장음표시 사용
411쪽
bim , quam itinere trium d Ierum, in veram prindito libertatem i. Ita vero Mant timore perculsi, quia Rex nec Superiorem habebat
qui terreret, nee subditum qui repugnaret. III. a. Improperant D. Thome benefieta Regis . Μinantur perieulum esse, ne Rex, si excommunicetur , fiat Apost ara. 1 3 3. I. Negant Regem pestrasse. Hu a. appellant ad Papam de su. turis gravaminibus , contra D. Thomam. ivi. Pmponunt D. Thomae petieulum Ecclesiae Romanae, periculum Regni , periculum iuumssiorum. Respondet D. Thomas, non fieri
is pi Angliae eompar ntur Λbner, quieustodire debuit Stulem, nee impedivit quin David auferret Regis Myphum dc Hastam. Iss. Ex
cusant Regem: praedicant ipsius laudea: totum vero argumentum eorum erat, quod Rex, au.
dita monitione Papae, non intumuerit iratus, sed dixerit separatum obedire, si deliquerit. Allegant Resis affectum , sed nullum ostendunt essectum. 139.2. Dicunt illum paratum obedire , qui omnes relinquebat in exilio, non restituebat rapta, M. I S. I. Quae omnia erant toti Μundo publiea, H . i. Unde cum praedicarent Regis virtutes, respondet Ioannes Saresb. Enaere
peregrinum , vu/nis rauca re mei. ἐ&4. Illius enim erimina toti orbi erant cognita. i6r. 2. Pr ponebam D. Thomae periculum mortis. Resp.
Thomas, quod in tribulatione dc sanguinis eisu. sone . Melesia soIeat crescere dc multipliori. M Cudebant novas di ingeniosas rationes , in subversionem libertatis Eedlesiastieae. ιbId. At. testationem edunt pro Rege. i . i. Sigillatam tribus Episeopis tantum , dc conceptam nomine omnium. ιθι d. Fuit aliqua fraus i a numero nominum. ibid. 362. . Quia adhue o Gimsivebant D Thomae. ibid. Λppellant denuo con . ita D.Thomam , quia in Regem minatus suerat
serre sententiam. III. I. Selibentes ad D. Thomam, in principio Protestantur obedientiam, dein sine manifestant suam contumaciam. I 6 LIn prine ipio di eunt ei Ave Rabbι : dc postea, ut eum arguerent, dc convincerent salsis testibus, elamant, quod recuset reddere taesari quae sunt Caesaris. sid. cogitantes in animo, nων basemus Regemnis Caesarem, crucifige Crucifige Pontificem
lum gravaminum cum appellatione. I98. 2. Λliquibus excommunieatis,timem dc terrentur.287. .
Spem ponunt in morte Papae vel D.Tho .is3.2. Iterum appellant. Sed multi recedunt ii nequioribus , nolentes subsignare appellationem. 29L. I. Minuitur numerus contumacium. 29 I. Multis conversis, redeuntibus ad cor, exhibentibus
D.Thomae obedientiam. 3II. i. Rex appellan res vorabat suos Episcopos, alios vero ,.Prodi. tores. 3 2. 2. Faciunt Regem , post pacem, resilire 4 pactis de promissionibus suis. 338. 2. Meerdotes Baal de salsi filii Prophetarum, qui totius diseordiae incentores ab initio ex iterunt, pergunt usque in finem. ι d. praecipui sunt Eboraeensis di Londoniensis Episeopi. ιMd. go. I. 2. Illi qui juraverant consuetudines, a Papa excommunicantur
terant nisi in artieulo mortis, de mandato Papae . I9o. v. Fixerunt mortis periculum: nempε eis: perunt ut de mandato Regis transfretare conge.
rentur: de hoe titulo absoluti sunt ab Episcopo ignaro.-Sed invalidὸ sic Episeopi Λngi .
quantumeumque obstinati, agnoscunt Romanas evocationes : gratias agentes Summo Pontifici ,
quod dignatui sit Legatos mittere a suo latere, ut Parceretur sumptibus. 398. i. Episeopi Angliae fatentur etiam Regem excommunieari posse, Acrotam terram ejus sub interdicto poni. ι,M. sed negabant D. Thomam id in hae causa iacturum Iieite, quia supponebant Regem innocentem esse. ιμιέ. Episcopos Angliae eonfundendos, per depositionem Regis Angliae, faetendam a Papa, authoritate αPrivilegio D. Petri, spes fidei erat eertissima. 23o. I. Episcopos Angliae aliosque, non posse exire Regno, sine Regis eonsensu; Item si exeant, quod asseeurare debeant Regem , quod nihil sine eontra Regnum facturi: erat una e consuetudinibus Λngliae, damnata ab Eeclesia per Λlexandrum III. fr. I. IS. l. Episcopatus diu vacare, est lamentatione dignum.
99. I. Error cui non resistitur, approbatur. Il7. I.
perias dc miseria. i7s. I. Rothomagensi sp . ponderat illi benefietum . Negat postea , me tuens offendere Regem Angliae. ι76. i. Ernulphi patientia. 176. I. Ethleae gentilis praecepta in eo totaliter vigent, ut earnalium passiones affectionum, quas nequeunt penitus exti reuere, reprimant de subjiciant rationi. 17 I.
Evitare dum volumus aliquod malum, dc in illius finem offendimus Christum, in poenam peccati, plerumque aecidit id, quod timebamus. Sie Iudaeane loeum perderent , gentem, eiderunt Christa;
de eo ipso Ioeum δc gentem amiseri t. 333. IEvocationes Romanas exeludere nitebantur Rex Angliae. as I. I. Nullum exire possie, sine Regis licentia , erat una ex consuetudinibus damnatis
per Alex: IIL 38. r. dc D. Thomam. III. L. Episcoporrum Appellationi misit Romanus a. ti sex Legatos suos, ad parcendum sumpli DLi79. I. Gratiar Pontifici agunt Episcopi. 19 i
412쪽
istopi autem ad morationem Papae venire tenentur, ex ordinis sui necessitate, non obstantibus quibustumque praetensis consuetudinibus.
Examinandorum, pro ordinibus di beneficiis, sum. mam euram adhibebat D. Thoms: Observans Eeelesiastieam institutionem, examinabat per se, vix credens aliis. ' DExcessus semper eavendi sunt. IExcaecat Deus Reges, dum eos vult punire: qui novit auferte spiritum Principum . de terribilis est apud Reges terrae. ICO. I eommunieatio dieitur preteisionis Elogium.132.2. Securis Evangeliea. III. I. Gladius Spiritus Sancti. I 7. I. Gladius Petri, contra persequentes ejus navieulam. χω I. via Retia quae dueit ad uuam. ιbId. vatiae illius species. III. I. Ex mmunieationem debent praecedere legitimae monitiones. 13α i. Nisi delictum notorium sit. 137. iSie D. Paulus exeommunieavit publita sornieaalem eum sua novercae inauditum, absentem , non citatum. I 37. 2. Excommunicatio non tam
Deile est adhibenda: maxime respectu Regum. 33 L. Quia immo tutius interdum toleraturaliquod malum, quam per illam incurratur gravius damnum. ibid. Multa in hae parte sunt dimittenda Divinae gratiae. ιbti . mod si tamen serenda sit in personam Regis, praemittenda est magna cautela, eonsilia maxima II . 1. 36. I.
Excommunieari non posse Ministros Rugis, sine Regis lirentia. aut in absentia ejus, sine justitiarum lieentia , erat una ex consuetudinibus Angliae. 58 Resutatur quia non dixit Chii. nus Rul, sed Dae Ecclesiae.93.2. Damnatur a D. GaI7.2. Et ab Ecelesia per Λlexandrum III.s3.2. Excommunieatox non de re dare vadimonium ad remanens dc juramentum, sed tantum vadium dc plesium standi iudieio Beclesiae . ut absolvantur rerat una ex consuetudinibus Angliae. 18. IExtranea i eoinsuetudine Ecclesiastiea. 237. 2. totius Ecclesiae. χ m. i. Damnata ab Ecclesia per Alexandrum IIL 38. I. Eos sine iuramentum ab misere nullo modo vult D. omas. 3s9.2. Nec Legati Potatificii. 247. I. In mortis perieulo permittit eos insolvi Papa, sed praestito iuramento, quod, si conv xlescant, parebunt mandato Pontificis. 179. I. Meommunicatos suos absolvit D. Thomas sub conditione, quod pax sit secutura intra certum tempus. Pax non est secuta: Denuneiantur iterum exeommunicati. 26 . 2.
Qu. Idem faeiunt Legati. χ62. 2. Idque
de mandato Papae. 1s T. L Praemittunt juratoriam cautionem. III. L. Tandemque absolvuntur , tangente Evangelia, dc promittentes se servaturos, quae Legati injanxerunt. 247. . Eorum nomina. 269. I. Exeommunicati comparantur leprosis, qui in veteri lege, extra castra projicie tur. I. Hi ne excommunicatus tenetur se s egare, comma. nione fidelium. 263. LExcommunieatorum nomina non licet nominare in Μitar ne Regum quidem. Isti P. Excommunieatus appellantis ossietum implere non potest. I 67. 2. Excommunieati promotio ad Demnatum contra
Papae arandatum, declaratur 1 O. Thoma ipsa
iure nulli. m. I. Exeommunieati per annum solabant notari insin
Excommunicatorum nomina sunt assigenda valvis Melesiae, ut nota sint omni L G8. 2. Sunt
que ab Episeopo publici denuntianda omnibus
i vieinis ,ex decreto Honorii Papn. Is L. I. 26s L. 279. 2. Ut vitentur scilicet. de nἡ sit eausa ex sitionis, apud illos qui non vitarent exe--
municatos. 1Md. Exeommunicato communieare non licet ἐφ ostulo , nee mensa, oratione et sed denuneianda est ea culpa , quare ipsum oporteat Vitare. IEI. I. Exeommunicato eummunicare licet, in ordine ad ejus conversionem. ILyx ιδ l. 2. 279 L. Exeommunicatis non est communicandum ant
quam absolvantur. 246. I. Etiamsi spes fit quod per ipsos labricabitur pax 28ti x. Qui illis eommunicat,grave scelus committit. 333. 2. Et statim in se contrahit excommunicationis poenam. 137. I. 28 1. 33s, Dexcommunicato communicans est excommuniea. ius, etsi praetendat se injustἡ excommunicatum.179.2. Nisi prius res examinetur. sId. Noa ex communicantur qui participant cum persona, sed qui paralelpant cum malitia. I 27. I. Excommuni eatis eommunicandi saeuitatem concedere , non
valet ipse Romanus Ponti ivit, 28, L D.T aras ibi . Exeommunieatux Robertus de Broe panem offert Canibus: Canes reeusant, etsi avidissiMea s merent, quae offerebantur illis ab aliiL i. i. Excommunicati sunt Reges δ: Imperatores 1 Ponti- Mibux 99.2 2 1
Exeommuni rationem esse solum remedium, cum interdicto totius Regni , qua humilietur Λnglia, exclamatri Tuan s. I9 A. Exempla prava numquam sant permittenda. 27O. I. Sedes Apostoli ea permittere ea non debet in ipsis Regibus. 22s. I. Nam pIerumque quod puniri non audiant, licitum opinantur. ιbiae. Exempla pernieiosa semper sunt cavenda , ne transmittanis tui ad posteros MO. 1. Nam exempla prava , pravas semper L in Posteris, generant consequemtias. 28 . I. λυ- de veteri faciet ventura thno : as puerunt fierι turma, Aut beri. 2.
Exempla vero delinquentium , delinquentibus stu-stra peto muntur,. quippE quae in die judieii noti excusabunt. I96. I. Exemptionem Clericorum Foro saeculari impeti, lamentatur D. Thoma 73, rataperientia . rerum materest dc nutrix. 3 s. MExprobratio ingratitudinis ingens de perquam et gans D. Thomae , contra Robertum Heresor. densem Episcopum,. mixta cuα exhortatione. 86. I Exulem deret eo itici exulis L quamquam exulet pro justitia. 23. I. Exules pio justitia dc proscriptos Dei contemnere n5deeet . quia talium Patronus est Christus.. II. I. Exules quantumcumque disperii sint , ubique eis
dest qui pascit volatilia Caeli,. dc Lilia. vestieΛgrorum. χῖ . L. Cumulat eos Deus meritis ut magis proficiant, de mitius sit illis exilium 233. I. Saepe reperiunt gratiam apud extraneox rite
413쪽
Patet in Iosephi DanIele , & Helia.
Exules pro fide in exilio morientes, confidendi sunt evolare ad Coelum. s. 2. Exuli Episcopo propter iustitiam, per omnia est obediendum consulendumque. 4 o. I,
FACILIs qui est in dieendo, mirum non est ,
si stellis sit in mutandα a 8 . I. Fama volat, majora referens, & pejora quam sunt. 76. I. Familiaritas praestat omasionem machinandi omnia.
Festi Sanctorum celebrat Ecelesia obtres eausas. Prima est ut in Domino gaudeamus, Sanctorum beatitudini congaudentes. 37M Meunda est ut exemplum proponatur. Tertia, ut implo-lretur eorum patrocinium. ibid. seqq. tritiae tertiae consideratio subtilis, In qua multa aeciderunt D. Thomae, adeo ut dies Martis esset illi verε dies Martyris. 53-Feria quarta D. Thomas abstinebri ab esu earnium. Et ne vir Dei hoc Sanctum propositum violaret, miribiliter secum impetu, piscis, quem Brennam vocant, projicit in ejus gremium. 24. l.
Feria quinta ante Pascha , solet Papa publie absolvere dc exeommunicare. 36 . 2. Fides servanda est: quia quod non est ex ea, pee-eatum est. I 43 2. Fides fine operibus mortua est. 23 DFidelis est Deus aequὸ in eamminationibus, ae in promissionibus. II7. I. Fidendum numquam est fallaci. 2so. i. Finis est jusque rei pars potissima. Is 8. 2. Finis
Filii debent alere parentes , etiam secundum jus
Filiorum delicta puniuntur in parentibus negligentibus eos eorripere ἐν exemplo Heli. 26 l. I. Flandrenses metuuntur ab Anglis. 83. 2.
Flandrensium Comes Philippus, Germanus Regis Λngliae Henriei II. Frater Matthaei Comitis Bolo. niae. 23. 2 Bona illius indoles est nota Papae. pr. L R agatu Imperatricis & Reginae , mittit masnos viros ad Regem Ansliae, pro pace inter hune de D. Thomam. 8 i. l. Papa commendat illi D. Thomam. 87. 2. Iubetur rogari per D. Thomam , ut Ecclesiae succurrat Eleemosynis. 178.1. Rogat Papam ut D Thomam restituat e quippe qui non exulet nisi pso nomine Dei & Summi Ponti fieis. 29 . 2. Pertrahit D. Tho. lmam ad colloquium cum Rege Angliae. Σi . a. Tius eoiloquium cum Rege Λngliae. 89. I. iEst mediator paeis inter Reges Angliae At Franeiae axi i. Eius auxilium implorat Episcopus Rhemensis, eontra cives sibi rebelles. I96. iest omnium mitissima. 2 8. I. Eius enm. mium. 2i . I. Inter omnia Regna Mundi, non est Regnum, quod fidem sinceriorem , charitatem serventiorem, devotionem uberiorem Apostolieae Sedi semper exhibuerit, quam Regnum
Francorum. ΙΑΣ. I. Vide Gallia.
Francorum Principum pietas erga D. Thomam, dc observantia erga S Sedem , , qua expectabant favorabilem D. Thomae, in eausa ejus, determinationem. 293. x Fraus non patr Inatur. Per fraudem obtenta a stilutio, non est valida. im. a. Est juris elusio. 2362. Fugere potest Episcopus persecutores , exemplo Christi, dc Apostoli per sportam dimita ac7.2. Dummodo non causam sugiat perseeutionis, sed laetem persequentis. Nee tunc Ecelesiam deserit, si exemplo D. Thomae, ad Superiorem recurrat pro sublevamine. Lb ae. Sic navem non relinquit, qui, ut eam ad portum attrahat Scapham ingreditur. HId. Est autem tentare Deum, se ipsumeertis dc manifestis objectare perieulis, si pateat Opportunitas evadendi. UM. Furor vehemens Regis AnglIae. 88.2. Sed solitus ib H Pileum de eapite projieit, Baltheum distin-dit, pallium dc vestes, quibus erat indutus, Ion. gius abjieit: stratum sericum, quod erat supra lectum, manu propria removet, de quasi in sterquilinio sedens, incipit stramineas mastieare s stueas. Ibid. Causa erat , quod Richardus de Humer videretur aliquid loqui in favorem Regis Seotiae. bM. Futura velle vatiei nata, est Imprudentiae. Deo relinquenda sunt ista: nos quid domi nostrae si , explorem . 3 . L.
GALLIA sola, temporibus D. Thomae, erat libera , quaestionibus prementibus libenatem
Ecelesiae. I9 . I. Galli semper muti , exploratores habebant , per quos noverant secretissima, quae fiebant, etiam in Conelavi Londoniensi. 76. . Gallieanae Ecelesiae Eneomium. Non est Meelsia, quae Romanae Cathedrae fuerit utilior , in omnibus angustiis e)us, quam Gallicana. xl . 2. Ex seissura Eeelesiae Anglieanae, amarissimo repletur seandalo. 29O. I. Ejus laetitiae, propter progressus Romanae Eeelisae, sub Alexandro III. Σ33. I. Illam a Romana Ecelesia separare stu. debat Imperator Fredericus, victor hactenus gloriosus; sed ex tunc caepit deficere Imperat ris potestas. 168.2. Gratus illi & aeceptus erat D. Thomas exul, pro sua reverentia: quia tantae iniquitati se opponere ausus est , & pro libertate Eeelesiae sacere verbum, dc Apostolicae Sedi in Privilegiis servandis servare fidem . 21s. I. Seribit ad Papam pro D. Thoma . 29oi. Audit duos L gatos mitti contra in Thomam defensorem libertatis Ecelesasti, a Gemit. 27s. 2. Λudit Londoniensem Episto. pum absolutum ab excommunitatione. Turba. tur a standalis. 333. I. Et ipse Ponti sex ineipiemale apud ipsam audire, quia tam segniter agmbat eum Rege Λngliae , quem non punietat. 3 . i. 3οῖ. i. Adeo scandalizatam eam esse, ut magis turbari non possit, quod Rex Anglit non puniretur, stribunt ad Papam Regina Flanetae. 3'. 2. Episcopus Parisensis , 3rg. 2. Os potalii. 3ω. . Gallieana de Melesia existimatio. Patre, inquit D. Thomas ad Al xandrum II . si vestra aes se
414쪽
inquit Wilhelmus Carnotensis Epilaopus ad
tram , juxta quam absorpti sunt Aurbores eorum . ADequIn timendum est, tantum scelus muneat impunitum , citius ει Anmanis erGallicanae Ecete a perniciem Religisala ruinam
Gallieana Beelesia praeseribit iuramenti formam , quam Praelati Ecelesiarum osserunt & faeiunt Prineipibus, jurantes servare fidem in indemni. tate vitae, membrorum, honoris terreni, salis
Gaustedus Ridet Arehi Diaeonus Cantuariensis , agit contra D. Thomam Episcopum suum: princurat , Papa litteras legationis per Angliam , committendae Episcopo Eboracensi. 67. 2. 68. I. Infidelem suum sub obedientia, di poena priva tionis bonorum , citat D. Thomas ad conspectum suum. . I . I. Inobediens citatur altera vi. . ιbId. participaverat eum excommunieatis .
ibid. In absentia & ignorantia D. Thomae, sa- ciebat investitutas Meleliae, conserebat Curam animarum, & plebanas Ecclesias onerabat variis exactionibus: quae omnia illi non lieebant. Unde Thomas revoeat Omnia in irritum, & ipsum publieε exeommunieat. 279. 1. Uoeat eum D. Thomas non Λrchi-Diaconum, sed Arehi-Dia.
Genitis ex iis qui in saeris erant, non obligari Episcopum eonferre ordines, aut beneficium , statuit Rom. Pontifex. 66. 2. Gebretus Folistb. vir saeculari litteratura & lege Di vina instructas ad unguem, de Monasterio tran. sit ad Epistopatum Heresordensem. 267. 2. Mor.
tuo Theobaldo , Cantuariensi Episcopo, aspirat ad illius Cathedram : sed spe stustratus ,
odium eoneipit in D. Thomam. Iψα I. I 6 I. I.
solus contradicit electioni, qua D. Thomas eligitur Λrehi - Episeopus Cantuarientis . s. I. Transfertur ad Sedem Londoniensem, ad multam instantiam precum Regis Angliae, apud Papam. 83. 2. IO. 2. Pergit ambire Sedem tantuariensem, & illius sibi arrogare Primatum . Negat D. Thomae obedientiam, studetque alios
addueere ad subjectionem suam. 2s I. I. x88. i. λ89. i. 29o. I. Negabat autem obedientiam , quia etsi fidelitatem jurasset existens Herescit- densis Episcopus, non iteravit juramentum exi. lnens Londoniensis. 2 2.2. Uerum respondet Alexander Papa, quod nihilominus MDivo Thomae subjectus, quia non est translatus lad Sedem exemptam ab obedientia praest da
debat vero Primatum, quia Arehi Flamen sedit Londini, quando illi e colebatur Iupiter. 23 . i. verum Primatus Melesiae Cantuariensis petitur ex eo, quod prima susceperit fidem, & sit omnium Melesiarum Britanniearum nutrix di propagatrix in Christo. M r. I. Primux in Angliastidit Ecclesii unitatem. 16 I. I. Λuthor scissurae, sator discordiae, scandali somes. 288. . Mehi in Synagogus. I 2.2. Antiehristi prae ambulus. 172 2- a- I. Λntichristi membrum. 72. I. eomparatus Sinoni dolos 2 8. i. seq. Saredidos Baal, falsus filius prophetae. q. 2. Coinparatus Λehitosel, propter malum consilium suum. 23s. I. Cum namque Per se satis non inasaniret, instigabat Regem. 231. 2. 252. 2. Λὐ mittens Resis consuetudines, ut Regis gratiam eoneiliaret sibi, in confusionem D. Thomae. 62. a. Dues contra ipsum lamentatur D. Th mas. 232.2. Uoeat D. Thomam stultum, in Deiem. I I. Romam proficiscitur. 23. 2. Dein baeehatur eontra D. Thomam. ιbtic o seq. Parsere Fratre, inquit Papa. D. M , paream eι Respondet Gilbertus: tum Papa: Non duo Frater quod pareas e , sed tibi. Λd hane Apostoliea in vocem & tubam obmutuit consulas. ιbia. Cum suis revertitur, sine benedictione Apostolica. 16.1. obtinet a Rege potestatem in Provineiam Cantiae. uti gloriatur nullum illis aliquid posse praeter se. I I. I. colligit pecunias Μωnet ut 1 D. Thoma ut abstineat di restituat. stae. sub anathemate, mandatur illi , D. Thoma. receperat centum & octo libras et . solidos, ct sex denarios. II L. I. Λppellat ad Papam. ibid. Libellus ejus supplex ad Papam. Hae Consignat interim pecuniam . Gid. Renuntiat suo iuri , in manus Regis, D. Thomam me. tuens: Rogat alium praefici. Postulatque meunias servari; donee lis terminata sit. III. 2. Cum consisteret ad Λltare, ab ignoto recipit litteras Papales, quibus D. Thomas constituitur Lega. tus Apostolicus per totam Angliam. I . i. Coninsternatus recurrit ad Regem per litteras ibid. Sua
det & rogat posse , obedire ad interim : sed manis dari Episeopis, ut colligant sua gravamina, arpellaturi ad S Sedem. ibid. Objectionibus ejux
respondet D. Thomas. I 24. I. Denunciatur e
eommunicatus Cardinalibus, jussu Papae. 237. a. Excommunieatur 1 D. Thomar & promulgatur excommunieatio Londini, in Melesia Cathedrali, in ejus absentia. L64. I. Convocat Oditum Londoniensem. In vehitur eontra valorem exeommunieationis. 26 . r. Dicit esse nullam.
ibid. Appellat ad Papam. 264 2. Non curat
suam excommunicationem. Nititur obtinere per
ossietates Regis, ut reliqui Episcopi& Abbatesseeum communicent, & simul appellent ; sed fiustra. 289.2. Monetur a D. Thoma : resipiseat, quod oesinebit veniam. 194.2 Ejus e mmmunieatio confirmatur per Papam. 3I 2. Praestito iuramento absolvitur a Legatis quartis: de saeuitate Papae. 329. I. Sed absolutio mand tui sereati secreta: ille vero eam publicat. a.
Redueitur in excommunicationem per Papam.
3ss. I. Quia intersuit coronationi Regis. ibid.3s6. i. Plaeeipua causa est quod Rex, post pa-eem , resiliat a pactis & promissionibus. φ38 2,
Tandem senio gravis, eorpore debilis, per aetatem & jejunia. 367. I. Cooperatus est morti D. Thomae. 362. 2. Eboracensis Arebi Episcopus a soluius a vinculo exeommunicationis; rogat Pa
pam ut idem beataeium impendat London.367.1.
415쪽
Vir in utroque iure peritu S. I 69. I. Clericus i 7 . I. Sub D. Tholma. A quo α ae. repit primum beneficium.. 176. 2. Poli quam habitasset in Francia, deserit Regem, & accedit Reginaldum Coloniensem schismaticum. II E. DRex illi indignatur: tum Liuia contra beneficia ei praestita, discessit, Rege insalutato. : tum quia diverteret ad schisurati eos. Deinde,quod ad Theu.tones diverteret, qui, si possent, invaderent Regnum Franciae. I73. I. Participavit eum Sehisma.
ticorum vita , non crimine. i 68. I. Numquam
fuit Sehismaticus. I I. Tanta vero inter Schise malleos pollebat authoritate, ut quidquid dietabat, haberetur Sacro-sanctum. I7I. 2. Publice tamen agebat eontra Schismaticos. ibid. Indignatur D. Thomae, quia audierat, tamen ex falso rumore. quod D. Thomas detraxissiet illi apud Re .gem Francia'. I72.2. I homas vero scripserat quidem ad Papam, pro ejus reconciliatione. I79. I. Girardus convertitur ad Regem Angliae, obligans se juramento fidelitatis. 174. r. Papa mittit 1br. mam juramenti, quo erat abibi vendus. Forma illa extat. I74.2. Absolvi poterat, sed non retinere bene fietum, quod de manu se hismati eo-nim reeeperat, nisi hoc ei iterum conserat vel
.sa. ibid. Papa seribit ad Regem Franeiae, ut Gi-rardum in terram suam recipiat, & ingratiam.
ibid. Post mortem D. Thomae , si Episeopus
Convenirentis. yy-2. Gratia. Is i. i. 226. I. Praeiens Zc eooperans. 7 ι. Ubi vult spirat. 62. 1. est Sermo Domini currens veloe iter, statim immutans omnia. gs. 2.Peceatores Deus urget ad gratiam , quadam violentia charitatis 1 manente tamen arbitrii libertate. 219. I. Monitio non adfert Ductum , nis prius in corde operetur virtus ec gratia Salvatoris. 234. I. lGravamina allegata contra D. Thomam ab Episco. pis Angliae. ID. 2.
Gravari non est rensendus injustE, quem jus punielegitimε. II 8. 2. Guaseonum levitatem timet Rex Angliae. IIDI. Guido Cremensis Haeresiarcha. iri. i. Ho I Schismaticus contra Alexandrum tertium. 9 I. 1. Pisi reeipitur. ibia: Arelli Episcopus Pisanus sugit cum Clero suo. ibid. Imperator Fredericus illi adhaeret. ibid. Illius Nuncium e sua terra ejiei te lector Moguntinus, minans si vel ipse vel alius Sehi isticus, ad se veniret quod oculos ei erueret. ibid. Clauditur in Turri Stephani Theobal. di. 2 o. I. Favebant ei Senatores Romani; sed metuit Senatores alios Kalendis Novembris regimen Urbis accepturos, Alexandro Papae De uros fidelitatem. ibis.
HAbitum servi induere cogitur Imperatoi Frede
rieus, a Papa depositus; dc sic noctu Secutiam egredi, tamquam famulus quaerens aliquid, pro
Haerestaretia vel author schismatis si revolvamur Historiaeὶ non egit umquam poenitentiam , nisi
piatur a Stephano Λnglorum Rege in filium, de haeres Regni instituituri 2 6. h. iurat publies de
solemniter quod terras perpetuo conservaret Ecclesiis, quas eis Stephanus contulerat. ibid. Ratione Dueatus Normanniae, debebat homagium praeliare Regi Franciae. 22o. 2. Etiam tunc quando erat Rex Angliae , mortuo Stephano, cui successit. ibid. dc dictus suit Henricus II Henricus Uintoniensis Episcopus, atavis est editus Regibus , elarus genere, sed clarior virtute. 29ῖ. I. Provectione autem aetatis, & morum sanctitate Clarii limus. ibid. Ejus eneomium. Tempore persecutionis renuntiaverat Episcopatui , malens redere honori suo, quam Regis violentiis; sed Papa non acceptavit renuntiationem. I 23. 2. Alienaverat crucem Ecclesiae jubetur per D. Thomam, eam revocare Adhaelit D. o-mae 293. i. publicavit nomina illorum quos D. Thomas excommunicaverat. 292. I. Prae senio non comparet ad synodum Londoniensem . Rogant eum Episcopi per litteras, ut appellet eum illis ad Papam , contra libertatem Ecclesiae. 3I. t. Ipse vero respondet: Vocatus a Summo Pontife , nec anello , nee an Mare volo. ibid. Alii per hune
Summum Ponti fiem. intellexerunt Christi Vicarium , quasi appellatus esset Romam ; sed ille intellexit Christum , ad cujus extremum senex appropinquabat judicium. Gid . Et subjungit;
de dilectionem vestram exoratam esse rogo, quare nus me In cur appellationIt angoras poreatu inremdere:ub male monis jaculam debeas Mare. Heraelius Patriarcha Hierosolymitanus, vitae sanctitate non insimus, venit in Angliam, a Rege
postulaturus auxilium contra incursus Ethnicorum . Narrat Religiosum quemdam, in palistina , apparuisse suo Superiori, post mortem. Di. xisse se beatum. Se vidisse D. Thomam ascendentem in caelum , stipatum Apostolorum , prophe. tarum de Martyrum choro. Et Dominum dixis Γ'
D. Tliomae. Ite decet te ιntrare in curiam Domini tui. suantam glariam dona ut Petro , me tibi mIn rem dabo. s I. I. Et per hanc revelationem , martyrium quod D. Thomas subiit in Anglia, est
cogntili Hierosolymae, insa quin derim dies.sMd. Hierosolymitani itineris signum erat crii κ imposita humero. ΣΣι. 1. Rex Franeiae desiderat illud instituere cum Rege Angliae. ibi . Rex Angliae curat signifieari Regi Franeiae qu Q ct iter illud sibi placeat. ibid. Λt Rex Franciae dicit turpe est e toties decipi, nee se a Iiqua ratione crediturum quod Rex Λngliae in animo meditetur hoe iter , nisi humerum ejus cruce videat insignitum. Stul. tum esse nudo verbo Regis Angliae habere fidem. ibid. Riehardus de Luci signum tibi erueis imponit, profecturus Hierosolymam. 89. 2. B. Hildegardis sanctitate celeberrimet claret visionibus dc oraculis. Eugenius Papa eam plurimi satiebat. Praedixit quod Eugenius non esset pacem dc gloriam habiturus in Urbe , nisi in extremis diebus.17D I. Ioannes Sares riensis rogat Girardum Puellam , ut eam consitat, an revelatum sit ei aliquid, de fine Sehismatis eontra Alex. III. ιHae Historia eontroversiae inter D. Thomam dc Regem erat publica in omnibus plateis. 27o. a. Homo non est laudandus in vita sua, nec judieandus ante tempus. 33O. I.
416쪽
Hubertus Lombardus Mediolanensis , vir potens opere & sermone, Fit Archidiaeonus Bituriren- lsis. 36. L Uoeatus, D. Thonis, hute adhaeret tanquam unus ex suis. 1m. Fit postea Episeopus Mediolanensis: deinde Pontifex Romanus, dictus Urbanus III. Hugo Comes possidebat bona Eeelesiae Cantuariensis. Execimmunicatur 1 D. Thoma. I. TO- ea terra ejus sub interdicto ponitur. Interdictum rogat tolli , D. Th. sed non obtinet nisi Evangelizandi usum , baptizandique , dc moribundis
administrandi viatieum. 36o. I. Convertitur a ad summam D. Thamae laetitiam . ibid. Humanum quilibet a se nihil reputet alienum,1 3s. A. Humiles eligere solet deus, per quos sternat super bos. I λ a. Humili ex stirpe natum esse, de Propter virtutem ad altiora erigi , non est probroium . I 36. i. Sed gloriosim est, simi suit David . ibid. Sie Petrus Piscator erat, quin sest Princeps Ecelesiae. uia. Ita respondet D.Th. obpetentitas quod humili stirpe natus, ad tantam Cathedram esset evectus. ivi. necessores Per sumia, ait; ib d. Humilitas ct zelus misceti debent. IO9. I. Humi. litate tua dumerestit alterius inhumanitas, tum contra sonius est eundum. 66.L
IACULA non praevisa sonitis seriunt . Iscl. 2.
Ignorare possumus caussam persecutionis, quam merito patimur. 226. I. Tantoque magis sunt
timenda Dei judieia , quanto magis ignoraturi
causa. ibia. Ignorantia & neeessitas excusant arregularitatem .
Idololatria speetes est, sub emuscumque uillhatis re,
spectu, creaturam Creatori praeponere. 18'. I.
Imperatoris Constantini, laus. Negat se posse judicare Sacerdotes. I1s. 2. D. Thomas non dubitat quin sit in eoelis, ibid. Ejus exemplum dieit proponendum Regi Angliae. UM. Imperator Henricus deponitur 1 Gregotio VII. in Milio Romano. 2D L. Imperator Fredericus Aenobarbus , antequam eκPrincipe fieret Tyrannus, ex Catholi eo tibisma. tieus, non erat illi similis in filiis hominiun . 168. 2. Λb orthodoxis vocatur Theutonicus Tyrannus. IO . I. 2 6. I. Sacerdotium seidit adversus Dominum , sed ii Domino scissuram Oasit Imperii. 363 2 Quanquam in nullo erra rei contra articulos fidei . istic Indisit curiam generalem in Wieeburch , in diem Pente stes , discustarus uteresset Papa legitimus, an Rotandus dictus Λlexand. IIL an Guido, dictus P
sebalis λ G1. 2. Conventui adsunt quadraginta Episeopi Imperat. impositis manibus supra Reliquias Sanct jurat se nunquam recepturum Alexandrum III. Idem jurant Episeopi supra Sancta Dei Evangelia. Vid. Sed Epistori aliqui jurant eoacti. Sie Magdeburgensis primus iuravit eum fietu di planctu maximo . Io . 2. Malebat amittere Regalia: sed ipse eum aliis jubentur Regalia servare dc jurare. Hic Idem juraverunt Legati Regis Angliae Henti ei IL M8. I. Iuramenta haec laetunt penuria . I. . I. Tum Imperator Edicto
publieo mandat Λlexandram Hiei, Palatalem
vero recipi. IOZ. . Sub gravi pinna. io . I. ca su quo Imperator occubuisset , statutum erat, ut Reeessor ejus Edicto huic suberiberet. 1 . I.
Obsidet urbem Romanam . 1 . 2. Cum ver Roma a malifex per flantiam distras evect et, vivet-prevocaretur adortiterulam: ct Imperatore contra Mureus patiensis Uur , po cara peccavis a deret adeo ut error in amotriam ver
teretur a UICARIUS PETRI A DOMINO
rentis eν praesentis, tanta felicitare es celeritate rasee fit, ut ιn ea inu bisere videatur nisi tortores , euos evitat ιnterdum, Angustiarum quas emtaro
EFFECTUM SORTlTΛ EST, er hane de
Pri istis μινι ta - PMet in se Dominus confise masse . me eum ItaB -duo, is eo viscedentes reai Paverant Medi num , Fb matvor exputeis rem, Cat Maeos reduxerunt se νον , ει υ ὐ-- ωι unam est re ad serant. sed quia nota re οπμελ 23 I. Ex Augustus confusus deserie Urbem. Eo7. 2. Ignominioia humilliatus, s ctus sine honore coram populo dc gente I 83. I. quem Deus misericorditer feeit Ex Augustum . 1 2. I. ut de fastigio Romani imperii, ob rael sia persecutionem, in paupertatem & ignomiis num miser, sed nulli miserabilis corrueret, ad gloriam illius qui solus, pro arbitrio, Regna Imperia transsere. VI. I. Ex-Λugustus congreditur eum Mediolanensibus. Fugit . I9ι. I. Irin ruunt in eum urbes Italiae. Fugit. Nee jam PDp est tutus, quia sui quendam nobilem ripis se execreaverant. 2I9.2. Lombardi insequuntur eum cum viginti millibus hominum: iugit. Latet. Non audet latere in eodem hospitio. Diae.
Monetur 1 Religioso Carthusensi , quod paremnoen esset habiturus, nisi pacem redderet Ecel siae. vid. Simulat se conversum. 22o. I. eon cat Religiosos, ut intersnt paeis conclusionibus: de interim obtinet induetas. Sed eum viri Relitiosi dicerentur adesse: frustra eos venturos recspondit, nisi angelum de Geru addacant , aut v
xiant in mi state Deiovi Misacula. d. Pergit . Suspendit nobilem Brixiensem , amrmans eum eonseium conjurationis, factae in Italia. ulatu trat Meutiam, duci seeum obsides, inda abducendos, eidendosque a se postea in Alamanni . sita. Postquam intrasset, cives claudunt portas , servant obsides. Nethnt exitum omni ei qui Ita.
lieὸ loqueretur. Et nisi hoc laeustat, exeidiua
417쪽
Meutiae ruinabantur urbes finitimae ibid. Ex. Augustus evadit noctu , indutus trabitu Servien. iis, ac si viri magni procuraret hospitium. ibid. Laetatur quod sic evaserit. ΣLO. x Turbat Bur. gundiam , Post preces intentans minas ibid. Pa-eem petit. Rogat Papam, ut saltem filium suum natu secundum recipiat in Imperatorem , ct eum Regem eonsecrari saciat 1 Catholicis Episeopis . Hune filium semper Romano Ponti fiet paritu. rum: quanquam pater Exaugustus, alium non esset agniturus Pontificem, quam D. Petrum , de eos qui sunt 3n caelis. Σε6. 2. Tandem verouidens se nihil acturum, in d;gnἰtatem Augusta- Iem non rediturum, nisi Pacem secerit eum Ee-elesia, paratus est foedus inire cum Italis. 29. 2.
Mittit nuneios suos qui cum Consulibus Urbis , in eutia librant di formant pacis Articulos.
ιmperatoris Fredetiei initium de medium eomparan. tur Regi Angliae: dc expectant Catholiei parem
in utroque exitum I68.L 2 U. 2. 23o. I. Timeo ,
Inquit Ioannes Sares beriensis, inpiassatus Rex
Imperii status est tanta moles, ut occultari noὴ posi
Impoenitens ab inivi non potest. 232.2. 138 2 Nhoe est per spieui&perpetui juris. 3 b. I. Talem posse absolvere , nε quidem ipse Petrus aceerit 1 Domino. 382 i. 1IL . nee Angelus de Caelo , aut quaevis posedas. - I. 2ΗΡ Talem absolvendi potestatem , nec Deus alii tribuit, nee retinuit sibi. g g. Impaenitentes proinde absoluti, de laeto adhue li.
gantur ante oculos Dei. Σ36. 2.
Impaenitentia si quidem nec oratione potest , nec purgari jejunio. Impoenitentiae vero si. gnum est, si res ablat ab Ecclesia, non resti.
tuatur. Σ3SLInauditos, non citat s , excommunicat D. Tho. mas. Μirantur, quoiaνιι ordiae Respondetur, quod eorum et imina fuerint adeo manifesta 3: notoria, ut Coelum & terra darent testimonia .s s. i. viae suspensio provisionalis, lata contra inauditum, non citatum, dic. Denta nemo unquam Poηt cum judore praesamist test Regula Sixti Papae. 1- Σά3nseliei nil est seli eius, quam nosse sortem suam .
Infelicitatis genus summum est , suisse seliem . Ingenium servile est, quod dumtaxat supplieii semen. datur. vi hInimi ei pessimi sunt , qui blanda loquuntur, didula ne iunt. I AD Leniendi sunt ali. quando munusculis. 9 1 Multa in illis sunt
dissimulanda . maxime dum potentes sunt .
Iniusta vineula disrumpunt iustitiam. I 22. L.
Inobedire Deo est peceatum simile idololatrii P
Inobediens suo Superiori, meretur privari jure obdidie aliae suorum Subditorum , si quos habet .279 ι. Insidiae in Anglia erant tantae, ut Amitis D. Thomae , nee colloquendi nec scribendi liceret com. r 8. I.
Intentio imponit nomen operi. LInterdictum Regni, est interdiel in Regno omne Eeelesiasticum c eium fi h quanquam permi γti soleat Baptisma parvi ita, dc poenitentia
morientium. 32ψ L. Interdictionis sententiam profert D. Thomas in to tam terram Cantiae: Gaudantur templa, non audiantur campanae , cessent Sacramenta, nulla fiat solemnitas, solum possit administrari Baptis. ma parvulorum , poenitentia de viaticum morientium t nisi Rex intra determinatos dies satisfecerit. 26 , Inter dieitur tota terra Angliae Cismarina, post martyrium D. Thomae. 36 . r. Interpretanda sunt semper omnia in melius. 2. I 3. 2. Invito sepe consertur beneficium. - . s. Ioannes Baptista inerepat Herodem , non ut Pon ii sex ssed ut praeeo verbi Dei. 2. Non Corinrexit det ictum ut judex, sed denunciavit pecea
Ioannes Cumin Legatus Regis Angliae ad Papam , Papae improperat, quod D. Thomas set ipsisset litteras ad suam Sanctitatem contra personam Re gis. I 64. I. recipit reseripta Ponti fieta, in causa schismatis, dc i Ilorum feereta relevat Guidoni Antipapae . jubetur puniti. I. Re operat Archi Diaconatum Bathoniensem de ma
i fietum resignare intrarta dies, sub anathemate . 3IO. I. I nnes de Oxe morae partieipans eum exeommunicatos ehismatteo Reginaldo , est ipso jure excom municatus. IZO. 2. Obtinet Deea natum Sares be-riensem . Hid. Deea natum hune declarat D. Thomas ipso jure non tenere. ibid. ipsumqtie irritat Papa. ' . i. Romam properat cum com
mendat itiis Regis Angliae. Rex ut Papa eredat Joanni, sicut erederet Regh. ibid. Ioannes signifieans Papae quomodo Deile posset pax componi, inter Regem dc D. Tho. mam, init Pontificis gratiam. 364. i. Iurat sonunquam adhaesisse schismaticis. 23s. 2. a uiateonsuetudines Angliae . 164. P. Cogitur resignare Deea natum in manus Papra . 1 81.2. quem reeipit ad vehementem instantiam Re i. ibid.Λbis luiturque 1 vineulo exeommunicationis . IO. i. Mendax dc pedurus suit. 136. I. Quia adeo fallae iter se eotam Papa humili avria, vineatura suis Proditor Regis . I 64. I. Redux vero
in Angliam, gloriatur st Romae Ebtinuisse omnia quae praetenderat. 16s I. Regem excommunieari non posse, nisi , solo Papa r Epistopos exire non posse ex Anglia, sine Regis consensia. Legatos duos in Λngliam mitti a summo Pontifice, acturos contra D. Thomam ibid. Quod venirent in tanta potestate, ut appellari non possit., Rumor ille, authore Ioanne, ita percie FG, ut nihil nisi hoe ab aemulis D. Thomae ea. neretur, di nihil D. Thomas eum suis amplius lamentaretur . UM. adeo ut multi Episeopi ide , desererem D. Thomam. Σ36. I. Erant falsa. 1gi. 2. ι8s. 2. 934. Σ. 2 . a. Istud de Legitis missis, verum quidem sis , sed Romanus Ponti sex , me. lius insormatus , rinstrinxiu potestatem Legato nam, per litterualleni I. I. M. I. Ioam
418쪽
Ioaσηe3 Μoeso balus obtinet 1 Rege terram de Mun. deam , spectantem ad Ecclesiam Cantuariensem: paueis di bus post moriturum , nutu Divino , eum suis Liberis. 276. a. Ioannes Pictavienss Episeopus, suit similiaris D. Thomae ab ineunte aetate. 64.2. Convenit cum D. Thoma circa libertatem Melesiasticam Uid. Ap teratur D. ThomB spiritum sortitudinis &perleverantiae. 63. I. Ejus solieitudo & labor , ut consilii reperiat altriuid , in favorem Erelesiae. a. Λecipit stareta mandata a Rege Λn gliae,sese opponat violentiis saecularibus. UM.
Iue vero latens se huic mandato nec parere posse nee pariturum , expectat exilium , deeernens sibi Conventum Pontia iacensem .' quem & D.
Thomae commendat . 2. expectans merce
dem 1 solo Deo , ubi destitutus est hominum so.
latio. 77. I. 1. Ioannea saresbouas fuit primus qui exilio eit mulctatus , quod crederetur favere libertati M. etesiastieae. 66. I. Ejus constantia, spernit om nia temporalia, pro libertate Ecclesiae tuenda . LII. a. mori mavult, quam jurare consuetudines Regales . i96. a. tillieitatur ut D. Tho. mam relinquat, iuretque Regis fidelitatem &consuetudines. IS L. I. Mavult manere in exi. Iio, quam sic Deum ostendere. ivi. Tractatur de illius pace. In pacem admitteretur, dc rediret ab exilio, si jurare vellet, se in partibus Ci Matinis non suisse contra Regem. Consulit Pa. pam, an jurandum λ Negatur. Ille nil volens agere contra conscientiam, expectat mitigatiωnem irae Regiae. III. 2. Non adbaesiit D. Th, mae piopter Thomam, sed propter justitiam . non enim fuerat Tnomae obligatus. sic Relin. quit illius eonsortium, non fidem dc charitatem . tis. 2. Consulitur 1 D. Thoma. Ejus in respondendo hamssitas. is 6. I. Generosior omnibusseribit Papae, aperiens statum Ecclesiae, di peri. eulum famae Pontificis, nisi Melelias leae oeeurrat libertati. ar I. Plurimas seripsit Epistolas, ad plurimos. Vide primam indue . Ejus Mater responsum acceperat a Spiritu Sancto, se non visuram mortem, nisi videret Filios suos, Ioan . nem dc Fratrem ejus, redeuntes ab exilio. 3sχ. 2. Post septem annorum.exilium, redit ad Μa. trem, quam invenit infirmantem. ιbιd. Post Martyrium D. Thomae fit Carnotensis Episeopus.ss. r. Describit vitam D. Thomae. I. l. Ioamnes Sares beriensis Episcopus , exeidit gratia Regis, quam per D. Thomam reeuperat ad in. santiam Papae. I 2I 1. Senex erat, dc propter senium non audebat resistere Regi Angliae, iram eius experius saepius. ω. Quod eonsiderans Papa, rogat di mandat, ut D. Thomas mitius
eum eo agat. Utae Papa vero amabat eum tenerrImὸ . Uid vultque eum ideo exeipi 1 numero excommunicandorum. 1 bidJ.eolimis, in Seholis existens , erat contempeor pecuniae , sed avarus de cupidus laudis de glωriae. I 62.2. Fit Episcopus Sares riensis. Oe. cultus D. Thomae amicus. I 8. 2. Contra ipsum exit Edictum Regium , 'vel D. Thomam deserat , vel mutilatur in supplicio . I9. 2. Th
mas amabat eum teneriter . I 39. 2. Metu ad
mittit ad Deeanatum Melesae suae Ioannem decbν q. LUI Opera rim. X.
oxene es, excommunieatum , contra manda. tum D. Thomae ct Papae . Iχo. I. D. Thmmas , exul, suspendit illum ideo , de eitat it. Ium personaliter ad se . ibid. 2. Iubet ut Ci.ctum Ioannem habeat tanquam non decanum. ibid. Appellat ad Papam . Caussam allegat . quod dicta suspensio si prolata contra non aα-ditum, non citatum, absentem , indesensum 122. I. Submittit se protectioni Papae . Receurrit ad Regem obtinetque , in hune mriem , commendatitias ab Arelii . Episeopo Londoniensi . ibid. 2. Rogat Londoniensis , ut Rex Ioeelinum ad se evocet b d. Papaeonfirmat sententiam D. Thomae Igo I. poterat locelidus redire in gratiam .D. Tho. - , si hane postulasset , dc Λppellationi re. nuntiasset . I 13. I. I 38. 2. Sed cum presisterete nullo modo vult eum D. Thomas absolvere, quantumcumque instent amici, quia prae buit formam inobediendi emeris , dc adhaere bat Londoniensi Episcopo . Is 3. 2. Λd diem
prasinum , Romae nee comparens per se nec per procuratorem, condemnatur a Papa. 13 3.
2. Exeom Inicatur 1 D. Thoma acis. r. Et iterum suspenditur , quia iuravit consuetudiis nes , Ae intersuit coronationi Reg s Λngliae . 336. L. Cooperatus est neci D. Thomae .
Irrideri homo po est, non Deus a qui irrisoribus flagella praeparat , dc duros malleos, cerviet-l bus di dorsis contemptorum. l6. I.
Iudaei tetenderunt Christo insidias , nὸ Ptineipes Sacerdotum perderent gentis potestatem: sed , venientibus Romanis , perdiderunt Ioeum flegentem. I99 SIndiei ineompetenti qui se submmit, meretur perdere sua jura. Di. Iudicis remis non est , susterioris sententiam se
Iudicem taeularem dum eligunt Cleriet , rejecto judire Melesiastico, sequuntur Iuda rus, qui a sente Moyse , ab Aaron petiverunt Lias confiitiles, ut praecederent eos in deserto. ZOO. T. Videnturque clamaro cum judaeis , Non habe mur Regem nisi Caesarem. 2.
Iudicium extremum est apud illum , qui iudieateorpus de animam. Sie judicium extremum apud homines est penes Ecclesiam, quae judieat spiritum. 79. 2.
Iudietum extremum est formidandum Pliseipibus Ae Regibus : Quia ibi non judieabitur seeum
dum eonsuetudines Regni avitas, sed Dei aeternas: ubi neque sortitudo , neque potentia , nec diuitiae, nee lines laeulares poterunt juva. re quemquam et nec aliud quidquam priaethjudieando, nisi divina Clementia , dcptaecedentium operum Ductus. I I. I.
Iudieii illius iugem memoriam Regi Angliae ineuistit Romanus Pontifex. 264. I. Iudi eis illius numquam est obliviscendum, ante cujus tribunal constitutos sola verita iudieabit, amoto timore de fiducia terrenae Potestatis . ras a.
Iudicio Dei aliqua sunt relinquenda r adeo ut
419쪽
non tam serupulosh intradere debeat quilibet in vitia hominum. II. a. Iurandum non est temerε. u laturamentum temerarium esset, praecipitium in mille damnationis laqi eos, si quis infirmitatis suae sibi non eonscius , ad observantiam Meronam nonum, re ipsius Eνangelii custodiam , generali se juramento obligaret H Iuramenti forma , quam exigebat Rex Angliae sepius mutabatur . I. Gihodoxi reeusa. bant jurare , proscribi madentes quam perjura. re, dieentet etsi Μundus suadeat , tamen dissuadere Christum . UM. Primo jurandae eranteonsuetudines. Rex patitur poste, ut jurent so- iam fidelitatem , sic tamen , ut adjicere non liceret has pariteulas ; Fidem Ecclesiae, o praelatorem obedientiam busem fore . ibid. Λjebat Rex, se quidem nolle praejudieare fidei de Eeclesiae, sed non velle ut in formuli juramenti fieret illius mentio . Uid. Reponebant Catho, Iiei: si non praejudicat , eur particulae haee omittuntur t si praejudieat , cur tale juramentum exigitur 1 fideli Gid. Iuramentum hoc inter
Iuramento ab illicito dc coacto absolvit D. ho mas Episeopos eti8. I- Quanquam existimet dc probet non suisse unquam obiervandum . Uid D 2. Sic ad cautelam absolvit R m An. gliae ab illicito juramento Alexapder tentus . Iuramenti forma , quam Λlexander III. praeseripsit Gitardo Puellae, qui communicaverat cum vita Sehismaticorum. I . 2. Iuramentum omne pon est illieitum. III.
Iurant Episeopi super Sancta Evangelia et seculares vero manibus impositis super Sanctorum Reli.
Ius contra quod est sactum, pro insecto haberi pintest. dum jus ostenditur. 6s. 2.Iatis auxilium frustra implorat, qui juri est eontrarius. I 33. 2.
Iuri eontraire non debemus propter Paeem : sed is sumus sitissastionem osserre, quamcumque jura permittunt I 26. I. Alioquin moriendum est potius, quam juri cedendo Propter pacem , Deum offfendendum. uia. Iura aliena sie decet relinqui intacta et quemadmodum jura sua , quilibet servari cupit integra . Iusta si sint quae praeeipit Princeps , est obediendum a si injusti , respondendum et quoniam
oportet nos magis obedire Deo, quam homini. L 13 I. Iustitia est virtus, quae plurimum prodest ei qui nimum potest . I. Transimiebus Philotaphus ε contra dire t eam esse virtutem quae plurimum potest. Sed mala. sic Liberat enim pauperem a potente, dc deeernit meritis praemia,
non perscinis . uia. Iustitia administranda est tum Paee. 1 os. Et
LACHRIMAS sundit D. Thomas super Ra.
ge Angliae , cujus videbas injustitiam , di praeridebat angustiam , m h ζωιm es , in
Lectio librorum piorum, unde nascitur devotio , praeferenda est Iectioni L m dc Canonum . unde oritur litigatio . Legatio per totam Angliam, dispensatorie , Papa committitur Eboraeensi Λrehi . Episcopo , ad instantiam Regis Angliae, exeluio D. Thoma Cantuariensi. rex Sed litterae legationis non poterant ei trax sine senu de voluntate D. Thomae . t M. Legatio illa expirat . sine spe convalescendi. μω Λdeo ut Arehi- Episeo. pus Eboracensis, fuerit Legatus nullis temporis . Hid. Legatus meedens praescriptam formam authoritatis suae, nihil saeit valide. Legatus Romanus, tempore legationis saae, non solet subitet alteri Legato. t 69. v Legatos ponit Romanus Pontifex per totum mndum; quia praeter potestatem ordinariam, quam habent Episcopi . ille habet extiaordinariam in omnes Eeelesias , quibus persenaliter non potest simul adesse. 129, Litorum potestas est, quod possit ad se voeare Episcopos di taetum ; eorrigenda coorrigere . satuenda statuere, nomine dc vice Sedis Apo stolio. Hic Legati Pontifieis non solebant aliquem in interio rem domus suae familiaritatem recipere , nisi praestitisset juramentum fidelitatis, de de Meubtandis secretis. 184. Legatos suos in Angliam mittit Alexander nι pacem composituros inter Regem dc D. Thomam . I78. I. Primi luerunt otio Diamnu4 Cardinatis , di ilhelmus Ptesbyter Cardina lis. ἀψ. Wilhelmus pollebat prudentia , eis quentia , dc Authoritate . Ips. Σ. Verum suspe ctus erat plurimis: quia cum basiam missus es.set , ut contra Fredericum Imperatorem causam ageret Alexandri III. non fuit fidelis: sed ubi loqui debuisset, siluit. is t. r. Et si non consenierit, saltem non contradixit , octavianus anti - Papa, dum reeeptus fuit Sch smi seis. μια Non sapiebat nisi earnem , dona αmunera, dc Regis gratiam . 229. odio ha bebat D. Thomam. 181. Hottis ejus mani sestus. Semper D. Thomae insessus .
I94. x otio vero melior erat, minus appe
420쪽
iis , sed quam ex eaussis variis , non potuit producere in effectum. I. Et deinde per Vilhelmum patum corruptus suit . w9. 2. Statim ae audiebatur illos mitti et varius per orbem est motus rumor. i8 . a. Alii assit ma-bant quod favetent libertati Eeelesiasti eae: alii quod se paterentur corrumpi pecuniis. Hia. No. ea eorum eum Rege Angliae familiaritas, m ub is erat suspecta. I 81. 2. Clamabatur Wi Iherumum mitti in Angliam, ut ejus ministerio , Petrus denuo vine utaretur. I 83. M Quapropter statuit D. Thomas illius deelinare Iudicium . I 8 . I. Sparserant adversarii D. Thomae, quod venirent eum summa potestate, agendi contra D. Thomam. De quo gemit Gallia . 2ῖ3. 2. Sed limitavit Summus Pontifex eorum Potesta
tem, adeo ut contra D. Thomam agere non va-larent. IN. L immo non licebat illis ingredi
in Λngliam, priusquam D. Thomas reconciliatus esset. I99. I. Veniunt in Angliam. ID. i. Episcopi testantur omnia sibi placere quae statuent
Legati, dummodo saetant de D. Thoma justitiam: respondent Legati, eommissam sibi D. Thomae reconciliationem, non judicium. Omnes appellant ad Papam: ponentes appellationis terminum intra annum. Isto. I. Audiunt Argu menta contra D. Thomam: ct appellantibus eoncedant Λpostolos Appellatorios: mittuntque Clerieum quendam ad Papam, una cum duobus Nunciis Regis. igo. 1. Prohibent nE D. Thomas, pendente appellatione excommunieri , aut interdicat . I93. i. Falso aeeutant D. Thomam apud Papam. l92. I. Audito vero D. Tho. ma: compatiuntur ei, non eulpant, sed ratum approbant. ibid. Interim jubent excommunicatos absolvi , praestito juramento. 23s. 2. Wil
helmus obtinet 1 ripa Rescriptum, ne D. Th. mas possit Regem ferire Λnathemate , & R gnum sub Interdicto ponere: signifieans, nisi hoe fieret eertum esse se eum otione, , Rege incarcerando x, in ignominiam Sedis Apostolicae.
2. . I. Audientes vero hane D. Thomae pote Batem esse meonfirmatam , festinane exire ex Anglia, metuentes Regis manum. ιb d. a. Nihil autem esseeerunt in Anglia. -8. 1. tamen transeuntes per Galliam redierunt in gratiam Regis
Franciae, quam amiserant, dum putabantur venisse, ut agerent contra D. Thomam. 2 I. I.
Atque ita, mee insecta , ad Romanam reversi sunt Ecclesiam. 32. 2. Legatos seeundos mittit Romanus Pontifex in Λngliam, Ut vianum de Gratianum, Cardinales . I. I. Iurant se nihil acturos, nec agere posse, in praejudiei vino Thomae. et s. I. Adia debebant abstinere ii mineribus aecipiendis, ut propriis sumptibus obligarentur legationem perfice re. ibid. Utriusque Legati Laus. 277. Σ. 278.1. Vivianus savet D. Thomae, communicat eisrureta , rogatque illius mentem. 24s. I. Gratianus erat omnium incorruptibilissi inus, qui remeordo habebat syneerissimus. 2. Rex eum
timebat 277.2. Veniunt in miaestia& paee , inducturi Regem ad justam eum D. Thomaeoncordiam . 2 3. I. Λ liquos excommunicant
de personis Regis, &de Servientibus ejus, Rese invito dc indignante. 23 I. I. Chol. LU, Opera Tem. α
Legatis obviam mittit Rex duos. 2 s. a. diverti, qua ad illorum hospitium, donans eis Cervum quem filius Regis ceperat . ibid. Crastina die
eitea horam primam, Reκ eos accedit eum aliis: petit excommunicatos absolvi sine iuramento . Reeusant omnino. Tunc Rex: Pre oeulos αι , De am alnad . Ad hoc respondet Gratianus e
memus : quia de tali Curia sumus , U AE
RIBUS ET REGIBUS. 246. a. Post plures
instantias, cum recusarent Legati excommuniis eatos absolvere , si ne juramento , negat Rex D. Thomam resiluere ibid. Addens : Facite
I. I. Atque haec dixit iratus. Corripiebant eum sui Episcopi dicentes, quod malἡ Ioeutus
fuerat. ibId. Redit ad cor. 1bιd. 2. Et convoca tis omnibus, oportet , inquit, me facere multum pro prece Domini PUAE , qui Dom nus o Pat mear est. Et ιδεδ reddo es t D. Thomae AreMEpscopatum suum , Pacem meam, edi omnιbusquι pro eo extra terram sunt. uiae. Omnes gavi
si sunt. Sed cum Pax foret scribenda , Rex interseri voluit clausulam , fama dignuare Regulsul. Quam nullo modo vult admittere Gratia. nus . Viae Conveniunt a terum die statuto . Cumque Rex nollet recedere ab ista clausula rresponderunt Legati: stet ergo verbum Regis p νιterer terbum Domιηι , dc apponatur, salva libertate Eeclissae . Rex quidem hoc direre nocierubescit, sed scribi non vult . 238. a. Disse
Legatos tertios mittit Romanus Pontifex, Si mec nem de Monte Dei , dc Bernardum de Corylo. 296. I. Intra duos menses debent se sist re Regi, eum monituri, hortaturi, de porrecturi litteras suae Sanctitatis, comminantes gla
dium S. Petri , distringendum per D. Tho
mam. ibid. Primo porrigunt Regi commonit rias Papae . 3- 2. Deinde comminatorias . 3ox. I. Rex mutat dc mutat responsa. In fine resistit: non vult admittere Pacem , nis D Thomas juret consuetudines. Qid. Legatos quartos mittit Romanus Pontifex , R itrodum Rothom agensem Λrchi - Episcopum , dc Bernardum Nivernensem Episcopum . 32 r.
I. 321. I. 323. I. Μittuntur pacem eomp sturi, ea conditione, ut Rex rellituat omnia,
de det Oseulum D. Thomae , nisi huie sumeetet Oseulum filii Regis. 323. 2. Item ut eon.
Reudines damnet. 313. I. Si renuat, ut Ter ra ejus ponatur sub Interdicto , omni appes la- ione remota . IAI. I. 2. Et si nee sie resipiscat , quod praeparetur illi Λnathema , quali pereussus est Frederi eos Imperator. Σ37. I. dctum feeuta est illa qualiscumque Pax . Legatos quintos mittit Romanus Pontifex , post mortem ra Thomae : Albertum de Theode-berium Cardinales , absoluturos Regem, imponentes ei poenitentiam salutarem , quia propter ipsem occisus est Sanctus Martyr . Quod di iactum est. 367.2 Lenitate Sacerdotum magis flectuntur Principes , quam illarum impetuositate. II. L 1 a Lex .