The poetical works, Latin and English, of Vincent Bourne

131쪽

Suo rubore rosea et innocentia Cadente purior niVe; Aderit amor, riSuS, VoluptaS, gaudium,

Et litium fuga qUieS. Aderit labella comprimens taciturnitaS, Et foederis servans fides

Et omnis eventus memor prudentia, Divesque rerum industria:

Accedet his virtutibus pia humilitas, Νunquam immemor Dei aut sui. Regina gratiarum aderit humanitaS, Perferre facilis et pati, Humana Si natura quid deliquerit, Aut caverit Siquid parum :Calumniantium Susurro improbanS,Paucisque notam infamiam; Memor, invidi rumoris ut malignitas Inimicat urbes et domOS. Famulabitur castum intuens modeStia, Et docta cultu urbanitaS; Et advenis praesens domi hospitalitas,

Aperta vultu et manUm.

His cum sodalibus Melissa gratiis Ducetur ad tuam domum Fidelis, aegrum quicquid aut laetabile est,

Et vera tecum partices ;Solando quae curarum amara leniat, Et consulendo temperet; Fruendo quae felicitates augeat, Et quae novis addat OVRS.

133쪽

Irrupta copula hisce continebitur, His vinculis firmabitur, Validi ab annis ad senectam, Si tuae Melissa sit vitae comeS;

Quam, arce, cum ducetur UXOr, elige, MenSaeque consortem et tori.

DEDICATIO AD REGEM:

I IPSIUS GRATIA LATINE REDDITA .

AUGUSTU nomen nostro qui primus in albo Praefulges, doctaSque augeS, Ua protegiS, arteS; Externas digneris pe8 VeterUmqUe monetam, Et Romae angliaca librare numismata lance. Hic lege, quas olim neglecta Britannia jactet, Queis neque devicti spoliis orientis OnUSta, Roma recensebat plures sub CaeSare gaZRS: Quot campum agminibus Stipet, quo fulmine, quanti SPer mare diffusas classes terroribUS armet, Et tua quam late pandat VeXilla per orbem.

135쪽

Clausa licet terras spatiis brevioribuS, UdUm, Qua pontus patet uSque ambos porrectus ad Indos, Vendicat imperium nec passim, ut Roma, rapiniSOmnia divexans, armis Sua furta tuetUr, Audax grassatrix sed cultu divitis arvi Proventus, peregrino auro, telaeque labores Μutat lanificae, vestire et paScere genteSLaeta magis, quam Vi nudare, et perdere ferro. Esto tibi, o libertatis pulcherrima SedeS, Sors melior, nescire et sata et crimina Romae, Cui studiosa dapum inventri X et prodiga menSae Luxuries, et copia iners, visuque libido

obscoena, in tantum nervos animOSque reSolvit, Degener Ut prorsu morum, RecUndaque Ulpae,

Servitii pretiosa emptrix plebemqUe patreSque Corrupta, et discor armis, et perdita luxu, Corruerit victrix orbis, rerumque potita. O pater princeps nec fruStra assuete Vocari: Audi, obtestamur majestatemque fidemque Virtutemque tuam, nobisque aVerte malorUm Hanc faciem ; ipse adeo procul ambitionis ab oestro, Ut tibi vix solvi meritos patiaris honoreS.Injustis alii reges dominentur in armiS, Quos aut caedis amor, samaeve insana cupido Imperii fines late signare ruina Impulit, et vacui deserta extendere regni: Hae tibi sunt artes, coelo est carissime princepS,

137쪽

Excelso a soli procul observare procellam Νascentem, et belli primo compescere fluctus Contractam terrore Europae eXpandere frontem, Ducere in amplexum populos, et foedere genteSJungere, et in pacem luctantia cogere regnR. Utque tuam adversi nuper cum murmure Venti Frangere paUliSper conati, egere Britannum

Ad portum, et tuto posuere in littore naVem: Sic quae jam stragem intentat felicibus Anglis TempeStas, seVitque miniS, martemque lacessit, To medium belli pacisque ubi senserit, ultro Innocuos fluctus Britonum devolvet ab oris, Et frustra inceptas ponet Submissior iras.

QUID IUSTAM MENTUw ANNORUM 4EΤΑΤΕΜ, IPSO DIE NATALI, EXPLEVIT ET CLAUSIT ANNO 1728.

SINGULARIS prodigium o Senectae,

Et noVum exemplum diuturnitatis Cujus annorum serie in amplum Desinit orbem Vulgus infelix hominum, dies, en Computo quam dispare computamus

Quam tua a Summa procul est remota Summula nostra l

138쪽

Common to the Son of men, What remains, ut that, mourn, Dream, and dote, and drivel then.

139쪽

Pabulum nos luxuriesque lethi, Nos, simul nati, incipimus perire ΝOs statim a cunis cita destinamur Praeda sepulchro.

Occulit mors insidias, ubi vix Vix opinari est, rapidaeve febris

Vim repentinam, aut male pertinacis Semina morbi. Sin brevem posset Superare vita Terminum, quicquid SupereSt, Vacivum Illud ignavis supereSt, et imbecillibus anniS. Detrahunt multum minuuntque Sorti Morbidi questus gemitusque anheli; Ad parem crescunt numerum dieSque Atque doloreS.

Siquis haec vitet quotus ille quisque est l)Et gradu pergendo laborioso

Ad tuum, fortasSe tuum, Oretur Reptilis aevum At videt, incestum tibi saepe ViSum, injurias, Vim furta, dolOS et inSolentiam, quo Semper eunt, eodem Ire tenore.