장음표시 사용
741쪽
It. l. 4 , e. s, έ : et omnes eius intra id spatium Myotes enatos saepitis de memus ;uia uia capreolus itemque elauicula; Is, ut ait Varro l. I, C. 3ir est coliculus ottetis in ortus, tit cincinnus. Is enim τites ut teneat serpit ad locum eapiundum ex quo a capiendo Cvrc dis iuertis. Μ. Tullius libri de Seneet. Vilia quidem, quae natura caduca est, et nisi fulla sit, fertur ad rerram, eadem ut se eri gat claoreulis mis quasi manibus quicquid est nacta complectitur. Colum, l. 4, e. 6, a: Dum claυlatilis auia quasi quibusdam manibus admini Ia comprehendant. Pallad. l. 3, tit. 13: Pulandi autem ratio taIs est, ut et Metera sarmenta , qtiibtis primi anni fructus pependιt, omnia recidantur, et noua circumcisis capreolis et ramtitis inutiliatis nempe nepotibns dimittantiar. Isid. l. 3, c. 3r cvmoli dicti, od capiant arbores; stim enim cincinnisiυe tineinolit quihus ae innectere Miles et stiUendere solent a boribus , quo adminiculo Meli palmites , uentos ae turbinas continere queant, et sine lapsu perieulorum fuctus suos sustineant. Vido notam ad Varronis locum ). E solium truncum e F ea preolus pariter amputatus. PIG. 1 o. Vitis tenella ut adminicul a pedatur putaturque. Gaacia pedamenta duo pro quibus in nonnullis regionibus utuntur arundinibus; h B vimina, quibus vitis ad pedamenta fr-
matur ἰec hornotinae materia pars duabus vel tribus gemmis instrueta veteri sarmento u ia adhaerens; e gemma S. Oculus. De gemma haee ap. M. Tollium libro do Senect. leguntur: Inque ineunte Dere in iis quae relicta sunt,
exιstit tanquam ad articulos sarmentorum ea, quae gemma di. eitur , a qua oriens ut a sese ostendit.
Quidquid vero inter e superius et e gemmam intercedit, ipsa gemma iam in pampinum abeunte, voeatur unguis. Vngues, inquit Colum. l. 4, cap. a , 8 , custodum annotinos resecato. Id repetit Pallad. l. 3, tit. ia: Vngues etiam custodum siccos et
FIG. xl. Vitis novella ut germinat et pampinatur: acta a pedamenta duo; uh h vimina ;hc vetus sarmentum sive vitis eaudex; de hornotina materia relicta in putatione, et ampulata in GE unguis:
742쪽
ggg pampinus, qui flagellum evadit
FIG. ra. Vineam iugatam exhibet, eandemquct eanteriatam , a canterio dictam. Canteritim CC transversa est pertiea nut arundo ad pedamenta firmata, quo non tantum in vitibus utuntur agricolae, verti in
etiam in aliis stirpibus pedandis alligandisque, ut de cepis praecepit Colum. I. ii , e. 3, 58r Deinde quum fecerint cautim,
humilioritas quasi eanteriolis talerpositis rigorena a Floriam conissemalo; nam nisi arundines transoresas in modum iugatae M neae erebras dispostireis, thalli ceparum νentis Prosternentur di AA A etc. etc. Vites tres; BB etc. pedamenta, quae si angulata sint, i. e. si fiant ex lateis eun o Missis, dicuntur ridicae; si vero teretia . pali. De huiusmodi pedamentis ita Varro l. x, e. 8r Pedamentiam item fere quatuor generiam , tinum robustum quod optinatim solet a ferri in inneam e quercu vel iunipero, et Oocatur ridicae ali riam palus e pertica, melior e dura, quod diuturnior. Planius Colum. I. 4, e. 26, ir Sequitur adminiculandae itigandaequo uineae etira, cui stafilien ae melior est ridica palo. neque ea quaelibere nam praeeipua cuneis fissa olea, quercus et suber, ac sultivi sunt similia robora. Et cap. 33, 4: Etenim taleae propius stirpem recisae qtiadrifidas pleramque ae deinde secundae intineestisdem ariaris binadas ridicas stihministrant, quod genus msi- iis numiniatili manet diutius quam teres palus. aa a iugum; blb sagella s. palmae aut palmites eademque materia. ccc etc. lorus, h. e. ligatura g. vimen, quo Vitis ad pedamenta aut arbusta iungitur, et alligatur, de quo Colum. l. 5 . e. 6, as: Visis e noὐella tribtis foris ad arborem religetur, imo, qui est in erura arboris in terra qtiatuor pediἷtis distans: altero, qui summa parte uilem eapii: tertio, qui mediam Oitem complectitur. Item lib. de Arb. e. r6, 4. Diutiusque vilis 3 perennat, quae Iirmis toris, et idoneia locis religata est: itaqtie omnibus annis conoenia subsequi putationem, ita, tit tori reno-
d ἁ d etc. puli, qnibus materiae in compluvium demissae aIligant tir. Compitioiam autem dicuntur palmae ab altiori iugo ad humiliores palos plures descendentes. Colum. I. 4, e. as, 3: ὐ-
reciaeque palmae per itigoriam eon luvia decurrant, et Metali mersae cacuminibus in terram despiciant.
743쪽
FIG. 13. D sseri a fg. iti quoniam Non simplicis compluvii, sed goni ui hinc et hinc deeurrentibus palmitibus vinoam exhiliet tb 5 5 ete. palmites ab una parte demissi atque pulis acta etc.
c e e ete. alii palmites ab altera et opposita parte ad paloada d ete. in eompluuium directi.
FIG. 14. Iugatae et sompluviatae vineae genus exponit, quod . frigidis ao nebulosis locis aptum habetur, quo non in compluvium decurrunt materiae, sed sursu iam a iugo ad palos sopitiatur. Hoc genere, uere et sole facilius admissis, uvarum muturitati atque integritati consulitur: a a ennio vitam de quo ad alteriam ennierin m 5 5 surgunt pal. ni ites da etc. ccc pali sive pertieae quibus ullius canter in firmatur.
FIG. a. Malieolam sub oculos ponit. Quid vero sit malleolus ipsius Columellao vectis resuram: Malieoltis, inquit l. 3, e. 6, 3, n elitis est palmes, innatus prioris anni sagello, cognomina rusque ri simili uiatne rei, quod in ea parte, qua deciditur eae
Detera garmento, prominens titrinque malleoli speciem Practet.
Quem loeum ita exeerpsit Isidor. I 7, c. S: Mali olus est no--litis palmes innatus prioris et i Iagelio, cognominattisque ob similittidinem rei, quod in ea parte , qua decidistir ex orieri sarmento, ρrominens titrumque lego utrinque mestii speciem
A pars novi sarmenti ; b b veteris ac pars sarmenti summa a malleolo in a abscissa , quam v eant sagittam. De qua Colum. l. 3, c. io, Ii, haec literis mandi .it: Nam si sagittam, tu est, superiorem partem malleoli. Ohvarandam censebant, qtium esset eadem pars surctili strigiferi. I t. C. ι7, at Caesertim omnem sagi liam repuditioerunt. Stigillam stiri Mocant Moissimam partem surculi, siue qtita longius recessu a matre , et quasi emicuit, atque prosiliaue siue qtita cacumine attenuata, praedicti teli speciem gerit. Quem imitatus Isidor. i. t . e. 5 haec non alis imilia de sagitta memoriae mandavi te Sogittam rustici Moeant norissimam partem surculi et si, e qui longitis recessu a matri et quasi prosimis, seu qtita acuminis can ea minis ut Columella i tontillato teli speciem praeseri. eee e gemmae, internodia autem , quae inter gemmas spatia. FIG. α. Malle lus Ostenditur sine velere sarmento Teelsus
ut ab Iulio Allieo, et Cornelio Celso traditum est, quem ita
744쪽
deseripsit Pallad Ius L 3, tit. 9: Ad paragendum Moelitis palmes set origi , duri in se nihil habens , et Meteris sarmenti. qu hoc putrescente saepe corrumpitur. De eodem loquitur Colum. I. A, c. I 7, 3. FIG. 3. Vitem exhibet sine adminiculis quo Leilius ipsius paries indieari possint.
ia a vitis truncus ; . . 'bebe sarmentum de duro ei latum pampinaritim vocant , . idemque vadonem si eirca superiorem vitis pariem nascatur γquod duorsum curvatur in e, terraque ita obruitur, ut in es Bemicet, id vocatur mergus, quem Colum. I. 4, c. I 5, α ad hun modum commemorat: mergi genus eat, ubi supra terram iuxta stitim adminictiliam ollis curuatur, atque ex alto scrobe stihmeris perducitur ad oncianwm patiam. Pallad. autem ita 3. 3, tit. isse mergum dicinatis, quoties Medii arcus supra terram relinquitur , alia parte ollis infossa. etistos idemque resere praesidiaritis arat stibsidiaritis polle . De quo Colum. i. 4, c. ai, 3: In Pollicem tondeatur ceolis quem quidam etis odem, alii resecem, nonnulli praesidiaritim time iant, i. e. sarmentiam gemmarum duarum , vel tritim, ex quo quum processere fructiferae materiae, quidquid est stipra oriusti brachii amputatur, et ita ex nouesti palmite uitis pulltitiauit. IEPallad. l. 3, tit. xae ita ut e ser mus semper in i errore paria
g g g ς Vitis brachia eademque duramina vel diaramenta, ut exstat ap. Colum. l. 4, cap. ai, Ir Quaternisque brachiis, quise ramenta quidem oceant, disidiatur in totidem partes. h De etis palmes qui ut idem Colum. l. 4, e. 24, io pract-eepit , solet in bifurco meditis pror ere, et idcirco eum pr-- dicto oo btilo rustici amellant, quod inter duo brachia , quia se diuidit ollis, enatus oesul fauces obstari, iatqtie utriusque in ramenti alimenta praeripit. De eodem Pallad. l. 3, iit. iti: Focaneus etiam, qui inter duo hrachia meditis nascitur, debet ah H.
i i i ete. Iagella. uuiusmodi porro vitis si per singula duramenta admini eulissrmetur, ac palmites: in gyros orbiculososque sectantur, vinoa quasi veteres characatiam dixerunt, praestabit speciem. Hario ita descripsit Colum. l. 5, c. 4, 1 : Noae ineavi quae de Mariandinibus cireummunitae per statumina ciatimorum matretia ligatis in orbietitis rarosque sectianitir, eas nonnulli chariacar
Mocant. Et Pallad l. 3, tit. i kr aliud genus est, i ι quo cannis
745쪽
pluribus circa dis suis, ipsa otiis per cannas sarmentis ligatis
in orbictilos levi ur se sequentes. FIG. 4. Quum qualuor praecipua vinearum genera sint, ar-hustitiae , iamiae, humi proiectae , ae deinde quartae . quae a terra subrecta sine pedain viis modis arborum ipsa consistit, haee nune Ostenditur quam Colum. l. 5, c. 4, i hoc modo eoium moravit: Vinearum Prooincialium plura generia esse comperti Seu ex iis, quas ipse cognovi maxime probantur, vetat ar sculae hrmi ertire sine adminiculo re se stantes. Pallad. quoquo
l. 3, tit ii : Vineae in prooinciis nititiis generibus stant: seuo limum genus est, tibi otiis uelut arbuseti a sint Deoi e re δεα-
data n a troneus sive caudex et
h furunculus, i. o. gemma oemene similis. quae a vineator relinquitur ad revocandam vitem, si longius proeesserit, ex qua materia citatur. Colum. l. 4 , Q. α , 5: de aut pampinaritis primm , atit Derrticae similis furtinctilias relinqua tir. I t. i7: Seiasi resecis facultas nota erit, circums icienutis est iu uetitis, qui
quamois angustissime ρraeciatis in modum Merrucae stroximo Meromateriam Gigat. Brachia c c e .
ex quibus ortae palmae diaddu ad tres quatuorve gemmas
reeiduntur, ne si longiores relinquantur ad terram vitein trahant. G. 55555 stratae ae per terram proiectae vineae speciem repraesentat, cuius ea est ratio, ut ultera vitis alleri per brachia ae per materias innitatur', quo minus huinum contingat, ne uva computrescat. Hoc vineae genus describitur a Colum. I. 5, e. 4, 2: Vtiinia conditio est stratariam Mitium, qtiae ab enata stirpe confestim Mettit Proiectiae per humum porriguntur. Et Pallad. id repetit l. 3, ii: tillimae , ait, positionis ritis ebi, quiac Perterram Proiecta disi iambit. FIG. 6. tribus vinearum generibus expositis nune quartum
quod est artas reae oineae indieatur. Dividitur hoo hisariam auarhustum Italiatim et aritisium Gallicum. arbustum Itiaticum paullo altius attollitur quam sitiitieum. Vtriusque culturam tradidit Col. l. 5; Italici quidem e. 6, ut palet ex ultimo membro: A qtie haec de Italieo artusto salis praecepimus. Gallici vero c. 7: Est, inquit, et alterum genus arbus i Gallici, quod Oocatur rumpotinum. Id desiderat arborem humilem nec frondosam. Figura itaque si
Italiet arbusti eum suis xitibus formam Ostendit, at sig. 7 a 7 o Gallici. . ia a igitur si g. 6 viles arbori iuuetae ac maritatae; Di iti V Cooste
746쪽
turr hoc enim nomine verba sunt Colum. l. 5, e. 6, xi usum pani ngricolae ramos truncosqties prominentes. De eadem re vi gilius quoque Georg. I, 358 sqq. sie cecinit: Tum Leoes calamos, et rasae hastilia virgae, Fraxineasque utare stides, ii reasque hi mes, Vitibus eniti quartim , et contemnere Mentos, Assuescant, summasque s ut tabulata per ulmos. e e e c o Vilis duramen are e tori, qui hin; tantum ἰn singulis arboribus adhibentur, Nam tertius quem veteres apponebant, ut quum primum vite, tenellae mari tantur, neeessarius habetur, ita in adultis pleriamque supervacaneus, nisi vitis vitiose detort ut si g. 7o, in qua tribus toris a re a vilis alligatur) eum Oxigat et ideoque eo priscam aetatem non semper usam ipso testatur Colum. V. 6 4α5: Toriam, inquit, imum imponi itim oportet, qutim cirra Ati adimite interdum enim necessaritis habetur , quum aut arbor si eramis truncata est, aiat Oitis praevalens in luxuriam magiatiar. sed vides notam ibi. FIG. 7 a o. arbustum Callieum, quod rum tinum vocant, id est, humilioris positionis arbustivam vineam demonstrat ἔα α vites; h b arborum trunei; c ccc tabulata a. α α a tori;
e fg. 7 a ostendit sarmentum quod de lahulato praeeipitatur alligaturque in duro per torum e ; nam ex vetere sarmento symateriao oriuntur. Huiusmodi maleriae praecipites palmites ut d et Colum. l. s. e. 6, 33 dicuntiar, qui de hornotinis Mimis enali in duro alligantur: gggg traduces de quibus Colum. l. 5, c. 7, 3r Vinori l
Mees Omnibus annis inter se ex arboribus proximis connec a tur. Item 4r si tradux tralaticem non contingit media Dirga interens deligetur.
Figura I. arbustum Italicum adumbrat, quod Columella n fabre exprimit, quodquo in meis sundis excolendum curavi. quale putator exornat, digestis per tabulata vitium brachiis, et palmitibus in spuetum demissis.
747쪽
Altera fgura latum sarmentum refert, quod libro IV , a. , viti demendum tanquam inutilo Columella praecepit. Id quid sit,
quoniam vulgo ignoratur, noscere oportet et qua ratione in I titudinem extensum sie vocetur. Latum igitur sarmentum ex binis plerumque, sed proximis oculis, quum geminus coles sit, per medullam eoal scit, ideo non teres, verum Compressum et late expansum gignitur, quousque separetur. Nonnunquam ex unica gemma, sed animalculi vulnere laesa protruditur. Hoc tamen, etsi optimum locum teneat, ici materiam non submittitur,
quoniam sterile et pampinarium habetur, sed delicitur putando. Tertia draconem ostendit, de quo fit mentio apud Plinium libro XVII, ubi palmes emeritus vocatur, plurimis annis induratus. Porro draco cuius nomen iam Italis defecit, quam via
usus in agris retineatur , productissimum est Sarineulum de extrema palmata ex ultum, gemmis, ea preolis ac nepotibus circumcisis, cacumine tenus, qua parte, quatuor vel quinque gemmis relictis, in totidem capita praelongatur, ex quibus in annum insequentem flagella emittit, quae proximi vacuique arbusti sta
Saepenumero, ut et am memorat Plinius, non per arboris tabulata digerituri draco, sed ad imum truncum in demortuae vitis locum demittitur, effossaque terra in mergum obruitur, flagellis binas gemmas extollentibus. Hac via ex demersis oculiscitissime elicitur radix. Sin autem vetus materia, id est, E draeonis Corpore, humo tegitur, quoniam de duro non iacile ci-tuntur radicea, corticem deradere et minutissimis ictibus cultri Cuspide circumcidere arboratores solent. Sic recisae fibrillae
extra materiam elongantur, atque in radicem crescunt. Draconem in mergum curvatum, et a vite, remota arbore,
productum quarto et quinto loco tibi tabella ostendeti Cuius lumen cultus uon perinde sit et fieri debet, ac per Plinium ,
ut in vulgatis est, docetur. Primo enim anno totius draconis alimento propaginem nutriendam relinquunt, altero prope solum draco ad medullam secatur; tertio demum totus draco, tam a mergo quam a vite, unde productus fuerat, deciditur ahiiciturque. At Plinium docentem iaciunt: Hunc praecisum quam mamma amplitudine tribus partibus longitudinis deraso cortice, quatenus Obruatur, cunde rasilem M am d rimere sulco, re siqua Parte ad arborem erecta, oemsimum in Ate. Nam si palmes annotinus et brevis in serobem depressus matri per duos annos alendus committitur, cur draco tam crassus, oblongus et eius, Plurimis prauterea sarmeatis o ustus, statim a stirpe distrin-
748쪽
gitur et separatur ' Non scriptum est hoe loeo a Plinio ra ducem hi mum praecidi, quum oneratis melius sit donare temptis Et quid materiae amplitudine gravius laborat quam draco p Expedit itaque nou praecisum positum esse a Plinio, sed uel prαecipuum q. m. amplitudine, vel ρraecelsum vel praec item , vel quid item quod proposita ratio poscit. Fig. l. arbustum Italicum exprimitia a n a Arbustum.
siss Israel in. g g g g flagella in fruetum demissa.
Fig. II. latum sarmentum ostendit.
Fig III. Arbustum Italieum, quale Fig. I refert.
Fig. IV. V item a rhustivam. remoto arbusto, imitatur. Fig. V. arbuitum remota vite repraesentat. h h h Draeo, qui ad viduatum orbustiam. e e promittitur et in mergum Curvatur.e e o o Flagella draconis, quae in scrobem hine et hine adnrbustum in propaginem humantur. d d d summa pars flagellorum, quae extra terram attolluntur eum gemmis. Ilucusque Pontedera; qui tamen in priore Italiet arbusti imagino describenda a disciplina Columellae oberrasse videtur, hin quo novam eiusdem iconem ipso errore suo animadverso subiecisse. Meminit eni in in interpretatione statuminum, etiam inicone appositorum, quae nulla sunt in Italico Columellae arbusto. Neque etiam tabulata rite expressit imagine , quae vera exhibet tabula torita. De sarmenti lati interpretatione non possum viro docto non assentiri, etsi leone ad eam rem non erat opus praesertim tam minuta et obscura. Superest draco, in cuius interpretatione mihi Ponte lem a seistentia Plinii iterum aberrasse, eiusque locum correctione sun corrupisse potius quati illustrasse videtur. Locum igitur integrum nune videamus libro XVII, c. α3, secl. 23: in arbusto e praesdielis sola inoiradicum ratio item propaginum , es haec gemina: qualoru in ipso ta-hulato maxime prohata, quoniam a pecore itilissima est: alterα deflexa oue uel palmi e iuxta suam arborem aut Circa proximam coelibem. Fou au a terram est e matre, radi iubetur,
749쪽
ne frutieri et in terra non pauciores gemmae qualtior Ohrtiuntur ad radiem caPiendam ἔ extra in cnpite binae relinquuntur. Vitis in arbusto quatuor pedes in longo constrat omni sulco, tres lato, alto duos cum semψede. Post annum propago incidistir numedullam tit paulatim radicibus suis asstiescat; catilis a capite ad duas gemmas reriditur: tertio toltis metatis asscinditur, re poniturque altius in terram, ne ei reciso frondeat. Tolli AA- radix a Andemia protinus debet. Hanc geminam rationem viviradicum et propaginum in arbusto memoravit etiam Columella. viviradicibus enim arbustum maritare docet V, eap. 6, secti a 8, qui hus serobem maiore longitudine praeparat, qua in Plinius suleo propaginis destinat. Contra arbustum vetustum rarum et vid aistum frequentiare propaginibus melius censet Columella quam viviradicibus seet. 37. Vtriusque generis rationem in artiustoeonsimilem ait esse ei, quam in vineis tradiderit IV, is, tibi mergus quomodo fieret, docuit. Ab hoc utro me genere, vi ira dico et propagine seu mergo diversum genus tertium commemorat his verbis e Nuper reperitim draconem serere taxia a horem. ita appetiamtis palmitem emeritiam pluribusqtie indura timannis. Hiane praecisum Ete. Diversum a vulgari mergo genti indieat praeter novitatis ecim mendationem additum a Plinio verbum serere, quod in iror Pontederae non statim oceurrisse hodiernum morem cum vetusto hic male comparanti et locum intempestiva correctione depravanti. Non meminerat loci Senoeae Ep. 86, ubi olivetum vetus transferri posse docet, decisisaebori ramis et radicum capite, totoque trunco translato in sero- hem altum atque per inseruam partem raso quo facilius radicescitet no Vas. Addit: ildiu etiam ntine oldi Oitem ei arbusto stio annosam transferri. mitis cuillamenta quoque si seri potesseolligenda sunt, deinde lih alitis sternenda ι itis, tit Hiram ex corpore craso scilicen radicescat. Et indi non tantum mense Februario positas , sed etiam Martio exeunte. Haec igitur ratio post Columellae aetatem vivente lainen adhuc Seneca exeogilata suisse videtur, aut a Columella contemta. Ceterum draconem diei sarmentum ex crure vitis per truncum ad tabulata artinui per . doctum docet Ioeus Plinii i4, s. 3: puroque per elo dracone
in palmam populi estis, inde in subrectis ramortim digitos inti.
Ita dispergunt. In arbusto etiam Callico draconem nominat Plinius i , secta 35, Do. I S, ubi traduces significare videtur : alios titiles toros i. e. erassitudinem futuri draconis pasci. Nomen Aserpentino reptatu per arboris tabulata duxisse videtur draco
hie r vitis draconita Columellae ill, a,a8, unde duxerit, ignoro.
750쪽
Μ. Τ. Varronis de Re Rustica liber secundus p. 5
L. Iun. Mod. Columellae de Re Rustica, praesutio a
liber primus . Su5 Iiber secundus 4OI liber tertius fit filiber quartus GuΟDo Ornithone Varronis Observations sur Ia voliere de Varron, Par M. Goisson PS a
Interpretatio Tabuturum . . . . PSPIn paucis exemplaribus, pag. 59i, vs. I, legendum calida pro callida.