장음표시 사용
731쪽
peccato obnoxia, quamvis in utroque casu ipsius dominii ae. qui stio non adversetur justitiae. f. o I 6.
Res derelicta ab eo, qui eandem dereliquit, adversus possesso rem vindicari nequit. Etenim qui rem derelinquit, statim ejus dominus esse desinit aio. 8ari. a. Furi nato. Enim V crojus rem suam vindicandi adversiis qucmlibet possetarem dona ino competit G S4 .part. Z. Iur. na . . Quamobrem qui dereliquit, rem deam aductius posscs rem vindicare nequiti
Vindicatio rei ex dominio oritur & ab eo separari nequit. quemadmodum ex demonstratione iuris rem suam vindicandido .nino competentis inanilestum est s3. 3s . pari. a Iur. nat. R ex ipsa ejus definitione liquet, cum non vindicetur nisi res sua f. 3 3 p rt. a Fur nat. ut ideo dominium suum pro-hare teneatur, qui rem Vindicare voluerit f. 4 s. part a, Iur. nat. . Transit ig tur hoc ius una cum dominio in eum, quiessicitur rei dominus, nec xei vindicatio retineri, dominium transscrri potust. Qui dominium acquirit, jus rem vindicandi acquirit, quod tam diu manet suum, quain diu res sua manis serit. Nec quicquam refert, qtaod te poeniteat derelictionis: Ioenitentia enim tuum iterum facere nequit, quod tuum esseesiit, nec alteri auferre potest dominium, quod acquisivit, cum factum insectum reddete non possit,
Rei, cujus derelictio praesumitur, dominium occupando aequiri iur. Quamprimum enim res a domino derelicta praeimi potest, pro re nullius habenda . 26 s. stari. a. Iur. nat.). Quam is obrem cum occupando acquiratur dominium rerum, quae nullius sunt . 1 T . 1 78. ρ π t. a. Prina .); rei, cujus derelictio praesumitur, dominium occupando acquiritur. Ostendimus rei derelictae dominium occupando acquiri, ex eo, quod sint nulliu f. a s a.'rt. a. Jur. naι.). Quamobrem
732쪽
De derelictione praesumta, usucapione S. 7O3
eum in negotiis humanis admittendum si, ut res quarum dere lictio praesumitur, habeantur pro rebus nullius β 26 s. pari. a. Dr. nut. s admittendum quoque es , ut earum dominium occupando acquiraturo
puo in casiu dubio, quani certitudo haberi nequit, praesum Prasiam is
ναν, id in negorias humanis contra eum pro vero habetur, contra ' em , is m κτιμ
thraesumtu. Quando cnim certitudo haberi nequit, di ta- iis LM ismen aliquid statuendum, in probabilibus acquiescendum Ajte suas.
3T4.3 7 8. Login Quamobrem cum praesumatur, quod in casu singulari dubium probabiliter colligitur . a 4.'art. a. Pr. nat. . quando in casu dubio certitudo habcri ncquit, in eo acquie- 'scendum est in negotiis humanis, quod recte praesumitur. Quoniam itaque quod praestiunitur sumitur tanquam verum contra eum, adversus quem fit praesumtio st 47. 8art. a. IV. naid; quod in calii dubio, quando certitudo haberi nequit, praesumitur, id in negotiis humanis contra eum pro vero habetur, contra quem fit praesumtio.
Nemo negare potest, propostionem praesentem tanquam principium in Jure naturae esse admittendam, nisi omne jus externum, quod viget inter homines, ex Jure naturae eliminare & pro mere civili habere velit. Sane hoc principio nititur vaIiditas omnium pactorum & contractuum, inprimis quasi contractuum, nititur etiam multarum rerum acquistio originaria. Qui adeo negare non ausit, ea esse juris naturalis; huic etiam principio in Jure naturae locum concedere tenetur &j ris naturalis ea esse agnoscere debet, quae firmiter ex eodem
concluduntur. Ast ne quid dubii superesse possit, paulo uberius ea, quae modo diximus, declaranda sunt. Ostendimus supra s=. ap. , quod quis lassicienter indicavit, quando ad verum dicendum Ohligatur, id adversus eum pro vero haberi, ac inde intulimus , quod promitar sussicienter indicat, id corura ipsum pro vero haberi et 8. J. Eequis adeo hebes est, ut Disj jgoo by GOOgle .
733쪽
est, ut non videat, hic pro vero haberi contra loquentem, quod praesumitur, ubi certitudo haberi nequit ' Etenim quando quis ad verum dicendum obligatus est , non minus fieri potest, ut meritiatur 3. 187. , quam ut Verum moraliter I quatur 3.
Iso.). Utrum horum obtineat, certo constare nequit. Quodsi enim dicas, veritatem dictorum asseverando , vel juramento
probari posse f. 8 si ); nonne denuo seri potest, ut asseveratio si falsa 3. 8 si . , dc ut peteretur 9264' Quando igitur contra afferentem pro vero habetur quod sussicienter indicat, nonne praesumitur, quando vacasu dubio certitudo haberi nequit, in gratiam certitudinis negotiorum human
rum, eum verum moraliter loqui, .quando ad moraliter verum
loquendum obligatur ξ Et nonne smiliter praesumitur alleum .rantis dicia esse vera , nec jurantem peierare' Cum n mo quieri si se persecte obligare possit nonnis promittendo s*.q 9 3. contra promissorem vero pro vero habetur , quod sussicienter indicat 3. 428. J onne boc modo labefactabitur omnis obligatio naturalis, quae ab hominibus contrahitur ' Quae necess-tas imperat, ut ea fiant, quae Vi juris naturalis fieri vel debent, vel fieri possunt; ea omnino juris naturalis esse firmiter tenendum. Ex jure igitur naturali proscribi nequit praesumtio veritatis in eo casu, :quo quis ad Verum dicendum obligatur, ut jura hominum fiant certa, quia opponis in poenam mendacii esse statutum, ut .contra asserentem pro Vero habeatur, quod susscienter indicat, quando ad verum dicendum obligatur,&hinc infers inventum esse civile, modum sese obligandi pro. mittendo , adeoque obligationem contrahendi per pacta seu contractus. Quodsi damnum mendacis, quod ex mendacio emergit, habendum pro poena, cum hoc ipsi recte imputetur sa8. Part. t. Hic pra I. Murν , annon perinde pro poena naturali haberi potest f. 8 o6. sa Z. pari. t. Phil. prae I. 3miv. J, immo debet, ac pro civili, utpote cui locus est in omni actione legi naturae contraria s=.3os. yart. I. Phil. pra I. unMυ. 'Et quando dicimus , mendacem si Κi imputare debere, quod damnum incurrat, quando mentitus, dum verum .loqui tene.
734쪽
De derelictione praesumta, usucapsine se. 7OI
batur, nonne hoc ipso damnum istud pro poena mendacii naturali declaramus ' Probe haec perpendi velim, ne veritaς eorum . quae mox Ostendentur, suspecta videatur ob rationes ab iis assierri solitas, qui contrarium asserunt. Sed disertius quoque doceri convenit, quod in modo acquirendi originario primcipio huic sit locus. Quando avis ex custodia tua avolat, quae
ab aliis ejus speciei discerni nequit, & avis quaedam ejus speciei capitur ; dubium omnino est, utrum ea sit avis tua, necne, neque fieri potest, ut certo definiatur, utrum horum verum st. Nonne igitur praesumtioni locus conceditur, dum ea pro re a te derelicta habetur f. 268. Parr. I. Iur. naLA & ideo contra te pro vero habetur, te dominium in ea animo non retinuisse, quamvis idem retinere malle videaris 249. Part.
a. Iur nat. . An vero dicendum cri', pro vero contra te non
haberi, te dominium in ave, quae avolavit, retinuisse, ac ideo dominium tribui occupanti in poenam negligentiae , quod scilicet avem tuam non diligentius custodiveris, & hinc porro inferendum, inventum esse civile, quod occupatione acquiratur dominium ejus etiam avis, quae ex cavea tua evolavit φ Jure naturali igitur, quando avis, tibi ne quidem discerni bilis, ex caVea tua avolavit, imponenda erat necessitas vel avis ejus spe-
, ciei captae dominium in dubio relinquendi, quod sane idem
foret, ac toto aliquo tempore ab avibus ejus speciei capiendi prorsus abstinendi, vel tecum transigendi , ne invitus in du- . bio Aominium avis tuae amitteres. Ecquis vero erit, qui hoc asserere ausit y Sublata itaque praesumtione , Omnis propem dum tolletur in jure externo certitudo , quod tamen certum esse maxime interest generis humani. Clarius haec patebunt in applicatione juris naturalis ad gentes. . IOI9.
Quoniam in cassi dubio, quando certitudo haberi ne-mnlictis quit, id pro vero habetur, quod praesumitur, contra eum, rei qkania
735쪽
a men praesumitur, quoae eam δι reliqueris contra imum pro vero Laaberari Certitudo dominiorum, de qua constare debet, haud raro exigit, ut eonstet, utrum dominus, si forsan non dominus rem possideat, eam dereliquerit, nee n . Quando Nitur certo de eo constare nequit, quod praesumitur adversirs ipsum pro vero habetur, nimirum quod rem dereliquerit. Recte omnino hoc fieri . patet per ea, quae ad propositionem Praecedentem a . notavimus. Probe autem notandum est, non ideo pro vero haberi, quod dominus rem suam dereliquerir, quia ignoratur, num dereliquerit; sed rationes probabiles ad se debere, ex quibus derelictio prassumitur, quando impossibile est,. ut de vera domini voluntate certi quid consta.
remissi M Si suis rem suam GreliqWse Hasemiror, quando in ore ae . raseam a set, nom eam Gycliquerat, qui eam Rusidet, dominus ejus si, seu iratissi e reύ , quam domi us Greliso est sumitur, sit possessoris. Etenim res aqvisi, si derelictio praesium itur, quando certo constare nequit, utrum L. doininus rem suam dereliquerit, nec ne, constare tamen debebat ; contra eum pio vero habetur, quod dereliquerit e ici 199. Enimvero si dominus rem suam derelinquit, qui
eam possidet, statim fit ejusdem dominus . rois . . Ermetiam qui rem possidet, dominus ejus fieri debet, fi qui erat dominus candem dereliquisse praesumitur, quando constare
tabet, num cam dereliquerit. Volo tibi vendere agrum, quem possideo. Interest tui ut
constet, utrum ego sim dominus, rizc ne, consequenternum
a domino possessionem nactus. Quoniam hoc prohatu impos.sbile, recte tamen praesumirur, si Vel maxime a non domino possessionem suerim nactus, dominum tamen eandem dereliquisse; me es derelictione hac praesumta dominium acquisvi is dicendum. Te igitur rem a domino emere certus esse po-
736쪽
m derelictione praes ta, usucapione uc. 7o7
tes. Quodsi adeo ad hune casum animum, prout fieri debet, attendas; haud dissiculter perspicies non minorem adesse necessitatem, ut praesumta 1 oluntas in derelictione rei admittatur, quam ut in promissione valeat praesumta veritas dictorum, sine
qua valide Promitti nil poterat.
Dominii acquisitio ex derelictione rei praesumta dicitur Usaesis. acasio.
Modestinus l. 3. R de inirp. dc usucap. usucapionem desiis nil per adjectionem, seu ut inpiamus legit, adeptionum domi. nii per continuationem possessionis temporis lege definiti. Enimvero haec desinitio non contrariatur ei, quam juxta me rem Gratia de I. B. ΝΡ. lib. a. c. 4. dedimus, modo notes, Mori desinum exprimere modum praesumtionis, & ab illa separes, . 'quod civile est. Nimirum ex lege duodecim tabularum der lictio praesumi debet ex continuatione possinionis per certum tempus, quod quantum esse debeat eadem lege definitur, a que continuatio possessionis temporis lege definiti civile quid est. Et quatenus derelictio praesumenda est ex possessione per tantum praecise tempus continuata, quantum lege civili pra scribitur; usucapio modus acquirendi civilis est. Hoc autem minime obstat, quin dominii acquisitio ex derelictione rei praeis sumta, demto eo. quod additum est Iege civili, si modus nais turalis acquirendi dominium, quemadmodum in anterioribus adstruximus. Novi equidem non deesse haud paucos , qui asseveranter affirmant tam certum esse, usucapionem non esse juris naturalis, quam quod est certissimum ; sed hi sunt, qui animum ad definitionem Modestini attendentes omnem aciem in tempus unice convertunt, per quod continuari debet possessio, ut dominium a possessore acquiratur, ac hinc inserunt, quasi tempori ea tribuenda st vis, siquidem usucapio juris na- turalis esse debeat, ut possessionem essiciat validam ad dominium acquirendum. Sola possessione non acquiri dominium nemo est, qui non ultro concedat, modo non ignoret, quid
737쪽
st possessio, quid dominium. & quaenam inter utrumque disserentia intercedat. Nemo etiam est, qui non aeque largiatur, tempus nullum producere posse essectum juris , consequenter si possisso per se dominium conserre nequit, nec eam vim a tempore accipere posse. Quamobrem omnino a ratione alte. num est, eam vim tempori tribuere. Sed nemo quoque sanus hoc statuet Quaestio enim de eo est, an rationi, consequenter juri natural F g. 259. parr. ι Pol pracf. univ), consentaneum sit, derelictionem praesumi, & num derelictioni praesumtae id tribui possit, quod efficit derelictio, quando certa est. Alia deinde quaestio est, quid de modo prae umendi d relictionem statuendum sit in jure civili, ne is litibus inextricabilibus implicetur. In lege duodecim Tabularum usui pio valde restricta erat tum quoad obiectum, tum quoad subjectum, tum etiam quoad modum usi capiendi Enimvero eum haec sint mere civilia , de iis dicere non est hujus loci. Neque nostrum est dicere de mutationibus , quas usucapio subiit in Juce Romano. IOI πω
Quoniam res etiam incorporales dominio subjici possunt
usucapinis . a r 6. para. a. Iur. nat. , usucapione autem rerum dominium acquiri potest Ioar.); non m nus rerum incor Vatiam, quam corporatium dominium usucapione acquiri potes, seu non minas res m corporales, quam incar rares usucapiuntur. Cumque roe corporales vel mobiles sint, vel immobiles s . I 48. I 49. pari. 2.3ur. nat-J; res tam moiales, quam immobiles usucapiuntur. Noti igitur hic attenditur disserentia, quae in Iure Romano sive antiquo, sive novo traditur, quippe quae mere civilis est
M Uiscapio Quoniam naturaliter res, quae derelicta prassumitur, fit D mbri, potasioris . LoaO0, res autem usucapitur, cujus dominium M oirendi derelictione praesumta aequiritur I. Ioas J; usucapio est
naturatis. V Mus a Poeni naturalis Cur
738쪽
De derelictione praesumta, usu capione 7O9
Cur in Iure Romano dicatur modus acquirendi civilis ex iis patet, quae ad definitionem usucapionis annotavimus Ioa I J. . 1 24.
Praesicriptio est amissio juris proprii ex consensu praesumto Praesicriptio
Ita praescriptionem definimus, ut ea si juri naturali consen'
tanea, nec a uenisicatu, quem a prima origine in Jure Romano habuit, abhorreat. Quoniam enim in lege duodecim tabuIarum usucapio valde restricta erat, praetori autem, cum in liberrima Rep. potestas Iegislatoria esset penes populum, in Iege nil quicquam mutare licebat , ipsius tamen erat praescribere actionem in foro litigaturis; ideo praetor ex aequitate jus agendi, veluti vindicandi rem suam , adimebat domino, cui lex per usucapionem in aliis casibus adimebat ipsum dominum. Agere adeo volentem possetar vi praescriptionis repellebat, quae adeo pariebat exceptionem, atque hoc modo is securus erat de pollissione, etsi non haberet dominium , quod parit rei vindicationem f. s 4. Pret. 2. Iur. nat. , Consequenter si res venisset in alterius potestatem, eam vindicare non posset. Usucapio itaque tribuebat dominium ; praescriptio auserebat alteri jus agendi adversius possessorem. Quamobrema fignificatu, quem vocabulum a prima origine in Iure Romano habui si minime abhorrer, quod praescriptionem definiamus
per amissionem juris. Enimvero scuti . dominium usucapiendo acquiritur naturaliter ex derelictione praesumta 3. Ioa I. , quae consensum praesumtum continet, quemadmodum mox elarius patebit '. ita etiam praescriptio naturaliter ex consensu
praesumto descendit. Immo quando lex postiva decIarat, quanto tempore possessor rem usucapere ves praescribere debeat ;ipsa dereli Stionem, vel consensum praesumit. Ρostquam imperium a Romanis trans tum suerat in Imperatores, ut jam hi leges ferre possent: 'Himinius praescriptionem longi temporis. quae dicebatur, usucaproni aequiparabar. Atque ea de causa factum est, ut vocabula usucapio & praescriptio promiscue usurpentur. Sed cum in systemate Iuris naturae, in quo. V v v v 3 ea,
739쪽
Consiensus rem suam dereloquentis in domi. nil acquisitionem ab alio. consentis.
ea, quae Iuris natu ae sunt, demotutrari debent, non admittatur promiscuus istorum vocabulorum usus; nos vocabulis istis non utemur nisi in eo significatu, quem in definitionibus ipsis tribuimu . . Ioas.
Eri rem derelinquit, in acquisitionem dominii ab alio tacite Qui enim rem suam derelinquit, eam non ampli- Vs suam ps e vult, parum sollicitus, quinam eandem suam facete velit . a 49. 8art. a. γ ιr. nat. . Quamobrem cum rei derelicti dominium occupando acquiratur . as a. pari. a.
Pr. nat. & posses x ejus statim fiat cjusdem dominus, quamprimum derelinquitur I iors. ; qui rem derelinquit, hoc ipso fa tio declarat, se velle, ut is iit dominus, qui eam ocicupaverit, vel iam possidet. Quamobrem qui rem derelinquit, in acquisitionem dominii ab alio tacite constentiis. 66o.
para. a. Hul. fracI. unim P. Si qui rem derelinquit, nollet alium ejus dominium acqui- rete posse : eam destruere deberet, siquidem eandem in pote. state sua haberet, vel eam Vindicare ac postea destruere dehe rei, siquidem ea in alterius csset Potestate, consequenter eam derelinquere non posset.. f. IO 26.
Quoniam qui rem derelinquit, in acquisitionem domi nil ab alio consenti . 1 Oas. s qui rem deretinquere fraesum
rur, in acquisitionem dominIi ab alio consentire praesumi Ior, conisquenter qui iamιnium acquirat ex derelictionestrasumIa, is rim a quiris praeiamfo ejus, qui dominus erat, consensu. Atque adeo Patet, acquisitionem dominii ex derelictione praesumta non repugnare principio iuris naturalis, quod nemini in kito dominium auferri positi f. 3 38. Part. a. Jur. nat . . Qui enim ex derelictione praesumta dominium acquirit, non habet animum invito auferemii dominium, sed Pro vero habet, &
740쪽
De derelictione ρ sumia, Usic apione rex. 7II
directe haber I. rot9. , quod in acquisitionem domini leon. sentiat, 3c voluntate ipsius ess ciatur dominus, cum ubi derelictio recte praesumitur. in aequisitonem dominii ab alio consentire debeat. Quamobrem mih r non probatur, quando di. eitur aequitati in genere scriptae rigorem in specie scriptum praeferendum esse, ac proinde etiam aequitati illi, quae vult neminem cum literius damno Iocupletari, ac nemini dominium suum auferri invito debere, praeferendum esse rigorem juris praescribendi. Magis placet, quod cum veritate magis conleci-tit, quando dicitur, quod domini quali permisi. & volunta. te compleri intelligatur usucapio.
Usucapio spraenum o rimini consensu. Etenim dominium domi' usucapiendo acquiritur ex dereli ctione pnesumta I. Ioas. nuam Uu' Sed qui dominium ex derelictione praesiuinta acquirit, is idcinor ista emacquirit praesumto ejus, qui dominus erat, contentii g. io 260. consenti t. Quamobrem patet usucapionem fieri praesianito domini consensu In usucapione itaque non supponitur, dominium absque domini consensu transre debere m alium, quasi ipsi invito sit adimendum & ademtum alteri adjiciendum: id quod utique
juri naturali repugnarot S. para. a Jur nut. , usu capionem es uret eidem contrariam. Et quamvis determinationes civiles usucapionis Videantur domino invito auferre
dominium & id adjicere possessori ; patcbit tamen suo Iocom statu civili, quem solum respicit usucapio civilis, id fieri posse ipso jure naturali non repugna me.
sui rem dereliquise praesumtur, jus Foque eam vinduandi Amsis ρυ- amisi se praesumisor. Qui enim rem derelinquit, is eam vindi-μαnta vincare nequit adversius eluS posscila rein ro 36. consequenter aecati is jus eam vindicandi amittit. Piamobrem qui rem dereliquissent. praefuimtur, jus quoque eam vindi sandi amisine pretesumitur