장음표시 사용
691쪽
reserendis non cogitat, dum jurat, ut oblata agendi oceasio juramentum in memoriam revocet, vel revocare possit, quemadmodum in speciali juramento . et et 8. Poch. empir. , ac facilius is sibi persuadeat, quasi ad actum quendam specialem
sub generali contento ob circumitantias praesertim in cala emergente obvias non adstrinxerit fidcm suam ; violatio juramenti uectaru viri ι πω m J is est, quam genreciis. Vi emus in l:es se adralia juramenta promissocia facile violui, qui ii cosum violatio pro p riurio minime sit habenssa& multitudo errantium errori huic patrocinium parere videtur. Ouam obfcrri velim ea, quae hic denaonstrantur, probe Perpendi, ut maior ii t juramenta g sacratia servandi religio, q a. .n Vul VI csse solet, quemadmodum elle debet, nec jura-nieno i Itiusmodi generalia tandem in actum vanum abeant, cuiu, nulla e i utilitas. Ceterum haec disserentia quoque probe attendenda venit . ne pei jurii infamia eadem notes violatores juramenti genςralis , qua morito notantur violatores . specialis.
s. 9 3 6. In ste ere Si Pis pctis remi em cures , goo Iurato promisit: is per iu- emissonem rus Non s. Qui jurato quid promittit juramento equidemi, α si iiij- suo confirmat, se antiariun praestandi, quem habet, non mur ii sis . tatur an -9Qῖ. ; quoniam tam cia alteri praestandum non iis, tuis. cst, quod j Urato promissum, si is hoc sibi praestari nolit . 949. ; consequenter si praestationem remittit g. 9s. , non ideo promisisse censendus est, quod remissionem petere nolit, in arbitrio omnino promissarii relinquens, utrum remit tere velit, nec ne, dum eam petit. Quamobrem si petit remissonem, nil facit, quod se non facturum promisit. Quoniam itaque tum demum perjurus dicendas est, quando quid facit, quod se non facturum jurato promisit I. 9a6. ; qui petit remissionem ejus, quod jurato promist, is pchurus non cst. Quod
692쪽
De Assio erationes Iurejurando I 'Io. 663
Quod petens remissionem non mutet animum praestandi, quod se praestiturum jurato promisit, vel exinde apparet, quod eundem non deponat, si denegetur remissio petenti. Immos animum praestandi, quod se praestiturum iurato promist, deponeret, remissionem minime peteret. Novi equidem hane petitionem a nonnullis ad periurium referri: attamen hi non perpendere videntur ea, quae de animo praestandi, quod pro- missum est, non mutato a petente modo diximus , vel in ea sunt opinione, quasi jurans Deo sese obliget ad dictis sidem addendam, a qua obligatione is, cyi juratum est, eum liberare nequeat, quod dubium posterius jam ante removimus noti g. 93o. . Quamvis in iuramentis admittenda: non sint taci. tae eraceptiones & conditiones . 9o S. Nec tamen ex adve so verba quoque jurantium extendi debent ultra ea, quae iisdem significantur. -
si poena promissioni a seo/t Lacile exigi possit, Iuramoto tro- An promisimi onem parnalem confirmare Aon lices; licet orem in casu o pσio. iorem ρί Quodsi enim poena promissioni adjicitur, promissor dcclarat nalem jura- se hoc daturum, vel facturum, nisi steterit promisso eg. 6o6.),mcnto con- consequenter cum juramento confirmctur dictorum vcritas firmare 6. 8 s ad, quando juramentum ad pronaissionem poenalem ac- cert. cedit, cum codem declares te animum praniandi, quem nunc habes, non mutaturum I. 9oa. , juramento quoque non aliud confirmas, qilam te, quod poenae nomine promissum,
praestiturum, siquidem promisso non steteris. Quod ii crgo poena promissioni adjecta facile exigi possit. juramentum pro actu temerario habendum s. a 77. , adeoque illicitum est .a78J, consectilenter promissionem poenalem hoc in casu
ramento confirmare non licet. tauod erat unum.
Enimvero qui promissionem poenalem acceptat, ei per- inde est , utrum promittens stet promisso, au quod poenae no
693쪽
mine promissum praestri 3. 6o6. a , consequenter cum iuramento adstringatur fides promissoris 3. 934. , non minus ejus fidem adstringere licet de eo, quod poenae nomine promissum, praestando, quam de praestando eo, quod aliter promissum, nisi temerarie hoc fiat. Quoniam itaque temerarie hoc non fit, si poenam facile exigere non datur, quin hoc in casu promissionem poenalem juramento confirmare liceat, dubitandum non est. αuod erat secundum. Cum promissor promissario persecte sese obliget ij. 363. . semper ipsi competit jus exigendi id, quod promisit i immo ipsa promissione hoe jus in ipsum transfertur I. 361. , unde
oritur .ista obligatio vi demonstrationis superioris t9. 363. . Haec vero minime obstat, quo minus fidem promittentis juramento adstringas, ut de servanda fide sis certus 3. 9I6. . Quamvis ergo tibi etiam competat jus emgendi poenam , nisi promisso steterit promisser, id tamen minime obstare potest, quo minus fidem promittentis quoad praestationem ejus, quod poenae nomine promissum, adstringas, ut de ea sis securus, u-hi alias dissielle fuerit eam exigere.
s. 93 8. Glo iam licitam juramento confirmare non licet. Qui
enim jurat, jurejurando se obligat alteri ad dicendum verum 88 s.), di fidem suam ei adstringit de dictorum veritate s. 88. . . Quamobrem cum ad dicendum verum se alteri obligare & fidem suam ei adstringere de. Veritate dictorum, atque moraliter falsum loqui sibi mutuo repugnent falsiloquium licitum juramento confirmare non licet. Si falsiloquium licitum est, jus tibi est moraliter falsum Io- quendi 3. I o. pari. r. Phil. prata umv . Quodsi vero hoe
jure uti volueris, alteri te obligare non potes aδ moraliter verum loquendum, Consequenter tibi ipsi imponere necessitatem moraliter falsum non loquendi s f. II 8 . part ι Phil.pris. Mnivo. Quam haec sint absurda nemo non intelligit.. g. 969. Di sitirco by G
694쪽
De Asseveratione, Iurejurando & Volo.
I. 9s 9 falsiloquium licis injuramen o consfirmat, pesserat. Iu- An istium rat enim se moraliter verum loqui, dum fatum loquitur. dijuramem dieci qui moraliter falsiuin loquitur, dum se moraliter verum tum sit Minloqui jurat, pcjerat q. 9 et 6. . Ergo qui filii loquium licitum ,erasis.
iuramento confirmat, pejerat. Quoniam omnis pejeratio illicita est g. 927. , hinc etiam patere poterat, falsiloquio licito juramentum addere non licere. Sane quando pejeratio colliditur cum falsiloquio licito, lex prohibitiva colliditur cum lege permissiva 9. 163.a6s. apo. pari. I. PHic pracf. unm J. Enimvero si lex prohibitiva colliditur cum permissiva, permissiva cedit prohibitiva: g. ar I. parti t. I .'UL unis.) , adeoque satisfaciendum prohibitivae g. 2o8. pari. I. Phil. pract. unis ). Quamobrem non pejerandum, ut moraliter falsum loqui possis, sed a falsioquio alias licito abstinendum, s absque juramento falsiloquio I
Vestim est pollicitatio Deo facta. Unde vovere dicimur Muid, quod Deo pollicemur. Quoniam itaque pollicitandos 2
dcclaramus, nos velle quidpiam alteri p stare ac in hoc proposito perseverare g. 367. ἰ votum facit, Deo declarat, sibi esse animum aliquid faciendi, vel non faciendi, S se in locρνι-
posita perseverarurum. E. gr. Quando, aegrotus declarat, si Deus ipsum sanitati re stituerit, se velle quotannis inter pauperes certo die decem au reos distribuere, votum facit. Similiter Votum facit, qui declarat, se certo die anni jejunare & diem integrum precibus aere editationius sacris transigere Velle. Votum faciunt monaehi, dum Deo pollicentur Perpetuam castitatem, pauperta. tem & strictam erga superiores obedientiam. Votum faciebatCirolus VI. Imperator Romanus, cum pestis Viennae grassa.
695쪽
retur, se D. Carolo Borromao templum extructurum, si ex peste salvus evasisset..
. 96 I. Votum sem Votum servare , vel adimplere dicitur, qui ea facit, vel non ire facit, quae se iacturum, Vel non faeturum, aut dat, quae se da- implere quid turum Vovit.
st. Ita Carolu) VI. Imperator votum servabar, vel adimplebat, dum peste extincta, ex qua salvus eVaserat , D. Carolo Borr
. 96 a. Ades M. istum facit Deo dat deni de vota semando. Etenim disia a - Votum facit, Deo declarat sibi esse mimum aliquid Dei Oisu. cndi, Vel non faciendi, & se in hoc proposito persevera tuarum g. 96o.), adeoque assirmat, se praestiturum quod dicit. Enimvero qui hoc assirmat, fidem dat s. 73 8. ). Ergo qui votum facit Deo dat fidem. Servat aurem fidem, qui ea facit, quae se facturum, vel non facit, quae se non facturum, aut etiam dat, qaae se daturum dicit s. 96ι.). Quamobrem cum fides detur de eo, quod nos praestituros dicimus I. 7s 8.J; qui votum Deo facit, fidem suam dat de voto adimplendo. stu servando.
Date Deo fidem res ardua est:. nori minore igitur religione vovendum, quam juramentum. Immo Votum proxime ae cedit ad jurandum. Declaramus enim Deo, nos quid se cere velle & in hoc proposto fore constantes, quem omniscium csse novimus, ut adeo ipsi per se constet de veritate dictorum nee alio teste praeter se habeat opus. Nonne igitur perinde est, ac si ipsum testem veritatis dictorum invocaremus y Da mus Deo fidem, & hoc ipso declaramus eonstantiam volu tatis f. Vo. Quamobrem cum Deus non modo intima a. nimi nostri perscrutetur, verum etiam futura praevideat; non.
ne hoc perinde est, ac si ad ipsius testimonium de fide data a nobis
696쪽
De AFeveratione, Drejurando es Volo. 667
nobis non fallenda provocaremus ' Novimus quoque Deum punire tam mendacium , quam fidei fallaciam. Quando igitur Deum certum ac securum esse volumus de veritate dicto. rum & constantia animi r nonne hoc perinde est ac si ipsum tanquam vindicem mendacii ae fidei fallacis invocaremus P tet adeo voto tacite inesse, quae juramento insunt 3. 8 sa. , consequenter id quam proxime ad juramentum accedere. 963. Porum sieri fibet animo maxime debuerato. Etenim homo et mus de
nil qcicquam agere debet, absque animo deliberato . 39o. eratas ad
Quare nec votum facere debet absque animo delibergio. Est votum re- autem ipsi negotium, dum uotum facit, cum Deo Omniscio quisitus. s. 3op. pari. I. Neol. Mat. , & futurorum mnium praescio cl. 28. pera. I. Theol. t. , ac Vindice malarum actionum seu earum, quae legi naturae adVersantur f. 3O8o. IO8 I. pari. 1. Theol. nat. . Quamobrem votum fieri debet animo maxime
Quo majus arduum fuerit negotium, eo magis esse debet animus deliberatus, quod nemo non concedere tenetur , qui quid sit inimus deliberatus novit g. 387. . Ostendimus autems 96a. , rem ma ime arduam esse votum. Quamobrem hine statim intelligitur requiri Ad votum animum m xime deliberatum, non modo ne quid temere Voveamus, Veis rum etiam ne vota non servando posthac fidem ipsi Deo datam 96a. fallamus. Quamvis enim votum concipiatur subinde in utilitatem hominum, mox tamen videbimus, quod primario rejiciat Deum.
I. 964. Vmens se Deo obligat ad votum servandum. Etenim pol - Vmentis
licitator se interne obligat ad pollicitationem servandam s. obligatis. et r6. , ei scilicet, cui quid pollicetur. Quamobrem Cum P ppp a votum
697쪽
votum sit pollicitatio Deo ficta I. 96o. vovens se Deo
obligat ad votum servandum. Quodsi dicas hominem ad nihil sese Deo obligare posse,
cum Iam ad Omne opus bonum, quod in ipsius honorem fa,cere potest, jam sit obligatus, adoque sacere non possit, nisi quod eidem jam debet. Cessare respectu Dei eam rationem, qua pollicitationem a temeritate absolvimus t. f. 776. . Te uendum itaque , quamvis homo obligatus si ad omnia ossicia erga Deum praestanda, quae ab ipso praestari possunt; hoc ta- men non obstante actum quendam eligi posse ad testandum promtitudinem satisfaciendi officiis erga Deum in genere &osscio cuidam in specie, in exemplum inprimis aliorum hominum: id quod ut rectius intelligatur, exemplo voti Carolo VI. Imperatoris modo allati t. f. 96o. dicta illustrare lubet. Uovebat Imperator, si Deus ipsum in peste salvum servaret, se
D. Carolo Borremaeo templum extructurum, ut gratum scilicet animum pro beneficio divino declararet. Obligabatur Imperator ad gratitudinem erga Deum g. Ia I 4. pari. r. Jur. nat. consequenter ipsius erat studere, ut ob malum depulsum promta officiorum praulatione eidem placere studeret f. Ia I 3 pari. r. Jur. nar.). Immo obligabatur aliis praesertim tanquam siu- perior subditis suis exemplum gratitudinis hujus erga Deum, Praebere F. 93 o. part. I Jur. t. ; inprimis cum eorum magna vis si inanimia hominum ad bene&recte agendum, pro uti fuse ostendimus f. 26 o. c sqq. Part. l. Hia pract. uniν. IN. vis maxima exempli superioris in animis subditorum, quemamodum suo loco ostendemus. Quando igitur Imperator animum gratum erga Deum testaturus in utilitatem aliorum hominum templum extruebat; non faciebat, nisi quod absque voto fieri poterat ac debebat. Enimvero non opus erat, ut praecise templi extructione graditudinem suam pro depulsa peste testaretur non minus beneficii divini, quam gratitudinis suae pro eo praestitio memoriam in exemplum aliorum com
servaturus. Quamobrum cum vovens hunc modum conservandi beneficii divini memoriam & testandi promptimaeuem
698쪽
satisfaciendi grati rudini Deo debitae eligeret: ad beneficii di vini memoriam hoc modo conservandum & promptitudinem gratitudinem suam erga Deum pro eo praestito testandum Deo sese obligare poterat. Puto igitur abunde jam constare, hominem voto sese obligare posse ad quidpiam sectendum.. Nec dissiculter intelligitur, quod eodem modo se obligue possir ad non faciendum. Quodsi eodem modo vota alia distincte quis explicare voluerit,. nullas dubito sose, ut & votum animo bene concipiat, & quidnam eidem insit penitus perspiciat, & omne dubium de obligatione, qua Deo ex voto tenemur, protinus
Quoniam vovens se Deo obligat ad votum servandum Presidia M I. 96 . , adeoque fidem, quam dat s. 962. , eidem etiam isti misti adstringit s. 738 ), qui Vero contrarium ejus facir, adeoquet ea is etiam qui non iacit, ad quod faciendum fidem suam' adstrin-s xit, perfidus est β. 766. I s quis votum, quod scit, non servat, erga Deum perfidas est.
Hinc intelligitur intrinseca turpitudo violationis votorum.
- y66. Quoniam perfidia omnis illicita est . 774. , perfidiam a nomerga Deum illicita quoque esse debet, consequenter cum per- servanda. fidus erga Deum sit, qui votum, quod fecit, non servat s. 9630; vota omnino sunt servandis.
Tacite intelligitur, perinde ac in juramento , promissioni bus &fide data hic supponi, nihil esse in voto vitios, ob quod ollicitum declarari possit. Quodsi enim votum suerit illicitum, eum istiusmodi votum seri. non debeat f. I o. pari. l. Porcpriare univ. , peccat quod vovens id secit f. 4 o. param .HιI Warenni.). Enimvero peccandum denuo non est, ne Mnon peccasse videaris. Ecquid enim absurdius est, quam pec- garo peccati labem abstregere velle '
699쪽
f. 96 T. An 3tiis a Similiter quoniam vota sunt servanda . 966. adcoque ta ρο- vovens se Deo obligat ad votum servandum s. 96 a. , ab obli-stim a u- gatione autem sua nemo seipsum liberare potest j. 674. ; nec vere piar. qui votum ficu ab obligatisηe id aimplenda seipsum tiberare potest.
Si quis seipsum ab obligatione votum adimplendi liberare pollet, nulla foret necessitas adimplendi, consequenter obliti gatio soret nulla sue. II 8. part r. PHLyrin. uni P. e quod omnino absurdum. Immo si tibi jus es et te ab obligatione
voti liberandi, in tua libertate relictum esset, utrum votum adimplere velles, nec ne. Uovens adeo pro suo arbitrio votum omne irritum facere posset, ut adeo actus evadcret tem, ratius, a quo abstinendum 3. 278. . Nemo itaque a voto seipsum absolvere potest. Quamobrem denuo Pater, quam sit necessarium, ut vota fiant animo deliberato, ne voventes factorum poeniteat: id quod tanto magis opus est, cum vota adimpleri non debeant animo tristi, ut ea non adimplere meistes , sed hilaris s. 96ss. Vola fieri ι 5ent animo tesodi Homptitudinem satis sciressi ossiciis erga Deum vel in genere, vel churam in oecte. Vota enim fiunt Deo g. 96o. , adeoque neccile est ut intuitu Dei facere velis, quod voves ic facturum. Quod vero intuitu Dei facere debes, ossicium erga Dcum est . a 26. Oars Pli pracr. unim , consequenter cum ad id jam naturaliter sis obliogatus I. zas. 'It. f. HE. 'act. uniυδ, ad id praest dum non demum te ipse obliges necesse est, consequenter Deo te obligare non potes nisi ad testandum promptitudinem fatisfaciendi ossiciis erga ipsum in senem, vel cuidam in specie. Quoniam itaque votum faciens se obligat Deo ad idem servano dum I. 964. , consequenter ad faciendum, vel non facie
dum, quod se facturum, vel non facturum vovet s. 96o
700쪽
De Aseveratione, iurejuran o D Volo. 6, 7g
vota fieri debent animo testandi promptitudinem satisfaciendi ossiciis erga Deitur vel in genere, ve I cuidam in specie.
. proposito praesens maximae utilitatis est in doctrina votorum: vi hujus enim non modo desiniendum, quid vovere licitum si, quid non liceat, verum etiam ea facem praefert, ut VO eum omne legitimum intimius perspiciamus. Qui attenta men re recolit ea, quae modo nor. f. 964. devoto Carali VI. Imperatoris inculcavimus; utilitatem propositionis praesentis facile perspiciet, ad quam illustrandam cum exemplum istud abunde sufficiar, non opus est ut de aliis cogitemus, quamvis nullum detur votum legitimum, quod simili modo explic tum eidem illustrandae non inserviat. 969.
Quoniam vota fieri debent animo restandi promptitudi- Misterianem satisfaciendi ossiciis erga Deum vel in gelacre, vel cuidam Dotorum- in specie g. 963. : vota fleri taebent de isti ori ambus, quι-bus promptisado satisfacient ossciis erga Deum vel In geneye, vel
euidam in specie declaratur, cui cultas vivinus Iam exrernus, quam
internas promovetur, quippe qui uterque ad ossicia erga Dcumspectat s. r a 33. pari. I. IV. nat. . Ita vovemυs actus, quibus memoria beneficiorum divino. rum nobis praestititorum conservatur , & quibus pro heneficiis ab ipso in nos collatis dubitas gratias agendi animum sis gnificamus . quibus ad cultum divinum essicimur aptiores, &quibus res ad cultum divinum destinantur. Quodsi ossicia omnia erga Deum perlustrare animo attento libuerit, facila comstabit, quales actus vovere detur. s. 9TOωQuoniam vota fieri debent de istiusmodi actibus, quibus Avimbri promptitudo satisfaciendi ossiciis erga Deum vel in genere, iste mos vel cuidam in specie declaratur, aut cultus divinus tam eκ- istis, pia ternus, quam internus promoVetur s. 969. I si Dis et ismus,