장음표시 사용
271쪽
tinati itIneris lim e remeavit, ua processum de exitum negotii videatis, quod ei cum Cantuariensi, immoeontra Ecclesiam geru . Et utinam vestro&sapientum consilio adquiescit. Et quidem si Gratianus, ut iam dieitur inceptiae, viriliter egerit , tandem adquiescet sano consilio vel invitus. Est autem spes multorum, quod filius gratiae, cui ex re
nomen est, & Beati Eugenii Nepos, rem incedet ad veritatem Evangelii, de Λ-olicae Majestatis gloriam, de Melesiae laborantis honestatem dc pacem. Mit enim indubitant et, quod si hae via incesserit, aeteriram gloriam coram Deo dc hominibus promerebitur. Et quia invenit paucos, quibus posis leonfidenter inniti, vos constantiam ejus, quaeso, erigatis dc roboretis in Domino. Rex, Deo propitio, bene solvendo est, di constat impaenitentibus peccata non posse remitti. Si vero res ablata . cum reddi possit, non redditur, non agitur poeni tentia , sed fingitur. Quid excommunicatis conisset absolutio, nisi satisfecerint de injuriis, Et rapi.nis, actam manifesto inobedientiae erimine λ oimina publieatione sui evidentissima totam Eecte. sam gravi standalo assecerunt. Et quae in lumine commima sunt. non debent in tenebris aboleri . Praesertim cum non sit aliquid ore ultum , quod non reveletur, dc quod non praedicetur in compitis de supra tecta. Si sine juramento suerint absoluti , contra formam publicam dc in hesonem Melesiae graviter praesumetur: nisi restitiationis faciendae vethum ritε praeresserit, Principibus de Tyrannis, tam coaetaneis qu1m suturis , perniciossim relinquetiar exemplum. Si Rex obtinuerit, ut pactis inseratur Regni dignitates salvas fore, consuetudines evieit mutato dumtaxat nomine. 8c omnem Ecclesiae Romanae authoritatem eliminavit ab Anglia. Sed a st, ut aliquid istorum fiat. Et certus sim, quod Dominus Cantuariensis praeelegit eoexulare perpetuo, quim ut propter parem ejus laedatur Melesia , di Sedis Apostolieae privilegium convellatur. Suade. te ergo Domino Gratiano, ut in omnibus , dc prinei γε in his artieulis caveat sibi, ne eum, quod
Deus avertat, deci aut animi, viam latentes .
Iam enim, ni salior, expertus esse potest, quoniam verba plateipitationis diligit lingua dolosa. Niria , inquit Sapiens, unquam secaritas est vis no serpente mere . Et in sede Sathanae certum est habitates tuthiones di seorpiones cum his, qui tenent doctrinam Balaam.
FORMAM verborum, quam reliquistis nobis ,1 Legatis nequivimus impetrare propter determinationes, quae tam a vobis, quim ab ipsis hine inde mukiplices dc ambiguae ponebantur. Eos autem abrupti, de sine spe pacis reoedere , nee honori
vestro nec utilitati congruere videbatur. Clim igitur inter novi plurima tractaremur, verbum incidit, an quo dignitati vestrae Echonori vestro non deroga tur in aliquo. nee Cantuariensi aliqua in futurum litigii materia eomparatur. Est autem verbum hujusmodi, ut concedatis pro amore Dei de Domini
Papae Arehi Episeopum redire in Angliam , Et Adicta. Episcopatum suum ua integrε habere laetatis , i sieui habuit antequam exiret, de illis qui eum eo via propter eum egressi sunt, similiter sua. Plaeuie a tem nobis brevitas di simplieitas hujus verbi: quia nullis artibus aut suspieionibus videbatur involutum. Unde vobis consulimus& laudamus, ut vestrum ad hoc accommodare non dubitetis assensum.
sagiensi Episcopo. GRATIAS, quas tempore Iieet, reserimus
dilectioni vestrae, quae nostri gerit lallieitu. dinem, de Cantuariensis Beelasiae , , eujus uberibus
coaluimus, offieiosam rependit charitatem . Utinam illa quandoque possit, Deo propitiante, dc nos per illam, vestrum candelabrum promovere, diviscem condignam reddere misNationi , quam cum paueis electis pro Domino nobis de nostris exhibetis
amictis. Et quidem de gratia Dei non dissidimus ,
quae semper Cantuariensem protexit Eeesesiam , de tam Cultores quam perseeutores ejus consuevit beare vel punire pro merito. Nam IieEt Christus ejus sit benignus dc patiens, tamen sortis di justus certe Redditor est . Et eum vobis i a multis teneamur obnoxii , in eo maxime nos emeruistis , quod vestro , ut seripsistis, interventu Dominus Rex indignationem suam nobis temisit ex animo. De ejus quoque de sinplentum , qui eirca eum sunt, prudentia mafidentes indubitanter speramus , quod eontra Matrem suam Cantuariensem Eeesesiam, quae ipsum de antecessores suos promovit, nihil Dei et contra salutem animae suae, di in perniciem filii, quem D minus ab omnibus tueatur adversis . Scripsistis autem nuper, ut vobis dc Domino Cyrensi , redeuntibus a Rege Francorum, Parisias oeeurreremus. Et liis
diem non praefixeritis, ut oportuit, nos i menparati eramus iter arripere, quando vos audivimus
in Normanniam rediisse. Substitimus ergo stupentes, quod nihil nobis significare curastis , vel de reoditu vestro, vel de itinere nostro. Nunc autem scribitis similiter, ut vobis redeuntibus oecurramus , nee diem designatis, quasi aut nos dc vestrum redi. tum possimus divinare, aut abundemus expensis , ut sine onere Amicorum, qui sobis de nostris saepὰ necessarii sunt, morari de exspectare vos valeamus in domibus alienis. IndE est, quod vobis occurrere non possumus in ineerium, liees proni simus, cum stultiis itineris nostri apparuerit, ad Dominum Rogem accedere, dc ipsius, in quibustumque secun-dlim Deum dc Ecelesiae honestatem poterimus, ob sequi voluntati. Valeat semper, dc prosperetur in Domino chara nobis vestra Fraternitas.
quia tacui. Quia ei vulneris mei dc doloris non revelavi molestiam , qui prae caeteris mihi dc coe
xulibus. meis, Christi proscriptis, in Regno Francorum
272쪽
eorum eonsuev eadhibete medi inam, & necessariae leat semper sanctitas vestra, dc his menti, 3 eonsolationis lamenta . Sed tanti silentii eulpam & Domino Hyacintho communieare dignetur.' probabilis error exeusat, quia vester ab Amicis r ditus exspectabatur, & sperabatur in dies . Nutu veto Divino crediderim accidisse, ut vos tam diu EPISTOLΛ XVI.
morari tum e usae necessitas , tum sanctae Eeclesia Romanae voluntas compulerit, ut ex longa eoavedi Alexandro Papae Milo Morinorum .suione & familiaritate eontraha virtus vestra clarius Episcopus. elucescat, dc de Cetero possit egenis, quorum pri mus ego, emeaeris opitulari apud Apostolieam Ma L sanctissim Dom/no Pa rictor glans, Alexandro Dia Iestatem. Et j ν gratia summo Ponti, ι, into MorIησrum Epimpus, experta est in multis neeessitatibus pietatis vestrae saluum , et de eam in omnibus subsidium, dc unde vobis gratias agit, quotquot re- obedientiam.
a deunt, vos eam sollieitudinem gerere perhibent in Ia negotiis nestris , quam exerceretis in propriis, aut πMPUDENTIAE mater ambitio , quὶm eaeea a forte ampliorem. eitea fiduei alius ad vos, quam 1 sit, ex eo conspicuum est, quod se pari temerii ea possunt devotione, Pareuli Christi confugiunt , late audendis & non audendis immergit . Eta di sancta Cintuariensis Melesia provolvitur pedibus concupiseentiae stimulis agitata per fas Ac nefas ruita vestris, ut intereessimum vestrarum suifagio ipsam in praeeeps. Hojus impulsus furore Londoniensis r in omnes coemermiaas ejus eripiatis 1 laqueo mortis , LEpiscopus Matrem suam S.Cintuariensem Eeel a quami sub honestae pacis velamine perseeutor nosterosiam, cui fidem & obedientiam ex praestita profesi inteatat. Eo enim perductus est ad instantiam Do risione debet, quaerit evertere , dc Archi-Episcopatus il mini Gratiani, tu quod anno praeterito respuerat ,s honorem Ecelesiae Londoniensi, cui praelidet , sest Pro amore dc prece laomini Papae nune admittat , ho- adquisiturum gloriatur. Sustieere debuerat ei, quod i norem Dei stilicet salvum lare . Sed in eontinenti Patrem suum Dominum Cantuariensem , ob eona etdjecit: salvis dignitatibus sui Quatum nomine Lisssionem veritatis, de tuitionem libertatis Eeelesia. a damnatas pridem , dc perpetuo damnandas disponit stira , dc privilegiorum Sedis Apostoli eae desensio. l consuetudines obtinere. Ea enim mens est pii Prin- nem, jam quinquennio proseribi laeti, dc quod in-e cipis, ut tunc demum vigeat honor Dei, si digni-0dubitanter peremptorium est, Regis Ac Omeialium a talibus, quas vendieat, non restagetur. Alioquin0suorum animo4 in persecutionem Ecelesiae exeitavit
u illae praejudicent. Gratianus autem intulit, quod il- dc Mandato vestro inobediens Clericorum, qui pro et Ie salva libertate Leelesiae Regni libertatibus potia ojustitia spoliati sunt, adhue detinet bona . Nam si a tur, sed ad nomen libertatis MeIesiae, quod antἡ in fraudem Φciliatorum dolo desiit possidere , avea sibi in exactis conditionibus fuerat inauditum , pius quod magis eredimus, fingit se aliis eessissh possen: Rex vehementer excanduit, de nomen hoc vix pinosionem, nihilominus damnandus est , praesertimae tuit sustinere. Iactitant sui restituticinem ablatorum eum alite receperit tam vestras quam Archi Episeos, nullam Eeelesiae faciendam , eo quod Anteeetares sui litteras, quibus praecipiebatur in perieulo Ordio sui, ut mentiuntur, nihil unquim restituerunt Ar 'o is sui, dc sab anathemate restituere Getieis ablata, ehi-Episeopis&Episcopis, quos ex pari causa saepi, quae tenebat, de alios, qui bona eorundem Manda. numero fugaverunt. Et certe eo constantius peten-0to Regis oe paverant, ad restitutionem laetendam da est, dc petetur , nobis, quia malorum exempla severitate Eeelsiastiea perurgere . Sed quia nimis al- eitius invaleleunt, de aut hore Deo, quoad licuerit , Lia mente repositum manet, quo eum Cantuarien
declinabimus ad posteros tantae enormitatis & seel Hsis Ecclesia, prout ambi rat, non elegit, de haris transferre dc perpetuare perniciem . Conatur idem Mnus prosperatus est in iniquitatibus suis, de quod Reu formam fidelitatis, quam Clerici Principibus male libuit, impunὸ commisit, sicut opera ejus vi- facere consueverunt, evertere , non admittens inodentur attestari, nihil ei satis erit, nisi virum in. ultima clausula se obligεntis Llquar scire m rem norentem dc justum, dc Patrem suum, di jam s. Dei. Quia persuasiis est, ut ajunt, , Grammaticis pilis Con Gnem , de terra prorssis avellat. Nuper suis, quos in laesionem Melesiae adieivit, quod ho- in solemni Conventu per os tales Regis elaboravit, norini non minuetur, si Oeriei passim appellare , Lut Fratres de Coepiscopos suos sibi eommunieare de appellationes piosequi non permittantur. Si adHcompelleret, di Domino Cantuariensi debitam subissingulas vorationes Domini Papae vel Legatorum trahere obedientiam . Caeterum, Deo inspirante , Episcopi vel alii vocati non aecedant: ad quod ta- qui praeeipui erant, in eonfiatorio ejus probati sunt, men ex ordinis sui neeessitate tenentur. Supplica- & ei in faelem resistentes , Deo antὰ eonspectruriamus itaque sanctitati vestrae , quatenus Domino Pa 'suum proposito, hine indignationem Regis, quam pae persuadeatis, ut in dispendium Beelesiastieae li- ille eoneitat de minatur , inde eonsolationem eκ-bertatis nullam admittat pacem, neque nos compel-0spectant a Deo. Conterminales sumas Λngloriam, ut a damnorum repetitione desistere, neque tritam et nostrorum et illorum interveniente frequenti cam fidelitatis exemplo nostro saetae mutari formam . mereio, nos facit E latere non potest , quod tam s
Nam quod semel obtinuerit, praesertim authoritate lemniter ab illis geritur. Diu lupum texit in pelli. Ecelesiae Romanae, sibi deliberis suis volet esse per . Lbus agninis, et sallacia habitus et gestus simulata Petuum. Ad tae latores praesentium magistrum Go-0Religione derisit Melesiam . Quid ergo superest , i defridum, Ac magistrum Waltherum, Nuneiosve 'Pater optime, qui totius Eeclesiae salutem coope-ο nerabilis fratris nostri Trundensis Arehi. Episcopi ,0rante Domino dispensatis, nisi ut audito sapientis. t ea, si placet, benignitate fovete de reeipite, qua, simo Salomonis eonsilio , jam a Christi eorpore se. t no dc nostros vestraeharitas recipere eoosaevit. Va-0paratum ejiciatis derisorem, et exibit eum eo iudigium
273쪽
. Eium Nam totius huius sehismatis Author est et incentor, et quali per te non istis insaniar, insti. gat Regem. Supplieamus itaque Majestatis vestrae pedibus provoluti , ut Cantuariensi Ecclesiae seratis
Opem , et ram pra salum Episcopum quam alios , quos Λrehi- Episcopus justo anathemate perculit , sic conteratis, ut p seris, qui audituri sunt tanta Peccatis no .lris exig ntibus suisse praesumpta, gaudeant a vobis eadem leveritate vindictae sortiter, ut
suereGre P. tri decet et Christi Uieario , fuisse restincta. Nam gloriae vestrae, quam Deus per . tuet , titulos plurimum illustrabit . si tam justae luitionis in reprobos condignum relinquatis exemplum . Valeat semper sanctitas vestra.
. Thomas Cantuariensis Arehi - Episeopus
QUOT et quanta pro honore Dei, pro libre
tate Ecclis , pio dis Λpostolicae reverentia, ei p. ivilegras rius conserv dis huc usque par Pitas nostra petiuiem, vestra quidem non potest lagnorare, nee dissimulate debet Fraternitas, quae Iicet nostris , et Chrriti pauperum nobis in ipso
exulantium i essitatibus, ut oportuit , nondum communi a verit, tamen aceibitatem exilii , prosemptionis i ii iurias, contumelias detractorum , Persecuti, tum atrocitates , dolos inlidiantium , Tyrannorum vires in personam et domum nostram so Iulius, acrius, et pertinaeius effusas, ex relatione multo ium audivit, et partim oculata fide conspexit . aeteram in omnibus his gravissima fuere nobis pericula, quae pertulimus salsis fratribus, prae tendentibus pacis officia, et obsequia pietatis, et clam tendiculas operantibus . Tendebant ut gladium inguas suas, et aliorum machinas erigebant, ut nobis et nostris prorsus de Meta viventium deletis, sin Cantuariensis Eccleliae titulum abolerent, et auferrent honoris et praeeminentis gloriam, quam sanctorum, qui in ea requiescunt, constat sanguine, et laboribus multis et magnis adqui ii tam . Rettibuet illis Dominus lecundum opera eorum, et smeundam nequitias ipsorum . Horum incentor et si
gnifer exstitit ab initio Londoniensis ille, qui primus seidit Anglicanae Ecclesiae unitatem in perni.
ciem Eeelesiasticae libertatis et nostram . Regis et ossietalium suorum animtisa imavit et manus. De. inde Fratri et fimi eo nostro Eboracensi assistens et cohaerens, quosdam de Fratribus noliris exquisitaealliditate circumvenit, ut contra Matrem suam ,
eui ad fidem et obedientiam ex proselli ne tenebantox adstricti, Domino Papae pro antedicto Archi. Episcopo , qui ex quo a Cantuariensi Ecclesia in Archi Episeopatum promotus est, semper quantas scivis et potuit, tetendit insidias, scriberent
quatentis et Iireret Cmeem calati serae ClueIs aetneolam , quia in stipite elationis posita est , per Pro.
Qineiam nouram deserte, ut ad parilitatem Meleliae Cantuarιensis quodammodo videretur aeredere Pareat i l. is Deus , qui circum enti sunt , et eos qui cireum generunt, aut compulerunt simplices et infirmos fratres, ad honorem suum aut convertat , aut conterat . Reticeamus ad praesens, quod mor lius esset enarrare, quot et quantis, et quibus sollieitationibus et machinamentis exilium et proscriptionem nostram, eum jam dicto Archi-Episeopo, et Richardo de Luci, et Richardo tune Pictaviena Archi. Diacono , praesente Nuncio Domini Papae , dictavit, et secit jam protelari in annum quintum , et Tyrannorum ministerio Christi pauperes innocentes compellat vivere milerabiliter relegatos , n. propriam anjuriam prosequi videamur. Haee seeit ille Cantuariensis Ecelesiae Filius , verus utinam
Hre suit exhibitio fidei Saceidotis , et Episcopi
professi fidem et reverentiam. Haec opera fratris , Λmiet , adhaerentis lateri et Ordini nostro , quὲ emergentibus Ecelesiae necessitatibus nobiseum primus fuit in Concilio Meet dolum. Diu, dilectissimi, tacuimus, dc eo usque dissimulavimus in periculis ec criminibus tam manifestis, ut sanctis habentibus Spiritum Dei, dc Uiris diseretis videretur patientia nostra ignaviae de remissionis potius nomine digna, vim virtutis. Ille autem quid Deit
Errorem ejus, ne surorem dixerimus, quo mentis malitiam patefeeit, inviti loquimur, neque vos patienter audietis, qui alterum Absalonin sanctae Civitatis subversionem plane cognoscetis armari , ut haereditatem vestram dc sanctorum, quibus vestra ela restit Ecclesia , gloriam transserat ad Aquil nem. Similis illi, qui usurpatione gloriae , norieon formitate bonitatis Altissimo voluit eoaequari .
Gloriatur enim , quod Cathedram Episeopalem Londoniis statuet, di quod Ecclesiae Cantuariensi
nullam debet obedientiam, quia ex quo translatus est, nec iteravit professionem . Qid ad hoturbamini , de enitationes adscendunt in eorda vestra , ut lachrymas nequeat laesa pietas eo tinere e Scimus enim , quia nullus vestrum est , aut admodum rarus , dc eidem patri-eidae eomparandus, si quis tamen ad hane vorem non ingemiscat, euius animum non exulceret Aepertranseat vis doloris , de qui eorde & viseeribus extractis non mallet praemori, quam videre quo a praesumptuosus ille minatur. Sed nutu Divino eo nistigit, ut se proderet iniquitas ejus. Et qui praeeipitare decrevit innocentes, debitam properet ad rui nam, dc cum authore suo pro usurpatibne gloriae irreparabi Iem excipiat casum. Quis enim contra sanctorum Sedem, Ecclesiam Cantuariensem, a saeculis tam immaniter insurrexit, dc non est praeeipitatus ex alto λ Quot dc quantos perseeutores vestros praeeipi a Wit Dominus anth faciem vestram Itaque eon Limini. Fratres, experti quod maior sit arrogantia M .ab , quim sortitudo ejus: & prore es
quod qui diuturnos tumultus exercet, ut in nocte vastetur & eontieescat. Sed nunquid vos, quibus sese prae caeteris tanta paratur injuria, dissimulabitis usterius, dc vindicta , quoniam Deus suae ultor iniuriae de nostrae laesionis, cum his qui terram M rob inhabitant, continebitis manus Sed tenetis quod latinum est e Maled rate terrae Merob, dixit Angelus
274쪽
Domini. Et illum quidem jam apprehendit maledictio, quoniam culpis exigentibus traditus est Sathanae in interitum earnis, & eharactere bestiae insigni. tus, 1 fratribus dccoepiscopis, qui rectum sapiunt,
evitatus, ne eos ex participatione Ieprae macula dam.
nationis infieiat. Reeingimini ergo filii potentes ,& estote parati contra subversionem Melesiae vestrae in pnelium. Si quis Domini est, jungatur nobis , di quisquis conatibus ejus favet animo, manifestὰ cohaereat illi. Λmodo namque duobus Dominis sedivire non poteritis, quia Dominus ventilabrum judieii sui misit in terram , ut grana , paleis disternantur. Qui vero illi cohaeserint, Deo propitiante similes eis erunt in interitum earnis, facti in combustionem dc cibum ignis. Nulli enim de caetero parcemus , quin pro modo culpae exerceatur de ratio
vindictae. Unde quia universitatem vestram, quod
Deus novit, sincerae haritate diligimus, &projure Matris nostrae S Cantuariensis Ecclesiae, ut prae sens indieat dies, si res exigat, decrevimus an in asponere, vobis conssilendo, monendo, & in virtute obedientiae piaeeipiendo mandamus , quatenus duos de statribus vestris, quos ad hoe, vestro com municato consilio, necessarios decrevimus, prς 'retis, ut iusti eienter instructi possint oecurrere homini iam malitiosor & ex reseriptis privilegiorum nostrorum Dominum Papam dc Cutiam Romanam sumetant praemunire, de in auditorio ejus expugnare, dc proterere publicae salutis hostem. Nune enim apparebit, qua fide, qua devotione, quo reto qui seque vixerit hactenus, 3e militaverit Eeelesiae suae .
Dissimulavimus eulpu eorum, qui excommunicatis nostris communicaverunt, licEt nomina eorum pro magna Parte teneamus expressa , sed de caetero nisi cautici egerint, diissimulationi non erit laeus. M. communicati vero sunt , quorum nomina subser,
huntur in serius, nobisque tam de justitia, quim de clementia Sedis Apostoli eae indulium est, tu nullius appellationis obtentu disseramus in eos rigorem Ecclesiasti eum exercere . . Nam Dominus Papa cognita malitia adversantium , quae per se patens est , dc justitia nostra, quae eunctis liquet , ita procul dubio
in causa nostra procedit, se ut in statris uterini necessitate judicat proredendum. Eramus ad consola tionem vestram ampliora dicturi, sed consulta ratione substitimus , interim exspectantes oc orantes , Mi fiat omnium nostrum cor unum dc anima una in
Domino, ne aliquis quae saa sunt quaerat, sed quae Iesi Christi, de quod publicae utilitati expediat, dc
Iibertati Eeelesiae dedignitati imposterum . Conis. tamini pusillanimes, quia Πομ est ut videatis gloriam Dei. de eonfusionem dc ignominiam eorum , qui Mesesiam Dei persequuntur . Non eonfidat quis,n mundana supellinili, vel sitellitum familiaritate, quia non babet evemus sord praeda bonas . Et in Ddelium nulla est fides. Et ne i nobis districtius exi. gatur , si eorum qui Eeesesiam persequuntur, dc quos,
. ut paenitentia agerent , in multa patientia jam seri toto quinquennio supportavimus , magnas dc manifestas culpas ulterius dissimulaverimus, frater. nitati vestrae denuneiamus nos publici exeommuni. osse Gaunedum Cantuariensem Λωhi Diaconum ,
di Roberium ejus vlearium, Riehardum de Weleente, Wilhelmum Gissat d. Riebar dum de Luei . Adam de Chelinge. dc item eos qui omela vel bene-fieta Ecclesiastica contra saetorum Canonum institu-ic s. Lum Opera Tam X.
tionem de manu talea aeceperunt, vel ea usurpaverunt propria temeritate. Similiter At illos qui Domi. ni Papae Nuneios vel nostros, ne Ecclesiae Meessita. te4 prosequamur, impediunt.
NOSCAT dilectila tua nos , Divina savent
gratia , sinos Ac incolumes , de omnia sora prospera. De tuae quidem dilectionis sneeritate admodum plenariam spem obtinentes atque fidueiam , tibi mandamus, quatenus per Latorem praesentium,
vel per alium , quae Matri tum Sanctae Cantuariensi Melesiae de nobis, sollicitius inquitens, noveris expedire, absque dilatione maturius proeures signi D
DOLEO, dilectissimi , de admodum doleo in
his, quae de vestra staternitate dicta sunt mihi, quoniam se hismata in vobis sunt, ut non idem sentiatis, aut dicatis in Domino . Nam, ut ajunt, qui conversitionem vestram familiatius inspexisse ,& perspieaei sis intellexisse creduntur, alius vestrum dieit: Ego sum Ruis , ego RHEF , ego δενιουπι- ρ-
modum est, si quis tamen, qui suae memor prolapsionis Archi-Episeopum, eui oporteat obediri, se recolat habere, qui verbum Dei loquatur cum fiducia , qui publicὸ protestari audeat, quod Deo potius
oportet quam hominibus obedire. Miror, si tamen vera sunt quae dicuntur. Et utinam falsa apparerent,
quod sie tam cito transferimini 1 via Domini in aliud Evangelium, quod Ecclesae Cit lieae subvertit authoritatem, de eis qui meritis exigentibus Sathanae traditi sunt, indulget communionem fidelium , de ad partieipium voluptatis vel lucri cum praedonibus, laribus, fornicatoribus , de Simoniaeis docet iniquitatis ponere portionem . Quod quidem indὰ ere. ditur evenisse, quod sint aliqui in Corpore vestro, qui vos eon tu ibant, dc alii foris, qui eaeea ducti imbitione, dum vobis appetunt dominari, blandis πω missionibus 1 eonformitate orilinis vestri, dc exqui tis dolis eircumventuat innoeentiam vestram . Sed si non estis adeo mentis stupidae, ut brutissima anim lia stoliditate vineatis . luee clarius potestis intueri, in quem finem illorum molimina dirigantur. Eeo enim Londoniensis Episeopus publieε non sine dolore fidelium protestatus est , quod primae Britanniarum Sedi, videlicet Cantuariensi Lelesiae. nullam debet obedientiam, & quod Cathedram Metropoli. tieam illae trans lacri faciet, ubi eam esse debere fingit. ne dieam meatitur, stilicet ad Melesam Londo. Y niensem,
275쪽
niensem, ubi Arehi-Flamen gloriatur sedisse, dum Iomulis Religio colebatur. Et stitasse vir prudens ct Religiosus euitum Iovis instaurare disponit, ut si alio modo Λrehi- istopari non potest , Λαhi-
Flaminis tamen nomen de titulum adsequatur. Fretus tamen est Oraculo Merlini, qui nescio quo repletus spiritu perhibetur ante adventum Beati Augustini Anglorum Apostoli vatiei natus eme delendam esse Christianam Religionem & denuo reformandam, quando Irundoniensis dignitas Dor oberniam adornabit . Sed quia Μerlianus philosophus Prophetae sui fiatilem novit authoritatem, etiam ad validiora certes subsidia dicitur confugisse , praesa mens de l tentatu Prineipis , de Melesiae debilitate , de lavaritia Romanorum, de pusillanimitate vestra , de paupertate Archi . Episeopi , & multitudine divitiarum sua riura , quibus adversus sapientiam ct iustitiam Dei confidit se praevaliturum in vanitate sua. Quid ergo diretis & facietis ad haee e Nun
quid alios praenominatos Patronos vestros, aut ut
uerius dixerim , pietatis re fidei timetis hostes, ut ei detis locum , qui Matrem vestram tam parricida-lli impietate jugulare molitur e Nonne hic non modo saeuitates Ecclesiae erogandae , sed sanguislandendus est, ut ei resistatur, & Ecelesiae conser. vetur aut horitas λ Pudeat, quaeso , sanctitatem ves ram, quod nullam hactenus Patri exulanti & pro. scripto exhibuistis humanitatem consolationis , aut nihil, aut quod melius nostis, minimum impendistis, cum tamen sere totus latinus orbis evidenteriagnosceret justitiam Dei, & Ecclesiae libertatem , titulum esse exilii di proseriptionis illius. Alias ergo Ecclesias jam quinquennio non dico spoliavit ,
quoniam &sponte & ultro communicaverunt neces,
statibus suis & tribulationibus ejus , sed ab eis stipendium accepit ad ministerium quietis, liber. tatis, honoris, di gloriae vestrae. Non quod inhumanitatem aut tenacitatem vestram accusem ,
haee seribo , quia sortἡ oeeu pati eratis, sed ut statres
charissimos moneo, ut tandem aliquando in operibus e haritatis reviviscat, di floreat fides vestra, ut pace, quam speramus in proximo reformata, non
erubestatis , sed fructum charitatis exhibitae cum scenore multiplici reeipiatis in laetitia & exultatione. Venit enim temporis plenitudo, ut Sathanae non lierat ulterius tanto surore in Ecclesiam debacchari,& Pater vester potestatem accepit a Domino , ut possit parcere subjediis & debellate superbos . Utinam videant oeuli mei vos prae caeteris demerito nobilitari posse in consolatione sanctorum compatientium nobis Utinam vos arctiori charitatis vin.
eulo melos gaudii nostri in reditu amplectamur lUtinam nune vestra diligentia seminet in ariditate indigentium Fratrum, & maxime in eoiae Patris vestri, quod postmodum metatis in gaudio. Mi.
tis quis dixerit: asta stare8 feminat, parcia ει metet , a seminae ια benedictionibus, iis benedictionibus o m et . Quid inquies y Cum gratia temporali vitam aeternam. Sed forta si pertimestitis minas in .sidiantium, di intentantium labores & dolores , ut non audeatis quod tempus exigit, & Eeelesiae deposcit neeessitas: su semi ut in Lebramis, ex insatiato metent. Nihil est quod nobis defuit hactenus .
opulentiam & quietem, aliis in egestate & labore pro defensione Melesiae laborantibus, Divina gratia ministravit . Nunc demam si placeat . ci vestiae diseresoni visum sit, tempus est, ut compassionem charitatis, quam tribulationi fratrum verbis jugiter prptendistis, exhibitione comprobetis . Non quidem ut illis remissio fit, & vobis tribulatio, mi ex aequa. litate, ut in pr senti tempore vestra abundantia, si
non fraternae, quod oporteret, saltem Paternae inopiaest supplementum. Λlioquin patens erit iniqui tas, ubi nulla aequandorum reperitur aequalitas .
Nam de his , qui unanimes versantur in Domo Domini, seriptum est r sus mutum habebat, u
abundavit , o qui modicum, non mis arit . Nun.
quid vos soli in eastris Domini Gomor legitimum perdidistis λ Si Maana, prohibente Domino, refer.
vatum, munus quidem caeleste , ct panis & pastus Angelieus, putrescit & vermes facit, quid putre, dinis & vermium contrahet putredo, Domino Prinhibente, servata in dispendium charitatis, in esu
rie & nuditate fratrum ' Non utique quod illi esuriant aut nudi sint, sed quod i l los, nisi charitas
in vobis amplius excitetur, fami, nuditati, & periculis omnibus exposuistis. Uersentur tae&sim, ita in animis , & terantur in colloquiis vestris, &ponite corda vestra super vias vestras, & causam &itinera Patris. & vias adversantium, di attendite
quis Deo inspectore & , See possit ab his exitus
provenire, ita tamen ut non alius si consuliator
Ranulfi , alius Iamnes , alius Mambres , alius Aehitosel, Magorumque similium , sed conscie tiam quisque discutiat, & consulat Legem Dei .
Iam sane praevia ratione illustrati, per gratiam reducetis ad animum , quoniam misericordia plenitudo virtutum est , di recedentes ii viis pristinis cum eo facietis misericordiam : quia eam, Deo propitiante, eito respondere poterit in eornu verbi, re assi, gentes se potentet antigere . Sit Spiritus consilii vo biseum, & dirigat corda vestra, ut in bonum meis
mineritis nostri. Haee enim I corde & labiis meis. Deo inspectore, teste, & judice, charitas expressit ad duleissimos & reverendissimos fratres , ut mihi
de cariero coram Deo, quem testem horum re iudicem in voeo, imputari non debeat, si me salubria consulentem dedignantur audite.
SAEPIUS Nuneios nostros ad pedes Paternitatis
vestrae direximus , rogantes & supplicantes , quatenus quae inter nox & Cantuariensem querelis vertuntur , finem debitum justitia mediante poneretis. Et rundem placuit benignitati vestrae, ut juxta petitionem nostram de latere vetiro legatos nobis mitteretis cum potestatis plenitudine, ut om nes controversias nostras plen8 deeidere, & definsere possent remoto appelIationis obstaculo. Qui cum
in hae potestate , sicut Nuncii nostri ad nos repoditaverunt, i& Iitteris vestris continebat expressum ,
quas adhuc penes nos habemus , missi fuissent . simi per eosdem legatos, cum ad nos pervenissent .aecepimus, potestas illa ad injuriam nostram illis subtracta est . Unde eum nos ad omnem justistiam coram eis offerremus, praelatus Cantuariensis ,
t qui ix inique re malitiora erga me se habet , sie
vobis & toti Mundo innotuit, eoram illis justitiae parere omnino contempsit . Ob cujus desectum alios
276쪽
alios deIneeps Nuneios ad Majestatem vestram transmisimus, per quos litteras vestras reoepimus, quas ct ipsas adhue penes nos habemus, in quibus terram nostram & personas Regni a praefati Cantuarientis potestate eximebatis , donec ipse in gratiam nostram rediisset. inod eum ante restitutionem nostrae gratiae, ne se imus ob quam causam , immutaveritis , dum alii Nun eii nostri adhue in Curia vestra mora ventur, dcant uim novi stami Legati vestri ad nos
pervenissent, Vivianus & Gratianus, ipse in personas Regni nostri, dc in quosdam samiliares dc sese vientes nostros, qui singulis diebus nobis adsiste
bant, excommunicationis sententiam promulgavit.
Cum vero praenominatos Nun et os debito nos hono. re sustepissemus, qui tam per litteras vestras, quim viva voee protestabantur , quod ad honorem nostrum de Regni nostri exaltationem venissent, primo loeo de absolvendis exeommunicatis tractavimus, qui non sollim ad nostram , verum etiam ad Westrorum Legatorum injuriam exeommunicati videbantur, petitionibus illis, quas eκ parte vestra nobis
ProPonebant, quantum poteramus, o breveremiam ct amorem vestrum pio assensu condescendentes .
Proponebant siquidem litterae vestrae, quatenus sae-Pento Cantuariensi Episcopatum suum , parem ,&amorem nostrum r dderemus. Nos vero postposito omni honore nossro, communicato eonsilio Bardigalensis & Rothomagensis Archi- Episcoporum , C: Momanensis, Redonensis, Bajorensis, Lexoviensis,
Constantiensis de Sagiensis Episeoporum, Fiscantem sis, Beeeensis, Sancti mandergi sili, Odomensis,
Troanensis, Ceresensis, Rievallensis, Mortui ma-rensis, Tyronensis , Beldeeensis , de quorundam aliorum Abbatum, nee non & Gatisredi Antisi Moerentis, & quorundam aliorum Religiosorum Uitorum , concessimus ante dicto Cantuariens , lieὸt ipse, si eut vobis multoties signifieavimus, ab ire eonscientia nostra dc eoactione aliqua ii Regno nostro exierit, ut in bono & in paee rediret, di posscisiones suas omnes haberet, si euthabuit quando a Regno exivit, & ipse & omnes qui cum eo vel pro
P er eum exierunt , ob honorem Dei, dc ob amo xem vestrum , salva dignuate Regπι nostr . Cumque
Nuneii vestri supradictis Uitis responsum hoc absque omni contradictione recepiment, excommuni. catos illos , qui praesentes erant, absolverunt . Convenit autem inter nos, ut alter eorum, Ut vianus se ilicἡt, pro exeommunieatis illis qui in Anglia
erant, absolvendis transfretaret, Gratianus vero ad verba haec saepε nominato Cantuariensi transportanda rediret. Manὰ autem facto eum ab eis, qui biisdam negotiis nos trahentibus , aecepta ab eis prius Ileentia , reeessissemus . neseimus cujus instinctu, aut quo spiritu, concessis stare recusave- runt, ea uiantes verbum illud, quo nos dignitatem
Regni nostri salvam fore dixeramus. Quod tam nobis, quIm illis qui nobiseum aderant, nullo iure ab eis eausari debere videbatur. Nos autem hujus rei seriem ad vestram conscientiam referendam esse duximus, de vestra semper discretione praesumentes , quod vos in nullo honori nostro derogare velitis , vel Regni nostri dignitati, obniat ε Serenitati vestrae
supplicantes, quatenus attente considerantes honorem dc utilitatem , quam vobis Zc Curiae vestrae contulimus, dc in futurum, nisi per vos steterit , conseremus , sic rem temperetis, ne penes vos tantum Poscis . Lupi opera Tom. X.
sint i Ilius perfidi ProditorIs nostri malitiosae blandi
tiae, quant sim evidentia tot de tantorum Uirorum testimoniis corroborata causae nostrae merita , set juxta petitionem nostram eos, qui excommunicati sunt, absolvatis, Zc ne in nos de alios venenum suae exeommunicationis perfundere possit, provideatis.
Ne si minus in hae justa petitione nostra exauditi fuerimus, tanquam de vestra benevolentia desperantes, aliter securitati nostrae de honori prospirere compellamur. Et quo nilim singula , quae a nobis dicta sunt de proposita , di melle scripto comprehenderentur , transmittimus ad pedes Paternitatis vestrae Cl rieos dc Familiares nostros, Reginaldum Arehi. Diaconum Sares beriensem, Ac Richar dum Barre, qui plenius vobis euncta, quae hine indε agitata sunt, ex-l ponent. Quibus in cunctis, quae ex nostra parte vel strae sanctitati proponent, fidem indubitanter habe tis. De quorum reditu festinanter maturato vestra , preeamur dc consulimus sollicit provideat diseretio, quoniam eorum mora diuturn ior perieulum de da num intolerabile Ecclesiae posset adferre .
EVOCATI sumus a DomIno nostro Rege. Cum
venissemus ad Curiam, dc cum vestris Legatis jam aliquantulum proeessum esset super Μandatis vestris, ex veracissimo Λrehi-Episeoporum di Epis.coporum relatu, qui ad hoe venerant, dc quibus nimirum eredimus, seut nobis , auditu comperimus , quod Nuneios dc litteras vestras Dominus Rex Anglorum tanto majore laetitia dc alae ritate susceperit, quanto majorem ei benignitatis vestrae gratiam promittere videbantur. Unde petitione vestra
de paee Cantuariensis Arelii . Episeopi, At suorum reditu, eonsilio Arehi - Episcoporum, Episcopinrum, Abbatum, dc Religiosarum personarum , de
optimatum Regni sui , pro amore vestro benignius exaudita , eum ad Archi Episeopatum suum
redire , ipsumque cum omni integritate , quod tenebat quando exivit, recipere, de dei neeps benῆEc in pace possidere ad honorem Dei, salva nimirum Regni sui pristina dignitate, concessit. Cum igitur inter Dominum Regem dc Nuneios vestros super hoc tractatus prolixior ineidisset , in verbo utrimque complacito novissim E conveneruut , ita scilieet ut eos, qui praesentes aderant, satim absolverint , dc ad eos , qui erant in Anglia, absolvendos alter eorum, videlicet magister vivianus , illi eo
transire , alter ei tra mare ad eκGinionem eondictae paeis consenserint remanere. Postmodum vero reis
vocato consensu verbum, quod jam susceperant , conservandae in futurum Regiae dignitatis, admittere noluerunt, ea quae jam salubriter quidem disposita suerant , exequi rem santes . Ego itaque cum praefatis non eontemptae aut horitatis personis, quae aderant, pro bono tantae pacis missus omni vigilantia dc inllieitudine institi, ni seut dictum fuerat , praeposito honore Dei, dc Regni stante antiqua dignitate , ait dignum est , Nuneii vestri verbum optimum , dc omni acceptione dignum Regiae dignitatis eum gaudio susciperent, ne tantum bonum remaneret . Et cum nostra persuasione multum
277쪽
Iaboratum esset, & nihil elaboratum , doluimus
Plurimum , praesertim cum constet nobis pro certo, quod in observatione Regiae dignitatis libertas aut digestas Meletastiea nullatenus praegravetur . Si
quidem dignitas Melesiastiea Regiam provehit potius, quam adimit dignitatem, oc Regalis disii itas
Ecclesiastieam potius conservare, quam tollere consuevit libertatem: etenim quasi quibusdam sibi inui. cem compleYibus dignita Eeclesiasti ea & Re galis oceurrunt , cum nee Reges si lutem sine Meleta, nec taclesia Neem sine protectione Re.gia consequatur. Genibus itaque provoluti pietatis vestrae, quanta possumus devotione , sanctitatem
vestram exoramus, ne sapientia vestra quasi litterarum apices dc conceptiones verborum potius, quam
rem ipsam duxerit amplectendas, sed seeundόm a Deo datum vobis Spiritum discretionis id agite, ne
causa unius in multorum & set ε innumerabilium perniciem mavertatur. Quia ad bonum pacis quandoque magis proficit maus eludo gratiae, quam severitas distisinae.
Aeaeandro Papae Bernardus uernensis Episcopar.
ΡΟ Nuneiorum vestrorum 1 Domino Rege
distinum, ad Curiam citati venimus , ibique
meeris relatione Λrchi-Episcoporum , Episcopo-xum, Ec aliorum terrae suae, qui ob hoc convendirant, Magnatum accepimus, quod idem Dominus Rex Nuneios vestros dc litteras debita veneratione
susceperat. Quippὰ qui ei promptam benignitatis
vestrae gratiam promittere videbantur. Propositissi- quidem ab eis petitionibus vestris de eonsilio praedictorum optimatum suorum praefatum Regem benignε respondisse asserebant, quod pro amore dc honore vestro Archi Episcopum Cantuariensem ad Λrehi-Episeopatum suum ria ire, dc Omnia, quae t nebat quando exivit, eum integritate recipere, salva nimirum pristina dignitate Regni sui, concedat, dc deineeps benε di in paee possidere ad honorem Dei. Asserebant etiam quod eum inter Dominum Regem dc praedictos Nuneios vestros super hoetra. elatus prolixior haberetur, tandem utrimque complaeuit, ut eos qui praesentes aderant, statim ab. lalverent, dc ad illos, qui in Anglia erant absolvendos alter eorum, videlicet magister Vivianus , illi eo transiret, alter ad eon dictae pacis executionem
remaneret. Postmodum vero revocato , quem prae buerant, consensu verbum conservandae imposteium Regiae dignitatis admittere noluerunt, ea quae utiliter & proνid E ordinata fuerant, exequi recusantes, tanquam in hoc verbo aliquid Eeelesiasti eae dignitati derogaretur , tum omnibus sanita de intelligentibus videatur, quod dignitas Regia Ecclesiasti eam provehat potius quam minuat dignita. tem , sieut versa viee Melesiasti ea libertas Regiam
adornat dc veneratur majestatem . Est enim in his duabus rebus firmissimus amicitiarum nodus , dc amica connexio, cum dc Regiam excellentiam dignitas Eeclesiastica provehat, dc pacem Melesiasti. eam Regia conservet authoritas. Nos itaque Pater. nitatis vestrae genibus advoluti, quanta possumus supplicatione, Pietatem ves m exvramus, ne in
tanto rerum diserim Ine litterarum apices, ct verborum conceptiones potius, quam ιpsam au plecti v
litis veritatem, sed juxta datum vobis a Deo diser tionis di eonsili Spiritum dormit et aliquantulum
apud vos severitas disciplinae, ut magis profietat benignitas dc mansuetudo gratiae: dc cause unius, me ut pium Patrem decet, multorum aut cerin innuis
merabilium discrimen dc periculum praeseratis .
Alexandro Papae Gerus Norimanniae. Domino Papae Alexandro Episcon es Coras Nar au-mae salarem oe obedintiam .
NUNCIOS dc litteras vestras Dominus noster
Rex Angliae tanto majore lettitia dc alacritate sui cepit, quanto majorem ei benignitatis vestrae gratiam promittere videbantur. Undὸ petitione vestra de pace Cantuariensis Arebib Episeopi de suorum reditu, Eceles asticarum personarum dc optimatum Regni sui mosilio , pro amore vestro benignilis exaudita, eum ad Archi-Episcopatum suum redire, ipsumque cum omni integritate , quam tenebat quando exivit, reeipere dc deinceps in pace possid
re, ad honorem si quidem Dei, salva nimirum Regni sui dignitate pristina, eo iressit . Cum igitur
inter Dominum Regem dE N Meios vestros super hoc tractatus prolixior incidisset, in verbo utrimque complacito novissimὰ convenerunt: ita scilicet ut eos, qui praesentes erant, statim absolverent , dc ad eos absolvendos, qui erant in Anglia , alter eorum, stilicet magister vivianus illico transire, alter citra mare ad . executionem condictae pacis con cesserunt remanere. Postmodum revocato consensu
verbum ponservandae in laturum Regiae dignitatis admittere noluerunt, ea quae disposita suerant exequi reeusantes: eum Λrehi - Episcopi, Episeopi . Abbates, Religiosae personae, optimates Regni , qui aderant, pro bono tantae pacis multis precibus institissent, quoniam in observatione Regiae dignitatis nullatenus videbatur nobis libertas aut dignitas Eeclesiastica praegravari. Siquidem dignitas Eeel siastica Regiam provehit potius quam adimat dignitatem, dc Regalis dignitas Melesiasticam conserva re potius consuevit, qu1m tollere Iibertatem. Et nim quasi quibusdam sibi invicem compleribus disgnitas Eeelisasti ea dc Regilis oecurrunt. Cum nee Reges salutem sine Ecclesia, nee Melesia parem sine protectione Regia consequatur. Genibus itaque pietatis vestrae, quanta devotione poma mus , adu luti supplieiter enixeque deposcimus, ne sapientia vestra quasi litterarum apices Ad conceptiones verbo.l rum potius, quim rem ipsam duxerit amplectendas. Sed secundum datum vobis a Deo Spiritum disi r tionis id agite, ne causa unius in multorum & 1er Einnumerabilium perniciem convertatur . Quia ad bonum pacis quandoque magis profieit mansuetudo gratiae, quim severitas disciplinae . Dominus personam vestram Ecclesiae suae per tempora multa coaeservet incolumem.
278쪽
salutem o apolacteam benedicti em. CUM Nuneios tuos ad praesentiam nostram mi, sisses, & eharissimus filius noster in Christo Henrieus, illustris Reae Anglorum, proprios Nuncios ad Sedem Λpostolicam delegasset , mirabile
gerimus, quod non exspectato reditu Nuneiorum xu rum , nec cognito consilio nostro , quaslibet personas Regni aliqua sententia gravasti. Ue iam IicEt te multam providentiam & eircumspectam h bere diseretionem non dubitemus, quia tamen sae. Pius contingere solet, quod quis melliti in aliena
quam in propria causi videt, nos sententiam tua aut horitate propria revocari volentes , Fraternitatem tuam monemus, consulimus, volumus, & hoditamur, ut ad evinondam duritiam Regis, &ejus animum mitigandum, sententiam ipsam suspendas, quousque ex responsione Nuncitarum nostrorum e gnoscas, an idem Rex te sibi reeoneiliare velit, de ad Ecclesiam tuam, sicut decet, & nobis spes saeta est, revocare. Decet enim nos, &teipsum, ut ad emolliendam authoritatem ipsius duobus vel tribus mensibus exspectemus, de ita duritiam ejus in benignitate Ac mansuetudine toleremus, quod nubIa ei remanere possit occasio, qua debeat paeis Acconcordiae bonum inter te de ipsum quomodolibet praepediti. Sanὰ si consilio dc hortatui nostro non duxeris adquiescendum, dc res non processerit juxta desiderium dc aestimationem tuam , sed in cor trarium , quod avertat Dominus , cesserit, id non nobis imputare debebis . Veruntamen si ad exhoriationem nostram de suggestionem Nunciorum nos torum sententiam suspenderis, de Rex in sua du.ritia dc severitate perstiterit, antequam iidem Nun. eii 1 te recedant, si tui consilii fuerit de voluntatis , sententiam ipsam indubitanter poteris revocare a quod si feceris, nobis minime displicebit. Immo tibi, seeundum quod decuerit, a nobis consilium re auxilium tribuetur. Datum Beneventi, Kalen.
Alexander Papa Ttimae Caut νιιπις Arebι - D scopo . AD tuae discretionis notitiam volumus perveni re , nos venerabilibus statribus nostris Uinto niensi di vigornensi Episcopis in Mandatis dedisse, tit Nobili viro Comite Hugone, lassicieme cau 1ione recepta, quod eorum super his, pto quibusCκCommunieatus est, parebit Mandato , eundem ab ea sententia, qua tenetur, omni contradictione
M appellatione cessante absolvant, Zc eundem po stea universa, quae Canonicis de Pantaneja abstulit, aut Episcopis per eum ablata tenentur, sibi infra quadraginta dies sequentes cum integritate restitudire Per cautionem aeceptam eompellant , si vero Christ. Lυι opera Tom. X. Comes ad Mandatum illud testitutionem Insta teraminum sibi praefixum non secerit. ipsi eundem M. easione dc appellatione sublata in priorem excomis municationis sententiam redueant. Quia si Epi Geopi praelibati adimplere neglexerint, tu memor tum Comitem insta triginta dies post praeseriptos quadraginta in sententiam pristinam reducere non postponas. Si autem Hugo ad satis sectionem venire voluerit, tu eum sitissactione exhibita facias per alium vel per te ipsum absolvi. Verum si idem Hugo insta annum post latam ta eum sententiam non respuerit, totam tenam ejus ex tune interdicto su
jicias. Datum Laterani, duim Kalendas Maii.
VENIENTES M me Nuneii Domini Pa'
pro nVotio , quod inter me de Archi. Episcopum Cantuariensem vettitur, litat aspera de omni honori meo portarent contraria , pro Domin Papae reverentia, de sinciae Romanae Eeeleliae debuta devotione, honori fies suscepi, de qua deeuit nignitate audivi, Mandatum I mini Papae modo. stἡ admodi admittens, quod ipsi deserebant, Ibeet me in meis gravatum sentirem, quos ipsi exeo, municatos habebant , extraordinarie praeeipitata in illos sententia, magi ex impetu animi dc motu mentis, quam ex rationis librata aequitate vel deliberationis consilio. Cum autem sit per hoe diutius sermo dueeretur, petii ut absolverent, quos ipsi sio
ligatos habebint, s illis securitas iuratoria praest
retur ab eisdem, quia issoluti ipsorum parerent arbitrio. Hinc autem motus vehementi sis , juravi quod nullatenus saeramentum inde maestarent, sed
si vellent. Laieis fidei interpositione , 1 Geticis
in verbo veritatis promissione eis securitatem fieri sacerem, ut mererentur absolvi . Ipsi autem e hoc extraneum , eonsuetudine asserentes, dc I sibi injuncto tenore alienum amrmantes dixerunt, quod ad hoe vestrum habere vellent consilium, qui de Αγehi-Episeopus de Apostoli eae Sedis Legatus estis ,
ut si hoc ex vestro haberent eonsilio, pro excusati ne eis lassiceret, si aliquando transgressionis pro per hoc arguerentur. Mittunt itaque ad vos, de gomitto dc precor, quod honori meo ac commodo eonsulentes, ad hoc consilium vestrum applicetis . Confido autem constanter de vobis, quem prosummo amico amplector cum abundantissima devotione,
quod in hoe de aliis negotiis meis de gratiam ub rem , dc diligentiam vigilantem, dc fit missimam mdelitatem exhibebitis. Desiderio meo plurimhm si cessisse reputarem, si vobiseum loqui possem, sed aliorum negotiorum instantia hoe ad praesens fieri prohibet. Peto itaque quatenus aliquem de vestris
ad me mittatis, per quem plenius vestra mihi voluntas innotescat, dc mea votas pariter notificetur.
279쪽
QUOD starum nostrum pariter &esse negotii ,
pro quo ad illustrem Regem Angliae destinati
sumus, tamdiu beatitudini vestrae signifieare distulimus, non dissis lutae negligentiae, quae eulpae adnumeratur, sed necessitati di qualitati esse adseribendum certissimὰ fore setatis . Erat enim cum exeriscitu in remotis Guastoniae partibus, ct illuc absque maximo discrimine nullatensis, sanctissime Pater , potetiamus accedere, nee fuit de eonsilio Christianissimi Regis Francorum, cui apud Sylviniacum o, viavimus, litteras sibi vestras , quas devotissimὰ te cepit , repraesentantes. Deinde Senonas, Regis An. gliae reditum exspectantes, declinavimus. Qui eum longiorem, quam credideramus, moram in Guasconia secerat, tandem rediit, dc ad ejus praesentiam sestinantes in Normannia aecessimus. Λ quodc Plin. eipibus suis satis honeste recepti fuimus: in erastino litteras ei vestras exhibentes. Quas eum legisset , multa in exordio orationis suae contra Dominum Cantuariensem nobis, si eut olim Dominis nostris Cardinalibus, proposuit. Sed quia ut eum in amorem S gratiam suam omni rancore deposito in remissionem peceatorum suorum reciperet , sibi ineessanter injungebatis, quodammodo verbo annuit , dc se habiturum sore consilium respondit. Sed ante de absolvendis excommunicatis proposuit . Nos vero qualem super absolutionem Epitcoporum potestatem haberemus, quia vobis non exstat incognitum, narratione supersedemus. Qualicumque tamen postmodum potestate aerepta, si Deus animum situm de voluntatem ad pacem inclinaret, propter hoc prae sito ab eis juramento nullatenus remaneret. Qui cum per multos amfractus locorum , nee minus ver. horum nos seeum adduxisset, Ec aliquamdiu detinuisset , demum in praesentia Rothamagensis de Burdigalensis Arehι-Εpilcoporum haec proposuit: in
ad ArebI Episcopum procederet. Quo pacto, ejus in tuitu per quem Reges regnant, di amore vestro, Αrehi Episcopo permitteret ut securε veniret , ct in b. tra pace dc firma securitate Ecclesiam suam teciperet eum omni integritate, sicut habuit antequam exiret, eamque teneret ad honorem Dei dc Ecelesiae,& suum dc filiorum suorum: dc hoc idem suis, qui eum eo, dc pro eo exulabant, concedebat. Et in strinis i tum quod promittebat, redigere debebat. In erastinum autem, cum illos tres absolvere deberemus . mutavit dumtaxat nomen Filiorum , dc dixit Haere.
um , dc hoc in praesentia praedictorum Λrehi. Episeoporum , dc unius nominatissimi Lexoviensis Epis. eopi. Quid ergo de osculo' Nee propter hoe modieum pax re nanet et, respondit. Eius verbum nobis plicuit, dc d misimus, Absolutione autem illo lium postmodo facta, ubi dixἰt, gonorem suorum ἔχων edum, caeteris in suo statu manentibus, in ejus Io eo adjecit, salva dignitate Regnι μι. Quo audito plurimum turbati sumus. Quia in finibus praedicto-ium verborum non stabat, oc ita ab eo utrimque recessimus , et in dueatu Rothomagensis Λrehi-Epis: copi Cadomum usque pervenimus. Et eum Rex C miti Flandrensi Rothomagum obviam proficiscerem cur, verbum pacis nobiseum denuo retra tandae pra, nominatis Archi-Epi impla, Lexoviens, Uigornensi , Sagiensi , Bajoeensi , Redonensi Epistopis .
Cantuatiensi, Sares beriensi Atehi Diaeonis, de suis Principibus commisit. Qui cum instarent ut verbum, sciliem filiis dignItate Regul , admitteremus, respondimus ἐν Iut eu 3 Derbum Regis pariter istis'
bum Domin , id est, salva libertate Era Isis . Quod non admiserunt, sevi nee Rex, lieὸt in honore Dellibertatem Melesiae, ut dicebat, intelligeret, ap ponere tamen scripto penitus recusavit. Et cum jam
contra nos verbo praevalere non possent, protri
runt , ut Archi Episcopus, seut jam dictum est ,
ieeure ad Ecclesiam suam aceederet , dc in bona pace dc securitate Ecelesiam suam eum omni integrita te, sicut habuit animii m exiret, hine inde nulla conditione apposita teciperet, de sui similiter sua . Et ad eorum instantiam verbum admisimus . D mana I Rege apud Rothomagum vocati eum multo labore accessimus. Tandem per Legatos suos nobis in Curia Arehi - Epistori mandavit , quod nullatenus a verbo illo , μω set Iieet dignita
Ru ιμι, recederet, de ita sieut nee primo, nec secundo 1 praenominatis personis verbo invento stare plaeuit. Et hoe modo, Beatissime Pater, recessi
mus . Λrchi Episeopis quoque sub debito fidelitatis, qua vobis adstricti tenebantur , praecepimus , ut eis, quos absolvimus, sub debito juramenti , quo vobis tenebantur, praeciperent , dc Domino Regi proponerent, ut si pax seeuta non esis amὰ dbseessum nostrum, benefieio absolutionis non studirentur , dc sententiam , quam Arehi - Episeopus Cantuariensis in eos tulerat , irrefragabiliter observarent . Et tae hactenus de his , quae eum Domino Rege gessimus. Caeterlim verbum Regis Cantuariensi Λrchi , Epileom postmod sim repraesentavimus. Qui elim praedieta omnia aequa nimbter sustineret, dignitatem Regni sui libenter conservaret , salvo ordine suo dc fidelitate Romanae Eeclesiae. De his quoque si quis aliter vobis proposue it, se eme, si eut diximus, per omnia Cr datis. Et quod nomen Domini Gratiani non ponitur in his litteris , non ideo remansit , quod eas non videtit dc diligenter pertractaverit , sed quia sestinabat redire , di Iono breviores volebit fieri litteras: sed ut nihil Nuneiis Regis con-
tra nos usque ad reditum nostrum erederetis .
Novissimὸ de eonsilio Atelli Episeoporum de Episcoporum disposuimus ad praesentiam ipsius Regis
mittere Nuncium. Elegimus tandem magistrum Petrum , Virum honestum, dc bene litteratum , Papiensem Arelii Diaeonum, quem ad praenomina um Regem misimus, ut ei elementer supplicaret ;mque in exequenda paee inter ipsum 8c Dominum
tam uariensem juxta tenorem litterarum vestra rum, quas ipse receperat, preces admitteret , ex
parte vestra assectuo lissime rogaret. Qui cum honeste fuisset reeeptus , indecenter de contra
280쪽
honorem Dei , di suum, sicut ipse asserit , suit tandem dimissus , de quibusdam rebus suis in ejus
dum tu poli modum exspoliatus . Unus quoque , de 1 uis praeeipue, qui ab eo, ut dicebat , timore jam extra villam non longe recesserat , a saevis hominibus acriter est tractatus, sed suggestione cujusdam supervenientis militis, ut nobis hujusmodi factum denuneiaret , Divina gratia de manibus illorum est ereptus.
Alexandro Papae Mauricius Parisiensis Episcopus. sanctus Pανι Alexandro, Des gratia summo Pontifici, Universao Papae , Navi-ricius eadem gratia Parisiens mole humius Mumfer, obedientiae, feris. tutis, Wδενο ηIs plenitudinem.
NOVERIT Celsitudo vestra, Serenissime Pa.
ter , quod nuper prope Parisiis de paea inter Regem Angliae& Dominum Cantuariensem resor. manda tractatum est. Et sicut magistrum Vivianum confitentem audivi, Rex Angliae in hunc modum Pacem concessit, scilicet quod juxta mandatum &consilium vestrum pro Dei, & vestri, & honore sanctae Melesiae, Dominum Cantuariensem in gratiam suam reciperet, di omnibus qui pro eo exulabant, pacem di plenam de se di sitis seeuritatem eo neederet, di ipsi Ecclesiam Cantuariensem is ea plenitudine & Iliartate, in qua eam melio habuerat postqvim factus est Archi. Episeopus , redde. ret, postes sones etiam omnes quas habuit, ita liberi & quiete, & honorifice tenemus, sicut Eccle. sa & ipse Iiberius & honorificenitus , postquam
promotus est in Archi Episcopum, tenuerat, ipsi di suis similiter resignaret. Et omnes Melesias ct praebendas ad Archi- Episcopatum pertinentes, quae postquam de terra exivit vacaverunt, ut de his si, cut de suis ad libitum suum saceret, similiter habe. re permitteret. Haec quidem omnia concessit. V rumtamem in osculum paeis ipfuin nullatenus reei. pere voluit. Quod quia multis prudentibus qui aderant , s Pectum videbatur, nec eo modo Domitum Cantuariensem in plenariam Regis Angliae gratiam redire, vel pacis integritatem obtinere psi. se intelligebant, pax imperfecta remansit. Praete. rea requirebat Dominus Cantuariensis partem ablatorum libi restitui, alteram vero partem in sistentationem dimitti, donee vestrum 1uper hoe & Religiosorum virorum haberet consilium. Inconveniens enim,&si valia damnosum, & perniciosum sanete Ecesesiae exemplum videretur, si ipse omnia ablata , sicut Rex Angliae postulabat, penitus remit teret, cum per ejus absentiam aedificia Cantuariensis Ecelesiae diruta essent, & ad possessiones dissipa- ac tenue haberet resagium, &ipse gravissimo alieni aetas debito adstrictus teneretur. Sanctitati igitur u serae . quam pro Ecclesia Cantuariensi frequentius togavi, flexis genibus & tota animi devotione su p. plia: o, ut filiae vestrae jamdiu periclitantis miserias iiii sericorditer attendentes, ipsius honori di utilitati consulendo, & honestae compositioni intenden-Ao, eum ab exilio instanter revocare paterno affe- ctu vιgiletis. Videtur autem quod Dominus Can-
tuariensis non minus possit vel debeat a Rege Λωgliae exigere, praesertim cum Dominus Rex palam dixerit, eidem Cantuariensi plenarie gratiam minis mὰ restitui, nec se aliquomodo huic compositioin interesse, nisi osculo pacis firmaretur.
DE vestra Sanctitate& Religione eonfidem ,
& constantius praesumens , universitata v strae devotὰ supplico, humiliter petens, quatenis mei & haeredum meorum memoriam habeatis, nec non & fidelium meorum, quatenus precibus vestris propensilis mihi inclinetur Divina Clementia, nobisque miserationem ejus propitiam sacere studeatis , ut eum pace solida Seontinua nos dirigat, & R gnum meum & alias terras mihi labditas conservet. Praeterea vobis innotescere volo, quod Nuncios Do. mini Papae, viros Venerabiles, Gratianum Domi. ni Papae Notarium, &magistrum Vivianum San. ctae Romanae Ecclesiae Advocatum , quos pro nego. tio Arehi . Episcopi Cantuariensis ad me transmisiit, honori fieὸ iusti te, petitionem ejus per eosdem mihi porrectam devotἡ. Mut. decuit, audire cura. vi. Eidem autem petitioni, adhibito consilio Archi - Episto tum . Episcoporum , & Λbbat implurimum, benigne & suisicienter respondere eum praedictorum Nunciorum consensu studui, sevi visssubseripis doceboni, ut Domino Papyomnimodam videar in hoe negotio exhibuisse reverentiam, litat semper juri stue, . di quod inter nos statueret, sub re petiissem a primordiis hujus caussae t di cepi iis postulassem, ut a Latere Domini Papae transiuitet
terentur, qui de ista uia plenius cognoscentes inolam aequitatis fine concluderent. Arelii . Episeopus Cantuariensis, sicut ad remotiores Francorum vestrorum panes fama Miscurrere divulgatum est , sine mea licentia & conseientis eκivit ab Anglia, di possexitum ejus me ad Religiosos viros erudelitatis notabilem haberi voluit, in me vota Prineipum &Cleri eorum provocans, & odium Motium exter rum. Pro petitione tamen, & reverentia, &am te Domitu Papae, licet mihi gravissimum esset, &voluntati meae admodlim repugnans. & mihi mo- lectissimum videretur, coneedo quod ipse redeat in Angliam , & habeat Λrchi - Episeopatum suum eum ea integritate, cum qua illum habuit, quando illum dimisi: & sui similiter sua habeant. Et ipse & sui paeem habeant ad honorem Dei & mei . Iamir dunttaribus Meσι mei . Quod autem brevius vobis depraesenti negotio, quim solemniter, quibus praesentibus actum si, ta litteris datur intelligi, vobis diligentilis & plenilis intimabunt venerabiles statres vestri qui aderant: Frater Gausredus de Altis odoro, Abbas de Mortuo-Mari. Abbas de Bellet , Λbbas de Ri alle , quibus, ut decet , t fidem habebitis. Universitati autem vestrae dissual sum este desidero, ne de caetero tam Deilem adhibeatis credulitatem , si quis in perniciem de me vo. ibis sinistra praedicare& persuadere voluerit. P .lterea dilectioni vestrae grates uberes ex luo , quod i ad petitionem meam Fratrem Gausredum mihi mi- Lilis. Et nune iterum diligenter peto , quatenus