendum est . Contigit enim tibi , quod haud scio an nemini , ut summa severitas animadversionis non modo non invidiosa , sed etiam popularis esset, & cum bonis omnibus, tum infimo cuique gratissi-

s s. reii situm J M. Antonium, Dolabel. XIII. Quid-tibi commendem eum , quem lae collegam in consularii. Id m. m isse diiseis ses tamen, Me stiret eum nori 6 Amare vise- , ainea diu..isse Iis ενε a me duisi solum , verum etiam amari , levius est, quam Amineo . In epistola ad M. eam νem tibi feros . Terentius quoquo Brutum et Clodius vaιλ me inlisis , -ι , .e ut diversa posuit in Gn. as. 1. β. a. vers, valde me amat. Epist. I. lib. 16. Mam .

309쪽

ma. Hoc si tibi fortuna quadam contigisset , gratularer selicitati tuae : sed contigit magnitudine cum animi, tum etiam ingenii , atque consilii. Legi enim concionem tuam e nihil illa sapientius . Ita pedetentim & gradatim tum 7 accessus a te ad caulam facti , tum recessus , ut res ipsa ' maturitatem tibi animadvertendi omnium concessu daret . Liberasti igitur& urbem periculo, & civitatem metu : neque 1olum ad tempus maximam utilitatem attulisti , sed etiam ad exemplum fam . Intelligere debes in te positam esse rempublicam , tibique non modo tuendos , sed etiam ornandos esse illos viros , a quibus initium libertatis prosectum est . Sed his de rebus coram plura propediem , ut spero . Tu , quoniam rempublicam , nosque conservas , fac ut diligentissime te ipsum , mi Dolabella , custodias.

Ace fur a re fam J Accessisti denter explicata , hortaretur te ad eelerem ad rem narrandam ita re letentim & grada. animadversionem, omnium concessu. Idem . tim , indeque ita recentili , non ut impetu s Maturitatem anima υotendi I In eos, quodam δc temeritate raptus ad animadver- qui columnam erexerant. Mou . tendum videreris, sed ut ipsa res, a te Pru

XV. UABUS tuis epistolis respondebo : uni , quam tri- I duo ante acceperam a Zetho; alteri , quam attulerat Phileros tabellarius . Ex prioribus tuis literis intellexi ,

pergratam ' tibi esse curam meam valetudinis tuae : quam tibi perspectam esib gaudeo . Sed , mihi crede , non perinde , ut est reapse, ex literis perspicere potuisti. Nam cum a satis multis non enim possiam aliter dicere & coli me videam ,& diligi; nemo est illorum omnium mihi te iucundior . Nam quod me amas , quod id & iampridem & constanter facis, est id quidem magnum , atque haud scio an maximum e sed

tibi

ARG. Duabus epistolis respondet , priori, V. α γο7. de valetudine, & illius in se amore, ae x Di, ossa earam J Ita esse in suis libris

cun litate: alteri, nihil referre , utrum Ro- testantve Manutius ti Corradus : non vide m sit, n Neapoli, cuin Romae unius ma- igitur, quare Gruterus de Gravius hic lacu tu regantur omnia . Scripta paulo ante, quam nam cum victorio agnoscere maluerint . O Caesar ad Hispaniense bellum exiret . Anno μetus.

310쪽

AD FAMILIARES L IB. IX. 3π

tibi commune cum multis . Qiiod tu ipse tam amandus es, tamque dulcis, tamque in omni genere iucundus, id est proprie tuum . Accedunt non Attici, sed salsiores quam illi Atticorum , Romani veteres atque urbani sales. Ego autem e

xistimes licet quod lubet ) mirifice capior facetiis , maxime

noli ratibus, praesertim cum eas videam primum ' oblitas L tio tum , cum in urbem nostram est infusa peregrinitas, nunc vero etiam ' braccatis & transalpinis nationibus , ut nullum veteris leporis vestigium appareat . Itaque te cum Video , omnes mihi Τ Granios , omnes Lucilios , vere ut dicam Crassos quoque , & Laelios videre videor . Moriar , si praeter te quemquam reliquum habeo , in quo possim imaginem antiquae & vernaculae festivitatis agnoscere . Ad hos 4epores cum amor erga me tantus accedat , miraris , me tanta perturbatione valetudinis tuae tam graviter exanimatum fui iale Quod autem altera epistola purgas te , non dissuasorem mihi emptionis Neapolitanae fuisse , sed auctorem commor tionis urbanae ; neque ego aliter accepi . Intellexi tamen idem , quod his intelligo literis , non existimasse te mihi lic re , id quod ego arbitrabar , res has non omnino quidem , sed magnam partem relinquere . ' Catulum mihi narras , &illa tempora . Quid simile Ne mihi quidem ipsi tunc placebat diutius abesse ab rei publicae custodia . Sedebamus enim in luppi , & clavum tenebamus: nunc autem vix est in sentina

ocus . 7 An minus multa senatus-consulta futura putas , si

a Oblitas J Inquinatas ae maculatas Lat 1 norum municipum strinone atque formulis. Ab . Cellar. Videtur l. F. Gronovius deducere illud ab obliυisei. Desiisse, inquit, Latium nostrum . Supra lib. VII. epist. 3I.

Exaruisse sam veterem tirbanitarent. Non ita bene. Otive rast.

3 peregrinitas ' Cum Latinis data ei .itas est r quorum consuetudo Romanum sermonem infuscavit . Pejeerini autem ab initio Latini

Romae vocabantur. Mamur.

4 et transaιν uis natιοisutis J Gal. lia Braeeata , quae cis Alpes suit, dicebatue provincia Nathonensis , a genere vestimenti r Comata vero , quae Romanis antequam a C. taesare superaretur, non paruit , dicta a eomis alendis . Hic Cicero locatur , non sine stomacho, in Caesarem , qui Gallis qui. busdam, non modo cisalpinis, verum etiam transalpinis civitatem dederat t ex quibus nonnulliu etiam in sei latuin recepit . Idem .s Gνaαιοι I De Granio prmone , lib. II. de Orat. cap. 6 . in Bruto, cap. Φ3.

O J Q. Catulum , eius filium ,

qui eum C. Marici consul fuit. Miaa narras et Aia ab rei p. custodia nunquam discessisse .

7 An mi.ur multa S. C. J Abesse mihi licet nullo rei p. damno. Non enim, si ego Romae non siin , ideo minus multa Senatus eonsulta fient . Idεκε.

SEARCH

MENU NAVIGATION