장음표시 사용
401쪽
si e terminata es musalae , quae mundi Maehi- .ideiratur concutere .causa, Lector , quae est ; praemium laboru brim, quod compara bis suo sanguine, dum rvos nos fecit sed Liberos , relinquens Testamentum manumissionis perpetuae L rtatem Ecc in . Sed quid pluribus est opus, ubi loquitur D. Thmnas post mortem λquis in dubium voeabit veritatem, quam post tam maturum de diuturnum examen confirmantem vi. det integram Christianitatem Quam post Cainstantinos profitentur Ludovκι, quam post Iustavis ostri a sentiunt di plorant Fredola , de consu si agnostere coguntur Henrici. De qua non dubitabat Flauisia, quam agnoscebat Autia postmoedum Catholim, & eum Italia fideliter semperi etauit mel La Gallieana. cavsa sirita est: ECCLE-εi A DEFINIUlT UNIUERSA. Sive tuum di. aeam Alaxandre Tm et infallibile Iudietum est autem , si fides Patribus sit eum Christo si tuos . spisus sancto dirigi sensus dixero , ol
llius temporis amicta Ecclesia; issa fritas. Da. iter navit Pontifex ex Cat dra infallisio , CUIUS I
postibile tamen: ulli enim nee lallare potest ille qui Ruset pro te PETRE ut non risciar fisseua e. si inquam sillibilis esset sententia Iudieis
insallibilis di hane tamen Ecclesia probav/ρ universa. Nee sententia illa mit opus unius temporis , pro qua per annos septem exul servivit D. Thomas duro labore: O .idebantur prim dies mae amor a minruit Ina. Non est sementia quae sit coneepta ialatebris, protecta tu angulis, decisaeaeteris ignorantibus ' praedieaverunt enim eam in tecto quadrin.
senti eum D. Thoma Exultat vox Sanguinisteremptorum clamavit usque ad Gelum , nulla siluit elesia , Reges de Principes voeiserati sunt pro justitia, voeiserati sunt pro libertate Meles stiea. subdentes se suosque & Ieges suas Canoni busi in minor serviae majori . Nullus itaque Catholicus obstrepat. Aut fidem exuat, aut libertatem retineat e sunt enim ιηρμνabiles . Uni eum agnoseat Melesiae Principem supremum, Cuι tradstae sunt C aves Regni Caeservim CLAMAVERUNT
REGALES PRO REGE, PONTlFICII NON si LEBUNT PRO PONTIFICE a illius mandata
venerentur universi , cui eommissa est cura omnium sine exceptione: Pasce oves meas . AUT Ovis
NON SIT QUI AB IPSO PASCI RENUIT.Ejus nutui nullo impediente subditi sint Episeopi , eui soli dictum est Consirma fratrex tuos . Personas MeIesiasti eas ad ineulare Tribunal non pertrahat, qui non vult Christum trahere ad supplicium. Et qui raptor non vult esse Sacrilegus, Ecclesiae bona relinquat intacta r quae si vacantes sint misereatur viduarum de pupillorum, non pro stituit Patrimonium Crueifixi , ut munda sit ejus anima , crimine , eujus nunquam dimittet. pecem tum, nisi eum paenitent a restituatur ablatum . Ille ergo, in quem omnium euis erant illius B culi, nullo tempore subdatur siis subditis, Pontilax Concilio, Pater Filiis, Μagister Discipulis. Denique cum ille sit pro quo solo rogatum est exon deficeret sera sua, nullus in tam mani stum Paganismi stelus ruat, ut illius praesumat retracta
re mandata . REDDATUR CAESARI QUAE SUNT CAESARIs ; SED NON RAPIA TUR PONTIFICI, QUAE SUNT PONTIFICIS : aut Sceptra mutemur in Μιreas , consumdatur Regnum & sare otium , dissolvatur ordo Naturae: deleatur myrographum Iesu -Cbrim , quod orbe teste, orbe probante , Cmici vidente eloque miraculorum testimonia praebente , D.
Thonias noster SIGNAVIT SUO SANGUINE.
402쪽
ABBAS S. Augustini in Anglia CIarembaldus
recusabat professionem facere D. Thomae primati Λngliae: nolebatque de ejus manu benedi ctionem pastoralem recipere. IG. 2. Appellabat' ad Papam Maerogat D.Th. ut appellationem, re
moveat ibid. Iubetur Abbas prosemionem illam sacere: salvo tamen jure dc privilegio, & sine priniudieio alterius iacti, ii postea velit Iitem Promo
Ablata nisi restituantur, non dimittuntur peccata . 27o, I, 3ψ6. I. 349. 2. Si nem re reddi possint .aos. I. alioquin, si reddi promittantur , eum Possint, nec reddantur . non agitur paenitentia sed fingitur. ibid. Et I 82. r. similisque poenitentia est meia phanta ilica, non quae proficiat ad salutem , sed quae aeeumulet damnationem. 277 2. Absens notorie peeeans damnari potest inauditus .
I 37. I. Exemplo Pauli Apostoli, qui damnavit similiter inea liuosum ibi Absolvens a preeatis semper debet memor esse illius,
qui ovem centesimam, relictis nonaginta novem, in deserto, propriis humeris reportavit. 17 . 2.
Absolutio aliquando datura promissione & juramento injustis. Taliter absolvit D. Thomas qui iniu- dc illieite promiserant servare consuetudines
Λbusus qui fiebant in Anglia inter Episeopos dc Cle rum , objiciuntur a Mathil de Impera trire pro de sensione sui filii Henriei seeundi Regis fingliae r. ac si hie vendiearet sibi judieia Cleri eorum, tan tum ideo, quia Episeopi deessent justitiae. 93 2 Acceptio personarum non reperitur apud Deum r 26ῖ. I. Aeeulati apud Episcopos Cleliei Angliae dc eonvicti, non puniebantur nili mulcta pecuniaria 92.2. ava. ritiae Episeoporum id adscribens Rex, usurpat Cleri eorum judieia. 1bia Adhortatio praeclara ad D. Thomam, ut sortiter re. sistat pro bono Leelesiae, mysticis ornata exemplis. . 69.2. seqq. Affectus operi imponit nomen. Id est, majus pec
ratum dieitur illius, qui ex deliberata peccat voluntate , quam qui vi vel metu . is r. a. Affectum Deus reputat pro esse tu. II 6. I. Albanensis Epise. gerit vices Aleuandri Tertii in urbe , tempore schismatis. 22 . 2. Alienare non licet bona Eeclesiae. 128. I. Crucem quia alienaverat Vintoniensis Episcopus, vir tamen alioquin justus , mandat D. Thomas ut ante quadraginta dies alienationem regocet , aut compareat personaliter, satisfacturus super illius
Λliena in causa saepe videmus melius, quam in pro 'P i3 Σ37. I. Alieno stetere perite sitius est, qu3 metu proprio. I.
ambienses coeperant observare consuetudines Anglin Episcopus eorum monetur a Ioanne Saresberiensi ago. 2. e seq. Ambitio mater impudentiae, tam cceca est, ut pari se temeritate audendis immergat dc non audendis. as l. 2. Amieis opem sere etiar tas solet vera, etiamsi nee rogata. 22 . 2. Amicus apparet in prosperis, ec in adversis solet non latere inimieus. 228. 2. Amiei omnes non sunt personae amici, sed plerumque sortunae dc temporis . II 3. I. Amici cognoscumtur in tribulatione II 3. I. 2. qui tune amicum deserit, convincitur non amicus suisse illius, sed ejus sortis . ar . Sic qui amiei fuerant D. Thomae in prosperis, virum deserunt in adversis Oti Tales se ilicet ami ei mutamur lecundum sortuisnam . IA . 2. seq. Amicos miseros non solemus eligere, sed beatos. I q. a seq Uerum ex prudentia turpi id iacimus ac detestabili. ibid. Λmici tamen in tribulatione posti consortio se substrahere ad ea utelam, non est illius fidem dc elia. ritatem deserere II 3. 2. Nam amicum praestat habere , qui inter inimi eos agat eausam exulis . quam qui sit eomes exilii r Iob. I. . Amicorum verorum omnia sunt eommunia , prospera dc adversa . 226. I. Amici verbera tolerabiliora sunt, quam inimiet ostula fraudulenta r36. I Amicos apud suos mendieare est majoris erubescentiae . quam apud extraneos. 226. 2. Sicut in civitate' sua florere gloriosum est , di jueundum nobilitari in patria: ita apud suos egere &vilescere est perquam calamitosum . ibid. Amicos interdum procurare muneribus convenit, dum sumus ire angustia positi. 76. E.
Angliae miseria propter D. Thomam, pro justitia dc
Λmigebantur non solam Amiei eius , sed de qui
nulla ei erant propinquitate sanguinis conjuncti rviridc mulieres, juvenes ac infantes. 9O2. Vide Thomae Amici. Anglieanam Ecclesiam perire, dc Gallicanam in poriculo esse, nisi Rex puniatur , apud Alexandrum Papam eonqueritur Wilhelmus Carootensis Electus. 22s. Anglieana de Ecelasta triticiis nium. Μerlinus repletus Spiritu S. dieitur ante adventum B. Augustini Angloriim Apostoli, vaticinatus esse, delendam esse in Λnglia Christi, nam Religionem, dc denuo resormandam. 234 l. Annus remissionis, id est annus gratiae Melesiam revocantis in libertatem. I S. I. B. Anselmus Archi . Episcopus Cantuariensis, vas Catholieum, haereticorum baculus, Malleus tyrannorum, scripturarum armarium, Evangelii tuba, coIumna justitiae. 8. 1. exulavit propter eandem causam propter. 3 1.2. quam D. Thomas
403쪽
stogentes honorem Illum aliis prinripere L. Monemur ut idem saetant D. Thomae iam reditur . im. Dicere erat solitus , nihil se magis habere suspectum, quam quod eum
Deus in tota vita , nulla coiripuerat adversitate . i. Seripsit libellum orationum , quem eon. sueverat D. Thomas volvere, etiam inter eelobrandum, dum quidquam cantabatur 1 Choro .
Appellatio est remedium commune omnibus I. Appellatur voce & scripto. ΙΑΟ. 2. Appellatur etiam a suturo gravamine. I 32. l. Appellans dc appellatus sunt neeessario duae personae. I 38. I. Λrpellans diem designat I AO. a. non comparens ex
et dit suo jure. ISAI. appellatur ad Papam Romanum ab omni homine .eto. I. Appellari non posse 1 Papa ad alium, soIius est ripae pri Wilegium . 264. . Appellandum a Rege ad Papam , probat D. Thomas hoc algu.
mento: si im extre-m reservat ira judicιum, qui potens est iudicare corpus er ammam, numρο dexerama erit inter bomines et pMesas,
iudieat secundum spiratum 79. Appellatio gaudet jure suspensivo. I93. I. Suspendit sententiam , de qua est appellatum. 231. I. Et omne aliud gravamen, de quo est appellatum. 8. 2 Non suspendit gravamina de quibus non est appellatum. ibid. Sic Suffraganei tantuariensis Eeelesiae xppellabant ab Λrchi-Episcopos ad SSedem . Interim neque de novis suis aut suorum axeessibus permittebant Archi-Episcopum cogno stere 78 r. Mandat vero Alexander Papa , ut appellatio gaudeat quidem jure suspeusivo resp.ctu gravaminum , de quibus est appellatum , non
respectu aliorum. 2. Appellatione justa pen. dente nihil est innovandum 1, 3. 2. I 3. 2. etiam antequam sit rescriptum . I98. 2. Excommunieatio lata pendente appellatiooe, antequam Romanus Pontifex causam terminavit, est nulla. M s. I. Appellatione pendente contra se prolatam esse sententiam graviter eonquerit ut D. Thomas.
13s a. Appellatione pendente dum quid innovatur, fit injuria Sedi Apostolicae . II 2. a. Ap. pellationis virtute praesum bat Archi-Episeopus Eboraeensis eruem piae se seire in signum Prima. tus , etiam in provincia Cantuariensi ἐν statuit Rom. Pontifex provissionaliter, ipsi , pendente appellatione, ais inendum esse : Quippe qui innovavit praetensionem suam. IO T. a. Appellatio non suspendit sententias latas ab Episcopo, aut alio quovis, si latae sim de mandato Apostolieci. 3 ι i. Sie D. Thomae concedit Rom. Pontifex
aut horitatem excommunieandi, ita ut non Ilae tappellare. 32O. 2. I. Et si ustra volebant Episcopi praetextu apiet lationis, sententias hujusmodi eludere, quas D. Thomas protulerat I 26. I. Appellatio sit vola dc injusta tio a suspendit autharitatem Iudicis 1 quo. 337.2. Appellatio non debet impunitatem excelluum tribuere. 78. I. Appellationis remedium non evacuat obligationem obedientiae. ιIq. I Nullum eximit ab obedientia Superiori debita . asL l. Λppellatio non tuetur raptores, invasores bonorum Ecclesiae. II . a. Appellatus Romam tenetur personaliter comparere, aut Procuratorem mittere. In. Σ. D.
Thomas appellatus ab Episeopo Eboraeensi, era
tans se personaliter eomparere non posse, Pro curatorem mittit. ibid. Appellatione admissa slii igantes restitui debent, si spoliati fuerint ratiam conditionem nemo ad litiga ae dum nisi insanus admittet. Ias 2. Appellatum dum est, qui 1 ju- diee a quo expectat gratiam, debet prius mitteret enuneiatorias appellationis 1 se factae. Q 3. LAppellationes Romanas impugnabat Rex Angliae Henricus secundus. 8 . r. conqueritur Alexander tertius. c& D. Thomas. D9 I. IN. Λppe Iandum enim erat ab Archi. Diaecino ad Epite pumr deinde ad Archi - Episcopum , dchine postremo ad Regem. A Rege ad Papam appellare nullo modo licebat sine Regis Ileentia. Eratque una haec eκ eonsuetudinibus Ang iae, quam da in navit Eeclesia per Alexandrum tertium. 58. 2. Eandem damnat D. Thomas. III. NΛppellatio ad Romanum Ponti fieem multo minus lieebat Clero de causis ei vilibus. 8 s. i. Appella tes ad S. Sedem Rex provisionaliter captivari mam dat, dc eorum bona salsiri. 72.2. Illius mandati Breve extat . 73. I. singulis vicecomitibus Anglia est missum . ibid. singuli hi obligabantur Breve illud secum ad s. rte . ibid. Interim Rex dum appellationes impugnat, ad S. Sedem appellat i pl. met. 149 2 Apostrophe vehemens ad Christum, venturum j dieare judicio, quo quis judicaverit. I 2.
Arbores magnae diu crescunt, dc una hora extirpan. tur. Stultus est qui earum fructus ita expectat , ut non attendat casum. 233. I. Λrehi Diaeoni non possunt investire Eeelesias, de tradere curam animarum. Hauc eis aut horitatem subtrahunt decreta SS. P trum. 270. 1.
aristippus Philosophus omni conditione temporis aequanimiter utebatur, & in ipsis philosophabi. tur nugis: iurendus omnbus, nulli gravis. 137. 2. Rogatus, quid sibi philomphia eontulisset e Respondit: ut eum omnibus hominibus intrepide fabularer . ibid. Atii eulos seu puncta divinae legis eon gerere, nouest aliquando tutum ; quia etsi recta sini sorsitan . sabinde tamen non nisi ad subversionem proficiunt Auditorum. Is Astrologi quamquam vera dicant, parum tamen sunt curandi Praedicebant Λnno quodam futuro ex sorma constellationis, sutura mirabilia. In illo eonsilia regum mutanda; in octa crebra sole bella , seditionesque revelandas in fine anni. Et ita quidem actum est . Mortui sunt Reginabdus Colonientis Arehi Epistopus, de Mogunibnus , Consiliarii Imperatoris Frederiei pessi. mi. Μortuus est Leodiensis intrusus. Romana soluta est obsidio de Rhemensis sedata est seditio. ibid.Λstutia serpentina est necellaria inter colubros .
Avaritia sordida Lig. r. in judieibus dum reperitur,
ine linat vim authoritatis. 2 4. ΔΛudaciasiae gloria aut emolumento, est stulta ν88. a
Λudiremiserias parum est, sed sentire laboriosum. 3 8. I. B. Augustinua Angliae Apostolus , fundavit Melesam tantuariensem moribus d Ia Fidibus. In. I.
Auli ei Henrici seeunda Angliae rugis. Palpones , lueri
404쪽
Iueri eupidi . ajebant Regit quod nullus praedecessorum ejus tantas vires habuisset , atque ampli tudinem, ae ipse. Adeoque honoris ejus esse ad statum regni conservandum, undequaque bonaeolligere e etiam Ecclesiastiea . Maximε quia
juxta eonsuetudines Angliae id lieebit. Attritae. bant set Iieet dignitati Regiae quidquid quondam de potestate erat praesumptum: lices. illud nee fidei concordaret, nec rationi , nee consentiret aequitati. III. seq. Regi autem pIacebat honor, dc glaria. ibid. Instigabant Regem contra D. Thomam variis argumentis. 16. 2. molEpisto
pi Λngliae . Author eriminis gravius puniri soIetdc debet, pro pter malum, quod praebuit aliis , exemplumis 8. 2.
bat , confundit odiosum quemdam eloquentem eo ram Papa. 23. 2.
Bangornensis Ecelesia destituta Episeopo, coniugit ex consilio Arihuri de Bargis, ad Μetropolitam Hiberniae, pro ordinatione novi Episcopi, quia
proprius eorum Μetropolita D. Thomas exulabat. 227. 2. Thomas vero ne quidem aequiestens preeibus Deni Regis Gualliae. 227. l. mit. tit mandata sua χχΙχ. omnes Clericos citans ad
Bedelli. I. Belgica seeunda , sive Remorum, in antiquis historiis Provineia duri cordium appellatur. 17O. L. Beneiactorum non est abutendum bonitate. I9I. Σ.
ita I. Benefactori suo impugnanti libertatem Melesiae ,
qui non auderet resistere, imitaretur Iudam proditorem vendentem Dominum suum. 114.2Benefieta Eeelesiasti ea eonferebant Laiei in Anglia, ct investiebam Cleriem sua aut horitate. 3 9. 2.
Tam dantem, quam accipientem excommunieat D. Thomas. 26O. 2. 161. L ct Alexander δpronunciat utrumque anathematizatum esse juxta Patrum Instituta , 3IO. a. similes collationes au. thoritate D. Petri cassat dc irritat: mandans omnibus Episcopis Angliae, ut fructus restituantur. dc resignentur benefiet a taliter eoliata . Quod snon sererint, infra quadraginta dies exeommunirentur; quod si Episeopi negligant hane sententiam serre: declarat Papa se omnes benes ei a. tos hujusmodi ct collatores excommunicare. ibid. Gausredus, qui tali modo de manu Diea beneficium receperat , excommunicatur : non absolvendus, nisi ea utionem exhibeat restituendi suctus perceptos& beneficium. 324- t. Beneficia, etiam dignitates Abbatiales , minabatur Rex Angliae auferre iis, qui D. Thomae auderent exuli
Berengarius in die Astensionis Domini, Londim in Templo S. Pauli, Saeerdoti nomine Uitalis, putanti se . b illis oblationem recipere, cum cele braret, tradit chartam , in qua contineba ur ex
communieatio Londc, niensis Episeopi, di praeeipiebatur vitali ex pa teta Thomae, ut cessaret a celebratione Mi lae. Hie obedivit. 26 i. sq. Tum Berengarius ad populum conversus cu-
Bis idem non punit in , nee hoe liret homini .
Blande loquentibus non est semper adhibenda fides:
nam fi uia dulce e , voluerem arum λαριι -- 146. .
Boloniae Comes init heus, Frater Philippi Comitis Flandriae, init matrimonium detestandum eum filia Steptant Λnglorum Regis. Λbbatissa a 3. Contra. icentem Thomam, adhuc Cancellarium, Μatthaeus odio habet. HM. Bona multa promittebat Rex Angliae D. Thomae&suis, si voluissent Regi aequieseere ; - Thomas cum suis verba Regis interpreontur . ac si dieereti Hae omais tibι dari , si ear δε-- νυ me. ἶ- 2. Bona sic sunt amanda, ut mala saepius propter illa sint toleranda: sicut dum tem pestas ingruit, multa debent in mare projiei, ut navis salva possit ad portum perduei. 85. x Bona Melesiasti ea non sunt Melesastieorum , sed bona pauperum: patrimonium Crueifixi . Qim potius Ecelesiasti eis sunt commendata . qum
donata. I 3 2. Quidquid de illis distractum est
sine assensu stomani Ponti fieis, aut Privilegio . revocatur . 66. a. Bona Eeelasasti ea qui diripiunt, haereditate quaerunt Sanctuarium Dei possidere: ibuntque in exterminationem, usque in tertiam & quartam generationem. 8A. , Quidam qui occupaverat bona Melesiastiea, B. Λnselmo Dei vindicante injuriam , paueis diebus post d iunctus est eum liberis suis, quos praedae futuros Reeessores speraverat. 175 1. Bona Melesiastio detinentes, sunt inea pares absolutionis, nisi restituant: hie enim, si alibi, Ioeum habet illud Augustini: Nον---ν pereatum, ut restis a
Bona Eeelesiastici Melesae Cantuariensis ablata per Regem&suos, 276 L. praedia , eastra&e. 98 r. quae prohibita erant dari D. Thomae. IIs. distributa pro voluntate Regis Angliae 93. a Qui ea panim in fistum eonvenit, pari im in Regios usus, partim in usus Epi pid: Melctae Lon. doniensis. 13y. αὶ Erant plusquam deeem millia Mareanim. I 69. ι. Bona illa Melesiae Cantuariensis qui oecupabant , m ndamur a Papa ex. eommunieari per D. Thomam, nisi restituerent. Exeipitur persona Regis: quam puniri non manu dat Papa, sed permittit. IIo. i. Restitutioni integrῆ pro tandae destinatura Papa Londoniensis Episcopos, ct alii, usuri gladio anathematiαδ i. i. D. Th. excommunicat nominatim ecis , qui Eee Iesiae suae bona possident. III, 2 seq. Item qui manus violentas in ea extendum line suo consensu.
Bonorum Melesiae Cantuariensis restitutio dum p stulabatur a R-ge: is ea in pauperum usus eo versa amrmabat, & in alia pietatis opera . Quod si suillat verum, peri Eniiset . ae si eruet hxisset S. Petrum. ut a morte liboraret S Paulum 88. i. sie Rex Saul praedam Λ m. Imitariam asservare se dieebat, ut Domino sieri Maret . Sed non impunὸ secit . uia. Bonorum Melesiastis rum immunitas a manu violenta depraedantium ,
res erat D. Thomae adeo evidit ut si haec sola
405쪽
inter ipsum eon romta superesset & Regem ,
mori tamen mallat quamcumque mortem, Mamcedere. 2 I. a.
Bona per temporalia se est transeundum , int non
. Braehium D eulare non debent in meare Episeopi , quamdiu habent arma Spiritualia . I9 . I. Brachium taeeu ure in voranti Clero contra obedie n.
tiam suo Episeopo praestandam, nullo modo est parcendum. 3 3 2. Quid enim solus Episco
pus, quantu me uinque Romanae Sed is devotus , poterit, si ab Obedientia ejus, ad matum Potentum recesserint Saeerdotes & Cletus ejus hil est quod Eeelesiam magis debilitet, quam quod Sedes Apostolica, talia eum emergunt, facile praeterit impunita. Brennus Dux Senonum, construxit urbem Set, num , ad loeandos illic valetudinarios suos .
CHALCEDONENSIS Synodus est una ex qua
tuor, quas Gregorius proposuit orbi , ran quam quatuor Evangelia . 93 Cameracensem Episcopum sebi sinaticum , etiam
eum laeti rimis molientem, non audet Remen.
. sis Episeopus dc Suis aganei ejus ad hoe voeati ,
in communianem recipere, inconsulto Romano
Pontifice. 173 I- Canes duo offeruntur Regi Franeiae nomine D.Τhomae. Donum Rex aegre seri . atque aemulorum id invidia factum existimans, osterentem tanquam exploratorem detinet . Sed dimittit ad insta tiam nuntii D. Thomae. 66. I. Canes reeusant Panem comedere, quem contrectaverat Roberius de Broe excommunicatus, avidissime sumentes ι ea quae projiciebantur ab aliis. I. . Canes muti
sunt, non valentes latrare, Sacerdotes non audentes loqui pro libertate Eceleliae . I 34. 1. Canonum nomen incipiebat Anglis odiosum este , propter amboritatem S. Sedis , quae in illis eon.
non iei de Briam seId fiunt Monae hi in Mon sterio
de oneestria : dolos8 dc per cireum ventionem bona sua de possessiones transferentes ad Monasterium. Is I. 2. Canoni us quidam ex illis iter aeei. piens eonquestutus D. Th mae, incareerat urseq. non iratio Sanctorum fit 1 Rom. Ponti fiee ex in. juncto illi Apostolatus officio. M. l. 37o. Σ. Pro cedit ex tali fama publiea, &tali testimonio vi. rorum fide dignoriam, ut plenam habeat certitu. dinem. 6O. 2. 37 . I. in Canonitati me D. Thomae. Uid. Cantuariensis Ecelesia est prima Sedes Britanniae . mo. I. Mater Anglae. 183. I. omnium illius Ecelesiarum nutrix δc propagatrix in Christo . Mi. I. prima enim sulae pit fidem, & totam insitam eonvertit ad Christum. χχs. I. Est landa ta , B. Augustino, qui eam moribus instruxit &lapidibus. M7 I. Mus prominentia est aequi-sia sanguine sanctorum Mari yrum , qui in ea re quiescunt. 23Mi. Nunquam fuit schismati ea , semper Romanae Eeelesiae deditissima. l . l. 12ῖ.
R. Episcopos semper h. buit sedi Apostolieae fide. Iissimos: omnes proiὰ Martyres, exules&pN
I. ι 6. 2. erant quasi in possessione patiendi pro fide&Eeelesia. ἰM. Dirigitur 1 Conventu Mo nachorum. q. i. eumque Eeelesiae illi a prima sun datione praeesset Monaehus , nunquam fuit seii Iura in Anglia. Quandoeumque autem suit stillata, Episcopus non fuerat Monachus. 28. L. Cantuariensi in Ecelesa, tanquam Metropoli Angliae, si it ficta consseratio D. Thomae: juxta Canones. 68. 2. Illius primatum impugnabat Arehi Episeopus Londoniensis de Eboracensis . Gilbertus & Rogerus. Cantuariensis Eeelesia erescit semper in tribulationibus. 293. 2. Cantuariensi Ecclesiae eompetit Co ronatio Regis Angliae. 98. I. v de Coronatio . Cantuarientis Melesia , Episeopus, dc civitas , omni jure Legationis ordinariae eximuntur 1 Sede Apostoli ea. 68. I. Cantuariensis Conventus erat schismatieus. Unus ajebat, ego sum Regis: alter, ego Ranulphi ttertius, ego fortunam sequar: dc vix quartus , qui sequabatur D. Thomam. 233. 2. Monachi deserebant omnia ad Regem 2o2. r. Priore suo mortuo , recurrunt ad Regem pro ereando novo.
199. 2. dure arguuntur 1 Ioanne Sates beriensi , monente quod ad Episeopum recurrere debebant. 2 . I. Raro conveniebant elim Archi Epise pis suis. ιb1d. Exuli D. Thomae recusant succurrere Ux I. arguuntur δc obsecrantur a Ioanne Sare beriensi. mandatque illis Papa, ut imira duos menses indigentiae siti praesulis sueeur
Cantuarienses qui erant inferioris dignitatis, sit
bant quidem, timore perculsi r sed serε omnes favebant D. Thomae . 1 IO M sola vero suspieione amicitiae opprimebantur. illae. Cantuariense Templum reconciliatur post mortem D. Thomae, euius sanguine fuerat violatum . I. de mandato Papae reconciliatio fit pers
tam aquam benedictam, sieut in Melesia D. Petri fieri solet. ιbid. Canius Eeelesiastieus est signum laetitiae, quam in diebus jueundis eonsuevit Ecclesia exercere .
Capitulo Senonens non licet eonferre beneseia sine eonsensu Arehi. Episeopi, nee Arehi Episcopo id licit sine consensu Capituli. Sie juraveruat . 3o7. I. Cardinales EeeIesae Romanae debent gerere vices Christi in terra. 2os . I. Sunt in mundi eardinaeonstituti, ut liberant pauperem a potente, &justitiam deeernant, de saeiant inter filios hominum . 333. l. sunt stabiles Ecelesiae columnae , ad quas et recurrendum in necessitate r qui dc authoritatem justitiae, & voluntatem miserationis, Domino aeceperunt. 284 2. Cardinales laborant componendae paei inter Regem dc D. Thm
Cari husienses fideles Sedi Apostoliis x I9. 2. admo nent Regem Λngliae breviter, sed nervoa , ac
Cassandra TroianIs semper vera praenuneians , Videbatur insanire. III. a. sie vera praesagientibus non crediderunt Rex & Episeopi. ivi.
406쪽
bus provenientibus tempore sedis vacantis, i
de Regalia. objiciebat aliquando Rex , sed maximὸ urgebant Episcopi, quod Regis debito
esset D. Thomas ex bonis ei commissis tempore Cancellatiae suae. I 8 2. verum Thomas nil R.
gi debebat 17 i. i. ii euti Reκ ipse est satas postea
publicE. Erant autem multa puncta
controversa inter utrumque. Vide eonsuetudines
Angliae. Protestatur autem D.Thomas, quod etsi solus artieulus superesset de possessionibus bono rum Eeclesiae: mallet tamen mori quavis morte , quam illi eedere . a I. 2. Causam suam dieit D. Thomas eoram Papa, ostendens persecutionem suam originem ducere ex
adulatione Episeoporum studentium placere Re gi, . 79 'Caua D. Thomae iustissima erat. Non enim erat Thomae, sed Dei potius de Apostoli eae Sed is Privilegiorum 28s. I. nil enim Thomas sibi unquam praetendit, sed Deo & Melasiae . inod si contra
aequitatem, Regi cedere volui ut, omni hora , nullius opera R ei sui stet amieis limus, ct in tem poralibus selieissimus . 28 . I. 233. 2. Omnia illi dedisset Rex , dummodo eadens adorasIet eum 38. I. Quod causa D. Thomae tantasti tam longas in Anglia exeitaverit turbas de molestias , existimat D. Thomas quod sis oc Dierit nimia parientia Romani Pontificis, qui a principio non damnavit consuetudines Angtiae r dc deinde non extendit maniam suam supca Episcopos, de ipsam personam Regis. Σ35. I. Causae D Thomae dc Regis, judeκ omnibus in consesso fuit Romanus Poιui lex 27 . 2. ad illum convolabant Episcopi , pro de contra, ad illum D. Thomas, Reu Franeiae de Λngliae dic. 3ιngula vide promtu ωιν . Causas de Beelesiis&deeimis tractabant Laiei, Rex dc alii, juxta consuetudines Λngliae damnatas . II 72. Charitas expellit timorem: 3 3 Christum qui ecepit sequi, nee familiaris dispensatio, nee patris eum debet revocare sepultura . Σῖ I. 2. Christus judieatur ante tribunal, quando Ecclesialti ea persona injustε trahitur ad seeulare judietum 86. I. Sed etsi 1 perseeutoribus suis iterum eruetii.
gatur, non occiditur tamen. 8 I. A. Cortur adi
eum tuum tetendit, ja laturus in brevi , nisi
sponsam suam, pro cujus amore mori dignatus
est , ii jam permisei int Prinei es, de privilegiis
eam honorati sustinuerim , Dignitatibusque , quas illi sanguine suo eomparavit. 9 . I. CMisius post Λscensionis gloriam, protestatus est , seut in litteris invenitur authenticis, se adhue paratum esse mori pio humilibus, dc crucis ignominiam sustinere. MChristiano, nesim Sacerdoti, nihil lieitum est e κpraetextu fideli atis , ubi charitas periclitatur, quae vita fidei est, operumque testimonio declaratur.
CHRISTIANI esse debemus, non IRariciam, aiebat Ioannes Satres beta ensis. aO7. 2.
Cisteretenses sunt potentes I 28. I. serunt Regi Λngliae acerbas D. Thomae litteras. Rex indignabundus letibit Abbati, ut compescat suos ne litterras serant , aut quod providebit. 228. I. Citieium D.TLomae erat usque ad poplites. 49. I. cis . Lupi opera Tom. X.
Clives Regni Coelorum Petro traditae sunt. II9. I. viae. Romanus Ponti se κ. Getiei malὰ viventes , sunt eoronati daemones .
Clericulo uni . aut s. Ecelesiae dc praebendae tribue
bantur in Anglia , contra Canones. 9 . I. Clerieus enim ne in duabus Ecclesiis connumeretur , vetant Cananes. ibid.
Certeorum judicia differunt a judiciis' laeularium ,
seut disserunt illorum habitus. 87. 2. Clerico. rum judicia usurpat Rex Angliae. Λeeusati de quacumque re, comparere debebant ad curiam .& ibidem convicti non poterant ab Melesia de sendi . Eratque haec una ex consuetudinibus damis naris 38. I. III. 2. Causam allegabat , quia Cleliei apud Episcopos convicti, non satis severe puniebantur; sed mulctabantur ad summam pecuniae 93. I. Atque hoe avaritiae Episcopo. . rum adscribebat Rex . ibid. Aliter feeit Gnstati-tinus et ad quem cum eausa Cleri eorum deserebatur: respondit, vas a nemineJuicari restis P --
euialium se ille et rudietum: qui solius Deι juitas
Clei iei et iminalas infames ad tribunal taeulare trahuntur lieit4. 16. I. Rex pertrahebat quoscum
que; sed illieit8. ibi Cleri ei oeeisoris poena, ab Episcopis decernebatue
ex aut horatio. II9.2. 16. I. id in Clelieis imicioribus di Aeolythis suiseere negabat Rex : maintilari etiam eos volens. 1biae. Episcopi vero orthodoxi se arguebant i Deus non punit idem his rnee Clelici conditio pejor est eonditione Saeeul ris. Proinde primo degradari debent, dc suffieit, ae deicide, si in crimen reineidant, poterunt mutilari . I 6 I.
Clericum quemvis, a Ministris justitiae laeularis ineareetari, est eontra dignitatem ordinia . Στ3. Σ. Sericorum adhaerentium D. Thomae reditus, s
spensi sunt 3c interdicti per Regem. 72. Σ. Cluniaeensis Eec Iesia possit det in Monastiea R ligione, orbis latini, Posseisionis gloriam qu- si propriam . 9S.,
Collectarum in Missa prima institutio est, ut tantum dieatur una: postea Canones permiserunt septem, sed non plures . 8. I. me, de Λrundet nitid8 dc modest ε perorat coram Papa, deformanda pace inter Regnum de Sacet. dotium . 26 et Compati miseriis alienis parum est, sed succurrere est misericordiae . 2. Consessionec per personas interpositas, nec seripto fieri debet, nee solet. I S. I. SI. L. Confitentis viva vox , quo plus auget devot onem, eo plus habet viri utis. II.2. Conra us Moguntinus electus , summae potentiae est apud Papam. IO6. 2. Amicus permagnus D. Thomae. ID I. Conseientia semper exagitat impium , peri et uum que timorem incutit, nὸ per singula momenta , reeipiat quod meretur . 273. I. Consentientes de iacientes, pari poena, lex Divinaeomprehendit. 28 2. II 8. I. Consilium in ambiguis tantum habet locum. 2 4. I. Consilium quaerendum est a sapiente . Ii 3. 2. Omsilium neeessarium qui negat , seipsum reum sanguinis statuum constituit. F. 2. Consilio de
407쪽
Giente humano, ad divinum recurrendum est auxilium. 226. I. Consilium pravum consultori metito est semper pessiarum. IO L I 'x
Consiliitii pessimi quid consilii serent, di quo e iugient , eum iudex supremus iniqua eorum expendet consilia λ 86. x consiliis malis non est adhaerendum. 88. i. sed Consiliarii illi sunt deserendi & puniendi vir. I.
nam obsunt ei mi eonfialunt. III. I.
Consiliariis pravis quid faciendum, docuit Rex Babylonis , qui conjeeit eos in lacum Leonum. is Li. Consiliarios malos sequentium exitus sunt la. mentabiles, exemplo Frederici Ex Augusti Rectilis egit Rex Danorum, qui cum eonsilio pravo inductus, proseripsisset Arehi Episeopum S Iacobi, videretque quale consilium iuisset se.
. cutus, revocavit illum , dc consilio ejus agens omnia, coluit eum ut patrem . ibid. Consilium pravum direntium Regi: Consist res observandae sunt, quas quι non servaverit. non est amicia Caesaris , hostia es Cormiae, reus em ju.dulo. 86 Isi. i. Crucifige eum Io I. 2. viae
Consuetudo est altera natura. I . L. Consuetudines cedentes in detrimentum ii alis Melesia illeae, proianae sunt di detestabiles. 6s. i. Consuetudines Regias, quae non contrariantur Dei Iegibus, i ieite jurant Episcopi. consuetudines Λngliae. 217. v. dictis avitae. UM. Funestum earum de famosum decreti chyrographum, promulgatum apud Carendunam, suit eiusa exilii dc Martyrii D. Thomae. 58. I. I . I. Illarum recognitio est habita sollemniter in Anglia coram praecipui Regni, Anno Dosse 2.2.
x.. Dies de praesentatione Ecessarum terminandas
esse in Curia Regis. Damnavit hoe Eeelesia per Alexandrum HI s r. a. a. Feudum Regis non esse danduis misiae in perpetuum fine Regis licentis . Toleravit Melesia . ibid. 3. Cleruos accusandos osse in Caria Regis. Damnavit. ι M. DIscopuma luere ex re Regno , fine Regia eonsensu . Dam. navit . GId. s. Excommunicatos Ma debere mam stare juramentum Ecclesiae priusquam absoreantur . Damnavit. UM. 6. Lascos πω debera accusari in Curia Discopatin per accusatores legalea. Tole. ravit. s8.2. 7. Nullum ex iustitus Regis exere --aσι pos, me Regis co sensu .. Damnavit . 1. Appellanduo esse ab Asebi Diacono ad Episcopum, desso ad arcM-Miscopum, postremo ad Regem inise ad uallum, fine Regis taeentia . Damnavit . Gid. θρε. 9. Contentionem ister Clo cum Θ Labrum de udia tenemento, tram nanaeam per ju ιιι ι Ruta: utrum ad eleemosinam θιαι, an a em Damnavit. ibid. Io. Citatum eoram aristas Diae a ves Diseus renuentem comparere, sul merdicto pari posse, comman cara murem non pos
ais. Damnavit. 39. I. II. Discopos, o GR se tenebam is capite, debere interesse, tauquamia. dices , Curiae Regis, eam Barambus. Toleravit . ιιιd. I x. Regaliam, id est, jus percipis ι omnes νι xs ω ex tus tanquam Dominicos tempore qua tis. Olat an Episcopatus, Discopatus, abbatis vel Prioratus de D. ma Regii: quando erat consulem dum Ecclegae Regem mandare potiores persosas Ee
enae. Damnavit. Hid. Licetat autem jurare delitatem Reti, sieut Domino vitae dc Membr rum, de honoris terrani salvo ordine. 298. r. 13. D quis dissisti et Episcopo, eo elum n a Rue assatisfaciesr squιι dissortisset Retι, ω- pellendam ab E scapo. Toleravit. sq. L 14. Cintasia earum ρον egens In foris facto Regis, ubQumque
Consuetudines hae fuerunt oceasio pernie , qua turbata sunt omnia, qua depressia est libertas Melesiae ; sed quae per Dei gratiam nullius poterit ingenio eonvelli. 32. I. pule hia id deseribit
D. Th. erant eonsuetudines reprobae, legibus incognitae . IN. I. pravae dc maledictis. 27s. I. Perversitates non modo Canonibus de legibus. sed Evangelio Christi etiam penitus adversae. I 2. 298.6. traditiones impiorum, quibus pra rendae erant Sanctorum Patrum sanctiones C a
Dicae. Mo. 2. abusiones veterum tyrannorum
34 . quas non tantum Episcopo, sed nee Christiano lievit observare. 236. a. Consuetum dines tamen illas, contra Melesiasticam libertatem, confirmari Rex a Papa postulat 67. a. non obtinet ibid. sed vorat illas Romanos Pontifex oraunicas usurpatio.es. Aliquas quidem tolerabiles, alias vero damnatas ab antiqui sic authenticis Coneiliis: utpote directe Suris Sanctionibus adversas. v. 2. 3c ab Ecclesia imposterum condemnandas. ιMa. Et ita factum est. Consuetudines damnavit Papa multis audientibus UT. z. apud Senonas. I 82. r.& easdem, de authoritate ejusdem, damnavit D. Thomas publies , de
in vorata Spititus S gratia, cassavit III. Is L. ιSL2. Is . X. Excommunicans earum Observatores, exactores, consiliatores, seu defensores. I 17. R. isque post multas monitiones Hid seq. Damnariqueseeit per suos aut horitate sua, dc Romani Pontis ficis, II 9. 1. Fuerunt autem damnatae 1 M. Pa. tribiu ante D. Thomam. 63. I. Lege divina, dc authoritate Sed is Romanae. ιbM. L. Consuetudines siquidem eo vergebant , ut totius Λnglicanae Melesdeperiret liberi set Rom. Sed is author, eas arceretur ab Anglia: dc ad nutum Regis procederent omniar 224. 22s. I. Si unquam fuerint intruse in Angliam, xjebat D. Thomas , Romanus Pontifex nescietur in illa , extermina ta prorsus libertate Eeclesiae, dc evacuata autori
tate Legis Divinae. 3 r. I. Consuetudines qui dem illis apud Clarendunam iuravit D. Thomas; sed postea subiit so Iemnem a Papa poenitentiam . MI. 2. In tantum quidem illa eorrectus, ut istis illae, illius suerint duri causa exilia 299 1. FI. 2. W3. 2. Et gloriosi Μartyrii. st. a. Consue
tu dines postea Rex ut manuteneat, specioso no mine voeat eas duallaterram sua LN. 2. LII. I. 27LI. Sed quibus renunciare coactus est ,
jaxta Pestentiam, Gauacis Minitatis, illi
408쪽
a Cardinas bus injunctam, post martyrium D. . I bomae. 52. I. Et renunciavit publice inter di. sciplinas, ante sepulchrum Martyris. 12.2. Ali-l quae tamen adhuc Observatae sunt postea , sed soris Rege in seio. s3. I Consuetudines propter ibias, varii variis sunt affecti supplietis. 236. I. Con. suetudinibus de istis se praesagit D. Thomas tmaxime tangens punctum consuetudinis Ιχ. secundam quam Rex arrogabat sibi possessionem bonorum Ecclesiarum: Miseriae nostrae, inquit ad milhelmum Senonensem Archi-Episcopum, con , pro parte t quia fastidiosum esses recensere
pa . ut Eetas e Dιi er nobis ει miseriis nostris , ex Pete tem , ter se dignam prottaeeat parem: QUIA
SUNT. si raptor ablata non restituoit, aut sat si feceris, si novam es praetre Ecclesiae morem a nob13. Migationem extorserit, praefretim aut soritasse sum
Controversiae plurimae nascebantur in Anglia , intero Clericos , de dationibus di praesentationibus Ecclesiarum, oecasione pluralitatis beneficio
rum eidem collatura in . 94. I.
Coronati no a potest nisi qui P 'ili me certaverit .
scopo Canitia mensit. Ior. I. Hanc pia tendebat
Rogerius Archi - Episeopus Eboraeensis r quia Wilhelmus, qui subjugavit Angliam , fuit coro . natus ab Eborarenti. Reponit D. Th. quod tunc Eeelesia Cantuariensis non haberet quassi pro prium Antistitem: quia Stigandus oeeupaverat illam , cum aliis Beelesiis, eontra prohibitionem Sedis Apostolicae r Adeo ut a dicto milhelmo eastus obierit in carcere . Unde Wilhelmus Rusa huius Wilhelmi filius, est coronatus a I ni .n
eo Cantuariensi Archi- Episcopo : praesente nec contradicente Eboracensi. 3 i. a. Similiter exla lante S. Anselmo Cantuariensi, S. Gira idus FL r. 'ibrdensis Episcopus , tanquam suffraganeus Cantuariae , coronavit Henricum primum . Et Henricus reduci D. Anselmo deposuit diadema ratque iterum ab Anselmo coronatus suit, rati fi eante, quod fecerat S. Girardus . 3 r. 2. Sic Stephanus coronatus est ab Episeopo Cantuariensi
Maec oronari filium suum Henrieum se vivo , vult Henricus Seeundus Angliae Rex, per Archi Spiseo pum Eboracensem 3iῖ. 1. Prohibet Papa, aritho
ritate qua cunctis praeeminet, ne coronetur nili
per Thomam Cantitariensem. 3I6. 2 SI 3. 1.336. I. Mandat authoritate Apostoli ea , ut millus alsistat , nisi de Pater de Filius jurent more consueto, dc absolvant illos, quos Pater jui it iurare tonsuetudines. 3I6. r. Coronatus eli nihilominu , Regis filius per Eboracensem. 333, 1. Coronatio illa fuit execratior pari im quia facta per Eborarensem , qui ex cominu nicatus fuerat , dc valde dubi E absolutus . ibid. partim quia con tra mandatum Papae. Adeo ut ipse Henii eus P ter, eensi erit esse derandum: viii eθd 'liderans Cώris. Lupi Opora 1 6 n. X.
Episeopum aliquem mitti, , sua Sanctitatis,ad hoe
Coronam suam dc Libertatem Melesiasticam comparat Ludovicus Rex Franciae. Denuntians, dc manifeste protestans, non esse sibi minus moi stum, quod Legati mitterentur contra liberi tem illam, quam si ad Coronam suam auserenis dam destinarentur. I 66. I. Corpora nostra, in resurrectione mortuorum, restituentur nobis tanto gloriosiora , quanto praecesserint merita ampliora. ΣΗ I. Corrigere potens qui negligit, est particeps culpae .
i Corruptio vehemens per dona δ: munera iacta est ;sed frustranea. 2S7 1. Corruptio per pecunias semper est metuenda. m. Crucem ante Archiepiscopum Cantuatiensem D.
Th. in signum primatus, serebat Cappellanus .
Crucem praetendebat Eboraeensis ante se serri, per totam Angliam . Illa enim potestas a Summis Ponti fieibus di ab Λlexandro Ij I. suerat illi eollata. 71. I. dc volebat illam ferri antὸ se, etiam in Provincia Cantuariensi . 7s. I. sed ad instantiam D. Thomae, mandatur ipsa Papa provisionaliter, ut desistat . ibid. Crucis signum in brachio positum, erat signum prosectionis Hierosolymitanae. 39 et,
privata seientia , novit iudex esse innotuum. 2, 6 l. quanquam multitudo videatur stare, in parte adversa . ibid. Quod dicatur, iudici prae- . seris Rum esse . I cat audio, fie iudico: nuaeire po- nil ir pro inteligeret ut pro rationabili motu animi sui decernat judex. ibit . Aliter strens seu tentiam , gravissime peccat : quia emne quod non est ex se , peccatum est . ibid. De Hroe similia est Anglicana se appellata : progenies vii eratum , inimica D. Γhoinae. go. Deeipi primo, est ineommodum, secundo decipi est stultum, tertio vero est turpe . 27 .2. Delinquentem qui est secutus, debet sequi paeniten
Denarius S. Petri in Anglia . 87. 2. denarius est Apostolicus. 6O. I. colligi eum mandat Papa Alexandro III. per Gilbertum Londoniensem Epicopum . 8 . 2. Incipiebat minui. Contra seribit Papa ad eundem. ios. 2 Rex eum mandat colligi transmittendum ad Papam. 86. r. Sed Londoniensis tandem suadet Episcopis, tit tradatur denarius Regi I ν. 2. Mandatque dein Rex dii, genter eum colligi, non tradendum Papa', sed servandum sibi, in suo fiseo. 62. I. Denarii S. Petri terminus est antiquitus constitutus. 86. I. Desistendum non est a prosecutione justitiae, in causa libertatis Ecclesiasticae : ne quidem propter
pacem. Semper metuendae sunt malae conlequentiae. Quis enim auderet de caetero, μοclamare libertatem y ΣΑΙ. A.
Deus seeundum Legem iubetur diligi ex toto eorde, ex tota mente. I 8. 2. Qii Dominum IESUM , nolit Mundus, super omnia benedictum non diligit, Anathema iit, 338. t. dilb
409쪽
gentibus vero Deum, omnia eooperantur in bonum, II. I. Deus quem diligit castigat.' χΙχ. I. Deus nulli dat inermentum, nisi illi, qui pumravit in fide Petri, &Doctrinae ipsius acquiescit, Ity. I. Deus, id cujus manu sunt corda hominum, securos nos facit, quod violenti nos non oppriment, si certemus pro justitia Christi, quantumcumque sumus in tribulatione positi. Quia quae nobis adversantur, aeterna non sunt potest enim Deus personas de medio tollere & cum placuerit, mutare animos. Im. Quod si quisquam Historiarum commovetur exemplis, eum vel Fredericus ex Augustus poterit instruere, in quem justam Dei digitus exercuit ultionem . Qui de fastigio Romani imperii, ob Ecclesiae per se cutionem, in paupertatem corruit & ignomi.
niam, miser, sed nulli miserabilis. Λd gloriam ejus, qui solus pro arbitrio, Regna dc Imperia
transfert. erigit quas vult,& dejicit potestates. is 1.2.vide Imperator Fredericus. Deo dc Mamnones mulservire non possumus, II 6. Σ.
Deo potius obediendum est quam hominibus. 2 6. I. Illique potius est platendum. sι-unibus miscerem, inquit ApostoIus, Chrsi rus non essem. 2 2. I. ii autem in Deo eonfidit, nihil debet
timere humani. Is . . Deus remunerat centuplieiter. 229. I.
Dies dum mali sunt, multa pro qualitate temporis sunt toleranda. 88. I. Dilitio ειμ multum habet periculi. IOI. I. Dignitas Ecelesiastica Regiam Dignitatem provehit potius, quam adimit: dc Regalis dignitas Ee-Hesiasticim potius conservare , quam tollere consuevit. Utraque haee Dignitas, quasi quibusdam eomplexibus sibi invirem occurrunt: cum nee Reges salutem sine Ecclesia, nec Melesia m. eem sine protectione Regia consequatur. 236. I. Dispensare non licεt eontra Praeceptum Domini , quod in Iese vel Evanselio perpetuam habet eau. cm. I 2. I.
Dissimilibus in mussis 3c personis, ratio juris vetat idem esse iudicium. 34 3
Dissimulanda multa sunt aὰ tempus. I II. I. Sed nε quid nimis: nam dissimulatio creat audaciam , indulgentia confirmat insolentiam. Io9. , Divitibus non parcit Deus magis quam pauperibus , qui Angelis non pepercit: qui aufert spiritum Principum, di contemptores suos reddit ignobi. les. Is62. Doeentes alios quae non faciunt ipsi, comparantur coli, acutum reddere quae ferrum Falat, exsors ipsa,eandi. 162. Dolus nullibi patrocinatur. Is3. I. Domare quod non potuerit Rex Angliae suam in.
temperantiam, qui tot dc tantarum domitor erat ut bium , est admirandum . I l. . semunte sultatremn ara crevitoris accelarin, vetus proverbium est Francorum. ILI. Σ.
B. Dransius Consessor gloriosissimus, in ut Suessionum eolitur , pugnaturis: Franci dc Lotharin. gi erant persuasi , quod pernoctantes ad ejus me. moriam, de pugilibus redderentur invicti. I 9.L. in ejusmodi neeessitate confugitur ad ipsum , ex Burgundia de Italia, sic triduo illle pernoctat D. Thomas, pugnaturus contra Regem Angliae,
Dona dum ereseunt, augentur oblationes. 244. . Duleia qui reeepit de nranu Dei, non recuset ama
Dura dc gravia ad tempus sustinentur selieiter, ut feliciora succedant. ID N
ECCLESIAE totius libertas petimitur, in depres.
Ecclesia nunquam deficiet. Eam non deseret, qui pro ejus salute posuit animamr nec causam ejus deserent Sancti, qui pro ea sanguinem suum sum dere non sunt verati, I9LI. Semper proindestis bit firma dcineoneuma. i36 x. Est enim funda. ta supra firmam petram: nec est qui possit ipsam evellere , quanquam concutere . I 3 . L Quinimmo semper dilatatur in 'essuris, crestit in tribbulationibu . 3IO. I. Melesiae qui nititur resistere, est similis homini ,
tentanti dejieme magnum montem fune circumligatum. Nam sae portae 1 σι non maeva intadversus eam, i . I. Non lani igitur capitis esse dignostitur, qui intentat ei ruinam . sic
Melesiam qui spernit Deum spernit. 87 i. Ecclesia tota in negotio D. Thoniae erat repleta tan . to scandalo, ut, si fieri potuisset, , fidelitate de devotioneerga sedem Λpostoli eam, moti fuissent etiam Electi. 6 I. Et maximi, quando audiebatur, quod Papa impediret, ne D. Thomas Regem di Regnum Angliae feriret. ιυd.
Ecclesia nunquam passa est tantam persecutionem , in qua affligebantur tam multa innocentes , alquos cauta non pertinebat, quam in negotio D. Thomae. 28s. 2. Ecclesia impugnabatur ubique, praeterquam in Gallia. 39 I. Ecclesiae de perseeutoribus tae erat Catholicorum sententia. Quod illis non refistere, sit fovere . 2'. I. Quod non puniendus si tantum perseeutor, sed etiam ille qui non impedit, maxime si teneatur ex officio. 136. I. Quod persecutor debeat per poenitentiam declinare ictum sententiae , nisi seriti velit irreparabiliter dc saeculo exemplum eme. Is 6. . Nam etsi in hoc Mundo, persecutores Ecclesiae , cum gentibus videantur in corde dieme i mi es mira earum λ ιbid. IIlos tamen evadere posse Dei judietum quisquis suspicatur, est infideli deterior. 22 . I. Ecclesia quem non protegit, mirum non est , si plu. res ruat in hostes. N. I Melesiam ditati de incommodo alterius Ecclesiae, iniquum est 33s. i. Ecelesiae suae dignitati dc juri renunciare, D.Th.
Ecelesiam Metropolitanam deserere,& illi Eeelesiam aliquam substrahere, est injuria gravissima Deo
Ecelesiarum jura dum in avaritiam principum dissipantur, Iabesactatur status Ecclesiae. I9. 2. Eeelesiast lea dignitas regiam dignitatem promove , non adimit. 23s. L. Ecclesiastieam potestatem non minuit authoritas Regis; sicut parva civitas non minuit autharitatem Regis. 98. 2. Ecclesiastieum comparere eoram tribunali Lateo ,
est jura substrahere Sanctae Sedis. D dc Ckristum trabere ad iudieium, 86. I. Eeelesiastica dc Secularia negotia non esse perini
410쪽
Renda, sed illa relinquenda vitis Eeelesiasti eis , ct haere vendi eanda jurisdictioni Regis , iterum jubet Papa moneti Angliae Regem per Episcopum
i celesiarum praesentatio vel advocatio si ad litem venirent, tractanda erat de terminanda in Curia Re.gis, juria consuetudinem Angliae, unam ex damnatis ab Ecclesia, per Λlexandrum III 8. I.
corpus inter Sanctorum e pora collocatur D. Thoma. Im.
carim otiundus in Castello dicto Cauthe.
burge, nitens impedire vulnus primum quod D. Thomae inflixit Ursides carni sex, graviter laeditur in brachio . 431. casu venerat ad visendum D. Thomam. 37. a Eleemosynam facere , est data pecunias ad honectam usuram. IIII. Eleemosynaequas D. Th. faciebat quotidie, cum esset Λrehi . Episcopus , ante exilium. 7. I. 8. 2. Exul eum suis, Elee
mosynis adiuvari eguit, & adjutus suit. Hs. LI1 7. I. 137 2 LI A. Epit copus & Ponti κ, in terris vlem gerit illius Ponti Mis, qui se pro nobis obtulit in ara Cru- eis. Qui vero illius nominis gloriam gerit, posti detque honorem, Ductusque laboris , imitari
etiam debet primum illum Pontificem. Episcopo proinde ineunabit retistere nempto libertate Eeelesiastiea. 6 2. Si autem timidus est, actum est de eo. 3is. I. Si verbi causa, non audet resi Ilere Regi, metuens illius iram, idcirco condestendendum putet, ec jura sua mitiganda, argumentatur in suam servitutem :ignorans quod tunc maxime sit opus constantia ,
ubi viget perseeutio. in I. Similes Episcopos
tolerantes impeti libertatem Ecclesiasticam , non audentes offendere Regem, comparat Papa vili Esau, qui pro contemnendo lentis edulio vendi. die primogenita. Is 2. Episcopum ergo decet,
nec gratia, nee amore, nee metu ossicium situm
negligere, & Melesiasti eam postponere libertatem; sed pro justitia, sleut immobilem colum inam Ecclesiae, viriliter dc eonstanter se opponere, dc Dei timorem omnibus anteferre. m. I.
D. Thomas voeabat Regem Λngliae filium suum, . se monendum, dc dum deliquit, castigandum.
nitur orbis Regis ad exemplum 97 T dc iterum .
Expector evectam , ut ιntenderet vobis Domi r , o eonversa/ ageretis paenitentiam recedens a via per versa, or a tanderetis latera vestra prava , quorum,
de quo dicitur , peccator cum veneνιt in profundum corruet , 93. l .
Episeopus Ecelesiae suae intenderet debet. Adeo ut Praestet eum tempore perseeution is manete in sua Sede, quam sugere: ne cathedra deserta cupetura pejore, qui Deilὸ genu curvet ante Baal . 8s. L D.Thomam ut evocaret Romanus lyontifex rogabant amici ejus: sed respondet Papa: absit, Christ. Lum Ostrea Tem. X.
prius finiantur dies nostri, quam nos videamus eum sie exire, dc Ecelesiam fiam sie desolatam relinquere. 7s.
Episeopi lieith jurant Regibus fidelitatem , quoad
vitam de membra dc honorem suum terrenum. 298. i. Non debent autem se obligare, ne quidem
pro capite , nisi salvo honore Dei dc ordine suo.
Episcopus ordinans indignum, suspendendus est ab
ostieio suo. I 37. 2. Episcopo debetur obedie tia subditis suis ii 3. 2. Episcopus non valet re- nune late Episcopatui r nisi rati fieet Romanus Pontifex . I 28. 2. Episcopus qualitereumque delinquat, dummodo non sit haereticus, nee d. bet , nec potest , , potestate saeculari pereelli . I s. 2. Episcopus translatus ad aliam Sedem ejusdem Provineiae, non debet iterare juramentum
fidelitatis , suo Μetropolitano: quia per prius iuramentum intelligitur iussieienter subjectus . 241 x. Estque illa consuetudo Romanae Metrsiae. ibid. Episcopi electionem fieri extra Provὶnelam , est comtra canones 36 I. Episcopi electio quae fit secundum nutum Regis , non est libera; nee Spiχω pi tune eligunt, sed Rex. Quod iniquum esse assiimat Alexander III. ad Regem Λngliae. x 9. 2. Electio Episcopalis non est Canonica , ubi adest terror Potestatis sareularIs . 28. i. In Anglia Episeopus eligebatur a Provinetalibus Episci s. I. Episcopi Angliae nullis se opposuere Principibus , propter bona Ecclesiae, praeter Cantuaclenses. 1 6. a. Episcopi Angliae prius sentiunt eum D.
contra consuetudines Regales trux Sed non diu steterunt. Iῖ. I. Episcopos Angliae habebat D. Thomas aliquos occultos amicos: sicut Ionatham habuit David, corpore versantem eum Sau Ie Pa. re suo, sed tota mentis sineeritate eum David exulantem. Is s. 2. Episcopi Angliae in negotio D. Th. suerunt causa totius mali. 186 i. Clarie imi serandi subministrantes arma iniquitatis . 292. 2. eitant Regem contra D. Thomam. 62. a. Sed
praeeipuE Londoniensis dc Eboracensis Episeopi,
ambientes Episcopatum Cantuariensem. bisse Saepe eonvenerunt contra D. Th. ISI. I. Signanter vero in Synodo Northau tunensi , congregata per Rreem, pro suis consuetudinibus. Vide Synodum nationalem. Erant similes sacerdotibus Prophetis Istael, a quibus pollutio egressa est super omnem terram Σ28. Σ. Damnant D. Th. perjurii reonfirmant consuetudines Λnglicanas; appellant ad Papam eontra D. Thomam, ut hie deponatur I9. 2. Vocant eum proditorem: hane et ealum. niam imponentes in faciem.Iepturpiter debacha n-tur eontra D. Thomam cognita Regis inexorabili insolentia. 3 2. I. Coram Papa defendunt Angliae
consuetudines, rogantes eas Corfirmari. I 39.2.
Sed ibidem eon sunduntur. 2s. 2 Confusi
in Λneliam revertuntur, sine benedictione 26.1. Dictant sententiam, a Rege pronunciatam con tra D. Thomam . I s. l. Μodo aiunt, modo negant: ad nutum Principis, velut servi eo miei. I9e. I. Uerentes Regis iram , occidebant animam.
22 d. 2 Quia non audebant pro libertate Eeelesae ostendere Regem , comparantur iudaeis, qui eorrupti sunt peponibus dc alliis AEgyptiorum ἐν ma Iemesserit ire, dc Ecelesiam fatigari in Iluo 'la-